【Dungeon Master แล้วไง? ก็ฉันอยากเปลี่ยนที่นี่เป็นร้านบุฟเฟต์นี่!】

ตอนที่ 14 : [Re] ตอนที่ 13 พบปะเหล่าดันเจี้ยนมาสเตอร์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,436
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 692 ครั้ง
    15 ก.พ. 63

บทที่ 2 ดันเจี้ยนแฟนตาเซียยินดีให้บริการ

ตอนที่ 13 พบปะเหล่าดันเจี้ยนมาสเตอร์

 

ขนมพร้อม!”

พร้อม!!!’

เสื้อผ้าพร้อม!!”

พร้อม!!!!’

ร้านอาหารพร้อม!!”

พร้อม!!!’

เอาล่ะ... ทุกอย่างเตรียมพร้อม!!!”

ใช่แล้ว...

ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง

วันแห่งการนัดพบเพื่อพูดคุยกันและทักทายกันของเหล่าดันเจี้ยนมาสเตอร์ครั้งแรกของฉัน!!!

ตื่นเต้นอ่ะ ตื่นเต้นสุดๆ เลย..!”

ไม่เป็นไรหรอกครับมาสเตอร์ พวกเราเองก็ไปด้วยนะครับ จะอยู่ข้างๆ ท่านเอง’ เการ์ตอบ

แน่นะว่าจะไม่ก่อปัญหากัน...?”

หากท่านไม่ต้องการ พวกเราก็ไม่คิดจะก่อเพื่อหาปัญหาให้ท่านแน่นอนครับ’ เซราตอบ

นั่นแหละที่อยากได้ยิน”

ถอนหายใจโล่งอก

เหตุเกิดเพราะดันไปได้ยินทั้งสิบตัวแอบวางแผนกัน

ถ้าหากว่าพวกลูกน้องที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวหรือคนใต้อาณัติทำสัญญากล่าวหาหรือดูถูกฉัน ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดต้องมีการลงโทษเสียหน่อย และการลงโทษนั่น... ไม่ใช่เรื่องลงโทษปกติอย่างต่อว่าหรือชกต่อยสักสองสามหมัดแล้วจบแน่!!!

แค่คิดว่าจะต้องเจอเรื่องวุ่นวายตามมาหลังพวกเขาทำ...

แทบจะยกมือกราบขอให้หยุด!!

ฝากดูแลโชเอย์ด้วยนะอาเรีย”

รับคำสั่งค่ะมาสเตอร์” อารัคเน่สาวก้มโค้งให้

รีบไปรีบกลับนะครับท่านสโนว์”

จ้า~”

ว่าจบก็กอดเด็กชายไปมาเพิ่มพลังใจ ก่อนเดินไปยืนบนแท่นวาร์ปกับอสูรรับใช้ทั้งสิบโดยมีโชเอย์กับอาเรียโบกมือให้

เป้าหมายการวาร์ป... [งานพบปะของเหล่าดันเจี้ยนมาสเตอร์]

 

 

ในห้องกว้างขนาดใหญ่ดูหรูหรา ตกแต่งแนวโรมัน ใจกลางห้องนั้นคือโต๊ะกลมขนาดใหญ่เรียงรายด้วยเหล่าผู้คนมากหน้าหลายตานับสิบกว่าคน กิริยาท่าทางแตกต่างกัน

สิ่งที่เหมือนกันคงไม่พ้นการแสดงอำนาจบารมี

ต่างฝ่ายต่างให้เหล่าอสูรรับใช้กลับคืนร่างจริงเพื่อข่มใส่กัน...

ราวกับว่าการพบกันเพื่อพูดคุยเกี่ยวกับดันเจี้ยนของตนอย่างสงบนั้นไม่เคยมีเกิดขึ้นมาก่อน ส่วนใหญ่เหมือนเป็นการพูดคุยแนะนำน้องใหม่ ให้ความเคารพผู้อยู่มาก่อนและอยู่สูงกว่า

บางทีการไม่มาร่วมคงเป็นหนทางที่ดี

แต่หากไม่มาก็จะถูกแบนออก

แม้จะมาร้องไห้อ้อนวอนกราบแทบเท้าขอให้ช่วยเหลือเมื่อดันเจี้ยนล่มสลายก็ไม่คิดจะยอมยื่นมือไปช่วยเหลือ

ฮึ สุดท้ายยัยเด็กใหม่นั่นก็ไม่มา”

หญิงสาวผมแสกข้างขวาสีเขียวตัดสั้น ดวงตาสีทอง ริมฝีปากแดงจากลิปสติก ในชุดเดรสสายเดี่ยวแหวกข้างและขนเฟอร์คลุมไหล่สีดำพูดขึ้นขณะนั่งไขว่ห้างอยู่บนตัวของเจ้างูอสูรรับใช้ของเธอ

 

[ดันเจี้ยนมาสเตอร์แห่งเอดาลิน ดันเจี้ยนแห่งอสรพิษ]

[ลูกครึ่งกอร์กอน - เมเดีย]

 

ดันเจี้ยนชั้นต่ำก็สมกับพวกชั้นต่ำ พอกับของเจ้านั่นแหละ...”

