saint seiya >>> BoX Yaoi Sanit คลังฟิค เซนต์เซย่าของฮิคาริ

ตอนที่ 2 : [Dohko x Shion] จดหมายกับงานของเคียวโก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1928
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    21 เม.ย. 53











.....................................

..........................................................................


"เฮ้อออ เสร็จสักที"  เสียงหวานครางสบถ แขนเรียวทั้งสองประสานกันยืดขึ้นไปมาให้หายเมื่อย ดวงตาสีชมพูใสมองออกไปนอกหน้าต่าง ใบหน้าหวานเหม่อมองออกไปไกลแสนไกล หัวใจเองก็เช่นเดียวกัน

.......เจ้าจะทำอะไรอยู่นะ..........


            เคียวโกแห่งแซงค์ทัวรี่ ชิออน กำลังนั่งเหม่อลอยคิดถึงอะไรบางอย่างอยู่ มือบางหยิบแผ่นกระดาษขาวและปากกาเตรียมบรรจงตัวอักษรลงไป 

"เขียนอะไรดีนาาาา..==" ชิออนสบถออกมา สงสัยงานทำให้สติสตังกระเจิดกระเจิง

....ข้าอยากคุยกับเจ้า...แต่ข้าไม่รู้จะเริ่มยังไงดี...


        สายลมอ่อนๆพัดผ่านเข้าทางหน้าต่าง แต่กระนั้น เคียวโกชิออนก็ยังร้อนรุ่มอยู่ดี ติดที่เป็นเคียวโก ไม่เช่นนั้นตอนนี้เขาคงเดินทางไปโกโรโฮแน่ๆ 


สถานที่ ที่มีคนพิเศษของเขาอยู่


      "เจ้า สบายดีมั้ยนะ...." ชิออนนั่งนึกคำพูด และบรรจงเขียนลงไป ไม่ให้ลายมือนั้นชุ่ย 

      "เจ้าทำอะไร"

      "ที่นั้นมีอะไรน่าตื่นเต้นบ้าง"

      "เปนไงบ้าง ไม่สบายตรงไหนมั้ย"

      "คิดถึงข้าบ้างมั้ยน้ะ....." 



ปัง..................

"สกรอเปี้ยน มิโร่ ขอรับเข้าเฝ้าเคียวโกครับ......" ชายหนุ่มหล่อมาดกวนโค้งคำนับ เปนเชิงขอพบ ชิออนพยักหน้าน้อยๆ ก่อนสกรอเปี้ยนจะลุกขึ้น

"มีอะไรหรือ มิโร่"

"ข้ามีเรื่องแจ้ง ให้ท่านไต่ความครับ......."


....คงไม่พ้นเรื่องทะเลาะกันอีกร่ะสิ.....

     ชิออนถอนหายใจยาวหนึ่งครั้ง ก็นะ เป็นเคียวโก เรื่องไร้สาระของเหล่าเซ็นต์ เขาก็ยังต้องรับเลย 

"คราวนี้ใครอีกล่ะ" ชิออนเอ่ยกับมิโร่

"ซางะ วันนี้ข้าออกไปข้างนอกเมือง ไปซื้อเสื้อผ้าใหม่บ้าง พอข้ากลับมา ข้าก็เดินไปวิหารอควาเรียส ข้าเปิดประตูเข้าไปอย่างถือวิสาสะ แต่ภาพที่ข้าเห็นคือ ไอ้ ซาง่าบ้านั่น มันเอนตัวลงทาบตัวคามิวครับ......."

.......ก่ะแล้วเชียว.........


"ท่านต้องไต่สวนให้ข้านะ...."

"อืม เดี๋ยวข้าไปจัดการให้นะ...เจ้าไปรอที่วิหารเลย เดี๋ยวข้าเคลียร์งานก่อนแล้ว เดี๋ยวจะพาซาง่าและคามิวตามไป"

มิโร่โค้งลง และกลับไปทันที ชิออนเดินกลับไปยังที่นั่งของตน ก่อนบรรจงเขียนจดหมายต่อให้เสร็จ 

ปัง................

