【Dungeon Master แล้วไง? ก็ฉันอยากเปลี่ยนที่นี่เป็นร้านบุฟเฟต์นี่!】

ตอนที่ 31 : [Re] ตอนที่ 28 ผลลัพธ์ของความพยายาม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,723
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 520 ครั้ง
    15 ก.พ. 63

บทที่ 3 ความสนุกเป็นเรื่องที่ขาดไม่ได้

ตอนที่ 28 ผลลัพธ์ของความพยายาม

 

เครียด-จริง-จัง

สามคำนี้ยังคงวนไปมาในสมอง หลังจากคืนดีกับคุณกิล เอ๊ย! กิลเรียบร้อย ดันเจี้ยนอาชูร่ากลับมาเป็นปกติ พวกนักผจญภัยโล่งอก ในขณะที่ดันเจี้ยนคุณนิกซ์ยังคง....เหมือนเดิมไม่มีเปลี่ยนแปลง...

ไม่มีเปลี่ยนที่ว่านี่คือยังคงระดับความอันตรายขั้นสูงสุดไม่เปลี่ยนนี่แหล่ะ—!!!

และด้วยเหตุผลนั้น...

ดิฉัน.. นางสาวสโนว์ ณ แฟนตาเซีย (?) ได้มายืนอยู่หน้าปากทางเข้าดันเจี้ยนเซเรเนดแล้วเจ้าค่ะ!!

แถมเป็นดันเจี้ยนเซเรเนดสาขาหลักเสียด้วย—!!!

 

ย้อนกลับไปเมื่อ 10 นาทีก่อน ฉันกำลังนั่งๆ นอนๆ อยู่บนเตียงเนื่องจากพยายามส่งข้อความหาคุณนิกซ์เพื่อขอเข้าพบตลอดสองวัน ขอเน้น สองวันเต็มๆ และมั่นใจได้ว่าเกินร้อยฉบับแน่นอน ครั้นจะวาร์ปไปหาเลยก็ไม่ได้หากเจ้าของดันเจี้ยนไม่อนุญาตก่อน

จริงอยู่ที่ครั้งนั้นเขาอนุญาตให้ฉันไปหาได้

แต่ตอนนี้มันไม่ใช่...

จนตอนนี้เขาก็ยังคงไม่ตอบอะไรกลับมา...

ฉันถอนหายใจนอนแผ่หลาบนเตียง หรือต้องบุกไปจริงๆ กันนะ?

.....

“คงต้องบุกจริงๆ นั่นแหละ”

สุดท้ายก็ชันตัวลุกขึ้นจากเตียง เดินไปคว้าฮู้ดคลุมหัวตัวเดิมสวมใส่ให้เรียบร้อย เดินไปห้องครัวสั่งให้พวกฟลอจิ๋วเตรียมข้าวกล่องให้ แน่ล่ะว่าได้กล่องใหญ่แถมหลายชั้นมาเชียว ขณะรอฉันเองก็เตรียมของบางอย่างที่จะนำไปฝากเขาเช่นกัน

“.......หวังว่าฉันจะไม่ไปเก้อหรอกนะ...”

‘มาสเตอร์ ให้พวกเราไปด้วยดีไหมครับ?’ เจ้ามิโนทอร์เการ์ถามขึ้น

“ไม่เป็นไรหรอก ไม่ต้องห่วงนะ ครั้งนี้ฉันขอพยายามด้วยตัวเองก่อนนะทุกคน” สวมกอดทั้งสิบตน ตามด้วยโชเอย์

“รักษาตัวด้วยนะครับท่านสโนว์”

“แน่นอนจ้ะโชเอย์ เป็นเด็กดีด้วยนะ” ลูบๆ หัวเด็กน้อย

“ขออภัยด้วยที่ทำให้เจ้าวุ่นวายเช่นนี้” อาหนิงเอ่ย

“ไม่เป็นไรหรอกอาหนิง เดี๋ยวทุกอย่างก็ดีขึ้นเอง งั้น... ฉันไปก่อนนะทุกคน ฝากดูแลดันเจี้ยนชั่วคราวด้วยนะ อ้อ ถึงฉันจะกรีดร้องหรือตกใจอะไรก็อย่าเข้ามาช่วยนะ”

‘รับคำสั่งครับมาสเตอร์’

 

 

และนั่นก็เป็นผลทำให้ฉันโผล่มาอยู่บน [อาณาจักรเกลนดอน] อาณาจักรของเหล่าปีศาจ และจุดที่ฉันยืนอยู่คือ [เมืองหลวงซีเร] นั่นเอง หากเมืองเจฟนาคือเมืองแห่งดอกไม้และความสวยงาม เมืองหลวงซีเรนี่ก็เหมือนดินแดนแห่งความมืดที่แสนเงียบสงบ

ท้องฟ้าไม่สามารถแยกได้ว่าเป็นยามเช้าหรือกลางคืนกันแน่ จนทราบจากชาวบ้านชาวปีศาจแถวนั้น

เวลาของอาณาจักรปีศาจนั้นหากท้องฟ้ามืดครึ้มคือช่วงเช้า และเมื่อถึงกลางคืนเมื่อใด ก้อนเมฆเหล่านั้นจะหายไปจนเห็นดวงดาวเต็มท้องฟ้ากว้างใหญ่ ดังนั้นอาณาจักรปีศาจจึงขึ้นชื่อเรื่องดวงดาวและสถานที่สำรวจของเหล่านักดาราศาสตร์

แสงสว่างตามเมืองนั้นคืออุปกรณ์เวทมนตร์รูปร่างเหมือนดวงดาวคล้ายกับของเมืองเจฟนาเลยแฮะ สุดยอด—!

