[Fic Magi]Truth of Destiny {NL}

ตอนที่ 13 : 10 : คำมั่นสัญญา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 865
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    26 มี.ค. 58

`?APPLE PIE.

 
 


 

หลังจากวันนั้นพอกลับมาที่จักรวรรดิโคว เลย์ลาก็แทบจะไม่ได้คุยกับพวกโคเกียคุและฮาคุเอย์อีกเลย ทั้งยังปลีกตัวหลบมาอยู่เพียงลำพัง พอจูดัลทักก็ทำเป็นไม่ได้ยินจนอีกฝ่ายก็เกือบจะอาละวาดพังบริเวณนั้น โคฮาที่เริ่มจะเปิดใจให้ก็โดนหมางเมินจนเขาแทบจะเอาดาบออกมาฟันใส่ ไม่พ้น 3 สาวที่เคารพโคฮาจนแทบจะสาดเวทย์มนตร์ใส่ แม้แต่ฮาคุริวที่ไม่ค่อยสนิทกับเธอมากนักก็ยังโดนหมางเมิน

ภาพเหล่านั้นทำให้เกียคุเอ็นรู้อารมณ์เสียไม่น้อย

“ทำไมจู่ๆนางถึงไม่พูดคุยกับพวกเด็กพวกนั้นกัน แบบนี้แผนที่วางไว้ก็ผิดหมดน่ะสิ!

“โอ... จักรพรรดินีเกียคุเอ็น ตอนนี้นางกลับไปเป็นเหมือนเมื่อก่อนแล้วครับ”

“ข้ารู้แล้ว!!” เธอโวยวายใส่อัลซาเมน “ข้าต้องการให้นางมีความสุขไว้ก่อนแท้ๆ ใครกันที่เตือนนาง!จูดัลงั้นเหรอ!

“ไม่ใช่ครับจักรพรรดินีเกียคุเอ็น”

“แล้วใครกัน!?”

“จากที่เราสัมผัสได้ ตัวเธอบอกตัวเธอเองครับ”

“บอกตัวเองงั้นเหรอ... หมายความว่าในร่างนั้นยังมีอีกคนอยู่สินะ” เกียคุเอ็นจ้องมองหญิงสาวที่นั่งโดดเดี่ยวอยู่ที่สวน “ถ้างั้น... ข้าคงต้องออกโรงเอง ต้องทำให้นางมีความสุขมากขึ้นเพื่อแผนของพวกเรา”

สิ้นประโยคเธอเดินออกจากห้องของตนไปกับพวกอัลซาเมน ตรงไปหา...เลย์ลา

 

“มันน่าโมโหจริงๆเลย!! อุตส่าห์เข้าไปคุยดีๆด้วยแล้วแท้ๆ!!!

“บางทีเลย์ลาจังอาจจะเบื่อที่เราไปยุ่งด้วยแล้วก็ได้...”

“ไม่หรอก นางอาจจะมีเหตุผล... ล่ะมั๊งนะ”

“เจ้าเองก็พูดได้แค่นั้นนั่นแหล่ะฮาคุเอย์ บรรยากาศรอบตัวเจ้ามันไปหมดแล้วนะ...”

“แหม... พูดอะไรเหรอคะท่านโคเมย์”

และอีกหลายๆประโยคจากน้องชายและน้องสาวของตน โคเอนที่นั่งทำงานอยู่มองอย่างเอือม ตั้งแต่บ่ายโคฮาก็ตรงเข้ามาร้องไห้โวยวายให้ตนฟัง ตามด้วยโคเกียคุที่มีสภาพไม่ต่างกัน ฮาคุเอย์ที่เดินยิ้มเข้ามาปลอบทุกคนแต่บรรยากาศไม่ให้ นักบวชแห่งจักรวรรดิที่นั่งงึมงำๆเหมือนกำลังจะสาปแช่งใครบางคน

เพราะงั้นคนที่ปลอบเลยเป็นเขากับโคเมย์แทน...

....ช่างวุ่นวายซะจริง

“สรุปคือทั้งโคฮา โคเกียคุ ฮาคุเอย์และจูดัล...พวกเจ้าโดนนางเมินใส่สินะ”

“ใช่แล้ว/ครับ/ค่ะ!!!!!

