【Dungeon Master แล้วไง? ก็ฉันอยากเปลี่ยนที่นี่เป็นร้านบุฟเฟต์นี่!】

ตอนที่ 22 : [Re] ตอนที่ 20 เซอร์ไพรส์จากเหล่าเทพ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,192
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 609 ครั้ง
    15 ก.พ. 63

บทที่ 2 ดันเจี้ยนแฟนตาเซียยินดีให้บริการ

ตอนที่ 20 เซอร์ไพรส์จากเหล่าเทพ

 

ไม่คิดว่าการผสมรวมกันจะทำให้เกิดของน่าประทับใจเช่นนี้ขึ้นมาได้ อาหารทะเลสุดยอดดด~!!”

“...ลองทานเจ้านี่ดูสิ อร่อยนะ...”

“........”

ใช่ม๊าๆ ~ น่าประทับใจสุดๆ ไปเลย!!”

เจ้าเบียร์นี่กับไวน์นี่ก็อร่อยโคตรๆ! ดูเหมือนว่าครั้งนี้ที่พวกเรายอมมาตามคำชวนของเจ้าจะเป็นความคิดที่ถูกครั้งแรกล่ะนะ!! ฮ่าๆๆๆ!!!!”

เสียงหัวเราะพูดคุยกันระหว่างพี่น้องทั้ง 5 ชวนดูอบอุ่นใจ

คีบอาหารให้กันและกัน แบ่งปันของที่ตนสนใจให้แก่พี่น้อง

ต่างฝ่ายต่างพูดคุยติชมอาหารบนโต๊ะกันอย่างสนุกสนานตามเอกลักษณ์ของตน

เป็นภาพที่ดีจริงๆ ....

.

.

.

ถึงอย่างนั้นมันก็ไม่ได้ช่วยให้ฉันหายประหม่าลงหรอกนะที่ว่าได้มาร่วมโต๊ะทานอาหารกับพวกเทพทั้ง 5 ผู้สรรค์สร้างโลกใบนี้น่ะ!!!!

ย้อนกลับไปเมื่อ 7 โมงเช้า...

ฉันพึ่งจะอาบน้ำเสร็จและคิดว่าน่าจะยังพอมีเวลาเหลือก่อนที่พวกท่านจะมา จึงคิดจะทำข้าวกล่องให้โชเอย์และพวกเการ์ พลางคิดเมนูใหม่พร้อมต้อนรับพวกท่าน

ทว่า...

ไม่ทันจะได้ไปขาดคำท่านเนลติน่าก็โผล่มาพร้อมกับเทพอีก 4 ตนซึ่งมีเอกลักษณ์ประจำตัวไม่ซ้ำกัน ใครจะไปคิดว่าท่านจะมาแต่เช้าตรู่ขนาดนี้กันล่ะ!!!

จนตอนนี้ผ่านมา 3 ชั่วโมงท่านเทพก็ยังพูดคุยและทานกันเรื่อยๆ

ก็ดีใจนะคะที่ชอบอาหารของฉัน...

แต่รอบหน้า.... จะมากี่โมงก็ช่วยแจ้งเวลาไว้ด้วยนะคะท่านเนลติน่าเจ้าขา!!!!

คนแรกที่พูดนั้นกำลังชื่นชมและประทับใจกับเมนูข้าวหน้าอาหารทะเลอย่างกุ้ง หอย ปู ปลา ไข่กุ้ง ไข่ปลา และหอยเม่นสดๆ

หญิงสาวผมสีดำยาวถึงกลางหลัง หน้าม้าตัดเป็นแบบฮิเมะคัท ดวงตากลมโตสีทองสว่าง บนใบหน้าใต้ตาขวามีแทททูเหมือนรอยไม้เลื้อยสีแดงอ่อนมีหนาม บริเวณหูและกลางหลังมีปีกสีขาว เหนือหัวมีดวงดาวเรียงกันเป็นวงแหวน ในชุดกิโมโนสีชมพูลายซากุระ

 

[เทพธิดาแห่งปัญญาและความสงบสุข]

[ ซาคุยะ (เส้นผม) ]

 

คนที่สองซึ่งกำลังคีบผักและเนื้อให้คนนั่งข้างกาย ชายหนุ่มผมสีเงินยาว ผมหน้ารวบขึ้นคล้ายทรงผมหนุ่มจีนโบราณในละครที่เคยดู หลับตาพริ้ม กลางหน้าผากมีสัญลักษณ์คล้ายรูปดอกไม้สีแดงอ่อน ทั้งปิ่นปักผมเครื่องประดับและชุดเน้นออกไปทางโทนสีขาวและสีฟ้า ดูสูงส่งสง่างามสมกับตำแหน่งของเขา

แถมไม่ว่าจะมองยังไงก็คล้ายหนุ่มจีนยุคโบราณในละครชัดๆ!!!

 

[เทพแห่งความรักและความสวยงาม]

[ ลี่หมิง (ขนตา) ]

 

ขนาดชื่อยังเป็นชื่อจีนเลย!!!

