【Dungeon Master แล้วไง? ก็ฉันอยากเปลี่ยนที่นี่เป็นร้านบุฟเฟต์นี่!】

ตอนที่ 1 : [บทนำ] เกิดใหม่ -แก้ไขเล็กน้อย-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,108
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 920 ครั้ง
    5 พ.ค. 62

B
E
R
L
I
N

[บทนำ] เกิดใหม่

 

ไม่ว่าใครก็อยากเกิดมาเพียบพร้อมทุกสิ่ง มีความน่ารัก น่าเอ็นดู ความเก่งกาจ ความเฉลียวฉลาด ความสุขุมนุ่มลึก เพื่อสร้างเสน่ห์ให้แก่ตนเอง ให้พวกเราหลงรัก ให้พวกเราใจดีใส่

เพื่อบ่งบอกว่าคนๆนี้คือคนที่เราต้องการปกป้องตลอดไป

.

.

.

แต่สิ่งสำคัญที่สุดยิ่งกว่าที่กล่าวมาก็คือความ ‘หน้าตา’!

สิ่งแรกในการทำงานหาเงินหรือใช้ชีวิตในแต่ละวันคือหน้าตา! ถ้าหน้าตาไม่ได้ก็จะโดนเขี่ยก่อนเป็นอย่างแรก ขนาดงานธรรมดาทั่วไปก็ยังมีคัดกรองหน้าตา!

ขนาดตายแล้วยังมีการคัดกรองหน้าตาเลย!!!!

ขอโทษนะที่ฉันหน้าตาบ้านๆน่ะ!!

[

[นางสาวศศิธาร โคอิซุมิ ลูกครึ่งไทย-ญี่ปุ่น]

[สาเหตุการตาย: ถูกลูกหลง]

]

ค่ะ อยากที่ว่าไว้... ฉันพึ่งเรียนจบมัธยมศึกษาจากไทยมาหมาดๆ ย้ายมาอยู่ญี่ปุ่นกับพ่อแม่ กำลังสมัครเข้ามหาลัย ความพยายามตรากตรำอุตสาหะอดหลับอดนอนเป็นอาทิตย์จนสอบผ่าน กำลังอยู่ในความภาคภูมิใจของครอบครัว กำลังหางานพิเศษทำแต่ก็ถูกปฏิเสธก่อนเพราะหน้าตา!!

หนำซ้ำยัง ต้องมาตายเพราะข้างห้องทะเลาะกัน ฉันแค่กำลังจะเดินไปหางานพิเศษทำ ทว่าขณะกำลังเดินอยู่นั้นก็เหมือนได้ยินเสียงทะเลาะดังโครมครามจากคอนโดแถวนั้นเลยเงยหน้ามอง

สิ่งแรกที่เห็นและสิ่งสุดท้ายที่จำได้คือ...แจกันตกลงมาจากท้องฟ้า...

พวกแกทะเลาะกันแล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉันด้วยฟะ!!!!!!!!!!!!

นอกจากพวกแกจะทำให้พ่อแม่เสียใจแล้วยังพลาดเรื่องสนุกๆในวัยรุ่นไปหลายเรื่องเลยนะยะ!

ฉันยังไม่ได้สัมผัสความรู้สึกของเด็กมหาลัยของญี่ปุ่นเลย! อยากเรียกรุ่นพี่ว่าเซ็มไปเหมือนในการ์ตูนสาวตาหวานอยู่นะรู้ไหม! อุตส่าห์หวังว่าจะมีรุ่นพี่หล่อๆมาสนใจเหมือนในการ์ตูนด้วย

แถมการ์ตูนก็ยังอ่านไม่จบอีก!!!!! รู้ไหมว่าเหล่าสามีในห้องของฉันกว่าจะได้มันต้องเจียดเลือดเจียดเนื้อเสียไปเท่าไหร่กว่าจะได้มันมา ทั้งเหล่าบุรุษศาสตราวุธ และอัศวินแห่งจักรราศีนั่นน่ะฉันต้องกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปจนหัวจะล้านเพราะผงชูรสแล้วเนี่ย!! แถมงานหนังสือการ์ตูนของญี่ปุ่นที่ฝันจะไปซักครั้งก็ยังไม่เคยได้ไปเลยยยย!!

....เดี๋ยว!! ไม่สิ ไม่ใช่แค่เรื่องการ์ตูนที่เป็นเรื่องใหญ่...

