【Dungeon Master แล้วไง? ก็ฉันอยากเปลี่ยนที่นี่เป็นร้านบุฟเฟต์นี่!】

ตอนที่ 20 : [Re] ตอนที่ 18 แทนคำขอโทษ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,399
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 580 ครั้ง
    15 ก.พ. 63

บทที่ 2 ดันเจี้ยนแฟนตาเซียยินดีให้บริการ

ตอนที่ 18 แทนคำขอโทษ

 

“เฮ้อออออออออ...”

ถอนหายใจเฮือกใหญ่ขณะยืนคนแป้งบัวลอยผสมอัญชัน

ให้ตายสิ ทำไมชีวิตตอนนี้มันดูมีปัญหาจังเล๊ย–!

ภาพคุณนิกซ์ตอนขยับมากระซิบข้างหู...

ภาพคุณเอธารเวียขยับมาหอมผมฉัน...

ถ้าหน้าตาธรรมดาๆ เหมือนพวกตัวประกอบฉันคงไม่มีปัญหาหรอกแต่นี่เป็นหนุ่มหล่อนี่สิ!!!! เอ๊ย! พูดเหมารวมไม่ได้! ยังไม่เคยเห็นหน้าคุณนิกซ์นี่หว่า!!!

.

.

.

.

.

แต่การกระทำไม่ว่ายังไงมันก็ชวนเขินอยู่ดี!!!!

โอ๊ยยยยยยยยย!!!!!!! เครียด (โว้ย) ค่า—!!!!!!!!!!!!!!

ตบโต๊ะปึงๆๆๆๆ!!

‘...มาสเตอร์... ไม่สบาย.....เหรอ’

กึก! ชะงักแทบจะทันทีทันใด หันไปมองเจ้าโกเลมตัวน้อยฟลอที่ยืนอยู่บนโต๊ะแถมอยู่ข้างมือที่กำลังตบโต๊ะอยู่เมื่อครู่ พวกฟลอจิ๋วก็มองด้วยความเป็นห่วง

“ข ขอโทษจ้ะฟลอ คนอื่นๆ ด้วยนะ”

‘มาสเตอร์... พักนะครับ...... พวกข้า...ห่วง...’

‘กิ๊ว—’ แก๊งฟลอจิ๋วเอวก็พยักหน้าหงึกหงักกันยกใหญ่

“ไม่ๆ ไม่ได้ไม่สบายหรอก แค่... คิดอะไรนิดหน่อยน่ะ”

???’ ฟลอเอียงคอมองงงๆ ก่อนจะนึกขึ้นมาได้ ทำหน้ามุ่ยพอควร ‘เด็กคนนั้น... ทำมาสเตอร์.. ไม่สบายใจ....... จะ... จัดการ..’

“เดี๋ยวๆๆๆ หยุดเลย หยุดๆๆ จัดการที่ว่านี่คืออะไร!?

‘ลงโทษ... ครับ’

“เอ่อ... ฟลอใจเย็นก่อนนะ... ตอนนี้เขาเป็นอาจารย์ของโชเอย์ แถมเราก็เลือกที่คุ้มครองเขาแล้วด้วย... ทำแบบนั้นคงไม่ดีเท่าไหร่”

‘...แต่คุ้มครอง... จากผลของฐานะ... ไม่ใช่...นิสัย’

เอ้อ เรื่องนี้ก็จริงแฮะ...

‘เพราะงั้น... ลงโทษ.. ไม่มีปัญหา....’

“ก็ใช่อยู่หรอก”

‘งั้น.. ลงโทษ...’

“อืมมม.. ได— เอ๊ย! ไม่ๆๆๆ!! ยังไงก็ไม่ได้!!!”

รีบห้ามก่อนจะเห็นดีเห็นงามกับฟลอไปด้วยถึงมันจะเป็นเรื่องจริงก็ตามที ยังไงตอนนี้เขาก็เป็นอาจารย์ของโชเอย์และเด็กคนอื่นๆ ในดันเจี้ยนชั้นสาม

แถมยังได้เห็นอะไรที่ไม่เคยเห็นมาก่อนอย่างการที่โชเอย์ดื้อไม่ยอมไปโรงเรียนเพราะจะเจอหน้าคุณเอธารเวียนี่แหละ ฮ่าๆๆๆๆ

‘เอ.... ถ้าโชเอย์ไม่ยอมไปเรียนหนังสือ แล้วใครจะมาเป็นมือขวาช่วยฉันในการดูแลดันเจี้ยนล่ะ? หรือว่าอยากให้เขามาเป็นแทนเหรอ?