"เลโอ ไอโอเรีย... ขอรับเข้าเฝ้าเคียวโกครับ"

...มาอีกแล้ว...==

"ใครอีกหรือไอโอเรีย...." ชิออนกล่าวอย่างรู้ทัน

"เวอร์โก้ครับ วันนี้เจ้านั่นพาเอเรียสมานั่งเล่นที่วิหารข้า มันชงกาแฟเข้าไปกินในห้องนอนของข้ากับเอเรียสสองคน แล้วพอข้าตามเข้าไปดู เจ้านั่นทำกาแฟหกใส่หมอนลายแมวสีส้มใบโปรดใบเดียวของข้า"

....เรื่องนี้ยังต้องฟ้องอีก........==

"หมอนใบนี้ข้าไม่เคยซักเลยสักครั้ง คงไว้ซึ่งกลิ่นเฉพาะของข้า แต่เจ้านั่นทำลายทุกอย่าง"

".อืม.....เจ้าไปรอที่วิหาร อย่าเพิ่งให้สองคนนั้นกลับล่ะ..." เลโอโค้งรับ ก่อนจะะอกไป ชิออนที่กำลังเดินไปที่โต๊ะทำงาน ก็ต้องหันหลังกลับมาอีก



"พิสซิส อโฟรดิเต้ ขอรับเข้าเฝ้าเคียวโกครับ..."

"ใครขโมยเครื่องสำอางค์ หรือว่า ปลาทองในโหลโดนขโมยรึ" ชิออนถอนหายใจยาว

"วันนี้ ข้ากับแคนเซอร์นั่งกินน้ำชากันที่วิหารของข้า แล้วซาจิทาเรียสและแคปปริคอร์นอยากมานั่งด้วย เพราะวิวปราสาทข้างามนัก มองออกไปจะเห็นทุ่งรอยัลเดมอนโรส เราทั้งสี่นั่งคุยกันจิบน้ำชากันไป ซาจิทาเรียสก็เสียมารยาท จะทำมิดีมีร้ายกับแคปปริคอร์น โดยบอกสาเหตุว่า อยู่ดีๆก็มีอารมณ์ แล้วชู่ร่าโกรธมาก ไล่กวดกันในปราสาทข้าเลย ซาจิทาเรียสวิ่งออกทางทุ่งเดมอนโรส แคปปริคอร์นที่ตามทันฟาดฟันเอ๊กซ์คาริเบอร์ที่ทุ่งเดมอนโรสของข้า ท่านต้องจัดการเรื่องนี้ให้ข้านะ เคียวโก........"


...เฮ้ออออออออ....จดหมายชั้นTT.........

"อืม อโฟรดิเต้ เจ้าไปเรียก มิโร่ คามิว ชากะ มู ไอโอเรีย ไอโอรอส ชู่ร่า เดธมาส์ค ไปรวมกันลานตรงทุ่งเดมอนโรสล่ะกัน" พิชซิสโค้งคำนับ และเดินออกไปเคียวโกเตรียมข้าวของออกจากห้อง พลางมองจดหมายที่ไม่สมบูรณ์ บนโต๊ะ อย่างเศร้าสร้อย


....แล้วเมื่อไหร่ข้ากับเจ้าจะได้คุยกัน....

ก็แน่ล่ะ แซงค์ทัวรี่กับโกโรโฮไม่ใช่ใกล้ๆ กว่าพิราบส่งสารจะไปถึง และกว่าคนพิเศษจะตอบกลับมา แล้วยิ่งงานของเขาในทุกๆวันนี่อีก 

"เฮ้ออออออ......." เสียงหวานถอนหายใจลากยาวอีกครั้งก่อนออกมาข้างนอก เย็นแล้ว กว่าเจ้าตัวจะทำงานเสร็จ แต่ก็ยังต้องมาสะสางคดัความเด็กจอมปัญหาเหล่านี้ก่อนสินะ

"คดีใครก่อน......" ชิออนเอ่ยออกมาเรียกเหล่าเซนต์เกเรให้มองมา

"ของข้าก่อน ข้าอยากเคลียร์ให้รู้เรื่องมากๆ" มิโร่เอ่ยลั่น ซางะถอนหายใจเฮือกใหญ่ 

"แต่หมอนของข้า มันไม่เคยได้ซักเลยนะ" ไอโอเรียแว้ดบ้าง มิโร่มองกลับมาอย่างฉุนๆ

"แล้วทุ่งเดมอนโรสไม่สำคัญหรือไร เจ้าก็รู้ว่ามันมีวามสำคัญแค่ไหน"

