{ yaoi } • One and Only หวนกลิ่นรัก (end)

ตอนที่ 20 : 20 - end -

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 66,478
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,732 ครั้ง
    17 พ.ค. 64


20

 


มันเป็นความรู้สึกที่เรียกได้เต็มปากว่าใจหายตอนที่เสียงประกาศเป็นภาษาไทยดังขึ้นในห้องโดยสารชั้นเฟิร์สคลาส เครื่องบินทะยานขึ้นเหนือน่านฟ้าในเวลาต่อมา คนที่นั่งติดกระจกมองพื้นสนามบินแห่งชาติของญี่ปุ่นในตอนที่ท้องฟ้ามืดไม่วางตา มันเป็นสามวันสองคืนที่ผ่านไปเร็วมาก แต่ถึงอย่างนั้นก็คุ้มค่าแล้วที่ได้มาเที่ยวที่นี่


ข้างๆ กันในที่นั่งแพงหูฉี่คือหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิง ในตอนที่เครื่องบินเหินขึ้นสูงกว่าระดับน้ำทะเลวันศุกร์ก็เอื้อมมือสไลด์ที่กันแดดปิดลงมาแล้วเหล่มองเจ้าของร่างสูงที่นั่งหลับตานิ่งๆ ริมฝีปากบางระบายยิ้มในตอนที่แอร์โฮสเตสเดินมาโค้งให้เล็กน้อยพร้อมกับค่อยๆ รินแชมเปญลงในแก้ว อือ คุณชายเขาสั่งเอาไว้ แต่ตอนนี้คนสั่งนอนหลับไปแล้ว


วันศุกร์ขยับปากขอบคุณแอร์โฮสเตสที่กำลังจะห่มผ้าให้หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงหลังจากที่รินแชมเปญเสร็จแล้ว มือเล็กยกขึ้นห้ามแล้วเป็นฝ่ายดึงผ้าห่มมาคลุมตั้งแต่ช่วงอกกว้างถึงตักแกร่งให้คุณชายเอง ในตอนที่แอร์โฮสเตสเดินออกไปแล้ว ใบหน้าหล่อเหลาร้ายกาจของหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงก็ตรึงอยู่ในสายตาของวันศุกร์


คุณชายน่ะเหนื่อยมาตลอดสามวันเลย ทำหน้าที่เป็นไกด์ เป็นคนดูแล เป็นเพื่อน เป็นคนรัก เป็นทุกอย่างให้วันศุกร์จนเรียกได้ว่าเขาแทบจะไม่ต้องทำอะไรเลยด้วยซ้ำ คุณชายหามาให้ทุกอย่าง ขอบคุณทรงเพลิงจริงๆ ที่ทำให้วันศุกร์ได้ออกไปใช้ชีวิตเหมือนนักท่องเที่ยวปกติ ไม่ได้ขังเขาไว้ในห้องเหมือนอย่างวันแรก


มองพี่พอหรือยัง


อ้าว...นึกว่าหลับอยู่


นั่งท้าวคางมองคุณชายเขาอยู่ดีๆ ก็ต้องสะดุ้งเมื่อจู่ๆ หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงก็ลืมตาขึ้นมาพร้อมกับน้ำเสียงนุ่มๆ เรียบนิ่งตามสไตล์ของคุณชายเขา


แล้วก็ต้องหน้าแดงอีกแล้วเมื่อมือหนาเอื้อมมาลูบแก้มกันเบาๆ ดวงตาคมที่มองยังไงก็เป็นสายตาของคนเจ้าชู้จับจ้องใบหน้าหวานๆ ไม่ลดละสักวินาที


วันศุกร์เขินกับสายตาคู่นั้น มัน...บอกไม่ถูก


พักสายตาเฉยๆ


ถ้าง่วงก็นอนไปเลยครับ อีกตั้งหลายชั่วโมงกว่าจะถึงไทย


ครับ


เพลิง


อือ


ผมรักคุณนะ


คนตัวเล็กหน้าแดงก่ำในตอนที่บอกคำว่ารักออกไป มันเป็นคำคำหนึ่งที่อยากจะพูด ความรู้สึกนั้นแทบจะล้นอกอยู่แล้ว


วันศุกร์รักหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงจริงๆ รักที่ไม่ได้อยากได้อะไรตอบแทน เขาชอบที่มันเป็นแบบนี้ เราสองคนต่างก็เข้าใจกันในทุกๆ เรื่อง


คนถูกบอกรักก่อนคลี่ยิ้มแล้วลูบข้อมือข้างที่มีกำไลหินสีขาวสวมอยู่ มันเหมือนเป็นของประจำตัววันศุกร์ไปแล้ว เป็นของแทนใจที่ไม่ได้มีราคาอะไรมากมาย แต่วันศุกร์ก็เลือกที่จะใส่ไม่เคยถอด


นึกยังไงถึงบอกรักพี่ก่อน


ก็...ทีคุณชายยังบอกรักผมก่อนได้เลย


ตอนไหนครับ


ฮึ่ย ทำไมถามแบบนี้


ก็มีอยู่ไม่กี่ตอนนั่นแหละที่คุณชายเขากระซิบบอกรักเบาๆ ที่หู วันศุกร์หน้าแดงเถือกอีกแล้วเพราะถูกแกล้งด้วยคำพูดและสายตา


เห็นมั้ย คุณชายอ่ะร้ายจะตาย


วันศุกร์หยิบแชมเปญที่แอร์โฮสเตสรินให้เมื่อกี้ขึ้นมาดื่มเบาๆ เหล่ตามองค้อนคุณชายที่หยิบอีกแก้วขึ้นมาดื่มเหมือนกัน เกลียดสายตาเจ้าชู้ที่ขัดกับนิสัยของเขาจริงๆ ไม่อยากจะนึกเลยว่าถ้าคุณชายมีนิสัยเจ้าชู้ขึ้นมาจริงๆ จะแพรวพราวมากแค่ไหน


แล้วเมื่อไหร่จะเรียกชื่อพี่ปกติสักที เรียกแต่คุณชายอยู่ได้


ทำไมอ่ะครับ เรียกไม่ได้เหรอ


จะแต่งงานกันแล้วก็เรียกพี่เพลิงให้ติดปาก


พรวด!


แชมเปญที่อยู่ในปากพุ่งออกมาทันทีเมื่อได้ยินคำนั้น คนที่พูดนั่งขำพลางเอื้อมมือหยิบทิชชูมาช่วยเช็ดปาก มองคนที่แก้มแดงปลั่งตวัดสายตามองค้อนแบบงอนๆ


บ้า ใครจะแต่งงานกับคุณ


วันศุกร์ไง


คิดไปเองเก่งตลอด ได้ขอเขาหรือยังเถอะ


งั้นขอเลยได้มั้ย แต่งงานกับพี่นะครับ


“...”