ในขณะที่อีกคนที่นั่งให้ท่านลี่หมิงตักอาหารให้ เป็นผู้ชายที่สวยงามมากเลย...

ทำมัดผมครึ่งหัวผมสีดำยาวละพื้น และส่วนที่มัดพันด้วยเชือกสีแดงมีกระดิ่งสีดำห้อย ผมหน้าม้าบางส่วนยาวปรกหน้า ดวงตาสีแดงราวกับเลือดทาหางตาสีแดง ปลอกคอสีดำผูกด้วยเชือกสีแดง สวมเสื้อผ้าน้อยชิ้น แค่ฮั่นฟูสีดำบาง และผ้าสีดำใช้พันช่วงล่าง

 

[เทพแห่งความตายและเริ่มต้นใหม่]

[ เหมย (หยดน้ำตา) ]

 

คือสวยชนิดที่ว่าฉันยังอายอ่ะ!!!

ต่อมาคนที่สี่ คนที่ดูร่าเริงสุดยิ่งกว่าใครๆ

ท่านเทพธิดาที่ช่วยเหลือฉันมาตลอดตั้งแต่มาถึงโลกใบนี้...

ท่านเนลติน่านั่นเอง!

ท่านดูคล้ายกับท่านซาคุยะตรงมีปีกแทนที่หูและมีปีกที่หลัง มีวงแหวนเป็นดวงดาวบนหัว ผมสีม่วงมัดจุก ปล่อยปอยผมยาว ประดับด้วยดอกไม้ดอกเล็กๆ สีขาว ดวงตาสีฟ้าสดใส ชุดเดรสสีขาวทับด้วยผ้าคลุมสีขาวติดระบาย ดูคล้ายกับท่านเทพธิดาในตำนานกรีกที่เคยอ่านในตำนาน

 

[เทพธิดาแห่งการเก็บเกี่ยวและสร้างสรรค์]

[ เนลติน่า (เล็บ) ]

 

และคนสุดท้าย... หนุ่มกล้ามโตที่หัวเราะเสียงดังลั่นแสดงความชื่นชอบเนื้อย่างในมือ สวมชุดเกราะนักรบโบราณทางเหนือแบกขวานสองคมอันใหญ่... ใช่ ใหญ่สุดๆ สูงเท่าส่วนสูง 200 กว่าเซนติเมตรของเขาเลยล่ะ ผมและเคราสั้นสีน้ำตาล ตาสีฟ้า มีรอยแผลเป็นเต็มตัวเหมือนกับเป็นสัญลักษณ์ของเกียรติยศที่ได้มาในสงคราม

 

[เทพแห่งสงครามและความกล้าหาญ]

[ไดเซน (โลหิต) ]

 

และคนที่นั่งอยู่ข้างท่านเนลติน่าด้านขวาตอนนี้ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากฉัน...

ขอถามตัวเองอีกครั้ง...

ฉันมาทำอะไรที่นี่~

ฉันมาทำอะไรตรงนี้~

เห็นมั้ยล่ะ~ บอกแล้วว่าครั้งนี้ไม่มีพลาดแน่นอน~” ท่านเนลติน่าหัวเราะและเข้ามากอดแขนฉันแน่น “คราวนี้โชคดีของข้าจริงๆ ที่ได้เจ้ามานะสโนว์~”

อ อ่ะ ค่ะ...”

แอบเขินเล็กๆ เหมือนกันแฮะ

จะว่าไปครั้งล่าสุดที่มนุษย์จากต่างโลกที่สุ่มดวงมาที่นี่ก็เป็นดันเจี้ยนมาสเตอร์นี่ใช่มั้ย? เอ... ที่ชื่อเมเดียน่ะ?” ท่านซาคุยะเอ่ย

ใช่ๆ ข้าเคยแอบดูนางอยู่ น่ากลัวโคตรๆ!” ท่านไดเซนตอบ

น่ากลัวเหรอ...?

เออ... จะว่าไปตอนเจอหน้ากันครั้งแรก พี่เมเดียก็น่ากลัวจริงๆ นั่นแหละ แต่พอรู้ว่ามาจากอีกโลกเหมือนกันนี่กลายเป็นพี่สาวคนหนึ่งที่น่ารักสุดๆ ไปเลย

มีคนต่างโลกสุ่มดวงมาที่นี่เยอะเลยเหรอคะ...?” ฉันถาม

ก็ไม่เยอะขนาดนั้นหรอก....” ท่านลี่หมิงตอบขณะเช็ดปากให้ท่านเหมยซึ่งกำลังกินข้าวเปอะแก้มอยู่

ดูแลดีจนฉันแอบคิดไปไกลเลย.... ใช่ ใช่มะสองคนนี้อ่ะ!?

