[Fic Magi]Truth of Destiny {NL}

ตอนที่ 35 : 28 : ข้าคือ...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 368
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    30 มิ.ย. 57

A

28

ข้าคือ...

 

ทุกสายตาจับจ้องไปยังจุดจุดเดียว ภาพของหญิงสาวคนหนึ่งซึ่งน่าจะสิ้นลมหายใจจากการต่อสู้เมื่อครู่กลับยืนขึ้นมา บาดแผลตามร่างอันตรธานหายไปจนหมดสิ้น มีเพียงเศษเลือดเปรอะเปื้อนตามร่างกายย้อมเสื้อผ้าสีฟ้าสดใสกลายเป็นสีแดงฉาน  หากแต่มันไม่เป็นที่น่าสนใจเท่ากับดวงตาที่สามกลางหน้าผากของเธอ อีกทั้งสีตาแปลเปลี่ยนเป็นสีแดงสด ในยามนี้ความรู้สึกของทุกคนมีเพียงอย่างเดียวคือความหวาดกลัวคนตรงหน้าปลอกข้อมือสีเงินตกลงกระทบพื้น หากแต่หญิงสาวกลับไม่เอื้อนเอ่ยสิ่งใดออกมานอกจากก้มลงมองมือเรียวเปื้อนเลือดของตนด้วยใบหน้าราบเรียบ

ดวงตาที่สามกลอกไปมาไม่นานก่อนจะหยุดลงและจับจ้องภาพกลุ่มคนเบื้องหน้าพร้อมกับเธอที่ละสายตาจากมือขึ้นมามองเช่นกัน...

“กะ...แก ทำไม...ทำไมแกยังไม่ตาย!!

คำพูดเหล่านั้นไม่เข้าหูของซีเรียแม้แต่น้อย เธอยังคงจดจ้องอยู่เบื้องหลังของชายหนุ่ม

ภาพของมารดาทั้งสอง เพื่อนกับพี่ชายที่สนิทกันในวัยเยาว์ในสภาพบอบช้ำ และเด็กที่รู้จักกันไม่นานในสภาพร่างกายบอบช้ำตามเนื้อตัวเต็มไปด้วยบาดแผลมากยิ่งกว่าคนอื่น ทั้งๆที่เพิ่งเคยพบหน้า แต่ในใจกลับรู้สึกคุ้นเคยอย่างแปลกประหลาดราวกับว่ารู้จักกันเมื่อนานมาแล้วในที่ที่ไกลแสนไกล

ริมฝีปากอวบอิ่มเผยอขึ้นเล็กน้อยแต่กลับไม่พูดคำใดออกมา ชั่ววินาทีนั้นเอง...

ฟุ่บ...

ดวงตาทั้งห้าคู่เบิกกว้างด้วยความตกใจเมื่อซีเรียหายไปจากเบื้องหน้าของซาลิมและโผล่มาอยู่ข้างหลังของอีกฝ่ายแทน หรือก็คือข้างหน้าพวกตนทั้งห้า เมลสะดุ้งโหยงเมื่อเพื่อนสนิทยืนอยู่ตรงหน้า

!!!” ซาลิมหันไปมองตามอีกฝ่ายด้วยความตกใจเช่นกัน

เขาแทบไม่รู้ตัวเลยว่าอีกฝ่ายหายไปตอนไหน...

นิ้วเรียวยาวเปื้อนเลือดค่อยๆไล้พวงแก้มของอีกฝ่ายลงมาอย่างแผ่ว แต่มันกลับทำให้เพื่อนสาวคนสนิทรู้สึกขนลุกวาบไปทั่วทั้งร่าง “ซะ...ซีเรีย....?”

ซีเรียยังคงนิ่งเงียบไม่เอ่ยสิ่งใดก่อนจะผละออกมาจากเธอ

และหันไปมองซาลิม...

!!” เพียงแค่จ้องมองสายตาของอีกฝ่ายก็รู้สึกได้ถึงแรงกดดันมหาศาล แต่เรื่องอะไรเขาจะยอมให้มันสิ้นสุดลงง่ายๆแบบนี้กัน มือหนายกขึ้นมาดีดนิ้วสั่งเสือสายฟ้าเตคีกา “เตคีกา!! ขย้ำมันซะ!!!

เป๊าะ!

!! กรรรรรรรรรรร!!!!!” พอมันได้ยินเสียงไม่รอช้ารีบพุ่งเข้าใส่ร่างของซีเรีย

“กรี๊ดดดดด!!

