{ yaoi } • One and Only หวนกลิ่นรัก (end)

ตอนที่ 12 : 12

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 71,891
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6,915 ครั้ง
    17 พ.ค. 64


12




 

Punnathorn: เมื่อกี้กูเดินเฉียดกับคุณชายเพลิงที่เซเว่นอ่ะ

Punnathorn: เขาหิ้วสาวมาเปล่าวะ

Punnathorn: เห็นซื้อถุงยางไปด้วยสามกล่อง สุดยอดดด

Punnathorn: คุณชายดุขนาดนั้นเลยเหรอวะ

Punnathorn: มึง คือกูเขินเขาเลยว่ะ

Friday: ไปยุ่งอะไรกับเขาเนี่ย

Punnathorn: กูก็ยุ่งเก่งแบบนี้แต่ไหนแต่ไรแล้วไง

Punnathorn: แสดงว่าหิ้วสาวจริงๆ ว่ะ เมื่อกี้กูเห็นหยิบพวกแปรงสีฟันไปด้วยอ่ะ

Punnathorn: อยากใส่ใจสาวของคุณชายเลยครับผม

Friday: เกินไปแล้วปัน อยู่เฉยๆ บ้างเหอะขอร้อง


วันศุกร์กัดริมฝีปากนั่งหน้าร้อนอยู่คนเดียวบนเตียงนุ่มในห้องนอนของหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิง ไหนบอกว่าจะไปซื้อแปรงสีฟันให้ไง แต่ทำไมถึงซื้อถุงยางอนามัยมาด้วยก็ไม่รู้


เหงื่อเม็ดเล็กๆ ไหลตามกรอบหน้าทำเอาคนที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จแล้วอยู่ในชุดนอนตัวใหญ่อยากจะลุกขึ้นไปอาบน้ำอีกรอบ


วันศุกร์เกาหัวเบาๆ สูดหายใจเข้าลึกๆ ไม่ให้ตัวเองตื่นตูมกับเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ที่ปันบอก จะว่ายังไงดี ถ้าคุณชายเขาซื้อมันมาจริงๆ นี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกระหว่างเราสองคนสักหน่อย


อือ ใช่ วันศุกร์กำลังบอกให้ตัวเองชินได้แล้ว


Punnathorn: มันไม่ได้มึง มันเป็นสันดานกูไปแล้ว


วันศุกร์ปิดเสียงแจ้งเตือนที่ดังรบกวนสมาธิ กอดเข่าตัวเองแล้วฟุบหน้าลงไปพร้อมกับส่งเสียงร้องฮือออกมา เพราะปันคนเดียวที่ทำให้เขาตกอยู่ในอารมณ์บ้าๆ แบบนี้


แล้วจะไปสู้หน้าคุณชายได้ยังไง : (


เป็นอะไรไป


มาแล้วเหรอครับ


มือหนาที่ลูบผมของเขากับเตียงที่ยวบลงทำให้วันศุกร์เงยหน้าขึ้นมอง หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงมาตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้


หน้าคุณแดงนะ


เหรอครับ


เป็นอะไร


ไม่ได้เป็นอะไรเลยคุณชาย


โกหก


คุณชายอ่ะ...ไหนแปรงสีฟันของผมครับ


แบมือทวงของเพื่อกลบอาการลุกลี้ลุกลนของตัวเอง หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงเหยียดมุมปากเล็กน้อยก่อนจะวางแปรงสีฟันลงบนฝ่ามือนุ่มๆ ของคนตัวขาวแล้วทิ้งจูบหนักๆ บนหน้าผากของคนที่อาบน้ำแล้วไปหนึ่งที


คนถูกจูบหน้าเหวอไปพักใหญ่ก่อนจะฟาดมือลงบนต้นแขนของคุณชาย ถึงแม้ว่าจะเป็นเรื่องปกติที่หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงชอบจูบ หอม หรือแตะเนื้อต้องตัวกันอยู่ตลอดแต่บอกตามตรงเลยนะ...