วันศุกร์ถึงกับไปไม่เป็นตอนที่ถูกขอแต่งงานซึ่งๆ หน้า ก่อนจะยกมือฟาดเข้าแขนแกร่งของหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงแรงๆ เมื่อรู้ว่าตัวเองถูกแกล้งเข้าแล้ว


ตีพี่ทำไม


ผมรู้นะว่าคุณแกล้งอ่ะ


ไม่ได้แกล้งครับ เราอยากแต่งงานกับพี่มั้ย พี่ถามจริงๆ เพราะคิดเรื่องนี้มาสักพักแล้ว ถ้าวันศุกร์ยังไม่พร้อมพี่ก็ไม่รีบ


“...”


มันเร็วไปพี่รู้ แต่พี่อยากดูแลวันศุกร์ อยากให้เรามาเป็นภัสร์ฤทัยด้วยกัน


ผม...”


ครับ?”


คุณชายรู้ใช่มั้ยว่าผมยังมีอะไรที่อยากทำหลายอย่าง ยังอยากเรียนให้จบ ทำงานในวงการจนไม่มีเวลาพักผ่อน สนุกกับการยืนอยู่ต่อหน้าคนเยอะๆ คุณชายรู้ใช่มั้ยครับ


ครับ พี่รู้


ถ้าแต่งงานกันไป ผมอาจจะ...”


ทำหน้าที่เมียได้ไม่ดีพอ?”


คุณชาย! ทำไมพูดแบบนี้


คนตัวเล็กเลิ่กลั่กกับคำพูดและหน้าตานิ่งๆ ของคุณชาย แทบไม่กล้ามองหน้าอีกฝ่ายเพราะเขินรอยยิ้มร้ายๆ นั่นเหลือเกิน


พี่พูดอะไรผิด


ใครเป็นเมียคุณชาย ขี้ตู่แล้ว


เราไง


มะ...ไม่ใช่นะ


ไว้หายเขินค่อยยอมรับก็ได้ว่าเป็นเมีย เรื่องแต่งงานไว้พี่จะคุยกับคุณแม่กับท่านพ่ออีกที เราก็ต้องไปคุยกับที่ช่องด้วยว่าให้ช่วยเป็นผู้ใหญ่ในงานแต่ง ตกลงมั้ยครับ


คุณชาย! นี่พูดเองเออเองเลยนะ


อย่าเสียงดังครับวันศุกร์


พูดแค่นั้นแล้วก็แกล้งทำเป็นหลับให้คนตัวเล็กกำมือเม้มปากอย่างขัดใจเล่นๆ อยู่อย่างนั้น ไม่รับผิดชอบกับการกระทำที่ทำให้วันศุกร์แทบจะดิ้นพล่านเพราะความรวบรัดตัดตอนของคุณชาย


วันศุกร์เอนหลังนั่งก้มหน้าอยู่กับที่ เหลือบมองข้อมือข้างที่สวมกำไลหินซึ่งถูกกุมเอาไว้ด้วยมือหนาแผ่วเบา ก่อนจะเลื่อนสายตามองอีกคนที่เพิ่งหลับตาลง มองกรอบหน้าแสนจะหล่อเหลาเพอร์เฟ็กต์ของคุณชายแล้วก็ทำให้วันศุกร์คิดขึ้นมาได้ว่า...


จะมีสักกี่คนในโลกกันนะที่ทำให้หัวใจของเขาเต้นแรงได้ขนาดนี้





*****




 

ถึงจะเป็นช่วงเทศกาลแต่วังภัสร์ฤทัยก็ไม่ได้คึกคักเป็นพิเศษ เหมือนกับกรุงเทพฯ ที่เงียบเหงาเพราะคนกลับต่างจังหวัดกันหมด


ที่วังเองก็เงียบเช่นกันเพราะหม่อมราชวงศ์ภูมินทร์พาครอบครัวไปพักผ่อนที่ต่างประเทศ หม่อมราชวงศ์ทรงคุณก็ยังอยู่ที่ต่างจังหวัด ส่วนหม่อมราชวงศ์ทรงโปรดไปอยู่ที่บ้านคู่หมั้น เช่นเดียวหม่อมปนัดดาที่ไปฮันนีมูนกับหม่อมเจ้าทรงยศ


ทุกคนแยกย้ายกันไปหมด แต่เดี๋ยวก็ต้องกลับมาพร้อมหน้าพร้อมตากันในวันพรุ่งนี้ซึ่งเป็นวันขึ้นปีใหม่พอดี


วันศุกร์เดินมองภาพต่างๆ ในห้องนั่งเล่นที่ตู้ไม้สักราคาแพงถูกทำเป็นตู้โชว์ผลงานที่น่าภาคภูมิใจของพี่น้องทั้งสี่คน


แล้วก็เป็นครั้งแรกที่วันศุกร์ได้เห็นภาพในกรอบรูปของคุณชายทรงเพลิงเมื่อหลายปีก่อน มันเป็นภาพที่คุณชายใส่ชุดสำหรับกีฬาโปโลเต็มยศนั่งกุมบังเหียนบนหลังม้า ถือถ้วยรางวัลอันใหญ่แล้วส่งยิ้มที่มองไม่ออกว่าเป็นยิ้มให้กับกล้อง


เท่มากๆ เลยแหละคุณชาย


เดี๋ยวนี้ยังได้ขี่ม้าอยู่มั้ยครับ


หันไปถามคนที่นั่งไขว่ห้างจิบชาสมกับเป็นผู้ดี วันนี้คุณชายทรงเพลิงอยู่ในชุดไปรเวทสบายตา แต่ก็ยังดูหล่อเหลาสะอาดสะอ้านแบบผู้ดีเหมือนเดิม


ไม่แล้วครับ ไม่ค่อยมีเวลา


อ่า...น่าเสียดายจัง คุณชายเวลาควบม้าเท่จะตาย


มองคนที่อยู่ในชุดเสื้อยืดแขนยาวสีขาวถูกถกแขนขึ้นลวกๆ โชว์ท่อนแขนแกร่งที่เต็มไปด้วยรอยเส้นเลือดชัดเจน กางเกงยีนขายาวสีเข้มพอดีตัวเข้ากับรูปขายาวๆ ของคุณชาย ผมไม่ได้เซ็ตแต่ก็ยังดูหล่ออยู่ดีทำให้วันศุกร์รู้สึกภูมิใจจริงๆ ที่มีแฟนหล่อขนาดนี้ ยิ่งเมื่อคุณชายเอาแว่นกันแดดเกี่ยวหูแล้วทิ้งให้แว่นตาห้อยอยู่ที่ท้ายทอยยิ่งดูดีเข้าไปใหญ่


จริงๆ เขาเพิ่งไปกินข้าวกับคุณชายมาแล้วทรงเพลิงก็พามาเที่ยววัง ซื้อของกินและของขวัญปีใหม่มาฝากพี่ๆ แม่บ้านกับรปภ. ที่ไม่ได้ไปเที่ยวที่ไหนในช่วงเทศกาลแบบนี้