ถ้านับรวมเจ้าแล้วที่จับสุ่มมาที่นี่ก็ราวๆ 7 คนเองจ้ะสโนว์ ตอนแรกก็ไม่รู้ว่าใครจะดูแลใครด้วยเพราะวิญญาณจากต่างโลกก็มาจากต่างช่วงระยะเวลาเลยทำการเสี่ยงดวงเอา เพราะงั้นคนแรกอยู่ในการดูแลของเหมย ตามด้วยลี่หมิง ข้า ซาคุยะแล้วก็ไดเซนจ้ะ ส่วนรอบสองข้าได้ก่อนจ้ะ~”

พอจะเล่าเรื่องทั้ง 5 คนนอกจากพี่เมเดียให้ฉันฟังได้รึเปล่าคะ?”

ได้อยู่แล้วล่ะจ้า~ ถือว่าเป็นบทสนทนาย้อนวันวานระหว่างกินได้ดีนอกจากคุยเรื่องงานเยอะเลย~” ท่านซาคุยะดูร่าเริงกว่าเดิม “งั้นเริ่มจากเนลติน่าก่อนละกันเนาะ!”

เอางั้นก็ได้ คนที่ข้าดูแลคนแรกเป็นชาวอังกฤษจ้ะ เขามาเกิดใหม่ที่โลกนี้โดยไม่มีความทรงจำเดิม และฐานะที่เขาได้รับคือพ่อค้าทาสเพราะงั้นข้าเลยให้พรในเรื่องความมั่งคั่ง และความปลอดภัยให้แก่เขา นั่นไงคนนั้นอ่ะ จะว่าไงดี บรรพบุรุษของพ่อค้าทาสคนปัจจุบันที่เจ้าสนิทด้วยไง”

พ่อค้าทาสที่สนิทด้วย....

บรรพบุรุษของคุณซาลเอฟโนเหรอคะ!?”

ใช่จ้า คนนั้นแหละ~ ถึงจะเป็นพ่อค้าทาสแต่ก็ให้ความหมายกับชีวิต เขาเลยได้รับการยกย่องจากกษัตริย์เลยล่ะ นั่นคือเหตุผลที่คนทั่วไปยกย่องและให้ความไว้ใจหากซื้อทาสกับเขาไงล่ะจ๊ะ ชื่อข้ากับเสื้อผ้าที่ข้าใส่อยู่นี่เขาก็ช่วยคิดให้นะรู้มั้ย~”

พยักหน้าเป็นเชิงรับรู้

ไม่คิดเลยแฮะว่าต้นตระกูลเขาเป็นคนจากต่างโลก

ตกใจเหมือนกันนะเนี่ย...

ต่อไปตาข้าๆ!!” ท่านซาคุยะโบกมือไปมา ก่อนยกยิ้มกว้าง “คนที่ข้าดูแลเขาตายในสงครามน่ะ น่าจะเฮอันไม่ก็เอโดะอะไรนี่แหละที่เขาบอก มันก็นานแล้วข้าจำไม่ได้แล้วอ่ะนะ หมอนั่นมาเกิดเป็นนักดาบที่ดินแดนข้า รู้มั้ย!! ตอนแรกข้าก็แต่งตัวคล้ายเนลติน่าเนี่ยแหละ!! จนกระทั่งเขาบอกว่าไม่เหมาะแล้วบังคับให้ข้าแต่งตัวเหมือนสาวในบ้านเกิดหมอนั่นอ่ะ!!!”

ว่าจบเจ้าหล่อนก็คว้าขวดสาเกที่เจ้าฟลอจิ๋วเบอร์ห้ามาเสิร์ฟเทเข้าปาก นี่เมาสาเกใช่มั้ยคะเนี่ยท่านซาคุยะ!?

เอ่อ... แล้วมันไม่ดีเหรอคะ...”

ฮิๆ ถ้ามันไม่ดีซาคุยะก็คงไม่ใส่จนตอนนี้หรอกสโนว์~” ท่านเนลติน่ายกมือป้องปากก่อนจะหลุดหัวเราะออกมา

จนเหลือบไปเห็นท่านลี่หมิงที่ทำเป็นชี้อะไรบางอย่างที่นิ้วนางของเขา ก่อนชี้ท่านซาคุยะ...

อ้อออ!!!! อย่างนี้นี่เอง!!” ถึงบางอ้อทันทีจ้า

เพราะนิ้วนางข้างซ้ายของท่านซาคุยะสวมแหวนรูปซากุระอยู่นั่นเอง!!

ตอนนี้เจ้าหนุ่มซามูไรนั่นก็กลายเป็นเทพแห่งดาบปักหลักอยู่ที่อาณาจักรของนางที่แปรสภาพคล้ายประเทศที่เรียกว่าญี่ปุ่นไปแล้ว ให้ตายสิ พูดแล้วอยากจะไปท้าดวลอีกชะมัด!!” ว่าจบก็เท (?) เนื้อที่ต้มใส่ชามจนพูนเข้าปากหมดในคำเดียว

เอ๊ะ... เดี๋ยวนะ...

ใจเย็นหน่อยสิไดเซน บ้าเลือดมากนักก็ไม่ดีหรอกนะ” ท่านเนลติน่าพยายามปรามอีกฝ่าย

เมื่อกี้ พูดว่าคล้ายประเทศญี่ปุ่นเหรอคะ?”