มารดาทั้งสองและเมลผู้นั่งอยู่เบื้องหลังของซีเรียกรี๊ดเสียงดัง ตัวเฟอิซาและคีราขยับมาข้างหน้าของทั้งสามเพื่อป้องกันไว้ ทั้งห้าพร้อมใจกันหลับตาแน่นกับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น

ซีเรียก็ยังคงไม่เอื้อนเอ่ยสิ่งใดออกมานอกเสียจากจ้องมองมัน ไม่นานร่างของมันชะงักฝีเท้าของมันลงอย่างรวดเร็วก่อนจะค่อยๆถอยหนี..ไม่นานมันก็หมอบลง เสือสายฟ้าเตคีกานั้นเป็นที่รู้ดีว่าความแข็งแกร่งของมันเป็นอันดับหนึ่งของหมู่เกาะแถบนี้ และไม่มีใครสามารถจัดการได้แม้จะเป็นสัตว์ทะเลคลั่ง

ทว่าตอนนี้มันกลับรู้สึกหวาดกลัวคนตรงหน้าจนตัวสั่นเทาไปหมด...

เฟอิซามองซีเรียด้วยความงุนงงยิ่งขึ้น ตอนอยู่ภายในดันเจี้ยนพวกสัตว์ในนั้นก็ต่างพากันหลบหนีพวกตน ไม่สิ.. พากันหลับหนีซีเรียเสียมากกว่า ครั้งแรกที่โดนซาลิมพาลงมาชั้นล่างเธอก็สงสัยว่าทำไมเสือสายฟ้าเตคีกาถึงไม่ถอยหนีคนตรงหน้าแต่พอซีเรียเปลี่ยนไปเป็นคนละคนถึงได้นอนหมอบด้วยความกลัว ถ้าหากต้องการเหตุผลคงเป็นเพราะบรรยากาศรอบข้างเปลี่ยนไป และบรรยากาศนั่น....ทำให้เธอนึกถึงความน่ากลัวของเลย์ลาเมื่อนานมาแล้ว

ถึงการต่อสู้ครั้งนั้นเธอไม่ได้เข้าไปในอุโมงค์นั่นเพราะมีวงแหวนเวทย์กั้นขวางไว้ แต่แรงกดดันมหาศาลซึ่งออกมาจากอุโมงค์นั่นเธอลืมมันไม่ลงเลยสักครั้ง

เพี๊ยะ!!!

“ลุกขึ้นมาจัดการมันสิฟะไอ้ตัวไร้ประโยชน์!!!!

แส้ของซาลิมฟาดลงบนพื้นข้างๆหูของมันเป็นสัญญาณให้พุ่งใส่อีกครั้ง แต่มันกลับปฏิเสธคำสั่งนั้นเนื่องด้วยสัญชาตญาณอันตรายของมันรู้ดีว่าหากโจมตีใส่เหยื่อข้างหน้าตนคงไม่มีทางรอดชีวิตเป็นครั้งที่สองแน่แท้ 

“บอกให้ลุกขึ้นมาไง!!!” ซาลิมยังคงฟาดแส้ลง แต่มันก็ยังคงหมอบไม่ขยับเขยื้อน

“มันไม่ฟังตามคำสั่งเจ้าแล้วล่ะซาลิม...ยอมแพ้ซะ”

“หุบปาก!!!” ชายหนุ่มตะโกนเสียงดังใส่คีรา สายตาจับจ้องซีเรียด้วยความอาฆาต “ไม่รู้หรอกนะครับว่าคืนชีพมาได้ยังไง แต่อีกไม่นานคุณก็จะรู้สึกว่าตายๆไปซะยังจะดีกว่า!!!” ว่าพลางจับปลายด้ามจับของตัวแส้ก่อนจะดึงออกมา มันคือคฑาสีดำสนิทปลายแหลมคมและมีอักขระบางอย่างสลักไว้

!!! ภาชนะโลหะแห่งความมืด!!” เฟอิซาตะโกนเสียงดัง

ซึ่งสิ่งที่เด็กสาวพูดนั้นทำให้ดวงตาที่สามของซีเรียเริ่มกลอกไปมาอีกครั้งไม่นานมันก็หยุดขยับและจ้องมองซาลิมที่ยืนหอบหอบหายใจรุนแรงจนน่ากลัว

“แฮ่ก....แฮ่ก...ใช่... นี่คืออาวุธชิ้นสุดท้ายของผมที่เก็บไว้จัดการพวกเศษสวะอย่างพวกคุณไงล่ะครับ...”

ซาลิมพยายามเรียกสติและความใจเย็นของตัวเองกลับมาก่อนจะคลี่ยิ้มให้ทุกคน

“กะ...แกไปได้มันมายังไง!?!