แล้วไม่เสียดายเหรอครับ


ไม่ค่อยเท่าไหร่ พี่ห่างจากมันมานานแล้ว


ผมอยากรู้อ่ะครับ ขี่ม้ากับขับรถอันไหนยากกว่ากัน


ขี่ม้าครับ รถไม่มีชีวิตเราควบคุมมันได้ แต่กับม้าเขามีชีวิต ต้องคอยดูดีๆ ว่าเขาอยู่ในอารมณ์ไหน บางตัวอารมณ์ดีก่อนลงแข่ง แต่พอพาเข้าสนามจริงๆ ก็ดีดขึ้นมา ต้องสนิทกับเขาจริงๆ ถึงจะรู้ใจกัน


โห พูดแบบนี้ก็ไม่อยากขี่ม้าเลย คุณชายรู้มั้ย ละครเรื่องหน้าผมต้องไปเรียนขี่ม้าด้วยนะ...ร้องไห้ก่อนแน่ๆ


มันไม่ยากขนาดนั้น เดี๋ยวพี่ช่วยสอนให้ก็ได้


ไม่เอา ไม่อยากเรียนกับคุณครูดุๆ


พี่ดุตรงไหน


ดุตรงนี้แหละ นิดหน่อยก็ตีมือ ถ้าผมไปเรียนกับคุณชายไม่โดนตีทั้งวันจนช้ำเลยเหรอ มือตัวเองก็หนักจะตาย ตีมาได้...”


ก็เพิ่งโดนไปสดๆ ร้อนๆ เมื่อเช้านั่นแหละ เพราะไปช่วยหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงทำอาหารเช้ากินแต่ตัวเองไม่มีเซนส์ด้านเข้าครัว หยิบจับอะไรก็โดนคุณชายเขาตีมือจนสุดท้ายก็ต้องไปนั่งเท้าคางรอกินอย่างเดียว ให้ทรงเพลิงเป็นคนทำเองทุกอย่าง


ก็ดื้อเอง พูดอะไรไม่เคยฟัง


ฮื้อ เขาไม่ได้ดื้อสักหน่อย ก็อยากช่วยอ่ะ เป็นแฟนที่ดีไง


เอาไว้แต่งงานแล้วค่อยช่วย ตอนนี้อยู่ไกลๆ ครัวได้เท่าไหร่ยิ่งดี


แรงนะคุณชาย ผมไม่ได้ซื่อบื้อขนาดนั้นสักหน่อย


พี่ไม่ได้หมายความแบบนั้น พี่กลัววันศุกร์โดนมีดบาด


จิ๊บจ๊อยอ่าคุณชายยยย


ลากเสียงยาวๆ ก่อนจะตกเข้าไปอยู่ในอ้อมกอดอุ่นของหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิง คุณชายตัวโตทนความน่ารักของแฟนไม่ไหวจนต้องลุกเดินมากอดเจ้าคนที่ขยับปากจิ้มลิ้มถามนู่นถามนี่


ถ้าไม่อยากเรียนกับพี่ก็ไม่เป็นไร พี่มีโค้ชเก่งๆ ที่รู้จัก เราหัวไวเรียนไม่นานก็คงบังคับม้าได้


ไม่เอาหรอกครับ มีคุณชายอยู่แล้วจะไปหาคนอื่นมาสอนทำไม ดูนี่สิ แชมป์โปโลตั้งกี่สมัย นี่ถ้าไม่ได้มาเป็นท่านรองประธานก็คงผันตัวไปเป็นนักกีฬาทีมชาติแล้วมั้ง


เว่อร์แล้ววันศุกร์ พี่ไม่เคยคิดเอาดีทางนี้


อ้าว เหรอครับ


ครับ แค่เล่นสนุกๆ แข่งแลกเกรดแค่นั้น


โอ้โห...คุณชาย ร้ายนะเนี่ย แสดงว่าตอนวัยรุ่นไม่ตั้งใจเรียนใช่มั้ย


ก็มีบ้าง


วันศุกร์หัวเราะออกมาเพราะไม่เคยรู้มาก่อนว่าหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงจะแข่งกีฬาเพื่อแลกกับเกรดดีๆ นึกไม่ออกเลยว่าคุณชายในตอนนั้นเป็นยังไง จะห้าวก๋ากั่นมากแค่ไหน


เพลิงครับ


พี่เพลิง


อะ...อะไร


เรียกดีๆ พี่แก่กว่าเราตั้งกี่ปี ถ้าคุณแม่พี่ได้ยินจะโดนดุเอา


คนตัวเล็กทำหน้าหงอยเพราะไม่ชินกับอะไรแบบนี้ ก็เรียกแบบนี้มาตั้งนานจู่ๆ จะให้มาเปลี่ยนกันได้ยังไง


ไม่ชินอ่ะครับ ผมเรียกของผมมาตั้งนาน


ทำให้ชินครับ


เพลิง


พี่เพลิง


ง่ะ


สบตากับดวงตาคมกริบของคนที่กำลังกอดรัดตัวเองอยู่ วันศุกร์เม้มปาก ซ่อนแก้มแดงๆ ไว้ไม่ได้แล้วเพราะเมื่อกี้คุณชายเขาดันก้มลงมาจูบเบาๆ ที่ปลายจมูกรั้น


โอเค พี่เพลิงก็พี่เพลิง


ดีมากน้องวันศุกร์


เฮ้ย ไม่ต้องเรียกผมแบบนั้นเลยนะ


ทำไม ก็เราเด็กกว่าพี่


ไม่เอาครับ เด็กกว่าไม่เห็นต้องเรียกน้องเลย


พี่ฐากับคุณแม่ก็เรียกเราแบบนี้ น่ารักดี น้องวันศุกร์


อย่ามาแกล้งผมได้มั้ยเนี่ย


พี่ไม่ได้แกล้ง


อยากพาไปส่องกระจกจริงๆ ดูหน้าตัวเองซะก่อนเถอะครับว่าเป็นยังไง


มองค้อนคนที่ทำหน้าเจ้าเล่ห์ปนขำ พอแกล้งกันได้ก็สนุกนักเชียว วันศุกร์เอาปลายนิ้วจิ้มแก้มของคุณชายเขาเล่นๆ อย่างมันเขี้ยว พอเห็นริมฝีปากของคนตัวสูงเหยียดยิ้มเข้าหน่อยก็ยื่นหน้าเข้าไปจูบเบาๆ แล้วผละออกทันที


อยากโดนเหรอวันศุกร์


โดนอะไรครับ ผมทำอะไรผิดอีกเหรอ


อย่าลืมนะว่าวันนี้ไม่มีใครอยู่บ้าน พี่จับเราแก้ผ้าตรงนี้ก็ได้นะ


พูดอะไรออกมาครับ! อายบ้างมั้ยเนี่ย


พี่พูดจริง


บ้า


อยากลองมั้ย


ฮื้อ ไม่เอานะพี่เพลิง!”


