{ yaoi } • One and Only หวนกลิ่นรัก (end)

ตอนที่ 8 : 08

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 71,482
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7,332 ครั้ง
    25 มิ.ย. 62








08

 


หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงนั่งจ้องภาพถ่ายของพรีเซ็นเตอร์คนใหม่ที่พนาส่งมาให้เมื่อคืนวานนี้ ภาพที่มีทั้งหมดสิบกว่าภาพออกมาดูดีสมคำล่ำลือที่ว่ากันว่าวันศุกร์เป็นมืออาชีพในการทำงาน ไม่ได้มีดีแค่หน้าตา


ปกติแล้วหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงใช้เวลาแป๊บเดียวในการเลือกภาพถ่ายของพรีเซ็นเตอร์ที่จะใช้โปรโมต แต่ครั้งนี้เขากลับนั่งนิ่งๆ อยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์จนปวดตาก็ยังเลือกไม่ได้สักรูป


รูปของวันศุกร์ทุกรูปที่พนาส่งมา...มันดี เพอร์เฟ็กต์ไปหมดจนเขาเลือกไม่ได้


ได้ข่าวว่ายังไม่กินข้าวเที่ยง เดี๋ยวโรคกระเพาะก็ถามหาเอาหรอก


หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงละสายตาจากจอเงยหน้ามองใครบางคนที่เปิดประตูห้องทำงานเข้ามา หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงหัวเราะในลำคอ รู้ชะตาตัวเองแล้วว่ากำลังจะถูกบังคับให้กินข้าวมื้อเที่ยงเหมือนหลานชาย


กินเลยนะชายเพลิง แล้วพวกเราเป็นอะไรกันไปหมด ข้าวปลาไม่ค่อยจะกินให้ตรงเวลา


พวกเรา ของหม่อมราชวงศ์รฐาก็คือน้องชายทั้งสามคนที่ไม่ค่อยจะกินข้าวครบสามมื้อ เธอมักจะมองค้อนน้องชายทุกครั้งที่ให้เหตุผลว่ายังไม่หิว หรือทำงานจนลืมเวลากินข้าว


หม่อมราชวงศ์รฐาวางกล่องข้าวไว้บนโต๊ะทำงานของน้องชายก่อนจะเดินอ้อมมายืนข้างๆ คุณชายทรงเพลิงที่กำลังนั่งจ้องหน้าจออยู่ แล้วภาพที่เห็นก็ส่งผลให้หม่อมราชวงศ์รฐาอมยิ้มกรุ้มกริ่ม เหลือบตามองน้องชายที่เงยหน้าขึ้นมาสบตา


พรีเซ็นเตอร์คนใหม่เหรอ


ครับ


เลิกกันแล้ว...ทำงานด้วยกันได้ด้วยเหรอชายเพลิง


ได้สิครับ ไม่เห็นมีปัญหา


อื้มมม อ๋อๆ


หม่อมราชวงศ์รฐามองภาพวันศุกร์บนหน้าจอคอมพิวเตอร์ คนคนนี้แหละที่ทำให้น้องชายของเธอซึมไปพักใหญ่ตอนที่เลิกรากันไป เธอที่ใกล้ชิดกับหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงมากที่สุดรู้ว่าในตอนนั้น...น้องชายคนนี้ก็อาการแย่ไม่เบา ถึงจะไม่ได้แสดงอาการเสียใจออกมาผ่านการกระทำ แต่แววตา สีหน้า และอะไรหลายๆ อย่างที่ทำให้ดูออก


นี่ แล้วมองเขาด้วยสายตาแบบนั้นหมายความว่ายังไง


อะไรครับพี่ฐา


อย่าคิดว่าพี่ไม่รู้นะชายเพลิง...ยังอาวรณ์เขาอยู่ล่ะสิ


ล้อน้องชายไปแบบนั้นเพราะดันไปเห็นสายตาของคุณชายทรงเพลิงพอดี มันเป็นสายตาแบบเดียวกันกับที่เธอเคยเห็นตั้งแต่ตอนที่ทรงเพลิงยังคบกับวันศุกร์ สายตาที่น้องชายของเธอใช้มองใครสักคนด้วยความรู้สึกที่พิเศษมากกว่านั้น


อบอุ่น อ่อนโยน ไม่แข็งกร้าวหรือเรียบเฉย สายตาที่แสดงออกว่าเอ็นดู ทะนุถนอมคนในรูปมากแค่ไหน


ก็สายตาแบบนี้แหละ ที่หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงใช้มองกับวันศุกร์แค่คนเดียว


กินข้าวดีกว่า พี่ฐากินมาแล้วใช่มั้ยครับ


เปลี่ยนเรื่องเก่งนะชายเพลิงหัวเราะเบาๆ เพราะน้องชายคนนี้เวลาจนมุมมักจะชอบหาเรื่องอื่นมาคุยเสมอ


หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงปิดหน้าจอคอมพิวเตอร์แล้วลุกขึ้นเดินมานั่งบนโซฟารับแขกแทน คนตัวสูงหยิบโทรศัพท์กับข้าวกล่องติดมือมาด้วย


คนนี้คุณแม่ชอบนะพูดแล้วพเยิดหน้าไปที่คอมพิวเตอร์ หม่อมราชวงศ์รฐายังอมยิ้มอยู่ ยิ่งเห็นใบหน้าไร้อารมณ์ของน้องชายเธอยิ่งอยากแกล้ง


คนไหนครับ


ก็คุณบดินทร์ไง คุณบดินทร์ของน้องวรรณา


หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงขมวดคิ้วเล็กน้อย พอนึกขึ้นได้ว่าคุณบดินทร์ที่พี่สาวกำลังพูดถึงคือชื่อพระเอกที่วันศุกร์รับบทอยู่ก็ยกยิ้มจางๆ


ไว้เดี๋ยวผมขอลายเซ็นให้


ไหนๆ ก็ได้เป็นพรีเซ็นเตอร์แล้ว ต้องให้คุณแม่มาเจอตัวจริง


ขนาดนั้นเลยเหรอครับ


หรือจะไปกินข้าวที่วังดี...”


หม่อมราชวงศ์รฐาที่แกล้งน้องชายได้สำเร็จฉีกยิ้มกว้าง เสือยิ้มยากอย่างคุณชายทรงเพลิงยอมกระตุกมุมปากแล้วถือว่าประสบความสำเร็จเลยแหละ


หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงกินข้าวหน้าเป็ดทั้งที่มันยังอยู่ในกล่อง กินไปก็เหลือบมองพี่สาวที่นั่งอยู่ตรงโซฟาใกล้ๆ


ตึ่ง ตึ๊ง


แล้วเสียงแจ้งเตือนข้อความเข้าก็ดังขึ้น โทรศัพท์ของคุณชายทรงเพลิงสั่นถี่ติดกัน เขารีบวางกล่องข้าวลง เอื้อมมือหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูข้อความนั้น


กินข้าวก่อนก็ได้มั้งจ๊ะ


งานด่วนครับ


เขาพูดปัดๆ ไปเพราะไม่อยากให้พี่สาวมาบังคับกันมาก หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงปลดล็อกหน้าจอโทรศัพท์ กดดูแชตที่แจ้งเตือนเมื่อกี้


Friday: คุณชาย

Friday: ขอเลขที่บัญชีหน่อยสิครับ


คนตัวสูงเหลือบมองพี่สาวที่ก้มหน้าเล่นโทรศัพท์ไปแล้ว เขาถอนหายใจเบาๆ แล้วก้มหน้าตอบแชตคนบางคน


Plerng: เอาไปทำไม

Friday: โอนค่าชาแนลไงคุณชาย

Friday: โห ไม่ทันไรก็ลืมแล้ว


คุณชายทรงเพลิงนึกหน้าคนที่ปากเก่งแค่ในแชตออก ป่านนี้วันศุกร์คงแลบลิ้นปลิ้นตาหัวเราะที่เขาทำเป็นลืม ทีแบบนี้น่ะเก่งนัก พออยู่ต่อหน้าทีไรก็กลายเป็นหมาหงอยๆ


Plerng: โอนมาเบอร์ผม

Friday: โอเคครับ

Friday: ยอดเท่าไหร่อ่าคุณชาย ._.