ตอนนี้วันศุกร์ไม่มีอารมณ์ที่จะมองว่ามันเป็นเรื่องปกติด้วยหรอก


ซื้อมาแค่นี้เหรอครับ


คุณจะให้ผมซื้ออะไร ยาสีฟันมีอยู่แล้ว


ก็คุณลงไปตั้งนาน ผมนึกว่าไปเหมาร้าน


คุณชอบพูดอะไรตลกๆ


แล้วคุณชายซื้ออะไรมาบ้างล่ะครับ


ของใช้ส่วนตัว


ไหนอ่ะครับ


คุณจะอยากรู้ไปทำไม


อือ นั่นดิ


ขอโทษนะครับพึมพำเสียงเบาออกไปเพราะเพิ่งคิดได้ว่าที่ตัวเองยิงคำถามใส่เมื่อกี้มันเป็นการละลาบละล้วงเรื่องส่วนตัวของอีกฝ่าย


ขอโทษผมอีกแล้ว


ผมจุ้นจ้านเกินไปมั้ยครับ


ไม่ครับ


“...”


ผมเห็นคุณตื่นเต้น เลยอยากแกล้ง


สนุกมั้ยล่ะคุณชาย


ครับ


เฮ้อ


ทำไมอยู่ดีๆ ถึงถาม


เพราะมันไม่ใช่นิสัยปกติของวันศุกร์ พอแสดงความอยากรู้เกินความจำเป็นหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงเลยเกิดความสงสัยว่าวันศุกร์ไปรู้อะไรมาหรือเปล่า อีกอย่างคือตอนที่เขาอยู่ในเซเว่นก็บังเอิญเจอกับเพื่อนของวันศุกร์ เด็กคนนั้นดูใส่ใจเขาเอามากๆ ว่ากำลังซื้ออะไรหรือทำอะไรอยู่


ก็คุณชายไม่ได้ซื้อแค่แปรงสีฟันมานี่นา


ครับ


“...”


ผมซื้อถุงยางมาด้วย


ปันบอกผมแล้ว...


ถึงจะหนีสายตาของคุณชายด้วยการทำเป็นมองอย่างอื่นแต่ยังถูกมือหนาจับกรอบหน้าให้มาสบตากันอีกครั้งอยู่ดี หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงดึงแปรงสีฟันออกจากมือของวันศุกร์แล้วโยนมันทิ้งไว้บนหัวเตียง มอบจูบเบาๆ บนริมฝีปากที่ทำให้วันศุกร์ใจสั่นรัว


ใช้หน่อยมั้ย


วันศุกร์ไม่รู้จะทำหน้ายังไงแล้ว อยากร้องไห้ออกมาด้วยซ้ำเพราะคำถามที่หลุดออกจากปากของหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิง ถึงแม้ว่าจะรู้สึกไม่ชิน เขินอาย แปลกๆ กับเหตุการณ์แบบนี้เพราะไม่ได้อยู่กับคุณชายมาตั้งสองปี แต่วันศุกร์ก็ยอมรับเลยว่าตอนนี้ร่างกายของเขามันเริ่มจะโหยหาคนตรงหน้า


คุณชายอยากใช้มั้ยล่ะครับ


ผมถามความสมัครใจของคุณก่อน ถ้าไม่พร้อมก็ไม่เป็นไร


ผมโตแล้วนะ


ผมรู้


“...”


คืนนี้แค่นอนกอดกันก็ได้


มะ...ไม่เอาสิครับ ก็ซื้อมาแล้วนี่นา


หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงหัวเราะในลำคอ คำตอบของคนที่นั่งหน้าแดงไม่กล้าสบตากับเขามันน่าเอ็นดูแค่ไหน เขารู้อยู่แล้วว่ายังไงวันศุกร์ก็ไม่ปฏิเสธกัน แบบนั้นยิ่งทำให้ทรงเพลิงอยากจะฟัดคนตัวขาวเนียนทั้งคืน


งั้นไม่ต้องแปรงฟันแล้ว


ขอเวลาทำใจในห้องน้ำแป๊บนึงไม่ได้เหรอครับ


แต่ผมทนไม่ไหวแล้ว




{ c u t }





 

หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงยืนกอดอกมองคนที่นอนหลับตาพริ้มอยู่บนเตียงไม่ห่าง แม้ว่าตอนนี้วันศุกร์จะอยู่ในการดูแลของคุณหมออย่างหม่อมราชวงศ์ภูมินทร์ก็ตาม แต่ความกังวลใจก็ไม่ได้คลายไปเลยสักนิด


ไม่มีไข้


ชัวร์ใช่มั้ยครับ


ชายเพลิง พี่เป็นหมอ อุปกรณ์ที่ใช้ตรวจก็ทันสมัย...น้องเขาไม่เป็นอะไรหรอก


ผมปลุกยังไงเขาก็ไม่ยอมตื่น


วันศุกร์ที่หลับสนิทบนเตียงนอนถูกพูดถึง หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงร้อนใจในการกระทำของตัวเองจนต้องเรียกพี่เขยมาที่เพนต์เฮ้าส์ตอนตีสาม ทั้งๆ ที่พรุ่งนี้ต้องเดินทางไปงานหมั้นของหม่อมราชวงศ์ทรงโปรด แต่พี่ชายอย่างหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงก็ยังไม่ยอมพักผ่อนสักที


แล้วชายเพลิงทำอะไรน้องเขาไปบ้างล่ะ


คุณหมอประจำวังภัสร์ฤทัยที่คุ้นเคยกับหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงมากที่สุดถอนหายใจเบาๆ ให้กับความใจร้อนสมกับที่เป็นเพลิงโดยแท้ เขาไม่ได้ตรวจร่างกายของวันศุกร์อย่างละเอียดเพราะไม่ใช่ความต้องการของทรงเพลิง แต่ดูจากสภาพ ร่องรอยยับบนเตียงก็พอจะรู้ได้ว่าเมื่อคืนที่ผ่านมาเกิดอะไรขึ้นบ้าง


พรุ่งนี้เช้าค่อยปลุกมากินข้าวกินยา


อีกชั่วโมงผมต้องไปเขาใหญ่แล้วครับ


อื้ม พี่ก็เหมือนกัน


ขอโทษนะครับที่รบกวนเวลาพักผ่อนพี่มินทร์


พี่ชินแล้ว เมื่อก่อนชายเพลิงก็เรียกพี่มาแบบนี้บ่อยๆหม่อมราชวงศ์ภูมินทร์แกล้งแซวอีกคน


ถึงจะรู้สึกผิดแต่ก็อดไม่ได้จริงๆ เขากระวนกระวายทุกครั้งที่วันศุกร์ดูเหมือนจะป่วยหรือหมดแรงคาอกไปแบบนั้น ทั้งหมดมันเป็นเพราะความโลภมากของเขาเองที่ไม่เคยจะพอกับร่างกายของคนคนนี้...


เมื่อตอนเที่ยงคืนวันศุกร์งอแงอยากเข้าห้องน้ำ เขาเลยพาไปแถมยังรังแกให้อีกคนครวญครางอีกต่างหาก เขาควรจะหยุดแค่นั้นแล้วด้วยซ้ำ แต่เมื่อเห็นวันศุกร์ที่ปลดปล่อยออกมาก่อนความคิดที่อยากจะพาน้องไปชมวิวสวยๆ ก็ผุดขึ้นมาทันที มันจบลงตอนที่เขาอุ้มวันศุกร์แนบอก แล้วสวนกายเข้าออกจนวันศุกร์หมดแรงไป


วันศุกร์แค่อ่อนเพลีย คงไม่ได้พักผ่อนหลายวันติดด้วย พอมาเจอแบบนี้ก็สลบง่ายๆ เป็นธรรมดา


“...”


เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็ตื่นแล้ว


ผมไม่ไป...



