{ yaoi } • One and Only หวนกลิ่นรัก (end)

ตอนที่ 10 : 10

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 78,154
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7,166 ครั้ง
    4 ก.ค. 62














10

 

เป็นเช้าวันธรรมดาอีกวันที่หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงไม่ได้ไปทำงานเพราะถูกหม่อมปนัดดาเรียกตัวให้กลับวังตั้งแต่เช้า ตอนแรกก็กะว่าจะอยู่บอกลาวันศุกร์ก่อน แต่เจ้าของห้องหลับลึกชนิดที่เรียกเท่าไหร่ก็ไม่ตื่น หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงเลยจูบลาที่แก้มเบาๆ กระซิบบอกคนตัวเล็กว่าเขาต้องไปแล้ว


เจ้าของร่างสูง 181 เซนติเมตรเดินออกจากห้องในชุดทำงานของเมื่อวานที่ถูกซักและรีดไว้แล้ว ทรงเพลิงเดาว่าตอนที่เขาหลับ วันศุกร์คงซักรีดให้เสร็จสรรพ เสื้อผ้าเขาถึงได้แขวนใหม่เอี่ยมอยู่ในตู้แบบนั้น


Ratha: ตามมาที่วัดเลยนะชายเพลิง

Ratha: คุณแม่ถามหาแต่เราคนเดียวแล้วนะ

Plerng: คนอื่นไปที่วัดกันหมดแล้วเหรอครับ

Ratha: จ้ะ ออกจากวังไปที่วัดกันหมดแล้วด้วย

Ratha: แต่ชายโปรดไม่มานะ

Plerng: ผมไม่ไปก็ได้ใช่มั้ยครับ

Ratha: ถ้าไม่อยากมาก็หาแฟนสิคะน้องชายเพลิง

Ratha: คุณแม่อนุโลมชายโปรดเพราะมีคู่หมั้นต้องดูแล

Ratha: ส่วนคนโสดอย่างชายเพลิงกับชายคุณก็ออกทริปกับคุณแม่เอานะจ๊ะ :)


มุมปากของคุณชายทรงเพลิงยกขึ้นเล็กน้อย เขาเดินไปตามทางเล็กๆ ในคอนโดตอนตีห้ากว่าๆ


มือขวาถือโทรศัพท์ก้มมองหน้าจอสลับกับทางข้างหน้า มือซ้ายล้วงกระเป๋าซึ่งถ้าใครเห็นคงคิดว่าคุณชายคนนี้กำลังเดินแบบอยู่ แต่จริงๆ มันคือท่าเดินปกติของเขา


Ratha: หรือจะรีเทิร์นกับดาราคนนั้นดีน้า

Ratha: คุณแม่ยิ่งชอบๆ อยู่ด้วย


แล้วความจริงอีกอย่างหนึ่งก็คือ หม่อมปนัดดาจะไม่ให้หม่อมราชวงศ์รฐาโทรตามไปไหนมาไหนด้วยเลยถ้ามีแฟนเป็นตัวเป็นตนแล้ว เห็นได้ชัดๆ ก็ทรงโปรดนั่นแหละ ที่พอมีคู่หมั้นก็แทบจะไม่ถูกเรียกให้กลับวังหรือออกไปไหนกับคุณแม่เท่าไหร่ เหลือแค่เขากับหม่อมราชวงศ์ทรงคุณที่ยังไปไหนไม่รอดสักที


Ratha: อยู่ไหนแล้วชายเพลิง คุณแม่ถามพี่รอบที่สิบแล้วก็ยังไม่ได้คำตอบจากเราเลยนะ

Plerng: คอนโดครับ

Ratha: งั้นรอมั้ย ทางผ่านพอดีเดี๋ยวพี่แวะรับ ไปรถตู้ด้วยกันชายเพลิงจะได้ไม่ต้องขับรถ

Plerng: ไม่เป็นไรครับ ผมไม่ได้อยู่คอนโดตัวเอง

Ratha: อ้าว แล้วอยู่คอนโดใครคะ

Plerng: ผมขับรถก่อนนะครับพี่ฐา

Ratha: เดี๋ยวนะชายเพลิง


หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงรีบกดล็อกหน้าจอโทรศัพท์ทันทีตอนที่ลิฟต์เลื่อนลงมาถึงชั้นลานจอดรถ เขาเลี่ยงที่จะไม่ตอบคำถามพี่สาวเพราะไม่รู้ว่าจะตอบยังไง มันไม่ใช่ความลับ แต่ก็ไม่ได้อยากบอกใคร


ถือเป็นการรักษาชื่อเสียงของวันศุกร์ด้วย


คนตัวสูงปลดล็อกประตูรถออดี้คันหรู และในตอนที่เขาดึงประตูรถเปิดออกจู่ๆ รถฮอนด้าซีวิคสีขาวมุกก็แล่นขึ้นมาจอดเทียบ ถึงจะไม่เคยเห็นรถของวันศุกร์มาก่อน แต่เพราะคนในรถที่ดูสติไม่เต็มร้อยกำลังถอยรถเข้าซองอยู่ทำให้เขามั่นใจว่านี่คือรถของวันศุกร์ที่หายไปเมื่อคืน


คนในรถก็ผู้จัดการของวันศุกร์


หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงยืนมองคนที่สภาพไม่ต่างจากคนเมาลงจากรถด้วยสภาพอ้อแอ้ โมพยุงตัวเองโดยการจับประตูฝั่งคนขับไว้ ยืนก้มหน้านิ่งๆ สักพักก่อนจะเดินขึ้นลิฟต์ไปโดยที่ยังไม่ล็อกรถด้วยซ้ำ


หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงมองตามผู้จัดการส่วนตัวคนนั้นจนลับตา กลิ่นเหล้าฟุ้งออกมาจากรถและจากตัวของผู้หญิงคนนั้นทำให้เขามั่นใจว่าคงเมาแน่ๆ


ขับรถกลับมาในสภาพนั้นได้ก็ดีแค่ไหนแล้ว


คนตัวสูงส่ายหน้าเบาๆ เขาทิ้งเรื่องผู้จัดการคนนั้นไว้แล้วแทรกตัวเข้าไปในออดี้ของตัวเอง ก่อนจะสตาร์ทรถแล้วเหยียบคันเร่งขับรถออกจากคอนโดไป