Plerng: จำไม่ได้

Friday: เฮ้ยยยย ได้ไงครับ

Friday: บิลยังอยู่มั้ย ผมค้นในถุงแล้วไม่เจอนะ

Plerng: ไม่รู้ คงหายไปแล้ว

Friday: อ้าววววว


เขาจำไม่ได้จริงๆ ว่าบิลอยู่ที่ไหนจำได้แค่ว่าซื้อเสร็จก็รีบไปสนามบินทันที ไม่ได้สนใจราคาเลยสักนิดเพราะคุณชายทรงเพลิงเดินซื้อของในเวลากระชั้นชิดเกินกว่าที่จะมาสนใจว่าอันไหนราคาเท่าไหร่


Friday: แล้วงี้ผมจะโอนเงินให้คุณชายถูกได้ยังไงล่ะครับ

Friday: งั้นเอางี้

Friday: เดี๋ยวผมไปดูในราคาในเว็บนะ

Plerng: ผมซื้อราคาพิเศษ

Plerng: คุณดูในเว็บมันแพงกว่าที่ผมซื้อ

Friday: ไม่เป็นไรเลยคุณชาย แพงกว่าก็คือค่าหิ้วไงครับ

Plerng: ถ้าจะเสียค่าหิ้วให้ผมขนาดนั้นทำไมไม่ซื้อในไทยไปเลย

Plerng: ฝากผมซื้อทำไม


หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงเอาลิ้นดุนแก้ม ใครอีกคนที่เขากำลังคุยผ่านแชตเงียบไปหลายนาทีทั้งๆ ที่ขึ้นว่าอีกฝ่ายอ่านข้อความนั้นแล้ว


ที่ถามไปเพราะอยากรู้จริงๆ แต่วันศุกร์จะไม่ตอบก็ได้ เขาจะได้จบเรื่องยอดเงินค่าของที่ฝากซื้อ คุณชายทรงเพลิงไม่ได้อยากได้เงินจากวันศุกร์สักนิด ของพวกนี้ถึงแม้ว่าวันศุกร์ไม่ฝากซื้อ เขาก็ตั้งใจจะซื้อให้อยู่แล้ว


Friday: ก็ของมันหมดพอดีนี่นาคุณชาย

Plerng: ช็อปที่ไทยก็มี

Friday: ผมออกไปซื้อตามช็อปได้ง่ายๆ ที่ไหนล่ะครับ

Friday: นี่ไม่ได้อวยตัวเองนะ ผมฮอตมากคุณชายก็รู้นี่นา

Plerng: เดี๋ยวนี้มีบริการสั่งออนไลน์ส่งถึงบ้านเยอะแยะ

Friday: โหคุณชาย

Friday: ก็ผมพอใจที่จะฝากคุณชายซื้ออ่ะครับ ไม่ได้เหรอ

Plerng: ได้ครับ


อมยิ้มอะไรคนเดียวชายเพลิง


คุณชายทรงเพลิงที่อมยิ้มไม่รู้ตัวรีบทำหน้าตายทันที เขาส่ายหน้าเบาๆ ให้พี่สาว ไม่ได้ตอบอะไรกลับไปเพราะหม่อมราชวงศ์รฐาที่ก้มหน้าเล่นโทรศัพท์ต่อก็ไม่ได้สนใจจะเอาคำตอบจากเขา


Friday: ผมให้เวลาคุณชายหาบิลนะครับ ไม่งั้นผมจะโอนราคาที่ผมเจอในไทย

Plerng: ครับ

Plerng: แต่นานหน่อยนะ

Plerng: ผมไม่มีเวลาหา

Friday: โห่ทำงี้ได้ยังไงคุณชาย

Friday: โดนโกงได้เลยนะเนี่ย ผมแกล้งทำเป็นลืมไม่จ่ายตังเลยดีมั้ย

Plerng: ครับ

Friday: ถามจริงงงง

Plerng: แล้วแต่คุณ เงินแค่นี้ผมไม่อยากได้อยู่แล้ว

Friday: อันนี้คือจะอวดว่ารวยหรือยังไงอ่ะครับคุณชาย

Friday: (ส่งสติ๊กเกอร์หน้าหมีทำท่าสงสัย)


หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงหัวเราะในลำคอเบาๆ เด็กปากกล้าคนนี้ใช่คนเดียวกันกับที่เขาเจอเมื่อคืนหรือเปล่า คนที่ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ตอนที่เขาบอกว่าสุขสันต์วันเกิด


Friday: แน่ะ อ่านไม่ตอบ

Friday: เลิกเถอะครับนิสัยนี้ คนที่คุณชายคุยด้วยอาจจะรู้สึกหงุดหงิด

Plerng: ปกติผมไม่ค่อยได้คุยกับใคร


พักนี้ขอบตาคล้ำมากเลยชายเพลิง อาทิตย์นี้ไปนวดหน้ากับพี่มั้ย


จู่ๆ หม่อมราชวงศ์รฐาก็เอามือมาจับคางของคุณชายเพลิงแถมยังยื่นหน้าเข้ามาใกล้ คนที่กลัวว่าพี่สาวจะเห็นแชตเลยรีบกดล็อกหน้าจอทันทีทั้งๆ ที่เสียงแจ้งเตือนยังดังต่อเนื่อง


ปกติของคนทำงานครับ


ก็ทำงานมาตลอดไม่เห็นจะคล้ำขนาดนี้ ไม่ใช่ว่าไปตามเฝ้าใครที่กองถ่ายจนโต้รุ่งหรอกเหรอจ๊ะ :)”


ประโยคหลังสุดส่งผลให้คิ้วเข้มของคุณชายทรงเพลิงขมวดแน่น เขามองหน้าพี่สาวด้วยความสงสัยปนตกใจเล็กน้อย คุณชายทรงเพลิงไม่เคยบอกใครว่าตัวเองไปอยู่เฝ้าวันศุกร์ถ่ายละครจนเช้า