ใช่แล้วล่ะ คล้ายก็จริงแต่น่าจะเป็นญี่ปุ่นในยุคสมัยของเขาน่ะนะ อาหารเลยยังมีน้อยน่ะจ้ะ”

อย่างเช่นอะไรบ้างคะ!?”

เอ...” ท่านเนลติน่าเงียบไปนิดหน่อย “เท่าที่จำได้ ส่วนใหญ่ที่ข้าเคยทานก็... ข้าวปั้น ชุดข้าวที่มีข้าวสวย ปลาย่าง ซุปมิโสะ ของทอด ถ้าขนมก็ดังโงะอะไรประมาณนี้น่ะจ้ะ”

หมอนั่นเคยบอกว่ารบอย่างเดียว เวลาทานมีน้อยเลยไม่ค่อยได้ใส่ใจอะไรเท่าไหร่น่ะ จริงๆ ก็เคยได้ยินหมอนั่นพูดเรื่องซูชิกับซาชิมิอยู่นะ แต่ว่าปลาที่อาณาจักรข้ามันค่อนข้างคาว เพราะงั้นก็เลยมีน้อยคนที่ชอบทานปลาสดๆ แบบนี้” ท่านซาคุยะพูดขัดท่านเนลติน่าก่อนจิ้มเจ้าซาชิมิแซลมอนเข้าปาก “เดี๋ยวเอาเจ้านี่ไปฝากหมอนั่นหน่อยละกัน ได้มั้ยจ๊ะสโนว์?”

ได้แน่นอนค่ะไม่มีปัญหา”

อย่างน้อยก็รู้ว่ามีประเทศที่คล้ายญี่ปุ่น แค่นี้ก็รู้สึกโชคดีขึ้นมาทันทีทันใด

ไม่ว่ายังไงก็จะไปที่นั่นให้ได้!!!

อึกๆๆๆ ฟู่!!! งั้นต่อไปตาข้า!!” ท่านไดเซนพูดหลังจากยกเบียร์ดื่มจนหมดแก้ว “คนของข้าไม่มีอะไรมากหรอก เห็นว่าเป็นนักรบจากทางเหนือน่ะ!”

ว่าจบก็ซัดอาหารต่อไม่สนใจอะไร

.

.

.

.

อ้าว....? มีแค่นี้เหรอคะ?

ไดเซน ช่วยลงรายละเอียดให้มันมากกว่านี้หน่อยสิยะ!”

ก็ข้าจำได้แค่นี้นี่หว่า!!”

ให้ตายสิเจ้าเนี่ยนะ...” ท่านเนลติน่าถอนหายใจขณะคีบกุ้งจิ้มน้ำจิ้มซีฟู้ดเข้าปากด้วยความสุข “คราวหลังก็หัดจำบางสิ~”

จะว่าไปเด็กที่เจ้าดูแลก็ไม่ค่อยมีอะไรเด่นจริงๆ นั่นแหละนะ” ท่านซาคุยะพูดขณะรินสาเกใส่ถ้วยต่อ “อย่างมากก็สอนการต่อสู้และการเอาชีวิตรอดนี่ ใช่มั้ย?”

ช่าย~ ก็มีแค่นั้นแหละที่เจ้าเด็กนั่นทิ้งเอาไว้น่ะ เอ้า! เชิญเจ้าได้เลยลี่หมิง!!”

ข้ารึ? .....คนที่ได้มาเกิดใหม่ทางฝั่งข้าเป็นสาวชาวจีนน่ะ แต่... ค่อนข้างประหลาดนิดหน่อย” ท่านลี่หมิงถอนหายใจ

เล่นทำให้ท่านถอนหายใจแบบนี้ ประหลาดแบบไหนล่ะนั่น?

เอ... จำได้ว่านางสุ่มดวงอะไรได้นะตอนนั้น?”

พรแห่งการสรรค์สร้างน่ะ....”

ใช่ๆ เพราะเจ้าพรนั่นเจ้าเลยมีอาณาจักรขึ้นมาในแดนของเจ้าสินะ! ที่คล้ายๆ กับประเทศที่เรียกว่าจีนนั่นน่ะ!” ท่านไดเซนหัวเราะเสียงดัง

และพวกเขาเรียกกำลังภายในแทนจะเรียกว่าเวทมนตร์...” ท่านลี่หมิงยกชาจิบ “ถึงตอนนี้นางจะไม่อยู่แล้ว... แต่นางค่อนข้างทำให้ข้าปวดหัวจนถึงทุกวันนี้จริงๆ ....”

จะว่าสงสารก็สงสารแฮะ จำได้ว่าจีนเนี่ยค่อนข้างมีตำแหน่งในวังเยอะซะด้วยสิ ถ้าตามภาพยนตร์หรือละครทั่วไป...

พวกชนชั้นสูงเนี่ยอันตรายโคตรๆ สาวๆ ที่ไปเป็นสนมในวังก็น่าจะมีการดิ้นรนพยายามทำให้ตนเองดูสูงส่งขึ้นเรื่อยๆ ...