อาหาร ใช่... อาหาร!!!!!!!!!!!!!!

เพราะพวกแกเลยทำให้ฉันไม่ได้กินของอร่อยต่อ! รู้ไหมว่าฉันยังกินของอร่อยๆบนโลกไม่ครบ!! ฉันยังอยากกินซูชิ ซาชิมิ กุ้งเผา ชาบู ราเมง ปิ้งย่างอยู่นะยะ!! แถมเคยฝันด้วยว่าขออิ่มตายอ่ะ!!! กรี๊ด!!!!!!!!!!!!!!!!

ฮือออออออ ลาก่อนปลาแซลมอนสีส้มอันแสนน่าทาน มันกุ้งเยิ้มๆ เนื้อโคขุนลายสวยๆบนเตาปิ้งย่างนั่น ส้มตำสุดแซ่บสะเด็ด ต้มยำกุ้งน้ำข้นเผ็ดสะใจ เส้นอุด้งอวบๆกับน้ำซุปที่ซดได้คล่องคอนั่น

ชาติหน้าฉันใดขอได้เกิดมากินแกอีกนะ ฮืออออออออออออ!!

ร้องไห้โวยวายไม่แคร์สายตาใครขณะนั่งรอการเรียกชื่อเข้าพบพระเจ้าในการตัดสินชีวิตหลังจากนี้ คนอื่นๆเองก็มีร้องไห้ มีโวยวายเหมือนยอมรับไม่ได้กับการตายครั้งนี้

จะว่าไป พึ่งรู้แฮะว่าโลกหลังความตายนี่ก็คล้ายบริษัทเหมือนกันแฮะ?

เทวดาและยมทูตช่วยกันทำงาน คัดกรองรายชื่อของผู้ตาย แยกกันเป็นระเบียบ เป็นการเป็นงานดี จากตำนานเห็นว่าชอบก่อส่งครามกัน แต่หลังๆไม่มีคงเพราะปรองดองกันแล้วกระมัง?

.....ถ้าฉันยังมีชีวิตอยู่ จะได้ทำงานในที่ดีๆแบบนี้บ้างไหมนะ

 “คนต่อไป ศศิธาร โคอิซุมิ”

“! ค ค่ะ!”

ฉันขานรับคุณเทวดาในชุดสูทสุดหล่อนำทางไปยังห้องสำหรับ [การพิจารณา-A] ตลอดทางเดินช่างเงียบสงบ จนหัวฉันเริ่มเย็น

ตอนนี้คุณพ่อคุณแม่จะร้องไห้หนักแค่ไหนกันนะ...

กว่าพวกท่านจะสามารถมีลูกอย่างฉันได้ ต้องทรมานมากแท้ๆ

จากโวยวายน้ำตาฉันไหลอาบหน้า คิดถึง.. อยากเจอหน้า อยากกอดอีกครั้ง... หนูขอโทษนะคะที่มีชีวิตอยู่ได้แค่นี้

ชาติหน้าถ้าเป็นไปได้ขอได้เกิดเป็นลูกของคุณพ่อคุณแม่อีกนะคะ คราวนี้หนูจะไม่ยอมไปไหนง่ายๆอีกแน่...

วิ้งค์... แสงสว่างวาบออกมาจนต้องหลับตา พอลืมขึ้นมาอีกครั้งตรงหน้าเหมือนเป็นห้องนั่งเล่นแบบญี่ปุ่นโบราณ เหมือนกับที่เคยเห็นเกมบุรุษศาตราวุธหรือในภาพยนตร์ บอกได้คำเดียวเลยว่าสวยสุดยอด!!!

ยืนอ้าปากค้างโดยไม่สนใจใครอยู่นาน กระทั่ง.. ‘คิก’

เสียงหัวเราะนั่นทำเอาฉันได้สติ หวา เผลอปล่อยโป๊ะต่อหน้าคนอื่นซะแล้วสิ คนที่ขำเป็นหญิงงามมากเลย... ดวงตาสีม่วงเหมือนอเมทิสต์และผมสีม่วงอ่อนยาวสยายในชุดญี่ปุ่นแบบสมัยใหม่

‘เชิญนั่ง...’