ไม่ได้เลยชายเพลิง วันสำคัญของน้องชาย ไม่ไปไม่ได้ แค่อ้าปากหม่อมราชวงศ์ภูมินทร์ก็รู้แล้วว่าอีกฝ่ายจะพูดอะไร


เพราะความเป็นห่วงมันทำให้เขาไม่อยากไปไหน พอรู้ว่าต้องไปค้างคืนด้วยแล้วยิ่งอยากพาวันศุกร์ไปด้วย แต่ติดตรงที่เย็นวันนี้วันศุกร์ยังต้องถ่ายละคร มีงานที่ต้องทำและเบี้ยวไม่ได้


ผมอาจจะตามไปทีหลัง รอให้เขาตื่นก่อน


งั้นหาเหตุผลดีๆ ไปบอกคุณแม่ด้วยแล้วกัน


ครับ


มียาหลังอาหารให้วันศุกร์กิน แก้ปวดเมื่อย เกลือแร่ กับยาแก้อักเสบ


ทรงเพลิงพยักหน้าก่อนจะยกมือไหว้ขอบคุณพี่เขยที่ไม่เคยปฏิเสธเวลาที่เขาขอความช่วยเหลือเลยสักครั้ง


หม่อมราชวงศ์ภูมินทร์ตบบ่าก่อนจะบอกลาหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิง อันที่จริงทรงเพลิงไม่ได้รบกวนเวลาพักผ่อนของเขาหรอก เผอิญว่าเขาเพิ่งเสร็จจากเคสผ่าตัดพอดีและกำลังจะกลับไปอาบน้ำที่วังเพื่อเดินทางไปเขาใหญ่ต่อทรงเพลิงก็โทรหาซะก่อน จะว่าถูกจังหวะก็ได้ เขาเลยแวะเข้ามาหาอีกฝ่ายที่เพนต์เฮ้าส์ทันเวลาพอดี


คนตัวโตยืนส่งพี่เขยที่ประตูแล้วก็กลับมานั่งเฝ้าคนตัวขาวที่หลับลึกอยู่บนเตียงเหมือนเดิม เป็นแบบนี้แล้วเขาจะหนีไปไหนได้ยังไง นิ้วเรียวเกลี่ยแก้มใสเบาๆ หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงจับมือเล็กมากุมไว้ กดจูบบนหลังมือขาวด้วยความรัก ประคองวันศุกร์ขึ้นมากอดจมอก จ้องมองอีกคนที่หลับตาพริ้มในอ้อมกอดของเขา


เขาคิดไว้แล้วว่าต่อให้วันศุกร์ตื่นขึ้นมาแล้วต่อว่ากันก็จะปล่อยให้น้องทำอย่างนั้นจนกว่าจะพอใจ เขาผิดเองนั่นแหละที่ยับยั้งชั่งใจไม่ไหวเอาแต่ใจตัวเองจนวันศุกร์เป็นแบบนี้ หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงโทษตัวเองด้วยซ้ำที่รังแกน้องโดยไม่ได้ดูสภาพร่างกายกันเลย


ที่ถนอมเอาไว้ก็แหลกคามือเขาทั้งนั้น


ตื่นมาแล้วจะตีพี่แรงๆ ก็ได้


จะกี่ครั้งเขาก็ยอมวันศุกร์เสมอ





*****




 

เฮ้ย ตื่นยังวะคุณบดินทร์


ตื่นตั้งนานแล้วครับ


ถามจริง ไหวเปล่าวะ


ไหวสิครับ


มึงเหมือนคนไม่ได้นอน


“...”


อือ ก็ไม่ได้นอนจริงๆ นั่นแหละ


นอนไปนิดเดียวก็ถูกคุณชายทรงเพลิงปลุกให้ตื่นมากินข้าว กินยา แล้วจากนั้นคนที่รังแกวันศุกร์ทั้งคืนก็ทิ้งเช็คสิบล้านใบใหม่ให้ แทนใบเดิมที่ยับยู่ยี่จนใช้งานไม่ได้แล้ว ก่อนที่วันศุกร์จะถูกทิ้งให้นอนอยู่คนเดียวในห้องเพราะคุณชายเขาต้องออกเดินทางไปเขาใหญ่ตั้งแต่เช้า


