{ yaoi } • One and Only หวนกลิ่นรัก (end)

ตอนที่ 9 : 09

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 71,957
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6,537 ครั้ง
    25 มิ.ย. 62












09



 

เพราะว่าตอนมาถึงฟ้าก็มืดแล้ว กว่าจะถ่ายทำรายการของนิตยสารศิมาเสร็จก็เล่นซะห้างเกือบปิด


วันศุกร์โล่งใจที่วันนี้คนมาเดินห้างไม่เยอะ อาจเป็นจะเพราะว่าอยู่ในช่วงกลางเดือนและใกล้เดือนสุดท้ายของปีเข้าไปทุกที คนเลยไม่ค่อยนิยมเดินห้างเท่าไหร่ คงเก็บเงินไปเที่ยวช่วงปีใหม่ด้วยแหละมั้ง


นั่นมันก็ส่วนหนึ่งที่เขาโล่งใจ แต่ที่ไม่โล่งใจก็มี


ขอบคุณมากนะคะน้องวันศุกร์ คลิปนี้พี่จะอัพลงยูทูบสิ้นเดือน ยังไงเราช่วยโปรโมตให้พี่ด้วยนะคะ


ได้เลยครับพี่ขวัญ ผมขอตัวกลับก่อนนะครับ


คุณชายเพลิงไปส่งใช่มั้ย


“...ครับ


โอเค พี่จะได้หายห่วง เดินทางปลอดภัยค่ะ


วันศุกร์โน้มตัวขอบคุณพี่ขวัญอีกครั้ง ที่บอกว่าวันนี้คุณชายทรงเพลิงจะไปส่งน่ะเป็นเรื่องจริงที่วันศุกร์ไม่ต้องการเลยสักนิด


แต่จะให้ทำยังไงได้ ก็คุณชายเขาเล่นให้คนหิ้วถุงเสื้อผ้าที่สปอนเซอร์มอบให้วันศุกร์ขึ้นรถตัวเองไปหมดแล้ว ก็กลายเป็นว่าบังคับทางอ้อมนั่นแหละว่าคืนนี้เขาต้องกลับกับคุณชายเท่านั้น


วันศุกร์เป่าลมออกปากอย่างเหนื่อยๆ ถือว่าวันนี้ดีกว่าวันอื่นๆ ที่ไม่ต้องทำงานโต้รุ่ง แต่ก็เป็นอีกวันที่เขาไม่อยากจะกลับห้องไปพบเจอกับปัญหาที่มันเกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อเช้าและยังเคลียร์ไม่จบสักที


มันก็มีอยู่เรื่องเดียว พี่โมกับรถของเขาที่นานๆ ครั้งจะได้ใช้


คนตัวเล็กหยิบโทรศัพท์มือถือกับกระเป๋าสตางค์หนึ่งใบติดมือ ที่เหลือสัมภาระแค่นี้ก็เพราะว่าคุณชายเขาขนขึ้นรถหมดแล้ว วันศุกร์เดินตรงไปหาใครบางคนที่ยืนล้วงกระเป๋าหันหน้าเข้าประตูอัตโนมัติที่เชื่อมระหว่างห้างสรรพสินค้ากับลานจอดรถรออยู่แล้วตั้งแต่แรก


แผ่นหลังกว้างที่ใครเห็นคงอยากจะเข้าไปสวมกอดทำให้วันศุกร์เกิดรู้สึกหมั่นไส้ขึ้นมานิดหน่อย เขารู้ว่าหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงดูแลตัวเองดีถึงได้มีร่างกายที่เพอร์เฟ็กต์ขนาดนี้


ทั้งร่างสูง ตัวหนา ขายาว และความแข็งแรงกำยำสมกับที่เป็นผู้ชายนั่นแหละที่ทำให้วันศุกร์อยากมีบ้างเหมือนกัน


แต่ติดที่ตัวเองเป็นคนไม่มีความอดทนในการออกกำลังกายพอ ส่วนสูง 175 เซนติเมตรก็ไม่ได้เรียกว่าแย่ ติดแค่ไม่ได้ขายาวน่ามองเหมือนคุณชาย วันศุกร์ก็สูงนะ แต่พอไปยืนข้างหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงเมื่อไหร่ก็กลายเป็นคนตัวเล็กไปซะงั้น


ยืนนานๆ ไม่เมื่อยเหรอไงคุณชาย


ถามเสร็จก็ยืนเม้มปากมองคุณชายตัวสูงหันตัวกลับมาสบตา ใบหน้าเรียบนิ่งไร้อารมณ์ของคนตรงหน้าไม่ได้แปลกใจที่จู่ๆ วันศุกร์ก็มายืนตรงนี้ไม่ให้สุ่มให้เสียง คุณชายทรงเพลิงแค่พยักหน้าตอบรับเบาๆ


วันศุกร์กำลังจะเบ้ปากให้ความนิ่งของคนตรงหน้าแต่ก็ต้องตกใจกับมือหนาที่ยื่นมาแตะหน้าผากของตัวเองซะก่อน คนตัวเล็กถอยหลังหนึ่งก้าวแล้วรีบปัดแขนแข็งๆ ของคุณชายทรงเพลิงออกทันที ถลึงตาโตใส่อีกคนที่จู่ๆ ก็มาแตะเนื้อต้องตัวกัน


เขาไม่ได้หวงตัวอะไรขนาดนั้นนะ แต่คุณชายเนี่ยชอบทำให้ตกใจอยู่เรื่อย


นี่คุณชาย จะทำอะไรอีกครับ


จะดูว่าตัวร้อนมั้ย


ไม่ร้อนครับ ปกติดี


พูดจบก็ใช้หลังมืออังหน้าผากตัวเองแทน วันศุกร์มองค้อนคุณชายทรงเพลิงใหญ่เลย ตัวเขาเขาดูแลเองได้


วันนี้คุณชายก็ทำเกินเหตุไปแล้วด้วยจนวันศุกร์ต้องคอยระวังตัว ไหนจะตอบแชตด้วยถ้อยคำที่เหมือนไม่สนใจกัน แล้วก็มาทำเป็นสนใจกันทีหลัง ไหนจะฉวยโอกาสกอดเขาอีก ไว้ใจได้ที่ไหน


จะกลับได้หรือยังคุณชาย ถ้าไม่กลับผมขออนุญาตขนของลงจากรถคุณชายแล้วกลับแท็กซี่เองนะครับ


คุณโกรธผมจริงๆ


ผมจะโกรธคุณชายทำไมล่ะครับ


เรื่องในแชต


ล้อเล่นขำๆ น่าคุณชาย ลืมๆ มันไปเถอะ


ผมขอโทษ


“...”