ดาร์คเอลฟ์หนุ่มผมสั้นสีม่วงซีด ดวงตาสีขาว เสื้อกล้ามสีองุ่นทับด้วยเสื้อคลุมแขนกุดสีขาวขอบทอง มีผ้าสีดำและเครื่องประดับสีทองคาดเอว กางเกงสีขาวรองเท้าบูตสีดำ และเจ้ากวางสีดำตัวใหญ่เขาสีทองยืนอยู่ข้างกาย

 

[ดันเจี้ยนมาสเตอร์แห่งโกเวอร์ ดันเจี้ยนแห่งมหาพงไพร]

[ดาร์คเอลฟ์ - อาริโอ]

 

แหม พูดเหมือนดันเจี้ยนเจ้าโด่งดังตายล่ะเจ้าหนูดาร์คเอลฟ์ ดันเจี้ยนของเจ้ามันก็ไม่ได้ดีไปมากกว่าข้าหรอกนะ”

ฮึ...”

ฮ่าๆๆๆๆๆ พวกเจ้าไม่มีสิทธิ์พูดหรอกนะว่าดันเจี้ยนพวกเจ้าน่ะดีที่สุด ของข้ากับนิกซ์ต่างหาก!!”

ชายหนุ่มผมสั้นสีแดงเข้ม สวมผ้าปิดตาสีดำข้างซ้าย เขาเรียวยาวสีแดงเข้มกลางหน้าผากเฉดเดียวผมตนเอง เสื้อเชิ้ตแขนยาวพับแขนสีดำปลดกระดุมจนเห็นแผงอก ทับด้วยเสื้อกั๊กลายทางสีแดงเข้ม กางเกงและรองเท้าสีดำทับด้วยเสื้อสูทสีดำยาวคลุมไหล่ อสูรรับใช้คือสิงโตสีดำ

 

[ดันเจี้ยนมาสเตอร์แห่งอาชูร่า ดันเจี้ยนแห่งเปลวเพลิง]

[โอเกอร์ - กิลเบิร์ต]

 

ชายผู้ถูกกล่าวถึงอีกคนซึ่งนั่งอยู่ข้างกัน ชายหนุ่มผมดำยาวสีดำสวมหน้ากากสีขาวมีลวดลายปกปิดใบหน้า เครื่องแต่งกายคล้ายจอมเวท เสื้อคลุมยาว ตัวแขนเสื้อปลายบานแต่ยังมีตัวแขนเสื้อข้างใน กางเกงสีดำ รองเท้าบูตสีดำ อสูรเคียงกายคือเดรก กึ่งนกกึ่งมังกรเกล็ดสีขาว

 

[ดันเจี้ยนมาสเตอร์แห่งเซเรเนด ดันเจี้ยนแห่งเขาวงกต]

[?? - นิกซ์]

 

เจ้าของดันเจี้ยนขึ้นชื่อทั้งสี่ผู้แพร่กระจายดันเจี้ยนตนเองไปยังแต่ละอาณาจักรซึ่งไร้เจ้าของ ผู้ถูกโลกใบนี้จัดอันดับให้สูงส่งและอันตรายยิ่งกว่าดันเจี้ยนแห่งไหนๆ

ถ้ายัยเทพธิดานั่นไม่รีบหาดันเจี้ยนมาสเตอร์คนใหม่ ป่านนี้ที่นั่นก็จะกลายเป็นของข้าอีกแห่งแล้วแท้ๆ!!”

ปึง! กำปั้นของกิลเบิร์ตทุบเข้าที่โต๊ะอย่างรุนแรงจนเกิดเป็นรอยร้าว

ถึงกระนั้นโต๊ะนั่นก็กลับคืนสู่สภาพเดิมในเวลาไม่นาน

ถ้าจะพูดถึงท่านเนลติน่าก็พูดให้มันดีๆ หน่อย... นางสูงส่งเกินกว่าโอเกอร์ไร้การศึกษาปากต่ำตมอย่างเจ้าจะกล่าวหาได้ ดูอย่างเพื่อนสนิทเจ้าเป็นตัวอย่างซะบ้าง...” อาริโอตอกกลับ

เหอะ!! นิกซ์เองก็หาโอกาสจะขยายดันเจี้ยนไปเมืองหลักของข้าเหมือนกันใช่มั้ยล่ะ ที่นั่นน่ะพวกงี่เก่งๆ น่ะเยอะจะตาย”

“.......” ผู้ถูกกล่าวถึงไม่ตอบอะไร

เอาแต่เปลี่ยนหน้าหนังสือในมือตน...