“ข ขอบคุณค่ะ” น้ำเสียงชวนเคลิ้มแบบนี้ทำเอาเขินเหมือนกันนะเนี่ย

‘ไม่ต้องเกร็ง แค่นิดเดียวเดี๋ยวก็เสร็จแล้วล่ะ’

ตุบ กล่องไม้แกะสลักโผล่มาอยู่บนตรงหน้า ให้ตายสิ ของในห้องนี้มีแต่ของสวยๆทั้งนั้นเลยแฮะ ไม่กล้าแตะเลยอ่ะ!

‘หลังจากนี้จะเป็นการสุ่มชีวิตหลังจากนี้ของเจ้า... ถ้าดีก็ดีไป ถ้าโชคร้ายก็เสียใจใจด้วย’

ไ-อโชคร้ายที่ว่าเนี่ยจะถึงขั้นตกนรกมั้ยคะ อยากรู้แต่ก็ไม่กล้าถามง่ะ.. เขาเปิดกล่องนั่น ข้างในเป็นช่องว่างเล็กๆสีดำ จะว่าไงดี คล้ายในการ์ตูนจากต่างโลกเลยแฮะ อะไรนะ เจ้าช่องเก็บของต่างมิตินั่นแหล่ะ

ล้วงลงไปแบบนี้ หยิบของออกมา

และสิ่งที่อยู่ในมือของฉันคือ...!

“ลูกแก้ว?” แถมยังเป็นสีทองรูปเพชรกับสัตว์อีก? “...นี่คื---”

ปุ้งๆๆๆ!!!

เหวอ! จู่ๆก็มีพลุโผล่มาจากไหนไม่รู้ระเบิดกระจายเต็มห้องไปหมด แถมมีกระดาษโปรยลงมาใส่หัวอีก พอจะถามอะไรก็มีแสงสว่างขึ้นมาจากพื้น ส่องสว่างจนต้องหลับตา WT* เกิดอะไรขึ้นเนี่ย!?

‘ขอแสดงความยินดีด้วย โชคในการมีชีวิตของเจ้าได้รับการตัดสินแล้ว~’

“อ เอ๊ะ!?”

‘หลังจากนี้เจ้าจะถูกส่งไปยังห้อง [แต่งตัว] ขอให้มีความสุขนะจ๊ะ เลือกอะไรก็เลือกให้ดี ตัดสินใจผิดชีวิตเปลี่ยนเลยน๊า~’

เดี๋ยว ตัดสินอะไร เดี๋ยววววว----------!!!!

วู้ม~!!! ไม่ทันขาดคำแสงสว่างนั่นก็กลืนกินร่างกายของฉันจนไปโผล่ที่ไม่ไม่ทราบได้ เป็นห้องกว้าง บนพื้นใจกลางห้องที่ฉันโผล่มายืนอยู่เป็นวงกลมลายดอกไม้ ประตูหลายบานแต่ละบานมีรูปบนประตูต่างกัน

ประตูบานแรกเป็นรูปกระจก หมายความว่ายังไง?

ประตูบานที่สองเป็นรูปวงแหวนเวทย์ คล้ายในหนังสือการ์ตูนหลายๆเรื่อง

ประตูบานสุดท้ายเป็นอาวุธและเครื่องประดับต่างๆ

น่าแปลกที่ทุกบานยกเว้นบานแรกมีโซ่คล้องไว้ไม่ให้เข้า

จะว่าไป....ทำไมมันคล้ายเกมแต่งตัวสาวน้อยที่เคยเล่นในเว็บเลยอ่ะ!! แต่ประเด็นสำคัญคือทำไมมาโผล่ที่นี่ แอ๊ดดด... นั่นไง ไม่ทันจะคิดอะไรต่อ ประตูบานแรกก็เปิดเหมือนจะสื่อใหฉัน ‘เข้าไปข้างใน’ ซะที

โอเคค่ะ ในเมื่อไม่มีทางเลือก เข้าข้างในก็ได้

เดินตรงเข้าไปในประตูบานแรกโดยไม่สงสัยอะไรต่อ จนกระทั่งก้าวเท้าแล้วเสียววูบนึกว่าตกลงไปข้างล่าง!!

“กรี----!!!!” แล้วก็ถอยกลับอย่างไว!