วันศุกร์ชะงัก เงยหน้าสบตาคนที่สูงกว่าด้วยอาการที่เหมือนจะช็อกไปสักพัก อยากลองแคะหูตัวเองดูว่าเมื่อกี้ที่ได้ยินไม่ได้หูแว่วไปเอง แต่ประโยคที่ลอยเข้ามามันก็ชัดเจนเกินไป เพราะเสียงทุ้มๆ เข้มๆ แบบนั้นคงไม่ใช่เสียงของคนอื่นนอกจากหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิง


ผมผิดที่ทำให้คุณรู้สึกไม่ดี


ผมรู้สึกไม่ดีตรงไหน ผมก็ปกติ แล้วผมก็บอกแล้วด้วยว่าเรื่องในแชตผมล้อเล่น


คุณโกรธ ไม่มองหน้าผม


มันเหมือนปัญหาเด็กน้อยทะเลาะกัน แต่ถ้าย้อนกลับไปในตอนที่ยังคบกันอยู่คุณชายเขามักจะเป็นแบบนี้เสมอเวลาที่รู้ตัวว่าทำให้วันศุกร์โกรธ งอน หรือน้อยใจ เขาไม่เคยปล่อยปัญหาทิ้งไว้ข้ามวัน ตามง้อตามขอโทษด้วยความรู้สึกผิดที่แสดงออกมาอย่างจริงจังจนกว่าวันศุกร์จะหายรู้สึกไม่ดี


หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงรู้ดีว่าวันศุกร์ขี้ตกใจ เสียงพลุ เสียงฟ้าร้อง หรืออะไรก็ตามที่มันดังน่ากลัวเกินไปก็ตัวสั่นเหมือนลูกหมาตกน้ำแล้ว เขายังนั่งโทษตัวเองอยู่เลยที่ตอบข้อความทำนองไม่แยแสไปแบบนั้นทั้งๆ ที่รู้อยู่แก่ใจว่าตัวเองอยากปลอบ อยากให้กำลังใจวันศุกร์มากแค่ไหน


ตอนนี้ผมมองหน้าคุณชายอยู่นะ ไม่มีอะไรแล้วครับ


ตอบไปแบบนั้นเพราะไม่ได้โกรธอะไรคุณชายจริงๆ วันศุกร์โกรธตัวเองนั่นแหละที่ควบคุมอารมณ์ไม่ได้ คนตัวเล็กยิ้มบางๆ ให้คนโตกว่า พอได้คุยกันแบบนี้ก็รู้สึกโล่งใจแล้ว ไม่ได้อึดอัดเหมือนตอนแรก


เพราะว่าวันศุกร์ผ่อนคลายลงล่ะมั้งคุณชายเขาเลยไม่ได้พูดอะไรต่อ หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงหมุนตัวเดินเข้าในอาคารจอดรถ จังหวะก้าวเดินของคนสูงกว่าไม่ได้เร็วจนวันศุกร์ตามไม่ทัน แต่ค่อยๆ ก้าวด้วยจังหวะที่พอดี พอที่จะให้วันศุกร์เดินตามหลังไปได้ติดๆ


เพราะว่าหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงจอดรถไว้ตรงที่จอดรถวีไอพี เดินไม่กี่ก้าวก็ถึงรถออดี้สีดำเงาแล้ว คุณชายปลดล็อกรถด้วยรีโมทก่อนจะเปิดประตูฝั่งคนขับ เห็นแบบนั้นแล้ววันศุกร์เลยรีบวิ่งอ้อมหน้ารถไปเปิดประตูอีกฝั่งแล้วแทรกตัวเข้าไปนั่งพร้อมๆ กับเจ้าของรถ


วันศุกร์ไม่ค่อยเข้าใจเรื่องระบบการทำงานของรถหรูราคาแพงเท่าไหร่ แต่ที่รู้มาก็คือรถระดับนี้มันมีระบบตั้งเวลาเปิดแอร์ก่อนจะใช้รถได้ คุณชายเขาคงทำแบบนั้นแหละ เพราะทันทีที่วันศุกร์เข้ามานั่งก็หนาวไปทั้งตัวเลย


ดึกก็ดึก ฝนก็ตก อากาศเย็นขนาดนี้แล้วไม่รู้จะรีบเปิดแอร์ไปทำไม


ใส่ไว้


ขอบคุณครับ


หลังจากที่สตาร์ทรถแล้วคนตัวสูงก็ขยับตัวถอดสูทหนาๆ ของตัวเองยื่นมาให้เขา พอวันศุกร์ยื่นมือไปรับสูทสีดำมาคลุมตัวไว้คุณชายเขาถึงได้เอื้อมมือไปเพิ่มอุณหภูมิแอร์


ถ้าร้อนก็ไม่ได้ต้องเพิ่มหรอกครับ


คุณหนาวไม่ใช่เหรอ


สูทคุณชายตัวหนามาก พอคลายหนาวได้อยู่ครับ


วันศุกร์ลืมไปว่าอีกฝ่ายขี้ร้อน ก็ใช้ชีวิตอยู่ที่อังกฤษมาตั้งแต่เด็กจนโต พอกลับมาไทยเจออากาศร้อนๆ แบบนั้นเลยติดนิสัยเร่งแอร์ให้เย็นที่สุดเท่าที่จะทำได้ ในรถนี่ก็เปิดแอร์ยี่สิบสององศาเอง คงเย็นสบายสำหรับคุณชายเขาแหละ แต่สำหรับวันศุกร์มันคือความหนาวจนมือแข็งแล้ว


แต่ถึงอย่างนั้นเจ้าของรถคันนี้ก็ยังจะเพิ่มแอร์อยู่ดี จากยี่สิบสองเป็นยี่สิบห้าองศา วันศุกร์แอบหันมองใบหน้าด้านข้างของคนตัวสูงในตอนที่คุณชายเขาเข้าเกียร์แล้วออกรถ ท่าทางนิ่งๆ ขี้เก๊กแบบนั้นไม่ใช่สิ่งที่อีกฝ่ายประดิษฐ์มันขึ้นมา แต่เป็นบุคลิกจริงๆ ที่แก้ไม่ได้ต่างหาก


วันศุกร์เลือกที่จะนั่งนิ่งๆ แล้วมองทางข้างหน้าที่มีฝนโปรยปรายเบาๆ ทุกครั้งที่เวลาผ่านไปแต่ละวินาทีมีคำถามเกิดขึ้นในหัวอยู่เสมอ ถึงแม้ว่าจะไม่ได้เกร็งเหมือนตอนที่เจอกันครั้งนั้นแล้ว แต่กราฟความสัมพันธ์ในมุมมองของวันศุกร์ก็ยังเป็นเส้นเหวี่ยงที่ไม่มั่นคงอยู่ดี


เหวี่ยงเพราะความย้อนแย้งของคุณชายเขานั่นแหละ เดี๋ยวดีด้วยเดี๋ยวร้ายใส่ งงจะตายแล้ว


หิวมั้ย


เฉยๆ ครับ"


บทสนทนาสั้นๆ ทำให้ในเวลาต่อมาออดี้คันหรูเลี้ยวเข้าไดร์ฟทรู วันศุกร์ยิ้มเจื่อนเพราะรู้อยู่แล้วว่าถ้าถูกถามแบบนี้ต่อให้ตอบว่าไม่หิวไปยังไงคุณชายก็ต้องหามื้อดึกให้กินอยู่ดี


คุณเอาอะไร


พายผักโขมครับ


อย่างเดียว?”