ก็นั่นแหละ ต่อให้ขอร้อง ผลักอีกคนออกยังไงก็ไม่สำเร็จ เพราะถ้าคุณชายเขาเลือกแล้วก็ห้ามอะไรไม่เคยจะได้เลย


แล้วที่ร้องเรียกพี่เพลิงอย่างนั้น...


วันศุกร์ไม่มีทางรู้เลยว่าเสียงหวานๆ ของตัวเองมันปลุกเร้าความต้องการของหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงมากแค่ไหน


ไม่มีทางรู้...จนได้ตกอยู่ใต้ร่างของทรงเพลิงซ้ำแล้วซ้ำเล่า





*****




 

(หวัดดีปีใหม่เว้ยไอ้น้อง รับข่าวดีตั้งแต่ต้นปีเลยนะมึงน่ะ)


สวัสดีปีใหม่ครับพี่ออย เรื่องนี้จะถ่ายทำมาราธอนเหมือนเดิมมั้ยครับ


(แน่นอน สไตล์กูเป็นแบบนั้นอ่ะ ฮ่าๆ...นี่กูลงทุนมาเกาหลีดูชุดฟิตติ้งให้พวกมึงเลยนะ ทำงานแม้กระทั่งวันหยุด เหนื่อยเหลือเกิน)


แน่ใจนะครับว่าไปทำงาน


(เอ้าไอ้นี่...ไม่อยากจะด่าตั้งแต่ต้นปี)


พี่ออยๆ ผมไปก่อนนะ พระมาแล้ว


(ทำบุญเผื่อกูด้วยนะ)


ได้เลยพี่


วันศุกร์ตัดสายทิ้งแล้วรีบยัดโทรศัพท์ใส่กระเป๋ากางเกงก่อนจะหันมายิ้มแฉ่งให้คนตัวโตที่ยืนถือถาดใส่ของทำบุญ ถึงจะโดนดุทางสายตาแต่คนตัวเล็กก็ไม่ได้รู้สึกสำนึกผิดอะไรเลยสักนิด เพราะเช้าปีใหม่วันนี้เขาได้รับข่าวดีหลายๆ เรื่องเลย


เราเข้าไปใส่ต่อคุณแม่


โอเคครับ


กระซิบคุยกันงุ้งงิ้งในระหว่างที่รอให้หม่อมปนัดดา หม่อมราชวงศ์รฐากับลูกชายตัวน้อยๆ และหม่อมเจ้าทรงยศหยิบของใส่บาตรพระ วันศุกร์กับคุณชายทรงเพลิงยืนอยู่ด้านหลังหน้าประตูรั้วของวังภัสร์ฤทัย ใบหน้าขาวๆ มีรอยยิ้มประดับอยู่ตลอด นั่นก็เป็นเพราะว่าวันศุกร์มีความสุขมากๆ ทั้งเรื่องชีวิตส่วนตัวและเรื่องงาน


ที่บอกว่าได้รับข่าวดีตั้งแต่เช้าก็เพราะว่าพี่ออยผู้กำกับคนเดิมติดต่อให้เขามาเป็นพระเอกละครพีเรียดอีกเรื่อง เท่ากับว่าปีนี้วันศุกร์มีละครที่ต้องถ่ายถึงสองเรื่อง ไหนจะอีเวนต์ต่างๆ ที่ยังไม่ได้นับรวมไปอีก และฮือฮามากยิ่งขึ้นกว่าเดิมเมื่อแบรนด์เชอรีอัลประกาศว่าปีนี้เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเมืองคานส์ มีวันศุกร์เข้าร่วมเดินพรมแดงด้วย


ข่าวดีอีกอย่างก็คือ ภาพยนตร์ที่ออกฉายเมื่อสองสัปดาห์ก่อนทำรายได้ทะลุร้อยล้านภายเวลาอันสั้น แถมยังเป็นกระแสนิยมในต่างประเทศอีกด้วย วันศุกร์ได้รับเรื่องดีๆ ตั้งแต่เช้าจนยิ้มแก้มแทบปริไปแล้ว


ค่อยๆ เดินครับ


หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงประคองแขนเล็กๆ ด้วยมือข้างเดียวในตอนที่ผู้ใหญ่หลีกทางให้พวกเขาได้เข้าไปหยิบของใส่บาตรพระ เมื่อคืนฝนหนัก พื้นซีเมนต์หน้าบ้านเลยเปียกแฉะ หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงก็กลัวว่าน้องจะลื่นหัวแตกไปซะก่อนเพราะไม่ค่อยระวังอะไรสักเท่าไหร่ เลยต้องจับต้องประคองไว้ ดูแลกันไปเรื่อยๆ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเล็กน้อยแค่ไหนก็ตาม


วันศุกร์หยิบของที่เตรียมไว้ใส่ลงไปในบาตรสลับกับคุณชายทรงเพลิง ยกมือไหว้พระพร้อมกันหนึ่งครั้งแล้วถอยมานั่งยองๆ รับพรกรวดน้ำตรงพื้น ตากลมๆ สบกับดวงตาคมกริบ ทรงเพลิงยกยิ้มให้น้อง ในขณะที่วันศุกร์หลุบตามองพื้นเพราะจู่ๆ ก็เกิดอาการเขินขึ้นมาเฉยๆ


ไม่คิดว่าจะมีวันที่ได้อยู่ด้วยกันแบบนี้ ไม่คิดว่าในวันหนึ่งวันศุกร์จะได้ทำบุญใส่บาตร ใช้ชีวิตเหมือนเป็นครอบครัวเดียวกันกับภัสร์ฤทัย


ถ้าไม่รีบไปไหนก็เข้าไปนั่งพักผ่อนก่อน เมื่อเช้าท่านพ่อเข้าครัวทำข้าวต้มหมูไว้ วันศุกร์ไม่ได้ลดน้ำหนักอยู่ใช่มั้ยลูก...แม่เห็นดาราเขาชอบคุมอาหารกัน


ไม่ครับคุณแม่ มื้อเช้าผมกินอะไรก็ได้ครับ


ดีแล้ว เราต้องกินให้มากๆ เลยนะวันศุกร์ ตัวเล็กกว่าชายเพลิงตั้งเยอะ...นี่ แต่พ่อจะบอกอะไรให้ พ่อน่ะเชฟเก่า เคยไปเรียนทำอาหารกับเชฟเอียนมาสามปีเลยนะ


แล้วก็ต้องคลี่ยิ้มออกมาอย่างเขินๆ เมื่อหม่อมเจ้าทรงยศหันมาคุยด้วยอย่างเอ็นดู เอาจริงๆ วันศุกร์เกร็งมากเมื่อต้องคุยกับท่านชาย ก็พูดคำที่ต้องใช้แทนตัวกับท่านไม่เป็น สมัยเด็กๆ ไม่ได้ตั้งใจเรียนเรื่องคำราชาศัพท์อีกด้วย...ไม่อย่างนั้นคงเก่งกว่านี้ไปนานแล้ว