ใจเสียอยู่ตั้งนานปรากฏว่ามันเป็นพื้นน้ำใส ใสอย่างกับกระจก ทุกย่างก้าวที่เดินเป็นคลื่นระลอกน้ำ โอ๊ย นึกว่าจะดิ่งพสุธาซะแล้ว ใจหนูสั่นไปหมดเลยค่า! ฮืออออ

ทำใจนานกว่าจะก้าวเข้าไปอีกรอบ คราวนี้เดินไปเรื่อยๆ พวกดาวที่ลอยอยู่ในอากาศล่องลอยไปมา ทุกย่างก้าวคลื่นน้ำเริ่มสาดกระเซ็นหมุนขึ้นมารายล้อมตัวฉัน อารมณ์คล้ายอยู่ในนิทานเจ้าหญิงโอเดต เหมือนว่าฉันกำลังจะเปลี่ยนร่างไม่มีผิด!

พวกคลื่นน้ำบางส่วนรวมตัวกันเป็นลูกแก้วหลายลูกลอยตรงหน้า ลูกแก้วลูกแรกส่องสว่างกว่าลูกไหนเลยจับมันทันที

วิ้งค์...!! คราวนี้มีฟองน้ำผุดขึ้นมาจากลูกแก้วนั่น

เพราะฟองน้ำที่ผุดออกมานั่นมีทั้งสัดส่วนร่างกาย สีผิว ทรงคิ้ว ดวงตา ปาก เครื่องสำอางกับหู พอจิ้มสีผิวก็มีฟองน้ำออกมาให้เลือกจะเป็นผิวขาว ผิวแทน หรือผิวสีต่างๆให้เลือกสรร ที่ฉันบอกว่าเหมือนเกมแต่งตัวสาวน้อยไม่ใช่แค่เหมือน แต่เป็นใช่แล้วล่ะ!

“โลกหลังความตายเป็นเกมแต่งตัวเหรอเนี่ย?”

แอบบงงพอควร เอาเถอะ! ตายแล้วก็ไม่มีอะไรจะเสีย แต่งตัวเอาให้สวยสุดๆไปเลยละกัน! ให้มีความสุขก่อนรับโทษการตัดสินสินะ!

ร่างกายเลียนแบบเพื่อร่วมห้องคนหนึ่งที่ค่อนข้างเป็นคนสวย สัดส่วนดี ส่วนหน้าอก...

 ฮึ่ย!! แค่คิดก็น่าโมโห ตอนเรียนอยู่โดนเอาไปเปรียบเทียบขนาดตลอด ขอโทษ(อีกเรื่อง)นะยะที่หน้าอกฉันมันแบนน่ะ!! มีนูนนิดๆก็ไม่นับด้วย ไ-อเจ้าพวกผู้ชายสนใจแต่หน้าอกเอ๊ย! ปรับให้มันขนาด C ไปเลย!!

ต่อไปคิ้ว ต้องเรียวสวย ส่วนดวงตา... เห็นมีแต่งหูกับเขาได้ด้วย ลองเป็นพวกต่างเผ่าดีมั้ยนะ? ลองหน่อยละกัน เอาเป็นเผ่าพันธุ์ที่ชอบเล่นเกมบ่อยๆนั่นแหล่ะ อย่างมังกรไม่ก็ปีศาจ ดวงตาก็ต้องน่ารักแต่แฝงความน่ากลัวไว้

ข้างหนึ่งสีแดงเหมือนปีศาจอีกข้างสีทองเหมือนดวงตามังกร

ปากก็อวบอิ่มยิ้มแล้วจะได้สวย

แก้มก็ต้องมีชมพูเลือดฝาดจะได้น่ารักๆ

รอยสักงั้นเหรอ? อืมมม... เอาให้มีใต้ตาทั้งสองข้างละกัน เป็นเส้นขีดๆใต้ตาสองเส้น

ส่วนหูนี่จะเอาแบบยาว... พอลองคิดดูนะ ถ้าเดินแล้วต้องเบียดกันมันจะไปแทงตาแทงใครมั้ยเนี่ย? เอาแบบธรรมดาไปละกัน

แต่งเสร็จลูกแก้วอันหลักที่เชื่อมทั้งหมดหายไป หมายความว่าไม่สามารถกลับไปแก้ได้แล้วงั้นเหรอ นี่ใช้คำเตือนที่เขาบอกรึเปล่านะ ที่ว่าเลือกผิดชีวิตเปลี่ยน.... เอาแล้วไง มันเป็นเกมแต่งตัวธรรมดาๆจริงใช่มั้ย

ไม่ใช่ว่ามีอะไรแฝงหรอกนะ...

แค่คิดก็ขนลุกละ!