ครับ ผมไม่ค่อยหิว


หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงพยักหน้าก่อนจะลดกระจกสั่งเมนูที่วันศุกร์บอกมาสองชิ้น และยังมีเบอร์เกอร์หมูอีกสองชิ้น อือ...ของชวนอ้วนที่คุณชายชอบเลยแหละ


ในตอนที่หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงหันหน้าไปจ่ายเงินกับแคชเชียร์วันศุกร์ก็แอบมองใบหน้าด้านข้างของคุณชายเขาไปด้วย มือหนาข้างซ้ายที่มีรอยเส้นเลือดขึ้นวางอยู่บนพวงมาลัยทำให้คุณชายที่หล่อเหลาอยู่แล้วดูมีเสน่ห์มากขึ้นไปอีก


วันศุกร์สงสัยไม่หาย มันเป็นอีกเรื่องที่ค้างคาใจว่าตลอดสองปีที่ผ่านมาในหัวใจของคุณชายไม่ได้มีใครครอบครองไปแล้วจริงๆ ใช่มั้ย


คนตัวเล็กกะพริบตาปริบๆ ตอนที่คุณชายยื่นของที่เพิ่งสั่งมาให้ก่อนจะขับรถออกจากช่องไดร์ฟทรู กลิ่นหอมๆ ของอาหารพวกนั้นแตะจมูกให้ท้องวันศุกร์ร้องเล่นๆ คนตัวเล็กเลือกที่จะหยิบเบอร์เกอร์หมูขึ้นมาแกะออกจากห่อแล้วยื่นไปให้คนที่ควักเงินจ่ายของกินมื้อนี้


แต่ก็ต้องขมวดคิ้วเมื่อหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงเหลือบตามองแล้วส่ายหน้าเบาๆ


ผมขับรถอยู่


ผมเห็นคุณชายขับรถมือเดียว อีกมือก็ว่างนี่นา


กินไม่ถนัดหรอกหันไปจ้องหน้าตอบสั้นๆ แล้วก็หันไปมุ่งมั่นกับการขับรถต่อเหมือนเดิม วันศุกร์ถอนหายใจเบาๆ ไม่ลดละความพยายามที่จะยื่นเบอร์เกอร์ให้คุณชาย แต่คราวนี้ไม่ได้ยื่นไปที่มือ เปลี่ยนไปจ่อตรงระดับปากของคนตัวสูงแทน


เดี๋ยวผมป้อนก็ได้...เห็นว่าคุณชายขับรถอยู่หรอกนะ


แล้วก็ได้ผลจริงๆ นั่นแหละ เพราะพอพูดจบคนที่ขับรถอยู่ก็ก้มหน้าลงมางับเบอร์เกอร์เข้าปาก ตั้งหน้าตั้งตาเคี้ยวจนหมดแล้วก้มลงมากัดอีกคำสลับอยู่แบบนี้


ไม่ร้อนเหรอครับ โห ควันลอยเลยนะเนี่ย


วันศุกร์มองควันที่ลอยออกจากเบอร์เกอร์หมูหลังจากที่คุณชายกัดไปได้ไม่กี่คำ คนกำลังเคี้ยวอยู่ไม่ได้ตอบอะไร แต่วันศุกร์ก็รับรู้ได้ว่าคงร้อนมากๆ แต่คงไม่อยากบอกให้วันศุกร์ช่วยเป่า


จริงๆ เลยนะคุณชาย


ไม่ได้ร้อนขนาดนั้น


ปากพองพอดีสิครับ เดี๋ยวผมเป่าให้


หันไปแง้วๆ ใส่คุณชายเพราะดูยังไงก็ร้อนอยู่ดี วันศุกร์ค่อยๆ เป่าลมออกปากใส่เบอร์เกอร์ให้พอที่จะมีความอุ่นสำหรับกินได้ พอแน่ใจว่าคนข้างๆ จะไม่ปากพองเลยยื่นไปจ่อที่ปากคุณชายทรงเพลิงอีกครั้ง


เป็นไงครับ ดีกว่าเมื่อกี้ใช่มั้ย


ครับ


ในรถไม่มีน้ำเลยเหรอเนี่ย...” ระหว่างที่รอให้หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงเคี้ยวคำล่าสุดหมดปากวันศุกร์ก็เริ่มหันซ้ายหันขวาหาดูน้ำในรถ พอเจอก็เอี้ยวตัวไปข้างหลัง แต่เพราะว่าไม่ทันระวังเบอร์เกอร์ที่ถืออยู่ในมือเลยพลาดไปโดนแก้มคุณชายเข้าให้


เฮ้ย! ขอโทษนะครับ


มายองเนสเปื้อนแก้มคุณชายจนคนมองต้องกลั้นขำ วันศุกร์วางเบอร์เกอร์ลงบนถุงกระดาษที่อยู่บนตักก่อนจะเอื้อมมือหยิบทิชชูเปียกในกระเป๋าเป้ของตัวเองที่อยู่เบาะหลัง มันทุลักทุเลไปหน่อยนั่นแหละ แต่ก็ไม่เกินความสามารถของวันศุกร์เลย


โห กินเป็นเด็กเลยนะคุณชาย เปื้อนยันแก้ม


ทำดีๆ


โธ่ พูดเล่นไม่ได้เลยนะ...มาครับ เดี๋ยวเช็ดให้


อยากจะหยิบโทรศัพท์มาถ่ายรูปหน้าคุณชายตอนนี้เอาไว้จะตาย แต่ก็กลัวว่าจะถูกดุขึ้นมา


คนตัวเล็กค่อยๆ ปาดมายองเนสออกช้าๆ วันศุกร์ยื่นหน้าเข้าไปใกล้เพราะในรถมันมืดพอสมควร แอบยิ้มคนเดียวตอนที่เห็นไรหนวดบนคางกับสันกรามของคุณชายเขา คงยุ่งจนไม่มีเวลาดูแลตัวเอง แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังอุตส่าห์รอวันศุกร์ถ่ายรายการเสร็จจนดึกดื่น


เห็นเลขหรือยัง


ครับ?”


