[Perfect Life]

ตอนที่ 9 : DAY 6-9 - เรื่อยเปื่อย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,811
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 226 ครั้ง
    20 ต.ค. 60

    。SYDNEY♔



 DAY 6-9 - เรื่อยเปื่อย

 

 

[วันที่ 6]

วันนี้ท้องฟ้ามืดครึ้มก่อนสายฝนโปรยปรายลงมาตั้งแต่เช้าตรู่ พริสทีนนั่งมองสายฝนอยู่ในโพรงต้นไม้พลางถอนหายใจ ดูถ้าวันนี้เธอจะไม่ได้เจอเดฟแน่ คงต้องใช้เวลาไปกับการทำตัวเรื่อยเปื่อยในโพรงต้นไม้กว้างนี้เสียแล้ว พอคิดได้อย่างนั้นก็เริ่มทำการกลิ้งเกลือกไปมาบนกองขนนกนุ่มเพื่อคิดว่าจะทำอะไรต่อไปดีจนผล็อยหลับไปอีกครั้ง

พอตื่นขึ้นก็ไปหยิบแอปเปิ้ลมาปอกเปลือก และนำเห็ดมาเซทมาย่างด้วยเวทย์ไฟจนมีกลิ่นหอมกรุ่นมาทานเป็นอาหารเช้า

ทานข้าวเสร็จก็ไม่มีอะไรทำสุดท้ายจึงเลือกฝึกการใช้ Skill และ Ability ต่างๆเพื่อพัฒนาความสามารถ

“นี่ไนกีวิเคราะห์ร่างกายให้หน่อยสิ”

> เริ่มการวิเคราะห์ร่างกาย: พริสทีน

> ผลการวิเคราะห์

 

-STATUS-

NAME : พริสทีน                  •ID CODE : HG00

MAIN WEAPON : มีดสั้น LV.65

SECONDARY WEAPON : -ไม่มี-

ARMOR : -ไม่มี-

ACCESSORIES : ‘โซ่ลงอักขระเทพ’ ‘สร้อยคอแห่งมัจฉา’ ‘กำไลข้อเท้าวารี’

HP : 5700                           •  MP : ???

Skills

• ต้านพิษ - D                          • การคราฟ - E

• แปลงร่าง - F

Ability

• นักปราชญ์ - SS                     • เวทย์รักษา - S

• เวทย์เปลวเพลิง - F                 • เวทย์วารี - F

• เวทย์ลม - F                          • เวทย์น้ำแข็ง - F

• เวทย์ปฐพี - F                        • เวทย์พฤกษา - F

 

“ถ้างั้นเริ่มจากพวกที่ยัง F ละกัน จำได้ว่าเคยการแปลงร่างนี่....? เคยมีสกิลนี้ด้วยเหรอ ได้มาจากอะไรน่ะ?

> ไนกี • ทำการวิเคราะห์ • คำตอบ: สกิลการแปลงร่างนั้นได้เพิ่มขึ้นโดยที่ท่านไม่รู้ตัวจากการสัมผัสพวกสัตว์ต่างๆ โดยท่านจะสามารถแปลงร่างเป็นสัตว์ต่างๆหรือมนุษย์ที่ท่านต้องการจะแปลงได้ตามที่ท่านต้องการ

“เห...งั้นเหรอเนี่ย น่าสนใจสุดๆเลยแฮะ ที่เคยสัมผัสมาก็มีปลาซูลมาน กับแจคกาโลป งั้น.... Trans! (แปลงร่าง)” สิ้นคำมีหมอกสีขาวลอยออกมาปลกคลุมไปทั่วร่าง ร่างกายเริ่มเปลี่ยนกลายเป็นกระต่ายมีเขาตัวเล็กสีขาวบริสุทธิ์ ตาสีฟ้าสดใส ‘ว้าววว! กลายเป็นแจคกาโลปไปแล้วล่ะ!!!’