"เฉาๆไปทั้งทุ่งก็ดีเหอะ กุหลาบพิษ" มิโร่เอ่ยกวน เซนต์ประจำราศีมีนปรี๊ดแตก เตรียมฟาดมือบางลงไปกระทบกับตรงไหนก็ได้ของแมงป่องหนุ่ม

"พอแล้ว!!!!!" ชิออนแว้ดลั่นขึ้น ก่อนจะค่อยๆเอ่ย พวกเซนต์เงียบ

"ข้าเหนื่อยกับพวกเจ้าเหลือเกิน เอาเป็นว่า เริ่มจากเจ้าก่อนนะ มิโร่"

สกรอเปี้ยน อควอเรียส เจมีนี่ ทั้งสามต่างก้าวออกมา แล้วนั่งคุกเข่า

"ตามว่าแล้ว มิโร่กับคามิวคบหากันอยู่อย่างเต็มใจ คามิว เจ้าอธิบายมาสิ" ชิออนกล่าวเสียงเรียบเย็น

"...ซางะมาหาข้าที่วิหารเพื่อที่จะมาชวนข้าไปหาอโฟรดิเต้ เพื่อตัดดอกกุหลาบ ไปประดับที่ห้องกัน แล้วข้าพาซางะเข้ามาที่ห้องนอน เพื่อมาเตรียมอุปกรณ์ หมอนั่นเดินมองไปรอบๆห้องข้า แล้วสะดุดอะไรบางอย่างมาทับตัวข้า แล้วมิโร่ก็มาพอดี...."

"ข้าก่ะแล้ว.. มิโร่ เจ้านี่อารมณ์ร้อนเสียจริง" ชิออนกล่าว มิโร่ได้แต่รับคำแล้วมองซาง่าอย่างคาดแค้นอีกครั้ง

"ไอโอเรีย ต่อมา มู เจ้าเป็นคนอธิบายเหตุการณ์"

"...ชากะทำกาแฟหกใส่หมอนจริงๆ แต่ไม่ได้ตั้งใจ เพราะพอหมอนั่นทิ้งตัวลงนั่งบนที่นอน น้ำกาแฟก็กระเฉาะออกมาเลย.."

"จะทำยังไง ข้าไม่เคยซักหมอนใบนี้เลยนะ มันเป็นกลิ่นเฉพาะของข้าเลย" ไอโอเรียหันพูดกับชากะที่ยืนนิ่ง จนไม่พูดไม่จาอะไร

"มีสามทางเลือก คือ ซัก ไม่ซัก และซื้อใหม่ " ชิออนเอ่ยเอือมๆ

".....ทุกสิ่งทุกอย่างไม่เที่ยง......ไม่มีทางคงรูปเดิมไว้ได้ตลอดไป...ก็เหมือนกับใจของคนเรา" ชากะเทศนาหลับตาพูด ไอโอเรียได้ยินดังนั้นจึงเงียบไป หาทางของตนเองต่อ

"คดีต่อไป เดธมาส์ค ไหนเล่ามาสิ" ชิออนรู้สึกเหนื่อยล้าขึ้นมาอยากพักเต็มที

"..ข้านั่งดื่มชากับอโฟรดิเต้อยู่ แล้วสองคนนี่ก็มาขอนั่งแจมด้วยเพราะบรรยากาศที่ปราสาทนี้ดี เราทั้ง4นั่งคุยกันเกี่ยวกับเรื่องsex ??? จู่ๆ ไอโอรอสก็จูบกับชูร่า ชูร่าก็วิ่งไล่ตามไอโอรอส ไอโอรอสออกไปทางออกจากทุ่งเดมอนโรส ชูร่าโกรธจัด จึงฟาดเอ๊กซ์คาลิเบอร์ใส่ไม่ยั้ง..." หนุ่มกวนประสานมือทั้งสองไว้ที่ท้ายทอย เล่าตรงไปตรงมาตามที่ตัวเองเห็น

"..คนโกรธ ควบคุมอารมณ์ตนเองไม่ได้ ท่านน่าจะเข้าใจ"ชูร่าเอ่ยเรียบ

"แล้วมันยังไงย๊ะ กับน้ำพักน้ำแรงของชั้นน่ะ ชั้นทำมาเองตลอด รู้มั้ยว่าทำคนเดียวร่ะ นานแค่ไหนถึงได้เป็นทุ่งแบบนี้รู้มั้ย แล้วดูตอนนี้สิ " เสียงแหลมปรี๊ดดังลั่น พลางชี้มือมายังสวนเดมอนโรส ที่แหว่งไป แหว่งมา

"..งั้นพรุ่งนี้ชูร่าไอโอรอส มาช่วยกันทำทุ่งเดมอนโรสใหม่แล้วกันนะ.."