พี่ฐารู้ได้ยังไงครับ


คุณออยบอกพี่จ้ะ


อ่อ


เขาแค่บอกเฉยๆ ไม่ได้สงสัยอะไรหรอก


หม่อมราชวงศ์รฐาตบบ่าน้องชายตัวเองเบาๆ เท่าที่เธอพอจะรู้มา...ในตอนนั้นวันศุกร์ไม่อยากให้ใครรู้เรื่องความสัมพันธ์เพราะกลัวว่าจะกระทบต่อชื่อเสียงของวงศ์ตระกูลภัสฤทัย กลัวว่าจะทำให้ทรงเพลิงเดือดร้อนเลยขอให้เก็บเอาไว้ให้เงียบที่สุดทั้งๆ ที่ไม่เคยมาถามกันเลยว่าคนที่วังต้องการให้ปิดหรือเปล่า


แต่ก็เอาเถอะ น้องชายของเธอตามใจวันศุกร์ขนาดนั้น อะไรที่ทำให้วันศุกร์สบายใจก็ทำให้ทุกอย่าง คนนอกอย่างเธอจะขัดอะไรได้ล่ะ


เธอรู้ว่าหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงมีแฟนจากปากของสามี หม่อมราชวงศ์ภูมินทร์เล่าให้ฟังว่าทรงเพลิงให้ไปช่วยดูอาการคนป่วยหน่อย ซึ่งคนป่วยคนนั้นก็คือวันศุกร์


ตอนแรกทรงเพลิงก็ดูอึกอักไม่อยากบอกว่าวันศุกร์คือใคร กว่าจะรู้ก็เค้นถามกันจนเหนื่อย


ชายเพลิง


ครับ


รักเขาแล้วทำไมถึงปล่อยเขาไปล่ะ


“...”

ถ้าเป็นพี่จะรั้งเขาไว้นะ จะไม่ยอมเสียเขาไปเลย


คงเพราะรักมากเกินไปมั้งครับ


“...”


ผมอยากให้เขามีความสุข


พูดเหมือนตอนอยู่กับชายเพลิงไม่มีความสุขงั้นแหละ


ทำตามที่เขาต้องการน่าจะมีความสุขมากกว่า


ก็ดีเกินไปเลยเสียเขาไง แบบนี้ไม่เอาแล้วนะชายเพลิง ความรักมันก็ต้องมีเห็นแก่ตัวกันบ้าง


หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงพยักหน้าเบาๆ มันก็ใช่ รักมากเลยยอมจนเสียวันศุกร์ไป แต่จะให้ทำยังไงได้ ในเมื่อความสุขของเขาคือการได้เห็นคนที่รักอยู่อย่างสบายใจมากกว่านี้


แล้วพาเขาขึ้นห้องอีกคืออะไรจ๊ะ สรุปเราสองคนยังไงกันแน่


พี่มินทร์บอกเหรอครับ


ใช่จ้ะหม่อมราชวงศ์รฐาพยักหน้า หรือว่าจะรีเทิร์น


หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงยกยิ้มมุมปาก เขาไม่ได้ตอบคำถามพี่สาวและปล่อยให้หม่อมราชวงศ์รฐานั่งจ้องเขาเคี้ยวข้าวอยู่อย่างนั้น ทำตัวนิ่งๆ เหมือนไม่ได้สนใจคำถามเมื่อกี้ เพราะเขาเบื่อที่จะตอบแล้ว


เอาจริงๆ ทรงเพลิงไม่ชอบคำถามนี้เลยด้วยซ้ำ


ยังไงชายเพลิงหม่อมราชวงศ์รฐาขมวดคิ้วถามเสียงสูงใส่ เธอเริ่มหงุดหงิดกับท่าทางไร้อารมณ์ชวนกวนของน้องชายแล้ว ตอบพี่สิ


หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงเลิกคิ้วก่อนจะชี้นิ้วไปที่กล่องข้าวในมือ หนำซ้ำยังตักข้าวคำโตใส่ปากจนพูดไม่ได้ ท่าทางจงใจกวนโอ๊ยกันแบบนั้นทำให้ต้นแขนแกร่งของคุณชายโดนฝ่ามือหนักๆ ของพี่สาวฟาดเข้าอย่างจัง


ไม่บอกก็ตามใจ แต่พี่เตือนไว้เลยนะ


“...”


วันศุกร์ทั้งหล่อทั้งน่ารักดูดีขนาดนั้น ระวังมีคนมาคาบไปกินก่อนนะจ๊ะ หรือว่า...”


หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงเคี้ยวข้าวไปตาก็เหลือบมองพี่สาวไปด้วย ไม่รู้ทำไมถึงต้องมาอยู่ในสถานการณ์ที่จัดการกับพี่สาวของตัวเองไม่ได้


ใช่ หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงจนมุมแล้ว


จะให้คุณออยช่วยหาคนมาดูแลหัวใจวันศุกร์แทนคนแถวนี้ดีน้า...”


ถ้าวันศุกร์เอา ก็ลองดูครับ


จนมุมเพราะคำถามที่เกี่ยวกับวันศุกร์ คำถามที่เกี่ยวกับหัวใจของเขา




*****



 

วันศุกร์ไม่รู้ว่าเพราะอะไร ทำไมฝนถึงชอบมาตกตอนบ่ายแล้วตกยาวไปจนมืดค่ำ เขาชอบฤดูฝนนะ บรรยากาศมันเหมาะสำหรับคนที่กำลังเข้าฉากดราม่าอย่างเขา ชอบกลิ่นดินที่โชยแตะจมูก แต่ไม่ชอบที่มันตกแรงขนาดนี้


ต้นไม้ใหญ่ในบ้านซึ่งใช้เป็นสถานที่ถ่ายทำแทบโค่นล้มเพราะมีพายุ วันศุกร์ที่นั่งพับเพียบตาแป๋วอยู่บนพื้นหน้าโซฟาตัวใหญ่วางคางบนโต๊ะกระจก ไม่กล้าชะเง้อมองแต่ฟังเอาจากพี่ๆ ในกองที่พูดกัน เมื่อกี้มีฟ้าแลบลงมาด้วย แบบนี้น่ะน่ากลัวเลย


Friday: แล้วมาคุยกับผมทำไมอ่ะครับ

Friday: รู้สึกเป็นเกียรติเลยนะเนี่ยที่คุณชายมาคุยด้วย

Friday: คุณชาย แต่ผมจริงจังนะครับ

Friday: บอกยอดเงินมาเถอะครับ พร้อมโอนจะแย่แล้ว


ไม่อ่าน ไม่ตอบ ไม่เคลื่อนไหว


วันศุกร์ใช้ปลายนิ้วโป้งเลื่อนดูแชตเมื่อสิบนาทีที่แล้ว มีที่ไหนที่โดนทวงยอดเงินแล้วหนีไม่ตอบ เขาเป็นหนี้คุณชายทรงเพลิงอยู่แต่อีกฝ่ายดูไม่ค่อยอยากจะรับมันไปเท่าไหร่เลย


วันศุกร์วางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะแล้วฟุบหน้าลงบนแขน ตาเรียวๆ มองนู่นมองนี่ระหว่างที่รอเข้าฉาก อีกนิดจะเคลิ้มหลับแล้วถ้าเสียงพี่ออยผู้กำกับของเรื่องไม่ดังขึ้นซะก่อน


เฮ้ยวันศุกร์ เปลี่ยนไปถ่ายฉากกลางฝนเลยดีกว่าว่ะ ฝนตกจริงไม่ต้องใช้น้ำสายยาง


พี่ออย ฝนตกหนักเลยนะครับ


เออดิวะ ไป เตรียมตัวเลยเดี๋ยวแสงหมด


พี่ออย เมื่อกี้ฟ้ามันแลบ


มึงกลัวเหรอ


ผมแค่ตกใจง่ายครับพี่ออย


ป๊อดไอ้ห่า ตกใจอะไรของมึงไอ้วันศุกร์...ฟ้าไม่ผ่าหรอก


“...”