พูดออกมาแต่กลับไม่มีเสียงกลายเป็นเสียงร้อง “จุ๊กๆๆ” ทำจมูกฟุดฟิดๆแทน และถึงจะกลายร่างแล้วที่ข้อเท้าเล็กๆก็ยังคงมีโซ่คล้องไว้อยู่ ก็รู้ได้แล้วว่าถึงจะเปลี่ยนร่างก็หนีจากโซ่เส้นนี้ไม่ได้

Trans!” เปลี่ยนจากแจคกาโลปกลายเป็นปลาซูลมาน

แต่ดันลืมไปว่าปลามันต้องอยู่ในน้ำ!!!

“บุ๋งๆๆๆ!!! ‘หะ หายใจ หายใจไม่ออก!!!’ ” กระโดดดึ๋งๆดิ้นพราดๆบนพื้นเถาวัลย์จนในที่สุดก็ต้องใช้เวทย์วารีเสกบอลน้ำออกมาก่อนตนเองจะตายคาร่างปลา

สุดท้ายก็ต้องกลับคืนสู่ร่างปกติดั้งเดิมของตนเอง แต่เปียกโชก...

“ฮ่า...ฟู่.... ค่อยยังชั่ว หายใจสะดวกหน่อย แต่... หนาวง่ะ” ยกมือกอดตัวเองที่เปียกโชกจากการอยู่ในบอลน้ำเมื่อครู่นี้ เลยต้องสร้างกองไฟกองเล็กในต้นไม้ใหญ่

ตามความเป็นจริงแล้วหากตั้งกองไฟในที่แบบนี้ สะเก็ดไฟคงจะกระเด็นไปโดนตัวเถาวัลย์ภายในโพรงต้นไม้ที่เธออยู่จนลุกลามไปทั่ว ทว่าตัวมอสหรือประกายบางอย่างบนตัวเถาวัลย์นั้นมีความสามารถป้องกันไฟทำให้ไม่เกิดการลุกลาม ซึ่งนั่นถือว่าเป็นโชคดีสำหรับพริสทีนว่าอย่างน้อยก็ไม่ต้องกลัวโดนไฟคลอกตาย

“ต้องแปลงอย่างน้อย 10-20 ครั้งสินะถึงจะได้ระดับ E ....คงต้องเอาไว้ก่อนแล้วล่ะ ไม่อยากเสี่ยงตายอีกง่ะ”

> ไนกี • ทำการวิเคราะห์ • คำตอบ: สภาพอากาศช่วงนี้ ฝนคงตกติดต่อกันราว 3-4 วันได้ ท่านคงต้องอยู่ในนี้ไปสักพักใหญ่เลยทีเดียว

“ตั้ง 4 วันเชียว!!?ดูท่าคงได้ฝึกสกิลกับอบิลิตี้ยาวแน่ๆ... ถอนหายใจด้วยความเหนื่อยอ่อน

เปลี่ยนแผนการจากฝึกเปลี่ยนร่างกลายเป็นฝึกเวทย์ธาตุต่างๆแทน เริ่มจากเวทย์เพลิงในเมื่อสามารถใช้ไฟในโพรงไม้นี้ได้โดยไม่มีปัญหา แต่จะให้ใช้ พลังไปเรื่อยเปื่อย Mana คงจะหมดเร็วเป็นแน่ คงจำต้องเอาตัวอย่างจากในเกมที่เคยเล่นมาเป็นแบบอย่างอีกครั้ง

“เท่าที่เคยเห็นในเกมทั่วไปเวทย์เพลิงดูเหมือนว่าจะนำมาแปลงเป็นค่าต่างๆหรือผสานกับอาวุธได้ อืออออ…”

ครุ่นคิดเล็กๆก่อนหยิบมีดหินขึ้นมาจ้องสักพักใหญ่ พยายามตั้งสมาธิให้แล้วนะจินตนาการถึงเปลวเพลิงที่โอบล้อมตัวมีดไว้ เปลวไฟดวงเล็กจุดขึ้นบนปลายมีด “ว้าย!!!” จากดวงเล็กกลายเป็นดวงใหญ่ดวงใหญ่ลุกโชติช่วง ทำให้ต้องโยนมีดทิ้งด้วยความตกใจกับความร้อนที่มากเกินไปถึงขั้นทำเอามีดเล่มนั้นละลาย