‘!! ไม่ครับ!!!!’

และก็ยอมไปโรงเรียนอย่างง่ายดาย

ดูเหมือนหลังจากนี้คงต้องนึกสูตรทำข้าวกล่องให้โชเอย์ไปทานที่โรงเรียนแล้วล่ะนะ แน่นอนว่าต้องไปสอนพ่อแม่ของเด็กที่ทุกคนด้วย

‘มาสเตอร์’ เซโลวิ่งกุบกับบนอากาศบินมาหา ‘ดันเจี้ยนมาสเตอร์ เมเดีย ส่งข้อความมาหาครับ’

“พี่เมเดียเหรอ?

วู้ม— เปิดหน้าจอและกดเปิดจดหมายขึ้น ดูเหมือนว่ามีเรื่องอยากจะคุยด้วยแฮะ เรื่องอะไรหว่า?

“งั้นเดี๋ยวที่นวดอยู่นี่ฝากทำต่อด้วยนะฟลอจิ๋วเบอร์สาม ถ้านวดได้ที่แล้วก็พักไว้แล้วทำอันใหม่ แต่คราวนี้ใช้วัตถุดิบบนโต๊ะกับพวกมันที่เอาไปนิ่งเมื่อกี้ผสมก่อน แยกเป็นสีละก้อนนะ ส่วนฟลอช่วยดูขนมที่อบอยู่หน่อยนะจ๊ะ”

สั่งขณะที่กดพิมพ์ตอบตกลงส่งไปให้พี่เมเดียเป็นที่เรียบร้อย

‘รับ..คำสั่ง...’ ฟลอตะเบ๊ะท่าเล็กน้อย

‘กิ๊ว!’ เจ้าเบอร์สามรับคำก่อนเข้ามานวดแป้งแทน

ว่าจบก็ลูบหัว ถอดผ้ากันเปื้อน ล้างมือ และออกจากห้องครัวตรงไปยังห้องรับรองสำหรับดันเจี้ยนมาสเตอร์คนอื่นอีกครั้ง

อยากรู้จังว่าพี่เมเดียขอพบคราวนี้คือเรื่องอะไรกันนะ?

“ฮายยยย~ ขอโทษที่มารบกวนอีกรอบนะจ๊า~

หมับ!! ทักทายเสร็จก็พุ่งมากอดฉันอีกรอบ ดูเหมือนว่าจะกลายเป็นการทักทายของพี่เขาซะแล้วสิ ถือว่าเป็นประสบการณ์แปลกใหม่ละกันเพราะไม่เคยมีพี่สาวมาก่อนนี่นะ

อารมณ์คล้ายพี่สาวในการ์ตูนสาวน้อยตาหวานเหมือนกันแฮะ

พี่น้องใสๆไรงี้~ (?)

“แล้ววันนี้พี่มีธุระอะไรเหรอคะ?

“อ้ มันก็ไม่ใช่ธุระสำคัญอะไรหรอก แค่เจ้าโอเกอร์สมองกล้ามนั่นขอร้องมาน่ะนะ~

โอเกอร์สมองกล้าม?

“หมายถึง...คุณกิลเบิร์ตเหรอคะ?

“อื้อ เห็นเขาส่งจดหมายมาให้เจ้าตั้งหลายรอบ แต่ก็โดนปฏิเสธทุกรอบเลยมาขอร้องข้าแทนล่ะนะ~ แหม ตอนหมอนั่นอ้อนวอนร้องขอที่ไม่ได้เห็นมานานนี่ทำเอาตล๊กตลกก โฮะๆๆๆๆ”

“ร เหรอคะ...”

ได้แต่หัวเราะแห้งๆ ขณะที่พี่เมเดียหัวเราะชอบใจใหญ่เลย คุณกิลเบิร์ตโดนทำอะไรบ้างล่ะเนี่ย...

จะว่าไป...จดหมายเหรอ?