กูให้มึงห้านาทีนะ เสร็จแล้วไปซ้อมกับกู


พี่ออยหมุนตัวเดินออกไปพร้อมกับเสียงตะโกนบอกคนในกองให้เตรียมตัวออกไปถ่ายนอกบ้าน


คำว่ามืออาชีพมันค้ำคอจนหันไปไหนไม่ได้ จะปฏิเสธก็ยังไม่หนักแน่นพอเลย วันศุกร์ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าการเป็นนักแสดงมันดียังไงนอกจากได้เงินและชื่อเสียง ตั้งแต่เขาก้าวเข้ามาในวงการบันเทิงไม่มีงานไหนที่ง่ายเลย


วันศุกร์หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอีกครั้ง ปลายนิ้วกดเข้าไปที่โปรแกรมเดิมที่เพิ่งใช้เมื่อกี้ ห้านาทีสุดท้ายที่เหลือเขาอยากคุยกับใครบางคน


ใครคนนั้นที่อาจจะช่วยให้วันศุกร์ลดความกลัว ความกังวลลงได้บ้าง


Friday: คุณชาย

Friday: ผมชอบฝน แต่ไม่ชอบฟ้าแลบ

Friday: แล้วทำไมผมต้องออกไปถ่ายตอนที่ฝนตกแรงขนาดนี้ด้วยอ่ะครับ

Friday: อยากแกล้งป่วยเลยเนี่ย

Friday: อ่านแล้วๆ

Friday: ตอบด้วยนะครับคุณชาย

Plerng: คุณแค่บ่น?

Friday: เปล่าครับ เล่าให้ฟังเลย

Friday: ขอกำลังใจสักหนึ่งประโยคได้มั้ยอ่าครับ ._.

Plerng: ผมจะช่วยอะไรคุณได้

Friday: นี่คือกำลังใจเหรอครับ

Friday: คุณชาย ไม่เอางี้สิ

Plerng: ผมช่วยอะไรคุณไม่ได้หรอก

Plerng: จัดการตัวเองครับ


วันศุกร์สะอึกไปเลย คำตอบที่ดูเหมือนตอบปัดๆ มันไม่ได้ช่วยให้รู้สึกดีขึ้นสักนิด แต่กลับทำให้คนที่อ่านรู้สึกว่าคิดผิดที่มาคุยกับคนคนนี้


Friday: โอเคครับ

Friday: ขอโทษนะครับที่รบกวนเวลา

Friday: บายครับ




*****



 

พี่ออย ขอบคุณนะครับที่มาส่ง


เออ เล็กน้อย เทียบกับที่วันนี้มึงเล่นให้กูดีมาก จะให้ไปส่งที่พารากอนยังได้เลย


ก็ตามหน้าที่ไงครับ เพื่อเรตติ้งผมทำได้อยู่แล้ว


ไอ้วันศุกร์ กูได้ยินที่มึงทะเลาะกับผู้จัดการนะ ไม่ได้อยากเสือก แต่นั่นรถมึงนะเว้ย ทวงสิทธิ์บ้าง


พี่ออยขมวดคิ้วแล้วพูดใส่อารมณ์จัดเต็มเมื่อนึกถึงเรื่องที่ได้ยินก่อนจะพาวันศุกร์ออกมาส่งที่บีทีเอส


เด็กคนนี้มันยอมคนเกินไป รถที่ซื้อมาไว้ใช้งานของตัวเองก็ถูกคนอื่นเอาไปขับรับส่งลูกจนเจ้าของรถแทบไม่ได้แตะ ตั้งแต่รู้จักกับวันศุกร์มา เขาเคยเห็นวันศุกร์นั่งรถตัวเองแบบนับครั้งได้


จะพูดยังไงดี ก็รู้แหละว่าญาติกัน แต่มันก็ไม่สมควรเท่าไหร่ วันศุกร์เหนื่อยงานไม่พอยังต้องมาเหนื่อยกับการเดินทางอีก


แล้วผู้จัดการคนนี้ได้เรื่องที่ไหน เขาเดาเอาเองว่าที่วันศุกร์ยังจ้างอยู่เพราะคำว่าญาติค้ำคอ ดูๆ แล้วผู้จัดการคนนี้ทำงานไม่ถึงเสี้ยวที่วันศุกร์ทำด้วยซ้ำ


พี่ออยได้ยินเหรอครับ


ได้ยินกันทั้งกองเลยมั้ง ก็มึงลืมปิดไมค์


แหะๆ ดูแย่เลยพี่ออย


เออ ดูแย่เพราะมึงโง่นี่แหละ


แหะๆ ...ผมไปก่อนนะครับพี่ออย เดี๋ยวสายวันศุกร์ยกมือไหว้พี่ออยอีกครั้ง เขารีบลงจากรถที่จอดเทียบฟุตบาธเพราะไม่อยากให้พี่ออยต่อว่าพี่โมมากไปกว่านี้


เออ โชคดี


วันศุกร์รีบกระโดดลงจากรถแล้ววิ่งขึ้นบันไดเลื่อนของรถไฟฟ้าอย่างรวดเร็ว ถ้าช้ากว่านี้เขาจะตัวเปียกโชกจนอยู่ร่วมกับคนอื่นในรถไฟฟ้าไม่ได้


คนตัวเล็กหอบแฮ่กอยู่บนชานชาลาเพราะรีบเดินมากเกินไป วันศุกร์ในตอนนี้ไม่ได้ใส่หมวกปิดบังใบหน้า อยู่ในชุดธรรมดาๆ ที่ไม่สะดุดตาผู้คนบนนี้ แต่แล้วสุดท้ายเพราะผิวที่ขาวจั๊วะกับหุ่นบางๆ ดูดีนั่นแหละที่ทำให้ใครต่อใครเหลียวมอง บางคนพอรู้ว่าเป็นวันศุกร์ก็รีบโบกมือให้ บางคนก็สะกิดคนข้างๆ แล้วชี้มาที่เขา


วันศุกร์ที่ไม่รู้ว่าจะทำอะไรระหว่างรอรถไฟฟ้า ยืนมองนู่นมองนี่ไปเรื่อย ก่อนจะอมยิ้มตอนที่เห็นภาพตัวเองบนจอ LED ที่ติดอยู่บนชานชาลา โฆษณาน้ำดื่ม ประกันชีวิต รถยนต์ เครือข่ายมือถือที่เขาได้เป็นพรีเซ็นเตอร์ สื่อโฆษณาบนนี้มีแต่รูปของเขาทั้งนั้น


พอเห็นแบบนี้แล้วก็หายเหนื่อยเลย


ยืนรอรถไฟฟ้าอยู่พักหนึ่งโทรศัพท์ที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงก็สั่นครืดติดต่อกัน มือสวยๆ ล้วงมันออกมา พอเห็นว่าเป็นใครโทรเข้าก็รีบกดรับสายทันที