แถมประชากรก็ไม่ได้มีแค่ปีศาจอย่างเดียว มนุษย์ก็มี พวกต่างเผ่าพันธุ์เองก็มี ตอนแรกก็นึกว่าจะเป็นสถานที่ที่หดหู่กว่านี้ซะอีก

คงต้องขอถอนคำพูดล่ะนะ

ขณะเดินสำรวจตัวเมืองก็มาหยุดอยู่หน้าปากทางเข้าดันเจี้ยนเซเรเนด ตัวทางเข้ายกสูงเป็นบันไดให้ก้าวขึ้นมา ประตูทางเข้าสไตล์ยุโรปสมัยก่อนขนาบข้างด้วยรูปปั้นชายที่พันตัวด้วยผ้าคลุมถือคบเพลิงส่องสว่างตลอดเวลาและต้นไม้ขนาดใหญ่ที่สูงเท่าประตูทางเข้าเงาพุ่มไม้ปกคลุมสร้างความร่มรื่น

และป้ายที่ปักไว้หน้าทางเข้าเขียนไว้ว่า [อันตราย] ...

“เอาไงเอากัน...”

ตัดสินใจมาแล้วก็ต้องเอาให้สุดนี่แหละ!!!!

ตัดสินก้าวขึ้นมายืนหน้าประตูทางเข้า ท่ามกลางเสียงฮือฮาของคนข้างหลัง และคนเริ่มเข้ามามุงเยอะขึ้น

 

“ม มีคนจะเข้าไปในดันเจี้ยนเซเรเนดตอนนี้เนี่ยนะ!!!?

 

“ใครก็ได้!! ใครก็ได้ไปตามพวกนักผจญภัยที!!!!”

 

“ยัยหนูออกมาเถอะ!!! มันอันตราย!!!!”

 

“ตอนนี้ไม่ใช่เวลาหาเงินหรือฝึกฝนร่างกายนะคุณหนู!! ถ้าเข้าไปเธอได้ไม่ตายดีแน่ๆ!! ถ้าร้อนเงินจริงเดี๋ยวข้าช่วยก็ได้!!!”

 

....

คือถ้าหนูไม่เข้าไปคนที่ซวยก็จะเป็นพวกคุณนี่แหละ!ค่ะ!

 

แอ๊ด— บานประตูเปิดออกทันทีเมื่อฉันก้าวมายืนตรงหน้าก่อนเดินเข้าไปโดยไม่ได้สนใจเสียงโห่ร้องตะโกนห้ามเมื่อครู่เลยแม้แต่น้อย และมั่นใจเกือบ 100% ว่าจะไม่มีใครตามมาจึงรั้งฮู้ดที่ปิดหัวตัวเองลงและเก็บฮู้ดใส่ในช่องเก็บของต่างมิติ

ใครเขาจะกล้าเข้ามาที่นี่ในเมื่อตอนนี้มันอันตรายซะขนาดนั้นล่ะจริงมั้ย?

แถมตรงทางเข้าไปยังภายในดันเจี้ยนเหมือนจะเป็นอุโมงค์ทางเดินยาวซะด้วย แถมได้ยินมาว่าดันเจี้ยนเซเรเนดเป็นดันเจี้ยนแห่งเขาวงกต คนส่วนใหญ่ก็จะใช้อุปกรณ์ที่ทำให้พวกตนไม่หลงทางเอา หรือซื้อแผนที่ราคาแพงมาตรวจสอบ

เส้นทางการเดินก็ค่อนข้างมืดจนต้องสร้างแสงไฟ ถือว่าเป็นโชคดีสำหรับเธอที่ดวงตาทั้งสองข้างสามารถมองเห็นในความมืดได้จึงไม่มีปัญหาอะไรในเรื่องนี้

ถ้านับดูแล้วเวทที่ตอนนี้ใช้เป็นก็คงมีแต่เจ้าแผนที่กับตรวจสอบเท่านั้น...

ดูเหมือนกลับไปคงต้องขอให้ทั้งสิบตัวสอนเวทให้ซะแล้ว

“เอ... [แผนที่]

วู้ม—! แสงสว่างวาบออกมาจากใต้เท้าแผ่กระจายไปทั่วบริเวณไม่นานก็หน้าจอโผล่ขึ้นมาตรงหน้า แสดงภาพของดันเจี้ยนเซเรเนดในชั้นที่ฉันอยู่จนหมดเปลือกอีกทั้งยังมีลูกศรชี้ว่าควรไปทางไหนเพื่อเจอทางลงไปชั้นถัดไป

“สู้โว้ยยัยสโนว์!!”

ยกมือชูขึ้นฟ้าให้กำลังใจตัวเองก่อนเริ่มเดินไปตามเส้นทางที่แผนที่ชี้นำให้

คุณนิกซ์คะ...

ถ้าดูอยู่ก็ช่วยเลิกงอนเร็วๆ นะคะ นี่ฉันอุตส่าห์กลืนคำพูดตัวเองที่จะไม่สู้ไม่หาเรื่องเจ็บตัวเพื่อมาง้อคุณเลยนะ!!!!!

 

 

ภายในห้องนอนมืดสนิทไร้แสงสว่าง ตัวอุปกรณ์เวทให้แสงสว่างคล้ายดวงดาวแตกเป็นเสี่ยงๆ บนเตียงกว้างนั่นมีร่างของชายหนุ่มในชุดสีดำสนิทคนหนึ่งนอนแผ่ แขนข้างซ้ายยกขึ้นปิดบังใบหน้าของตน หน้ากากที่เขามักสวมใส่ตลอดเวลาตกอยู่ข้างเตียงเหมือนกับว่าไม่ใส่ใจมันอีกต่อไป...