*****




 

อันนี้เป็นกำไลแคล้วคลาดจ้ะ เหมาะสำหรับคนที่ต้องเดินทางบ่อยๆ ทำงานเสี่ยงๆ จ้ะ


น่าซื้อไปให้ชายโปรดใส่ ช่วงนี้ยิ่งเดินทางบ่อยๆ อยู่ด้วย


ชายโปรดไม่ใส่หรอกค่ะคุณแม่ เชื่อเรื่องแบบนี้ซะที่ไหนล่ะคนนั้น


แต่สวยดีนะหญิงฐา สีหินวาวมากๆ แม่จับดูเนื้อดูละเอียดดีด้วยนะ เราสนใจมั้ย


ไม่เอาหรอกค่ะคุณแม่


หม่อมราชวงศ์รฐาส่ายหน้าพัลวัน ไม่ใช่ว่าเธอไม่เชื่อเรื่องพวกนี้แต่เพราะไม่มีความจำเป็นต้องใส่เลยปฏิเสธไป แต่มองๆ ดูแล้วกำไลหินที่วางขายอยู่หน้าโบสถ์ก็สวยอย่างที่คุณแม่พูดจริงๆ นั่นแหละ แถมราคาก็ไม่ได้แพงเลยสักนิด


เราเอามั้ยชายคุณ เดินทางบ่อยเหมือนกันนี่


พอลูกสาวคนโตไม่สนใจหม่อมปนัดดาก็หันไปถามลูกชายตัวโตที่ยืนอยู่ข้างๆ หม่อมราชวงศ์ทรงคุณส่ายหน้าพร้อมกับยิ้มแหย หันไปพยักหน้าใส่หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงที่ยืนล้วงกระเป๋าอยู่ข้างหลัง


เพลิงครับคุณแม่พอโบ้ยให้น้องชายได้แล้วก็ดึงแขนของหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงให้มายืนข้างคุณแม่


หม่อมราชวงศ์ทรงคุณตบบ่าหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงเบาๆ คนที่สูง 181 เซนติเมตรทำหน้างงเพราะจู่ๆ ก็ถูกดึงให้มายืนอยู่หน้าตู้เครื่องราง


ชายเพลิงชอบเส้นไหน เดี๋ยวแม่ซื้อให้


ไม่เป็นไรครับคุณแม่ ผมไม่ใส่ครับ


ไม่ใส่ได้ยังไง เดินทางบ่อยต้องมีติดตัวไว้นะคะ


กำไลหินสีขาวที่ไม่ได้เข้ากับคนชอบสีดำอย่างคุณชายทรงเพลิงถูกหยิบออกจากตู้โชว์ หม่อมปนัดดายิ้มกว้างตอนที่หยิบกำไลหินเส้นนั้นมาถือไว้ ทาบลงบนข้อมือลูกชายแล้วหันไปตกลงซื้อกับคนขายทันที


พี่เอาเส้นนี้ค่ะน้อง...ชายเพลิงใส่ไว้เลย


ก็โดนบังคับซะขนาดนั้นแล้วหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงเลยไม่อยากขัดใจคุณแม่ คนตัวสูงยอมสวมกำไลหินที่หม่อมปนัดดาเลือกให้เองกับมือท่ามกลางพี่ๆ ที่กำลังมองเขาแล้วหัวเราะเบาๆ ไปด้วย


เส้นนี้หกพันสี่ร้อยบาทจ้ะ


ผมจ่ายเองครับ


ซื้อแล้วต้องใส่นะคะชายเพลิง ไม่ใช่เอาไปทิ้งไว้ที่อื่นคุณแม่ย้ำในตอนที่ทรงเพลิงกำลังก้มหน้าหยิบแบงค์พันจากกระเป๋าสตางค์ คนถูกบังคับก็ได้แต่พยักหน้าส่งๆ ตามไปอย่างนั้นแหละ


เขาเป็นคนชอบใส่เครื่องประดับเช่นสร้อยข้อมือแบรนด์แนมหรือสร้อยคอก็จริง แต่ไม่ได้ชอบใส่กำไลหินที่เหมาะกับผู้หญิงแบบนี้ ยิ่งเป็นสีขาวด้วยอีก...เขาคิดไว้แล้วว่าถ้าไม่ได้อยู่กับคุณแม่ก็คงจะถอดทิ้งไว้ในห้อง


หรือจะทิ้งไว้ที่ข้อมือคนรู้ใจก็ได้นะจ๊ะน้องชายเพลิงหม่อมราชวงศ์รฐาชะโงกหน้าพูดแซวน้องชาย เพราะมีเธอที่รู้เรื่องอยู่คนเดียว พอคุณแม่กับหม่อมราชวงศ์ทรงคุณได้ยินแบบนั้นก็หันมองหน้าหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงทันที


หือ คนรู้ใจ? นี่ชายเพลิงมีแฟนแล้วเหรอ ไม่เห็นพามาแนะนำให้แม่รู้จักเลย


“...”


เปล่าหรอกค่ะคุณแม่ ฐาก็แซวเล่นไปงั้น


ถ้ามีแล้วไม่บอกกันแม่โกรธนะหม่อมปนัดดาถลึงตามองคุณชายทรงเพลิงที่ถอนใจหายออกแรงๆ ทั้งสองคนเลย ชายคุณชายเพลิง


พูดทิ้งไว้แค่นั้นแต่ก็ไม่ได้ทำให้คนที่มีอะไรในใจอย่างทรงเพลิงสะเทือนได้หรอก มีแฟนมาแล้วตั้งหลายปีแต่ไม่เคยบอกให้คุณแม่รู้จนเลิกกันไปแล้วด้วยซ้ำ


ปกติพี่ฐาไม่แซวหนักขนาดนี้ มีอะไรหรือเปล่าเพลิง


ไล่หลังคุณแม่กับพี่สาวหม่อมราชวงศ์ทรงคุณก็ใช้ไหล่สะกิดหลังน้องชายเบาๆ แต่ก็ได้คำตอบเป็นการส่ายหน้าจากคนตรงหน้าแทน


แน่ใจ?”