สวัสดีครับพี่ขวัญ


(ตอนนี้อยู่ไหนแล้วคะน้องวันศุกร์)


อยู่บนบีทีเอสบางหว้าครับ กำลังรอรถไฟอยู่เลยวันศุกร์ก้มหน้ามองนาฬิกา แปลกใจที่ยังไม่ใกล้ถึงเวลา พี่ขวัญ โปรดิวเซอร์นิตยสาร ศิมาก็โทรตามซะแล้ว


(โอเค ไม่ต้องรีบนะคะ สายได้พี่ไม่ว่า)


ไม่สายครับพี่ขวัญ อีกสามสิบนาทีผมก็ถึงแล้วครับ


(นั่นแหละค่ะ คือวันศุกร์ไม่ต้องรีบนะ กับพี่สบายๆ เลย)


ครับพี่ขวัญ


(เดินทางปลอดภัยค่ะ เดี๋ยวเจอกันนะ)


ขอบคุณครับพี่ขวัญ สวัสดีครับ


กับนิตยสารศิมาที่ไม่เคยร่วมงานกันเลยแต่กลับรู้สึกเป็นมิตรอย่างบอกไม่ถูก นี่ครั้งแรกที่เขาถูกเชิญให้ไปออกรายการของนิตยสารที่นี่ มันเป็นรายการในยูทูบ ที่ให้ดาราหรือเซเลปดังๆ มาเลือกซื้อเสื้อผ้า ลองชุดต่างๆ ให้เข้ากับตัวเอง


วันศุกร์ล็อกหน้าจอโทรศัพท์ในตอนที่รถไฟฟ้าจอดเทียบชานชาลาพอดี คนตัวเล็กรีบเดินเข้าไปก่อนจะหามุมดีๆ ยืนคนเดียว พอมีคนทยอยเข้ามายืนด้วยก็รู้สึกเขินหน่อยๆ เพราะแต่ละคนเป็นผู้ชายตัวสูงใหญ่ยืนล้อมหน้าเขาไว้ แถมยังส่งยิ้มให้กันอีกต่างหาก


น้องวันศุกร์ตัวจริงน่ารักมากเลยนะครับ


“...ขอบคุณครับ


แม่ผมชอบละครที่น้องเล่นมากนะครับ ยกนิ้วให้เลยที่ทำให้เย็นวันศุกร์แห่งชาติรถไม่ติด


คนที่ถูกชมว่าน่ารักยิ้มแก้มแทบปริ วันศุกร์ถูกชมว่าหล่อและน่ารักแบบนี้เยอะมากจนมีข้อถกเถียงกันในอินเตอร์เน็ตว่าสรุปแล้วเขาหล่อหรือน่ารักกันแน่ แต่ก็มีบางคนที่มองกลางๆ เหมือนกัน ประเด็นนั้นวันศุกร์จำได้ดี ว่าเมื่อหลายปีก่อนก็นั่งเถียงกับหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงแบบนี้เหมือนกัน


ในหัวข้อที่ว่าวันศุกร์น่ารักหรือหล่อ คนที่บอกว่าน่ารักคือคุณชายทรงเพลิง ส่วนเขาก็ต้องตอบว่าตัวเองน่ะหล่ออยู่แล้ว


วันศุกร์หลับตาพร้อมกับส่ายหน้าเบาๆ สมองไม่รักดีไปนึกถึงคนคนนั้นอีกแล้ว เอาจริงๆ วันนี้ที่วันศุกร์เล่นซีนดราม่ากลางสายฝนได้ดีก็เพราะคุณชายทรงเพลิงนั่นแหละที่เป็นตัวต้นเหตุ คนที่จู่ๆ ก็ทำให้เขาหงุดหงิด น้อยใจ อารมณ์ดิ่งลงบอกไม่ถูก


วันศุกร์เหนื่อยล้าไปหมด แค่ร่างกายไม่พอแต่มันรวมถึงหัวใจ ยอมรับว่าเมื่อคืนหลังจากที่ได้รับคำอวยพรสั้นๆ จากคุณขายทรงเพลิงเขาก็เก็บไปฝันจนไม่อยากตื่น หรือถ้าตื่นขึ้นมา...ก็ขอให้ทุกอย่างในความเป็นจริงมันหอมหวานเหมือนในฝัน


แต่ความจริงมันไม่ใช่แบบนั้น วันศุกร์ก้มหน้ายอมรับ


ที่คุณชายทรงเพลิงตอบมาแบบนั้นก็ถูกแล้ว


เขาต้องจัดการกับตัวเองในทุกๆ ส่วนของความรู้สึก


ต่อให้กลัว ดีใจ เสียใจ หรือรู้สึกว่ารักใครสักคน...หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงก็ช่วยอะไรไม่ได้


เพราะเรา...ไม่ได้เป็นอะไรกันแล้ว




*****



 

ลมเย็นๆ จากเครื่องปรับอากาศในห้างสรรพสินค้ากับฝนที่ตกลงมาอย่างรุนแรงเข้ากันได้ดี บรรยากาศดีๆ แบบนี้วันศุกร์ควรยิ้มแย้มได้เต็มที่แต่ก็ต้องนั่งยิ้มบ้างเป็นบางครั้งให้ดูไม่น่าเกลียดทั้งๆ ที่ความจริงอยากจะทำหน้างอใส่บางคนแทบตาย


ที่จะถ่ายวันนี้พี่ขวัญจะเน้นไปที่ช็อปแบรนด์เชอรีอัลนะคะ แบบว่าพอลองชุดเสร็จวันศุกร์ก็แกล้งทำเป็นเดินไปเจอช็อปพอดี เลยเลี้ยวเข้าไปแล้วก็แนะนำผลิตภัณฑ์ไปด้วย ส่วนเสื้อผ้าเนี่ยวันศุกร์หยิบได้ทุกแบรนด์เลยนะคะ จะได้ช่วยพีอาร์แบรนด์ไปด้วย คุณชายเพลิงบอกว่าส่วนนี้ไม่ซีเรียสค่ะ


อือ แล้วทำไมต้องเป็นคนคนนี้ด้วย


วันศุกร์มองพี่ขวัญที่หันไปยิ้มให้ผู้ชายตัวสูงที่นั่งอยู่ข้างๆ กัน สาบานได้...วันศุกร์ไม่รู้มาก่อนเลยว่าหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงเป็นสปอนเซอร์ให้กับนิตยสารศิมา ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าวันนี้ต้องมาทำงานในฐานะพรีเซ็นเตอร์ของเชอรีอัล


ตกลงมั้ยคะน้องวันศุกร์


ครับพี่ขวัญ


ส่วนเรื่องรายละเอียดผลิตภัณฑ์ของเชอรีอัลน้องวันศุกร์รู้ใช่มั้ยคะว่าตัวไหนเป็นตัวไหน ใช้เรื่องอะไร


ก็พอรู้นิดหน่อยครับ พวกตัวที่ดังๆ


ได้ข่าวว่าวันศุกร์ก็ใช้เครื่องสำอางของผู้หญิงบางตัวเนาะ เรื่องนี้พี่จะได้ไม่ต้องห่วง


ถ้าไม่รู้เดี๋ยวผมอธิบายคร่าวๆ ให้ฟัง


งั้นดีเลย...”