ก็ไม่เชิงทิ้งหรอก หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงเตรียมทุกอย่างไว้ให้วันศุกร์แล้ว ไม่ว่าจะเสื้อผ้า อาหาร รอให้เขาตื่นแล้วพาไปอาบน้ำ อีกนิดก็จะป้อนข้าวกันแล้วถึงได้ออกไป


คุณชายเขาบอกว่าต้องไปอยู่กับครอบครัวรอร่วมพิธีหมั้นของหม่อมราชวงศ์ทรงโปรดกับน้องรหัสของปัน แต่ทั้งๆ ที่รู้ว่าตัวเองต้องรีบออกเดินทางไปเจอหน้าผู้ใหญ่ทรงเพลิงก็ยังโอ้เอ้เพราะยังอยากนอนกอดเขาอยู่ วันศุกร์พูดดีๆ ด้วยก็แล้วคุณชายเขายังไม่อยากจะไปเลย สุดท้ายก็ต้องสวมบทคนใจร้ายไล่อีกฝ่ายออกจากเพนต์เฮ้าส์ที่เป็นของคุณชายเขาเองแท้ๆ นั่นแหละ


ละครจะปิดกล้องแล้วเว้ย ทนอีกนิดเดี๋ยวก็ได้รับเรื่องอื่นแล้ว


ไม่ใช่นะครับพี่ออย ไม่ได้ทนสักหน่อย


แค่ป่วยวันเดียวพี่ออยก็น้อยใจไปเรื่อย คิดว่าเขาเบื่อที่จะแสดงละครเรื่องนี้แล้วทั้งๆ ที่เรตติ้งออกจะดี วันศุกร์เสียดายซะมากกว่า ยังไม่อยากให้จบเลยด้วยซ้ำ


แล้วไหงวันนี้มึงเอารถออกมาขับเองได้วะ แล้วไอ้โมอ่ะ


พักผ่อนครับพี่ออย ช่วงนี้ต้นน้ำปิดเทอมด้วยเลยไม่สะดวกมารับส่งผม


เป็นเมเนเจอร์มึงนี่สบายฉิบหาย


วันศุกร์ยิ้มแหย เขาไม่ได้บอกความจริงว่าจริงๆ แล้วตอนนี้กำลังเกิดปัญหาอะไรกับพี่โมอยู่ ไม่ได้บอกว่าทะเลาะกันขั้นรุนแรงจนไม่ได้คุยกัน ไม่ให้ใครรับรู้ถึงปัญหาที่เกิดขึ้นแม้ว่าวันศุกร์อยากจะได้ที่ปรึกษาสักคนหนึ่งก็ตาม


แต่ในวงการนี้ไม่มีใครไว้ใจได้เลยสักคน


ไม่มีใครไว้ใจได้เท่าคุณชายทรงเพลิงอีกแล้ว


ถึงแม้ยังคาใจเรื่องเช็คเงินสดค่าตัวงวดแรก และทำให้ไม่สบายใจเรื่องยอดเงินค่าตัวที่วันศุกร์ให้พี่โมดูแลก็ตาม แต่ตอนนี้วันศุกร์ยังยุ่งมากจนไม่มีเวลาไปตรวจสอบทุกอย่างด้วยตัวเอง


เขาคิดเอาไว้แล้วว่ายังไงก็ต้องคุยกับพี่โมให้รู้เรื่อง เริ่มแก้ปัญหาตั้งแต่ตอนนี้ โดยที่วันศุกร์ไม่รู้เลยว่าต่อไปมันจะจบยังไง


คนที่ตกอยู่ในภวังค์สะดุ้งเบาๆ เมื่อโทรศัพท์ในมือสั่นครืด พอก้มมองก็รีบกดรับสายทันทีเมื่อเห็นว่าเบอร์ที่โทรเข้ามาคือใคร เขากรอกเสียงนุ่มๆ ลงไป ก่อนจะหลุดยิ้มเมื่ออยู่ดีๆ ภาพเมื่อคืนก็ลอยเข้ามาในหัว


(ปวดตัวอยู่มั้ย)