คุณถูจนหน้าผมขึ้นตัวเลขแล้ว


วันศุกร์รีบถอยตัวออกห่างคุณชายเขาทันที ก็ไม่รู้ว่าเผลอเช็ดไปนานแค่ไหนคุณชายถึงได้พูดแบบนั้น คนตัวเล็กแอบยู่ปากในความมืด ก่อนจะก้มหน้าหยิบเบอร์เกอร์มาป้อนคนตัวโตให้หมดๆ ไปสักที


พอเสร็จแล้ววันศุกร์ก็เอี้ยวตัวไปหยิบขวดน้ำที่วางอยู่บนเบาะหลังมาเปิดให้คุณชายดื่มตามแล้วหันมาจัดการกับของกินของตัวเองบ้าง ตลอดทางพวกเขาอยู่ในความเงียบ ทั้งที่มันไม่ใช่ระยะทางที่ยาวไกล แต่การเดินทางครั้งนี้มันก็เนิ่นนานสำหรับวันศุกร์อยู่พอสมควร


อาจจะเป็นเพราะว่าเจ้าของออดี้คันนี้ไม่ได้ขับรถเร็วเพื่อให้ถึงที่หมายไวๆ ความเร็วที่สี่สิบกิโลเมตรต่อชั่วโมงมันช้าจะตาย ถนนในกรุงเทพฯ ตอนนี้ก็โล่งเอาซะมากๆ รถคันที่ใช้ความเร็วมากกว่านี้ก็อยู่เลนขวากันหมด


วันศุกร์ไม่รู้เลยว่าคุณชายเขาจงใจขับช้าเพราะไม่อยากให้ถึงคอนโดตอนนี้ หรือว่าขับขี่ปลอดภัยไว้ก่อนกันแน่


ปกติคุณชายมาดูงานเองแบบนี้ตลอดเลยเหรอครับเปิดปากถามออกไปเพราะจู่ๆ ก็นึกถึงคำของพี่ขวัญได้ เป็นถึงรองประธานจะส่งใครมาบรีฟงานดูงานแทนยังได้เลย


วันศุกร์ก็ไม่เคยเจอเจ้าของแบรนด์สินค้าเจ้าไหนลงทุนเท่ากับคุณชายเขาอีกแล้ว


เปล่า


อ้าว...”


ผมแค่ตามดูแลคุณเหมือนเมื่อก่อน


คนได้ยินคำตอบหันหน้ามองใบหน้าด้านข้างของอีกฝ่ายเงียบๆ คำตอบแบบนั้นทำให้คนขี้สงสัยกระจ่างจนไม่ต้องถามอะไรต่อ หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงก็แค่ตามดูแลเขาเหมือนเมื่อก่อนจริงๆ


หัวใจดวงน้อยในอกเต้นแรงขึ้นกว่าเก่าในตอนที่หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงหันหน้ามาสบตากันตอนที่รถติดไฟแดง วันศุกร์กะพริบตาเบาๆ ความรู้สึกเดิมมันย้อนกลับมาหาเขาอีกครั้งเป็นรอบที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ตั้งแต่เจอหน้ากัน


แล้วคุณชายไม่เหนื่อยเหรอ ถ้าเป็นผมผมเหนื่อยนะ


ไม่ครับ


ไม่จริงหรอก


ผมพูดจริง


“...”


เสียงเข้มๆ ดังขึ้นพร้อมกับสายตาที่สื่อให้เห็นชัดเจนว่าสิ่งที่อีกฝ่ายพูดคือเรื่องจริง วันศุกร์เม้มปากแน่นก่อนจะหันไปมองถนนข้างหน้า เขาหายใจเข้าลึกแล้วบอกตัวเองว่าไม่ต้องดีใจอะไรขนาดนั้นก็ได้


แต่หัวใจมันกลับไม่ฟังกันเลยสักนิด


ถ้าชัดเจนไม่พอผมจะเปลี่ยน ต่อจากนี้คุณคอยดูเองแล้วกัน


ครับ ผมจะรอดู


ในเมื่อคุณชายเลือกที่จะทำแบบนี้ สองปีที่ผ่านมา วันที่เขาบอกเลิกวันนั้น


มันก็ไม่มีความหมายแล้วจริงๆ




*****



 

ภายในรถออดี้คันเดิมเงียบสนิท หลังจากจอดเทียบฟุตบาธหน้าคอนโดของดาราดังซึ่งวันนี้นั่งอยู่ในรถของเขาด้วย ทรงเพลิงมองคนข้างๆ ที่ตอนนี้หลับปุ๋ยไปแล้ว


หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงปลดสายเบลท์ออกก่อนจะขยับไปมองคนตัวขาวที่ซุกตัวอยู่ในสูทตัวหนา เขากดปุ่มปรับเบาะให้เอนลงกว่าเดิมเพื่อให้วันศุกร์นอนสบายกว่านี้ คุณชายทรงเพลิงเท้าแขนกับพนักพิงของเบาะ มือหนาข้างซ้ายลูบผมนุ่มของวันศุกร์เบาๆ


เขาไม่เคยเหนื่อยกับการที่ต้องตามดูแลวันศุกร์


ถ้าความสุขของวันศุกร์คือการมีงาน มีชื่อเสียงเป็นที่ยอมรับของทุกคน


ความสุขก็เขาก็คงเป็นวันศุกร์ เป็นคนที่นอนหลับอยู่ตอนนี้


วันศุกร์


“...”


เสียงกระซิบเบาๆ ไม่ทำให้คนที่หลับตื่นขึ้นมาหรอกเขารู้ดี แต่ที่เรียกชื่อออกไปแบบนั้นแค่เพราะอยากเรียก


ข้อนิ้วหนาของคุณชายเกลี่ยแก้มนุ่มของคนที่หลับอยู่ไปมาเล่นๆ เขาเคยถนอมวันศุกร์ยังไงตอนนี้ก็ยังทำอย่างนั้น


คนที่เปราะบางแบบนี้ควรค่าแก่การให้เขาคอยดูแล นั่นคือความจริงที่หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงยอมรับกับตัวเอง


เขายังรักวันศุกร์อยู่


คนที่ถูกบอกเลิกอย่างเขาควรจะโกรธหรือเกลียดไปเลยด้วยซ้ำ แต่คุณชายทรงเพลิงไม่ใช่คนแบบนั้น เพราะที่ผ่านมาเขารับรู้ปัญหาที่เกิดขึ้นกับวันศุกร์มาโดยตลอด ถึงแม้ว่าอีกฝ่ายจะไม่เคยปริปากเล่าให้ฟังเลยก็ตาม


เขายอมเลิกเพราะรักวันศุกร์มาก ยอมเลิกเพื่อความสบายใจของอีกฝ่าย


และในตอนนั้นเขาก็คิดเอาไว้อยู่แล้วว่าสักวัน...