ไม่เป็นไรครับพี่ขวัญ ผมพอรู้อยู่แล้ว...ไม่ต้องรบกวนคุณชายหรอกครับ


ให้วันศุกร์กัดลิ้นตายดีกว่ามานั่งฟังเสียงคุณชายทรงเพลิงอธิบายเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์ของแบรนด์นี้ วันศุกร์ยังนอยด์คุณชายเขาอยู่ บอกตามตรงเลยว่าคงต้องใช้เวลาสักพักถึงจะหายนอยด์ไปเอง


โอเคจ้ะ งั้นตามนี้เนอะ เริ่มถ่ายกันเลยมั้ยคะ


วันศุกร์เหลือบมองคุณชายทรงเพลิงที่นั่งทำหน้านิ่งอยู่ตรงข้ามก่อนจะหันไปพยักหน้าตอบรับพี่ขวัญ


คนตัวเล็กลุกขึ้นยืนแล้วหมุนตัวทำท่าจะเดินออกไปพร้อมๆ กับพี่ขวัญ แต่ก็ต้องชะงักเมื่อจู่ๆ ข้อมือของตัวเองก็ถูกกุมไว้โดยใครบางคน


วันศุกร์หันไปมองคนที่รั้งเขาไว้ พอเห็นว่าเป็นใครก็ค่อยๆ บิดข้อมือออก แต่ก็ไม่ได้ผลหรอก คุณชายทรงเพลิงจับซะแน่นเชียว


เสร็จแล้วรอก่อน เดี๋ยวผมไปส่ง


ไม่เป็นไรครับ ผมกลับเองได้


คุณเป็นอะไร


เปล่านี่ครับ


วันศุกร์ได้ยินเสียงหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงถอนหายใจเบาๆ คงเหลืออดเหลือทนกับเขาแล้วแน่ๆ วันศุกร์ภาวนาให้คุณชายปล่อยข้อมือเขาเร็วๆ สักที เพราะไม่อยากจะอยู่ในสถานการณ์แบบนี้นานนัก


คนตัวขาวเหลือบมองมือหนาของอีกฝ่ายด้วยท่าทีนิ่งๆ แต่คงไม่นิ่งเท่าหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงหรอก พอคนสูงกว่าเห็นแบบนั้นเลยค่อยๆ คลายมือออกจนกระทั่งข้อมือของวันศุกร์เป็นอิสระ


วันศุกร์รีบชักมือตัวเองกลับมา สัมผัสที่เย็นเฉียบ ความสากหน่อยๆ ตามแบบฉบับผู้ชายบนฝ่าของคุณชายเขาทำให้วันศุกร์หายใจไม่ทั่วท้อง


กินยาหรือยังคนตัวสูงยืนเอามือล้วงกระเป๋ากางเกงสแลคสีดำของเขา เปล่งเสียงทุ้มต่ำถามพร้อมกับใบหน้าไร้อารมณ์


คุณชายทรงเพลิงก็อยู่ในชุดทำงานชุดประจำนั่นแหละ เชิ้ตสีขาวกับเนกไทสีดำ แล้วทับด้วยสูทสีดำพอดีตัว เป็นชุดที่ใครๆ ใส่ก็รู้อยู่แล้วว่าต้องดูดี


อือ คุณชายคนนี้ก็ดูดีเอาซะมากๆ ด้วย


ผมสบายดีจะกินยาทำไมครับ


คุณบอกว่าคุณมีถ่ายฉากตอนที่ฝนตก ต้องไปตากฝนถูกมั้ย


ครับ


ตอบไปสั้นๆ แบบนั้นเพราะยังเคืองไม่หายจริงๆ ก็ในเมื่อบอกให้วันศุกร์จัดการกับตัวเองไปแล้ว แล้วตอนนี้จะมาสนอกสนใจอะไรกันกับไอ้เเค่เรื่องกินยาหรือไม่กินยา


วันศุกร์


น้องวันศุกร์คะ มาถ่ายได้แล้วค่ะ ทุกคนพร้อมแล้ว


คุณชายทรงเพลิงที่ใช้เสียงแข็งๆ ทุ้มๆ ปรามเด็กดื้อก็ไม่สู้เสียงแหลมๆ ของพี่ขวัญได้หรอก และแน่นอนว่าวันศุกร์ต้องหันไปสนใจเสียงพี่ขวัญมากกว่าเสียงของคุณชายอยู่แล้ว


เดี๋ยว


เฮ้ยคุณชาย! ปล่อยเลยนะ


กำลังจะหันหน้าหนีแท้ๆ แต่ก็โดนคนตัวโตกว่ารั้งไว้อีกรอบ คราวนี้คุณชายทรงเพลิงไม่ได้จับข้อมือเหมือนตอนแรก แต่กลับรั้งไหล่ของวันศุกร์ไว้แล้วดึงเข้ามาประชิดกับอกกว้างๆ


หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงล็อกวันศุกร์ด้วยการใช้แขนโอบร่างเล็กไว้มันเลยกลายเป็นว่าตอนนี้คนตัวขาวกำลังถูกแฟนเก่ากอดอยู่ ดิ้นเท่าไหร่ก็ไม่ยอมปล่อยด้วย


วันศุกร์จ๊ะมาถ่ายได้แล้วนะ


วันศุกร์รีบผลักอกของคุณชายทรงเพลิงออก คนตัวสูงเองก็ไม่ได้ดื้อรั้นที่จะกอดต่อและยอมปล่อยวันศุกร์ออกแต่โดยดี มันเป็นจังหวะเดียวกันกับที่พี่ขวัญเดินกลับเข้ามาในร้าน


โต๊ะที่นั่งอยู่มันอยู่ในมุมมืดด้านในสุดของร้าน โชคดีที่คนไม่ค่อยพลุกพล่าน วันศุกร์มั่นใจว่านอกจากเขาและคุณชายก็ไม่มีใครรู้ว่าเมื่อกี้เกิดอะไรขึ้


ครับพี่ขวัญ


เฮ้ย เป็นอะไรทำไมหน้าแดงขนาดนี้


“...เหรอครับ


วันศุกร์ยกมือจับหน้าตัวเอง เขาไม่เห็นหรอกว่าหน้ามันแดงมากแค่ไหน รู้แต่ว่า...ตอนนี้ไม่กล้าหันหน้ากลับไปมองคุณชายตัวสูงคนนั้นแล้ว


รบกวนคุณขวัญช่วยเอายาแก้หวัดกับยาแก้ปวดให้วันศุกร์กินด้วยครับ


ทำไมคะ วันศุกร์ไม่สบายเหรอ


เขาเพิ่งตากฝนมาครับ


อ้อ ได้ค่ะคุณชาย เดี๋ยวขวัญจัดการให้ค่ะพี่ขวัญยิ้มให้คนที่อยู่ข้างหลังวันศุกร์ เธอรีบเดินเข้ามาจับมือดาราดังคนนี้ให้เดินตามมาเอายาแล้วกินก่อนที่จะเริ่มถ่ายทำรายการ