“......ข้าพอเข้าใจ แม้กระทั่งข้านางยังไม่มายุ่งเลย”

“เห๊ะ! พี่เอนด้วยน่ะเหรอ” โคฮาวิ่งไปเกาะพี่ชายตน “จำได้ว่านางต้องมาหาพี่เอนด้วยนี่นา แถมสนิทกับพี่มากซะขนาดนั้น”

โคเอนหันไปมองนอกหน้าต่าง “ก็ไม่ถึงขนาดนั้....” จู่ๆก็นิ่งเงียบไปจนทุกคนสงสัยและมองตาม

สิ่งที่นักบวชแห่งจักรวรรดิ เหล่าองค์ชายและองค์หญิงเห็นนั้น ไม่ใช่ใครอื่นแต่เป็นแม่ของพวกเขา เร็น เกียคุเอ็นและเหล่าอัลซาเมนกำลังยืนคุยอยู่กับเลย์ลา ซึ่งจักรพรรดินีเกียคุเอ็นยืนยิ้ม คุยอะไรบางอย่างกับเธอ แม้หญิงสาวจะก้มหน้านิ่งพูดอะไรบางอย่างกับอีกฝ่าย แต่ก็ยังคงไม่แสดงสีหน้าอะไร

ไม่นานเกียคุเอ็นก็หัวเราะอะไรบางอย่าง มือตบบ่าของเลย์ลาเบาๆและเดินจากไป ปล่อยให้เลย์ลายืนนิ่งไปซักพัก ไม่นานเธอก็ทำตัวเหมือนตกใจและพูดอะไรบางอย่าง... ก่อนจะทรุดลงไปนั่งกองที่พื้น

โดยจูดัลสัมผัสได้ถึงลูฟสีดำตอนที่เลย์ลาพูด แต่เขากลับไม่เห็นอะไรเลย...

“เลย์ลาจังเป็นอะไรไปน่ะ”

“แต่ที่น่าตกใจกว่าคือพี่เอนหายไปไหนแล้ว?” แค่นั้นแหล่ะทุกก็มองไปรอบๆห้องที่ไร้ร่างของโคเอ็น

จูดัลชี้ออกไปข้างนอก “นั่นไง”

ทุกสายตาหันไปมองตามนิ้วที่ชี้ เร็น โคเอน ผู้บัญชาการแห่งจักรวรรดิไปยืนอยู่กับเลย์ลาเสียแล้ว... [ไปตอนไหน!!!?-ไรท์]

ทุกคนเลยวิ่งตามไปเช่นกัน...

“เป็นอะไร...”

หญิงสาวเงยหน้ามองโคเอนและคนอื่นๆทั้งน้ำตาที่ไหล่เจิ่งนองทั่วใบหน้า นั่นทำให้อีกฝ่ายชะงัก “......อึก.....ฮึก......”

“ละ...เลย์ลาจัง ร้องไห้ทำไมน่ะ” โคเกียคุรีบวิ่งไปนั่งข้างๆเลย์ลา ฮาคุเอย์เองก็รีบไปนั่งข้างๆเช่นกัน

“เลย์ลา... เป็นอะไรไป” ชายหนุ่มคุกเข่าลงต่อหน้า “บอกข้ามาสิ...”

“ฮึก..... ฮึก....” หญิงสาวก้มหน้าเอามือปิดหน้าตัวเองร้องห่มร้องไห้ไม่มีหยุด

จนเวลาผ่านไป 10 นาทีเธอจึงเริ่มหยุดร้องไห้ ขอบตาเริ่มแดง...

“ข้า....ขอโทษทุกคนก่อนนะคะ...เรื่องที่ข้าไม่พูดกับทุกคน...ฮึก...” นางก้มโค้งให้ทุกคน “ข้า.... ทำตามที่ผู้ชายคนนั้นสั่งน่ะค่ะ....”

“ผู้ชายคนนั้น??” ฮาคุเอย์ทำหน้างง

“ผู้ชาย...ที่ทำให้พลังของข้าตื่นเมื่อตอนยังเด็กน่ะค่ะ...... ข้าเจอกับเขาอีกครั้งเมื่อวันสุดท้ายที่เราอยู่ข้างนอก... เขาบอกให้ข้าหยุดยิ้มและหยุดคุยกับคนอื่นน่ะค่ะ...”

“ทำไมถึงต้องให้หยุดด้วยล่ะ! เธอไปทำอะไรเข้ารึไงห๊ะ!?”

เลย์ลาส่ายหัวให้จูดัล “ข้าไม่ได้ทำอะไรแต่กลับถามด้วยซ้ำว่าทำไม...ข้าต้องเชื่อที่เขาพูด...”

“แล้วคำตอบล่ะ?”