ก็ใครจะไปรู้ว่าจะได้แฟนเป็นถึงหม่อมราชวงศ์ที่มีพ่อเป็นหม่อมเจ้ากันล่ะ


แต่เอาจริงๆ แล้วคุณชายทรงเพลิงก็บอกกับวันศุกร์ไว้ตั้งแต่แรกแล้วแหละว่าที่วังของเขาไม่ได้เคร่งเรื่องเกี่ยวกับการใช้คำเหล่านั้นสักเท่าไหร่ ถึงจะรู้แต่ก็ยังเกร็งอยู่ดี...เพราะการเป็นแค่สามัญชนธรรมดาที่ได้เข้าวังแบบนี้ อยู่กับคนที่มียศเจ้าแบบนั้น เป็นใครก็คงไม่สามารถทำตัวสบายๆ ได้หรอก


วันศุกร์ชอบกินกุ้งหรือหมูมากกว่ากันจ๊ะ ท่านพ่อทำข้าวต้มไว้สองอย่าง พอดีชายเล็กเขาชอบกินกุ้ง แต่น้าเขาดันกินกุ้งไม่ได้ ท่านพ่อเลยจัดให้สองอย่างเลยจ้ะ


ก็ได้ทั้งสองอย่างเลยนะครับพี่ฐา วันศุกร์เหลือบมองคนตัวโตที่กำลังเดินข้างๆ กันเพื่อเข้าไปในวัง หันไปมองหน้าคนที่กินอาหารทะเลไม่ได้เลยสักอย่าง ผมกินข้าวต้มหมูดีกว่าครับ เดี๋ยวคนแถวนี้ไม่มีเพื่อนกินด้วย...กลัวจะเหงา


เสียงเล็กๆ ทำเอาผู้ใหญ่ที่เดินอยู่ข้างหน้าหัวเราะออกมา ทั้งหม่อมเจ้าทรงยศ หม่อมปนัดดา หม่อมราชวงศ์รฐา หรือแม้กระทั่งหม่อมราชวงศ์ตัวน้อยๆ ยังหัวเราะตามผู้ใหญ่อย่างอารมณ์ดี มีแต่คุณชายทรงเพลิงนั่นแหละที่แค่เหลือบตามามองวันศุกร์นิ่งๆ


อยู่ต่อหน้าท่านพ่อก็ต้องเก๊กขรึมหน่อย...คงงั้นมั้ง


พ่อว่าจะชวนไปตีกอล์ฟสักหน่อย แต่อากาศแบบนี้อยู่บ้านดีกว่า ว่ามั้ยชายเพลิง


ครับท่านพ่อ พักผ่อนดีกว่าครับ


เพราะว่าเดินรั้งท้ายสุดวันศุกร์เลยตกเป็นเหยื่อของหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงจนได้ คนที่ปากพูดกับท่านพ่อแต่มือเลื้อยเก่งยิ่งกว่างูมาคว้าเอวบางให้คนตัวเล็กขยับมาเดินในอ้อมแขน แกล้งวันศุกร์ด้วยการบีบคลึงสะโพกไปหนึ่งครั้งจนน้องสะดุ้งกระโดดหนีอย่างแนบเนียนในจังหวะที่หม่อมเจ้าทรงยศหันหลังมาพอดี


ชายเพลิง


เสียงทุ้มอ่อนโยนเรียกลูกชายคนรองสุดท้องที่กำลังยกยิ้ม


ครับท่านพ่อ


เข้ามาคุยกับพ่อที่ห้องหน่อยสิ





****




 

หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงจำได้ว่าครั้งสุดท้ายที่เขาได้เข้ามาในห้องทำงานของท่านพ่อก็คือตอนเก้าขวบ เด็กหนุ่มในตอนนั้นงอแงไม่อยากกลับอังกฤษเพราะเบื่อที่นั่นเต็มทน อยากอยู่บ้าน อยากเรียนไฮสคูลในไทยมากกว่าต้องไปใช้ชีวิตกับพี่น้องที่ต่างแดน


อือ เขาดื้อที่สุดในบรรดาพี่น้อง พูดก็ยาก ไม่ได้ว่านอนสอนง่ายเหมือนคนอื่น


ท่านพ่อ


นั่งลงก่อนสิลูก


ครับ


เหมือนตอนเก้าขวบไม่มีผิด ต่างกันตรงที่ในตอนนี้เขาโตเป็นชายหนุ่มวัยสามสิบที่ภูมิฐาน หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงนั่งลงบนโซฟาสีแดงเลือดหมูในขณะที่หม่อมเจ้าทรงยศเองก็นั่งลงข้างๆ ลูกชาย


พ่อว่าจะพูดเรื่องนี้สักพักแล้ว แต่ยังไม่มีโอกาส


เรื่องอะไรครับท่านพ่อ


เรื่องแฟนลูกนั่นแหละ ได้ข่าวว่าไม่มีญาติที่ไหนแล้วใช่มั้ย


ไม่เชิงว่าไม่มีครับท่านพ่อ วันศุกร์มีลูกพี่ลูกน้องกับหลานอยู่คนหนึ่ง แต่ที่ผ่านมามีปัญหาเกิดขึ้น ตอนนี้วันศุกร์เลยเหลือตัวคนเดียวครับ


อืม พ่อเข้าใจแล้ว


“...”


แล้วอยากให้เขามาเป็นครอบครัวเดียวกันมั้ย


หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงคลี่ยิ้ม ถึงจะไม่ได้สนิทกับท่านพ่อมากเท่าไหร่เพราะเขาไม่ได้โตมาในการเลี้ยงดูของท่าน แต่คนเป็นพ่อ ยังไงก็มองสายตาของลูกชายออกเสมอ รู้ว่าลูกรักใครชอบใคร อยากใช้ชีวิตร่วมกับใคร


อยากครับ แต่วันศุกร์ยังไม่พร้อม เขายังมีหลายเรื่องที่อยากทำ


ทำให้เขาพร้อมสิ ทำเรื่องที่อยากทำไปพร้อมกับการเป็นคนของภัสร์ฤทัยไม่ได้เหรอลูก


แสดงว่าท่านพ่อชอบวันศุกร์ใช่มั้ยครับ


รู้น้อยไปซะแล้ว พ่อเป็นคนเสนอชื่อไว้กับหนูเมย์ ให้เอาวันศุกร์มาเป็นพรีเซ็นเตอร์...ไม่ยักรู้มาก่อนว่าที่แท้ก็คือแฟนของไอ้ลูกชายนี่เอง


ทรงเพลิงทำหน้าแปลกใจ แหงสิ ใครจะคิดว่าประธานบริษัทอย่างหม่อมเจ้าทรงยศที่กำลังจะวางมือแล้วยังชี้นิ้วอยากได้พรีเซ็นเตอร์คนนู้นคนนี้อยู่อีก โลกมันก็กลมซะเหลือเกินที่ท่านพ่อเลือกวันศุกร์