“มันไม่ใช่เรื่องจำเป็นที่ต้องเล่าให้คนใกล้ตายอย่างคุณควรรู้นี่ครับ”

เขาเอ่ยขณะใช้คฑาสีดำสนิทกวัดแกว่งไปมา เลือดสีแดงที่กระจัดกระจายบนพื้นรวมตัวกันกลายเป็นบอลน้ำขนาดใหญ่ บอลน้ำลูกเล็กแยกออกมาจากบอลน้ำขนาดใหญ่ลอยกระจัดกระจายไปทั่วห้องขัง

เฟอิซาจ้องบอลน้ำพวกนั้นด้วยความระแวง “ระวังตัวด้วย...” เธอเอ่ยปากเตือนทั้งสี่คนซึ่งอยู่เบื้องหลังเธอ ทั้งสี่พยักหน้าตอบรับน้อยๆ ยกเว้นคนเดียวที่ยังยืนนิ่ง ไม่พอยังจะยื่นนิ้วไปแตะกับบอลน้ำลูกเล็กจนเฟอิซาต้องกระชากแขนซีเรียให้ล้มลงก่อนที่นิ้วของอีกฝ่ายจะสัมผัสกับบอลน้ำลูกนั้น

“ข้าบอกให้ระวังไงไม่ได้ยินรึไงกันห๊ะ!!

“........” ซีเรียจ้องหน้าเฟอิซานิ่งๆไม่ยอมพูดอะไรออกมาจนเธอเริ่มมีน้ำโห

“นี่มัน...อะไร?” เสียงของทหารคนหนึ่งของซาลิมดังขึ้นจนทำให้ทั้งหกคนหันไปมองและยื่นนิ้วเพื่อสัมผัสมัน

!! อย่าแตะนะ!!!!” เฟอิซาตะโกนเสียงดังแต่ไม่สามารถห้ามอีกฝ่ายได้ทันท่วงที

และสิ่งที่เกิดขึ้นกับทหารคนนั้นคือ...

เปรี๊ยะ!!!!!!!

“อ้ากกกกกกกกกก!!!” ทันทีที่ลูกบอลน้ำแตก กระแสไฟฟ้าที่รายล้อมมันช็อตเข้าที่ร่างของทหารนายนั้นอย่างรุนแรงไม่นานร่างทั้งร่างกลายเป็นตอตะโกสีดำสนิทส่งกลิ่นไหม้ไปทั่วบริเวณ

บอลน้ำบางลูกที่ลอยกระทบพื้นถึงกับแตกเป็นหลุมที่มีขนาดใหญ่

“เฮ้อ... ยื่นมือไปแตะแบบนั้นได้ยังไงกัน งี่เง่าจริงๆเลยนะครับไอ้พวกทหารไร้สมอง” ร่างของทั้งห้าคนและเหล่าทหารในห้องนั้นเริ่มหน้าซีดเผือกลงด้วยความหวาดกลัวจากความสามารถของซาลิม

“ต่อไปผมขอเริ่มจาก.....คุณละกันนะครับ!!

ว่าพลางชี้คฑาใส่ทางพวกเฟอิซา

!!! หลบ!!” เฟอิซาตะโกนเสียงดังทำให้หลายๆคนหลบไปจากบริเวณนั้น

ตูมมมม!!!

บริเวณข้างทางเดินขึ้นไปชั้นบนถูกระเบิดด้วยกระแสไฟฟ้าอย่างรุนแรง เด็กสาวกำหมัดแน่นด้วยความโกรธ ถ้าหากตอนนี้ภาชนะโลหะของเธอยังอยู่คงจัดการอีกฝ่ายได้เป็นแน่นอน ไม่ต้องมาหลบหนีอย่างนี้

 

บัดซบเอ๊ย!!!!  เฟอิซาสบถในใจพลางหลบหลีจากบอลน้ำไฟฟ้าจำนวนมาก

 

“อ้ากกกกก!!!!

“ชะ...ช่วยด้วย!!! ว้ากกกก!!!