หวังว่าจะไม่มีในโลกนี้อะไรแบบนั้นน่ะ

ถึงข้าจะไม่คัดค้านเรื่องความรักต่างเพศหรือเพศเดียวกันก็เถอะ... แต่นางเผยแพร่ถึงความดีงามของการรักเพศเดียวกันจนผู้หญิงในเมืองบางคนมาอธิษฐานขอให้สามีเลิกไปหลงชายอื่นแทบจะทุกวัน...”

.........โอเค พอจะเข้าใจแล้วค่ะว่าท่านปวดหัวเรื่องอะไร...

แต่พอคิดไปคิดมา... จีนเหรอ...

จะมีติ่มซำมั้ยน๊า~ ซาลาเปา เสี่ยวหลงเปา อะไรงี้อ่า~

น่าจะเป็นบรรยากาศแบบจีนสมัยก่อนที่เคยเห็นละครมั้ยน๊า~

อยากลองใส่ชุดผ้าไหมของจีนดูสักครั้งซะด้วยสิ~

จะว่าไป.... ชื่อของท่านลี่หมิงกับท่านเหมยผู้หญิงคนนั้นเป็นคนตั้งให้เหรอคะ?”

เปล่า... นางเขียนชื่อมาให้ข้าเลือกน่ะ เพราะยังไงข้าก็เป็นเทพที่ต้องดูแลนาง แล้วบอกว่ารับไม่ได้กับเสื้อผ้าที่มีแค่ผ้าพันๆ ตัวกับปล่อยผม นางเลยเสนอให้เป็นภาษาจีน แล้วจับแต่งตัวแบบนี้น่ะ...”

ไม่ใช่ๆๆๆ หยุดเลยยย!” ท่านซาคุยะขัดขึ้นมา “เจ้าควรพูดว่าเจ้าให้นางเขียนแล้วให้เหมยเลือกให้เจ้า แล้วเจ้าก็เลือกให้เหมยต่างหากล่ะถึงจะถูก!!”

ใช่ๆ!! เจ้าควรบอกความจริงนางนะ!” ท่านเนลติน่ารีบมาเสริม “ว่าจริงๆ แล้วเจ้ากับเหมยน่ะกุ๊กกิ๊กกันอยู่น่ะ!!!”

สรุป... ใช่จริงๆ สินะคะ!!!?

โอ้มายก็อดดดด!! ทั้งคู่คบกันจริงๆ สินะ!!!!

โอ๊ย—! คันปากอยากถามแต่ก็กลัวโดนสาปจังค่ะ!!!

แต่มั่นใจอ่ะว่าท่านลี่หมิงต้องเป็น Top ชัวร์ 100%!

ซาคุยะ...” ท่านลี่หมิงยกมือกุมขมับ

“.......” ท่านเหมยไม่พูดอะไรก่อนจะดึงชายเสื้อคนข้างๆ

“? มีอะไรรึเหมย...? .......ไว้ใจได้จริงรึ? ...งั้นก็ได้...” หันกลับมามองฉันอีกครั้ง “อย่างที่พวกนางพูด... ข้ากับเหมยคบกันอยู่น่ะ...”

มันก็ดีใจที่รู้ความจริงนะคะ

แต่ตอนนี้มีอีกความสงสัยแล้ว... คือพวกท่านพูดอะไรกันอ่ะคะ?

ท่านเข้าใจที่ท่านเหมยพูดได้ไงอ่ะคะท่านลี่หมิงงงง!!!!!?

งั้นดินแดนของท่านเหมยก็เหมือนจีนเหรอคะ?”

เปล่า... ดินแดนของเหมยก็คล้ายของเนลติน่า ที่แต่งแบบนี้ก็เพราะอยากมีชื่อและแต่งตัวคล้ายข้าน่ะ แต่ด้วยความที่นิสัยไม่ค่อยชอบใส่เครื่องแต่งกายเยอะๆ .... ก็เลยมีแค่นี้น่ะ”

นี่คือสาเหตุที่ใส่น้อยชิ้นสินะคะ...

ต่อมาคือเรื่องของเหมยสินะ... เด็กต่างโลกที่มาที่นี่คนแรกแถมยังอยู่ในดินแดนของปีศาจ ....จริงๆ จนถึงตอนนี้เหมยก็ยังดูแลอยู่ล่ะนะ... แถมยังเป็นคนที่เจ้าก็รู้จักดีด้วย...”

คะ?”

คนจากต่างโลกที่เรารู้จักก็มีแค่พี่เมเดียซะด้วยสิ

ท่านเนลติน่ามองฉันที่ยังคงครุ่นคิดอยู่ก่อนจะยิ้มกว้าง ขยับเข้ามากอดฉันแน่น และพูดประโยคชวนช็อกออกมา...

ก็ ดันเจี้ยนมาสเตอร์แห่งเซเรเนด นิกซ์ไงล่ะจ๊ะสโนว์~”

.

