{ yaoi } • Loud & Clear (end)

ตอนที่ 9 : 09

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 63,972
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7,093 ครั้ง
    16 ม.ค. 62









09


มีแต่หัวใจ ความรู้สึก

และเรา


 

อย่ามัวแต่เซลฟี่ดิแยม


กูเพิ่งมาใต้ครั้งแรกขอหน่อยไม่ได้เหรอวะ


เดินอ่ะมองทางด้วย นี่มึงเป็นเพื่อนหรือเมียกูวะแยม กูต้องดูแลตลอดเนี่ย


มัททะเลาะกับแยมตั้งแต่อยู่กรุงเทพฯ จนตอนนี้อยู่ภูเก็ตแล้วก็ยังไม่วายหยุดทะเลา ฟองฟางหันไปมองสองคนที่เดินช้ากว่าใครเพื่อนเพราะแยมมัวแต่ถ่ายรูปตัวเองกับสนามบิน ส่วนมัทก็ทำหน้าที่ลากกระเป๋าของแยมที่ขนมาตั้งสี่ใบทั้งๆ ที่อยู่แค่สามวันสองคืน


แล้วของมึงจะเยอะแยะวะ มาค้างคืนไม่กี่วันขนมาอย่างกับจะย้ายบ้าน


กูจะเล่นน้ำไง ต้องมีชุดเปลี่ยนเยอะๆ ผู้ชายอย่างมึงไม่เข้าใจหรอก


มัทส่ายหน้าแล้วสาวเท้าเดินเร็วๆ ไม่สนใจแล้วว่าแยมจะหยุดเซลฟี่ตรงไหน


ที่ต้องคอยมองคอยดูแลเพราะว่าคุณพ่อของแยมฝากฝังเอาไว้ อ้อ ทริปนี้แยมโกหกคุณพ่อว่ามีผู้หญิงมาเป็นเพื่อน แต่ความเป็นจริงไม่มีเลยสักคน


และความจริงอีกอย่างก็คือ...วันนี้แพลนเดินทางคือช่วงเย็น แต่ทุกคนลงความเห็นว่าไม่อยากเรียนแล้วเพราะเป็นวันศุกร์ เลยพร้อมใจกันโดดเรียนโดยที่ครามสมุทรเองก็เห็นด้วย แพลนเดินทางจึงถูกเลื่อนมาเป็นตอนเช้าแทน


นู่นๆ รถตู้วีไอพีรับส่งแขกที่จะไปเกาะไอ้ครามช็อปชี้ไปตรงรถตู้สีขาวหรูๆ คันหนึ่งที่ไม่มีป้ายบ่งบอกว่าเป็นรถตู้ของโรงแรมหรือรีสอร์ตที่ไหนให้เตเต้ดู คงเป็นเป็นเพราะว่ารถมันหรูที่สุดในสนามบินแล้วล่ะมั้ง หรือบางทีช็อปอาจจะจำหน้าพี่คนขับรถได้เลยมั่นใจว่านั่นต้องเป็นรถโดยสารของเกาะครามสมุทรที่ใช้บริการนั่งท่องเที่ยวที่จะไปพักที่นั่น ฟองฟางเองก็ชะเง้อคอมองตาม แต่ก็ถูกบังโดยช็อปกับเตเต้ที่สูงกว่าอยู่ดี


บ๊ะ! มีแบบนี้ด้วยเหรอวะเตเต้หันมาถามครามสมุทรที่เดินล้วงกระเป๋ากางเกงเหมือนนายแบบ เจ้าตัวที่ถูกถามแค่พยักหน้าหนึ่งครั้งให้


ไอ้คราม คันนั้นเลยป่ะวะ กูจะได้วิ่งเอาของไปเก็บ


อือ


บอกแบบนั้นแล้วช็อปกับเตเต้ก็รีบวิ่งออกจากอาคารของสนามบินทันที ข้างนอกแดดร้อนเอาเรื่องเลย ฟองฟางไม่ค่อยมีอารมณ์วิ่งไปไหนเลยเดินตามครามสมุทรต้อยๆ


ร้อนเหรอ


เปล่าๆ แอร์เย็นดี


แล้วเหงื่อ...”


เราตื่นเต้นอ่ะ


ตื่นเต้น?”