ครับ


รู้ว่าคาดคั้นเอาอะไรจากน้องชายคนนี้มากไม่ได้หรอก หม่อมราชวงศ์ทรงคุณตบบ่าคนที่สูงไล่เลี่ยกันเบาๆ ตอนแรกเขาก็ไม่ทันสังเกตหรอกว่าในสายตาของทรงเพลิงมีอะไรแปลกไป แต่พอหม่อมราชวงศ์รฐาเริ่มแซวก็เหมือนเขาจะพอรู้แล้วแหละ


งั้นพี่ไปก่อน ไม่อยากให้คุณแม่ตากแดดนานๆ ช่วงนี้ยิ่งพักผ่อนน้อยอยู่ด้วย


ทำไมถึงพักผ่อนน้อยล่ะครับ


ติดละครไง พรางรักพรางกรรมอะไรสักอย่าง


เจ้าของร่างสูง 181 เซนหลุดยิ้ม ชื่อละครที่พี่ชายเขาพูดออกมาก็คือละครที่โด่งดังมากๆ ในตอนนี้นั่นแหละ ละครที่ทำให้เกิดฉายาวันศุกร์แห่งชาติ


ได้ข่าวว่าไปคว้าตัวพระเอกเรื่องนี้มาเป็นพรีเซ็นเตอร์ไม่ใช่เหรอ


ใช่ครับพี่คุณ


ทรงเพลิงอมยิ้ม เขามักจะเป็นแบบนี้ตลอดเวลาที่มีใครสักคนพูดถึงวันศุกร์


ว่างๆ ก็ขอลายเซ็นมาให้คุณแม่หน่อย


ถ้าเขายอมให้นะครับ


ทำไมจะไม่ให้ล่ะ นี่ใคร หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงเลยนะ


คุณชายทรงเพลิงก้มหน้าหัวเราะ เขายังไม่รู้เลยว่าวันศุกร์จะยอมมาเจอหน้ากันอีกหรือเปล่าถ้านอกเหนือจากเรื่องงาน ก็เมื่อคืนเขาเล่นกอดอีกคนไม่ปล่อยซะขนาดนั้น


ดีแค่ไหนที่วันศุกร์ไม่ไล่ให้ออกไปนอนนอกห้อง


อือ แต่ยอมจริงๆ ว่าเขาแพ้วันศุกร์ตั้งแต่วันแรกที่เจอหน้ากันจนกระทั่งตอนนี้ แพ้คนที่ตัวหอมๆ นุ่มๆ กอดอุ่นจนไม่อยากปล่อย


ที่ผ่านมาเขาพยายามหักห้ามใจไม่ให้คิดถึงเพราะสถานะแฟนเก่ามันค้ำคอ คิดไปเองด้วยซ้ำว่าเวลาผ่านไปนานถึงสองปีวันศุกร์คงมองเขาเป็นแค่คนคนหนึ่งที่เคยผ่านเข้ามาในชีวิต คงหมดรักกันไปแล้ว


แต่พอได้เข้าใกล้ ได้สบตา เขาก็รู้ได้ทันทีเลยว่าวันศุกร์ยังเหมือนเดิม


ก็เป็นเพราะแบบนี้ แล้วจะให้เขาปล่อยมือวันศุกร์ไปอีกได้ยังไง




*****



 

เป็นอีกวันที่วันศุกร์มาถ่ายโฆษณาให้เชอรีอัลโดยไร้เงาของผู้จัดการ เมื่อเช้าเขาถอนหายใจไปกี่ครั้งแล้วก็ไม่รู้ตอนที่เห็นสภาพเละเทะของพี่โมกับกลิ่นเหล้าเหม็นคลุ้งห้อง ไหนจะเศษซากที่พี่โมอาเจียนออกมาอีก


ไม่รู้ไปเมามาจากที่ไหน วันศุกร์เลยให้พี่โมพักผ่อน ทำเป็นลืมเรื่องที่ทะเลาะกันเมื่อวานไปสักแป๊บ


วันศุกร์ค่อยๆ เดินไปนั่งแล้วทำเป็นเล่นเปียโนนะ มองกล้องแบบผ่อนคลายด้วย เอาสวยๆ เลยน้อง


สวยได้ไงครับพี่พนา ผมเป็นผู้ชายนะ


เออหน่า ให้ฟีลเหมือนอยู่บนสวรรค์แล้วเจอนางฟ้าเล่นเปียโนอ่ะ


พี่พนา


ล้อเล่นๆ เทวดาก็ได้


วิดีโอโฆษณาชิ้นที่สามของวันนี้ต้องถ่ายในห้องสีขาว และโชว์ผลิตภัณฑ์ทำความสะอาดผิวหน้า


วันศุกร์รู้มาว่าอาทิตย์หน้าเขามีถ่ายโฆษณากับพลอยพิมพ์เป็นเครื่องสำอางชิ้นใหม่แกะกล่องของเชอรีอัลด้วย เป็นตัวท็อปที่คุณชายทรงเพลิงตั้งเป้าไว้ว่าต้องตีตลาดได้แน่นอน


ถึงจะเป็นการถ่ายโฆษณาที่อยู่นอกเหนือข้อตกลงในสัญญาจ้าง แต่คุณชายก็ยินดีจ่ายค่าตัวส่วนต่างให้วันศุกร์ด้วยจำนวนเงินที่เยอะกว่าเดิมตั้งสามเท่า


วันศุกร์ไม่ได้มีปัญหากับเรื่องถ่ายงานนอกเหนือสัญญาอยู่แล้ว แต่ถ้าคุณชายเขาเต็มใจจ่ายขนาดนี้ก็ถือว่าเป็นโชคดีของวันศุกร์แล้วแหละที่เจอลูกค้าใจปล้ำ


เจ๊จู มาเติมแป้งตรงจมูกหน่อยดิ ขึ้นกล้องแล้วมันแปลกๆ


จ้าาาาพ่อ


เจ้าของสตูดิโอกับช่างแต่งหน้าสาวประเภทสองคุยเล่นกันได้เหมือนเพื่อนเลยทำให้บรรยากาศในการทำงานของวันศุกร์ผ่อนคลาย