> ไนกี • วิเคราะห์ • คำตอบ: พลังของท่านถึงแม้ว่าจะอยู่ในระดับ F ก็ตามแต่ MP ของท่านมีมากเกินไป หากจะใช้พลังในการต่อสู้หรือผสานพลังท่านต้องเรียนรู้การควบคุมพลังก่อนที่จะใช้ ไม่เช่นนั้นอาจเกิดเหตุการณ์อย่างเมื่อครู่อีกได้

“ถ้าใช้ในการดำรงชีวิตมันจะออกมานิดเดียวเหรอเนี่ย… แปลกแฮะ” หัวเราะแห้งๆ “แต่ดีจังที่ใช้แค่มีดหิน… พอจะมีวิธีอะไรแนะนำไหมไนกี?

> ไนกี • วิเคราะห์ • คำตอบ: ใช้วิธีเดียวกันกับตอนที่ท่านได้รับ Ability นักล่า ซึ่งทำโดยการทำจิตใจให้สงบเครื่องสัมผัสถึงพลังในร่างของท่าน อีกวิธีหนึ่งคือสัมผัสสะเก็ดไฟที่ลอยอยู่เหนือกองไฟเหล่านั้นเพื่อรับรู้ถึงความเจ็บปวดของความร้อน อาจจะเจ็บในช่วงแรกแต่ถ้ามีเวทย์รักษาจึงไม่น่าจะเป็นปัญหา ในทางแลกเปลี่ยนร่างกายของท่านจะได้รับคุณสมบัติต้านทานความร้อน หากเจอศัตรูใช้เวทย์เพลิงท่านจะสามารถปกป้องตัวเองจากเปลวไฟพวกนั้นได้อย่างง่ายดายและไม่มีแม้แต่รอยขีดข่วน

“โอเค มาลองกันเถอะ!” สะเก็ดไฟอย่างยับยั้งชั่งใจ แอบลังเลเล็กน้อยถึงไนกีจะพูดแบบนั้นแต่ก็กลัวเจ็บอยู่ดี แต่ถ้าไม่ทำก็จะไม่สามารถพัฒนาระดับความสามารถของตนเองและไม่มีวันที่จะได้ออกไปจากที่นี่เสียที “ปะ...เป็นไงเป็นกัน!!”

แค่ยื่นมือไปใกล้กองไฟสะเก็ดไฟก็กระเด็นใส่มือเล็กจนขึ้นรอยแดงมีเสียงไหม้ดัง ฉ่าาา… มีควันลอยออกมา

“ร้อนนนนน!!!!!” สะบัดมือไปมาหวังให้หายร้อนเร็วขึ้น แต่ก็มียังคงมีรอยไหม้เล็กๆหลงเหลืออยู่

> Skill ปลดล็อก ‘คุณสมบัติต้านทานความร้อน’ และ ‘คุณสมบัติต้านทานความเจ็บปวด’

Cure (รักษา) งือ… เจ็บง่าา” บนมือมีละอองสีขาวเป็นประกายเกิดขึ้น เมื่อมันสัมผัสกับรอยไหม้ บาดแผลค่อยๆเลือนหายไป “แล้วเจ้าคุณสมบัติต้านทานความเจ็บปวดนี่คืออะไรเหรอ?

> ไนกี • วิเคราะห์ • คำตอบ: มันจะช่วยทำให้ร่างกายรับรู้ถึงความเจ็บปวดน้อยลง ยิ่งเจอกับความเจ็บปวดมากเท่าไหร่ร่างกายของท่านจะไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวดทรมานเหมือน แต่ใช้ได้เพียงกับบาดแผลซึ่งเกิดจากภายนอก เช่นการโดนแทงเป็นต้น ไม่สามารถใช้ได้กับสิ่งที่เข้ามาในร่างได้

“เห… นั่นหมายความว่าหากฉันกินยาพิษเข้าไปมันจะไม่ได้ช่วยทำให้หายเจ็บปวดใช่ไหม?