ผมด้านหน้าเอาเป็นผมหน้าม้าปอยผมทั้งสองข้างถักเป็นเปียมีโบว์อันเล็กผูกไว้ ส่วนผมด้านหลังฟูๆหน่อยแล้วปล่อยยาวถึงบั้นท้าย

อื้ม! ดูดีขึ้นมาทีเดียวล่ะ!

ลูกแก้วนั่นสลายไปอีกลูก

ต่อไปก็พวกเสื้อผ้ากับเครื่องประดับสินะ ฉันเป็นพวกชอบติดกิ๊บติดผมอยู่แล้วด้วย ไหนๆ มีมั้ยเนี่ย.... เจอละ คล้ายเกล็ดคริสตัลในเกมเลยแฮะ ส่วนเขาเอาเป็นเขาแพะ แล้วก็ปรับเป็นสีเงิน...ดูก็ใช้ได้เลยนะเนี่ย

จนกระทั่งถึงเสื้อผ้า.... ปี๊ง~ ปากกาขนนกโผล่มาตรงหน้า เหมือนจะสื่อว่าให้วาดรูปเสื้อผ้าลงไปตามใจชอบได้

ชิ*หาย ฉันไม่มีความรู้เรื่องแฟชั่นด้วย เอาไงดีเนี่ย! เอ่อออ.... คอเต่า ใช่ ฉันชอบเสื้อคอเต่า! แต่ก็อยากได้กระโปรงเหมือนกัน งั้นเอาเป็นเดรสคอเต่าแขนกุดละกันนะ! ส่วนข้างใน เอาเป็นชุดรัดรูปสีดำละกันอยากลองใส่ดูมานานละ แล้วก็ติดคริสตัลกับไข่มุกลงไป

แต่เอ... ถ้ามีแขนสุดก็นเรียบไปหน่อย ที่รัดแขนสีทองติดแขนเสื้อสีขาวพองตรงข้อมือ

รองเท้าก็เป็นบูทแฟชั่นส้นสูงสีขาวทรงสูง

สวยอ่า สวยสุดๆเลยยย~!

ตัวละครที่สามารถกำหนด ปรับตั้งค่าได้แบบนี้โคตรหลงรักเลย! ถ้าในเกมส่วนใหญ่ที่เล่นมีแบบนี้ก็ดีสิเนี่ย!

<ทำการปรับปรุงร่างกายเสร็จสิ้น>

“? อะไรอ่ะ?” มองซ้ายขวาหาที่มาของเสียง

<ทำการเคลื่อนย้าย>

<ทำการส่งไปยังห้องสื่อกลาง>

วิ้งค์... วู้มม! เมื่อเสียงปริศนาพูดจบ มีน้ำพุ่งขึ้นมาจากพื้นล้อมตัวอีกครั้ง เมื่อน้ำสลายหายไปก็โผล่กลับมาอยู่ตรงวงกลมใจกลางห้องนั่น ประตูสัญลักษณ์กระจกที่เข้าไปเมื่อกี้ถูกล็อก

ประตูบานที่สองก็เปิดให้ทันที ชักเริ่ม...กลัวนิดๆแล้วแฮะ

แต่ทำไงได้ ก็ต้องมีแต่ไปต่อเท่านั้นแหล่ะ!

ประตูบานสองเข้าไปเหมือนห้องเมื่อครู่ไม่มีผิด ต่างกันตรงตรงหน้ามีโต๊ะกับเก้าอี้ตั้งอยู่ และบนโต๊ะนั่นมีกระดาษ 1 ใบกับปากกาขนนก

หมายความว่าไงอ่ะ? ต้องเขียนอะไรงั้นเหรอ?

< 

เอกสารยืนยันตัวตนสำหรับความฝันครั้งใหม่

(จงพึงระวัง เขียนหรือวงแล้วไม่สามารถกลับมาแก้ไขได้)

> 

“ความฝันครั้งใหม่เหรอ?” พูดแบบนี้มันน่าสงสัยกว่าเดิมอีก นี่สรุปว่าที่ให้แต่งตัวไปก่อนหน้าคือยังไงนิ?

คงจะไม่ได้มาแนวส่งไปต่างโลกใช่มะ!?

.....ไม่หรอกน่า เรื่องเดินทางไปต่างโลกอะไรนั่นก็มีแค่ในการ์ตูนเท่านั้นแหล่ะ คิดไปได้ยังไงกันเนี่ยยัยศศิธาร! แต่ถ้าเป็นจริงขึ้นมาล่ะ..?