‘มาสเตอร์ ฟื้นแล้วเหรอครับ?

เจ้าเดรกตัวน้อยบินเข้ามาในห้องก่อนมานั่งอยู่ข้างกายผู้เป็นนายของตน

“......”

‘ตลอด 3 วันที่ผ่านมาท่านหลับไปเต็มๆ เลยล่ะครับมาสเตอร์’

แม้จะไม่ได้สนทนากัน ทว่าเพราะเป็นอสูรพันธสัญญา เขาจึงรับรู้ได้ว่าอีกฝ่ายต้องการสื่อถึงอะไร...

‘ม ไม่ต้องห่วงครับมาสเตอร์ ไอซาผู้นี้ช่วยดูแลดันเจี้ยนให้ตามที่ท่านสั่งทุกประการ และเพราะอารมณ์ของท่านตอนนี้เลยไม่มีใครกล้าเหยียบเข้ามาสักคนครับ’

นิกซ์พยักหน้าตอบ ก่อนขยับตัวหันหลังให้เจ้าเดรกตัวน้อย

‘จะว่าไปเมื่อครู่ข้าเห็นว่ามีสัญญาณคนเข้ามาในดันเจี้ยนด้วยครับ จะให้จัดการเลยไหมครับ?

นิกซ์ก็เพียงแต่พยักหน้าตอบ...

เดรกตัวน้อยมองผู้เป็นนาย เขารับรู้ได้ว่าตอนนี้ที่เอาแต่นอนคือพยายามลืม พยายามให้หายเครียด...

ข่าวลือเรื่องของสโนว์นั่นส่งผลกระทบต่อนายของเขาจริงๆ ...

นับพันกว่าปี ดันเจี้ยนมาสเตอร์ผู้นี้ไม่เคยแสดงอารมณ์หรือความรู้สึกอะไรออกมา ไม่เคยพูดคุยกับใคร จนกระทั่งนายเหนือหัวของราชันแห่งแสงของตนนั้นปรากฏตัวขึ้น...

ยอมออกจากดันเจี้ยนของตนไปดันเจี้ยนคนอื่นเป็นครั้งแรก

ยอมทานอาหารแบบอื่นที่ไม่ใช่สิ่งที่ทานประจำ

ไม่อยากยอมแพ้ดันเจี้ยนมาสเตอร์อาชูร่า ลงทุนขึ้นเขาอาราเวลด้วยตัวเองเพื่อไปเก็บเมล็ดพันหนึ่งราตรี

ในขณะที่อีกเม็ดหนึ่งเป็นของที่ได้มาเมื่อนานมาแล้วก็ลงทุนไปรื้อในห้องสมบัติของตนเพื่อนำไปให้นาง

ถือได้ว่า....เป็นครั้งแรกในรอบพันกว่าปีที่เขาเห็นว่ามาสเตอร์ของตนมีชีวิตชีวาขึ้นหลังต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวมาตลอด...

จนได้ยินข่าวลือเรื่องคู่หมั้น...

เปรียบเสมือนเชื้อเพลิงที่ถูกจุดแล้วไม่อาจหยุดยั้งได้...

ทั่วทั้งดันเจี้ยนระส่ำระสาย เหล่าประชากรในดันเจี้ยนต่างพากันหวาดกลัวอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน แม้จะเคารพนับถือนิกซ์มาเพียงไหน การที่อีกฝ่ายอารมณ์ไม่ดีเช่นนี้ถือเป็นครั้งแรก เหล่านักผจญภัยเองก็ต่างได้รับผลกระทบอย่างหนักจนเกือบตาย...

ข้าควรทำอย่างไรดีครับท่านเซโล๊—!!!

เจ้าเดรกน้อยโอดครวญในใจก่อนลอยออกไปจากห้องของนายตนเอง มุ่งไปยังดันเจี้ยนคอร์เพื่อตรวจสอบว่าคราวนี้ใครกันที่บุกเข้าม—

‘!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! มาสเตอร์คร้าบบบบบบบ!!!!!!!!!!!’

กึก!!! ไอซาพุ่งกลับเข้าไปในห้องผู้เป็นนายตนเอง แต่เป็นอันต้องชะงักกับสายตาของนิกซ์ในเงามืดที่ทำให้เขานิ่งค้างเหมือนถูกแช่แข็งจนตกลงไปอยู่กับพื้น

นี่เป็นอีกสาเหตุที่เขาไม่ชอบตอนนายตนเองอารมณ์เสียเลย...

น่ากลัว... น่ากลัวเกินไปแล้ว!!!!!

แต่ในเมื่อมันคือเรื่องสำคัญ ยังไงก็ต้องบอกออกไป!!!

‘ดันเจี้ยนมาสเตอร์แฟนตาเซีย ท่านสโนว์ อยู่ในดันเจี้ยนครับ!!’

“!!!”

 

 

[ดันเจี้ยนเซเรเนด‚ ชั้นที่ 3]

กรี๊ดดดดดดดดดดด!!!!!!!!!!

ให้ตายเถอะ!! อุตส่าห์พยายามหลบกับดักแทบเป็นแทบตายจากชั้นแรกยันชั้นสาม เรียกได้ว่าอันตรายของแท้ไม่มีเทียมตามคำร่ำลือของจริง กับดักหลายตัวข้าพยายามอย่างมากในการก้าวผ่าน แต่ใครจะไปรู้ว่าในชั้นนี้มันมีกับดักซ้อนสองชั้นตอนก้าวเท้าหมายจะเดินต่อก็...