> ไนกี • วิเคราะห์ • คำตอบ: เป็นไปตามเช่นนั้น

“งั้น...ฉันก็ต้องกินยาพิษเข้าไปถึงจะได้มีภูมิต้านทานอีกน่ะสิ! ม่ายยยยยยย!!”

ถึงจะบ่นแบบนั้นแต่สุดท้ายก็ต้องฝึกฝนการใช้เวทย์มนต์ทั้งหมดที่ตนมีไปจนถึงการฝึกสกิลการคราฟตลอดทั้งวัน

 

[วันที่ 7]

ฝนยังคงตกกระหน่ำเช่นเคย และไม่มีวี่แววว่าจะลดลงแต่อย่างใด เช้านี้ก็เหมือนเคยที่ต้องตื่นมากินแอปเปิ้ลปอกเปลือกกับเห็ดมาเซทย่าง แต่วันนี้ลองใช้เวทย์วารีในการจับปลาและเวทย์ลมควบคุมให้ลอยเข้ามาในโพรงไม้ก็เป็นอันได้ปลามาทานเพิ่ม 2 ตัว แถมยังมีมีดด้วยแล้วก็ย่อมต้องอยากทำอาหารเป็นธรรมดา

“ยังไงก็ต้องมีจานกับเขียงสินะ อืมมม… จริงด้วยใช่้นั่นดีกว่า!”

ใช้เวทย์ลมตัดหินก้อนใหญ่ที่อยู่ข้างนอกให้กลมแบน ตามด้วยเวทย์พฤกษาในการแบ่งเถาวัลย์ภายในโพรงมาม้วนขดกันเป็นชาม และส่วนหนึ่งขดม้วนกันรอบเขียง ส่วนช้อนกับส้อมและตะเกียบสร้างจากไม้ที่ใช้เวทย์ลมตัดแต่ง ตบด้วยการโรยด้วยผงหินเวทย์มนตร์ลงไป แต่กรณีเขียง ช้อนกับส้อมและตะเกียบ ต้องการให้คงทนจึงใช้ 2 ก้อนด้วยกัน

> ได้รับ • ชามเถาวัลย์ LV. 30 (ระดับ C)

          • เขียงเถาวัลย์ LV. 35 (ระดับ C)

          • ช้อนกับส้อมและตะเกียบ LV. 35 (ระดับ C)

> Skill : การคราฟ • อัพเกรดเป็น ระดับ D

ที่ได้เลเวลเยอะอาจจะเพราะเถาวัลย์ก็เป็นได้ เพราะมันมีส่วนผสมเรืองแสงที่ไม่รู้ว่ามันคืออะไร เลยทำให้ชามกับเขียงดูสวยงามและคงทนยิ่งขึ้น และเริ่มการทำอาหารโดยนำปลามาชำแหล่ะ เลาะก้าง และหั่นเป็นชิ้นพอดีคำ ส่วนเห็ดหั่นบางๆ ก่อนนำมารนไฟให้สุกนิดหน่อย ส่วนแอปเปิ้ลหั่นแบ่งเป็นชิ้น แต่ต้องปอกเปลือกให้ไม่หมดและจัดการตัดเป็นรูปหูกระต่าย

“เสร็จแล้ว!!”

> Skill ปลดล็อก “การทำอาหาร”

“ถึงจะแค่อาหารง่ายๆ แต่ก็ถือว่าได้ทำอาหาร มีความสุขจัง...”

เมื่อทานเสร็จก็เริ่มฝึกฝนต่อทั้ง Skill และ Ability ต่อจนกว่ามานานจะหมด ฝึกฝน ฝึกฝนอย่างนี้ซ้ำไปซ้ำมา บ้างก็ดัดแปลงเวทย์ผสมกันจนได้เวทย์เฉพาะเจาะจงโดยไม่มีใครลอกเลียนแบบได้

จนกระทั่งท้องฟ้ากลายเป็นยามราตรีอีกครั้ง...

“อื๋อ?” ตอนกำลังเตรียมตัวเข้านอนกลับเห็นประกายอะไรบางอย่างบินผ่านนอกโพรงต้นไม้ไปจนต้องออกไปดู ทันใดนั้นเอง...