จริงๆ พี่พนาก็คุยเล่นกับคนในกองทุกคนนั่นแหละ


วันศุกร์ยื่นนิ่งๆ ให้เจ๊จูกับพี่ช่างแต่งหน้าอีกคนแต่งหน้าเพิ่มเติม


ตอนนี้วันศุกร์อยู่ในเชิ้ตกับกางเกงขาวล้วนเข้ากับคอนเซ็ปต์สเปรย์น้ำแร่ เขาต้องทำให้เฟรชที่สุดเท่าที่จะทำได้ วันศุกร์ต้องฝึกยิ้มบางๆ หน้ากระจกหลายครั้งกว่าจะยิ้มออกมาให้ดูเป็นธรรมชาติที่สุด


พร้อมแล้วเข้าฉากเลยน้อง เดี๋ยวไอ้คุณชายมันเข้ามาเจอจะหาว่าโอ้เอ้กัน


วันนี้คุณชายจะเข้ามาหรอครับ


ใช่ครับ...แน่ะ คิดถึงมันใช่มั้ยล่ะ


ผมจะไปคิดถึงเขาทำไมล่ะครับ


อ้าว ใครจะไปรู้ล่ะครับ


วันศุกร์ส่ายหน้าก่อนจะเดินหนีคนที่ชอบล้อ ยืนทำสมาธิคนเดียวสักพักเสียงพี่พนาก็ดังขึ้น คนที่รับหน้าที่เป็นทั้งเจ้าของสตูดิโอ ช่างภาพ และผู้กำกับให้สัญญาณสำหรับการเริ่มถ่ายทำ


ดี ค่อยๆ เดินไปครับ


วันศุกร์ค่อยๆ ก้าวเท้าไปหาเปียโนตามที่พนาบรีฟไว้


ทุกการแสดงของวันศุกร์ราวกับเป็นมนต์สะกดให้คนที่เพิ่งเข้ามาใหม่ต้องชะงักเท้าแล้วหยุดมอง


ใช่ คนคนนั้นคือหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิง คนตัวสูงเพิ่งฝ่าฝนที่โปรยลงมาอย่างหนักเข้าสตูดิโอมาเมื่อกี้ เขาตั้งใจมาดูผลงานของวันศุกร์เองกับตาทั้งๆ ที่ตอนแรกคิดไว้แล้วว่าจะโดดงานไปเลยทั้งวัน


ดีมากวันศุกร์ นุ่มมาก ช้อนตาหน่อย สุดยอด!”


คนตัวขาวที่กำลังจะนั่งลงบนเก้าอี้หน้าเปียโนหันมาสบตากับกล้องแวบหนึ่งก่อนจะละสายตาแล้วมองมาที่เขา คุณชายทรงเพลิงยืนกอดอกมองวันศุกร์ด้วยสายตานิ่งๆ ก่อนจะยกยิ้มมุมปากให้โดยที่ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายจะเห็นหรือเปล่า


แล้วเสียงเปียโนก็ดังขึ้นในตอนที่วันศุกร์ละสายตาจากเขาไปแล้ว นิ้วสวยๆ บรรเลงอยู่บนแป้นของเปียโนด้วยความเคอะเขินแต่เต็มไปด้วยความมั่นใจ ความสามารถพิเศษที่ไม่มีใครรู้ทำเอาพนาอ้าปากค้างด้วยความอึ้ง คิดไม่ถึงว่าวันศุกร์จะเล่นเปียโนเป็นด้วย


ยกเว้นหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงไว้หนึ่งคน เขารู้ดีอยู่แล้วว่าวันศุกร์เล่นเปียโนได้เพราะสอนมาเองกับมือ


คัท! เฮ้ยเจ๋งมาก นี่พี่ไม่รู้มาก่อนเลยนะว่าน้องเล่นเปียโนได้


เล่นได้แต่ไม่เก่งนะครับ


ขนาดนี้ก็เก่งแล้ว ไปเรียนที่ไหนมา


เอ่อ...”


วันศุกร์อ้ำอึ้งกัดริมฝีปากเบาๆ แล้วมองไปยังคนตัวสูงที่พักสะโพกกับขอบโต๊ะ พอเห็นว่าอีกฝ่ายกำลังจ้องมาเหมือนกันเลยต้องรีบยกมือสวัสดี


อ้อ...ไอ้นี่นี่เอง


เพราะจู่ๆ ก็ยกมือไหว้ใครบางคนจากด้านหลังพนาเลยหันมองตามด้วยความสงสัย แต่พอเห็นว่าเป็นหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงเพื่อนของเขาก็หันขวับกลับมาแซวคนตัวเล็กด้วยน้ำเสียงกวนๆ


นี่นัดกันไปเดตที่ไหนหรือเปล่า...”


เปล่านะครับ


ฮั่นแน่


วันศุกร์ส่ายหน้ายืนยันอีกครั้งก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูง คนตัวเล็กอมยิ้มมองคุณชายที่ยังนั่งอยู่ในมุมมืดสลับกับมองพนาที่ไม่ยอมปล่อยตัวเขาสักที


จริงๆ วันนี้ไอ้คุณชายมันไม่ได้เข้าบริษัทนะ น้องสาวพี่บอกมา แต่ไหงมาโผล่ที่นี่ได้วะ พี่ยังแปลกใจ


ก็มาดูงานไงครับ


ปกติมันไม่มาดูงานเลยเว้ยวันศุกร์ เราอ่ะเจ้าแรก


ถ้าอย่างนั้นเขาคงยังไม่ไว้ใจผมมั้งครับ


เพื่อนพี่ไว้ใจพรีเซ็นเตอร์ทุกคนอยู่แล้ว มันมาแบบนี้พี่ดูออกนะว่าไม่ได้มาเพราะเรื่องงาน


“...”