เหยียบเข้ากับดักดัง กริ๊ก! เต็มๆ!!

และนั่นเป็นเหตุที่ทำให้ฉันต้องมาวิ่งหนีฝูงหมาป่าความมืด และประเด็นคือพวกนี้เป็นมอนสเตอร์ไม่มีชีวิตจิตใจ ถูกสร้างขึ้นจากความมืดเท่านั้น เพราะงั้นอย่าหวังว่าพูดแล้วมันจะเข้าใจฉัน!!!

ตอนนี้คือวิ่งหนีอย่างเดียวไม่ดูทางในแผนที่แล้ว!!

ประเด็นคือฉันมีเวท...

แต่ใช้ไม่เป็น!!!!!!!

ไม่เคยใช้สู้อีกด้วย!!!

โครมมม!! อู๊ยยยย!! หน้ากระแทกเข้ากับกำแพงอย่างแรงจนล้มลงไปกองกับพื้น โชคดีที่จมูกไม่หั— แหมะ... แหมะ... โอเค ขอถอนคำพูด ตอนนี้คือยกมือกุมจมูกตัวเองที่เลือดกำเดาไหลเต็มมือไปหมด จมูกไม่หักแต่กำเดาแตกไหลอาบมือเต็มไปหมด

โอย ให้ตาย... เริ่มโมโหแล้วนะ...

“กรรรร...”

เฮือก! สะดุ้งโหยงหันไปมองทิศที่มาของเสียง ซ้ายขวาตอนนี้ไร้ทางออกมีเพียงกำแพง ทางออกทางเดียวก็ถูกกลุ่มหมาป่าความมืดขวางทางเต็มไปหมด

ซวย!!! คือคำเดียวที่คิดออกตอนนี้

หนีเหรอ? หนีอีกแล้ว รู้มั้ยว่าเหนื่อย แถมยังวิ่งไม่ได้พักแบบนี้ฉันเองก็หมดความอดทนได้เหมือนกันนะ!!

ถึงไม่อยากจะใช้ก็เถอะ... แต่ถ้าไม่ใช้ คนที่จะแย่ก็คือฉันเอง

 

ดวงตาสีแดงและสีทองทั้งสองข้างส่องสว่างวาบขึ้นในความมืด บรรยากาศรอบตัวเปลี่ยนไป พวกฝูงหมาป่าเริ่มแสดงอาการหวาดกลัวออกมาอย่างเห็นได้ชัด...

กลับมีเงาสีดำพุ่งขึ้นมาจากพื้นใต้ร่างของสโนว์ จนดวงตากลับมาเป็นปกติด้วยความตกใจ

สาวผมขาวหลับตาซะแน่น รับรู้ได้ว่าร่างกายกำลังลอยอยู่บนอากาศ

ก่อนจะสัมผัสได้ว่าตอนนี้ตนกำลังนั่งอยู่บน...อะไรบางอย่าง...

 

เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้งก็เป็นอันต้องมองซ้ายขวา ตอนนี้ฉันอยู่ในสถานที่ที่ไม่คุ้นเคย เหมือนเป็นห้องพักของใครบางคนแต่ห้องค่อนข้างมืดพอสมควร

เดี๋ยวนะ... ห้องพัก!?

‘ท่านสโนว์ไม่เป็นไรใช่ไหมครับ!?

เสียงของไอซา เจ้าเดรกน้อยของคุณนิกซ์ฉันจำได้เป็นอย่างดี แน่ล่ะว่าฉันรีบหันไปมองอย่างไว!!

จนแข็งค้างไปในทันที...

เพราะสภาพตอนนี้คือ... ฉันกำลังนั่งอยู่บนตักของคุณนิกซ์ และอีกฝ่ายก็สวมแค่ชุดที่เหมือนเสื้อคลุมอาบน้ำสีดำที่แสนจะหมิ่นเหม่เหมือนจะหลุดแหล่ไม่หลุดแหล่!!!

ถ ถึงเขาจะใส่หน้ากากอยู่ก็เถอะ...

แต่มันใกล้...

ใกล้เกินไปแล้วววว!!!!!!!

“ขอโทษค่า—!!!!!”

รีบเด้งตัวออกมานั่งห่างๆ บนเตียงกว้างพลางคุกเข่าก้มกราบอย่างรวดเร็ว หนีพวกหมาป่ามาได้แต่มาโผล่บนตักเขาแบบนี้เนี่ยนะ!

“.....”

‘อ่ะ เข้าใจแล้วครับ งั้น ข้าขอตัวก่อนนะครับ’

อ้าว ไปไหนล่ะไอซา กลับมาก๊อน—!!!

 

เมื่อเจ้าเดรกตัวน้อยไอซาบินออกจากห้องไป ประตูก็ได้ปิดลง...

ชายหนุ่มขยับเข้ามาใกล้สโนว์ซะจนเจ้าหล่อนสะดุ้ง เขาดึงให้หล่อนเงยหน้าขึ้นก่อนจะเห็นใบหน้าที่มีเลือดไหลออกมาจากจมูกนั่น ใต้หน้ากากนั้นคิ้วเรียวเริ่มขมวดด้วยความไม่พอใจ...

 

“.......เ...”

“คะ?

ฉันทำหน้างงนิดหน่อย ทำไมทั้งกิลกับคุณนิกซ์เวลาพูดอะไรถึงได้ชอบพูดเสียงเบานักนะ? คุณนิกซ์เดิมทีก็พูดเบาอยู่แล้ว คราวนี้เบากว่าเดิมจนฟังไม่รู้เรื่องอีก

ครั้นจะถามออกไปอีกรอบ เขาก็ขยับมาใกล้มากขึ้น..

และเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่ชวนให้ฉันใจเต้นเหมือนครั้งนั้น...

“เจ็บ... มากไหม....”

“....ม..ไม่..ไม่ขนาดนั้นค่ะ....”

คุณนิกซ์เอื้อมไปหยิบผ้าแถวนั้นมาเช็ดคราบเลือดกำเดาบนใบหน้าฉัน อีกทั้งนิ้วเรียวยาวนั่นยังจุ่มตลับยาทาบนจมูกฉันอย่างแผ่วเบา แม้ว่าเล็บอีกฝ่ายจะยาวอีกทั้งยังเป็นสีดำแต่ก็ไม่ได้โดนใบหน้าหรือสร้างรอยแผลให้...

ท่าทางและการกระทำนั่นทำเอาหัวใจเขินจนแทบอยากจะมุดดินหนีหรือวาร์ปหายไปจากตรงนั้น

... อา ให้ตาย... สรุปนี่ฉันมาง้อหรือฉันมาหาเรื่องทำให้ตัวเองเขินเป็นบอลหิมะราดน้ำแดงกันแทนเนี่ย...

“ขอโทษ...”

“เอ๊ะ?

แทบไม่เชื่อหูตัวเอง ดึงสติเงยหน้ามองอีกฝ่าย น้ำเสียงนั่นดูเศร้าหมองลงอย่างเห็นได้ชัด

“ข ขอโทษอะไรกันคะ! ฉันต่างหากที่ต้องขอโทษ!! คือ คือจริงๆ แล้วฉันน่ะ...จะต้อ—”

“ถ้าเรื่องสามี 5 คน... ข้า... รู้แล้ว...”

.

.

.

อ้าว...

รู้แล้วเหรอ!?

“ท่านเหมย...บอก... นานแล้ว....”

 

ใช่... เทพผู้ดูแลเขามาตลอดพันปี เทพแห่งความตายและการเริ่มต้นใหม่ [เหมย] เล่าให้เขาฟังตั้งแต่แรกหลังดันเจี้ยนแฟนตาเซียเปิดตัว แต่เขาก็ไม่คิดจะสนใจเท่าไหร่นัก อีกทั้งยังคัดค้านเรื่องที่เขาจะต้องกลายเป็น 1 ในสามีของเธอด้วยซ้ำไป

อยู่มาตั้งพันปีเรื่องอะไรเขาต้องไปเป็นของคนอื่นกัน?

เขาคัดค้านกระทั่งได้เจอหน้าสโนว์ในงานพบปะกันครั้งแรก...

เมื่อกลับมาดันเจี้ยนของตน... เขาจึงติดต่อท่านเหมย...

และกล่าว ‘ตกลง

 

“แล้ว... คุณนิกซ์... โกรธฉันเรื่องอะไรคะ.... ร หรือว่า... เรื่องหมั้นหมายนั่น?

เขาเงียบไม่ตอบ ก้มหน้ามองเตียงและพยักหน้าตอบรับแทน

 

เขาอยากเป็นคนแรก...

ที่ขอหมั้น...

แต่เพราะเห็นว่าพึ่งรู้จักกันได้ไม่นาน... จึงไม่กล้าขอ อีกทั้งยังเป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกกลัว... ว่าจะโดนปฏิเสธ...

จนได้ข่าวเรื่องการหมั้นหมาย เขาจึงโกรธ... แต่ที่เขาโกรธไม่ใช่เพราะสโนว์...

เขาโกรธตัวเองที่ชักช้า...

และโกรธท่านเหมยที่จับอีกฝ่ายหมั้นก่อนตน...

 

ฉันยังไม่ได้หมั้นหรอกค่ะ

คำพูดของฉันทำให้คุณนิกซ์เงยหน้าขึ้นมาอีกครั้ง ฉันเองก็ทำได้แต่ยิ้มให้เหมือนทุกที

“จริงอยู่ที่ฉันประกาศว่าหมั้นแล้ว แต่ก็ยังไม่ได้หมั้นอย่างจริงจังเหมือนที่ทุกคนเข้าใจหรอกค่ะ ท่านเหมยก็แค่บอกว่าเป็นคู่หมั้นนั่นก็แค่คำพูดเท่านั้นเอง เพราะงั้นตอนนี้ฉันยังไม่ได้หมั้นกับ...คุณหลี่แบบจริงจังหรอกนะคะ อย่างที่คุณนิกซ์รู้ ประเพณีการหมั้นของอาณาจักรชีน่าน่ะวุ่นวายจะตายไป จริงมั้ย?

เกือบเปลี่ยนจาก อาหนิง เป็นคุณหลี่แทบไม่ทัน...

“ยัง...ไม่ได้หมั้น...รึ”

“ค่ะ ยังไม่ได้หมั้น”

ฉันย้ำอีกครั้ง...

 

ข้ายังมีโอกาส...สินะ.... นั่นคือสิ่งที่นิกซ์คิด

 

ชายหนุ่มนิ่งเงียบ ก่อนจะยกมือทั้งสองข้างของหญิงสาวตรงหน้าขึ้นมากุมไว้ ซึ่งนั่นทำเอาสโนว์สะดุ้งเล็กๆ ใบหน้าหวานนั่นแดงก่ำดูน่าเอ็นดู และ....น่ารัก..

 

ในมือของฉันที่ถูกคุณนิกซ์กอบกุมอยู่เรืองแสงบางเบา เมื่อเขาขยับให้มือฉันเป็นอิสระเล็กน้อย... ตอนนี้บนมือของฉันปรากฏกล่องอันเล็กสีดำขึ้นมาจนฉันสงสัยว่ามันคืออะไร...