“เขาส่งข้อความมาให้เหรอคะ?

“ใช่จ้ะ ส่งให้ทุกวันตั้งอาทิตย์กว่าๆ แล้วล่ะ”

ทำไมฉันไม่เห็นได้หรือรู้ว่าข้อความเข้าล่ะ...?

“เซโล...”

‘ครับมาสเตอร์’ โผล่ออกมาบนโต๊ะ

“นายรู้เรื่องจดหมายนั่นรึเปล่า?

.

.

.

.

.

เจ้าม้าเพกาซัสไม่ตอบ...

แถมหลบตาอีก....

เซ-โล

‘! ข ขออภัยด้วยครับมาสเตอร์ที่พวกเราตอบปฏิเสธเจ้าโอเกอร์นั่นไปเพราะมารยาทต่ำทรามเมื่อครั้งนั้นเราจึงคัดค้านที่จะไม่ให้มาที่นี่เพื่อต่อว่ามาสเตอร์อีกครับ’

ชัดเจนเลยค่า—!!

ถึงว่าทำไมไม่เห็นจดหมายของคุณกิลเบิร์ตเลย

“มีใครรู้เรื่องนี้บ้าง?

‘พวกข้ายกเว้นโชเอย์ครับ ขออภัยจริงๆ ครับมาสเตอร์...’

ถอนหายใจเฮือกใหญ่ กุมขมับเล็กๆ ก่อนจะลูบหัวเซโลไปมา

“รู้อยู่ว่าเป็นห่วงฉัน แต่การจะปฏิเสธเขาแบบนี้มันก็ไม่ดีนะ ยังไงคุณกิลเบิร์ตเขาก็เป็นดันเจี้ยนมาสเตอร์เหมือนกัน แถมอยู่บ้านใกล้เรือนเคียงกันด้วย ฝากบอกคนอื่นด้วยว่าคราวหลังห้ามทำแบบนี้อีก เข้าใจมั้ย?

‘ครับมาสเตอร์’

โห... เล่นจ๋อยลงอย่างเห็นได้ชัดเลย

“เซโลกับคนอื่นๆ เป็นถึงราชันของเหล่าอสูรอัญมณีก็ควรใจกว้างให้โอกาสคนผิดเนอะ?” ยิ้มหวานให้

‘แล้วถ้าหมอนั่นปากเสียให้มาสเตอร์อีก...’

“ขอขัดนิดหน่อยนะทั้งคู่” พี่เมเดียพูดขึ้น “ท่านเซโลรู้จักคำว่า ‘ซึนเดเระ’ มั้ยคะ?

‘ซึนเดเระ? มันคืออะไร?

“ซึนเดเระ ใช้แทนบุคลิกที่แรกเริ่มเดิมดูไม่เป็นมิตร เย็นชา ฉุนเฉียวง่าย แต่จริงๆ แล้วภายในเป็นคนที่อ่อนโยนหรืออ่อนไหวง่าย หรือจะให้พูดก็คือ.... เจ้าหนูโอเกอร์นั่นเป็นพวกปากไม่ตรงกับใจนั่นเองค่ะ!!”

‘ปากไม่ตรงกับใจ... จะหมายถึงที่หมอนั่นปากเสียใส่มาสเตอร์ ใจจริงแล้วไม่ได้คิดเช่นนั้นงั้นรึ?

“ใช่แล้วค่า~ หมอนั่นเป็นแบบนี้มานานแล้วล่ะ ขออภัยแทนเจ้าเด็กนั่นด้วยนะคะ”

‘หืม...’

เซโลครุ่นคิดเล็กน้อย ในขณะที่ฉัน...ทำได้แค่ยืนหัวเราะแห้งๆ

พี่สอนอะไรเพกาซัสตัวน้อยของหนูเนี่ย—!!

“อ้อ นี่เจ้าหนูนั่นฝากให้ข้าเอามาให้นะ”

พี่เมเดียดีดนิ้วเป๊าะ! เจ้างูขนาดใหญ่ก็โผล่ออกมาพร้อมใช้หางถือห่อผ้าขนาดใหญ่มาวางเต็มโต๊ะขนาดสองที่นั่ง

ดูแล้วน่าจะเป็นของหนักพอควร

“สโนว์เตรียมใจไว้นะ”

“คะ?