แต่ไอ้คุณชายมาเพราะน้องอ่ะ รู้ตัวเปล่า


มะ ไม่ใช่หรอกครับพี่พนา


ถูกแซวแบบนั้นก็ทำเอาเขวเหมือนกัน วันศุกร์ยังไม่ลืมเรื่องเมื่อคืน ยิ่งคิดยิ่งรู้สึกว่ายังไม่พร้อมที่จะเจอหน้าคุณชายทรงเพลิงเอาซะเลย มันบอกไม่ถูกกับความรู้สึกที่เกิดขึ้น


วันศุกร์ถามตัวเองหลายครั้งตั้งแต่ตื่นขึ้นมาว่าเมื่อคืนเขาไม่ได้ฝันไปจริงๆ ใช่มั้ย


มันเหมือนย้อนกลับไปตอนที่ยังคบกันอยู่จริงๆ


ไปดูมันหน่อยแล้วกัน เดี๋ยวมันจะน้อยใจ


อะไรอ่ะครับพี่พนา


วันศุกร์หน้างอเพราะยังถูกแซวไม่เลิก คำพูดของพนาอาจจะฟังดูธรรมดา แต่สายตากับสีหน้ากวนๆ นั่นน่ะ...วันศุกร์ไม่อยากมองเลย


พี่พนาเดินหนีไปแล้ว ตอนนี้คนในสตูดิโอก็แยกย้ายเก็บข้าวของเตรียมกลับบ้าน วันศุกร์ที่ยังยืนอยู่ในฉากมองคนตัวสูงนิ่ง กำลังชั่งใจอยู่เหมือนกันว่าจะเดินไปหาดีมั้ย หรือจะเดินหนีเข้าห้องแต่งตัวไปเลย


แต่สุดท้ายสมองกับหัวใจก็สั่งให้สาวเท้าออกไปหาใครบางคนที่นั่งหลบอยู่ในมุมมืดๆ วันศุกร์กุมมือตัวเองอย่างประหม่า เขายังตื่นเต้นทุกครั้งที่ต้องเผชิญหน้ากับหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิง


เหนื่อยมั้ย


ไม่หรอกครับ สนุกดี


ประโยคที่ถามตอนเจอหน้ากันทำให้วันศุกร์อยากรู้เหลือเกินว่าคุณชายเขาจะรู้สึกตื่นเต้นหรือประหม่าบ้างมั้ย


ก็คุณชายเขาเป็นธรรมชาติเอาซะมากๆ


ไม่เหมือนกับวันศุกร์ที่ต้องกักกลั้นความรู้สึกจนแทบจะกลั้นไม่ไหว


คุณมีงานที่ไหนอีกมั้ย


อ่า...วันนี้ไม่มีแล้วครับ


ครับ


วันศุกร์ยิ้มบางๆ วันนี้เขาไม่มีงานอะไรเลยนอกจากถ่ายโฆษณาในสตูดิโอ เพราะว่าต้องถ่ายหลายเซ็ตและถ่ายกันตั้งแต่เช้ายันดึกดื่นอีกด้วย พี่โมเลยจะไม่ค่อยรับงานอื่นเวลาที่ต้องทำงานกับลูกค้าเจ้าใหญ่


ไปกินข้าวด้วยกันมั้ย


ที่ไหนอ่ะคุณชาย สองทุ่มร้านไม่ปิดหมดแล้วเหรอครับ


ที่ห้างไงครับ


คุณชาย แกล้งผมหรือเปล่าเนี่ย


งั้นคุณเลือกมา


ใบหน้าผ่อนคลายของคุณชายเขาทำเอาวันศุกร์ยิ้มมุมปาก ถึงแม้ว่าคนตรงหน้าจะไม่ได้ยิ้มแย้มอะไรแต่ก็ดีกว่าทำหน้านิ่งๆ ขรึมๆ ตั้งเยอะ


คุณชายกินข้าวเย็นมาหรือยังล่ะครับ


ผมกินแล้ว กับที่บ้าน


ง่ะ แล้วจะมาชวนทำไม


คุณยังไม่ได้กินไง


อืมมม ผมลดน้ำ...”


วันศุกร์ ถ้าจะลดน้ำหนักก็ลดให้ถูกวิธี ออกกำลังกายบ้างไม่ใช่อดอาหาร


ก็รู้ว่าคุยเรื่องนี้ไม่ได้เพราะยังไงคุณชายเขาก็ยึดมั่นในการลดน้ำหนักแบบถูกวิธีอยู่แล้วแต่วันศุกร์ก็ยังเผลอหลุดปาก ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้รู้สึกนอยด์ที่อีกฝ่ายทำน้ำเสียงดุๆ ใส่ แค่นี้ไม่สะทกสะท้านคนหัวดื้ออย่างวันศุกร์หรอก


ถ้าผมถ่ายละครเสร็จแล้วสัญญาเลยว่าจะไม่ลดน้ำหนักแบบนี้อีกแล้ว


ไม่เห็นเกี่ยวกัน


เกี่ยวสิคุณชาย คาแร็กเตอร์คุณบดินทร์ต้องผอมแห้งนะครับ


พระเอกอะไรผอมแห้ง แบบนี้จะปกป้องนางเอกได้ยังไง


ปกป้องได้สิครับ ถึงคุณบดินทร์จะฐานะยากจนไม่มีเงินซื้อข้าวกินก็เลยผอม แต่เขามีหัวใจปกป้องน้องวรรณาเต็มร้อยที่สุดในโลกเลยนะครับ...”


หยุดพูดตอนที่เห็นว่าคุณชายเขากำลังเลิกคิ้วให้เหมือนกำลังตั้งใจฟังเด็กโม้แล้วต้องทำหน้าตาเหลือเชื่อตาม


นี่คุณชายได้ดูละครที่ผมเล่นบ้างมั้ยเนี่ย


ผมไม่เคยดูละครของคุณสักเรื่อง


โห ที่บ้านคุณชายก็มีทีวี เปิดดูสักนิดไม่ได้เหรอครับ


ผมไม่ชอบดูละคร


วันศุกร์รู้อยู่แล้วแต่ก็แกล้งถามเล่นไปงั้น แค่อยากกวนให้คุณชายรำคาญเล่นๆ


เห็นพี่พนาบอกว่าวันนี้คุณไม่ได้ทำงานเหรอครับ แล้วไหงถึงมาที่นี่ได้


มาหาคุณไง


ตอบอ้อมๆ ก็ได้นะครับ


ทำไมต้องอ้อม


ก็กั๊กไง ให้ผมตื่นเต้นบ้างคิดไปเองบ้าง


เพราะคุณเป็นคนคิดมากเก่งไงผมเลยตรงไปตรงมา วันศุกร์ มันไม่ดีเหรอที่ผมแสดงออกว่ากำลังขอคุณคืนดี


ถูกถามแบบนั้นวันศุกร์ถึงกับไปไม่เป็นพักใหญ่ เขาประมวลคำพูดที่คุณชายพูดเมื่อกี้ไม่ทันทั้งๆ ที่อีกฝ่ายก็ไม่ได้พูดเร็ว และย้ำชัดทุกคำ


คุณชายชัดเจนมากแล้ว ทุกอย่างเลย


ขอคืนดีมันต้องใช้กับคนที่เป็นฝ่ายบอกเลิกไม่ใช่เหรอครับ


ถ้าให้รอ ผมต้องรอถึงเมื่อไหร่


“...”