และคุณนิกซ์ก็เป็นฝ่ายเปิดกล่องนั้นออก...

ภายใน...เหมือนเป็นเขาอันเล็กสีดำ มันแวววาวเหมือนอัญมณีไม่มีผิด...

“นี่มัน...?

“เขา...ของข้า...”

.....

“เขาคุณนิกซ์เหรอคะ!!?

คนตรงหน้าฉันพยักหน้า ไม่ทันจะได้โวยวายอะไรต่อ คุณนิกซ์ก็พูดขึ้น...

พูด...ประโยคที่ทำให้ฉันใจเต้นแรงอีกครั้ง...

 

“ข้า.. เป็นเผ่าปีศาจ.... และ...การที่เผ่าปีศาจ สละเขา...ที่เป็นสัญลักษณ์.. แทนความแข็งแกร่งของเผ่าเรา... นั่นหมายถึง...พวกเรา... เจอคนที่รัก... และคิด.. ที่จะมอบชีวิตทั้งหมดนี้... ให้....”

 

เขาก้มลงมองของในกล่องนั้น ก่อนเงยหน้าสบสายตากับสโนว์ผ่านหน้ากาก

 

“ข้า... ไม่ใช่คนพูดเยอะ... เพราะมีบางอย่าง...ในใจข้า... มันบอก... แม้จะพูดไป.. ก็จะไม่มีใครรับฟัง.... หรือ... ใบหน้าของข้า... ข้าฝัน.. ว่ามีคนด่าทอ.. ว่ามันน่ารังเกียจ... ไม่ปรารถนาที่จะเห็น... มาตลอดพันปี...”

 

แม้ความทรงจำของโลกในอดีตอันเลวร้ายจะถูกลบเลือน...

ก็ใช่ว่าความรู้สึกที่ได้รับผลกระทบจากบิดามารดาของตนในอดีตนั้นจะหายไป...

 

“ข้ารู้... ว่าเจ้า... ยังไม่ต้องการ... จะแต่งงาน... เพราะงั้น.. ข้าต้องการ... ให้เขานี้... เป็นของหมั้น...”

 

ฝ่ามือใหญ่ก็กอบกุมมือของเธออีกครั้ง...

 

“ให้ข้า... เป็นคู่หมั้น.. ที่แท้จริงของเจ้า.. คนแรก.. เถอะนะ...”

 

คำพูดนั้นทำให้หญิงสาวเบื้องหน้าใบหน้าแดงก่ำอีกครั้ง

 

แม้ฉันจะไม่เห็นใบหน้าของเขา... แต่ความรู้สึกที่ถ่ายทอดผ่านคำพูดและมือนี้...

 

“ด้วยความ..ยินดี...ค่ะ...”

 

ฉัน...ไม่สามารถปฏิเสธเขาได้เลย...

 

ในห้องกว้างตอนนี้เงียบสงัดจนได้ยินเสียงหัวใจทั้งสองเต้นแรง... ทั้งจากเธอ.. และ... จากเขา... ชายหนุ่มเคลื่อนมือขึ้นมาแตะหน้ากากของตน ก่อนหยิบมันออก... หญิงสาวเจ้าของตาสองสียิ่งขวยเขินหนักกว่าเดิมเมื่อได้เห็นใบหน้านั่นเป็นครั้งแรก

ใบหน้าหล่อเหลาคมคาย ตาเรียวคมขับให้ดวงตาสีแดงสดราวกับโลหิตซึ่งตัดกับตาขาวที่เป็นสีดำช่างดูน่าหวาดกลัวสมเป็นเผ่าปีศาจ..

แต่ในสายตาของสโนว์แล้ว...

มันช่างสวยงามราวทับทิมเม็ดงาม...

คงเพราะสีตาของเขา... คล้ายกับดวงตาข้างขวาของเธอ...

และตอนนี้บุรุษตรงหน้า...กำลังคลี่ยิ้มบางให้แก่เธอ...

 

อา... ให้ตายเถอะ...

SSR...

นี่มัน SSR ของจริง!!!!!!!!!!!!!!

ถ้าให้เทียบระดับความแรร์ในหมู่ SSR ด้วยแล้ว... นอกจากอาหนิงก็คุณนิกซ์เนี่ยแหล่ะกินขาด—!!!!! ไม่ดิ นี่มันต้อง UR แล้วมั้งเนี่ย!!!!

 

“อะ...เอ่อ....”

เพราะรอยยิ้มนั่นทำเอาฉันตะกุกตะกักไปพอสมควร ถึงจะได้ยินเสียงแจ้งเตือนมาจากเซราว่าตอนนี้ป้ายของดันเจี้ยนเซเรเนดกลับมาอยู่ในระดับปกติแล้วก็ตามหัวก็ยังหมุนไปหมด...

วันนี้คือนอกจากคุณนิกซ์จะพูดยาวแล้วยังถอดหน้ากากให้ดูอีก ฉันจะรับไม่ไหวแล้วนะ!

โอ๊ย—!! ทำตัวไม่ถูกแล้ว!!!

“ค คือว่า! ฉ.. ฉันเอาขนมที่คุณนิกซ์ชอบมาด้วย ม มากิน... ด้วยกัน มั้ยคะ...”

“....ได้สิ...”