พี่เมเดียไม่พูดอะไรต่อนอกจากยิ้มเจ้าเล่ห์ “เปิดเลย~

ออกคำสั่งให้อสูรรับใช้แกะผ้าออก ผ้าค่อยๆ ถูกคลี่ออกมาพร้อมกับใจที่เต้นแรงขึ้น สิ่งที่อยู่ในห่อนั่นทำให้ทั้งฉันและเซโลแสดงอาการตกใจอย่างเห็นได้ชัด

มันคือประติมากรรมขนาดย่อม แกะสลักเป็นรูปด้านหน้าดันเจี้ยนแฟนตาเซียของฉันแบบเก็บรายละเอียดครบทุกซอกทุกมุม ประดับอัญมณีแกะสลักเป็นรูปดอกไม้ เสริมตกแต่งให้ดูสวยเหมือนอยู่ในความฝัน

แถมยังมีตุ๊กตา BJD แบบ DOD แต่งตัวคล้ายฉันนั่งอยู่บนม้านั่ง พร้อมตุ๊กตาพวกเการ์ในร่างจริงแบบขนาดพอมือวางอยู่แถวนั้น

1..2...3... ครบ ทำครบหมดทั้ง 10 ตัวเลย!!!

“พ พี่เมเดียคะ!! น นี่มัน—!?

“คือหมอนั่นมาปรึกษาว่าจะขอโทษเจ้ายังไงดีน่ะสิ ข้าเลยพูดลอยๆ ให้ทำแบบนี้เพราะอยากแกล้งเจ้าเด็กนั่น....... แต่ไม่คิดว่าหมอนั่นจะเอาจริงจนได้เป็นเจ้านี่ออกมา...”

สรุปว่าที่ทำยิ่งใหญ่ขนาดนี้...

เพราะเชื่อที่พี่เมเดียพูดเหรอคะคุณกิลเบิร์ต—!!!!!!!!!!!?

“นี่เหรอคะสาเหตุที่บอกว่าอย่าตกใจ...”

“ก็ตามนั้นแหละจ้ะ ตอนที่ข้าบอกว่าล้อเล่นหมอนั่นก็อาละวาดโวยวายซะข้าปวดหูไปหมดเลยล่ะ ไหนๆ หมอนั่นทำมาเลยเอามาให้เจ้าด้วยเลย แต่ก็ชอบใช่ไหมล่ะ~ ทั้งหมดนี่เจ้านั่นทำเองหมดเลยนะ!!”

“ทำเองหมดเลยเหรอคะ!!? ตุ๊กตานี่ด้วยเหรอ!?

“ช่าย~ หมอนั่นมีงานอดิเรกคือแกะสลักน่ะ ส่วนเจ้าตุ๊กตานี่เหมือนจะเคยพยายามทำจีบสาวน่ะ แต่ฝ่ายหญิงดันตายก่อนจะได้รับน่ะนะ เลยเอามาให้เจ้าแทน มันก็เรื่องเมื่อหลายร้อยปีก่อนแล้วล่ะนะ”

“เหรอคะ...”

หยิบตุ๊กตา BJD นั่นขึ้นมา ตุ๊กตาที่แต่งหน้าทาปาก แต่งกายเหมือนฉันในวันนั้นไม่มีผิดเพี้ยน

ผลงานชั้นเยี่ยมเลยนะเนี่ย...

“ถ้าเป็นที่โลกนั้นป่านนี้เขาคงดังสุดๆ เลย พี่คิดงั้นมั้ยคะ?

“คิก เห็นด้วยอย่างยิ่งเลยล่ะ”

ขำพร้อมๆ กัน ดูเหมือนว่าเซโลเองก็สนใจตุ๊กตาที่ดูคล้ายตนเองไม่น้อย และดูเหมือนว่าจะคุยกับอสูรตนอื่นๆ อยู่เช่นกัน

“ไหนๆ ก็ทำมาตั้งขนาดนี้ น้องจะช่วยยกโทษให้หมอนั่นได้มั้ย?