เขาจะเอาวันศุกร์คืนมา


หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงค่อยๆ ขยับตัวเข้าใกล้คนที่หลับอยู่มากขึ้นกว่าเดิม ใบหน้าของเขาอยู่ห่างจากแก้มขาวของวันศุกร์แค่ไม่กี่เซ็นต์


กลิ่นหอมอ่อนๆ จากคนตัวเล็กทำให้คุณชายทรงเพลิงกดจมูกลงบนแก้มนุ่ม มือหนาอีกข้างเลื่อนไปจับไหล่กลมของวันศุกร์ไว้เบาๆ ...หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงกำลังควบคุมตัวเองไม่ได้


ระหว่างที่ตักตวงความคิดถึงจากแก้มขาวๆ คุณชายก็ไม่รู้เลยว่าคนที่หลับอยู่รู้สึกตัวปรือตาขึ้นมาแล้ว วันศุกร์ที่กำลังกึ่งหลับกึ่งตื่นเพราะถูกรบกวนกะพริบตาเบาๆ ค่อยๆ หันหน้ามองคนที่กำลังคลอเคลียอยู่กับแก้มของตัวเองก่อนจะกลั้นหายใจไปชั่วขณะเมื่อเห็นว่าคนคนนั้นคือใคร


เพลิงคำเรียกเดิมๆ หลุดออกจากปาก และนั่นก็ทำให้เจ้าของชื่อชะงักไปเล็กน้อย


คุณชายทรงเพลิงผละใบหน้าออกก่อนจะสบตากับคนที่นอนตาแป๋วตรงหน้า


ครับ


มันเป็นเสียงทุ้มติดแหบที่ทำให้คนฟังร้อนวูบวาบ วันศุกร์เม้มปากเบาๆ ก่อนจะหันมองว่าตอนนี้ตัวเองอยู่ที่ไหน พอรู้ว่าเป็นหน้าคอนโดตัวเองก็ทำท่าจะยกตัวขึ้นแต่ก็ทำไม่ได้เพราะถูกมือหนากดไหล่เอาไว้


ผมจะลงแล้วครับ


เดี๋ยวก่อน


วันศุกร์ยกมือจับแขนแกร่งข้างที่กุมหัวไหล่ตัวเองไว้ ออกแรงดันเบาๆ เป็นเชิงบอกให้ปล่อยได้แล้วแต่ก็ไม่ได้ผล หนำซ้ำคุณชายเขายังโน้มหน้าลงมาใกล้จนแทบชิดกันอีก


หัวใจของวันศุกร์เต้นแรงจนน่ากลัว ก่อนหน้าที่เขาจะตื่นเกิดอะไรขึ้นไปแล้วบ้างก็ไม่รู้เลย รู้แต่ว่าตื่นมาก็ถูกหอมแก้มไปแล้วเต็มๆ


วันศุกร์กำลังจะอ้าปากถามคุณชายว่าถึงนานแล้วหรือยัง แต่คำถามพวกนั้นก็ถูกกลืนลงคอเมื่ออีกฝ่ายโน้มตัวลงมาจูบ วันศุกร์เบิกตากว้าง มือที่จับแขนแข็งแรงอยู่ออกแรงบีบระบายความตกใจ จูบที่ไม่ได้ลุกล้ำแต่เป็นการขบเม้มริมฝีปากล่างเบาๆ ทำให้คนที่นอนอยู่เกร็งไปหมดทั้งตัว


วันศุกร์ค่อยๆ หลับตาลงตอนที่คุณชายทรงเพลิงขยับปากช้าๆ จูบอ้อยอิ่งแบบนั้นทำให้วันศุกร์แทบบ้า เหมือนคุณชายเขากำลังบอกความรู้สึกผ่านจูบนี้ว่าที่ผ่านมาต้องอดทนมากแค่ไหน เหมือนเป็นจูบที่เคล้าบทลงโทษไปด้วยที่วันศุกร์บอกเลิกกันในวันนั้น


เขายอมแล้ว ยอมแพ้ผู้ชายคนนี้


หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงถอนริมฝีปากออก ย้ำจูบหนักๆ อีกครั้งบนกลีบปากบางก่อนจะสบตากับคนที่นอนนิ่ง ในหัวของวันศุกร์ว่างเปล่า เขาไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าควรจะทำอะไรต่อจากนี้เลยได้แต่สบตากับคุณชายอยู่อย่างนั้น


เพราะหน้าที่การงานของวันศุกร์ทำให้เขาต้องจูบกับคนอื่นที่ไม่ใช่แฟนอยู่หลายครั้ง แต่กลับไม่รู้สึกพิเศษเท่ากับคนตรงหน้าเลยสักครั้ง


คนตัวเล็กเลิ่กลั่กเพราะถูกจ้องตาไม่กะพริบ แต่ก็หนีไปไหนไม่ได้จริงๆ เพราะยังถูกกักตัวไว้แบบนี้ มือเล็กค่อยๆ ยกขึ้นแตะอกกว้างของคุณชายเบาๆ ออกแรงดันนิดหน่อยให้คุณชายเขารู้ว่าตอนนี้ไม่ได้อยากอยู่ในท่าทางแบบนี้แล้ว


ผมขอตัวก่อนนะครับ


พูดจบได้เพียงแป๊บเดียวฝนที่ตกเบาๆ ในตอนแรกก็เปลี่ยนเป็นเทกระหน่ำลงมาจนน่ากลัว เสียงเม็ดฝนเม็ดใหญ่กระทบกับหลังคารถจนเกิดเสียงดังน่ากลัว วันศุกร์ที่ขี้ตกใจอยู่แล้วก็แทบผวา รีบยกมือขึ้นมาปิดหูทั้งสองข้างแล้วหลับตาปี๋


เมื่อกี้เขาเห็นฟ้าแลบด้วย เหมือนตอนที่ต้องออกไปเล่นซีนดราม่ากลางฝนเมื่อตอนบ่ายไม่มีผิด


ไม่ต้องกลัว


คุณชาย เอารถขึ้นไปจอดใต้คอนโดก่อนดีกว่ามั้ย จอดตรงนี้อันตรายนะคุณ


ถึงจะเคยลองสู้กับเสียงฝนและเสียงฟ้าร้องมาแล้วแต่วันศุกร์ก็ยังเป็นฝ่ายแพ้อยู่ดี ฝนตกหนักน่ากลัวแบบนี้เขาสู้ไม่ไหวหรอก ยังจำได้อยู่เลยว่าตอนที่กำลังถ่ายละครกลางฝนตัวเองน่ะขาสั่นมากแค่ไหน เขาเกือบจะจำบทไม่ได้เพราะเอาแต่ร้องห่มร้องไห้ตามที่พี่ออยตะโกนบอก


ครับ


ตอบเบาๆ แล้วลูบผมปลอบคนที่ซุกหน้ากับอกเขาเพื่อหนีภาพฟ้าแลบเป็นช่วงๆ พอคุณชายทรงเพลิงจะผละตัวออกไปประจำที่นั่งของตัวเองก็ถูกมือเล็กๆ รั้งไหล่เอาไว้


วันศุกร์ขมวดคิ้วส่ายหน้า ไม่ยอมให้คุณชายออกห่างเพราะกลัวฟ้า แต่ก็อยากให้คุณชายเขาขับรถเข้าคอนโดเพราะไม่อยากเห็นฟ้าแลบอีกแล้ว


ขอโทษนะครับคุณชาย ผมทำคุณชายลำบากไปด้วยเลย


ไม่เป็นไร


เดี๋ยวผมเอาสูทของคุณชายมาปิดหน้าไว้ก็ได้


ถ้ากลัวก็กอดผมไว้


“...”