.

.

.

เอ๋!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!?”

เอาจริงดิ!!! คุณนิกซ์ก็เป็นคนจากต่างโลกงั้นเหรอ!!!?

นิกซ์...” ท่านเหมยพูดเป็นครั้งแรกหลังจากเงียบมานานทำเอาฉันแอบชะงักไปพอควร “เป็นวิญญาณ...ที่น่าสงสาร....”

น่าสงสารเหรอ?

หมายความว่ายังไงเหรอคะ?”

เหมยตั้งใจจะบอกว่าก่อนหน้าที่เด็กคนนั้นจะมาที่นี่ ชีวิตค่อนข้างน่าสงสารน่ะ... น่าจะมาช่วงเวลาใกล้เคียงกับเจ้ากระมัง เห็นว่าพ่อทิ้ง แม่เพิกเฉย แถมยังโดนโจรโรคจิตฆ่าตั้งแต่ยังอายุได้ไม่ถึง 5 ขวบ... เพราะงั้นตอนจับได้ลูกแก้วสีทองคล้ายของเจ้า... เทพฝั่งนั้นจึงลงมติให้ลบความทรงจำทิ้งซะ เพื่อจะได้ไม่มีปัญหากับการใช้ชีวิต...”

พอได้ยินอย่างนี้แล้ว.... คิดดีแล้วล่ะค่ะที่ลบทิ้ง

แต่ก็นะ ตอนนี้เจ้าเด็กนั่นดูร่าเริงขึ้นแล้วนี่ใช่มะ! ตั้งแต่สโนว์มานี่ยิ้มตลอดเลย!!”

ยิ้ม!!?

หูงี้ผึ่งทันที ฉันได้ยินที่ท่านไดเซนพูดไม่ผิดใช่มะ!? คุณนิกซ์ยิ้ม!?

อยากเห็น (โว้ย) ค่า—!!!!

อื้อ ยิ้มมากขึ้น...” ท่านเหมยตอบ

โอ๊ยยยย!!! ยิ่งได้ยินยิ่งอยากเห็นค่า!!!

ได้แต่ร่ำร้องในใจไม่กล้าตะโกนออกมา กลัวมารยาทที่มีมาตั้งแต่แรกจบลงภายในเสี้ยววินาที เลยทำได้แต่ร้องโวยวายอยู่ในใจเช่นนั้นจนกว่าทั้งห้าท่านจะพอใจกับอาหารที่ทาน...

วันนี้เป็นการนัดพบกันที่ดีที่สุดเท่าที่เคยมีมาเลยล่ะ~” ท่านซาคุยะว่าพลางกอดกล่องอาหารบรรจุซูชิกับซาชิมิกลับไปให้ท่านสามี

ข้าเห็นด้วยอย่างยิ่ง! หากนัดพบอีกรอบหน้ามาที่นี่อีกนะ!!!”

ข้ากับเหมยเองก็เห็นด้วย...”

ได้ยินคำชมแบบนี้ค่อยหายเหนื่อยจากการนั่งฟังพวกท่านบ่นความเหนื่อยยากและคำอ้อนวอนร้องขอจากเหล่ามนุษย์

จะว่าไปไหนๆ ก็ไหนๆ เพื่อตอบแทนอาหารอร่อยๆ นี่พวกเราจะมอบพรให้เจ้าละกันนะจ๊ะสโนว์~”

พรเหรอคะ? ไม่ๆๆ ไม่ต้องหรอกค่ะ! แค่พอใจอาหารที่ฉันทำก็เป็นเกียรติมากแล้ว!” รีบค้านท่านซาคุยะก่อนเลย

เอ๋—!!” ไม่ใช่แค่ท่านซาคุยะ คราวนี้ทั้งท่านเนลติน่ากับท่านไดเซนก็พร้อมใจกันพูดเลยทีเดียว

อย่าบอกนะว่าพวกท่านเตรียมให้พรเต็มที่เลยน่ะ...

คงมีแต่ท่านลี่หมิงกับท่านเหมยกระมังที่ไม่ได้คิดแบบนั้—

นึกแล้วว่าจะโดนนางปฏิเสธ.... ข้าเลยให้ไปตั้งแต่แรกแล้วน่ะ...” ท่านลี่หมิงกล่าวด้วยรอยยิ้ม ท่านเหมยก็พยักหน้าหงึกหงัก

ไม่อ่ะ... คิดเหมือนกันหมดนี่หว่า!

อะไรอ่า!! ตั้งแต่เมื่อไหร่ทำไมข้าไม่รู้!!?”

เจ้าช้าเองนะซาคุยะ... ข้าให้พรสโนว์ตั้งแต่ตอนที่ดันเจี้ยนนางเปิดแล้วล่ะ...”

พร... แห่งความรัก....” ท่านเหมยเอ่ยด้วยน้ำเสียงเนือยๆ ก่อนขยับไปกอดแขนท่านลี่หมิง

ไม่ใช่กอดธรรมดาๆ มีซุกด้วย...

