{ yaoi } • One and Only หวนกลิ่นรัก (end)

ตอนที่ 19 : 19

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 64,094
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5,086 ครั้ง
    17 พ.ค. 64


19



พระอาทิตย์กำลังจะตกดินแล้ว วันศุกร์เลยได้เห็นแสงสีทองอ่อนๆ ฟุ้งกระจายเหนือภูเขาไฟฟูจิที่เห็นรำไรมาแต่ไกล ข้างนอกอากาศหนาวมาก หิมะตกเบาๆ ชวนให้ช่วงเวลานี้มันดูโรแมนติกและสวยงามจนต้องหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาถ่ายรูปเก็บความประทับใจเอาไว้


วันศุกร์กวาดตามองรอบห้องในโรงแรมซึ่งเป็นที่พัก เขาเม้มปากเมื่อได้ยินเสียงทุ้มเข้มแสนอ่อนโยนของใครบางคนดังอยู่อีกมุมของห้อง ร่างบางเอื้อมมือแตะกรอบกระจกใสบานใหญ่ก่อนจะขยับตัวนั่งลงบนโซฟาที่อยู่ใกล้ๆ ด้านขวาของเขาเป็นวิวสวยๆ ของญี่ปุ่นที่เห็นได้ชัดเจนเพียงแค่ยืนมองจากตรงนี้ วันศุกร์สนใจวิวของประเทศที่ตัวเองไม่เคยมาเพียงครู่เดียวเท่านั้น แล้วก็หันกกลับไปมองร่างสูงของหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงที่กำลังยืนคุยกับเพื่อนและใครสักคนที่เป็นคนญี่ปุ่น


คุณชายทรงเพลิงยังคงสุขุมอยู่เสมอ คนที่อยู่ในโค้ทตัวใหญ่สีเทาพยักหน้าเบาๆ แล้วพูดอะไรสักอย่างออกมาเป็นภาษาญี่ปุ่น ท่าทางนิ่งขรึมของคุณชาย แววตา น้ำเสียงนั้น...นุ่มลึก อ่อนละมุน ดึงดูดสายตาสมกับที่เป็นคุณชายจากตระกูลภัสร์ฤทัย


เราสองคนเดินทางมาถึงโรงแรมได้ประมาณครึ่งชั่วโมงแล้ว ก่อนหน้านั้นทรงเพลิงบอกวันศุกร์ว่าริวจะมาหา ตอนนี้วันศุกร์เลยปล่อยให้คุณชายทรงเพลิงใช้เวลาอยู่กับเพื่อนไปก่อน ส่วนตัวเองก็นั่งเล่นพักผ่อนให้หายเหนื่อยจากการเดินทางไปพลางๆ


วันศุกร์เพิ่งรู้ว่าโรงแรมที่พักอยู่ตอนนี้เป็นโรงแรมในเครือของหม่อมราชวงศ์ทรงโปรด อื้อ พี่ชายทั้งสองคนของคุณชายทรงโปรดก็เป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ร่วมกันนั่นแหละ


วันศุกร์ชอบความน่ารักของพี่น้องครอบครัวนี้ โดยเฉพาะคุณชายทั้งสามคนที่มีกรุ๊ปแชตแยกจากกรุ๊ปครอบครัวกรุ๊ปใหญ่ ครั้งหนึ่งวันศุกร์เคยถือวิสาสะเปิดอ่านเพราะคุณชายอนุญาต แล้วก็ต้องยิ้มให้กับความน่ารักเหมือนเด็กๆ ของคุณชายทั้งสามคน


คุยเล่นอะไรกันไปเรื่อย ส่งคลิปตลกๆ ให้กันอยู่เสมอ


เฮ้ น้องวันศุกร์ เดี๋ยวลงไปกินมื้อเย็นด้วยกันที่ห้องอาหารนะครับ


เจ้าของชื่อลุกขึ้นยืน ฉีกยิ้มให้ริวที่เดินตามหลังหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงตรงมาทางที่เขานั่งอยู่ วันศุกร์กลายเป็นคนตัวเล็กในหมู่ผู้ชายที่มีส่วนสูงราว 180 เซนติเมตร แก้มนุ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงระเรื่อในตอนที่คุณชายทรงเพลิงหยุดอยู่ตรงหน้าในระยะใกล้แล้วเอื้อมมือมาจัดผมด้านหน้าให้เบาๆ


น้อยๆ หน่อยไอ้คุณชาย เพื่อนก็อยู่นี่เว้ย


หิวหรือยัง


ถึงจะถูกแซวแต่หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงก็ไม่ได้สนใจสักนิด ตาคมสบกับดวงตาหวานนิ่งๆ มือหนากระชับโค้ทสีครีมที่สวมทับไหล่กลมๆ ก่อนจะเลื่อนมือขึ้นมาลูบกลุ่มผมนุ่ม


วันศุกร์ไม่ได้ตอบคำถามคุณชายแต่ชะโงกหน้าไปส่งยิ้มให้ริวที่ยืนกอดอกมองคุณชายอยู่ พอเจอสายตาล้อเลียนแบบนั้นวันศุกร์ก็แทบจะมุดหน้าหนี จู่ๆ คุณชายก็หวานใส่ไม่เกรงใจเพื่อนฝูงแบบนี้จะให้เขาซ่อนความเขินไว้ตรงไหนล่ะ