เสียงตะโกนของพวกทหารที่หลบหนีการโจมตีของซาลิมไปพ้นดังขึ้น

“ระวัง!!” เฟอิซาดันร่างของภรรยาอดีตเจ้าเมืองให้หลบลูกบอลน้ำที่พุ่งใส่นับไม่ถ้วน

“ยังไม่พอหรอกครับ!!!” ซาลิมตะโกนและควบคุมบอลน้ำพุ่งไปหาพวกเมลที่แยกย้ายกันหนีไปคนละทางด้วยความสะใจ อดีตเจ้าเมืองไม่สามารถหนีไปไหนมาได้นอกจากเอี้ยวตัวอย่างยากลำดับ แม้จะไม่โดนแต่กระแสไฟฟ้าที่เฉียดร่างก็ทำให้เจ็บปวดไม่น้อย ยิ่งเห็นใบหน้าที่แสนเจ็บปวดทรมานด้วยความหวาดกลัวจากบอลไฟฟ้านั่นทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นมากกว่าเดิม ใจของเขายิ่งร่ำร้องต้องการเห็นมากยิ่งกว่านี้

จนกระทั่งเกิดเรื่องประหลาดขึ้น...

ตูม!!

!! อะไร!!” ชายหนุ่มหันไปมองรอบๆข้างตน ปรากฏว่าลูกบอลน้ำของตนกำลังระเบิดทีละลูก

ตูมๆๆๆๆๆๆๆๆๆ!!!

“เป็นไปไม่ได้!!เกิดอะไรขึ้นกัน!!!

เพียงไม่นานบอลน้ำเล็กใหญ่ระเบิดหายไปจนหมด หลายคนเองต่างก็ตกใจและโล่งใจในเวลาเดียวกันที่รอดพ้นจากการโจมตีพวกนั้น เมลกอดพี่ชายตัวเองแน่นด้วยความกลัว ภรรยาทั้งสองอาศัยโอกาสนี้วิ่งไปหาอดีตเจ้าเมืองในห้องขังพร้อมกุญแจมือจากพวกทหารที่นอนตายด้วยน้ำมือของซาลิม

และผู้ทำให้บอลพวกนั้นหายไปไม่ใช่ใครอื่นนอกจากเธอผู้นี้...ซีเรีย

เธอเป็นผู้หยุดการโจมตีพวกนั้นทั้งหมด เฟอิซาหันไปมองร่างของอีกฝ่ายที่ยังคงยืนอยู่นิ่งอยู่ที่เดิม ดวงเนตรสีน้ำตาลทองของเด็กสาวเบิกกว้างเมื่อเห็นบางสิ่งขยับเขยื้อนแทนร่างกายของซีเรียที่ยังคงยืนนิ่ง และสิ่งนั้นไม่ใช่อย่างอื่นนอกเสียจาก เงา บนพื้นของพวกเธอเอง

ซีเรียก้มลงไปนั่งบนพื้น นิ้วเรียวยาวปาดเลือดตรงหน้าขึ้นมาและทาริมฝีปากตัวเองด้วยท่าทีเนิบนาบ ก่อนจะแค่นหัวเราะออกมา “.......หึ”

เฮือก!!

เพียงแค่นั้นกลับทำให้คนในห้องขนลุกเกรียวด้วยความกลัว

ก็มีใครบ้างล่ะที่ทำแบบนี้แล้วหัวเราะออกมาได้นอกจากคนที่เสียสติ!

“แกกล้าดียังไง!!!

ซาลิมหันไปมองหญิงสาวด้วยสายตาอาฆาตแค้น เดิมทีตอนแรกก็แค่รู้สึกเกลียดและรำคาญอีกฝ่ายเพราะเข้ามาขวางแผนการตนเอง แต่มันก็แค่เฉยๆจนกระทั่งเมื่อครู่

ใช่... ตอนนี้เขาเกลียดเธอเข้าไส้เลยทีเดียว!!!!!

“ตอนนี้แหล่ะ! รีบหนีเร็ว!!!” เฟอิซาตะโกนเสียงดังทำให้คีราและเมลวิ่งหนีขึ้นทางเดินไป ตามด้วยอดีตเจ้าเมืองที่ภรรยาทั้งสอง ไม่นานตัวประกันก็หนีกันไปจนหมด ในห้องขังตอนนี้มีเพียงซีเรีย เฟอิซา เสือสายฟ้าเตคีกาและซาลิมเท่านั้น

“ตอนแรกผมคิดว่าจะทรมานให้ค่อยๆตาย... แต่ผมเปลี่ยนใจแล้ว!!!!

การเปลี่ยนท่าจับคฑาให้หันด้านแหลมคมใส่ตัวเองก่อนจะง้างมือขึ้นหมายจะแทงเข้าที่หัวใจของตน

!!! หยุดนะ!!” เฟอิซากัดฟันลุกขึ้นด้วยแรงเฮือกสุดท้ายเพื่อจะไปหยุดซาลิม ถ้าหากตนไม่สามารถหยุดอีกฝ่ายในตอนนี้ได้มีหวังเมืองนูลลาได้ล่มสลายด้วยพลังของจินแห่งความมืดตามที่ได้ยินมาแน่

โครม!! ...ฉึก!!