บู่วๆ ลี่หมิง เจ้ามันไม่แฟร์เอาซะเลยยย แต่ก็เอาเถอะ! เพราะข้าให้ไปเมื่อกี้แล้วล่ะนะ”

เอ๊ะ...?

ฮ่าๆๆๆ ข้าก็ให้ไปแล้วเหมือนกัน!!!”

เดี๋ยวนะ...

ข้าด้วย~”

ให้มาแล้วเหรอคะ!?”

ขอโทษนะจ๊ะสโนว์ คือมันเคยชินไปแล้วน่ะ ตอนไปสังสรรค์ที่ไหนก็มักจะให้ของตอบแทนเป็นพรตลอดหากถูกใจน่ะจ้ะ อ๊ะ แต่ว่าสำหรับมนุษย์ให้แค่ข้อเดียวเองนะ!”

มันก็ไม่ได้ช่วยให้รู้สึกดีขึ้นเลยนะคะท่านเนลติน่า...” กุมขมับ ปวดหัวเหลือเกิน... “เอ่อ.. พอจะบอกได้มั้ยคะว่าให้พรอะไรกันบ้าง...?”

คราวนี้เทพทั้งสี่ยิ้มกว้างเลยทีเดียว

เอ่อ... ชักสังหรณ์ใจไม่ดีเลยค่ะ

ข้ามอบพรแห่งความสงบสุขให้จ้ะ เพราะเนลติน่าชอบบอกว่าเจ้าชอบความสงบสุข เพราะงั้นหากมีปัญหาหรืออันตรายอะไรมาถึง เจ้าก็จะผ่านมันไปได้อย่างง่ายดาย~”

โอเคค่ะ อันนี้เป็นพรที่ดีขอบพระคุณมากค่ะท่านซาคุยะ...

ส่วนพรของข้าคือความแข็งแกร่ง!! หากเมื่อวันไหนที่เจ้าจำต้องจับดาบต่อสู้ขึ้นมา ไม่ว่าจะอุปกรณ์การต่อสู้แบบไหนก็สามารถเปลี่ยนเป็นอาวุธให้เจ้าได้!!”

หมายความว่าแม้กระทั่งจานชามก็ช่วยได้เหรอคะท่านไดเซน...?

พรของข้าก็ไม่มีอะไรมากหรอกจ้ะ แค่ให้พรเกี่ยวกับความเจริญงอกงามน่ะ เหมาะสำหรับเจ้าที่สุดแล้วจริงมั้ย~”

จริงที่สุดเลยค่ะท่านเนลติน่า~

ส่วนข้ากับเหมยให้พรเกี่ยวกับชีวิตคู่น่ะ... ความรักของเจ้าจะเป็นไปตามเส้นทางที่เจ้าเลือกเอง แต่ไม่ว่าจะเลือกผิดหรือเลือกถูกอย่างไรชีวิตของก็จะจบลงด้วยความสุข...”

ขอให้มีความสุข.... กับพวกสามีนะ...”

ขอบพระคุ— เอ๊ะ เดี๋ยวนะ...

พวก... สามี...?”

คำว่าพวกใช้แทนคำเรียกเป็นกลุ่ม...

ฉัน... จ... จะไม่ได้มีสามีคนเดียวเหรอคะ....”

“? ไม่ชอบเหรอ...?” ท่านลี่หมิงทำหน้าสงสัยเล็กน้อย “คนก่อนหน้าเจ้านอกจากนิกซ์กับเด็กของเนลติน่าส่วนใหญ่ก็เอาแต่อธิษฐานอยากได้ฮาเร็มกันทั้งนั้น ข้ากับเหมยก็นึกว่าเจ้าจะชอบเสียอีก...”

ถึงจะเฉยๆ กับเรื่องราวต่างโลกแนวฮาเร็มแค่ไหน... ก็ไม่คิดหรอกนะว่าต้องมาเจอกับตัวอย่างนี้น่ะ!!!

ขอร้องล่ะค่ะ ลบพรนี้ไปจะได้มั้ยคะท่านลี่หมิง!!” แทบจะยกมือไหว้กราบอ้อนวอนร้องขอขมาทุกอย่าง

ได้โปรดลบเถอะค่ะ หนูไม่อยากโดนตราหน้าว่าเป็นผู้หญิงจอมเจ้าชู้จับปลาสองมือ.. ไม่สิ น่าจะมากกว่าสองมืออีกมั้งน่ะ!

ถ้ามาเกิดใหม่เป็นผู้ชายแล้วมีฮาเร็มนี่หลายคนคงภูมิใจ...

แต่ฉันเป็นผู้หญิงนะ!!!!

แถมประสบการณ์จากโลกที่แล้วนี่เป็นศูนย์เลยนะคะที่จะมีแฟนเป็นตัวเป็นตนน่ะ!! มีแค่หนุ่มๆ ในโลก 2D เท่านั้นแหละค่ะที่ฉันจีบติดน่ะ!!