เห็นมะ!! หมอนี่ก็สนใจ!”

หุหุหุ ไม่ว่าจะดูยังไง นิกซ์เขาก็ไม่ได้สนใจซะด้วยซ้ำ! เป็นเพื่อนกันจริงรึเปล่าเนี่ย หรือว่า.. เจ้าคิดไปเองคนเดียวกันนะเจ้าหนูโอเกอร์!” เมเดียหัวเราะเยาะสะใจ

เงียบไปเลยยัยป้าอสรพิษ เพราะหัวเราะเยาะแบบนั้นถึงได้ไม่มีผั-กับเขาสักที ข้ารู้นะว่าเจ้าน่ะคิดจะจับนิกซ์น่ะ น่ารังเกียจซะจริง!”

แกเรียกใครว่าป้ายะ!!!!”

ก็เธอนั่นแหละ ยัยป้าแก่อายุพันปีแต่งหน้าหนาเตอะ! ดันเจี้ยนเจ้านั่นแหละรีบๆ พังแล้วยกพื้นที่นั่นให้ข้าได้แล้ว!!!”

คนที่จะตายคือเจ้าต่างหาก!! ลืมบุญคุณข้าแล้วสินะไ-อยักษ์มีแต่แรงไม่มีสมอง!!!!”

บุญคุณนั่นข้าคืนไปตั้งนานแล้ว!!!!”

“! @$! $! $! @!!!!”

“@#$ERW$$%#^$#!!!!!”

เอาอีกแล้ว...” อาริโอกุมขมับ

พวกดันเจี้ยนมาสเตอร์คนอื่นก็ได้แต่หน่ายใจ

เป็นแบบนี้มาเกือบร้อยกว่าปี ทำอะไรไม่ได้ในเมื่อทั้งคู่มีพลังยิ่งกว่าพวกตน พวกอสูรรับใช้ก็แทบจะห้ำหั่นกัน ถึงกระนั้นสถานที่แห่งนี้ไม่สามารถต่อสู้กันได้จึงทำได้แค่ด่าทอต่อว่ากันแล้วค่อยไปแข่งแย่งชิงผู้คนให้เข้าดันเจี้ยนพวกเขา

ตอนนี้คงได้แต่หวังว่าเมื่อไหร่การพบปะแบบนี้จะจบเร็วๆ เหมือนทุกที—

วู้ม—!!!

แสงสว่างจากเก้าอี้นั่งไร้เจ้าของเดิมเรียกความสนใจจากคู่ที่กำลังห้ำหั่นด้วยฝีปากเป็นอย่างดี

พลันปรากฏร่างของหญิงสาวผมสีขาว...

 

 

ขออภัยที่มาช้าค่ะ!!”

ตกใจไม่น้อยที่ดันโผล่มาตรงเก้าอี้ในสภาพนั่งอยู่ พวกเการ์ตอนนี้โดนฉันสั่งให้หลบอยู่ในเงาของฉันไปก่อน

แถมทุกคนยังจ้องฉันเขม็งขนาดนั้น

ดูจากสภาพโดยรอบ...

เหมือนบรรยากาศไม่ค่อยจะดีซะเท่าไหร่ด้วย

เจ้าคือดันเจี้ยนมาสเตอร์คนใหม่สินะ” อาริโอพูดขึ้น

อ่ะ ค่ะ ดันเจี้ยนมาสเตอร์แห่งแฟนตาเซีย สโนว์ค่ะ”

ว่าพลางยิ้มหวานให้ พบกันก็ต้องทำให้ไว้ใจหน่อยล่ะนะ

คนถามดูจากร่างกายแล้ว..เผ่าดาร์คเอลฟ์สินะ

ลองมองไปรอบๆ เท่าที่จำได้ ผู้ชายที่มีผ้าคาดตานั่นคงเป็นเจ้าของดันเจี้ยนอาชูร่าข้างๆ

ผู้หญิงนั่งบนตัวงูขนาดใหญ่คงเป็นเจ้าของดันเจี้ยนเอดาลิน

ส่วน...ผู้ชายสวมหน้ากากคล้ายแฟนธ่อม ออฟ ดิโอเปร่านั่นคงเป็นเจ้าของดันเจี้ยนเซเรเนดสินะ...

แหม ทุกคนดูมีเอกลักษณ์ดีจัง

หืม...”

ดาร์คเอลฟ์คนนั้นยังคงจ้องฉันด้วยความสงสัยอยู่...

เอ่อ.. แล้วพวกคุณล่ะคะ?”

เหอะ! มาช้าแล้วยังจะกล้ามาถามชื่อพวกข้าอีกรึไงยัยหัวหงอก!”

เจ้าของอาชูร่าต่อว่าฉัน

ค่ะ... รู้ค่ะว่าผิด...

แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น....

ที่ฉันต้องคิดมากตอนนี้คือการพยายามห้ามเจ้าอสูรตัวน้อยทั้งสิบนั่นไม่ให้โผล่ออกมาจัดการเขาเนี่ยแหละ!!!

ใจเย็นหน่อยสิทุกคน! สัญญาแล้วนี่!!

ไม่ต้องไปสนใจเจ้าโอเกอร์งี่เง่านั่นหรอก หมอนั่นปากเสียแบบนั้นแหละ” ดาร์คเอลฟ์คนนั้นพูดขึ้น “ข้าชื่ออาริโอ ดันเจี้ยนมาสเตอร์แห่งโกเวอร์ ดันเจี้ยนแห่งมหาพงไพร...”

ส่วนข้า...”

ดันเจี้ยนมาสเตอร์คนอื่นๆ เองก็เริ่มแนะนำตัวให้ฉันรู้จักจนเหลือแค่สามคนนั้น

เมเดีย ดันเจี้ยนมาสเตอร์แห่งเอดาลิน”

เจ้าหล่อนตอบแบบไม่เต็มใจเท่าไหร่นัก แถมสายตานั่นก็ดูเหยียดหยามซะไม่มี...

ส่วนอีกสองหนุ่มก็ไม่พูดไม่จา...

แง รังเกียจขนาดนั้นเลยเหรอคะ!!

สัญญาว่าคราวหน้าจะมาเร็วกว่าเดิม 3 ชั่วโมงเลยค่ะ!!!!!

เจ้าโอเกอร์ไร้สมองนั่นชื่อกิลเบิร์ต ส่วนคนที่ใส่หน้ากากชื่อนิกซ์น่ะ เขาไม่เคยพูดให้ได้ยินหรือแสดงหน้าตาให้เราได้เห็นเลยน่ะ...”

คุณอาริโอค่ะ หนูล่ะซาบซึ้งในน้ำใจของคุณมากค่ะ!!!

แกว่าใครไร้สมองห๊ะ!!”

ก็เจ้านั่นแหละ... อย่างน้อยนางอุตส่าห์มาก็ควรให้เกียรตินางซะบ้าง... อีกอย่าง ดันเจี้ยนหลักของเจ้าก็อยู่ที่เดียวกับนางไม่ใช่รึไง...”

เหอะ!! เจ้าดันเจี้ยนกระจอกที่ได้จากไอ้กากนั่นข้าไม่เคยเห็นอยู่ในสายตาหรอก!”

เรื่องนี้ข้าแอบเห็นด้วยกับเจ้าสมองกล้ามนี่นะ ยัยเด็กที่ไม่รู้จักมารยาทกับเวลานัดหมายน่ะ ไม่มีค่าพอให้สนใจหรอก”

เป็นอีกครั้งเลยนะที่มีความเห็นตรงกันน่ะป้า”

ข้าบอกแล้วไงยะว่าไม่ใช่ป้าเจ้าสมองกลวงนี่!!!”

เริ่มค่ะ เริ่มเครียด

รับรู้ได้ว่าทั้งสิบตัวเริ่มแสดงความโกรธอย่างเต็มที่แล้ว!!!

อะ เอาเป็นว่ามานั่งจิบชากับขนมไหมคะ ฉันทำขนมมาให้ด้วยนะคะ!”

ขนมเหรอ...?”

ค่ะ จะว่าคุณอาริโอเป็นเอลฟ์... ทานไข่กับพวกนมไรงี้ได้รึเปล่าคะ?”

อืม ข้าเป็นดาร์คเอลฟ์ ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว เอาจริงๆ ในยุคนี้พวกเอลฟ์ส่วนใหญ่ก็เริ่มทานเนื้อกับนมแล้วล่ะนะ”

งั้นดีเลย~”

วู้ม—! ว่าจบก็เปิดช่องเก็บของต่างมิติบนโต๊ะต่อหน้าทุกคน เสกให้ห่อขนมคุกกี้ทำมืออบร้อนๆ เมื่อเช้าใส่ถุงพลาสติกซึ่งทำจากสไลม์สีขาวผูกโบสีฟ้า เพราะถ้าชมพูมันก็จะหวานแหววเกิน

คำนวณและประดิษฐ์ถุงมาอย่างดี ถ้ากินหมดมันก็จะสลายหายไปไม่เป็นมลพิษแน่นอน!!

เจ้าแผ่นๆ เนี่ยนะขนม?” กิลเบิร์ตจ้องเจ้าถุงนั่น

นิกซ์เองก็ยอมละสายตาจากหนังสือมามองเช่นกัน

สโนว์ เจ้านี่คือ....?”

อาริโอกับคนอื่นๆ แอบสงสัยกันไม่น้อย ว่าแล้ว ไม่มีคนรู้จักจริงๆ ด้วยแฮะ ยิ้มปริ่มเลย~

ฮี่~ มันก็คือคุ—” “คุกกี้นี่นา!?”