คุณไม่ต้องคิดมากว่าใครเป็นฝ่ายบอกเลิก รู้แค่ว่าตอนนั้นผมไม่ยอมรั้งคุณไว้เอง ผมผิด


ไม่นะครับ คุณชายไม่ผิดเลย ผมเอง


วันศุกร์ขมวดคิ้วแน่นส่ายหน้ารัวเพราะยังไงหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงก็ไม่ใช่คนที่ผิด จะว่ายังไงดี คนที่ยืนมองหน้าเขาด้วยสายตาที่ฉายความเสียใจในตอนนั้นจะผิดได้ยังไง


ไปเปลี่ยนชุดได้แล้ว เดี๋ยวมันจะดึกไปกว่านี้


อะไรกันคุณชาย ยังไม่เคลียร์เลย


เคลียร์แล้ว


คุณชาย


ครับ


นี่ไม่ได้จะมาแกล้งผมเล่นๆ ใช่มั้ย


หมายถึงเรื่องอะไร ถ้าเรื่องขอคืนดี…”


“...”


ผมเอาจริง


ก็รู้แล้วว่าเอาจริงแต่ไม่เห็นต้องจริงจังขนาดนี้เลยก็ได้ ยิ่งสีหน้าตอนที่คุณชายเขาตอบกลับมานั่นน่ะ เข้มขึง จริงใจ หนักแน่นซะจนวันศุกร์ขนลุกไปหมดแล้ว


คนตัวเล็กยืนเม้มปากตรงหน้าคนตัวสูงอยู่อย่างนั้นไม่ขยับไปไหน อยากจะพูดอะไรสักอย่างกับคุณชายแต่ก็นึกไม่ออก


จนกระทั่งคุณชายเขาเอื้อมมือมาจับไหล่กลมๆ ของวันศุกร์ทั้งสองข้าง ก่อนจะออกแรงผลักไหล่เบาๆ ให้หมุนตัวหันหน้าไปที่ฉากอีกครั้ง


ไปเปลี่ยนชุดได้แล้ว



รีบเหรอคุณ


ผมรอคุณทั้งคืนได้ แต่ทีมงานเขาจะรอคุณด้วยมั้ย


ไปก็ได้ครับคุณชาย รอผมแป๊บหนึ่งนะ


เอี้ยวตัวไปบอกอีกฝ่ายแบบนั้นแล้วส่งยิ้มบางๆ ให้ก่อนจะรีบสาวเท้าเดินหนีเข้าห้องแต่งตัวไปด้วยความรู้สึกที่คงบอกใครต่อใครเป็นคำพูดไม่ได้


แค่แก้มมันร้อนๆ แล้วเหมือนจะต้องอมยิ้มกลั้นเขินตลอด เหมือนหัวใจมันจะระเบิดออกมา


แค่นั้นเอง




*****




 

วันศุกร์ขับรถมายังร้านกาแฟที่เปิดยี่สิบสี่ชั่วโมงตามหลังออดี้สีดำคันหรู จริงๆ คุณชายบอกให้จอดรถทิ้งไว้ที่สตูดิโอของพี่พนานั่นแหละ แต่วันศุกร์ก็รั้นอยากขับมาเอง คุณชายเขาเลยต้องยอม


คนตัวเล็กปล่อยให้คุณชายเดินเข้าไปในร้าน สั่งเครื่องดื่ม แล้วก็หาโต๊ะนั่งไปก่อน ซึ่งหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงก็เลือกมุมได้ไพรเวทมากๆ มันเป็นมุมมืด เงียบๆ ที่ไม่เป็นจุดสังเกตของคนอื่น


Plerng: ลงมาได้แล้ว

Friday: คุณชายอึดอัดมั้ย เปลี่ยนโต๊ะได้นะครับ

Plerng: ผมชอบตรงนี้

Plerng: หรือคุณจะเปลี่ยนก็ได้ ตามใจครับ

Friday: แง่ะ

Friday: ก็คุณชายชอบแล้วจะเปลี่ยนทำไมล่ะครับ

Plerng: ลงมาได้แล้ว เดี๋ยวน้ำชาหายร้อน

Friday: กำลังไปแล้วครับ


วันศุกร์รีบดับเครื่องยนต์แล้วเดินเข้าร้านท่ามกลางสายฝนที่ตกปรอยๆ โดยไม่มีหมวกหรือหน้ากากอนามัยปิดบังใบหน้า


แต่ถึงอย่างนั้นคนในร้านที่นั่งอยู่ประปรายตามมุมต่างๆ ก็ไม่ได้สนใจคนที่มีออร่าเด่นมาแต่ไกลอย่างวันศุกร์เท่าไหร่นักหรอก บางคนเห็นก็แค่หันมายิ้มให้แล้วก้มหน้าเล่นโทรศัพท์ต่อ อาจจะเพราะรู้ด้วยแหละมั้งว่านี่เป็นเวลาส่วนตัวของเขา


คนตัวเล็กที่ใบหน้าไร้เครื่องสำอางนั่งลงบนเก้าอี้ตรงข้ามหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิง พอเห็นเครื่องดื่มที่อยู่ในแก้วของคุณชายก็ถึงกับหลุดขำ


ดึกป่านนี้ยังจะดื่มอเมริกาโน่อีกเหรอคุณ


ไม่รู้จะสั่งอะไรดี


ดื่มชากับผมมั้ย อร่อยนะคุณชาย


พเยิดหน้าไปทางถ้วยน้ำชาที่ฝากคุณชายสั่งก่อนหน้านี้ แต่สุดท้ายก็ถูกคนตรงหน้าจ้องด้วยสายตานิ่งๆ กลับมาอีกแล้ว


คุณควรกินข้าวมากกว่าดื่มแค่ชา มันไม่อยู่ท้อง


ขอวันเดียวนะครับ ถ้ากินของหนักๆ เข้าไปพรุ่งนี้ผมโดนพี่ออยดุแน่เลย


เพราะว่าพรุ่งนี้มีคิวถ่ายละครยาวเหยียดไปถึงเช้าของอีกวัน วันศุกร์เลยไม่กล้าแม้แต่จะกินอะไรเลยสักนิดเพราะกลัวว่าหน้าจะบวม ก็ต้องรักษาคาแร็กเตอร์ของตัวละครไว้ให้ได้มากที่สุดเพื่อความสมจริงเลยลำบากแบบนี้