ไปกันก่อน เดี๋ยวตามไปคนตัวสูงหันไปพูดกับอีกสองคนที่สูงไล่เลี่ยกัน


วันศุกร์ได้ยินคนที่ไม่เคยเจอหน้าและพูดได้แต่ภาษาญี่ปุ่นพูดอะไรบางอย่างกับคุณชายทรงเพลิง และพอพูดจบริวก็หัวเราะลั่น ในขณะที่หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงได้แต่หัวเราะหึในลำคอเท่านั้น


ก็เป็นแบบนี้แหละ อยู่ในดงต่างชาติ ไม่รู้ภาษาเขา วันศุกร์เลยได้แต่ยิ้มเจื่อน


พวกพี่ไปรอข้างล่างนะครับน้องวันศุกร์


อ่า ครับพี่ริว


คนตัวเล็กที่ถูกบังโดยเจ้าของร่างหนาชะโงกหน้าส่งยิ้มให้ริวกับผู้ชายอีกคน เสียงรองเท้ากระทบพื้นดังเป็นจังหวะจนกระทั่งเสียงนั้นหายไปพร้อมกับเพื่อนของหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงที่ลับตาไปด้วย พอมีแต่เราสองคนวันศุกร์ก็ช้อนตามองคุณชาย กะพริบตาเบาๆ ตอนที่มือหนาเลื่อนมาจัดนู่นแตะนี่ตรงบริเวณเสื้อคอเต่าสีครีมของตัวเอง


คุณชายเป็นคนเลือกชุดให้วันศุกร์ทั้งหมดเพราะเขาเลือกไม่ได้ว่าจะใส่ชุดแบบไหนมาญี่ปุ่น คนตัวเล็กเลยได้สวมเสื้อไหมพรมคอเต่าสีครีมตัวใหญ่ของคุณชาย กับโค้ทตัวยาวที่เพียงแค่คลุมเอาไว้ตรงไหล่ให้ดูเป็นแฟชั่น


หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงมีเซนส์ด้านการแต่งตัวอย่างไม่น่าเชื่อ ผิดกับวันศุกร์ที่ยังต้องศึกษาเรื่องนี้อีกเยอะ


คุณชายเหนื่อยมั้ยครับ ดูแลผมตั้งแต่อยู่ไทยจนมาถึงที่นี่ยังไม่ได้พักเลย...อยากอาบน้ำนอนสักงีบก่อนมั้ย


มือเรียวสวยข้างหนึ่งแตะลงบนแก้มของหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิง คลี่ยิ้มออกมาเมื่ออีกฝ่ายขยับหน้าซุกเข้ากับฝ่ามือของเขาเหมือนโหยหามันมานานมากแล้ว


ไม่เหนื่อยครับ


ตั้งแต่รู้จักกันมาวันศุกร์ยังไม่เคยเห็นคุณชายบ่นว่าเหนื่อยให้ฟังเลยสักคำ แม้แต่แสดงอาการออกมาก็ยังไม่มีเลยด้วยซ้ำ มีแต่วันศุกร์นี่แหละที่บ่นว่าเหนื่อยกับงานอย่างนู้นอย่างนี้ให้ฟังอยู่ฝ่ายเดียว ก็ไม่รู้ว่าคุณชายเขาจะเบื่อหรือยัง อือ ถ้าเบื่อขึ้นมาก็แย่เลย


คนที่มากับริวชื่อเคนตะ เพื่อนสมัยเรียน


เป็นคนญี่ปุ่นแท้ๆ เลยเหรอครับ


ลูกครึ่งญี่ปุ่นสวีเดนครับ


วันศุกร์พยักหน้าเบาๆ เพราะเดาไว้ตั้งแต่แรกว่าผู้ชายอีกคนที่ตัวเองไม่รู้จักคงเป็นเพื่อนของคุณชายเขานั่นแหละ


ตอนนี้คนรอบตัวของคุณชายรับรู้ถึงสถานะระหว่างเรากันหมดแล้ว วันศุกร์เองก็ไม่ได้ปิดบังอะไรแต่ก็มีเพียงคนที่สนิทกับวันศุกร์ไม่กี่คนที่รู้เรื่องนี้ ผู้ใหญ่ของช่องก็รับรู้ เพื่อนร่วมงานบางคน หรือแม้กระทั่งพี่ออยด้วยเช่นกัน เพียงแต่มันไม่ได้เป็นข่าวใหญ่คึกโครม ไม่สิ...ไม่เป็นข่าวเลยมากกว่า


เพราะคนที่รู้เรื่องก็ไม่ได้ป่าวประกาศหรือหยิบไปเม้าท์ต่อว่าแฟนของวันศุกร์คือใคร เรียกได้ว่าทุกคนที่วันศุกร์รักและเคารพให้ความเป็นส่วนตัวกับเขามากๆ ...ไม่ได้ปิดบัง แต่ก็ไม่ได้เปิดเผย และก็ไม่ได้หลบๆ ซ่อนๆ เหมือนเมื่อก่อน