ใครจะกล้า


วันศุกร์ไม่ได้ตอบอะไรกลับไป เพียงแค่อาศัยช่วงที่ฝนตกในจังหวะสม่ำเสมอหยิบคีย์การ์ดสำหรับแตะเข้าคอนโดตรงป้อมยามออกจากกระเป๋าสตางค์แล้วยื่นให้หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิง คนตัวเล็กรีบดึงสูทขึ้นมาปิดหน้าปิดตาทันที ขดตัวเองอยู่ในสูทตัวหนาที่เป็นตัวแทนของคุณชายเขา


หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงผละตัวออกจากวันศุกร์กลับมานั่งตรงที่ของตัวเองดีๆ อีกครั้ง เขาเคลื่อนรถเข้าคอนโดใหม่ของวันศุกร์ที่ไม่เคยขึ้นไปเหยียบมาก่อน


จอดชั้นสี่นะครับ ข้างๆ รถผมเลย


เสียงอู้อี้ดังออกมาทำเอาคนที่ประคองพวงมาลัยอยู่เหลือบมอง ทรงเพลิงไม่ได้ตอบอะไรแต่ก็ทำตามที่อีกฝ่ายบอก แต่ทว่าพอขับรถขึ้นมาบนชั้นสี่กลับไม่เห็นรถของวันศุกร์จอดอยู่


รถคุณอยู่ไหน


เสียงฝนเบาลงแล้วเพราะอยู่ในอาคาร วันศุกร์โผล่หน้าออกมาจากสูทแล้วปรับเบาะให้กลับมาเป็นเหมือนเดิมก่อนจะชะเง้อคอมองหารถของตัวเอง ที่ที่จอดประจำคือจุดที่ใกล้กับลิฟต์ ซึ่งตอนนี้รถของคุณชายก็จอดอยู่ใกล้ๆ กับลิฟต์แต่กลับไม่เห็นรถฮอนด้าสักคัน


แล้วชั้นสี่ก็ไม่ค่อยมีรถมาจอดเท่าไหร่เพราะเป็นชั้นที่อยู่สูงและรถขึ้นยาก จะมีจอดจริงๆ ก็เป็นพวกรถที่เครื่องยนต์หนึ่งพันแปดร้อยขึ้นไปเท่านั้น


ซึ่งก็มีอยู่ไม่ถึงสิบคันในชั้นนี้


คุณชายจอดตรงนี้เลยก็ได้ครับ


ระหว่างที่ออดี้คันหรูกำลังถอยหลังเข้าซอง วันศุกร์ก็หยิบโทรศัพท์มาเปิดดูไอจีของพี่โมว่าตอนนี้ได้เช็กอินอยู่ที่ไหนหรือเปล่า ซึ่งก็เป็นอย่างที่คิดไว้จริงๆ พี่โมเอารถไปเที่ยวผับอีกแล้วทั้งๆ ที่เขาควรจะได้ใช้งานด้วยซ้ำ และก็คงจะปล่อยต้นน้ำไว้กับพี่เลี้ยงอีกตามเคย


คนตัวเล็กถอนหายใจออกมาดังๆ จนคนที่เพิ่งจอดรถเสร็จหันมามอง คราวนี้คุณชายทรงเพลิงยื่นมือมาอังหน้าผากวันศุกร์ไว้โดยที่เจ้าตัวก็ไม่ได้ผลักไสแถมยังหันไปมองหน้าคุณชายเขาอีกต่างหาก


เป็นอะไร


ไม่มีอะไรครับ คุณชายยังไม่รีบกลับใช่มั้ย ขึ้นไปบนห้องผมก่อนมั้ยครับ ฝนหยุดตกแล้วค่อยกลับ


ครับ


หลังคำตอบสั้นๆ ดังขึ้นรถออดี้ก็ถูกดับเครื่องยนต์ วันศุกร์ลงจากรถพร้อมคุณชายแล้วรีบไปเปิดประตูหลังหยิบถุงเสื้อผ้าที่ได้จากสปอนเซอร์มาถือไว้เอง


ผมช่วย


ไม่เป็นไรคุณชาย แค่ขับรถมาส่งก็ขอบคุณมากๆ แล้วครับ


แต่ฟังกันที่ไหน สุดท้ายสัมภาระต่างๆ คุณชายก็ดึงไปถือเองแบบดื้อๆ วันศุกร์เลยต้องปล่อยเลยตามเลยเพราะไม่อยากยืนแย่งของกับเขาตรงนี้เท่าไหร่


และมันก็คงเป็นภาพที่ตลกน่าดูเลยแหละ ถ้าใครมาเห็นเข้าคงต้องต่อว่าวันศุกร์แน่ๆ ที่ใช้ให้รองประธานเจ้าของแบรนด์เชอรีอัลมาถือของแบบนี้ทั้งๆ ที่ตัวเองเป็นแค่พรีเซ็นเตอร์แท้ๆ


วันศุกร์เดินนำหน้าหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงหนึ่งก้าวก่อนจะรีบวิ่งไปกดลิฟต์ให้เพราะกลัวว่าคุณชายจะต้องถือของรอลิฟต์นาน ไม่กี่วินาทีต่อมาลิฟต์ก็เปิดออก วันศุกร์แทรกตัวเข้าไปก่อนที่คุณชายจะตามเข้ามาติดๆ


หนักก็บอกได้นะคุณชาย


ผมแข็งแรงกว่าคุณ


ใช่เวลาอวดความแข็งแรงมั้ยครับเนี่ย กะจะช่วยถือสักหน่อย


วันศุกร์กอดสูทสีดำของคุณชายไว้อย่างนั้นแล้วหันไปเบะปากใส่คนขี้อวด ถึงจะกลับมาคุยแบบปกติกับคุณชายเขาได้แต่วันศุกร์ก็ไม่ลืมเรื่องในรถหรอกนะ ที่จู่ๆ ก็มาหอมแก้มมาจูบกันแบบนั้น


พอนึกถึงแก้มก็ร้อนผ่าวขึ้นมาทันที คนตัวเล็กกลั้นยิ้มด้วยการเม้มปาก ยืนเก็บความอัดอั้นไว้อย่างนั้นจนกระทั่งประตูลิฟต์เปิดที่ชั้นสิบสี่ วันศุกร์เดินออกจากลิฟต์โดยมีคุณชายเดินตามมาต้อยๆ


