{SF/OS} SHORT FILM

ตอนที่ 1 : Doubt [JIN X SUGA] EP.1/...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    12 มิ.ย. 62


ความสงสัย


Min yoongi Part


เคยสงสัยอะไรบางอย่างมั้ย? เช่น ทำไมต้องนอน ทำไมต้องกิน ทำไมต้องทำบางอย่าง หรือเชื่อคำบางคำบ้างมั้ย นั้นแหละเป็นเหตุผลที่ทำให้ผมมาอยู่ในโรงพยาบาลบ้าๆนี้ ทั้งๆที่มันเกิดขึ้นเพราะแค่ความสงสัย แต่ทำไมคุณพ่อต้องให้ผมมาอยู่ที่นี่ ที่โรงพยาบาลจิตเวชแห่งนี้...



"คนไข้มิน ยุนกิได้เวลาพบคุณหมอแล้วคะ"



    ครับ ผมเองมินยุนกิ คนไข้ของโรงพยาบาลจิตเวชแห่งนี้ ผมอายุ24ปี อยู่ที่นี่มา2ปีแล้ว ผมเองก็ไม่รู้เหตุผลว่าทำไมผมต้องมาอยู่ที่นี่ ที่ที่คนทั่วไปมองว่าเป็นโรงพยาบาลบ้า และคนนอกคงมองว่าผมเป็นบ้า แต่จริงๆผมไม่ได้บ้า และคนที่นี่เองก็ไม่มีใครเป็นคนบ้า 

    ตอนนี้เป็นเวลา10โมงเช้า ได้เวลาที่ผมต้องเข้าพบคุณหมอแล้วหล่ะ ได้ยินมาว่าพบต้องเข้าการรักษากับคุณหมอท่านใหม่ เนื่องจากท่านเก่าย้ายไปที่ใหม่แล้ว แต่นั้นก็ดี เพราะผมเองก็ไม่ชอบคุณหมอท่านนั้นเท่าไหร่ เอาจริงๆก็ไม่ชอบทุกคนในโรงพยาบาลนั้นแหละ



ปัง!



"สวัสดีครับคุณมิน ยุนกิ ผมหมอคิม ซอกจินครับ เรียกจินเฉยๆก็ได้นะ ผมจะมาแทนคุณหมอคนเก่าของคุณเอง"


"ครับ หมอจิน"


 

   ดูเหมือนคุณหมอจะร่าเริงผิดปกติ หรือว่ามันเป็นปกติของเขากัน ผมไม่รู้อะไรเลย ถึงยังไงผมก็ไม่ชอบขี้หนาหมอนี้อยู่ดี อ่าาา...หมอจินสินะ 



"ช่วยตอบคำถามผมต่อไปนี้ด้วยนะครับ"



   คำถาม? คำถามอีกแล้ว อยู่มา2ปีก็ตอบคำถามทุกวัน ไม่เห็นจะมีอะไรเปลี่ยนแปลงสักที สรุปผมเองเป็นโรคอะไรกันแน่ก็ยังไม่รู้



"ครับ"


"วันนี้คุณยุนกิทานข้าวเช้ารึยังครับ"


   คำถามสิ้นคิดสุดๆ ก่อนจะมาหาหมอ คุณพยาบาลก็ต้องเตรียมมาให้ก่อนแล้วป่ะ


"ทานแล้วครับ"


"อื้ม...แล้วเมื่อเช้าตื่นกี่โมงครับ


   ก็ตื่น7โมงเวลาเดิมทุกทีป่ะ คุณพยาบาลเป็นคนปลุกเองนะ ทำไมหมอจินถึงโง่ขนาดนี้ หรือแค่ไม่มีไรจะถามแล้ว


"7โมงครับ"


"แล้วมิน ยุนกิเป็นใครครับ"


   ไอหมอบ้า มินยุนกิก็ต้องเป็นผมอยู่แล้วรึเปล่า จะให้ไปเป็นหมาที่ไหน ชื่อก็ติดอยู่ข้างอก ในใบประวัติการรักษาก็เขียนอยู่จะทิ่มตาอยู่แหละ


"เป็นผมสิครับ"


"แล้วมิน ซุงกิเป็นใครครับ"


   เป็นพ่อผมสิว่ะ!! ในใบประวัติก็เห็นๆกันอยู่ นี่หมอจะไผว้กับผมหรอ


"เป็นพ่อผมครับ"


"อื้ม...แล้ววันนี้อยากทำอะไรเป็นพิเศษไหมครับ?"


   ผมอยู่มา2ปีแล้วนะ ไม่เห็นมีอะไรให้ทำเลย นอกจากนอนรอยาที่คุณพยาบาลเอามาให้ 


"ไม่มีครับ"


"งั้นวันนี้พอแค่นี้ก่อนนะครับ"


"ครับ"


   ผมโค้งให้หมอจินก่อนออกจากห้องของคุณหมอ หมอจินถามอะไรผมก็ไม่รู้ คำถามเบสิคทั้งนั้น เหมือนตั้งตะให้ผมอยู่อีกหลายๆปีหรือไง ผมเองอยากจะออกจากที่นี่เต็มทนแล้วนะ!!