แล้วก็เป็นเรื่องที่น่ายินดีเพราะตอนที่ผู้ใหญ่ของช่องรู้ว่าเขากลับมาคบหาดูใจกับคุณชายทรงเพลิงแล้ว ท่านก็ไม่ได้กีดกันเหมือนอย่างที่เคยเป็น แต่อวยพรให้รักกันไปนานๆ และยังอวยพรให้ชีวิตของวันศุกร์มีแต่ความสุข ท่านก็รักเขาเหมือนลูกเหมือนหลานคนหนึ่ง ที่ผ่านมาถึงจะดูใจร้ายไปหน่อย แต่ก็รู้แหละว่าท่านทำเพื่อวันศุกร์ถึงแม้ว่ามันจะคละเคล้าไปกับเรื่องของธุรกิจด้วยก็ตาม


วันนี้พักผ่อนไปก่อน เดี๋ยวพรุ่งนี้ค่อยวางแพลนเรื่องเที่ยวอีกที


คุณชายรู้เหรอครับว่าต้องไปเที่ยวที่ไหนบ้าง ขอเจ๋งๆ เลยนะ


ภูเขาไฟฟูจิที่แรกดีมั้ย


อ่า...ก็ดีนะครับ


หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงจับข้อมือเล็กที่ประคองแก้มของเขาเอาไว้ ข้อมือข้างนั้นสวมกำไลหินสีขาวนวลไว้ตลอด คนตัวสูงจับข้อมือของวันศุกร์หมุนไปซ้ายทีขวาทีเบาๆ มองกำไลเส้นนี้ที่ไม่เคยจะห่างจากตัววันศุกร์เลยสักครั้ง มันเป็นเหมือนสิ่งที่สร้างความมั่นใจให้คนตัวเล็ก เป็นเหมือนกำลังใจจากคุณชายทรงเพลิงในตอนที่ไม่ได้เจอหน้ากัน


คุณแม่บอกว่ามันเป็นเครื่องราง ใส่แล้วรู้สึกอะไรบ้างหรือยัง


อืมมมม ไม่รู้สิครับ


ยักไหล่ตอบคุณชายไปอย่างนั้นเพราะไม่รู้จริงๆ ว่าหลังจากที่ใส่แล้วมีอะไรเปลี่ยนแปลงไปบ้าง วันศุกร์แค่ใส่เพราะทรงเพลิงให้ไว้ ไม่ได้คิดถึงเรื่องเครื่องรางอะไรเลยสักนิด


หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงพยักหน้ารับก่อนจะปล่อยมือของวันศุกร์ช้าๆ ความจริงเขาอยากจะใช้เวลากับน้องแค่สองคนตลอดทั้งสามวันด้วยซ้ำ แต่การมาของเขาครั้งนี้ก็ไม่สามารถรอดพ้นสายตาของเพื่อนๆ ไปได้ พอสองคนนั้นรู้ว่าเขามาก็รีบแจ้นมาต้อนรับตั้งแต่ที่สนามบิน


อื้อ เดี๋ยวต้องลงไปกินข้าวแล้วนะครับ ปล่อยได้แล้ว


อยากกอดเราก่อน อีกสักพักนะ


เดี๋ยวเพื่อนคุณชายจะรอนานนะครับ


ช่างมัน ปล่อยให้รอไป


หัวเราะเบาๆ ในอ้อมกอดของหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิง จู่ๆ วันศุกร์ก็ถูกรวบตัวเข้าไปกอดอีกแล้ว ไม่รู้ว่าคุณชายเป็นโรคติดแฟนมากไปหรือเปล่า เพราะเวลาอยู่ด้วยกันทีไรถ้าไม่ได้แตะเนื้อต้องตัวกันมันเหมือนจะกระวนกระวายแปลกๆ วันศุกร์ก็เป็นเหมือนกัน แต่ยังพอห้ามใจได้


ไม่เหมือนคุณชายเขาหรอกที่ดูท่าจะติดวันศุกร์มากๆ...


อาการค่อนข้างหนัก


ปล่อยก่อนครับ


ยิ่งพูดยิ่งยุจริงๆ


วันศุกร์แทบจะจมหายไปในอ้อมกอดอุ่นที่เพิ่มแรงรัดมากขึ้นกว่าเดิม ใบหน้าหล่อเหลาของหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงซุกลงมาที่ซอกคอของเขา ลมหายใจอุ่นๆ รดผ่านเนื้อผ้าไหมพรมแทรกซึมคลอเคลียผิวขาวๆ ตรงลำคอ


วันศุกร์พยายามเหลือบตามองคุณชายที่กอดไม่ปล่อย ในหัวกำลังคิดจะดิ้นให้หลุดจากอ้อมแขนแล้วแท้ๆ แต่ก็ต้องยอมยืนนิ่งๆ ให้คนเอาแต่ใจกอดอยู่อย่างนั้นเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายกำลังหลับตาอยู่


มือบางยกขึ้นลูบแผ่นหลังกว้างเบาๆ ...คลี่ยิ้มละมุนก่อนจะกดจูบที่ลำคอแกร่งไปสองสามครั้ง และปล่อยให้หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงยืนกอดเขาอยู่อย่างนั้นไปพักใหญ่ๆ





*****




 

ตอนที่อยู่อังกฤษไอ้คุณชายมันก็โคตรฮอต หน้ามันตี๋ๆ ตาคมๆ สเป็กสาวที่นั่นเลย


วันศุกร์นั่งข้างหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงเหลือบมองคนตัวสูงที่กำลังถูกพูดถึง ยู่ปากเล็กน้อยตอนที่รู้ว่าคุณชายเขาฮอตมากแค่ไหน