วันศุกร์หันมาช่วยถือของทั้งหมดจริงๆ ก็ตอนที่เข้ามาในห้องแล้ว คนตัวขาวเดินเอาของไปวางรวมกันไว้กับกองของขวัญวันเกิดที่ยังไม่ได้แกะ


ห้องผมรกหน่อยนะครับ ยังไม่มีเวลาเคลียร์ของเลยวันศุกร์บอกคุณชายที่ยืนอยู่ข้างๆคุณชายไปนั่งตรงนู้นก่อนครับ เดี๋ยวผมเอาน้ำไปให้ เปิดทีวีดูก็ได้นะครับ


เพราะว่าอยากจะล้างหน้าล้างตาซะก่อนเลยบอกให้คุณชายไปนั่งรอแทนที่จะยืนนิ่งๆ อยู่ตรงนั้น วันศุกร์ยื่นสูทคืนหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงก่อนที่คนตัวสูงจะเดินไปพักตรงโซฟาตามที่เขาบอก


คนตัวเล็กเทน้ำเย็นๆ ใส่แก้ว พร้อมกับหยิบโค้กกระป๋องในตู้เย็นออกมาเสิร์ฟด้วย วันศุกร์ส่งยิ้มบางๆ ให้คนตัวสูงก่อนจะเดินหนีไปล้างหน้าล้างตา


ฝนตกหนักขนาดนี้วันศุกร์คิดไว้แล้วว่าคงไม่ปล่อยให้คุณชายเขาขับรถกลับคอนโดตัวเองไปหรอก ยังไงทรงเพลิงก็ต้องค้างที่นี่


พอล้างหน้าล้างตาเสร็จแล้วก็เดินเข้าห้องไปดูชุดนอนตัวใหญ่ๆ ที่เคยได้จากสปอนเซอร์อีกเช่นกัน ปกติแล้วคุณชายมักจะใส่เสื้อไซส์ใหญ่เพราะมีช่วงไหล่ที่กว้างเอามากๆ ความจริงใส่ไซส์ L ก็ได้แหละ แต่มันจะพอดีตัวเกินไปเลยอัพเพิ่มไปให้อีกไซส์


เกิดเป็นคุณชายเขาก็ลำบากเรื่องเสื้อผ้าอยู่ประมาณหนึ่ง เพราะหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงมีช่วงขาที่ยาวมากๆ ทำให้การซื้อกางเกงสำเร็จรูปมาใส่เป็นเรื่องยาก ส่วนไซส์พอดีกับเอวของคุณชายส่วนใหญ่มักจะมีปัญหาเรื่องขาลอย พอใส่ไปแล้วเหมือนบ้านคุณชายเขาน้ำท่วมแปลกๆ เลยต้องสั่งตัดกางเกงทุกครั้งเวลาอยากได้กางเกงใหม่


ก็นั่นแหละ วันศุกร์จำทุกเรื่องของหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงได้ เพราะที่ผ่านมาเคยใช้ชีวิตร่วมกัน


แล้วเสื้อสำหรับใส่นอนไซส์ใหญ่จริงๆ ก็มีแค่เสื้อยืดไซส์ L พอดีตัวคุณชายเขานั่นแหละ ส่วนกางเกงวันศุกร์ก็หยิบตัวที่เป็นยางยืดขายาวมาให้



คนตัวเล็กเดินออกจากห้องแต่งตัวไปยังโซฟาตัวเดิมที่อยู่กลางห้อง แล้วก็ต้องอมยิ้มออกมาเมื่อเห็นว่าคนตัวโตนั่งสัปหงกอยู่หน้าทีวี


วันศุกร์ค่อยๆ ย่องไปนั่งคุกเข่าตรงหน้าทรงเพลิง ยิ้มกว้างกว่าเดิมเมื่อเห็นว่าในมือหนายังถือกระป๋องโค้กไม่ยอมปล่อยทั้งๆ ที่หลับไปแล้ว


เหนื่อยขนาดนี้ก็ยังจะตามดูแลกันอีกเหรอ


ก็อย่างที่บอก ถ้าเป็นเขาคงเหนื่อยจนเลิกสนใจไปแล้ว


แต่คุณชายก็ยังทำ


คุณชายครับ...เข้าไปนอนในห้องดีกว่า


“...”


คนที่เผลอหลับไปลืมตาขึ้นช้าๆ จ้องหน้าวันศุกร์ที่ส่งยิ้มบางให้ คนตัวโตผงกหัวเบาๆ ก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูงพร้อมกับวันศุกร์


อาบน้ำก่อนมั้ยครับ หรือจะนอนเลย


คุณมีเสื้อผ้าให้ผมยืมมั้ย


นี่ครับ ผมเตรียมให้แล้ว แต่เสื้อมันค่อนข้างจะพอดีตัวไปหน่อย ผมไม่มีไซส์ใหญ่กว่านี้แล้ว


ผมใส่ได้


คนตัวโตรับเสื้อผ้าจากมือของวันศุกร์ไปถือไว้แต่ก็ยังไม่เดินเข้าห้องไปสักที วันศุกร์เองก็เลิ่กลั่กทำอะไรไม่ถูกเพราะถูกคุณชายเขาจ้องหน้าแบบนั้นอีกแล้ว


ห้องผมอยู่ตรงนู้นนะ


วันศุกร์


อ่า ว่าไงครับ


แล้วก็ต้องยืนตัวแข็งอีกครั้งเมื่อจู่ๆ คุณชายก็โน้มตัวลงมาจูบปากเบาๆ แม้จะไม่ได้ลึกซึ้งเหมือนตอนที่อยู่ในรถแต่ก็พอจะทำให้วันศุกร์เกือบขาอ่อนไปเลย คุณชายทรงเพลิงย้ำจูบบนริมฝีปากอีกครั้งก่อนผละออก ต่างคนต่างสบตากันและกัน


ทุกอย่างมันมีความหมาย ไม่ว่าจะกี่วินาทีก็ตาม


ถ้าทำแบบนี้อีกผมให้คุณชายนอนนอกห้องนะ


เอาสิ


นี่คุณ!”