“.............” เลย์ลานิ่งเงียบไป

“เลย์ลาจัง...”

“ชายคนนั้น... บอกข้าว่าเขากับข้าคือคนๆเดียวกัน... เขาออกมาจากร่างของข้าในร่างของลูฟ... เช่นเดียวกับเมื่อครู่นี้”

“หา!!!” จูดัลโวยคนแรก “ไม่มีทาง!!!ถึงข้าจะสัมผัสได้แต่กลับไม่เห็นลูฟนี่มันเป็นไปไม่ได้อย่างเด็ดขาด!!!

“ข้าไม่รู้... แต่เขาบอกเพียงแค่นั้น และเตือนข้าทั้ง 2 ครั้งอย่างเด็ดขาดว่าห้ามมีความสุขอย่างเด็ดขาดก่อนที่จะสายไป เมื่อครู่นี้ที่ท่านเกียคุเอ็นเดินมาหาข้าก็มาถามเช่นกันว่าข้าเป็นอะไรไป...พอข้าเล่าเรื่องนี้ให้ฟังนางก็หัวเราะและบอกว่ามันเป็นไปไม่ได้ บอกให้ข้าทำตัวเหมือนกับปกติ...” น้ำตาเริ่มเอ่อคลออีกครั้ง “ข้าควร...เชื่อใครดี...ข้าสับสนไปหมดแล้ว”

ร่างบอบบางเริ่มร้องห่มร้องไห้อีกครั้ง ถึงหลายๆคนจะไม่เข้าใจแต่ก็ทำได้เพียงแค่ปลอบเธอเท่านั้น

องค์หญิงทั้งสองพาเธอกลับไปส่งที่ห้องพัก

“ไม่เข้าไปดูนางเหรอพี่เอน?” โคฮาเดินมากอดแขนพี่ชายตนเอง

“......ไม่จำเป็น”

“แต่ท่านพี่ดูสนใจนางไม่น้อยเลยนี่ แต่ที่น่าแปลกใจกว่าคือตอนนี้ที่พวกเรารู้คือนางมีอะไรมากกว่าที่เราคิดเสียแล้ว”

“ก็นั่นแหล่ะคือที่ยัยแม่มดนั่นสนใจไงล่ะโคเมย์” นักบวชหนุ่มปีนขึ้นไปนอนบนต้นไม้ “พลังแปลกประหลาดที่อยู่ในร่าง ลูฟที่ข้ามองไม่เห็น...... ยัยแม่มดนั่นกำลังวางแผนอะไรกันแน่” จูดัลพึมพำเบาๆ

 

คืนนี้เป็นคืนพระจันทร์เต็มดวงทำให้ท้องฟ้าสีน้ำเงินและเหล่าดวงดาวส่องสว่างมากกว่ากว่าเดิมนัก บรรยากาศที่แสนเงียบสงบเช่นนี้ ชวนให้หลายต่อหลายคนเริ่มเข้าสู่ห้วงนิทรา แต่มีเพียงเขาคนเดียวที่ไม่ยอมนอนแต่กลับมานั่งอยู่ที่ห้องทำงานของตนเพื่อไขข้อสงสัยของหญิงสาว เขาจึงลองหาสิ่งที่น่าจะใกล้เคียงกับตัวเธอและพลังแห่งเสียงนั้น แต่ก็ไร้ประโยชน์เมื่อสิ่งม้วนหนังสือที่เขาพบนั้นอาจจะเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องนั้นกลับถูกฉีกขาดไปในส่วนสำคัญ...

ปึง!!  

“โธ่เว้ย!!!” มือแกร่งทุบโต๊ะอย่างรุนแรงและสบถออกมา ทั้งที่เขาหาข้อมูลจนหมดจนใกล้จะพบมันแล้ว แต่กลับขาดหายไปในช่วงสำคัญ “แบบนี้จะทำยังไง....”

นี่เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกหงุดหงิดและโมโหตัวเองมากที่ทำอะไรไม่ได้เลย

“ท่าน...โคเอน?” เสียงเรียกหนึ่งทำให้เขาเงยหน้า “....ข้าได้ยินเสียง.... เป็นอะไรรึเปล่าคะ...” หญิงสาวเดินเข้ามาใกล้ๆตน ไม่แปลกเลยที่เธอจะเข้ามาง่ายๆเพราะตนเองสั่งทหารที่เฝ้าหน้าห้องไว้ว่าให้เธอเข้ามาได้ทันที

“ทำให้ตื่นรึเลย์ลา”

ร่างเล็กส่ายหัวเบาๆ “ข้า.... นอนไม่หลับน่ะค่ะ... เอ่อ... เมื่อตอนบ่ายขอโทษด้วยจริงๆนะคะ”

“ไม่เป็นไร ข้าไม่ว่าอะไรเจ้าอยู่แล้ว... การร้องไห้ถึงมันจะทำให้ดูอ่อนแอ แต่หากมันทำให้เจ้าสบายใจก็ร้องออกมาเถอะ”

“ขอบคุณค่ะ เอ่อ...แล้ว....ท่านทำอะไรอยู่คะ...”