ร่างของซาลิมถูกเฟอิซากระแทกจนล้มลงไปกองบนพื้น “ถอยไป!!! ...!!” ชายหนุ่มรีบผลักร่างของเด็กสาวออกไปจากร่างตนทำให้เธอกระแทกกับลูกกรงแถวนั้นอย่างรุนแรง

“อั่ก!!!

ซาลิมก้มลงมองบาดแผลที่ควรได้รับจากการแทงตนเองกลับไม่รู้สึกถึงมันจนต้องก้มลงไปดูและได้พบว่าไร้รอยแผล อีกทั้งคฑาที่ควรอยู่ในมือของตนกลับหายไป “หะ...หายไปไหน!! คฑาของข้าหายไปไหน!!!” ชายหนุ่มรีบลุกขึ้นหันมองไปรอบๆกายแต่กลับไม่มี ไม่นานก็นึกขึ้นได้ว่าได้ยินเสียงบางอย่างดังตอนล้มพร้อมกับเฟอิซา

ใช่แล้ว... ที่มาของเสียงลึกลับตอนต่อล้มลงไปกับเฟอิซาเมื่อครู่นี้คือคฑาของซาลิมพุ่งไปปักกลางอกของซีเรียอย่างจัง!!!

“......” หญิงสาวก้มลงมองคฑาสีดำซึ่งเป็นภาชนะโลหะแห่งความมืดก่อนจะดึงมันออกมาจากกลางอก ดวงตาที่สามกลอกไปมาก่อนจะหยุดต้องที่ซาลิมจนทำให้อีกฝ่ายสะดุ้งเฮือกจนทรุดลงไปนั่งกองกับพื้น ก่อนที่ดวงตาทั้งสองของเธอจะหลับลงช้าๆ...

แคร่ก...

“ปะ...เป็นไปไม่ได้” ซาลิมเอ่ยด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกักเมื่อสิ่งที่ตนเห็นคือคฑาสีดำนั่นเริ่มมีแตกร้าวทีละนิด

เพล้ง!!!

เพียงไม่นานก็แตกสลายเป็นชิ้นๆไม่เหลือซาก...

เหล่าลูฟสีดำจำนวนนับไม่ถ้วนพวยพุ่งออกมาจากภาชนะแห่งความมืดอย่างรุนแรง พวกมันบินรอบร่างกายของซีเรียไปมาบางส่วนบินเข้าไปในร่างของหญิงสาว บ้างก็พุ่งเข้าไปในต่างหูที่บิดาของตนมอบให้ สิ่งนั้นส่องแสงสีดำก่อนจะพุ่งออกมาจากใบหูของซีเรียกลายเป็นคฑารูปร่างแปลกประหลาดคล้ายพระจันทร์เสี้ยวตรงกลางเชื่อมต่อกันดูเหมือนตรีศูล ช่างแตกต่างกับพวกไม้คฑาของเมไจและพวกจอมเวทย์ที่ตนเคยเห็นมาก่อนอย่างสิ้นเชิง

ไม่เพียงแค่นั้นเสื้อผ้าของซีเรียเปลี่ยนจากปกติกลายเป็นชุดกระโปรงสีดำยาวลากพื้นคล้ายเสื้อผ้าของจักรวรรดิเรม ข้อมือและสร้อยคอสวมเครื่องประดับสีเงิน ดูเกรงกลัวแต่กลับเต็มไปด้วยความสง่างามในเวลาเดียวกัน

บรรยากาศรอบข้างหนักอึ้งด้วยแรงกดดันมหาศาลจากหญิงสาวตรงหน้า เธอปรือตาขึ้นมามองสภาพรอบข้างตนเอง

“คฑานั่นมัน....” เด็กสาวมองคฑาสีทองในมือของซีเรีย มันช่างมีรูปร่างคล้ายคลึงกับภาพวาดคฑาของเลย์ลาที่ตนเห็นมาจากเร็น โคเอนหลังจากกลับมาจากการต่อสู้ครั้งนั้น

คฑา...ของเลย์ลา

 

...เป็นไปไม่ได้ อย่าบอกนะว่าซีเรียคือ..... ไม่ เป็นไปไม่ได้! มนุษย์เราไม่สามารถกลับมาเกิดได้เร็วขนาดนี้หรอก! นางพึ่งตายไปได้เพียงเดือนกว่าๆเองนะ!! ....เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด...!!

 

“อ้ากกกกกกกกกกกกกกก!!!!!