ก็แหง หล่อขนาดนี้ แถมยังมีดีกรีเป็นถึงนักกีฬาขี่ม้าโปโลด้วย ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าคุณชายในตอนนั้นคงรายล้อมไปด้วยสาวๆ แน่นอน


แต่มันก็ไม่เคยคั่วกับสาวๆ มั่วนะครับน้องวันศุกร์ อย่าเพิ่งไปหึงมันนะ


แหะๆ


ก็เกือบจะมีอาการให้กับเรื่องเก่าๆ ของหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงไปแล้วแหละ แต่ยังดีที่เบรกอารมณ์ตัวเองทัน วันศุกร์ยกหลังมือขึ้นถูปลายจมูกจนมันขึ้นสีแดงก่อนจะถูกดึงมือข้างนั้นออกแล้วโดนรวบไปวางไว้บนตักแกร่งของคนข้างๆ


เดี๋ยวกำเดาไหล


เกี่ยวกันด้วยเหรอครับ


ถูแรงขนาดนั้นไม่กลัวจมูกหักหรือไง


ก็มันคันนี่นา


ไหนเงยหน้ามา พี่ดูให้


มะ...ไม่เป็นไรแล้วครับ กินข้าวไปเถอะคุณชาย


เพราะเมนูพื้นๆ ที่คุณชายเขาสั่งมาอย่างทงคัทสึในจานพร่องไปได้ไม่เท่าไหร่เอง ก็มัวแต่ตักซาซิมิให้ ป้อนอาหารเข้าปากเหมือนวันศุกร์เป็นเด็กน้อยจนตัวเองแทบไม่ได้กินอยู่น่ะสิ


แล้วทุกการกระทำที่แสนจะงุ้งงิ้งกันอยู่แค่สองคนก็อยู่ในสายตาของเคนตะกับริวตลอด หลายครั้งที่สองคนนั้นพูดภาษาญี่ปุ่นขึ้นมาแล้ววันศุกร์ฟังไม่ออกก็จะหันไปมองหน้าคุณชาย ส่งสายตาปิ๊งๆ ให้ช่วยกระซิบแปลให้ฟังหน่อย แต่คุณชายก็ไม่เข้าใจเอาซะเลย แถมยังรัวภาษาญี่ปุ่นไปด้วยอีกคน


วันศุกร์หันไปยิ้มให้ริวที่ดูอยากจะเล่าอะไรอีกมากมายเกี่ยวกับความหลัง เอาจริงๆ เขาฟังเพลินๆ เพราะเรื่องส่วนใหญ่เป็นเรื่องที่เกี่ยวกับหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงทั้งสิ้น


อย่างเช่นที่คุณชายเขาพูดญี่ปุ่นเป็นไม่ใช่เพราะไปเรียนมาจากที่อื่น ริวบอกว่าคุณชายเขาซึมซับเอาจากการที่ริวคุยกับเคนตะเป็นภาษาญี่ปุ่นทุกวัน ถามบ้างบางครั้งว่าคำนี้หมายความว่ายังไง ประจวบเหมาะกับเป็นคนที่ชอบดูการ์ตูนญี่ปุ่นด้วย เลยเรียนรู้เอาจากตรงนั้น


หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงแทบจะเป็นอัจฉริยะไปแล้ว พูดได้ตั้งหลายภาษา เด่นไปซะทุกด้าน


ไอ้คุณชายมันดีอย่างหนึ่ง คบใครคบนาน แฟนเก่ามันก็คบหลายปี


“...เหรอครับ


ใช่ แฟนเก่าไอ้คุณชายเซ็กซี่นะ สวยที่สุดในโรงเรียน อยากดูรูปมั้ยเดี๋ยวพี่เปิด...”


ริว


น้ำเสียงเข้มๆ ที่เรียกชื่อมาเฟียญี่ปุ่นเหมือนเป็นการกดสวิตซ์ปิดไปโดยปริยาย เพราะหลังจากนั้นริวก็หุบปากโดยการหยิบแก้วไวน์ขึ้นมากระดกลงคออึกใหญ่ ในขณะที่วันศุกร์คลี่ยิ้มบางๆ เพราะเพิ่งรู้ตัวว่าจริงๆ แล้วตัวเองก็ไม่ได้รู้ทุกเรื่องของหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงเท่าไร


มันก็มีเรื่องที่รู้ ไม่ใช่ว่าไม่รู้อะไรเลย


แต่เรื่องที่วันศุกร์ไม่รู้...มันก็มีไง


วันศุกร์รู้ว่าคุณชายทรงเพลิงไม่ใช่คนที่ชอบหยิบเรื่องเก่าๆ มาพูด เรื่องชีวิตในอดีตของคุณชายเขาวันศุกร์รู้แค่ผิวเผิน


ทำไมครับ เล่าต่อไม่ได้เหรอ


ถ้าอยากรู้ก็ฟังจากปากพี่


อ่า ครับ


คนตัวเล็กก้มหน้านั่งกินอาหารตรงหน้าต่อเงียบๆ ทั้งที่มันเป็นของโปรดแต่เขากลับไม่รู้สึกว่ามันอร่อย ในใจมันคันยุบยิบเหมือนมีอะไรบางอย่างมาตอม จากที่อารมณ์ดีเพราะนั่งฟังเรื่องราวต่างๆ ของคุณชายกลับหงุดหงิดตัวเองขึ้นมากับไอ้แค่เรื่องแฟนเก่า