วิ้งค์... ผีเสื้อที่มีขนาดใหญ่กว่าผีเสื้อปกติหลายสิบเท่าบินผ่านหน้าของเด็กสาวไป ก่อนจะมีเหล่าผีเสื้อตัวเล็กรองลงมาบินตามไปเป็นฝูง ผีเสื้อสีขาวแต่ปีกของมันมีหลากหลายสีสันทั้งฟ้า ชมพูหรือม่วง ขลิบขอบรอบปีกสีขาวทั้งบนตัวปีกก็เป็นประกายงดงาม ยิ่งงดงามขึ้นเมื่อผีเสื้อทุกตัวสลัดคราบปีกออกมา

“ว้าวววว ผ ผีเสื้ออะไรน่ะไนกี!! ผีเสื้อพันธุ์อะไรเหรอ!?”

> ไนกี • ทำการวิเคราะห์ • คำตอบ : สิ่งที่ท่านเห็นคือผีเสื้อตระกูล ‘แฟรี่ไนท์’ ผีเสื้อชนิดนี้จะส่องสว่างงดงามเป็นประกายในยามกลางคืน ทว่าในกลางวันจะเป็นสีดำน่ารังเกียจ และหากพวกมันถูกล่าร่างกายก็จะไม่ส่องสว่างอีกต่อไปทำให้เหล่านักสะสมจึงไม่กล้าจับมันมาเลี้ยงหรือสตาฟ จึงทำได้แต่เก็บคราบปีกที่พวกมันลอกทิ้งไว้มาทำเครื่องประดับหรือเครื่องแต่งกายเท่านั้น

“ถือว่าโชคดีของฉันสินะ ในอดีตไม่เคยเห็นผีเสื้อตัวใหญ่ขนาดนี้เลยด้วย สุดยอดไปเลย...”

> ได้รับ คราบปีกผีเสื้อแฟรี่ไนท์ ระดับ S

          • คราบปีกลูกผีเสื้อแฟรี่ไนท์ ระดับ S

 

[วันที่ 8]

> Skill : การทำอาหาร • อัพเกรดเป็็น ระดับ F

อาหารเช้ามื้อนี้เพิ่มเป็นเนื้อของแจ็กกาโลปที่แบ่งส่วนออกมาแช่แข็งไว้แล้วนำมาละลาย ย่างแล้วทานคู่กับปลาซูลมาน แซมด้วยเห็ดมาเซทย่างยิ่งทำเอามีความสุขหนักยิ่งกว่าเดิมเสียอีก แคปเปิ้ลก็ใช้เวทย์ลมในการปั่นรวมกับก้อนน้ำแข็งที่สร้างขึ้นกลายเป็นน้ำแอปเปิ้ลปั่น

ถึงจะต้องฝึกการคราฟหรือเวทย์มนตร์จน MP หมดแรงนอนตื่นสายก็ยอม!

แถมสภาพตอนนี้ดูยังไงก็เหมือนพวกโรคจิตชอบความเจ็บปวด แต่ยังไงก็ตัดสินใจไว้ตั้งแต่เมื่อคืนว่าจะฝึกคุณสมบัติต้านทานความร้อนกับความเจ็บปวด เลยต้องเอามือลนไฟ บ้างก็โดนมีดบาดสลับกับใช้เวทย์รักษา

“เจ็บนี้อีกนานแน่ๆเลย แง...”