อื้อ...จะได้เจอแม่ครามไง คนที่ตื่นเต้นหน้ากับจมูกแดงก่ำ


ฟองฟางยกแขนเสื้อขึ้นซับเหงื่อบนหน้าผากแล้วยิ้มแหยให้ครามสมุทรที่เดินนำหน้าแค่ก้าวเดิน แต่ไม่ทันไรคนตัวสูงก็ชะลอเท้า รอให้ฟองฟางสาวเท้าเดินมาใกล้ๆ แล้วค่อยเดินไปพร้อมกัน


แม่ไม่ดุหรอก


ฟังจากเสียงก็รู้แล้วหน่า


หนักมั้ย เดี๋ยวช่วยถือครามสมุทรมองกระเป๋าเป้ที่ฟองฟางสะพายไว้ข้างหน้าแล้วกอดแน่น คนตัวเล็กกว่าส่ายหน้าจนเส้นผมสีน้ำตาลกระจายฟูฟ่อง ฟองฟางไม่รู้หรอกว่าตัวเองกำลังเผลอทำตัวน่ารักๆ ให้คนข้างๆ เห็นซะแล้ว


ก็มันเป็นนิสัยของเขา เวลากำลังจะสนิทกับใคร...ก็จะค่อยๆ เผยมุมแบบนี้ออกมา


สบายมากๆ


น่าจะหนัก


โหย ไม่เลย เรายัดผ้าห่มไว้มันเลยดูตุงๆ หนักๆ


ผ้าห่ม?”        


อื้อ ผ้าห่มผืนนี้ขาดไม่ได้


อ่อ ผ้าเน่า


เฮ้ย ผ้าห่มจริงๆ เดี๋ยวถึงบ้านครามแล้วจะเปิดให้ดูเลยว่ามันไม่ได้เน่าคนที่พูดทำปากยู่เงยหน้ามองครามสมุทรที่ส่ายหน้าไม่เชื่อ


ไม่พอแค่นั้น ครามสมุทรยังใช้นิ้วชี้อังไว้ตรงจมูกของตัวเอง ขมวดคิ้วเข้มๆ แกล้งฟองฟางให้เหมือนกับว่าแค่พูดถึงผ้าเน่าผืนนั้นกลิ่นตุๆ ก็ลอยออกจากกระเป๋า


เดินไปเรื่อยๆ จนกระทั่งถึงรถตู้คันหรู ครามสมุทรชะลอเท้าแล้วพเยิดหน้าเชิงบอกให้ฟองฟางขึ้นรถไปก่อน คนตัวขาวเลยหันไปมองเพื่อนอีกสองคนที่กึ่งเดินกึ่งวิ่ง พอเห็นว่ามัทกับแยมกำลังจะถึงรถตู้แล้วฟองฟางเลยขึ้นไปหาที่นั่ง


กูขอนั่งกับพี่คนขับมัทวิ่งถึงรถก่อนที่ฟองฟางจะเลือกที่นั่งได้ด้วยซ้ำ


เพราะเป็นรถตู้หรูๆ ที่นั่งได้แค่เจ็ดคน แล้วตอนนี้ช็อปกับเตเต้ก็นั่งครองเบาะที่ใกล้กับประตูที่สุดไปแล้ว เลยเหลือแต่แถวหลังที่ต้องนั่งอัดกันสามคน


แยม ขึ้นมาก่อนเลย เดี๋ยวกูนั่งกลางกวักมือหยอยๆ เรียกเพื่อนที่กำลังขนกระเป๋าใส่ท้ายรถ แยมรีบวางกระเป๋าก่อนจะวิ่งขึ้นรถด้วยความเร็ว ครองที่นั่งริมกระจกขวามือสบายใจเฉิบ


ส่วนครามสมุทรที่ยืนรออยู่ข้างนอกตอนนี้ก็เดินก้มตัวขึ้นมาบนรถแล้ว เหลือที่แค่ตรงกลางกับริมซ้ายสุด แน่นอนว่าฟองฟางคงไม่ปล่อยให้เจ้าบ้านต้องนั่งตรงกลางหรอก เลยจะหันไปบอกให้อีกคนเดินแทรกไปนั่งตรงริมหน้าต่างฝั่งซ้ายมือ แต่ครามสมุทรกลับดันหลังให้ฟองฟางเดินเข้าไปนั่งตรงนั้นแทน


ไม่เป็นไรๆ เรานั่งตรงกลางได้


นั่งไปเถอะ


อ่า...”