ขอโทษนะ... แต่... ให้ไปแล้วเอาคืนกลับมาไม่ได้หรอก”

ชัดเจน....

“.....จริงๆ ก็มีวิธีนะ...”

วิธีอะไรคะ!” รีบเงยหน้ามองท่านเหมยอย่างไว

แอบมีความคาดหวังเล็กน้อยถึงปานกลาง ทว่าคำตอบนั้นก็ทำเอาฉันต้องยอมรับสถานะเจ้าแม่คาสโนวี่...

ก็....ตายแล้วเกิดใหม่...

โอเค ยอมแล้วค่ะท่านเหมย...

ยอมกลายเป็นเจ้าแม่ฮาเร็มก็ได้ค่ะ....

ไม่เป็นไรหรอกจ้ะสโนว์ แค่ 5 คนเอง! คนอื่นๆ นี่ขอกันตั้ง 10-20 คนเลยนะจ๊ะรู้มั้ย!! ร่าเริงไว้หน่อยนะ!” ท่านเนลติน่ารีบเข้ามาปลอบประโลมฉัน แต่มันก็ไม่ได้ทำให้รู้สึกดีขึ้นเลย...

อย่าใช้คำว่าแค่ 5 คนสิคะท่านเนลติน่า...

ต้องใช้คำว่า ตั้ง 5 คน ต่างหาก!!!!! ฮือออออออ!!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 609 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

764 ความคิดเห็น

  1. #750 สาวชอบฝัน (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2563 / 17:53
    5 คน จะมีใครน้าาา
    #750
    0
  2. #509 Baby_Shark (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 23:01
    200เมตร.. สูงกว่าไททั่นอีก 200ซม.รึป่าวว ไม่ก็2ม.
    200กว่าเมตรต้องจิตรนาการไว้เลยว่าหลังคาดันเจี้ยนนี่สูงใช่ย่อย55
    #509
    2
    • #509-1 LuZiNtEaR(จากตอนที่ 22)
      18 กรกฎาคม 2562 / 00:46
      น่าจะลืมแก้ในนี้ 5555555555555
      #509-1
    • #509-2 The secound(จากตอนที่ 22)
      8 พฤศจิกายน 2563 / 19:38
      หม้อคงอันจิ้ดเดียว55
      #509-2
  3. #266 คุโรคิคิ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 02:44
    อีกคนนึงใครเอ่ย
    #266
    0
  4. #190 V A M P I E (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 12:41

    5 คน...เรามานับกันนะคะ นิกซ์ อาจารย์(ลืมชื่อ) โชเอย์ กิลเบิร์ต ใครอีกคนนึงนะ?

    ว่าแต่นิกซ์ยิ้มบ่อยขึ้นล่ะ กรี๊ดดดด กรี๊ดดดดดดด เรือแล่นฉิวมากค่า /ได้ข่าวว่าเรือโชเอย์

    #190
    1
    • #190-1 LuZiNtEaR(จากตอนที่ 22)
      27 มีนาคม 2562 / 12:56
      อ้าว ไหนบอกเรือโชเอย์ โดนนิกซ์ตกแล้วล่ะสิคะเนี่ยยยย 5555555555
      #190-1
  5. #142 at2017 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 01:46
    รีดคาดหวังฉากเรทได้ใช่ไหม? ----- เอ้ย ไม่ใช่!
    #142
    0
  6. #122 katerak12 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 21:06

    ฮาเร็มชายสินะ 555555555555

    #122
    0
  7. #121 Windy Erika (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 14:12
    โดนเล่น 6p เพราะได้พร.... /ชีวิตบัดซบในโลกแฟนตาซี //สายโครตดาร์ค
    #121
    0
  8. #120 หมาขาวเผาพระอาทิตย์ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 00:35
    คนที่ห้ายังไม่ปรากฏ
    #120
    0
  9. #119 Chooon (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 21:59
    รู้สึกสงสารนางเอก55555
    #119
    0
  10. #118 เเคคตัส (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 21:47
    อ่าาา ฮาเร็มอีกเเล้วว ; - ;
    #118
    3
    • #118-1 LuZiNtEaR(จากตอนที่ 22)
      5 มีนาคม 2562 / 20:30
      สวรรค์ของสาวๆเลยนะที่มีหนุ่มหล่อๆรายล้อมมมม #ผิดๆๆๆ
      #118-1
    • #118-3 LuZiNtEaR(จากตอนที่ 22)
      6 มีนาคม 2562 / 06:44
      รอเรื่องหน้าๆ 555555
      #118-3
  11. #117 LukiMemory (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 21:38
    555อยู่ๆก็ได้มา
    #117
    0
  12. #116 Meemiza (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 21:29
    5 คนล่ะ~ สโนว์ได้ปวดหัวกับพรข้อนี้ไปอึกนานเลย 555+
    #116
    0
  13. #115 jinger Bell (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 21:09
    มาไวจังเลยค่ะ // ส่งพลังใจ
    5 คนสินะ... เข้าข่ายตอนนี้ก็...3?คน
    อืมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
    #115
    0