ไม่ทันขาดคำก็ทำท่าจะโน้มตัวมาฉวยโอกาสกันอีกแล้ว แต่คราวนี้วันศุกร์หลบทันเลยฟาดเข้าที่แขนแกร่งแรงๆ หนึ่งที


เข้าไปอาบน้ำเลย ดึกแล้ว


พูดจบก็เดินหนีคุณชายไปพร้อมกับแก้มร้อนๆ คนตัวเล็กไปสงบจิตสงบใจในแพนทรี่เพราะไม่รู้จะไปหลบอยู่ตรงไหนแล้ว


แอบอมยิ้มคนเดียวเพราะความเจ้าเล่ห์ของคุณชายเขา เห็นนิ่งๆ แบบนั้นน่ะร้ายใช่เล่นจนวันศุกร์ตามไม่ทันเลยแหละ


วันศุกร์ยกมือลูบอกตัวเองเบาๆ ตอนที่กำลังรินน้ำใส่แก้วแล้วยกขึ้นดื่ม ความคิดวิ่งวนในหัวว่านี่ใช่มั้ยคือความชัดเจนที่หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงบอกให้เขาคอยดู


ถ้าใช่ ก็คงเป็นความชัดเจนที่แสดงออกมาได้ดีมากเลยแหละ







#หวนกลิ่นรัก






อย่าเพิ่งดุน้องนะคะทุกคน 555

ค่อยเป็นค่อยไป เหวี่ยงบ้างอะไรบ้างตามความสับสนของตัวละครนะคะ



 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6.537K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,111 ความคิดเห็น

  1. #7099 baekbow (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 มีนาคม 2564 / 14:51
    แงงงงงง เขาจูบกันแล้วอ่ะ แล้วคุณชายก็ออกตัวซึ่งๆหน้าแล้วด้วย ว่าจะบุกแน่ๆ แต่เอาจริง ตอนนี้เขาต่างกับตอนเป็นแฟนกันตรงไหนอ่ะ ขนาดนี้แล้วอ่ะ // โมอาจมีส่วนกับการที่น้องบอกเลิกคุณชายก็ได้ อาจไม่ถึงกับบังคับ แต่อาจเป่าหูอะไรน้อง แงงงง อยากให้ผู้หญิงคนนี้ออกไปจากชีวิตน้องสักทีอ่ะ คุณชายช่วยน้องหน่อยสิ
    #7,099
    0
  2. #7074 dinsor456 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2563 / 02:50
    แบบ ตะหงิดๆโมมาสักพักแล้ว ชั่นว่าแล้วจริงๆ และชั้นว่าเรื่องที่ยัยน้องต้องเลิกกับตาพี่เป็นเพราะโมแน่ๆ
    #7,074
    0
  3. #7069 หมี (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2563 / 17:10

    คุณชายตามน้องอยู่ฝ่ายเดียวเลบอ่ะ เป็นถูกทิ้งด้วยนะ งงมาก ช่วงหลังๆมานี่เริ่มอ่านข้ามๆตอนละอ่ะ

    #7,069
    0
  4. #7063 favmme (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2563 / 16:41
    พอรุกก็รุกจนหายใจไม่ทัน แรงมาก ฮื้อออออ
    #7,063
    0
  5. #7053 baconnioil (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2563 / 07:10
    คุณชายแรงมาก!
    #7,053
    0
  6. #7041 spyn33 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 กันยายน 2563 / 21:53
    ไม่เหมือนแฟนเก่าเลยเหมือนจีบกันอยู่
    #7,041
    0
  7. #7027 soul_hyukjae (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2563 / 11:39
    โอ้วโหววว คุณชาย ไม่มีเกริ่นอะไรเลย ชัดเจนเกินไปล๊าววว
    #7,027
    0
  8. #7020 Pieey3748 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2563 / 00:10
    หวานจนหมดขึ้นแล้ว!!!
    #7,020
    0
  9. #7003 FONJAE💖 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2563 / 23:26
    ไม่ได้หงุดหงิดน้องนะ หงุดหงิดอีพี่โมมมมม อิผู้จัดการเวรรร
    #7,003
    0
  10. #6983 ilee2 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2563 / 19:59
    อิพี่โม น่าโมโหถ้าไม่เคลียร์!!!!
    #6,983
    0
  11. #6959 เรดดี้ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2563 / 14:19
    คุณชายคะ บทจะชัดเจนก็เกินป๊ายยยยย ขนาดนี้แล้ว ไม่มีอะไรต้องเข้าข้างตัวเอง เพราะคุณชายชัดมาก
    แล้วยัยพี่โม หล่อนอีกละนะ
    #6,959
    0
  12. #6942 หนู ณะ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2563 / 10:49
    ถ้าตอนเช้ามีคนมาเจอนอนด้วยกันทำไงล่ะ
    #6,942
    0
  13. #6938 คืนอำมหิต (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 21:15
    _ีพี่โมมมมมแย่ว่ะ😡😡😡🤬🤬
    #6,938
    0
  14. #6892 0984363270 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2563 / 12:25
    อ๊ายยยยยย!!!!!เขินวุ้ยย
    #6,892
    0
  15. #6848 realOrnies (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2563 / 23:08
    เขินคุณชายแทนน้องจริงๆ ฮื่อออ //เอาหล่ะขั้นไม่ชอบโมจริงๆแล้ว
    #6,848
    0
  16. #6827 Necter (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2563 / 09:32
    คุณชายน่ารักที่สุด พี่โมนิสัยโครตแย่ จะโกงน้องไหม
    #6,827
    0
  17. #6794 wd_xxjk (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 19:14
    คุณชายรุกแรงมากกก ชอบบบ 5555
    #6,794
    0
  18. #6787 ZaanookKetkan (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 00:05
    เราไม่โอเคกับผู้จัดการมากๆเลยยยยยย
    #6,787
    0
  19. #6772 KimHyoon-a (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 23:07
    พี่โมมาเคลียร์มาเร็วๆเดี๋ยวแม่ไล่กลับบ้านเกิดเลยนี่
    #6,772
    0
  20. #6770 moooo_ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 03:06
    วันศุกร์ห้ามใจอ่อนกับพี่โมเด็ดขาด พฤติกรรมคือแย่มากถึงจะเป็นญาติกันก็ไม่ควรทำแบบนี้มั้ย เกรงใจนิดนึง
    #6,770
    0
  21. #6767 missmaud (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 19:57
    โมมาเคลียร์กับผมที หงุดหงิดนางมาก ทำดีอย่างเดียวคือปล่อยให้เค้ามีเวลาร่วมกันสองคน
    #6,767
    0
  22. #6762 บานแชค° (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 08:30
    แต่พี่โมก็แอบเป็นคนทำให้สถานการณ์เกิดนะฮัะะ
    #6,762
    0
  23. #6725 doobdib04 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 13:37
    พฤติกรรมพี่โมเริ่มชัดขึ้นทุกทีเห้อ ส่วนคุณชายคือบับเขินมากฮือชัดเจนของพี่คือแบบนี้สินะแงๆ
    #6,725
    0
  24. #6686 IiIingg (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 มีนาคม 2563 / 20:09
    อิพี่โมนี่มันยังไงกันนะ หนหวยแล้วเด้อ
    #6,686
    0
  25. #6649 MAGENTAJ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 มีนาคม 2563 / 11:34
    อยากได้คุณชาย​ ฮื่อออออ​ แต่อิพี่โมนี่นะะะ​ กลับมาอ่านรอบที่แสนก็หงุดหงิดไม่หาย5555
    #6,649
    0