“ทำมาขนาดนี้จะให้โกรธต่อไปก็คงไม่ได้หรอกค่ะ ยังไงก็ฝากขอบคุณ คุณกิลเบิร์ตด้วยนะคะพี่เมเดีย”

“ได้จ้า ไม่มีปัญหา~ ยังไงก็ขอของตอบแทนหน่อยละกันนะ”

ว่าจบก็ให้ฟลอจิ๋วเบอร์เก้าไปหยิบขนมที่พึ่งอบเสร็จใหม่ๆ อย่างขนมไข่ใส่ลูกเกด หนึ่งในขนมไทยที่ฉันค่อนข้างจะติด

ตัวเค้กนุ่มๆ หวานกำลังพอดีกับลูกเกดน่ะเข้ากันได้เป็นอย่างดี

เอาจริงๆ จนถึงตอนนี้ก็ยังคงติดอยู่นั่นแหละ

“อ้อใช่ ลืมไปเลยว่าหมอนั่นฝากจดหมายมาด้วย” หยิบพี่เมเดียหยิบจดหมายมาวางบนมือ “งั้นไปก่อนนะจ๊ะ~

“ไว้เจอกันค่ะพี่เมเดีย”

โบกไม้โบกมือให้คุณพี่สาวที่หายตัวกลับดันเจี้ยนตนเองไป

เอาไว้อ่านหลังจากทุกคนนอนแล้วละกัน

ว่าจบก็เก็บจดหมายใส่ช่องว่างต่างมิติและไปทำขนมที่ค้างเอาไว้ต่อเพื่อเป็นรางวัลให้โชเอย์....และสำหรับคุณเอธารเวียด้วยเช่นกัน

เพราะเมื่อเช้าดันทำขนมไข่ใส่ลูกเกดก็เลยอยากทานขนมอีกเมนูซึ่งฉันเองก็ชื่นชอบอย่างบัวลอย

รับชามที่เจ้าฟลอจิ๋วใส่แป้งบัวลอยมาเช็ก บัวลอยสีรุ้งแบบธรรมดาๆ ทั่วไป แป้งผสมใบเตย‚ ฟักทอง‚ ดอกอัญชัน‚ หัวเผือก‚ บีทรูท‚ มันเทศ และ มันม่วง

หยิบแป้งนวลมาโรยบนเขียง ปั้นก้อนแป้งให้เป็นเส้นยาว

หั่นตามขนาดที่ต้องการ

แสดงเสร็จก็สั่งให้ฟลอจิ๋วเบอร์หนึ่งกับสองจัดการ

ส่วนฟลอและเบอร์สามมาช่วยทำน้ำกะทิสำหรับบัวลอย

ในครั้งนี้เราจะผสมมะพร้าวอ่อนลงไปด้วย!!

เติมน้ำมะพร้าวลงไปในหม้อ นำใบเตยมาพันแล้วใส่ลงไป ต้มให้เดือดจนได้กลิ่นใบเตยหอมๆ ~

เติมน้ำตาลทรายขาว เกลือ คนจนละลายค่อยนำใบเตยออก

และตามด้วยน้ำกะทิ

“อ่ะ พอแล้วล่ะฟลอ”

บอกอีกฝ่ายที่เป็นคนช่วยเติมให้

ใช้ทัพพีคนให้เข้ากันก่อนเติมมะพร้าวอ่อนที่หั่นเป็นเส้นลงในหม้อ รอจนเดือดแล้วค่อยปิดไฟ

‘กิ๊ว~

เบอร์หนึ่งกับสองส่งเสียงเรียกเมื่อหั่นเสร็จเรียบร้อย ฉันเองก็รับมาตรวจดูก่อนลูบหัวให้เป็นรางวัลสำหรับทำเสร็จเรียบร้อยสวยงาม

ว่าจบก็ตั้งอีกหม้อ ใส่น้ำเปล่าและใบเตยลงไป พอต้มจนเดือดก็ตามด้วยขนมบัวลอย

พอเดือดได้ที่และขนมลอยขึ้นมา

ใช้กระชอนตักขึ้นมาใส่อ่างน้ำเย็น ปล่อยไว้สักพักก่อนช้อนขึ้นใส่ชามและเติมน้ำกะทิมะพร้าวอ่อนลงไป