เรื่องเล็กๆ ที่วันศุกร์ไม่อยากฟัง แต่ก็อยากรู้


กินเสร็จหรือยัง


ยังครับ


อิ่มแล้วก็พอ


ยังไม่อิ่มนะครับ


วันศุกร์ไม่ชอบอาการงี่เง่าของเองเท่าไหร่ มันแสดงออกชัดเจนจากการที่นั่งก้มหน้าเขี่ยเนื้อปลาแซลมอนไปมา ริมฝีปากจิ้มลิ้มเม้มเข้าหากันเบาๆ เขาพยายามบอกตัวเองว่ามันเป็นเรื่องปกติของมนุษย์ทั้งนั้นที่เคยมีแฟนเก่า ตัวเขาเองยังเคยมีเลย


แต่ไม่รู้สิ...ยังไงในใจก็ยังรู้สึกคันยุบยิบอยู่ดี


พยายามเก็บอาการซ่อนเอาไว้แล้วเงยหน้าส่งยิ้มให้คนข้างกาย ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับความรู้สึกของตัวเอง งัดร้อยวิชาการแสดงออกมาหมดแล้วแต่ก็ไม่รอดพ้นสายตาของหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงอยู่ดี...


มือหนาจับกรอบหน้าของวันศุกร์เอาไว้ ก่อนที่คนตัวเล็กจะหน้าแดงซ่านร้อนผ่าวไปทั้งตัวเมื่อจู่ๆ คุณชายเขาก็แนบริมฝีปากลงบนริมฝีปากสีชมพูต่อหน้าต่อตาอีกสองคนที่นั่งร่วมโต๊ะอาหารด้วยกัน วันศุกร์กำมือแน่น เบิกตากว้างในตอนที่เอวบางถูกรวบให้ขยับเข้าใกล้คนตัวสูง ตัวเกร็งไปทั้งร่าง ในหัวคิดแต่ว่าหลังจากนี้เขาจะสู้หน้าพี่สองคนนั้นยังไงดี


จูบเบาๆ ที่ไม่ลุกล้ำเกิดขึ้นในเวลาอันรวดเร็วและจบลงอย่างรวดเร็วเช่นเดียวกัน หัวใจของวันศุกร์เต้นถี่เมื่อริมฝีปากของคุณชายผละออกเบาๆ มือหนาของหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงเลื่อนปิดใบหูของวันศุกร์ทั้งสองข้าง ตาคมจ้องลึกเข้าที่นัยน์ตาสีนิล เกิดรอยยิ้มบางๆ ที่มุมปากของอีกฝ่าย


คุณชายเขารู้ว่าวันศุกร์รู้สึกอะไร คิดอะไร


อยากรู้อะไรพี่จะเล่าให้ฟัง ไม่ต้องฟังจากปากคนอื่น


แค่นี้วันศุกร์ก็ยิ้มกว้างได้แล้ว





*****




 

ตาคมๆ ของคุณชายทรงเพลิงมองตามแผ่นหลังเล็กที่เดินนำหน้าตั้งแต่ออกจากร้านอาหาร ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าวันศุกร์คงจะนอยด์เรื่องไร้สาระที่ไอ้ริวกุขึ้นมา สมัยเรียนเขาไม่มีหรอกแฟนที่คบกันมาตั้งหลายปีหรือเป็นสาวเซ็กซี่อย่างที่ได้ยิน ไม่มีหรอกที่เคยคบใครนานๆ มีแต่คบสี่ห้าวันแล้วก็เลิก วันไนต์สแตนด์เสร็จก็แยกทาง


ร่างสูงเดินตามคนตัวเล็กเข้ามาในห้องโดยที่ไม่มีใครพูดอะไรสักอย่าง เดินตามน้องที่ไปหยุดอยู่ตรงมุมที่มองเห็นวิวสวยๆ แต่ตอนนี้ฟ้ามืดแล้ว มีแค่แสงไฟจากอาคารและไฟตกแต่งตามท้องถนนที่บ่งบอกถึงความคึกคักของเทศกาลช่วงสิ้นปีเท่านั้น


นี่! คุณชาย


แล้วคนที่ยืนกอดอกหันหลังให้คุณชายก็ร้องเสียงหลงเมื่อถูกกอดจากด้านหลังแถมแก้มกลมๆ ยังโดนหอมทั้งซ้ายทั้งขวาอีกต่างหาก คอขาวๆ ที่อยู่ภายใต้เนื้อผ้าเขาก็ไม่เว้นที่จะกดจมูกสูดดมความหอม ทรงเพลิงรัดร่างเล็กด้วยแขนให้แนบชิดกับอกกว้าง แนบปากบนขมับ ขบเม้มใบหูของคนที่กำลังทำหน้างอ


งอนเหรอ


งะ...งอนอะไรครับ!”