อะ ไม่ทันจะได้เฉลยก็โดนตัดบทซะงั้น!!! แถมคนเฉลยดันเป็นคุณเมเดียซะอีก!!

ว่าจบเจ้าหล่อนก็แกะโบฉีกถุงหยิบคุกกี้ลายตารางหมากรุกเข้าปาก เคี้ยวกร้วมๆ ไม่สนใจสายตาประชาชี

รสชาตินี่... ความหวานนี่... ไม่ผิดแน่... คุกกี้จริงๆ ด้วย!!!”

ค คุณเมเดีย...รู้จักเหรอคะ”

แน่สิ!! รู้จักซะยิ่งกว่ารู้จักซะอีก!!! ....!! เดี๋ยวนะ เจ้าบอกว่าทำขนมนี่ขึ้นมา... หรือว่า...!”

ว่าจบก็ลุกจากเก้าอี้งูยักษ์พุ่งมาจับไหล่ฉันซะแน่น!!

เธอเอง ก็มาจากที่นั่นด้วยสินะ!”

แอบงงไปพอควร ที่นั่นมันที่ไหนเนี่ย!!!!!??

ที่นั่นไง! ที่นั่นน่ะ!! ที่เจ้าคุกกี้นี่อยู่น่ะ!!!”

ที่ๆ คุกกี้อยู่??

จะว่าไป คนโลกนี้ไม่รู้จักโลกนี้...

แต่คุณเมเดียรู้จัก...

.

.

.

หรือว่า!!!!

“!!! คุณเมเดียเองก็มาจากที่นั่นเหรอคะ!!?”

กรี๊ดดด! ไม่คิดไม่ฝันเลยว่าจะได้เจอคนจากที่นั่น!! เรียกข้าว่าพี่สาวได้เลยนะ!! ถ้ามีปัญหาอะไรปรึกษาได้เลยจ้ะ!!!”

เฮ้ย!!! เดี๋ยวเด่ะยัยป้า!!! ไหนบอกว่าไม่ชอบหน้ายัยนั่นไง!!”

ขอเปลี่ยนคำพูดย่ะ ก็ข้าไม่รู้นี่ว่านางมาจากที่เดียวกันน่ะ!”

คุณเมเดียโต้ตอบกิลเบิร์ตก่อนกอดฉันเสียแน่น แถมยังนัวเนียไม่หยุดเลย

มันก็ดีใจนะที่ได้เจอคนที่มีความทรงจำจากอีกโลกหนึ่งเหมือนกัน

แต่ก็นะ...

แค่คุกกี้ถุงเดียวเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือเลย...

บอกได้แค่ว่าโคตรมหัศจรรย์

คุณอาริโอกับคนอื่นๆ เห็นอย่างนั้นจึงแกะถุงหยิบคุกกี้ใส่ปาก... แค่สีหน้าก็บอกแล้วว่าตะลึงกับรสชาติของมันซึ่งไม่เคยทานที่ไหนมาก่อนบนโลกนี้เป็นแน่!!

อร่อย... กำลังดีเลย...” อาริโอตอบ

นี่ล่ะคำตอบที่อยากได้ยิน!

ดีจังที่เลือกทำคุกกี้มา!!

จนหันไปมองคุณนิกซ์บ้าง เขาหยิบคุกกี้ขึ้นมา... มันมีรอยแหว่งว่าถูกกิน ทว่า... เขายังสวมหน้ากากอยู่!! แต่เจ้าคุกกี้นั่นค่อยๆ มีรอยแหว่งก่อนหายไปหนึ่งชิ้น!

หายไปได้ยังไง... ไม่สิ คำถามควรเป็น กินยังไง!!!!?

นิกซ์เขาไม่เคยดื่มหรือกินโดยถอดหน้ากากหรอก ข้ารู้นะว่าเจ้าเองก็ประหลาดใจน่ะ”

ถูกอย่างที่คุณเมเดียบอกทุกประการค่ะ...

เจ้าเองก็รีบๆ ทานเข้าไปได้แล้วน่าเจ้ายักษ์สมองกล้าม!!”

ไม่ทานเว้ย!!!”

ก็บอกให้ทานไงยะ!”

ถ้าให้ทานเจ้าขนมของยัยหัวหงอกนี่ตายซะดีกว่า!!”

งั้นก็เตรียมตัวตายได้เลยไ-อหนู!!!!

เฮือก!!! พวกคนอื่นๆ สะดุ้งโหยงกับน้ำเสียงกดดันจนทำเอาบรรยากาศหนักอึ้งไปหมด พวกดันเจี้ยนมาสเตอร์กับเหล่าอสูรรับใช้ต่างก็หน้าซีด เช่นเดียวกับฉัน

ที่ซีดคนละความหมาย...!!