“เรียบร้อย~

ว่าจบก็แจกจ่ายให้ทุกคนในห้องได้ลองชิมกัน

ช้อนสีขาวตักบัวลอยหลากสีและน้ำกะทิเหมาะสำหรับหนึ่งคำ เห็นแล้วยิ่งอดนึกถึงบ้านไม่ได้ อ้าปากทานด้วยความสุข

รสของผลไม้โลกนี้เด่นชัดแต่รสกลับไม่ตีกันจนแยกไม่ออก กลับผสมรวมกันจนรู้สึกสดชื่นเสียด้วยซ้ำ ตัวบัวลอยก็หนึบหนับเคี้ยวสนุก

น้ำกะทิมะพร้าวอ่อนก็สดชื่น หวานมันกำลังดี

ใจจริงก็อยากลองเติมไข่หวานลงไปแต่พวกฟลอทานไม่ได้นี่นะ

เอาไว้เพิ่มหลังจากทำให้พวกโชเอย์ตอนเย็นละกัน

“เป็นไงบ้างทุกคน อร่อยมั้ย?

‘อร่อย...ครับ...’

‘กิ๊ว!!!’ แสดงท่าทีดีใจกันยกใหญ่

“ดีแล้วล่ะที่ชอบ แต่อย่าทานเยอะเกินไปล่ะ มันไม่ดีนะ”

ไม่รู้ว่าคนโลกนี้จะเป็นอย่างฉันรึเปล่านะ เพราะชอบเกิน ทานบ่อยไปจนกลายเป็นร้อนในเนี่ยแหละ โคตรเศร้า

หลังชิมกันเสร็จแล้วก็จัดการทำความสะอาดเตรียมพร้อมสำหรับมื้อเย็นให้โชเอย์

“กลับมาแล้วครับท่านสโนว์!”

โชเอย์วิ่งเข้ามาในห้องครัวโดยยังไม่ได้เอากระเป๋าสะพายข้างออก ใจจริงก็อยากจัดตัดชุดนักเรียนให้นะ แต่แบบนี้น่ารักกว่านี่นาทำไงได้

“เรียนวันแรกเป็นไงบ้างจ๊ะโชเอย์”

ก้มลงไปลูบหัวเจ้าลูกยักษ์ที่วิ่งมาหา

“ก็ให้แนะนำตัวหน้าห้องแล้วสอนวิธีการอ่านหนังสือให้แก่คนอื่นๆ ก่อนน่ะครับ วันนี้ก็เลยไม่มีอะไรมากเท่าไหร่”

เอ้อ โชเอย์อ่านหนังสือออกเพราะพวกเการ์สอนนี่นะ

“ถ้ายังไงโชเอย์ช่วยเอาขนมไข่ไปให้คุณเอธารเวียหน่อยนะ จะได้ไปเรียกคนอื่นๆ มาทานข้าว กลับมาก็ไปอาบน้ำแล้วค่อยมากินข้าวนะ”

“ต้องไปหาเขาอีกแล้วเหรอครับ...”

“เอาน่า ยังไงมันก็อยู่ในสัญญานี่นะ ทำให้ฉันได้มั้ย...?

“ได้อยู่แล้วครับ!”

รับปากก่อนจะรีบวิ่งออกจากห้องครัว ฟลอเองก็กระโดดเกาะหัวโชเอย์ออกไปด้วยกัน

ระหว่างนี้ก็เตรียมข้าวเย็น...

.

.

.

.

“ฝันดีจ้ะโชเอย์”

ก้มลงไปจุ๊บหน้าผากเด็กน้อยเบาๆ พลางขยับผ้าห่มให้ และผละออกมาจุ๊บให้พวกอสูรตัวน้อยทั้งสิบที่ใกล้หลับแล้วเช่นกัน คงเพราะความเหนื่อยจากการทำงานในดันเจี้ยนชั้นสามกระมัง ทั้งสิบเลยนอนหลับไวพร้อมโชเอย์ตลอด

จากหนังสือและเรื่องเล่าจากเซโล พวกอสูรอัญมณีส่วนใหญ่จะมีคนมาปรนนิบัติ เอาอกเอาใจ แทบไม่ต้องเดินหรือทำงานหนัก อย่างมากแค่นั่งนิ่งๆ และขยับเวลาสู้

เราน่าจะเป็นคนแรกที่ใช้ราชันทั้งสิบทำงานหนัก...