เฮือก!!

เสียงกรีดร้องของซาลิมทำให้เฟอิซาสะดุ้งตื่นขึ้นมาจากห้วงความคิด เธอตวัดสายไปมองซาลิมที่ซูบผอมลง ทั่วร่างเริ่มกลายเป็นสีดำสนิทเหมือนกับเถ้าถ่านเหมือนกับร่างของผู้เคยใช้ภาชนะแห่งความมืดที่ตนเคยเห็นเมื่อตอนอยู่บัลแบด แต่ว่าอีกฝ่ายยังไม่ได้กลายเป็นจินสีดำด้วยซ้ำ... แล้วทำไม!?

“หรือว่า...!!” เฟอิซาหันกลับไปมองซีเรีย

ใช่ เป็นอย่างที่คาดไว้... ซาลิมโดนดูดมะโก่ยออกจากร่าง!!

“งี๊ด...” เสือสายฟ้าเตคีกาถึงกับกลายเป็นแมวน้อยขี้กลัวหลบอยู่มุมห้องเลยทีเดียว...

“ไม่!! ขะ....ข้ายังไม่อยากตาย!!!!” ชายหนุ่มพยายามคลานไปหาซีเรียอย่างน่าเวทนา

ความหยิ่งผยองหายไปจนสิ้นเมื่อรู้ว่าชีวิตของตนใกล้จบลง หวังให้ซีเรียเห็นใจตนอีกครั้ง แต่ทว่าเขาคิดผิดอย่างใหญ่หลวง หญิงสาวเพียงแค่มองร่างของซาลิมด้วยสายตาเลื่อนลอย ไร้แววตาสะท้อนภาพของอีกฝ่าย มือเรียวยาวจับคฑาสีทองอร่ามข้างกายตนก่อนจะยกขึ้นเหนือพื้น

กริ๊งงงง... ครืนนนนน....!!!!

เสียงที่เกิดจากตัวสายที่เป็นรูปสามเหลี่ยมสีขาวและสีดำยาวกระทบกันดังขึ้นเมื่อปลายคฑากระแทกลงบนพื้นห้องขังส่งผลใต้เท้าของซาลิมส่องแสงเป็นรูปดาวห้าแฉกกลับหัวเหล่าลูฟสีดำพวยพุ่งขึ้นมาจากบนพื้นรายล้อมร่างของอีกฝ่าย

“มะ...ไม่....ม่ายยยยยยยยยยยย!!!!!!!!!!!!!!!!

!!!

เฟอิซาหลับตาแน้นไม่ยอมมองหน้าภาพคนตรงหน้า ครั้งนี้เธอได้ยินเสียงจากลูฟดำพวกนั้นอย่างชัดเจน ทั้งคำสาปแช่งในโชคชะตาของพวกตน ความเจ็บปวดทรมานที่ได้รับ ความรู้สึกพวกนั้นมันมากจนทนแทบไม่ไหว

.

.

.

.

.

เวลาผ่านไปจนเสียงพวกนั้นเริ่มหายไปเด็กสาวจึงยอมปรือตามอง ภาพที่เห็นคือซีเรียกำลังยืนถือหัวกะโหลกของใครบางคนอยู่ แต่เธอก็คงพอจะเดาได้ว่าเจ้าของหัวกะโหลกคือซาลิมเพราะว่าตรงที่อีกฝ่ายยืนเคยเป็นจุดที่ผู้ชายคนนั้นยืนเมื่อครู่นั่นเอง และตอนนี้ดูเหมือนซีเรียจะลืมว่าเธออยู่ตรงนี้ไปเรียบร้อยจึงตัดสินใจหนี

แต่ทว่า...

แกร๊ง...!

!!!” เฟอิซาสะดุ้งเฮือก เมื่อโซ่เจ้ากรรมดันไปกระแทกโดนกรงที่ตัวเองใช้จับพยุงตัวขึ้น ดวงหน้าหวานเริ่มซีดเผือกเมื่ออีกฝ่ายหันมามองตนเองด้วยท่าทีเนิบนาบแต่แฝงไปด้วยความสยอง “.....ซวยแล้ว”

“........” ซีเรียไม่พูดสิ่งใดออกมานอกจากกวัดแกว่งคฑาประจำกายตน

“เหวอ!” เธอกลิ้งหนีพวกหอกแหลมคมสีดำที่พุ่งขึ้นมาจากพื้นด้วยฝีมือของซีเรีย ยิ่งหลบมากเท่าไหร่มันยิ่งต้อนเธอให้จนมุมมากขึ้นเท่านั้น อีกทั้งในตอนนี้เธอไม่มีภาชนะโลหะเลยซักชิ้น แต่ถึงจะมีก็ใช่ไม่ได้เพราะมะโก่ยหมดแล้ว ถ้ายังฝืนร่างใช้มีหวังได้ตายจริงๆก็คราวนี้แน่นอน แถมซีเรียก็ดูเหมือนจะโดนควบคุมอยู่ด้วย...