พวกเการ์โผล่ออกมาจากเงาแถมยังกลับคืนสู่ร่างดั้งเดิมพวกตนอีกต่างหาก!!!

อ อสูรรับใช้...!!?”

น...1...2...3... สะ.. 10 ตน!!?”

กล้าดียังไงมาดูถูกมาสเตอร์ตั้งแต่ต้นห๊ะเจ้าโอเกอร์ชั้นต่ำ!!!!’

ราชันหมาป่าทมิฬ เซราคำรามในลำคอซะจนเจ้าสิงโตรับใช้ของกิลเบิร์ตตัวสั่นอย่างเห็นได้ชัด

ดูถูกไม่พอ ยังกล้าดูถูกอาหารที่มาสเตอร์ท่านพยายามทำมาให้พวกเจ้าทานอีก!!!’

กระทั่งฮิปโปกริฟ เทมเพสต์เองก็เตรียมง้างกรงเล็บเพื่อจิกตัวอีกฝ่ายเต็มที่

เจ้าไม่รู้หรอก... ว่ากว่ามาสเตอร์จะทำเจ้าคุกกี้ได้เนี่ยต้องอบกี่ครั้งกว่าจะทำได้!!!’ เการ์กำหมัดแน่นทั้งน้ำตา

เอ๊ะ

เดี๋ยวนะ...

“!!! ด เดี๋ยว—!! อย่าพูดดด!!!”

มาสเตอร์น่ะทำขนมไหม้ไปตั้งร้อยกว่ารอบกว่าจะได้เจ้าขนมอบนี่มาให้พวกเจ้าทาน!! ต้องนั่งหงอยน้ำตาซึมทุกวัน ฝึกฝนไม่หยุด... ถ้าไม่กินก็ไม่ต้องพูดมากแค่เอาไปให้คนอื่นก็พอ!!!’ สิงโตเพลิง เนลคำรามเสียงดัง

สรุป... นี่ช่วยหรือว่าประจานฉันเนี่ย—!!!!

งือ...”

น้ำตาคลอ..

อย่างน้อยก็ทำเอาพวกเการ์ชะงักเพราะรับรู้ได้ จนกลับร่างจิ๋วบินมาปลอบขอโทษขอโพยกันยกใหญ่

นี่ไม่ได้เศร้าอะไรนะ แค่อายจนจะร้องไห้!!!

เดี๋ยวเถอะเจ้ายักษ์สมองกล้ามนี่!! กล้าดียังไงมาทำเด็กผู้หญิงร้องไห้ยะ!!!”

หา!? ข้าเนี่ยนะ!”

ไม่ใช่เจ้าจะเป็นใครเล่า!!”

เป็นผู้ชายที่ไม่ได้เรื่องซะเลยนะ... เด็กคนนี้พึ่งมาใหม่ น่าจะยังเด็กอยู่แท้ๆ ...”

อึก... ก็ได้ๆ! แค่ขอโทษก็พอใช้มั้ย!?”

กินขนมเข้าไปด้วย!!!!

ทั้งสิบตนตะคอกใส่ แถมเจ้าสิงโตรับใช้ก็พยายามคลอเคลียหรือพยายามผลักให้กิลเบิร์ตทานให้ได้

พวกดันเจี้ยนมาสเตอร์คนอื่นนอกจากนิกซ์กับอาริโอก็เหมือนพยายามส่งคำขอผ่านสายตา

พวกเขาสู้กันในสถานที่แห่งนี้ไม่ได้

เว้นราชันแห่งเหล่าอัญมณีธาตุทั้งสิบซึ่งมีพลังมหาศาล มีโอกาสเป็นไปได้ว่าที่นี่คงโดนถล่มเละ!!

สุดท้ายเจ้าโอเกอร์หนุ่มปากเสียต้องกลั้นใจยอมหยิบเจ้าขนมอบนั่นเข้าปากไป

กร้วม...

เห็นชัดเจนว่าแอบชะงักไปเล็กน้อยกับขนมในมือนั่น เงียบไปสักพักใหญ่ก่อนจะกินเข้าไปจนหมดชิ้น

เป็นไงล่ะยะ อร่อยใช่มั้ยล่ะเจ้าคุกกี้นี่น่ะ!!”

“!! ก ก็ไม่เลว ถือว่าทั่วไปนั่นแหละ!!” เชิดหน้าหันไปอีกทาง

จริงเหรอคะ? ขอบคุณค่ะ”

ปาดน้ำตาพลางคลี่ยิ้มหวานให้

ขอบคุณค่ะ ขอบคุณจริงๆ ...

ขอบคุณที่ยอมกิน เรื่องวุ่นวายนี่จะได้จบลงซะที!!!