พ่อถามไว้เผื่อวันศุกร์เขาพร้อมจะใช้ชีวิตกับลูก ถ้าวันศุกร์ไม่มีญาติที่ไหนแล้ว เรื่องสู่ขอจะทำยังไง


วันศุกร์มีผู้ใหญ่ที่เคารพอยู่ครับ คุณวรวีร์ เจ้าของช่องที่วันศุกร์สังกัดอยู่ ถ้าวันศุกร์พร้อมเมื่อไหร่ผมจะรบกวนให้ท่านพ่อช่วยไปเป็นธุระให้ครับ


ไม่รบกวนเลยไอ้ลูกชาย แต่ถ้าจะหมั้นกันเองไว้ก่อนก็อย่าลืมบอก พ่อมีของจะให้วันศุกร์...ส่วนเรื่องแต่งงานคงยังอีกยาวใช่มั้ย


ครับท่านพ่อ ผมแล้วแต่วันศุกร์ครับ


หม่อมเจ้าทรงยศพยักหน้า ส่งยิ้มให้ลูกชายที่อะไรๆ ก็แล้วแต่แฟนแล้วแต่คนรักเสมอ


ออกไปทานข้าวเถอะลูก เดี๋ยวพ่อจะออกไปให้อาหารปลาคาร์ฟสักหน่อย


ขอบคุณครับท่านพ่อ


ทรงเพลิงทำให้ท่านชายทรงยศหวนไปนึกถึงตอนที่เขายังหนุ่มยังแน่น หัวรั้น ดื้อเงียบเหมือนกับทรงเพลิงไม่มีผิด ทั้งที่เป็นคนไม่ยอมอะไรง่ายๆ ไม่เคยต้องสนใจใคร แต่กลับต้องแพ้พ่ายให้หม่อมปนัดดาผู้ซึ่งเป็นคู่ชีวิต


หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงในตอนนี้ จะเรียกว่าอะไรดี


เรียกว่าแพ้ความรัก?


หรือแพ้ให้กับคนคนนั้นที่อยู่ในหัวใจกันแน่





****




 

ดวงอาทิตย์กำลังลับขอบฟ้าทำให้แม่น้ำเจ้าพระยาตรงหน้ากลายเป็นสีทองอมส้ม ถึงแม้ว่าพื้นตรงนี้ยังคงเฉอะแฉะหยาดน้ำฝน แต่ในช่วงเวลาแบบนี้ ที่ตรงนี้...ก็โรแมนติกไม่เบาเลยทีเดียว เทศกาลที่ใครต่อใครคงได้อยู่กับคนที่ตัวเองรัก อยู่กับครอบครัว สองปีที่ผ่านมาวันศุกร์ไม่เคยได้สัมผัสกับมันเลยสักครั้งจนกระทั่งวันนี้


วันศุกร์คลี่ยิ้มมองคนตัวโตที่เอนตัวนอนบนตักของเขา ขายาวๆ ของหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงพาดบนพนักแขนของเก้าอี้ตัวยาว ปลายเท้าห้อยระพื้นอยู่อย่างนั้น มือหนาข้างหนึ่งเอื้อมมากุมมือบางไว้อย่างทะนุถนอม ถึงจะโตแล้วแต่ก็ยังอ้อนเขาเหมือนเด็ก ให้ลูบผมบ้าง จูบหน้าผากบ้าง ลูบแก้มบ้าง


คุณชายนะคุณชาย...


เขาปล่อยให้สายลมเย็นๆ พัดผ่านไปผ่านมา วันศุกร์นึกถึงช่วงเวลาของปีที่แล้วที่ผ่านพ้นไปแล้วหลายชั่วโมง เขาอยากขอบคุณปีเก่าที่ผ่านมาที่ทำให้ได้พบเจอกับเรื่องราวต่างๆ มันเปลี่ยนชีวิตเขาอีกครั้ง


ขอบคุณที่ทำให้กลับมาเจอกับหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิง...คนที่วันศุกร์รักดั่งชีวิตอีกครั้ง


รักมากๆ เลยแหละ


เขายังนึกไม่ออกเลยว่าป่านนี้ถ้าคุณชายยังไม่เข้ามาในชีวิตของกันและกัน วันศุกร์จะเป็นยังไง มันคงเรื่อยๆ เอื่อยๆ เหมือนที่ผ่านมา ไม่มีชีวิตหวือหวาเพราะก้มหน้าทำงานไม่ลืมหูลืมตาอยู่อย่างนั้น


ชีวิตของวันศุกร์ที่คนภายนอกมองว่ามีสีสัน แต่ในความจริงแล้วมันก็เหมือนกับไฟที่ถูกปิดไว้เท่านั้นแหละ ไม่มีอะไรน่าสนใจเลย จนกระทั่งได้เจอคุณชายทรงเพลิงอีกครั้ง


มันพิเศษมากจริงๆ


ยิ้มอะไรคนเดียว


ยิ้มคนเดียวที่ไหน ตัวเองก็ยิ้มด้วยหรอก


พี่ยิ้มเพราะมองหน้าเราอยู่


ผมก็เหมือนกันครับ


พี่เพลิงของวันศุกร์ไม่ยอมละสายตาจากใบหน้าเขาไปเลย มองได้มองดีไม่รู้จักเบื่อ มองจนวันศุกร์ไม่กล้าจะสบตาด้วยแล้วเพราะมันเขินเกินกว่าจะทนไหว ถึงจะบ่อยครั้งที่เราต่างก็มองหน้ากันด้วยความรัก แต่วันศุกร์ก็ยังไม่ชินสักที


ไหนบอกว่าจะมาดูพระอาทิตย์ตก ทำไมเอาแต่มองหน้าพี่


ก็มองอยู่นี่ไงครับ!


เงยหน้าขึ้นแทบไม่ทันเพราะถูกคุณชายเขาแกล้งด้วยคำพูดแบบนั้น อือ วันศุกร์ขอให้ทรงเพลิงพาออกมานั่งดูพระอาทิตย์ตกเอง ไม่รู้ทำไมถึงอยากดูขึ้นมาทั้งๆ ที่มันก็ไม่ได้พิเศษอะไรมากมาย พระอาทิตย์ตกแบบนี้วันศุกร์เคยเห็นมานักต่อนักแล้ว


ยอมรับก็ได้ ก็แค่อยากหาเรื่องอยู่กับคุณชายเขาเท่านั้นเอง


เมื่อยมั้ย


เมื่อยมากกกก หัวพี่เพลิงหนักจะตาย นอนทับมาได้


งั้นมานอนทับคืน


ได้ไงอ่ะครับ ตัวไม่ได้หนักเหมือนกันสักหน่อย


งั้นทำให้พี่เมื่อยสิ จะได้หายกัน


ไม่เอาๆ เดี๋ยวก็มางอแงให้ผมนวดอีก


หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงลุกขึ้นจากตักของคนที่บ่นว่าเมื่อย บีบจมูกรั้นเบาๆ เมื่อถูกย่นจมูกใส่ แกล้งอีกคนด้วยการยีผมสีดำนุ่มๆ ก่อนจะคว้าวันศุกร์เข้ามากอดเอาไว้หลวมๆ นั่งดูพระอาทิตย์ตกดินไปด้วยกัน