และการที่อีกฝ่ายเฉยชากับตนคือสิ่งที่เธอไม่ชอบที่สุดเหมือนกัน ถ้าซีเรียยังเมินต่อไปแบบนี้เฟอิซาก็คงหมดความอดทนเช่นกัน

“ตื่นได้แล้วซีเรีย!!! เจ้าจะโดนความกลัวของตัวเองควบคุมร่างไปอีกเท่าไหร่กันห๊ะ!!!

“......”

ยังคงนิ่งเฉย...

“เจ้าบอกว่าอยากทำให้หมู่บ้านนี่กลับไปเหมือนเมื่อก่อน! แต่ตัวเองดันกลายมาเป็นแบบนี้มันถูกแล้วเหรอ!!

“...........”

ยังคงไม่มีการตอบกลับ...

“เจ้าน่ะเอาแต่โทษตัวเองว่าไร้ค่า!! ทั้งๆที่ยังไม่ได้พยายามทำอะไร!! แต่ตอนนี้เจ้าทำเต็มที่แล้วทำไมถึงยังโทษตัวเองอยู่อีก!! เจ้าไม่ใช่คนไร้ค่านะเพราะงั้นกลับมาหาพวกเรากลับมาหาครอบครัวเจ้าได้แล้ว!!!!

“........”

ก็ยังคงไร้คำพูดตอบกลับมาเช่นเคย

“อย่ามาทำเป็นเมินข้าได้ยินไหม!! ข้าบอกว่า...!!

“เรื่องที่จะพูด...มีแค่นี้ใช่ไหม”

น้ำเสียงเย็นยะเยือกถูกเอ่ยออกมาจากริมฝีปากอวบอิ่มแต้มสีแดงของเลือดส่งผลให้เฟอิซาถึงกับชะงัก ลูกบอลเล็กจิ๋วสีดำที่มีประจุกระแสไฟฟ้าถูกสร้างขึ้นต่อหน้าของเธอ

“.......ลาก่อน”

ตูม!!!!

ร่างของเด็กสาวถึงกับปลิวไปกระแทกกำแพงจนเป็นรอยร้าวขนาดใหญ่ “อั่ก....!” ความเจ็บปวดจากการโดนแส้ไฟฟ้าเฆี่ยนตีและการต่อสู้ประเดประดังเข้ามาไม่หยุดจนร่างแทบขยับไม่ไหว แถมคาดว่าซี่โครงด้านซ้ายอาจจะร้าวด้วย

แต่ถ้าหากหยุดอยู่แค่นี้ล่ะก็...

“ทำไมไม่ฟังกันบ้างนะ...” เฟอิซาลุกขึ้นอย่างยากลำบากแต่เธอกลับกัดฟันวิ่งหลบการโจมตีของอีกฝ่ายด้วยแรงเฮือกสุดท้าย “ข้าบอกว่า...ตื่นได้แล้วไงยัยบ้าเอ๊ย!!!!

ผัวะ!!!!

สายโซ่คลองมือฟาดลงบนแก้มของหญิงสาวตรงหน้าอย่างรุนแรงเสียจนขึ้นรอยช้ำ ก่อนที่ร่างกายของเฟอิซาจะทรุดลงไปนอนกองบนพื้น

“ตื่นสักที...ยัยบ้าซีเรีย เลิกทำ...ให้คนอื่นเป็นห่วงได้แล้ว” เฟอิซาเอ่ยปากพูดอย่างยากลำบาก

แต่มันแฝงไปด้วยความอ่อนโยน...

ซีเรียนิ่งเงียบไปกับการกระทำของเฟอิซา สิ่งที่เธอรู้สึกอยู่ตอนนี้ไม่ใช่ความโกรธเกลียดอีกฝ่ายที่บังอาจมาโจมตีใส่จนทำใบหน้าฟกช้ำ แต่เป็นความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นจากหัวใจข้างซ้ายตนและสมอง มือเรียวทึ้งผมตัวเองเสียแน่นภาพความทรงจำต่างๆที่ไม่รู้จักประเดประดังเข้ามาจนรับแทบไม่ไหว

“อะ....อะ...อ๊าาาาาาาาาาาาาา!!!!!!!!!!!!!!!!!