พอจะเริ่มฝึกอีกครั้ง จากการฝึกคราฟต่างๆนานาเลยทำให้พวกสิ่งของเครื่องใช้เยอะไปหมด เลยใช้ไฟหลอมละลายพวกนั้นและนำมาคราฟรวมกันเลยได้ระดับที่สูงขึ้นกว่าเดิมนัก

> Skill ปลดล็อก “การแยกชิ้นส่วน”

บางทีพริสทีนเองก็แอบสงสัยไม่น้อยเช่นกันว่าทำไม Skill กับ Ability ของตนมีเยอะมากนัก แต่พอคิดไปคิดมา Skill คือสิ่งที่ต้องเรียนรู้ บางทีในร่างกายคนเราทุกคนอาจจะมีเหมือนๆกันแต่ขึ้นอยู่กับว่าเราปลดล็อกมันมาใช้ได้หรือไม่

“คิดมากก็มีแต่จะปวดหัว หาไรทำต่อละกัน”

ชุดจากขนนกที่ตนเองใส่ก็เริ่มหลุดร่วงบ้างแล้ว เพราะงั้นเลยต้องหาชุดใหม่ แต่วัตถุดิบที่มีก็แค่ขนนก

“จะว่าไป นี่ขนนกอะไรเหรอไนกี?”

> ทำการวิเคราะห์ • ขนนกอายุ 924 ปี

> ไนกี • ทำการวิเคราะห์ • คำตอบ : เป็นขนของ‘เชเพิร์ด’ สัตว์ผสมระหว่างแกะและนก แต่เนื่องจากมีปีกหลายคนจึงให้อยู่ในหมวดสัตว์มีปีก เป็นสัตว์รักสงบและไม่ทำร้ายใคร ส่วนใหญ่ผู้คนจะเลี้ยงพวกมันไว้ผลิตขนเพื่อนำมาทำเป็นเครื่องแต่งกาย และความสามารถพิเศษของเครื่องแต่งกายจากนกเชเพิร์ดที่มีอายุมากกว่า 500 ปีขึ้นไปจะสามารถฟื้นฟูซ่อมแซมได้เองและยังสามารถเปลี่ยนไปตามจินตนาการของผู้ใส่ได้อีกด้วย

ลักษณะ : นกเชเพิร์ดนั้นมีขนาดเหมือนกับลูกหมา ลำตัวมีสีขาวหนานุ่มคล้ายขนแกะ บริเวณหน้าท้องฟูฟ่องสีขาวอมฟ้า  เหนือดวงตากลมสีทองใสมีก้านสีขาวโผล่พ้นออกมาประดับด้วยขนเล็กๆ เกาะอยู่โดยรอบมีสีเหมือนกับสายรุ้งไม่มีผิด ส่วนตรงบริเวณก้นจะเป็นพุ่มเหมือนขนแกะก่อนมีหางยาวโผล่มาโดยตรงปลายหางนั้นมีก้านยาวออกเป็นบ่วงใหญ่ ส่วนปีกนั้นเป็นแบบโค้งใหญ่และยาว ไข่ของมันจะมีสีขาวเส้นสีฟ้าตัดกันเป็นลวดลาย

สถานที่ : นกเชเพิร์ดนั้นเพื่อปกป้องตนเองจากอันตรายจึงสร้างรังไว้อยู่ที่สูง

“กะ 924 ปี...!! สุดยอดเลยแฮะ แต่เอาขนนกมารวมๆกันเป็นชุดแบบนี้เลยทำให้อยู่ไม่ทนสินะ...”

> ไนกี • ทำการวิเคราะห์ • คำตอบ : ข้าขอเสนอให้นำมาปั่นเป็นเส้นและนำมารวมกันถักทอให้เป็นชุดของท่านโดยเฉพาะ

“....ทำไมยิ่งรู้สึกว่าอยู่ที่นี่แล้วเหมือนโกงยังไงก็ไม่รู้แฮะ”

มันไม่แปลกเลยที่เธอจะคิดเช่นนั้น สถานที่ที่เธออยู่ตอนนี้ขนาดเดฟไกส์ซึ่งเป็นไลแคนยังบอกว่าไม่มีใครสามารถเข้ามาได้

สัตว์ที่อาศัยอยู่ก็มีระดับสูงกว่าภายนอก

ร่างกายที่มีระดับพลังเวทย์ในร่างมหาศาล ฝึกฝนเพียงเล็กน้อยก็แข็งแกร่งขึ้นได้

จากที่จำมาจากในเกมหรือหนังสือที่เคยอ่านสมัยก่อน ดูยังไงก็เป็นสูตรโกงไวสำหรับตัวเอกโดยเฉพาะ ดูท่าไม่ว่าจะยังไงหากได้ออกไปจากที่นี่ พริสทีนคงต้องเริ่มสืบค้นเกี่ยวกับเด็กสาวที่ตนยืมร่างใช้อยู่นี้เสียแล้ว