เอาเข้าจริงเขาก็ชอบเห็นใบหน้างอแงของวันศุกร์ อยากแกล้งบ้างอะไรบ้างแต่ก็กลัวว่ามันจะเตลิดไปไกล ทั้งรู้สึกสงสารทั้งอยากจับฟัดให้จมเตียง เวลางอนทีไรแก้มขาวๆ ก็พองขึ้นมาทันที หางตาตกทำหน้าหงอยแบบนั้น พอเห็นก็ไม่อยากแกล้งแล้ว


ริวคงเห็นเราน่ารักเลยอยากแกล้ง ไอ้นั่นมันโรคจิต อย่าไปฟังที่มันพูด


คุณชายกำลังจะบอกว่าพี่ริวโกหกงั้นสินะครับ


ไหนบอกว่าไม่งอน ทำไมถึงทำเสียงแข็งใส่พี่


คนถูกจับได้สะดุ้งเบาๆ เมื่อแก้มขาวถูกจูบไปเป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ วิวที่กระจกบานใหญ่ตรงหน้าไม่ใช่จุดโฟกัสของเราสองคนเพราะวันศุกร์เอี้ยวหน้ามามองเขา เช่นเดียวกับทรงเพลิงที่มองใบหน้าด้านข้างของอีกคน


ไม่ได้งอนสักหน่อย


ปากก็ไม่ได้แข็ง...”


คุณชาย!”


ถูกมองตาขวางพร้อมกับฝ่ามือนุ่มๆ ที่ตีลงบนท่อนแขนแกร่ง คุณชายทรงเพลิงหัวเราะให้กับอาการร้อนตัวที่ไม่แนบเนียน วันศุกร์ที่เก็บอาการเก่งต้องมาแพ้ให้กับเรื่องของหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิง


มันแกล้งเรา อย่าไปใส่ใจ พี่ไม่เคยมีแฟนที่คบกันนานเป็นปี มากสุดแค่อาทิตย์เดียว


บอกทำไมล่ะครับ


บอกให้หายงอนไง


คุณชายเชื่อได้แค่ไหน


พี่เคยโกหกเราสักเรื่องมั้ย


วันศุกร์ส่ายหน้า ยอมรับกันตามจริงเลยว่าหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงไม่เคยโกหกวันศุกร์เลยสักครั้ง เขามีความจริงใจมอบให้ ซื่อตรง และให้เกียรติคนที่รักเสมอ


เขารู้ว่าวันศุกร์รู้อยู่แก่ใจ


ผมไม่ได้งอนหรอก แต่ก็ขอบคุณนะครับที่บอก


คนตัวเล็กยิ้มบางๆ ให้เขาก่อนที่ริมฝีปากจิ้มลิ้มจะจูบลงบนหน้าผากของหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงไปหนึ่งครั้งแล้วก็อมยิ้มทำลอยหน้าลอยตาแกล้งมองวิวตรงหน้า


รู้แค่นี้ก็ชื่นใจแล้ว วันศุกร์รำคาญตัวเองจะตายที่มีอาการหึงหวงคุณชายในตอนที่ยังไม่รู้จักกันเลยด้วยซ้ำ


แล้วภาพตรงหน้าก็สวยงามมากๆ ในตอนที่วันศุกร์ถูกโอบกอดเอาไว้ เพราะเพิ่งเคยมาญี่ปุ่นเป็นครั้งแรกในเวลานี้วันศุกร์เลยไม่อยากจะละสายตาเมื่อดอกไม้ไฟถูกจุดขึ้นไปบนท้องฟ้า มันกระจายตัวสวยตรงหน้าเขาพอดี แต่ในขณะที่กำลังยิ้มกว้างกับภาพตรงหน้าเสื้อโค้ทสีครีมบนตัวที่ใส่กันความหนาวก็ถูกดึงออกจากไหล่ ความเย็นวาบสัมผัสผ่านเนื้อผ้าไหมพรมเพียงครู่เดียวก็กลับมาอบอุ่นเหมือนเดิมอีกครั้งตอนที่ถูกกระชับกอดเอาไว้


วันศุกร์เหลือบตามองท่อนแขนแกร่งเปลือยๆ ตรงหน้าท้องของตัวเอง พอเห็นผิวขาวๆ ของคุณชายเขาก็ต้องรีบหันกลับไปมองทันที แล้วก็พบว่าทรงเพลิงเองก็ไม่ได้สวมโค้ทแล้วเช่นกัน เหลือแต่เสื้อยืดสีดำที่ไม่เหมาะกับอากาศในตอนนี้สักเท่าไหร่


เพลิงเสียงหวานเรียกชื่อคนที่ยืนซ้อนอยู่ด้านหลัง


หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงส่งยิ้มตอบรับ กระชับอ้อมกอดให้แน่นกว่าเดิมเพราะสัมผัสได้ถึงความเย็นจากฝ่ามือนุ่มที่วางบนหลังมือหนาของเขา ถึงน้องจะหนาวแต่ก็ไม่ยอมหยิบโค้ทที่เขวี้ยงไปแล้วมาสวมให้เหมือนเดิม ทรงเพลิงคิดว่าแค่กอดของเขาก็เพียงพอที่จะทำให้อีกคนหายหนาวได้แล้ว