 

ภายนอกนั้นทุกคนต่างก็ยินดีปรีดาที่ดันเจี้ยนเซเรเนดกลับมาเหมือนดั่งปกติ ทว่าหลายคนก็เป็นห่วงสโนว์ที่เข้ามาในดันเจี้ยนจนเกือบจะไปตั้งใบประกาศตามหาตัวจนเซราต้องไปติดต่อกิลด์มาสเตอร์ของเมืองหลวงซีเรว่าคนที่เข้าไปนั้นคือดันเจี้ยนมาสเตอร์แห่งแฟนตาเซีย

จนเกิดเป็นข่าวลือขึ้นอีกครั้งว่าทำไมเธอถึงมาดันเจี้ยนเซเรเนด? และทำไมเธอเข้าไปดันเจี้ยนมาสเตอร์แห่งเซเรเนดถึงอารมณ์ดีขึ้นกัน?

นั่นก็ยังเป็นที่น่าสงสัยต่อไป

ยกเว้นดันเจี้ยนมาสเตอร์แห่งอาชูร่า และทุกคนในดันเจี้ยนแฟนตาเซียต่างก็รู้กันดีกว่าคืออะไร...

ข่าวลือใหม่เริ่มแพร่กระจายอีกครั้งว่าดันเจี้ยนมาสเตอร์แห่งแฟนตาเซียนั้นอาจจะมีชู้รัก หรืออาจจะจับปลาสองมือสร้างความคับแค้นให้แก่สาวๆ ที่เคยหลงใหลอดีตกิลด์มาสเตอร์แห่งหนิงเหอ สงสารอีกฝ่ายที่มีคู่หมั้นเช่นนาง...

ในขณะที่เจ้าตัวนั่งกินเค้กช็อกโกแลตหน้านิ่มกับคู่หมั้นตัวจริงคนแรกของเธอโดยไม่รู้เรื่องอะไรเลย...

หรืออาจจะเพราะหัวหมุนกับเหตุการณ์เมื่อครู่อยู่หัวสมองจึงไม่สามารถรับรู้อะไรอีกก็มีความเป็นไปได้สูงนัก...

 

อย่างน้อยผลลัพธ์ของความพยายามก็ส่งผลสำเร็จซะที

หลังจากนี้คงสงบสุขไปสักพัก...

ให้ฉันได้พักหายใจกลับไปทำอาหารหน่อยเถอะเนาะ—!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 520 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

763 ความคิดเห็น

  1. #597 Intapong13 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 11:19

    นี่แหละสามีหลวง
    #597
    0
  2. #553 PLOYSOIYXX (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2562 / 09:22
    ชอบนิกซ์ทากฟๆฟฟฟ
    #553
    0
  3. #306 Fhai Cotton (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 21:12
    SSR. คืออะไรคะ ไม่รู้จริงๆ
    #306
    2
    • #306-1 V A M P I E(จากตอนที่ 31)
      20 เมษายน 2562 / 21:41
      (แว็บเข้ามาโดยบังเอิญ)
      จะเรียกง่ายๆ SSR ก็คือระดับความหายากในเกม โดยไล่จาก N >> S >> SS >> SSR
      อารมณ์เหมือนไอเทมหายากในเกมต่อสู้อ่ะค่ะ
      ส่วนใหญ่ระดับพวกนี้จะอยู่บนการ์ดหรือเกมที่ต้องกดกาชาอ่ะค่ะ (ปล. กาชาคือตู้หมุนเสี่ยงดวงเหมือนจับฉลากบ้านเราอ่ะจ้า)
      #306-1
    • 13 มิถุนายน 2562 / 21:56
      SR (super rare) SSR (super super rare) UR(Ultra rare)
      #306-2
  4. #305 Tewaik (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 20:41
    อุกรี๊ดดดดด
    #305
    0
  5. #299 Wrks (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 13:14

    นั่งอ่านไปจิกหมอนไป ลุ้นอยากให้มีฉากฟินๆแบบจูบไรงี้ กี๊ส T////////T /เรือนิกซ์
    #299
    0
  6. #298 Meemiza (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 11:46
    กรี๊ดดดด~ สโนว์จังหมั้นกับนิกซ์คุงแล้ว สโนว์จังนี่โชคดีจริงๆที่ได้สามีแห่งชาติระดับ SSR แบบนี้ ดีต่อใจสุดๆไปเลยค่า~ #เรือนิกซ์คุง
    ปล.ถ้าไลฟ์วันไหนก็บอกด้วยนะคะ จะเข้าไปดูแน่นอน
    #298
    0
  7. #297 tookiuy (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 06:55
    ฮรืออออออ นางเอกเราได้สามีแห่งชาติไปแล้วววววววโนนนนน
    คุณนิกซ์คือ SSR พวงตำแหน่งสามีแห่งชาติไปด้วยค่าาา
    อ่อนโยนมากกกก ดีต่อจัยสุดๆ T////T
    #297
    0
  8. #295 V A M P I E (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 13:48
    กรี๊ดดดดดดดดดด กรี๊ดดดดดดดด กรี๊ดดดดดด แค่กๆ! กรี๊ดเยอะไปหน่อยค่ะเจ็บคอ 5555555 แงงงงง แม่ขาาา หนูจะเอาคนนี้! /ชี้