“เอาล่ะ ก่อนอื่นก็ต้องทำชุด!” ว่าจบก็เริ่มนำขนนกมาปั่นเป้นเส้นด้ายเพื่อนำมาทอเป็นชุด จากปริมาณขนนกที่รวบรวมมาน่าจะมากพอทำได้สักหนึ่งชุด แถมยังได้เกล็ดปลากับคราบปีกผีเสื้อกลางคืนที่ลอกคราบทิ้งไว้เมื่อคืนนี้มาเป็นส่วนผสม

โดยใช้เวทย์ลมช่วยผสมกับความสามารถในการทำเสื้อผ้าจากในอดีต

 

[วันที่ 9]

วันนี้ฝนเริ่มตกน้อยลง เท่าที่เห็นอาจจะหยุดในเช้าวันรุ่งขึ้นและได้เห็นสายรุ้งก็เป็นไปได้ ถึงจะไม่ได้เกลียดสายฝนแต่ก็อยากออกไปวิ่งเล่นท่ามกลางแสงแดด เพราะมันก็ผ่านมาแล้ว 3 วันกับการเอาแต่อยู่ในโพรงต้นไม้แบบนี้เลยฝึกการเปลี่ยนร่างแทน ที่สามารถแปลงร่างได้ตอนนี้มีแค่ปลากับแจ็กกาโลปเท่านั้น แต่ถ้าแปลงร่างแบบสมบูรณ์เกินก็คงซ้ำกับครั้งก่อน จึงต้องมีดัดแปลงบ้างอะไรบ้าง!

นั่งลงกับพื้นตั้งสมาธิให้มั่น จินตนาการภาพบางอย่างขึ้นมาในสมอง ภาพของหญิงสาวที่เคยเห็นในตำนานหรือการ์ตูนที่ตนเคยดูสมัยก่อน

Trans!” ช่วงล่างของเด็กสาวเรืองแสงก่อนจะกลายเป็นหางของปลา

ใช่แล้ว ภาพที่เธอนึกถึงคือ นางเงือก นั่นเอง!!

“ว้าวว” ตาเป็นประกายมองหางปลาเกล็ดสีเงิน ส่วนหางเป็นสีขาวอมฟ้าโปร่งใสมีประกายส่ายไปมาดิ๊กๆ แถมดูเหมือนที่บริเวณคอจะมีเหงือกไว้ใช้สำหรับหายใจในน้ำ และเพื่อทดสอบว่ามันสามารถหายใจในน้ำได้จริงหรือไม่จึงสร้างบอลน้ำขนาดใหญ่ครอบคลุมตนเองขึ้นมา ยังไงก็ต้องกลั้นหายใจเอาไว้ก่อน

“สุดยอดดด! หายใจได้ด้วยล่ะ!”

ต่อมาคือการเปลี่ยนให้บริเวณแขนกับขามีเกล็ดขึ้นมา หูกลายเป็นพังผืด คล้ายกับมนุษย์มัจฉาซะมากกว่า

พอว่ายน้ำเล่นจนพอใจแล้วก็เก็บบอลน้ำ ใช้ลมเป่าตัวให้แห้ง ต่อมาคือแปลงร่างเป็นแจ็กกาโลป โดยสิ่งที่เปลี่ยนไปคือหูกระต่าย เขา และหางปุยๆสีขาว

“? ใครคุยกันอยู่น่ะ...?” จู่ๆหูก็ส่ายไปมาเหมือนได้ยินเสียงจากที่ไกลๆ เหมือนเป็นเสียงพูดคุยกันของใครบางคนเกี่ยวกับนักเดินทางหรือเกี่ยวกับเทศกาลแห่งฤดูใบไม้ผลิ “เทศกาลงั้นเหรอ น่าสนใจจัง~”