หรือถ้ายังไม่หายหนาว...ก็มีวิธีอื่นเหมือนกัน


ตอนที่เราเลิกกันเพลิงได้คุยกับใครมั้ย


ไม่ครับ


วันศุกร์อมยิ้ม


ไม่ได้ยุ่งไม่ได้คุยกับใคร พี่รอให้วันศุกร์กลับมา


แล้วก็ยิ้มกว้างกับความจริงที่รับรู้ได้จากน้ำเสียงแสนมั่นคงของหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิง อย่างที่บอกว่าคุณชายไม่เคยโกหกวันศุกร์เลยสักครั้ง คำเหล่านั้นที่ออกจากปากเลยกลายเป็นความประทับใจของวันศุกร์ เพราะในช่วงเวลาหลายปีที่ไม่ได้อยู่ด้วยกันมันคงสามารถเปลี่ยนความรู้สึกในใจของใครได้หลายคน


มันเป็นธรรมชาติ กฎเกณฑ์ในความจริงที่ว่าถ้าเลิกกันไปแล้วฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งก็คงมีรักใหม่ วันศุกร์คิดเอาไว้เสมอว่าคนที่มีพร้อมทุกอย่างในชีวิตอย่างคุณชายทรงเพลิงคงมีใครสักคนมาแทนที่ตัวเองในตอนนั้น แต่มันก็ไม่ใช่อย่างที่คิด...เขาดูคุณชายผิดไปจริงๆ


วันศุกร์หมุนตัวหันมาหาหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงทั้งๆ ที่ยังอยู่ในอ้อมกอด วางมือขาวลงบนไหล่กว้าง รอยยิ้มสวยๆ ที่มองกี่ครั้งก็ไม่เบื่อตราตรึงอยู่ในสายตาของทรงเพลิง...


แววตาหวานซึ้ง จมูกโด่งสวยธรรมชาติ ริมฝีปากจิ้มลิ้มสีชมพูคือความงดงามที่ทรงเพลิงไม่สามารถละสายตาได้


อื้อ ผมกลับมาแล้วนะ


คนตัวสูงหลุบตามองริมฝีปากบางที่ขยับเปล่งเสียงบอกเขาเบาๆ ก่อนจะช้อนตามองใบหน้าที่ห่างกันแค่ไม่กี่เซ็นต์ ลมหายใจอุ่นๆ ประสานกันในตอนที่มือหนาลูบกรอบหน้าเนียนสวยอย่างเบามือ ปลายนิ้วโป้งคลึงเป็นวงกลมที่แก้มขาว ยกยิ้มให้กับคนที่ค่อยๆ เม้มปาก ยิ้มให้กับมือเล็กๆ บนไหล่ที่กำลังสั่น


ปะ...ไปอาบน้ำก่อนนะครับ


เดี๋ยวค่อยอาบทีเดียว







{ c u t }








หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงจัดแจงวางผ้าห่มผืนหนาลงบนร่างเปลือยเปล่า วันศุกร์หลับไปแล้วหลังจากเหตุการณ์ ณ จุดชมวิวของห้อง มือหนาข้างหนึ่งลูบผมนุ่มด้วยความรัก เขายังสงสัยตัวเองอยู่ทุกวันนี้ว่าเพราะอะไรกันที่ทำให้รักวันศุกร์ได้มากขนาดนี้


ทั้งๆ ที่ตลอดชีวิตสามสิบปีของเขาไม่เคยรักใครแบบนี้มาก่อน วันศุกร์ทำให้เขารู้ ทำให้เขารัก


คนเดียวในชีวิตที่มอบอะไรหลายๆ อย่างให้ สิ่งที่เขาไม่มี วันศุกร์ก็เข้ามาเติมเต็มมันให้ครบ รอยยิ้ม ความสดใสที่ไม่เสแสร้ง ความน่ารักเป็นธรรมชาติ และอะไรอีกหลายๆ อย่างจากวันศุกร์ทำให้เขารักจนแทบบ้า


(ไอ้เหี้ย มึงยังอยู่ในสายมั้ย)


อือ อยู่


ทรงเพลิงตอบปลายสายเสียงเบา เย็นชาตามสไตล์ ริวโทรมาหาเขาเมื่อกี้ พูดอะไรบางอย่างที่เขาไม่ได้ฟัง


(สรุปยังไง)


อะไร


(เอ้า พรุ่งนี้มึงจะพรีฮันนีมูนกันที่ไหน กูจะช่วยคิด แต่เอาจริงๆ ในห้องก็เจ๋งว่ะ เปิดออนเซนแช่น้ำร้อนด้วยกัน ฟินตายห่า)


“...”


(หรือมึงอยากออกไปเที่ยว เทศกาลคนจะเยอะหน่อย)


เอาไว้ก่อน


(อ้าว ทำไมวะ ติดปัญหาตรงไหนบอกกู กูมีไกด์นำเที่ยว)


ไม่ต้อง พรุ่งนี้วันศุกร์ไปไหนไม่ได้


(งี้แผนพรีฮันนีมูนของมึงก็ล่มเลยว่างั้น)


ไม่ล่ม


(หมายความว่าไง)


แค่นี้ก่อนริว จะนอนแล้ว


เขากดตัดสายทิ้งในตอนที่วันศุกร์ขยับตัวทั้งที่ยังหลับอยู่ คิ้วสวยขมวดแน่นเหมือนจะไม่สบายตัว ทรงเพลิงกอดน้องไว้หลวมๆ ลูบผมปลอบ กล่อมอีกคนให้หลับฝันดี