ที่บอกว่าถ้าเมื่อยแล้วมางอแงให้นวด ความจริงก็คือ ต่อให้คุณชายไม่งอแงยังไงวันศุกร์ก็นวดให้เขาอยู่แล้ว เพราะว่าอยากดูแลคนที่เป็นหัวใจให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ แค่นั้นมันยังเทียบไม่ได้กับสิ่งที่หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงมอบให้วันศุกร์เลยด้วยซ้ำ


ทุกๆ อย่างเลย


ท่านพ่อเรียกพี่ไปคุยเรื่องของเราสองคน ถ้าเราพร้อมเมื่อไหร่ท่านพ่อจะไปสู่ขอเรากับคุณวรวีร์


อะไรอ่ะครับ ถามกันสักคำหน่อยมั้ย


แกล้งทำหน้างอไปงั้นแหละ แต่ในใจดวงน้อยๆ เต้นโครมครามเมื่อรู้ว่าผู้ใหญ่ยินดีต้อนรับกันขนาดนี้ วันศุกร์ไม่รู้จะทำหน้ายังไงดีแล้วด้วย ได้แต่หันไปมองใบหน้าของหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิง มองดวงตาคู่นั้นที่จ้องอยู่ก่อนแล้ว


พี่ไม่ได้บังคับ รอเราพร้อมแหละครับ


“...”


เตรียมคิดไว้เลยว่าฮันนีมูนจะไปที่ไหน


แล้วก็ต้องหน้าร้อนขึ้นมาทันทีเมื่อคิดเรื่องนั้นทั้งๆ ที่มันยังคงอีกยาวไกล วันศุกร์ชอบนะที่คุณชายเขาเป็นคนมองอะไรไกลๆ ขนาดนั้น มองถึงอนาคตของเราสองคนที่อยู่ด้วยกันไปเรื่อยๆ ไม่แยกจากกันไปไหน


ที่ไหนก็ได้ที่มีพี่เพลิง


พูดแบบนี้แสดงว่าตกลง?”


ตกลงอะไรครับ


แต่งงานกับพี่ไง


ก็พี่เพลิงถามนี่นา เลยตอบ...ฮื้อ นี่อย่ามาแกล้งกันนะ


แล้วอกแกร่งก็ถูกฟาดไปหลายครั้งเพราะรอยยิ้มขี้เล่นของหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิง วันศุกร์ใจเต้นแรงจนเหนื่อยแล้ว ช่วงหลังมานี้คุณชายเขาแต่พูดเรื่องแต่งงานจนวันศุกร์อดคิดไม่ได้เลยจริงๆ ว่าถ้าวันไหนพลั้งปากตอบตกลงออกไป ทรงเพลิงจะดีใจมากแค่ไหน


พี่ถามเผื่อไว้ เราก็รู้ว่าพี่รอได้อยู่แล้ว


รอได้แต่ถามบ่อยจังนะครับ


เผื่อวันศุกร์จะตกลงสักครั้งไง


“...”


ทนหน่อยนะครับ พี่จะถามเราบ่อยๆ อย่างนี้จนกว่าจะได้คำตอบ


นิ้วเรียวเกลี่ยเส้นผมที่ปรกหน้าหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงเบาๆ ยื่นหน้าไปจูบแก้มของคนตัวโตอย่างแสนรักและนั่งสบตากัน ไม่มีอะไรที่ทำให้วันศุกร์อิ่มใจได้เท่ากับตอนที่ได้กอดกัน


จับมือกัน จูบกัน


งั้นก็ไม่ต้องถามบ่อยๆ แล้วนะครับ


ดูแลกันไปอย่างนี้


ยังไงผมก็ต้องแต่งกับพี่เพลิงอยู่แล้ว


กลั้นยิ้มเอาไว้เมื่อหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงจ้องหน้าเขานิ่งๆ รู้แล้วว่าคนตรงหน้ากำลังอึ้งกับคำตอบที่อ้อมไปอ้อมมาของเขา วันศุกร์ลูบแก้มทรงเพลิงเบาๆ จูบลงบนหน้าผากของหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงให้อีกฝ่ายรู้ว่าในตอนนี้เขามีความสุขมากแค่ไหน


แล้วยิ้มที่วันศุกร์ชอบที่สุดก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิง...


ขอบคุณนะวันศุกร์ ที่รัก ที่ฝากชีวิตให้พี่ดูแล


ขอบคุณเหมือนกันนะครับ พี่เพลิง


พี่เพลิงของวันศุกร์




The end



#หวนกลิ่นรัก





มาถึงปลายทางแล้วในระยะเวลาสั้นๆ ที่อยู่ด้วยกัน ขอบคุณทุกคนมากๆ เลยนะคะ :)

หวนกลิ่นรักอาจไม่มีความหวานตั้งแต่เริ่มต้นเหมือนเรื่องอื่นๆ ที่ผ่านมา แต่ก็จบอย่างสวยงามใช่มั้ยคะ

คุณชายเพลิงเป็นพล็อตที่เราอยากแต่งมากๆ มีฟีลตั้งแต่ตอนที่ยังแต่งคุณชายโปรดแล้วด้วยแหละค่ะ

มีหลายคนอยากอ่านช่วงที่เพลิงเจอกับวันศุกร์แรกๆ ดีลกันยังไงคนพี่ถึงหิ้วคนน้องขึ้นห้อง แง เราไม่ได้แต่งเอาไว้เลยค่ะ T_T


สุดท้ายนี้แล้ว ขอบคุณทุกคนอีกครั้ง ขอบคุณมากๆ สำหรับกำลังใจ ขอบคุณที่รักชายเพลิงกับวันศุกร์ 

ขอบคุณนะคะที่อ่านมาจนถึงตรงนี้ :) 


ps. ยังไงก็ฝากรอหม่อมราชวงศ์ทรงคุณด้วยนะคะ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.732K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,114 ความคิดเห็น

  1. #7114 aomsep (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2564 / 00:22
    น่ารักทั้งพี่เพลิงและน้องวันศุกร์ น่ารักมุ้งมิ้ง อ่านไปยิ้มไป รอติดตามผลงานนะตะ
    #7,114
    0
  2. #7110 baekbow (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 เมษายน 2564 / 09:50