นิดหน่อยครับ


คำทักทายแรกหลังจากที่ไม่ได้คุยกันมาหลายชั่วโมงเริ่มขึ้น วันศุกร์เพิ่งได้พักจากการถ่ายละคร และเพิ่งมีเวลาจับโทรศัพท์เมื่อกี้นี้เอง เขาเห็นสายที่ไม่ได้รับจากคุณชายตั้งแต่แรกแล้วแต่ก็ไม่ได้โทรกลับ


อือ ไม่รู้สิ จู่ๆ ในตอนนั้นก็รู้สึกไม่พร้อมได้ยินเสียงคุณชายเขาซะอย่างนั้น


(กินยาหรือยัง)


ยังเลยครับ


(ทำไมไม่กิน) เสียงเข้มๆ ที่ฟังดูก็รู้ว่ากำลังถูกดุผ่านโทรศัพท์ดังขึ้น วันศุกร์ยู่ปากก่อนจะแนบแก้มไปกับโซฟาสีเลือดหมูที่ใช้ประกอบฉาก พึมพำตอบอีกคนเสียงเบาเพราะตรงนี้ทีมงานคนอื่นๆ ในกองเดินผ่านไปผ่านมา


ยังไม่ได้กินข้าวเลยคุณชาย


(ทำไมชอบทำให้เป็นห่วง)


วันศุกร์อมยิ้ม เดาเอานะ...ตอนนี้คุณชายคงกำลังขมวดคิ้วไม่ชอบใจอยู่แน่ๆ


ผมทำงานอยู่นี่ จะเอาเวลาตอนไหนไปกินข้าว


(คุณยังไม่พัก?)


ต้องรีบถ่ายให้ทันก่อนแสงหมดครับ


(วันศุกร์ อย่าทำให้ผมเป็นห่วงคุณได้มั้ย)


โธ่คุณชาย...


(ผมอยู่ไกล ไปดูแลคุณไม่ได้)


รู้แล้ว


(ครับ)


วันศุกร์อยากถามกลับไปเหลือเกินว่าใครกันที่ทำให้เขาเป็นแบบนี้ ไม่ใช่คุณชายทรงเพลิงหรอกเหรอที่ไม่รู้จักพอตักตวงความสุขจากร่างกายเขาอยู่ได้


(ยังเจ็บอยู่มั้ย)


ถามอะไรแบบนี้ครับ!


(เมื่อคืนผมทำคุณแรง)


คุณชาย!


(สรุปยังไงวันศุกร์)


หยุดพูดเลยนะครับ


คนตัวเล็กแทบจะฟุบหน้าอัดไปกับโซฟาแล้วด้วยซ้ำ ในหูได้ยินเสียงคนจากปลายสายหัวเราะเบาๆ...


อือ อารมณ์ดีมากเลยนะคุณชาย


แกล้งได้ก็แกล้งไปเหอะ : (


















#หวนกลิ่นรัก









วันศู๊กกกก

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6.915K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,114 ความคิดเห็น

  1. #7102 baekbow (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 31 มีนาคม 2564 / 16:52
    แงงงง คุณชายหื่นมากเลยอ่ะ ฟัดน้องซะหมดแรงเลย ทั้งที่รู้ว่าน้องต้องทำงาน น่าตีมากจริงๆ แต่ชอบตอนที่คุณชายแทนตัวเองว่าพี่จัง มันละมุนมากเลย // เกลียดความที่ปันโทรมารายงานของที่คุณชายซื้อมาก มันต้องสอดส่องขนาดนี้เลยไหมอ่ะ ดูท่าจะว่างมากจริงๆ ขนาดคุณชายยังพูดเองเลยว่าเพื่อนวันศุกร์ใส่ใจเขามาก 5555
    #7,102
    0
  2. #7054 baconnioil (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2563 / 08:53
    แรงมากเขินไปหลายตลบเลย
    #7,054
    0
  3. #7030 soul_hyukjae (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2563 / 12:24
    เอ่อออ....ใครพอจะเห็นคุณชายเพลิงที่เขาหน้าตึงๆ ดุๆ บ้างมั้ยคะ