ไม่ต้องพรีฮันนีมูนที่ไหน


เพราะวันนี้ เมื่อกี้ เขาทำกับวันศุกร์จนเสร็จแล้ว







#หวนกลิ่นรัก








คุณชายยยยยยยย ._.



ps. ตอนหน้าจบบริบูรณ์แล้วนะ 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5.086K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,114 ความคิดเห็น

  1. #7109 baekbow (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 เมษายน 2564 / 09:16
    งุ้ยยย นึกว่าจะมีมาม่าซะแล้ว ริวนี่ก็น่าตี เขาอุตส่าห์มาเที่ยวพักผ่อนกัน แหย่อะไรไม่เข้าเรื่อง // วันนี้คุณชายดุมากเลยอ่ะ แงงงง น้องก็ตัวแค่นี้ ><
    #7,109
    0
  2. #7065 favmme (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2563 / 21:56
    ชั้นอยากตาย คุณชายแรงมาก แรงไม่ไหว โอ้มายก้อด สมกับเป็นเพลิงจริง ๆ ตะเป็นลม ตาย ๆๆๆๆ
    #7,065
    0
  3. #7035 soul_hyukjae (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2563 / 15:49
    คุณชายยยยย

    เบามือกับน้องหน่อยเน้อออออ

    น้องอยากมาเที่ยวน้าา
    #7,035
    0
  4. #6996 SMACHA10 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2563 / 10:46
    อบอุ่นอะไรขนาดนั้นอ่ะคุณชาย
    #6,996
    0
  5. #6930 9490seluhanhunhan。 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 01:46
    เขินจะตายแล้วค่ะ แงงงงง เกินไปแล้ว
    #6,930
    0
  6. #6844 @โouิโดsิ@ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2563 / 20:39
    เขินไม่ไหว มันหนุบหนับ
    #6,844
    0
  7. #6839 Necter (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2563 / 23:06
    คุณชายยยย ของน้องงงงงง
    #6,839
    0
  8. #6811 vvppns (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 07:58
    คุนชายตอนเอาแต่ใจเป็นแบบนี้ แงงง ถนมอน้องวันศุกร์หน่อยค้าบ น้องยังไม่ได้เที่ยวเลย ㅠㅠ
    #6,811
    0
  9. #6746 momomay79 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 เมษายน 2563 / 00:36

    คุงงงชายยยยยย ฟหกดพำหกกีีรานกกฟฟหกก
    #6,746
    0
  10. #6737 doobdib04 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 16:40
    ร้ายมากจ้าแม่
    #6,737
    0
  11. #6694 เน้ยยยย (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 15:17
    ไมโครเวฟทั้งโลกอยู่ที่เธอแล้วคุณชาย
    #6,694
    0
  12. #6655 110562_ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 มีนาคม 2563 / 16:29

    แซ่บมากคุณ​ชายเพลิง
    #6,655
    0
  13. #6617 chacha☁ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2563 / 14:21
    พี่เพลิงดุมากกกกก กรี้ดดดด ชอบบบ
    #6,617
    0
  14. #6593 Bz_SdrSkpk (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 มกราคม 2563 / 21:22
    แงงงคุณชายไม่อ่อนโยนเลยค่ะ
    #6,593
    0
  15. #6561 Sawsaiii (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2562 / 16:46

    จากใจคนที่อ่าน MHz และทรงโปรดเอ็นดู พี่แต่ง nc แซ่บขึ้นมาเลยค่ะ!!! เป็นกำลังใจให้ทำผลงานดีๆเพิ่มขึ้นนะคะ><

    #6,561
    0
  16. #6558 Spices_smile (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2562 / 11:38
    ออหออออออออออ
    #6,558
    0
  17. #6457 morning- (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2562 / 13:03
    พี่เพลิงดุมาก แอแงงงง
    #6,457
    0
  18. #6434 pinkpeach🍑 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2562 / 13:24
    โอ้ยสยยย น้องช้ำๆๆๆ
    #6,434
    0
  19. #6405 MAGENTAJ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 08:50
    เอ็นซีนัวมากค่ะะะ​ ใส่ชูรส​หรือชูรักคะ​ แซ่บเหลือเกินนน​ แงงง​ เขินนนนนน
    #6,405
    0
  20. #6389 bbblueskyy (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2562 / 14:32
    คุณชายยย น้องช้ำไปหมดแล้วนะคะ เบาๆหน่อยค่ะ >.,<
    #6,389
    0
  21. #6367 lopko083 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2562 / 02:24
    อยากจะแหมให้ถึงดาวอังคาร
    #6,367
    0
  22. #6366 Jibangrin (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2562 / 02:02

    กี้ดดดดดดดด น้องช้ำหมดแล้ว อมกก ตีๆๆๆๆ!
    #6,366
    0
  23. #6352 llllovellll (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2562 / 04:19
    คัทแซ่บมาก แงงง กุมใจแน่นเว่อร์ คุณชายดิบมากค่าา
    #6,352
    0
  24. #6331 cutieyou (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2562 / 02:00
    คุณชายยยยยยย ทางนี้จะเป็นลมแล้วค่ะ
    #6,331
    0
  25. #6291 LOMAbin (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2562 / 11:21
    อ่านแล้วจาเปนลม
    #6,291
    0