ทั้งทรมานทั้งมีความสุขไปพร้อมๆ กันเขาเลยไม่คิดอะไรมาก


พนาส่งรูปคุณมาให้ผมเลือกหลายวันแล้วแต่ยังเลือกไม่ได้ คุณอยากเลือกเองมั้ย


ได้เหรอครับ


ได้


หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงพยักหน้าแล้วหยิบไอแพดที่ถือติดมือมาด้วยขึ้นมาถือไว้ เปิดรูปภาพเซ็ตที่พนาส่งมาให้


คุณชายใช้สายตาเรียกให้วันศุกร์มานั่งข้างๆ ซึ่งก็ได้ผล คนตัวเล็กรีบขยับตัวมานั่งข้างเขาทันที


โห ภาพสวยมากเลย


เลือกมาสี่ภาพ คุณชอบภาพไหน


ทุกภาพครับ


เอาดีๆ ครับ


“...รูปนี้ก็ได้


ผมก็ชอบรูปนี้


สลับกันเลือกได้มั้ยครับ ผมเลือกเองหมดสี่รูปไม่ไหวหรอก


คนที่ยืนขาแข็งถ่ายรูปเป็นร้อยๆ รูปมาทั้งวันแต่กลับต้องมาคัดให้เหลือแค่สี่รูปเหมือนจะตาลายไปชั่วขณะ วันศุกร์อยากได้ทุกรูปจริงๆ แต่ก็รู้ว่าเป็นไปไม่ได้ ยังไงคุณชายเขาก็ต้องเลือกรูปเท่าที่ต้องไปใช้โปรโมต


หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงติ๊กเลือกรูปที่ตัวเองชอบเงียบๆ ตามที่วันศุกร์ขอให้สลับกันเลือกคนละรูป


อืมมมม


ค่อยๆ เลือกก็ได้


ผมกลัวคุณชายเมื่อยแขนนี่ครับ ให้ผมถือมั้ย


แขนคุณเล็กกว่าผม


เกี่ยวอะไรกับแขนเล็กกว่าครับ คนแขนใหญ่ๆ อย่างคุณชายเมื่อยไม่เป็นเหรอ


หันไปทำเสียงแง้วๆ ใส่คนโตกว่าที่ดูแล้วจะอำนวยความสะดวกให้วันศุกร์มากเกินไปจนเขาแทบไม่ต้องทำอะไรเลย


วันศุกร์เอื้อมมือไปหยิบไอแพดมาถือไว้เอง แล้วแทนที่คุณชายเขาจะปล่อยมือออกจากไอแพดแต่ก็เปล่าเลย มือหนาของคุณชายทรงเพลิงกลับเลื่อนมาประคองหลังมือของวันศุกร์เอาไว้


ไม่เนียนนะคุณชายมองค้อนคุณชายเขาแล้วก็ยิ้มมุมปาก อยากจับมือกันก็บอกดีๆ ก็ได้นี่นา ผมถือเองได้ครับ


คุณอยากถือก็ถือไป ผมก็จะถือด้วย


ไอแพดเครื่องแค่นี้จะถือทำไมตั้งสองคนล่ะครับ


วันศุกร์ยู่ปากบ่นเบาๆ ดูเหมือนคุณชายทรงเพลิงคงไม่อยากเถียงกับเขาต่อแล้วเลยเลือกที่จะนั่งเงียบๆ และใช้สายตาจดจ่อกับการจ้องรูปภาพวันศุกร์บนหน้าจอไอแพด


ถึงตาที่คุณชายต้องเลือกภาพบ้างแล้ว ในตอนที่คนตัวสูงกำลังตั้งใจดูอยู่วันศุกร์ก็หันหน้าจอไอแพดไปทางคุณชายเพื่อให้อีกฝ่ายได้เห็นชัดๆ มากกว่านี้


หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงใช้นิ้วจากมืออีกข้างเลื่อนหน้าจอไปเรื่อยๆ ด้วยความสงสัย อยากรู้อยากเห็นว่าคุณชายเขาจะเลือกรูปไหนวันศุกร์เลยขยับเข้าไปนั่งใกล้ๆ คนตัวโตแล้วชะโงกหน้ามองหน้าจอไอแพดโดยไม่สนใจเลยว่าแก้มของตัวเองเกือบจะเฉียดกับปลายจมูกของคุณชายทรงเพลิงเพราะอีกฝ่ายหันหน้ามามองพอดี


ถึงแม้ว่าตอนนี้ควรจะเลือกภาพมากกว่าแต่หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงก็ไม่สามารถโฟกัสสายตากับหน้าจอได้อีกต่อไปแล้ว เขาเหมือนคนโรคจิตที่อยากจะสูดกลิ่นหอมจากแก้มนิ่มของวันศุกร์มากกว่า อยากให้จมูกได้กลิ่นหอมๆ จากตัวของวันศุกร์ และอยากมองแต่ตัวจริงของวันศุกร์มากกว่ารูปในหน้าจอ


คุณชายเลือกได้...


เพราะว่านิ้วชี้เรียวสวยของคนตัวโตหยุดสัมผัสหน้าจอไปสักพักแล้ว วันศุกร์จึงถามพร้อมกับหันหน้ามามองบางคนที่นั่งอยู่ใกล้กัน แต่กลับต้องชะงักเพราะไม่คิดว่าจะใกล้กันมากขนาดนี้ ปลายจมูกของพวกเขาเฉียดกันเบาๆ ใบหน้าห่างกันแค่ไม่กี่เซ็นต์


หัวใจของวันศุกร์หยุดเต้นชั่วขณะก่อนที่มันจะกลับมาเต้นอีกครั้งและรุนแรงจนแทบระเบิด


สิ่งที่กำลังเผชิญหน้าอยู่ตอนนี้ทำให้วันศุกร์ถึงกับทำตัวไม่ถูก วันศุกร์รับรู้ได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ ที่รดอยู่บริเวณเหนือริมฝีปาก เขากำลังถูกคุณชายสะกดให้จ้องอยู่แบบนี้แน่ๆ