ไม่ๆ ไม่มีทางเป็นเรื่องจริงหรอกน่า!

เคลื่อนเก้าอี้ ก่อนลงมือเขียนตอบคำถามพวกนั้น

เอ...ทำไมแต่ละคำถามมันน่าสงสัยจังแฮะ

นอกจากน่าสงสัยมันยัง...

<ชื่อที่ต้องการ • _______>

ชื่อเหรอ อืม... ชื่ออะไรดีล่ะ ‘สโนว์’ ละกัน

<อายุที่ต้องการ • 18 / 25 / (อมตะ)>

ถ้าเป็นอมตะอาจจะได้ทานของอร่อยๆ ได้เจอกับเรื่องน่าสนุกๆเยอะแยะก็ได้

<ถ้าเลือก (อมตะ) และต้องการจบชีวิต จะจบชีวิตอย่างไร?>

อืมมมม... ถ้าจะให้ตายเพราะไม่อยากเป็นอมตะแล้วงั้นเหรอ? นั่นสินะ...

ถ้าตามความฝันตอนยังมีชีวิตอยู่ล่ะก็ อยากจะตายในอ้อมกอดคนรักล่ะมั้ง แบบว่าเหนื่อยกับชีวิตแล้ว หมดหวังแล้ว จู่ๆก็อยากตายแล้วหรือไม่ก็โดนทำร้ายอย่างหนักแล้วไปตายในอ้อมกอดเขาอะไรงี้

อย่างน้อย...ก็ได้อยู่ในอ้อมแขนเขาก่อนจะตายล่ะนะ!

อ่ะ ต้องเขียนแก้ไว้ก่อน ไม่ใช่ว่ามีคนรักกอดปุ๊บแล้วตาย ไม่ใช่นะไม่ใช่!

<จงเขียนพลังพิเศษที่ปรารถนา (มี 2 อย่างแถมให้)>

พลังพิเศษเหรอ? อืมมม... มีเยอะมากไปก็ไม่ดี งั้นเอาแบบเด่นๆละกัน [เวทย์รักษา] นี่แหล่ะที่โคตรจำเป็น! [เวทย์ธาตุ] เผื่อต่อสู้กับคนอื่น [เวทย์ตรวจสอบ] ถ้ากินของติดพิษขึ้นมาเดี๋ยวซวย! แล้วก็พลังพิเศษอันสุดท้าย ความฝันสมัยเด็ก [เสียงเพลง] ไงล่ะ! ไม่ว่าใครก็อยากเป็นดารานักร้องบ้างแหล่ะสมัยเด็กน่ะ!

<หากมีคนรัก อยากได้แบบไหน>

เอ๊ะ นี่คำถามของรายการเกมหาคู่รึเปล่านิ? อยากได้คนรักแบบไหนงั้นเหรอ นั่นสิ...อยากได้ผู้ชายที่แสนวิเศษอย่างคุณพ่อล่ะ!

คุณพ่อของฉันน่ะนะ ถึงแม้ว่าคุณแม่จะมีบุตรยาก ท่านก็ยังไม่ทิ้ง พยายามให้กำลังใจ คอยอยู่เคียงข้างตลอดเวลา เวลาน่ากลัวก็โคตรน่ากลัว แต่ก็น้อยครั้งที่จะเห็นคุณพ่อโกรธ ถึงจะมีสามีในคอมในเกมเยอะ แต่ยังไงคุณพ่อก็เป็นที่ 1 ในดวงใจเลยล่ะ!! แถมยังหล่อสุดๆด้วยนะจะบอกให้!!

เขียนด้วยความอยากและฝันตัวเองทั้งนั้น เก็บกดมานานนนนแล้ว! เขียนระบายจนหมดกระดาษก่อนกลับไปโผล่กลางห้องอีก

จนมาถึงห้องสุดท้าย... เมื่อเข้ามาห้องนี้ค่อนข้างต่างจากสองห้องที่ผ่านมา มันเต็มไปด้วยกองอาวุธวางเรียงรายเต็มไปหมด แถมยังหลากหลายรูปแบบให้เลือกสรร แต่มีระบุไว้ให้เลือกแค่อย่างเดียว

“........”

ประเด็นคือไม่มีอะไรพอดีซักอย่าง จะสวยก็สวยโคตรๆ จะน่ากลัว ก็สยองขวัญขนลุกขนพอง!