Doubt 




Kim seokjin Part


"ดูเขาก็ไม่ได้ป่วยเป็นโรคความจำเสื่อมเหมือนที่คุณหมอคนก่อนเขียนไว้นิครับ เขาก็ดูจำทุกอย่างได้ปกติดี"


"ความจริงแล้วเขาไม่มีปัญหาทางสมองหรอกคะ คุณพ่อเขาแค่เอามาไว้ทีนี่เพราะความปลอดภัย"


"หื้ม??"


"อ่า... ผมพูดอะไรมากกว่านี้ไม่ได้แล้วครับคุณหมอ"


"งั้นไม่เป็นไรครับ"


"ผมขอตัวไปดูคนไข้ก่อนนะครับ"


"เชิญครับ"


    สวัสดีครับ ผมคิม ซอกจิน เรียกหมอจินเฉยๆก็ได้ครับ ผมเป็นจิตแพทย์จบใหม่ไฟแรง แม้อายุของผมจะ27แล้วก็เถอะ วันนี้เป็นการทำงานวันแรกของผมในฐานะจิตแพทย์เต็มรูปแบบ หลังจากดรอปเรียนไปหลายปีในที่สุดผมก็ได้ทำอาชีพที่ผมฝันใฝ่สักที 

ผมเป็นคนเข้ากับคนอื่นได้ง่าย แถมพูดมาก ผมเป็นคนชอบสังเกตุพฤติกรรมของคนทั่วไป วันนี้จากที่ดูอาการคนหลายๆคนก็พบว่าผมยังไม่เก่งพอ เหตุก็เพราะนายมินยุนกิ เขาเป็นคนเดียวที่ผมสงสัยในประวัติการรักษา ทั้งๆที่เขาเองก็ความจำดีแต่ทำไมในประวัติถึงเขียนว่าเขาเป็นโรคความจำเสื่อม ผมลองไปถามบุรุษพยาบาลคิม แทฮยองประจำตัวมินยุนกิ แต่ทว่าไม่ได้อะไรกลับมาเลย แถมดูคนตรงหน้าไม่อยากตอบคำถามผมสักเท่าไหร่...


ผมเองจึงทำการตัดสินใจว่าจะตรวจดูอาการของมินยุนกิใหม่อีกรอบ แล้วทำการขอเป็นหมอประจำมินยุนกิสะเลย จะได้รู้กันไปเลยว่าสรุปเป็นโรคอะไรกันแน่! หรือความจริง ไม่ได้เป็นอะไรเลย...



ปัง!



Min yoongi Part


   ตอนนี้เป็นเวลาเที่ยงวัน เสียงประตูที่เปิดออกมาคงไม่พ้นอาหารกลางวันกับยาสักเท่าไหร่ เห้อ..มันก็เหมือนทุกวันนั้นแหละ ผมยังคงมองออกไปนอกหน้าต่างอย่างเช่นเคย รอเวลาบ่ายเพียงแค่อยากพบเจอจอง โฮซอกเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวในทีนี่


"อาหารกลางวันมาแล้วครับคุณมินยุนกิ"


   เอ๊ะ?? เสียงนี่มันคุ้นๆแต่ก็ไม่ใช่เสียงของพยาบาลคิมแทฮยองนี่หน่า 


"ตกใจหรอ ฮ่าๆ ผมแค่เอาข้าวกลางวันมาให้คุณเองนะ"


"หมอจิน..."


"ครับ หมอจินเอง!"


"เอ่อ...."


"มาทานข้าวก่อนครับ แล้วหมอจะตอบคำถามคุณมินยุนกิเอง"


"ยุนกิ..."


"อะไรนะครับ?"


"อะ..เอ่อ..ยุนกิ เรียกผมว่ายุนกิก็พอ..."


"ได้เลยครับยุนกิ"



   ยิ้มอะไรของหมอแกว่ะ แล้วทำไมผมต้องพูดตะกุตะกะ ถ้าโฮซอกมาเห็นสภาพผมแบบเมื่อกี้มีหวังโดนหล่อตายเลย แล้วทำไมหมอจินต้องเอาข้าวมาให้ผมเนี่ย พยาบาลอู้งานรึยังไงกัน! คุณแทฮยองนะคุณแทฮยอง ฮึ่ย!! แค่เห็นหน้าหมอก็เบื่อจะแย่แล้ว ยังจะมาพูดจาไร้สาระอีก รู้ทันเหอะว่าจะมาดูอาการเพิ่มเติม ก็บอกแล้วไงว่าไม่ได้เป็นอะไรสักนิดยังจะให้อยู่ในนี่อยู่ได้ นี่มันกรงขังดีๆนี่เอง!!!









TBC...


[Talk with me]

คุงหมอจินนนนน นึกถึงหมอจินในdopeเลยเอามาแต่งสะเลยยย จริงๆพล็อตเรื่องในหัวมีเป็นล้านแต่กลัวแต่งไม่จบเลยเปิดsf/osแทน อิอิ 


จริงๆแล้วคุณยุนกิไม่ได้เป็นบ้าหรือป่วยทางจิตนาจาาาา แต่มีเหตุผลบ้างอย่างเลยมาอยู่ที่นี่ 

เรื่องนี้allgaนะคะ แต่งทุกคู่ของพี่ก้า ยังไงฝากติดตามด้วยนะฮ่ะ!!!


สตีมแท็กตอนนี้ได้ที่

#หมอจินกับคนไข้ยุนกิ


#ช็อตฟิมของบินบิน.


TW : DONGBIN_KIMM


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

0 ความคิดเห็น