ดูเหมือนว่าจะได้ความสามารถในการได้ยินของเจ้าแจ็กกาโลปมาใช้ซะแล้ว

หลังจากหยุดฝึกฝนการแปลงร่างก็ทำชุดของตนต่อให้เรียบร้อย โดยชุดนี้พริสทีนตั้งใจไว้ว่าจะใส่เมื่อได้ออกไปจากที่นี่ แม้ไม่รู้ว่าจะเป็นเมื่อไหร่หรือตอนไหนก็ตามที

เสียงฝนที่เริ่มซาลงกับบรรยากาศเย็นสบายทำให้ความง่วงเริ่มถาโถม

เด็กสาวเริ่มหาววอดๆก่อนผล็อยหลับไปโดยยังกอดชุดที่พึ่งเย็บเสร็จเมื่อครู่นี้ไว้แน่น

พร้อมกับความฝันที่ตนได้ผจญภัยในโลกใบนี้แต่เป็นตัวเธอในอดีต...

โดยไม่ทันได้ฟังเสียงที่ก้องอยู่ในสมองตอนนี้ที่เหมือนกับกำลังสรุปอะไรบางอย่าง

 

> ได้รับ • ชุดเดรสแฟรี่ ระดับ SS

          • มีดเวทมนตร์ LV.65 (ระดับ B)

          • ค้อนหินเวทมนตร์ LV.68 (ระดับ B)

          • เบ็ดตกปลาเวทมนตร์ LV. 75 (ระดับ A)

          •  กระเป๋าเวทมนตร์ LV. 77 (ระดับ A)

          • กำไลข้อมือวารี LV. 65 (ระดับ B)

> Skill : ‘คุณสมบัติต้านทานความร้อน’ และ ‘คุณสมบัติต้านทานความเจ็บปวด’ อัพเกรดเป็นระดับ E

> Ability : ‘เวทย์เพลิง’ ‘เวทย์ลม’ ‘เวทย์น้ำแข็ง’ และ ‘เวทย์วารี’ • อัพเกรดเป็น ระดับ B

> Ability : ‘เวทย์ปฐพี’ และ ‘เวทย์พฤกษา’ • อัพเกรดเป็น ระดับ D

> Skill : การคราฟ • อัพเกรดเป็น ระดับ B

> Skill : ‘การเปลี่ยนร่าง’ ‘การหายใจในน้ำ’ และ ‘การมองเห็นในน้ำ’ • อัพเกรดเป็น ระดับ E

.

.

.

.

.

.

-‘HG00’ หรือ พริสทีน อยู่ครบ 9 วัน ณ ต้นไม้แห่งการคุมขัง ตามกำหนดการ-

-ทำการปลดล็อก ‘โซ่ลงอักขระเทพ’ ในเช้าวันที่ 10-

- ‘โซ่ลงอักขระเทพ’ เปลี่ยนสภาพเป็น สร้อยคอเทพธิดา -

-ทำการปล่อย ‘HG00’ หรือ พริสทีนได้-

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 226 ครั้ง

287 ความคิดเห็น

  1. #201 NoTTo5549porgtbs (@NoTTo5549porgtbs) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 23:09
    ที่ฟาร์มของดีๆนี่เอง
    #201
    0
  2. #113 at2017 (@at2017) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 22:38
    นี่มันจุดเตรียมตัวของผู้เล่นใหม่ชัดๆ
    #113
    0
  3. #112 at2017 (@at2017) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 22:19
    หายใจฯ มองเห็นฯ ความเร็ว ฝีเท้าฯ ทำไมไม่เห็นพวกนี้ในหมวดสกิลอ่ะ
    #112
    0
  4. #98 YukiKiyu (@YukiKiyu) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2561 / 17:57
    คุณยายจะไปซนที่อื่นแล้ว
    #98
    0
  5. #80 biwlove134 (@biwlove134) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2561 / 22:33
    นกน้อยจะได้บินแล้ววว
    #80
    0
  6. #15 myself1507aya (@myself1507aya) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2560 / 21:24
    แล้ว☆โซ่ละ
    #15
    0