เดินเลือกไปเรื่อยเปื่อย สุดท้ายไปสะดุดกับปลอกคอแหวกกลางสีทองอัญมณีสีแดง อืม... เอาเจ้านี่ละกันนะ ดูเรียบสุดแล้วล่ะ หยิบสร้อยนั่นขึ้นมา มันหายไปจากมือและฉันก็ถูกส่งกลับมาที่เดิมอีกครั้ง

ทั้งสามบานสลายหายไป

ในห้องกว้างเหลือแค่ฉันยืนอยู่เพียงลำพังก่อนคลื่นน้ำจะรวมตัวขึ้นมากลายเป็นร่างของชายคนหนึ่ง รายการจากน้ำนั่นทำให้ยากจะเดาได้ว่าหน้าตาอย่างไร

แต่รัศมีรอบกายนั่น คงเป็นพระเจ้า...

‘ขอให้สนุกกับชีวิตใหม่ อย่าลืมทำตามความฝันของเจ้าซะล่ะ’

คำอวยพรของท่านนั่น ร่างกายของฉันเรืองแสง มือเริ่มจางลงจนเห็นว่ามองทะลุพื้นได้ ชีวิตใหม่กำลังจะได้รับในอีกไม่นาน สติพร่ามัว เปลือกตาหนักอึ้ง

ชีวิตใหม่รอบนี้... ฉันจะได้ครอบครัวแสนดีเหมือนคุณพ่อกับคุณแม่ไหมนะ...

ฉันจะไม่โดนถูกตัดสินจากหน้าตาแล้วรึเปล่านะ...

ฉัน...จะได้ทานของอร่อยๆอีกไหมนะ...

อา... ให้ตายเถอะ อยากกินชาบูก่อนจะไปเกิดใหม่จัง...

ไม่นาน..ฉันก็ผล็อยหลับไป...

.

.

.

.

.

ตึ๋ง... น้ำหยดลงแก้มจนแอบสะดุ้งเล็กๆ

สัมผัสแรกคือเย็น

ปรือตามองภาพโดยรอบ เป็นเหมือนโพรงถ้ำขนาดใหญ่ มีแสงสว่าง ชันตัวลุกขึ้นมาจากพื้นที่มีวงแหวนเวทย์ คริสตัลลอยละล่องอยู่รอบตัว

นี่ฉันอยู่ที่ไหน?

จำได้ว่าถูกอวยพรเสร็จก็หมดสติ แถมนี่เป็นถ้ำด้วย นรกเหรอ?

ไม่สิ ดูยังไงก็ไม่ใช่นรกอ่ะ!

ปอยผมสีเงินปกลงมาข้างตัวทำเอาชะงักไปพอควร ยกมือเล่นผมตนเอง ปอยผมซ้ายขวาถักเปีย ผมสีเงินคล้ายกับในตัวละครที่แต่งเล่นนั่นไม่มีผิด มองร่างกาย หน้าอกคัพ C ชุดเดรสคอเต่าทับชุดรัดรูปสีดำ รองเท้านั่น กิ๊บติดผม แถมสร้อยนี่อีก...

“ไม่จริงน่า....!!!”

รีบลุกขึ้นยืน หมายจะหากระจก แต่เจ้าคริสตัลขนาดใหญ่ลอยรอบตัวสะท้อนจนเห็นได้อย่างชัดเจน

ฉัน...กลายเป็นตัวละครผู้หญิงนั่นไปแล้ว!!!!!!!!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 920 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