วู่บบ ....................

"เคียวโก!!!!!!!!!!!" ร่างบางของชิออนทรุดฮวบลง สติดับวูบลง เซนต์ทึกคนแผดเสียงเรียกลั่น พลันสติยังนึกถึงอะไรบางอย่าง

..ในที่สุด..เราก็ยังไม่ได้ติดต่อกันเลย...



..........................................................................................................................................................



"อืม............."ร่างเล็กครางเสียงหวาน ก่อนค่อยๆปรือแพขนตางามออก ดวงตาสีชมพูใสเบิกมองบรรยากาศรอบด้าน 

..ห้องนอนของเรา...

  พลางพาร่างเล็กๆของตนลุกจากเตียงนอน และตรงไปที่โต๊ะทำงาน หากระดาษแผ่นสำคัญและปากกาแท่งเดิม

"..หายไปไหนนะ..." มือบางรื้อค้นหาของระเกะระกะบนโต๊ะ แต่ก็ไม่มี มือขาวหยิบกระดาษสีขาวสะอาดอีกแผ่นและเดนเข้ามาในห้องนอน 

"เวียนหัวจัง......."

...เขียนใหม่ก็ได้.....

 พลันสายตาก็หยุดไปที่มุมนึงของห้อง  ดวงตาแพขนหนาเบิกกว้าง เลือดในร่างกายฉีดพุ่ง ร่างบางกระตุกเล็กน้อย 

ร่างแกร่งในชุดจีนนั่งอยู่บนเตียงนอนสีขาว เส้นผมสีน้ำตาลแดงประบ่า ผิวสีแทน และดวงตาสีเขียวน้ำทะเลอันคุ้นเคยที่กำลังจ้องมองกระดาษในมือ
 
...นั้นมัน.............


"ยังเขียนไม่เสร็จงันหรือ...ชิออน" และเสียงที่เขาอยากได้ยินที่สุด

"มาได้ไง...โดโก" ดวงตาสีชมพูใส อ่อนลงมองคนตรงหน้า

"ข้ามาเยี่ยมเจ้า ชิริวบอกว่าเห็นเจ้าไม่ค่อยดี งานหนักมากนี่"

....ชิริวบอกหรอ...

"ข้าเปนห่วง" เสียงทุ้มน่าฟังเอ่ยยอ้มน้อยๆอย่างอบอุ่น ชิออนยิ้ใกลับไป ร่างเล็กทิ้งตัวลงนั่งอีกฟากของเตียง

"ทำไมไม่พักผ่อนบ้าง"

"ถ้าทำได้ก็ดีนะ ข้านอนดึก ตื่นเช้าทุกวัน ขนาดวันนี้จะเขียนจดหมายไปหาเจ้ายังทำไม่ได้เลย"

"หืมม... ข้อความพวกนี้น่ะหรือ"




                                                      'โดโก เปนยังไงบ้าง อยู่ที่นั่น บรรยากาศคงดีมากใช่มั้ย'
                                                                     'เจ้าทำอะไรอยู่น่า ข้าอยากรู้จัง'
                                                         'มีอะไรน่าตื่นเต้นบ้างมั้ย ไม่สบายตรงไหนหรือป่าว'
                                                                                'คิดถึงข้.'