“คงต้องให้พักผ่อนซะหน่อยแล้วแฮะ”

แอบขำขณะลุกออกจากเตียง หยิบผ้ามาคลุมไหล่ก่อนนั่งลงบนเก้าอี้ของโต๊ะทำงานข้างเตียง

ก่อนจะใช้มีดเปิดซองจดหมายของคุณกิลเบิร์ต

 

เอาเป็นว่าข้าไม่รู้จะเขียนอะไร

ยังไงก็ขอโทษละกันสำหรับวันนั้น!!

 

สั้นๆ ห้วนๆ สมเป็นเขาเลยแฮะ...

แถมยังแนบดอกไม้มาให้หนึ่งดอก ไม่เคยเห็นเจ้าดอกไม้แบบนี้มาก่อนเลยแฮะ...?

[ตรวจสอบ]

 

ทำการวิเคราะห์

การ์เนตโรส: ดอกกุหลาบซึ่งตัวกลีบทำจากโกเมน (การ์เนต) เติบโตในบริเวณหุบเขาหรือใกล้กับลาวา สัญลักษณ์แห่งความรักและความสง่างาม สมกับความพยายามในการไปตามหาดอกไม้ชนิดนี้ ถูกจัดอันดับดอกไม้สำหรับการง้อสาว ขอคบ หรือขอแต่งงาน

 

จะว่าไปดันเจี้ยนคุณกิลเบิร์ตนี่เป็นดันเจี้ยนแห่งเปลวเพลิงสินะ คงมีดอกไม้นี่ขึ้นเยอะแน่ๆ

จะว่าไป...การง้อง่ายๆ แบบนี้คล้ายในการ์ตูนสาวน้อยตาหวานเหมือนกัน ทำเอาอดยิ้มออกมาไม่ได้ตอนนำดอกไม้ขึ้นมาหมุนดู...

“........เขาก็... น่ารักดีเหมือนกันนะ...”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 580 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

764 ความคิดเห็น

  1. #748 สาวชอบฝัน (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2563 / 17:32
    พ่อดอกไม้~~
    #748
    0
  2. #550 PLOYSOIYXX (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2562 / 21:01
    หนุ่มสุภาพบุรุษผู้ขี้อาย หนุ่มซึนเดเระผู้น่าแกล้ง หนุ่มดอกไม้แสนหล่อ
    #550
    0
  3. #303 Tewaik (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 18:26
    โง้ยยย หนุ่มซึน~
    #303
    0
  4. #205 MrQm (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 19:56
    ทำอะไรตะมุตะมิไม่สมบุคลิกตอนเเรกเลยโว้ยยยยย555555
    #205
    0
  5. #189 V A M P I E (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 12:25

    ลืมไปได้ยังไงว่าตอนกดเข้ามาเรื่องนี้เพราะแท็กฮาเร็มส่วนนึง 55555555

    นี่แบบอยากให้เจอกับกิลเบิร์ตต่อหน้าเลย อยากรู้ว่าเขาจะทำยังไง กร้ากกกก

    #189
    0
  6. #106 Saku442274 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:19
    ทำไมน่ารักงี้ล่ะ~
    เป็นการง้อที่น่ารักจริงๆน้า~
    #106
    0
  7. #105 Saku442274 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:18
    ทำไมน่ารักงี้ล่ะ~
    #105
    0
  8. #104 Cmil (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:20
    คือดีย์มากกก
    #104
    0
  9. #103 Windy Erika (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:40
    ชิส์

    ไลว้าาาา
    #103
    0
  10. #102 Porch_07 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:17
    ลงเรือลำนี้ได้ไหม~

    ถึงจะร้ายแต่ก็รักน้า งู้ยๆ
    #102
    0
  11. #101 Kuroshio (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:53
    ถ้ารอน้องโตก็น่าจะ4ขึ้นไป
    #101
    0
  12. #100 Meemiza (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:13
    ขอลองนับดูก่อนนะ อืม.... ที่แน่ๆนี่มีอยู่สามคนแล้วสินะ
    #100
    0
  13. #99 James Jirayut Janjeawchai (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:05
    มีแน่ๆแล้ว3คนครับ
    #99
    0
  14. #98 LukiMemory (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:01
    รอนะคะ
    #98
    0