    แงงงง เป็นฉากจบที่ดีมากเลยอ่ะ ตอบตกลงแต่งงานใต้แสงอาทิตย์ที่กำลังตกดิน มันต้องโรแมนติกมากแน่ๆเลย แต่รักกันขนาดนี้แล้ว การที่จะมาเป็นครอบครัวเดียวกัน มันก็เป็นเรื่องที่แน่นอนอยู่แล้วล่ะเนอะ // สำหรับเรื่องนี้ก็ต้องบอกว่าเป็นฟิลกู๊ดดด ที่มีแต่ความละมุนอีกเรื่องนึงเลยแหละ คุณชายคือที่สุดของแฟนแห่งชาติเลย ตั้งแต่จุดเริ่มต้นที่เขาเลิกกันก็เพราะคุณชายรักน้องมากถึงยอมปล่อยน้องไป จนได้กลับมาเจอกัน ก็ตามดูแลเหมือนเดิม เหมือนเรื่องวันนั้นมันไม่เคยเกิดขึ้น และเราไม่เคยเลิกกัน คือเขาทั้งคู่ทำตัวเหมือนคนไม่เคยเลิกกันจริงๆอ่ะ เพราะในใจลึกๆเขาก็ยังรักกันอยู่ วันศุกร์เองที่ทำพลาดไปในวันนั้น พอได้กลับมาเจอกัน น้องก็รู้สึกผิดมากพร้อมๆไปกับที่ใจก็อยากกลับไปคบกับเขาเหมือนเดิม มันเลยออกมาเป็นความสัมพันธ์ที่ไม่ต่างจากตอนเป็นแฟนกันเลย เหมือนเรามานั่งดูคนจีบกันอ่ะ 55555 เรื่องนี้ก็ครบรสอยู่นะ มีทั้งมุมน่ารัก มุมหวานๆ ยียวนกวนประสาทก็มี แต่สุดท้ายเขาก็อยู่เคียงข้างกันเสมอ มันดีมากๆเลย สุดท้ายนี้ก็ขอขอบคุณนักเขียนที่แต่งนิยายน่ารักๆเรื่องนี้ขึ้นมานะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #7,110
    0
  3. #7043 Lai (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 กันยายน 2563 / 09:48

    น่ารักมากมาย

    อ่านแล้วอบอุ่นหัวใจ

    #7,043
    0
  4. #7042 Pakgood (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 กันยายน 2563 / 07:09
    ถ้าคู่กันแล้ว ไม่ว่าจะห่างกันไปนานแค่ไหน สุดท้ายก็จะกลับมาเจอกัน แงงง พรหมลิขิต~~~
    #7,042
    0
  5. #7040 JACINE (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 กันยายน 2563 / 16:42
    ชอบลูกชายวังนี้ทุกคนเลยค่ะ คลั่งรักกันสุดๆ ดีใจที่ได้อ่านผลงานนะคะ แอบติดตามมานานแล้ว แต่เพิ่งว่างอ่าน ชอบมากๆเลยค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #7,040
    0
  6. #7036 soul_hyukjae (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2563 / 16:04
    ครอบครัวนี้น่ารักทุกคนเลย
    #7,036
    0
  7. #7016 inmyhoood (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2563 / 02:11
    ฮืออออชอบมากๆๆๆเรามาย้อนอ่าน3คุณชายรอบที่2แล้ว เราอยากให้คุณไรทพิจารณาซีซั่น2....ทั้ง3คนเลยย อยากรู้เรื่องราวหลังการเปลี่ยนแปลงของแต่ละคุณชายกับสะใภ้ทั้งหลายยย
    #7,016
    1
  8. #7011 จี้เองจ้าา (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2563 / 02:21
    มันดีมากๆเลยค่ะ ตั้งแต่ตอนแรกยันตอนจบ ขอบคุณมากๆเลยนะคะ
    #7,011
    0
  9. #7009 Kamobee (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2563 / 16:57

    เอาใจไปเลยจริงๆ
    #7,009
    0
  10. #7008 Kamobee (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2563 / 16:56
    ขอบคุณสำหรับนิยายสนุกๆและอบอุ่นๆแบบนี้นะคร้าาาา
    #7,008
    0
  11. #6999 SMACHA10 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2563 / 11:02
    น่ารักมากๆเลยค่ะ
    #6,999
    0
  12. #6998 SMACHA10 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2563 / 11:02
    น่ารักมากๆเลยค่ะ
    #6,998
    0
  13. #6997 SMACHA10 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2563 / 11:02
    น่ารักมากๆเลยค่ะ
    #6,997
    0
  14. #6980 아가세 MB (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2563 / 03:01
    ไม่อยากให้จบเลยค่ะ เอาจริงทุกเรื่องที่ตัวแต่งเลย อยากให้มีตอนพิเศษสักหน่อย อยากเห็นความรักของตัวละครในวันที่โตขึ้นกว่านี้แง
    #6,980
    0
  15. #6931 9490seluhanhunhan。 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 02:21
    หวานละมุนที่สุด / ขอบคุณสำหรับนิยายดีๆนะคะ
    #6,931
    0
  16. #6915 CB_ChanBaek:) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 15:44

    คู่นี้น่ารักไม่แพ้คู่ทรงโปรดเลย~. ขอบคุณสำหรับนิยายดีๆแบบนี้นะคร้าา
    #6,915
    0
  17. #6906 khowtangunicon (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 04:43
    น่ารักมากเลยยยไม่อยากให้จบ😂
    #6,906
    0
  18. #6870 DelightLetters (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2563 / 10:06
    ขอบคุณค่ะ. น่ารัก หวานละมุนใจมากค่ะ
    #6,870
    0
  19. #6846 tripleM (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2563 / 03:50
    ยกเป็นอีกเรื่องที่เดอะเบสในใจเราเลยค่ะ ♡
    #6,846
    0
  20. #6845 @โouิโดsิ@ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2563 / 23:03
    งือ อ่านจบภายในวันเดียว ชอบสุดๆ
    #6,845
    0
  21. #6840 Necter (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2563 / 23:22
    น่ารัก อบอุ่น ไม่อยากให้จบ มีต่อไปเรื่อยๆได้ไหม ชอบมากกกกก
    #6,840
    0
  22. #6822 sanee1122 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2563 / 06:42
    ขอบคุณมากๆนะคะ คือชอบมากกก รอเรื่องพี่คุณอยู่นะคะ
    #6,822
    0
  23. #6816 Hipster☠ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 00:19
    อ่านจบแล้วค่ะ สนุกมากๆเลย คุณชายเพลิงอบอุ่นมากกกก ยิ่งกว่าไมโครเวฟอีกค่ะ🤣 ปลื้มมาก วันศุกร์คือน้องมากก อยากหอมหัว ชอบตอนน้องแง้วๆมากค่ะ น่ารักกกก❤️
    #6,816
    0
  24. #6747 momomay79 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 เมษายน 2563 / 01:01
    ชอบชายเพลิงที่สุดค้าาาาาาาาา เลิฟเลิฟ
    #6,747
    0
  25. #6716 -want- (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 22:03
    ขอบคุนมากๆเลยค่ะ ดีมากกก
    #6,716
    0