764 ความคิดเห็น

  1. #671 Deppyy (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 มีนาคม 2563 / 16:33
    อยากให้แปะรูปข้างล่างจังเลยค่ะ เรายังนึกชุดน้องไม่ออกเลยยย แหะ ๆ
    #671
    0
  2. #633 arksouleve (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 มกราคม 2563 / 22:20
    เป็นการบรรยายที่เพ้อขั้นสุด แต่ต้องบอกว่าน่าติดตาม ในช่วงที่นางร้ายเต็มตลาด มีแนวต่างโลกผู้หญิงแบบนี่มสก็ดีเหมือนกัน
    #633
    0
  3. #632 graceTR (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 มกราคม 2563 / 12:54
    \(^v^)/ติดตามทันที~♡
    #632
    0
  4. #582 Mn'2;P (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 22:11
    เขียนดีมากเลยค่าา อ่านลื่นมากไม่มีสะดุดเลยย
    #582
    0
  5. #490 KasumiRuri (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 16:47
    ไม่มีอะไรอ่านอะ กลับมาอ่านใหม่จ๊าา
    #490
    0
  6. #454 maewnay (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 00:51
    นี้เรามาอ่านนิยายรึทรมานตัวเองตอนดึกกันนะ พอมาถึงตอนที่นางเอกพูดถึงอาหาร น้ำตาจะไหลท้องร้องครวนครางเลย เราจะจำไว้ว่าอย่ามาอ่านตอนดึก ค่อยกลับมาอ่านตอนนี้เช้าดีกว่า ตอนนี้หิวมากหาอะไรยัดใส่ท้องดีกว่า
    ปล.ที่นางเอ่ยถึงอาหารหมดนั้นเรากะอยากกินเหมือนกันเลย T^T หิวเลยคะ
    #454
    0
  7. #359 baby-m2 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 12:14
    ไรท์!! ทำไมของเราหนังสือเป็นตัวสีดำอย่างเดียว เพราะเราใช้พื้นหลังสีดำอ่าน เพราะงั้นตัวหนังสือจะต้องสีขาวๆๆ แต่ถ้าใช้พื้นหลังสีขาว ตัวหนังสือก็จะดำ อันนี้ที่มันไม่ขึ้นตัวหนังสือสีขาวให้ เพราะว่าเรามีปัญหาหรือเพราะไรท์ทำให้มันมีตัวหนังสือแค่สีดำคะ!? ชี้แจงเราโหน่ยยย เราอยากอ่านพื้นหลังสีดำ เพราะทุกเรื่องก็ใช้อันนี้มาตลอดง่ะ!
    #359
    1
    • #359-1 LuZiNtEaR(จากตอนที่ 1)
      5 พฤษภาคม 2562 / 12:29
      อ้อ ทุกคนเป็นกันหมดค่ะไม่ต้องห่วงนะ วันนี้กำลังทยอยเปลี่ยนสีพื้นหลังในเว็บให้ค่ะ เดี๋ยวช่วงเย็นๆค่อยกลับมาอ่านเน้อ
      #359-1
  8. #170 MrQm (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 08:13
    ตามมาอ่านอีกเรื่องแล้วว~~(^0^)
    #170
    0
  9. #161 เด็กน้อยกับโชคดี (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 16:29
    คือคำตอบของนางตอนที่บอกว่า'จะตายในอ้อมกอดของคนที่รัก'นี่ คงไม่ใช่ว่านางโดนคนที่รักกอดปุ๊บตายปั๊บเลยนะ แบบนั้นไม่เอานะ...
    #161
    4
    • #161-3 LuZiNtEaR(จากตอนที่ 1)
      27 มีนาคม 2562 / 08:15
      ซะงั้น 55555
      #161-3
    • 31 มีนาคม 2562 / 16:23
      กำลังจะพิมพ์พอดี 55555
      #161-4
  10. #127 Clione (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 09:06
    ดีงามมากๆๆๆ เหมือนนิยานแปลเลย เริ่ด
    #127
    0
  11. #107 อสูรไร้ลักษณ์ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:40
    ไมอ่านในแอพ ตัวอักษรไม่ยอมเปลี่ยนสีให้ง่า....
    #107
    1
    • #107-1 baby-m2(จากตอนที่ 1)
      5 พฤษภาคม 2562 / 12:15
      ใช่ค่ะ! เป็นเหมือนกันใช่มั้ยคะ!? นี่เราก็ใช้พื้นหลังสีดำอ่าน แล้วตัวหนังสือมันก็ต้องสีขาวช่ะ แต่นี่มันไม่ยอมเปลี่ยนให้อ่ะ ทำไมๆๆๆๆ T^T
      #107-1
  12. #90 สาววายสายอินดี้ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:45
    ว้าว น่าสนุกดี
    #90
    0
  13. #17 YukiKiyu (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 16:05
    ว้าว โคตรโกง ปรับรูปร่างหน้าตาได้ อิจฉามากขอบอก
    #17
    0
  14. #5 Hisao (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 21:58

    แนวแบบนี้เคยเจอเเต่แบบผู้ชายมาอ่านเเบบนี้ก็สนุกไปอีกแบบ
    #5
    0
  15. #2 245380 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 21:31

    สนุกมาก~~~~~~~
    #2
    0
  16. #1 Dark555 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 15:53
    oh!! รอติดตามตอนต่อไป ????????
    #1
    0