วันศุกร์ทำอะไรไม่ได้เลยเพราะตอนนี้เหมือนกับว่าสติเขามันหลุดไปตั้งแต่ถูกกอดแล้ว ฝ่ามือของเขาเปียกชุ่มเพราะตกใจกับเหตุการณ์เมื่อกี้มากๆ


จะว่ายังไงดี ระยะเวลาสั้นๆ ที่ตกอยู่ในอ้อมกอดของคุณชายทรงเพลิง เขาอบอุ่น ปลอดภัย และสบายใจทั้งๆ ที่มันเกิดขึ้นเพียงไม่กี่นาที


มันทำให้วันศุกร์เหมือนจะโหยหาความรู้สึกแบบนั้นอีกแล้ว


ความรู้สึกที่อยากจะกลับไปเป็นเหมือนเดิม


ตัวร้อนจริงๆ นะคะเนี่ยน้องวันศุกร์ ไปตากฝนที่ไหนมา


ที่กองถ่ายครับพี่ขวัญ


หือ ถ่ายละครกลางฝนเหรอ


ใช่ครับ


ลงทุนจริงๆ เลยนะพ่อคุณ กลัวเรตติ้งตกหรือไงถึงได้ทุ่มเทขนาดนี้ ระวังเป็นไข้จนรับงานไม่ได้นะคะ...อ่ะนี่ กินยาดักไปก่อนเลย


วันศุกร์แกะยาออกจากพลาสติกที่ห่อยาไว้ก่อนจะจับเข้าปากแล้วดื่มน้ำตาม พอกินยาเสร็จก็ยิ้มบางๆ ให้พี่ขวัญที่ยืนกอดอกมองตัวเองอยู่


คุณชายเพลิงดูท่าจะชอบวันศุกร์นะ


แค่กๆคนที่กำลังกรอกน้ำเข้าปากแทบสำลักออกมา ดีนะที่วันศุกร์ไม่ได้สำลักรุนแรงมากเลยสามารถกลืนทุกอย่างลงคอได้โดยไม่ปล่อยให้น้ำมันพุ่งออกจากปากซะก่อน


ใจเย็นๆ นะคะ ค่อยๆ กินก็ได้พี่ไม่รีบขนาดนั้น พี่ขวัญลูบหลังให้คนที่สำลักน้ำจนหน้าแดงก่ำ


เธอหัวเราะเบาๆ ก็เธอเอ็นดูพระเอกคนนี้เอาซะมากๆ ถึงแม้ว่าในละครจะรับบทพระเอกมาดแมนปกป้องน้องวรรณาที่เป็นนางเอกได้สมบทบาทมากแค่ไหนก็ตาม แต่ใครๆ ก็รู้ว่าตัวจริงของวันศุกร์นิสัยต่างจากในละครจะตาย


เป็นคนที่ดูเรียบร้อย นุ่มนิ่ม แต่ก็แอบมีมุมกวนๆ ขี้แกล้ง ที่เธอชอบที่สุดก็คงเป็นรอยยิ้มเขินๆ ของวันศุกร์นี่แหละ กระชากใจสาวทั้งประเทศไปเป็นที่เรียบร้อย


ขอโทษครับพี่ขวัญ


อะไรกันคะ พี่พูดแค่นี้สำลักน้ำเลยเหรอ น่ารักจริงๆ


ผมตกใจนี่ครับ


แต่พี่พูดจริงๆ นะคะ


วันศุกร์หยิบกระดาษทิชชูที่วางอยู่บนโต๊ะมาเช็ดปาก ตาใสๆ จ้องหน้าพี่ขวัญก่อนจะทำหน้ายู่เหมือนไม่ค่อยเชื่อที่อีกฝ่ายพูดเท่าไหร่


ปกติคุณชายเคยมาบรีฟงานเองที่ไหน น้องวันศุกร์เป็นคนแรกเลยนะที่คุณชายมาดูงานถึงที่ แถมยังบอกให้พี่โทรบอกเราอีกต่างหากว่าถ้ามาสายก็ไม่เป็นไร


คงไม่หรอกมั้งครับ


ไม่อยากจะเชื่อ ตอนนั้นที่เขาสายยังทำเหมือนจะฆ่ากันให้ได้ แต่ตอนนี้กลับบอกว่ามาสายได้เนี่ยนะ


คุณชายเป็นไบโพลาร์หรือเปล่าวะเนี่ย


จริงๆ นะคะ...อย่าทำหน้าแบบนั้นสิ พี่ไม่ได้โกหกนะพี่ขวัญย้ำอีกครั้งด้วยสีหน้าที่บ่งบอกว่าทั้งหมดมันคือความจริง


วันศุกร์เลิ่กลั่กเพราะไม่รู้ว่าตัวเองทำหน้ายังไงออกไป เขาแค่กำลังสับสนอยู่ว่าตอนนี้คุณชายทรงเพลิงกำลังต้องการอะไรกัน


อยู่ๆ ก็ทำเหมือนจะสนใจ เทคแคร์จนหวั่นไหว แต่ไปๆ มาๆ ก็เหมือนจะไม่สนใจ ไม่แคร์ไปซะดื้อๆ


เป็นแบบนี้ตามอารมณ์ไม่ทันหรอกนะคุณชาย


ถ้าจะครึ่งๆ กลางๆ แบบนี้ ก็ทำให้ชัดเจนสักอย่างไปเลยดีกว่ามั้ง








#หวนกลิ่นรัก



 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7.332K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,111 ความคิดเห็น

  1. #7098 baekbow (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 มีนาคม 2564 / 13:35
    ถ้าเราเป็นวันศุกร์จะตามน้ำไปนะ คือไม่ได้ถึงขั้นออกตัวหรอกว่าอยากคืนดีเหมือนกัน แต่ก็จะปล่อยให้มันเป็นแบบนี้ไปนี่แหละ ถึงคุณชายจะดูเหมือนไบโพลาร์จริงๆก็เถอะ 5555 // เรื่องที่เราไม่อยากให้เป็นมันก็ดูมีโอกาสจะเป็นจริงๆแล้วสิ เรื่องของโมนี่ไง เรื่องเงินยังไม่แน่ใจ แต่เรื่องหน้าที่ดูเหมือนโมมาเกาะวันศุกร์กินเลยนะ ก็เอะใจแต่แรกแล้วแหละ ว่าเป็นดาราทำงานเหนื่อย ทำไมยังต้องเดินทางเองอีก ควรมีคนมาช่วยน้องในเรื่องนี้นะ ถ้าน้องตัดสินใจทำเองไม่ได้ ถึงจะเป็นญาติกันก็ไม่ควรทำแบบนี้อ่ะ นี่ถ้ามีเรื่องเงินของน้องเข้ามาเกี่ยวจะโกรธมากจริงๆด้วย เงินจ้างพี่เลี้ยงลูก หวังว่าจะเป็นเงินเดือนของเธอเองนะ ไม่ใช่ของน้อง
    #7,098
    0
  2. #7068 หมีๆ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2563 / 16:58