“อ่านประวัติศาสตร์ที่ข้าเคยรวบรวมได้ เพราะเรื่องที่เจ้าพูดนั่นทำให้ข้าสงสัยขึ้นไปอีกน่ะ...” ดวงตาเรียวคมจับจองที่ร่างบาง “ข้า...ต้องการรู้เรื่องของเจ้าให้มากกว่านี้...”

ความเงียบเริ่มเข้าปกคลุมคนทั้งสอง เลย์ลายืนนิ่งไปส่วนโคเอ็นที่พึ่งรู้ตัวว่าพูดอะไรออกไปถึงกับกุมขมับ...

“...คิดซะว่าเมื่อกี้ข้าไม่ได้พู......” เขาเงยหน้ามองเลย์ลาแต่สิ่งที่เห็นทำให้ถึงกับนิ่งเงียบเมื่อตัวเลย์ลานั้นใบหน้าเริ่มแดงระเรื่อ

“ข....อ่ะ...ขอตัว...นะคะ”

เธอพูดด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกักและรีบก้มโค้งให้เขา ทันทีที่กำลังจะเดินออกจากห้องไป ชายหนุ่มก็รีบลุกออกจากโต๊ะคว้าแขนของตัวเธอดึงเข้ามาแนบชิดร่างของตนและกอดร่างเล็กนั้น

เสียงของหัวใจที่เริ่มเต้นแรงของทั้งคู่ดังขึ้นจนต่างฝ่ายต่างได้ยินอย่างชัดเจน...

“เลย์ลา....” โคเอนพูดถึงมาอย่างแผ่วเบา “เจ้าไม่จำเป็นจะต้องกลัวอะไรทั้งนั้น ข้าจะไม่ยอมให้เจ้าเป็นอะไรไปแน่นอน..”

“ท่าน..โคเอน...” เธอเงยหน้าขึ้นสบสายตากับอีกฝ่าย

“ข้าจะ...ปกป้องเจ้าเอง”

เพียงแค่คำๆเดียว ความเศร้าและความกลัวทั้งหมดของเธอเริ่มจางหายไป ความอบอุ่นจากอ้อมกอดนั้น ทำให้เลย์ลาตัวสั่นเทา มือเล็กๆยกขึ้นมากอดตอบอีกฝ่ายช้าๆและยิ้มออกมาทั้งน้ำตา ร่างสูงเชยคางเธอและก้มหน้าลงมาประกบริมฝีปากอวบอิ่มของเธอ จุมพิตที่แสนอ่อนหวาน อบอุ่นและเนิ่นนานจากอีกฝ่ายทำให้เธอถึงกับร้องไห้ออกมา...

คำว่ารักนั้นเธอไม่เคยเข้าใจมันเพราะไม่เคยสัมผัส.... แต่เพราะเขาคนนี้... เธอจึงเข้าใจ

ทั้งความสับสน ความกลัว ความเจ็บปวดในใจเริ่มจางหายไปเพียงเพราะคนคนเดียว...

ความอบอุ่นจากฝ่ามือและสัมผัสที่อีกฝ่ายมอบให้นั้นต่างจากคนอื่น...

ก็เพราะว่าตัวเธอนั้น.... รักเขามาก...เหลือเกิน....

ชายหนุ่มผละออกมาและอุ้มเธอขึ้นเดินตรงไปยังห้องนอนของตน ร่างสูงวางเลย์ลาลงบนเตียงกว้าง ทำให้ผมสีเงินปลายชมพูแผ่สยายไปทั่วเตียง ร่างเล็กที่ตกใจเล็กน้อยนอนนิ่งอยู่ใต้อ้อมแขนแกร่ง

“ทะ...ท่าน......โคเอน...”