    เขาไปไหนแล้วนะ
    #7,030
    0
  4. #6971 Soo Gass (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2563 / 16:47
    นัดตบกับพี่โมหน่อยมั้ย เอาเงินน้องไปใช้แล้วบอกให้น้องประหยัด โธ่.อคว.
    #6,971
    0
  5. #6944 PlayfulWriter (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2563 / 19:46
    ละคือน้องใช้เงินวันละ 300 เพื่อเก็บ แต่ตัวเองหลอกเอาเงินน้องไปใช้สุรุ่ยสุร่ายเนี่ยนะ แย่ว่ะ
    #6,944
    0
  6. #6918 9490seluhanhunhan。 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 16:23
    ใจมันวูบวาบ
    #6,918
    0
  7. #6894 0984363270 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2563 / 12:48
    พี่โมอ่ะแม่ง!!
    #6,894
    0
  8. #6830 Necter (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2563 / 15:33
    น่ารักมากกๆๆๆๆๆ เวลาเค้าอยู่ด้วยกัน คุณชายทะนุถนอมน้องบ้างไรบ้าง เขิลลลลลล
    #6,830
    0
  9. #6805 vvppns (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 11:51
    น้องวันศุกร์ลูกแม่ ;---; คุนชายรีบกลับมาดูแลน้องเลยนะะะ ลุ้นเรื่องโมอะ สังหรว่าต้องเป็นเรื่องใหญ่แน่เลย ฮื่อ
    #6,805
    0
  10. #6803 psaa (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 08:27
    น้องน่ารักมากเลยแงงงง
    #6,803
    0
  11. #6802 psaa (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 08:27
    น้องน่ารักมากเลยแงงงง
    #6,802
    0
  12. #6774 moooo_ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 02:07
    คุณชายเขาก็รักของเขาอะเนอะ ;-;
    #6,774
    0
  13. #6741 momomay79 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 20:45
    รู้ว่ารุนแรงวันหลังก็เบาหน่อยซี้้ส์
    #6,741
    0
  14. #6728 doobdib04 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 14:34
    คุณชาย!ฮือเขินว้อย
    #6,728
    0
  15. #6706 BerKhasa (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 12:41
    ชั้นผู้มาไม่ทัน มันขนาดนั้นเลยหรอคะคุณชาย ดุขนาดไหนกันนะฮือออออออออ😭😭
    #6,706
    0
  16. #6698 blue04250 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 มีนาคม 2563 / 11:27
    ฮือออออ น่ารักเกินไปแล้วววววว
    #6,698
    0
  17. #6651 MAGENTAJ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 มีนาคม 2563 / 22:52
    อย่ารังแกน้อง!!! ฮึ่ยยย​ แต่ชอบค่ะ
    #6,651
    0
  18. #6644 Sweet_Memory (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 มีนาคม 2563 / 00:40
    กรี๊ดดดดดดด คุณชายละมุนมากกก
    #6,644
    0
  19. #6623 Parkbyunnie61 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:51
    แกกกกกกกกกมันแบบบบบ แบบบบบ งงงงงง
    #6,623
    0
  20. #6613 chacha☁ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2563 / 12:18
    เขินมากกกกกก คุณชายดุมากกก (รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นไบโพล่าเลย ตอนที่แล้วหัวร้อนกับนังโม ตอนนี้เขินคุณชายกับน้องซะงั้น แงงง)
    #6,613
    0
  21. #6606 Kimpuaypark (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 31 มกราคม 2563 / 16:38
    คุณชายยยเบาหน่อยยยยยครับบ
    #6,606
    0
  22. #6585 too@aey (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 08:32
    เขินแทนน้องงง
    #6,585
    0
  23. #6583 Wrymild (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 มกราคม 2563 / 20:26
    เขินมากแง๊ คุณชายยยย
    #6,583
    0
  24. #6564 whydefsoul (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2562 / 08:26
    คุณชายนี่ดือจริงๆ ดีใจที่อย่างน้อยน้องก็มีคุณชายเป็นเรื่องดีๆในชีวิต
    #6,564
    0
  25. #6551 Spices_smile (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2562 / 07:57
    ฟ้องโมเหอะ เเจ้งความไปเลย
    #6,551
    0