สิ่งที่เฟอิซาเห็นก่อนที่เปลือกตาจะปิดลงช้าคือภาพของซีเรียกำลังกรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง ก่อนที่ทุกสิ่งกลายเป็นสีดำสนิท...

.

.

.

.

.

.

.

.

.

จิ๊บ จิ๊บ

เสียงนกร้องยามเช้าและแสงแดดที่แยงตาส่งผลให้ร่างบางบนเตียงเริ่มขยับเล็กน้อย แพขนตางอนยาวค่อยๆปรือขึ้นเพื่อให้ดวงตาสีน้ำตาลทองปรับสภาพรับกับภาพตรงหน้าที่ไม่คุ้นตา เฟอิซามองไปรอบห้องที่ดูเปลี่ยนไป เธอขยับร่างกายยกเว้นคอไม่ได้แม้แต่น้อยเพราะคาดว่าใช้แรงเกินไป

แต่สิ่งที่เธอกังวลมากกว่าคือหลังจากนั้นเกิดอะไรขึ้นกับซีเรีย

ก๊อกๆ

เด็กสาวหันไปมองทางประตู “เข้ามาได้”

“ฟื้นแล้วเหรอเฟอิซา”

เสียงของผู้มาเยือนทำให้เฟอิซาชะงักไปเมื่ออีกฝ่ายคือ....

!! ซีเรีย!!

เจ้าของชื่อที่ถูกเรียกออกมาได้เพียงแต่ยิ้มบางๆให้อีกฝ่ายก่อนจะเดินเข้ามาในห้อง วางถาดใส่อาหารบนโต๊ะข้างเตียง และเดินมาพยุงให้เฟอิซาชันตัวขึ้นพิงหัวเตียงเพื่อความสะดวกของอีกฝ่าย ส่วนตัวเองก็เดินมานั่งเก้าอี้ข้างๆเตียง

“อืม ข้าเอง ตะโกนเสียงดังได้แบบนี้แสดงว่าแข็งแรงขึ้นแล้วล่ะสิท่า”

“ก็นะ ข้าน่ะแข็งแรงอยู่แล้ว”

“ข้ารู้ เจ้าเป็นแบบนี้ตลอดอยู่แล้วนี่นา”

ลักษณะการพูดและท่าทางทุกอย่างกลับมาเหมือนเดิมจนเฟอิซารู้สึกได้

ทำให้ดีใจไม่น้อยเลยทีเดียว...

“รู้ไหมว่าเจ้าน่ะสลบไปสองวันเต็มเลยล่ะ เมื่อวานพวกหมอก็ยังคงบอกว่าเจ้าอาจจะไม่รู้สึกตัวในวันสองวันแต่กลับดันรู้สึกตัวในวันนี้ซะงั้น จริงสินี่ภาชนะโลหะของเจ้า”

เฟอิซารับดาบและกำไลข้อมือของตนกลับมา

“จะว่าไปเจ้าได้สติกลับมาได้ยังไง?”

“.....ข้าได้ยินเสียงเจ้าน่ะสิเฟอิซา ขอบคุณที่เป็นห่วงนะ”

!! ข้าไม่ได้เป็นห่วงเจ้าสักหน่อย!!

ดวงหน้าหวานของเด็กสาวขึ้นสีแดงระเรื่อจนทำให้ซีเรียขำเล็กน้อยก่อนจะนิ่งเงียบไป

“ข้ามีเรื่องจะบอกเจ้า”

“หืม? เรื่องอะไรเหรอ?”

“จริงๆแล้วข้าน่ะ....” เธอก้มหน้าไปชั่วครู่ก่อนจะยอมเงยขึ้นมาประจันหน้าอีกฝ่ายด้วยดวงตาสีแดงชาด “ข้า.....คือเลย์ลา”

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

346 ความคิดเห็น

  1. #244 โยนะ ฮิเมะ (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 18 เมษายน 2558 / 18:11
    เลย์ลาจังกลับมาแล้ว!!!!!!
    #244
    0
  2. #243 โยนะ ฮิเมะ (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 18 เมษายน 2558 / 18:11
    เลย์ลาจังกลับมาแล้ว!!!!!!
    #243
    0
  3. #120 Shadow♔Blood (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2557 / 09:23
    โอยยยยย~~ อยากอ่านตอนต่อไปแล้วววววววววววว รีบๆมาต่อนะครับ
    #120
    0
  4. วันที่ 30 มิถุนายน 2557 / 21:30
    *-* เลย์ลา!!!!!! สู้ๆค่ะไรต์!!!
    #119
    0