ดวงตากลมโตสบสายตากับตาเรียวคมของร่างสูง ใบหน้าคมคายเคลื่อนลงมาใกล้กับดวงหน้าหวานของอีกฝ่ายจนรับรู้ถึงลมหายใจของร่างสูง

“ข้า...ทนต่อไปไม่ไหวอีกแล้ว.....เลย์ลา”

สิ้นคำร่างสูงก้มลงไปประกบริมฝีปากอวบอิ่มของเธออีกครั้ง แต่ครานี้มันเป็นจุมพิตที่แสนดูดดื่ม หนักหน่วง ราวกับความอดทนที่สั่งสมมาตลอดได้พังทลายลง ร่างเล็กที่ไร้เดียงสาต่อเรื่องเช่นนี้ ถูกอีกฝ่ายรุกล้ำจนร่างทั้งร่างเริ่มสั่นสะท้านด้วยความรู้สึกแปลกประหลาดที่ยากจะบรรยายได้ เธอไม่ได้รู้สึกรังเกียจสัมผัสที่โคเอ็นมอบให้แม้แต่น้อย แต่กลับตอบรับมันด้วยความเต็มใจ

หัวสมองของเธอตอนนี้เริ่มขาวโพลนจนไม่อยากรับรู้อะไรอีกนอกจากสัมผัสของอีกฝ่ายที่มอบให้แก่เธอ ความอบอุ่นที่โหยหามาตลอดทั้งชีวิตในยามนี้ได้ถูกเติมเต็มจนหมดสิ้น ความรักและความรู้สึกที่ชายหนุ่มมอบให้มันมากมายจนเธอเจ็บปวดทรมาน

...ข้ารักเจ้าเลย์ลา....

.

.

.

.

.

.

.

.

“ในที่สุด... ก็สำเร็จ” เกียคุเอ็นก้มมองลูกแก้วสีใสในมือของตนที่เต็มไปด้วยลูฟสีขาว “ในที่สุดจิตใจของนางก็กลายเป็นสีขาวทั้งหมดแล้ว! ในที่สุด... ในที่สุดความปรารถนาของเราก็ใกล้จะสัมฤทธิ์ผลแล้ว!

“ความปรารถนาของเรา!!” เหล่าอัลซาเมนประสานมือทำความเคารพ

“ในที่สุด... ในที่สุดอีกไม่นานเราก็จะได้พบท่านพ่อของพวกเราแล้ว!

 

 

[ณ บัลแบด]

มาเซนที่ต้องมาช่วยงานเฟอิซา ได้หยุดชะงักเมื่อสัมผัสอะไรบางอย่างได้ และเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า ก่อนจะพึมพำอะไรบางออกมาและจับเข้าที่ปลอกข้อมือสีทองของตนที่มีแสงส่องออกมา

“.......อีกไม่นานแล้ว...สินะ...”

 

 

[ณ ประเทศซินเดรีย...]

เซลีนีที่นั่งอยู่บนต้นไม้ยื่นมือออกไปก่อนที่จะมีลูฟสีดำบินมาเกาะที่นิ้วและแปรเปลี่ยนเป็นสีขาว เธอยกมือนั้นขึ้นสูงเพื่อปล่อยให้มันบินจากไป ดวงตาสีทองจับจ้องที่ท้องฟ้ายามค่ำคืน

เธอยกมือขึ้นมาแตะผ้าพันแผลที่ต้นแขนด้านซ้ายของตนที่มีแสงบางอย่างสว่างขึ้น

“.......... ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น...ดีหรือร้าย... ข้าก็จะขออยู่ข้างท่าน.. ราชาของข้า”

 

 ***********************************

....แผนที่เกียคุเอ็นวางไว้คืออะไรกัน...อีกทั้งมาเซนและเซลีนีเป็นใครกันแน่....
....ตอนต่อไปความจริงทุกอย่างกำลังจะถูกเปิดเผยแล้ว....