ถ้าเกิดคุณยังไม่กินมีหวังฉันได้คิดบทลงโทษให้เจ้าสิบตัวนี่ข้อหาแฉต่อหน้าเหล่าดันเจี้ยนมาสเตอร์คนอื่นหนักกว่าการงดข้าวหนึ่งวันเต็มๆ แน่นอน!!!

ไม่ทันได้สนใจปฏิกิริยาของกิลเบิร์ตเมื่อครู่...

จะว่าไปนอกจากขนมเจ้าทำอาหารแบบอื่นอีกมั้ย!?”

อ๊ะ ค่ะ ดันเจี้ยนของฉันคือดันเจี้ยนแห่งอาหารค่ะ ตอนนี้เปิดเป็นร้านชาบู-ปิ้งย่าง มีโรงอาหารข้างๆ ส่วนชั้นสองเป็นพวกขนมค่ะ”

ดันเจี้ยนแห่งอาหาร!?”

ชาบู... ปิ้งย่าง...?” อาริโอทำหน้าสงสัยเล็กๆ

เป็นที่ฮือฮาหนักกว่าเดิม อา... นี่ก็เข้าใจค่ะว่ามันประหลาด

ชาบู-ปิ้งย่างเหรอ!!!!! แล้วเป็นแบบบุฟเฟ่ต์ด้วยรึเปล่า!?”

ใช่ค่ะ”

กรี๊ดดดด! พรุ่งนี้ข้าจะปิดดันเจี้ยนหนึ่งวันแล้วไปเยี่ยมนะ!!! ไม่ได้ทานมาตั้งกี่ร้อยปีแล้วเนี่ยหลังจากเป็นดันเจี้ยนมาสเตอร์!!!”

ค่ะ ยินดีต้อนรับอย่างยิ่งเลยค่ะ แล้วทุกคนจะมาด้วยมั้ยคะ?”

ข้าคงต้องดูก่อนน่ะ... ไว้ไปได้จะส่งข้อความไปบอกนะ” คุณอาริโอตอบ

ส่วนคุณนิกซ์ก็ครุ่นคิดเล็กน้อย ดูแล้วน่าจะปฏิเสธกระมัง คุณกิลเบิร์ตก็เชิดหน้าหนี ดันเจี้ยนมาสเตอร์หลายคนก็ต้องปฏิเสธเนื่องด้วยสาเหตุที่ว่าหากไปตอนนี้ดันเจี้ยนตนคงมีปัญหาเป็นแน่แท้

น่าสงสารแฮะ...

จะว่าไป ชาบู-ปิ้งย่างแบบเดลิเวอรี่นี่ก็น่าสนใจ

คงต้องกลับไปคิดแล้วล่ะนะ~

 

 

ความวุ่นวายจบลง การนัดพบปะของเหล่าดันเจี้ยนมาสเตอร์วันนี้จบลงด้วยดี แถมยังได้เพื่อนใหม่ซึ่งเป็นคนที่เวเลเตือนไว้ว่าเป็นตัวอันตราย ปรากฏว่าเธอเป็นคนมาจากอีกโลกหนึ่งเหมือนกับฉันด้วย

พอกลับมาที่ดันเจี้ยนของตนก็ได้รับการต้อนรับแสนอบอุ่นจากโชเอย์น้อยที่วิ่งมากอด

ไม่เพียงแค่นั้น ยังพยายามทำข้าวเย็นให้พวกเราทาน

โอ๊ย—!! คุณแม่ปลื้มมากเจ้าค่า—!!!!!!!

มื้อเย็นฝีมือโชเอย์วันนี้คือข้าวปั้นกับซุปมิโสะหมู

ข้าวปั้นบางก้อนเละเทะ บางอันก็ใหญ่เกินไป ถึงดูไม่น่าทาน แต่ว่าแต่ละก้อนนั้นแสดงให้เห็นว่าโชเอย์พยายามปั้นมากแค่ไหน อ้าปากกัดเจ้าข้าวปั้นที่ต้องใช้อีกมือรองกันเม็ดข้าวร่วง

ข้าวสวยร้อนๆ กับเนื้อปลาแซลมอนและอิคุระ...

หรือจะข้าวปั้นย่างมิโสะโปะด้วยใบโอบะ

นอกจากนี้ยังมีอินาริซูชิอีกด้วย..

ซุปมิโสะแอบเค็มเล็กน้อย เต้าหู้เละๆ ที่ดูเหมือนจะคนมากเกินไปเสียหน่อย

ป เป็นไงบ้างครับท่านสโนว์”

ถึงจะใส่บางอย่างเยอะเกินไปหน่อย แต่สำหรับผู้เริ่มต้นแล้ว อร่อยมากเลยล่ะจ้ะโชเอย์! เก่งมากเลยนะ~”

ว่าพลางลูบหัวเด็กน้อยไปมา พวกเการ์เองก็เอ่ยปากชมเช่นกัน

วันนี้ถือเป็นวันที่ดีอีกวันหนึ่ง~

ติ๊ง!