"ข้าจะตอบจดหมายเจ้านะ" 


"ข้าอยูที่นั่นบรรยากาศดีมาก สูดอากาศได้เต็มที่ การฝึกวิชาก็โอเคล่ะ"

"ข้าทำอะไรอยู่หรอ บางวลาและบางโอกาส แต่ส่วนใหญ่ ข้าจะนั่งคิดถึงเคียวโกแห่งแซงค์ทัวรี่คนปัจจุบัน"

"ข้าหรอ ข้าร่างกายแข็งแรงดี ไม่มีอะไรน่าตื่นเต้น เพราะข้ายังไม่ได้เล่นกับร่างกายของเจ้าเลย"

"ข้อสุดท้ายข้ารู้ว่าเจ้าจะถามอะไร"

"..ข้าคิดถึงเจ้าทุกลมหายใจ..ชิออน" 

     อ้อมแขนแกร่งของโดโกโอบรัดร่างสูงเพรียวเข้าซบอก ชิออนซุกศีษะสีทองอ่อนอย่างเหนื่อยอ่อน

"ดีใจจริงๆ ที่ได้เจอกัน พรุ่งนี้ข้าต้อวตื่นแต่เช้า"

"ไม่ต้องหรอก พักผ่อนบ้าง"

"แต่........"

"เดี๋ยวข้าจะทำให้เจ้าตื่นช้าๆเอง" ว่าแล้วริมฝีปากบางโน้มประกบกับริมฝีปากสีชมพูบนใบหน้าหวาน แขนแกร่งดันร่างเพรียวบางนอนลง มือซากลากเลื่อนไปตามร่างกายขาวเนียน หากจูบจากอ่อนโยนกลายเป็นวาบหวาม เสื้อเนื้อดีถูกถอดทิ้งลงข้างเตียง ชิออนรับทุกสัมผัสที่คนพิเศษมอบให้





......จดหมายของข้าส่งไปถึงแล้ว.........


.....ดีใจจังที่ได้เจอกันอีก.........................






...........เจ้าจะรักข้าตลอดไปใช่มั้ยโดโก........................

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

74 ความคิดเห็น

  1. #73 Miyuki Miko (@0897681131) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 20:58
    ปัญหาแต่ละคนนี่มัน==
    #73
    0
  2. #71 Yerinsan (@Ayaseyue) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2560 / 18:22
    เค้าได้กันแล้ววววววว เย้!!!!!!!!!!!!!
    #71
    0
  3. #57 Jeminiminii (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2558 / 06:38
    ฮาปัญหาของเซนต์แต่ละคน55555555555555

    #57
    0
  4. #33 feca (@academe) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 มีนาคม 2555 / 16:39
    รู้สึกน่ากลัวไงก็ไม่รู้ แต่สนุกมากค่าาาาา
    #33
    0
  5. #29 ....RuFIo.... (@Nat_Hangeng) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2554 / 23:44
    ชอบคู่นี้มากกกกกกกกก
    แต่งอีกนะคะ >W<
    #29
    0
  6. #22 Kyoya11 (@kyoya11) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มกราคม 2554 / 13:32
    คู่ปู่ย่าสวีทกันจังเลยอ่า
    #22
    0
  7. #20 kurama1412 (@kurama1412) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2553 / 15:36

    สงสารชิออนแฮะต้องมานั่งฟังเรื่องการทะเลาะกันแบบนั้นทุกวัน
    คู่นี้น่ารักมากมายอ่ะ

    #20
    0
  8. #17 SaintAndromeda (@crocodilemuri) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2553 / 13:28
    กรี๊ด!!!!
    กิ๊วก๊าวค่า
    ท่านโดโกกะอาจารย์ของมูริ......
    อ๊าก!!!!!! น่าร้ากกกก
    #17
    0
  9. #16 IrisLOve (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 กันยายน 2553 / 11:52
    หวานมากกกกกกกก

    ปู่ย่าน่ารักมากเลย กรี๊ดๆๆๆๆๆๆ
    #16
    0
  10. #12 Axis ` (@mookineko) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2553 / 23:27
     ปู่ย่า หวานสุดค่ะ > <

    รักคู่นี้มากมาย
    #12
    0
  11. #8 The Thief (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 เมษายน 2553 / 17:50
    ปู่ย่าหวานมากๆเลยครับ

    ว่าแต่มดเนี่ยเริ่มขึ้นคอมผมแล้วน้า

    ก็โดโกท่านตอบจดหมายได้เยี่ยมไปเลยนะครับ

    เพราะไม่ได้ตอบทางกระดาษแต่

    ตอบด้วยหัวใจที่มีให้ท่านชิออนใช่ไหมล่ะครับ
    #8
    0
  12. #7 สาวสวยดึกดำบรรพ์ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 เมษายน 2553 / 20:49
    เอาเข้าไปเธอว์...
    #7
    0