 ***********************************

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

346 ความคิดเห็น

  1. #345 Chikai1811 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 01:19

    ทันมั้ยคะ? jaja-opo@hotmail.com

    #345
    1
    • #345-1 LuZiNtEaR(จากตอนที่ 13)
      4 เมษายน 2562 / 09:36
      น่าจะไม่ทันค่ะ ขอโทษจริงๆนะคะ คือไฟล์เราหายไปกับคอมเก่าหมดเลี้ยวววว TT-TT
      #345-1
  2. #343 Papaprincess (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 23:24
    แงงงพึ่งมาเห็นเรื่องนี้ cbhheco@gmail.com
    #343
    1
    • #343-1 LuZiNtEaR(จากตอนที่ 13)
      4 พฤษภาคม 2561 / 14:03
      มาช้าแงงง ไฟล์หายไปแล่ววววว
      #343-1
  3. #342 yamamotoaki121 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:27
    yamamotoaki121@gmail.com
    #342
    0
  4. #341 YingYcnc (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 กันยายน 2560 / 16:27
    yingycnc16@gmail.com
    #341
    0
  5. #325 IRIS (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2559 / 17:17
    ขอทันอยู่ไหมคะ? loveu_meforever@hotmail.com
    #325
    6
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(
    • #325-5 LuZiNtEaR(จากตอนที่ 13)
      1 กันยายน 2559 / 11:18
      มีอยู่ค่ะ แต่ชุดเก่าตอนมันไม่ครบ ทางเราเลยจะตีพิมพ์ใหม่น่ะค่ะ แต่แบบใหม่ไม่ติดเรทนะค่ะ
      #325-5
  6. #303 Laylin (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2558 / 21:33
    ถ้าจะขอบ้างยังทันรึเปล่าคะ คือเพิ่งเข้ามาอ่าน TT _ TT
    #303
    1
    • #303-1 luzintear✣blue(จากตอนที่ 13)
      21 ธันวาคม 2558 / 22:44
      ไม่ทันแล่ว... //ตบบ่านะ
      #303-1
  7. #260 โยนะ ฮิเมะ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 เมษายน 2558 / 15:38
    Nc สนุกมากคะ!!!!! {เลือดเดากระฉูดดดดดดดดดด}
    #260
    0
  8. #224 โยนะ ฮิเมะ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 เมษายน 2558 / 14:52
    ในที่สุดก็สมหวังนะเลย์ลาโคเอน 
    ขอพาสด้วยนะคะ jkluym12@gmail.com ต้องขอรบกวนด้วยนะคะ
    #224
    0
  9. #209 Alone That Painful (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2558 / 22:27
    ขอพาสด้วยค่ะ อีเมล petal2325@gmail.com
    สนุกมากค่ะ
    #209
    0
  10. #186 pich (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2557 / 01:05
    ขอพาสด้วยค่ะ!ทันรึปล่าวนี่
    #186
    0
  11. #185 Ririzaa (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2557 / 14:12
    ขอพาสอีกคนด้วยค่า =.,=
    #185
    0
  12. #135 †+Liz+† (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2557 / 02:52
    ขอด้วยค่า อีเมล์ lovelove-q@hotmail.com
    #135
    0
  13. #122 my lovely >//< (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2557 / 23:16
    ขอพาสด้วยได้ไหมคะ >.< (ช้าไปไหม) 
    #122
    0
  14. #118 parukia2009 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2557 / 00:02
    ขอพาสด้วยคนนะครับ
    #118
    0
  15. #113 SAWADA SORA (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2557 / 10:40
    ขอบคุณน๊ะค๊าาา สนุกมากค่ะ
    #113
    0
  16. #112 SAWADA SORA (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2557 / 09:11
    ขอด้วยคนนะค๊ะ

    ขอบคุณคร้าาา
    #112
    0
  17. #97 Spy (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2557 / 14:01
    ขอพาสด้วยคนค่ะ -//- #ยังทันมั๊ยยย!!
    #97
    0
  18. #94 FaFY >> หมูน้อย (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2557 / 10:46
    ขอพาสด้วยจ้าาา
    #94
    0
  19. #93 Change past Revolution future (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2557 / 12:18
    ขอด้วยจ้าาา
    #93
    0
  20. #92 Jane HR'HearthRocker (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2557 / 00:25
    ขอพาสหน่อยคร้าบ!!! 
    #92
    0
  21. #84 PangJoamSa (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2557 / 17:05
    ขอพาสหน่อยค่าาา สนุกมากกก ฟินเว้อ>///<

    #84
    0
  22. #76 † Lisa † (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2557 / 04:22
    ........

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 16 สิงหาคม 2557 / 02:51
    #76
    0
  23. #67 MiNaKo_JuNg (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 เมษายน 2557 / 08:13
    ขอด้วยคนน่ะค่ะ><
    #67
    0
  24. #65 MiNaKo_JuNg (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 เมษายน 2557 / 00:49
    ขอพาสหน่อยน่ะค่ะ
    #65
    0
  25. #61 AnOtHeR MiSaKi (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 เมษายน 2557 / 12:01
    ขอพาสค่าๆๆๆๆๆๆๆ ด่วนๆๆเลย อยากอ่านต่อมากกก
    #61
    0