วันศุกร์กะพริบตาเบาๆ ตอนที่สายตาคมกริบของคุณชายทรงเพลิงเลื่อนลงมองริมฝีปากอวบอิ่มสีชมพูอ่อนของตัวเอง แล้ววันศุกร์ก็เกร็งจนตัวสั่นเมื่อคุณชายเอียงหน้าน้อยๆ ก่อนขยับเข้ามาใกล้จนกระทั่งริมฝีปากสัมผัสกันแผ่วเบา


ถึงแม้จะไม่ได้ลุกล้ำเข้ามาแต่หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงก็ทำให้คนตัวเล็กขนลุกและวูบวาบในท้องเพราะถูกคุณชายงับริมฝีปากบนเบาๆ สองครั้ง ก่อนจะผละออกแล้วหันไปสนใจหน้าจอไอแพดต่อโดยทิ้งให้วันศุกร์ค้างนิ่งอยู่อย่างนั้น


หลังจากที่ถูกแกล้งโดยการจูบแล้วทำเป็นไม่สนใจวันศุกร์ก็หน้าเหวอ คนตัวเล็กกัดริมฝีปากเบาๆ ทั้งเขินทั้งอยากเอาคืนคุณชายเขาเดี๋ยวนั้นเลยด้วยซ้ำ


ผมเลือกรูปนี้ หน้าคุณเอาเรื่องดี


คุณชาย! ลบไปเลยนะรูปนี้อ่ะ


วันศุกร์ฟุบหน้าลงบนโต๊ะตอนที่เห็นรูปตัวเองกำลังหันหน้าจ้องใบหน้าด้านข้างของคุณชายทรงเพลิงผ่านหน้าจอไอแพด...อือ ถูกแล้ว รูปที่คุณชายเขาเลือกก็คือรูปที่อีกฝ่ายเพิ่งแอบถ่ายไปสดๆ ร้อนๆ ซึ่งมันไม่ได้เกี่ยวอะไรกับรูปงานเลย


เดี๋ยวผมส่งรูปนี้ให้คุณก่อนแล้วค่อยลบ


ดูเอาเหอะ :[








#หวนกลิ่นรัก










คุณชายรุกต่อไม่รอแล้วนะ

.









 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7.166K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,111 ความคิดเห็น

  1. #7100 baekbow (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 มีนาคม 2564 / 15:28
    แงงงงง เขินไม่ไหวแล้ววว คุณชายรุกแรงมากอ่ะ คำพูดก็ตรง การกระทำก็ชัดเจนมาก เราเป็นวันศุกร์คงใจสั่นและหวั่นไหวมากแน่ๆ เพราะจริงๆก็ยังรักเขาเหมือนกัน มันดีมากเลยอ่ะ
    #7,100
    0
  2. #7028 soul_hyukjae (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2563 / 11:53
    คุณชายแบบไม่ให้น้องได้พักเลย
    #7,028
    0
  3. #6960 เรดดี้ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2563 / 14:36
    คุณชายทวงกำไรหนักมาก สองปีที่หายไป อันนี้สองวันคือคุ้มเลยนะคะ 55555
    #6,960
    0
  4. #6939 คืนอำมหิต (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 22:06

    หนักมากแม่ไม่ไหวแล้วววว
    #6,939
    0
  5. #6916 9490seluhanhunhan。 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 15:45
    สู้ๆค่ะคุณชาย!
    #6,916
    0
  6. #6893 0984363270 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2563 / 12:34
    น่ารักกกก
    #6,893
    0
  7. #6865 pang_97s (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2563 / 20:44
    ฮื่อออออ เขินนนนนนนนน><
    #6,865
    0
  8. #6828 Necter (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2563 / 12:50
    ทำไมคุณชายถึงได้น่ารักขนาดนี้
    #6,828
    0
  9. #6818 Uro-Anuthida (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2563 / 12:28

    มันดีมากเลยอ่ะ เขินนน ละมุนน อบอุ่นนแงงงงงงง


    #6,818
    0
  10. #6796 pppppp008 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2563 / 06:25
    มันเป็นเขินไปหมด
    #6,796
    0
  11. #6771 moooo_ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 13:14
    เหม็นกลิ่นคนรักกันค่า
    #6,771
    0
  12. #6768 missmaud (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 22:19
    คุณชายยยยยยยยยย แรงม้ากก
    #6,768
    0
  13. #6740 momomay79 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 19:49
    โอ้ยยยยยยยเขินนน 5555
    #6,740
    0
  14. #6726 doobdib04 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 13:54
    แกล้งให้น้องเขินเก่งที่หนึ่งเลยคุณชายเนี่ย
    #6,726
    0
  15. #6653 krittikagmail (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 มีนาคม 2563 / 07:54
    รุกแรงมากแม่
    #6,653
    0
  16. #6650 MAGENTAJ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 มีนาคม 2563 / 11:49
    หื้มๆๆๆๆๆ
    #6,650
    0
  17. #6646 YonGYonG_PIG (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 มีนาคม 2563 / 06:28
    เขินมากกกก คุณชายคะ
    #6,646
    0
  18. #6642 Sweet_Memory (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 มีนาคม 2563 / 00:13
    จัดไปค่ะคุณชายยย
    #6,642
    0
  19. #6622 Parkbyunnie61 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2563 / 06:55
    แงงงงเขินนนนนนนน
    #6,622
    0
  20. #6604 Kimpuaypark (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 มกราคม 2563 / 15:28
    คุณขายสู้ๆๆ
    #6,604
    0
  21. #6598 canookss (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 มกราคม 2563 / 19:22
    ทวงคืนน้องวันศุกร์ได้มั้ย หวงงง ไม่ให้คุณชายแล้ววว
    #6,598
    0
  22. #6589 Bz_SdrSkpk (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 มกราคม 2563 / 08:52
    เปงเขินนนน
    #6,589
    0
  23. #6549 Spices_smile (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2562 / 07:41
    สู้ๆนะะะะะ
    #6,549
    0
  24. #6507 panwinkinyourarea (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 00:56
    มันชักจะเหม็นฟามรัก
    #6,507
    0
  25. #6501 EunPop 129 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2562 / 02:04
    คุณชายรุกแรงมาก
    #6,501
    0