    ทำไมคนรอบตัวคุณชายลุ้นให้รีเทินจัง นี่ไม่อยากเลยอ่ะ มองมุมต่างมาก คือสงสารคุณชาย ให้ได้ไปเจอคนดีๆที่ชัดเจนกับตัวเองเถอะน้องคือตื้อในแชทมากๆอ่เ อป็นเราชีวิตจริงจะกล้าตื้อแบบนี่กับแฟนเก่าหรอ แล้วพอเขอหย้าคือก็ทำเหมือนมาเล่นตัว เก่งแต่ในแชทแบบคุณชายบอกจริงๆนั้นแหละ อ่านละขัดใจมาก ไม่รุ้ตัวเองจะอ่านจนจบได้มั้ย คือไรท์แต่งดีมาก เราอินเองเลยอ่านต่อไม่ไหว555




    #7,068
    0
  3. #7060 0804211939 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2563 / 19:59
    ตอนนี้ไม่ใช่แค่คุณชายเป็นไบโพล่าร์แล้ว คนอ่านก็เป็นเช่นกัน
    #7,060
    0
  4. #7046 Earn___ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2563 / 15:31
    ใช่ค่ะ คุณชายเป็นไบโพลาร์แน่ๆ คนอ่านก็ตามอารมณ์ไม่ทันเหมือนกัน5555
    #7,046
    0
  5. #7039 youcanmarkminnoreninyourheart (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 กันยายน 2563 / 21:38

    กดโกรธนะคะคุณชาย บอกให้รับผิดชอบตัวเอง ตบหัวแล้วมาลูบหลังอะไรเนี่ย

    #7,039
    0
  6. #7026 soul_hyukjae (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2563 / 11:25
    คุณชายน่าจะเป็นไบโพล่าแหละ
    #7,026
    0
  7. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  8. #6958 เรดดี้ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2563 / 14:00
    น้องวันศุกร์ควรรายล้อมไปด้วยคนดีๆนะ แคร์ตัวเองบ้างเถอะลูก😭 แล้วคุณชายก็อย่าไบโพล่าบ่อยค่ะ 555555 คนฟังไม่รู้หรอกว่าเราคิดอะไรอะ
    #6,958
    0
  9. #6937 คืนอำมหิต (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 20:28
    พี่โมเห็นแก่ตัวอ่ะ
    #6,937
    0
  10. #6914 9490seluhanhunhan。 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 15:23
    ไม่มีอะไรชัดเจนซักอย่าง แงฃ
    #6,914
    0
  11. #6903 nuttyss (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2563 / 14:26
    เอาจิง วันศุกร์เป็นคนบอกเลิกเค้าเอง แต่กลับมาชวนคุยในแชทแบบตื้อๆงี้ เหมือนเล่นกับใจคุณชายมากกว่าป้ะ แล้วชอบแสดงออกแบบเราไม่ได้เป็นไรกันแล้วอีก เธอนั่นแหละครึ่งๆกลางๆ เคลียครสตัวเองก่อนมั้ย
    #6,903
    1
    • #6903-1 หมี (จากตอนที่ 8)
      28 พฤศจิกายน 2563 / 16:55
      เห็นด้วยยยย
      #6903-1
  12. #6902 ChomPuu (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2563 / 16:31
    เอาจริงนะ ญาติป่ะ ไม่ใช่พี่น้องแท้ๆอ่ะ ทำไมต้องยอมขนาดนั้น จำเป็นหรอ ถ้าเค้าดีกับเรามากๆก็โอเค นี่ไม่ใช่ดีมากป่าวอ่ะ น้องอย่าโคฟตัวเองเป็นดาวพระศุกร์นะพลีส ฉลาดได้แล้วเด้อ
    #6,902
    0
  13. #6851 rraindomm (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2563 / 07:43
    น้องโกรธคุณชายนานๆได้มั้ยหงุดหงิดมาก น้องยอมเกินไป คนเราก็มีความรู้สึกนะ คิดจะดีก็ดีจะร้ายก็ร้ายอะ ชัดเจนซักอย่างได้มั้ยเอ่ย สงสารใจน้องอะแงง
    #6,851
    0
  14. #6826 Necter (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2563 / 08:14
    เกลียดพี่โมได้ป่ะ เกินไปจิงๆเอาเปรียบน้อง คุณชายนี่ปากแข็งจิงๆ
    #6,826
    0
  15. #6793 wd_xxjk (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 18:58
    พี่โมเอาเปรียบน้องเกินไปละนะ คุณชายลุยเลยค่ะ สงสารวันศุกร์
    #6,793
    0
  16. #6778 HoneynLime (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 13:42
    อะไรของอีตาคุณชายเนี่ย งง แต่เป็นน้องคือเหนื่อยใจกับพี่โมนะความเกรงใจมันอยู่ตรงไหนเอ่ยทำงานก็ไม่เห็นโผล่มาเหมือนคนทำเช้าชามเย็นชามยังไงก็ได้เพราะยังไงตัวเองก็เป็นญาติท
    #6,778
    0
  17. #6724 doobdib04 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 13:15
    พี่โมอีกแล้วนะน้องทำงานลำบากแทบตายแต่รถก็ไม่มีใช้ตังก็มีน้อย
    #6,724
    0
  18. #6685 IiIingg (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 มีนาคม 2563 / 19:55
    น้องอย่ายอมพี่โมนะ จ้างผจก.ใหม่ไปเลย สงสารน้องจังพี่โมไม่ช่วยอะไรน้องเลย
    #6,685
    0
  19. #6639 Sweet_Memory (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:34
    พี่โมแย่สุด สงสารน้อง
    #6,639
    0
  20. #6611 chacha☁ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2563 / 10:57
    ไม่ไหวกับพี่โมจริงๆนะ น้องทำงานแทบตาย ยอมทิ้งทุกอย่างเพื่องาน แต่กลับต้องมาเจออะไรแบบนี้ ทั้งๆที่เป็นคนหาเงินเอง สงสารอ่ะ ฮือออ คุณชายช่วยน้องหน่อยยย
    #6,611
    0
  21. #6563 whydefsoul (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2562 / 08:05
    น้องน่าจะจ้างผจกคนใหม่ไปเลย ส่วนพี่โมก็ให้เลี้ยงลูก จะได้ไม่ต้องมาปวดหัว เพราะพี่โมก็เหมือนไม่ค่อยได้ดูแลจัดการอะไรให้น้องเลย
    #6,563
    0
  22. #6547 Spices_smile (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2562 / 07:23
    มีอะไรทำไมไม่พูดกานนนนนน
    #6,547
    0
  23. #6521 chalillxx_ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2562 / 22:45
    ขอโทษนะวันศุกร์แต่เอาจริงน้องไม่ควรเป็นคนพูดคำนี้อะ เห้อออ ชั้นว่าคนที่ควรเคลียร์ครสตัวเองก่อนเลยคือวันศุกร์เนี้ยแกบะ
    #6,521
    0
  24. #6499 EunPop 129 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2562 / 01:24
    อยากให้น้องเลิกจ้างเมเนจัง ดูไม่ได้ทำอะไรเลย นอกจากแค่เลี้ยงลูกกะรับงาน ไม่เห็นจะทำหน้าที่เมเนเลยอ่ะ เมเนอะไร ปล่อยให้ดาราที่ดูแลไปทำงานคนเดียว
    #6,499
    0
  25. #6490 panwinkinyourarea (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2562 / 19:56
    ชั้นงงกะ 2 คนนี้
    #6,490
    0