อื๋อ?”

จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงเตือนจดหมายเข้าจนต้องเปิดจอโฮโลแกรมขณะที่พวกเการ์กับโชเอย์กำลังกินข้าวกันอยู่ อาเรียเองก็ช่วยยกอาหารทั่วไปที่ทำมาเสิร์ฟให้ ระหว่างเปิดก็หยิบซุปมิโสะมายกดื่ม

จดหมายฉบับแรกของท่านเนลติน่า

ฉบับที่สองเป็นของคุณเมเดีย

ส่วนฉบับที่สาม.... คือของคุณนิกซ์!!!!!!!!

พรูดดดดด!!!”

“!! ท ท่านสโนว์ เป็นอะไรไปเหรอคะ?”

ไม่สบายเหรอครับ!?”

เป็นอะไรมากไหมครับมาสเตอร์!?’

ไม่ๆ แค่ตกใจนิดหน่อยน่ะ”

ดีนะที่ตอนพ่นไม่มีใครยืนอยู่ตรงนั้น

ประเด็นคือทำไมเขาส่งจดหมายมาหาฉันล่ะเนี่ย!!!?

หรือว่าจะเรื่องชวนมาทานอาหาร...?

ส่งมาปฏิเสธล่ะมั้ง?

 

< 

ข้าจะไปทานในอีก 3 วัน

> 

 

ไมใช่ปฏิเสธแต่ตอบรับนี่เอง ค่อยโล่งอ—

.

.

.

เดี๋ยวนะ .....เขาบอกว่าจะมาทานเจ้าค่า—!!!!!!!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 692 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

764 ความคิดเห็น

  1. #758 pim_1402 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2563 / 16:28

    ใช่ไหม เราลงเรือนิกซ์จ้าา ออร่าพระเอกมาเต็ม^^
    #758
    0
  2. #745 สาวชอบฝัน (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2563 / 16:17
    ชอบมากกกก สงสัยว่านิกซ์กินยังไงโดยไม่ถอดหน้ากาก 5555 โดนคุกกี้ตกจ้าาา
    #745
    0
  3. #726 C_SanKun (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2563 / 13:34

    รู้สึก..... ค่อกแค่กๆ

    #726
    0
  4. #547 PLOYSOIYXX (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2562 / 20:22
    นิกซ์ออร่าพนะเอกมากแต่เป็นฮาเร็มนี่น่าว้ายรอดูเลยยยยย
    #547
    0
  5. #453 คิขุเฟคจิงปะ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 15:27
    คุงนิก ออร่าพระเอกมากกก
    #453
    0
  6. #302 Tewaik (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 17:40
    หนุกกกก
    #302
    0
  7. #195 MrQm (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 14:14
    ชอบๆ5555เปลี่ยนอารมณ์เร็วเวอร์5555555
    #195
    0
  8. #179 V A M P I E (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 10:05
    55555 ตลกบทนี้มากกก เมเดียตอนแรกเหมือนจะร้าย พอรู้ว่านางเอกทำคุกกี้มาให้นี่เปลี่ยนไปเป็นคนละคน แล้วยิ่งถามว่าเป็นบุพเฟ่ต์ด้วยมั้ยนี่เข้าใจเลยค่ะ ผู้หญิงกับบุพเฟ่ต์มักจะมาคู่กัน 5555555
    #179
    1
    • #179-1 LuZiNtEaR(จากตอนที่ 14)
      27 มีนาคม 2562 / 10:29
      อ่ะถูกอีก 55555
      #179-1
  9. #64 Rwby Rose (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 22:42
    อยู่ๆก็เจอคนจากโลกเดียวกันเฉยเลย 5555 ป้า(?)แกจับรางวัลได้แบบนางรึเปล่าน้าาาา
    #64
    0
  10. #63 Meemiza (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 22:59
    โอ้ย~ ได้เพื่อนสาว(?) หรือว่าพี่สาวสักทีนะ สโนว์จัง~
    #63
    0
  11. #61 LukiMemory (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 15:08
    รอนะคะ
    #61
    0
  12. #59 KAGAMI_LIS (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 22:14

    สนุกมากๆคะ
    #59
    0
  13. #58 Chooon (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 16:49
    เปิดตัวพระเอกกก
    #58
    0
  14. #57 YukiKiyu (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 14:52
    รู้สึกถึงออร่าบางอย่าง​จากคนหน้ากาก
    #57
    0
  15. #56 shirayuuki (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 11:25

    สนุกมากกก
    #56
    0
  16. #55 earlelite (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 07:31
    รอค่าาาาาา
    #55
    0
  17. #54 Nisaluck Artcomepa (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 04:50
    โชเอย์น่ารักกก
    #54
    0