    ทำไมคุณนิกซ์ถึงน่ารักแบบเน้~ ทูลหัวของบ่าวมากค่ะ อยากจะกัดผ้าเช็ดหน้าให้ขาดด้วยความเขินจริงๆ พระเจ้า! คุณช่างโซฮอตอะไรเบอร์นี้! อะแฮ่ม! ขอโทษที่พูดไม่ค่อยรู้เรื่องนะคะ เราเขินจัด T/////T
    ชอบตรงที่สโนว์จะเดินเข้าไปแล้วมีแต่คนห้ามจนถึงขั้นจะติดป้ายประกาศตามหา 55555 พวกชาวบ้านสงสัยไปเถอะจ๊ะ น้องสโนว์ของเรามีสามีห้าคนจ้า /ยักใหล่แบบเชิดๆ 55555
    แต่ตกใจมากที่คุณนิกซ์พูดยาวเว่อร์ สรุปคือตั้งแต่นี้เป็นต้นไปเขาจะพูดออกเสียงแล้วใช่มั้ยคะคุณณณณณ! โทรจองโต๊ะจีนไว้ปิดซอยเลี้ยงฉลองก่อนนะคะ ออร่าพระเอกมากจนดิชั้นเข่าอ่อนแม้กำลังนอนอยู่ได้ 555555 ระทวยอ่ะค่ะพูดเลย แถมยังมาถอดหน้ากากอีก อร๊ายยย ใจบางมากนะคะตัวเรา จะเขินแทนสโนว์แล้วเนี่ยยย

    แต่แบบเราชอบที่คุณนิกซ์เจอหน้าสโนว์ครั้งแรกก็ตกหลุมรักขึ้นไม่ไหวเฉยเลย อ๊ากกก เขางานดี เขาระดับ SSR จริงๆค่ะ! /จิกหมอน

    ทีนี้ง้อคนงอนสองคนได้สำเร็จแล้วต่อไปจะมีโมเม้นต์กับใครอีกนะ? เราอยากได้โชเอย์ค่ะ! /ยกมือ การเสพความน่ารักของน้องก็เป็นอะไรที่อยากอ่านเหมือนกันนะ!!~ แต่ว่าเถอะพระเจ้า ใครไม่วินคุณนิกซ์วินอ่ะค่ะ! เขาของหมั้นไปแล้วด้วยเขา แอร๊ยยยย ดิ้นๆๆๆ เราพูดไม่รู้เรื่องแล้วเนี่ย พูดมั่วพันกันนู่นนี่ไปหมด แง๊~

    PS. รอตอนต่อไปเสมอน้า~
    #295
    3
    • #295-2 V A M P I E(จากตอนที่ 31)
      20 เมษายน 2562 / 21:44
      เราเขินคุณนิกซ์จริงๆนี่! นี่แค่พูดก็อยากจะดิ้นแล้วเนี่ย 55555555
      PS. เรารับคำขอเป็นเพื่อนแล้วน้า ขอโทษที่ตอบรับช้าไปหน่อยนะ > <
      #295-2
    • #295-3 LuZiNtEaR(จากตอนที่ 31)
      20 เมษายน 2562 / 23:46
      555555555 คุณได้ฐานะติ่งของนิกซ์ 1EA //ผิด
      PS. ไม่เป็นไรค่าาาา แค่รับเราก็ดีใจแล้วววว //ดิ้นแปบ
      #295-3
  9. #294 mexwm (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 11:14
    พ้มรักคุนนะนิกซ์
    #294
    0
  10. #293 คุโรคิคิ (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 10:05
    ใจผมมันสั่นนนนนน
    #293
    0
  11. #292 andill19100 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 06:41
    EXUSSR Extra ultra Super Secret Rera
    #292
    1
    • #292-1 LuZiNtEaR(จากตอนที่ 31)
      17 เมษายน 2562 / 13:40
      โห 55555555
      #292-1
  12. #291 ยังดำเเล้วไงกรูสวย (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 05:04
    งื่อออว่าตอนของอาหนิงฟินเเล้วพอเจอตอนนี้ฟินเค้าไปอีกอะ โอ้ยยยยตายเเปบ เราเชียร์นะคะ สนุกมาก
    #291
    0
  13. #290 0995543591 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 02:30

    งื้อ..ใจเต้นตายค่ะช็อตนี้
    #290
    0
  14. #289 Modtanoy (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 02:12
    เหล่าชะนีน้อยแค้นไปก็เท่านั้นทำอะไรไม่ได้55555
    #289
    0
  15. #288 Saku442274 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 01:04
    ดูค่ะดู! ของชื่อช่องกับวันเวลาที่จะไลฟ์ด้วยน่ะค่ะ^ ^
    ต่อให้เน็ตจะกากขนาดไหนก็จะไปดูค่ะ!!!
    #288
    3
    • #288-1 LuZiNtEaR(จากตอนที่ 31)
      17 เมษายน 2562 / 01:11
      ชื่อเหมือนไอดีเราเลยจ้าาา
      #288-1
    • #288-2 LuZiNtEaR(จากตอนที่ 31)
      17 เมษายน 2562 / 01:11
      เดี๋ยวประกาศวันอีกทีในเพจเน้อ
      #288-2
  16. #287 arolis tranzee (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 00:50
    ชอบมากที่เป็นฮาเร็ม เพราะเลือกเรือไม่ถูก55555
    #287
    2
    • #287-1 LuZiNtEaR(จากตอนที่ 31)
      17 เมษายน 2562 / 01:02
      เหมาหมดจนเป็นเรือใหญ่คือทางออกที่ดีค่ะ 5555555
      #287-1
  17. #286 bbbuuummm (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 00:38
    อ้ากกกกกกก!!!!
    เขินอะ555555 รอตอนต่อไปอย่างใจจดใจจ่อเลยค่ะ!!!
    #286
    0
  18. #285 Blue roses are being overlooked (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 00:31
    งื้ออออออออออออ อิจสโนว์มานานละนะ
    #285
    0
  19. #284 LukiMemory (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 00:21
    รอนะคะ
    #284
    0
  20. #283 Shiro-YuriMint (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 00:20
    SSR SSR SSR SSR เรือนิกซ์!!
    #283
    0
  21. #282 lythim (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 00:20
    หูวววว
    #282
    0