ครามสมุทรบอกแบบนั้นแล้วฟองฟางจะทำอะไรได้นอกจากยอมหย่อนสะโพกนั่งลงบนเบาะนุ่มๆ ส่วนคนที่สูงกว่าก็ขยับนั่งลงตรงกลางด้วยท่าทางนิ่งๆ


ถ้านั่งไม่สบายบอกเราเลยนะคราม


อือ


ครามสมุทรเว้นระยะให้ห่างจากแยมเพราะอีกฝ่ายเป็นผู้หญิง เลือกที่จะขยับตัวมาทางฟองฟางมากกว่า ถึงไม่ได้เบียดจนแน่นแต่ก็บอกได้เลยว่านั่งแบบนี้ทำให้พวกเขาใกล้ชิดกันพอสมควร


ถ้าเบียดเกินไปก็บอก


ไม่เลย เราโอเค


ฟองฟางกัดปากเพราะอีกฝ่ายโน้มตัวลงมากระซิบถามเบาๆ...คนตัวขาวนั่งกุมมือตัวเองแน่นจนเหงื่อไหลชุ่มฝ่ามือไปหมด


ครามหิวหรือเปล่า เรามีขนมปังนะเพราะเห็นว่าอีกคนยังไม่ได้กินอะไรตั้งแต่เช้าเลยอยากแบ่งขนมปังก้อนเล็กๆ กลมๆ ให้ อยู่บนเครื่องก็มีอาหารเสิร์ฟ แต่ครามสมุทรกลับยกให้ช็อปกินหมด


ไม่หิว ขอบคุณ


อยู่ได้ไงเนี่ย ไม่หิวเหรอ


รอกินที่บ้าน


อ๋อส่งยิ้มบางๆ ให้อีกคน


นอนมั้ย


ครามสมุทรเหลือบมองคนที่นั่งข้างๆ ส่วนฟองฟางก็ยิ้มแหย ส่ายหน้าปฏิเสธแต่กลั้นหาวจนแก้มกลมๆ ขึ้นสีแดง ปลายจมูกที่ดูรั้นกับตาสวยๆ ของฟองฟางก็แดงก่ำเหมือนกัน


ง่วงก็นอน


ฟองฟางผงกหัวทำตามที่อีกคนบอก นอนก็ได้ เพราะฟองฟางตื่นเต้นนอนไม่หลับมาทั้งคืนแล้ว


...นอนอยู่คนเดียวในห้องก็คิดไปต่างๆ นาๆ ว่าทำไมคุณแม่ของครามสมุทรถึงอยากเจอ ทำไมครามสมุทรถึงอยากให้ไป...อะไรอีกเยอะแยะเลย


แต่นอนบนรถมันไม่ค่อยถนัดเท่าไหร่ ฟองฟางยังไม่กล้าเอนศีรษะพิงเบาะเต็มๆ เพราะกลัวว่าจะเจ็บแผลที่เพิ่งตัดไหมออกไปเมื่อไม่กี่วัน ฟองฟางเลยเอนตัวชิดกระจกทางซ้ายมือ คิดว่าจะเอนศีรษะพิงกระจกนั่นแหละ แต่พอรถวิ่งอยู่บนทางขรุขระเขาก็หลับไม่ลงแล้ว


ฟองฟางค่อยๆ หันไปมองอีกคนที่นั่งอยู่ใกล้ๆ มองไหล่กว้างของคนคนนั้นที่เคยซบมาก่อน ไหล่ของครามสมุทรไม่ได้นุ่มเหมือนหมอนที่บ้าน แต่กลับให้รู้สึกอบอุ่นมากๆ เมื่อได้สัมผัส...


น่าซบอิง น่าหนุนนอน


อยากซบก็ซบ


แล้วเขาก็รู้ทันฟองฟางทุกครั้ง


ได้เหรอ


ได้


ฟองฟางช้อนตามองคนตัวโตกว่าและอมยิ้มให้อีกคนที่ก้มหน้ามองลงมา ตาคมสบกับดวงตาที่ใครก็ชอบบอกว่ามันทั้งสวยและหวานน่ามอง ฟองฟางไม่รู้ว่าเขาจะรู้สึกเหมือนที่คนอื่นๆ บอกกันหรือเปล่า เพราะตัวเองก็มัวแต่ตกอยู่ในหลุมของดวงตาคมที่มักจะนิ่ง...ไม่แสดงความรู้สึกอะไรออกมา


ตอนนี้มันก็ยังเป็นแบบนั้น


กว่าจะละสายตาได้ก็ตอนที่ครามสมุทรเอื้อมมือหนามาโอบศีรษะด้านซ้ายของฟองฟางไว้แล้วดันให้ซบบนไหล่ของเขา


อะไรบางอย่างบอกกับฟองฟางว่าอย่าเพิ่งหลับตาแม้ว่าอีกฝ่ายจะใช้ปลายนิ้วโป้งเกลี่ยแก้มกลมๆ ด้านซ้ายเป็นวงกลมสลับกับเกลี่ยเบาๆ บนเปลือกตา อย่าเพิ่งหลับตาแม้ว่าครามสมุทรจะทำให้หัวใจของฟองฟางเต้นแรงแค่ไหนก็ตาม...


คนตัวขาวกะพริบตาปริบ นั่งบีบมือตัวเองเบาๆ รู้สึกอายจนอยากหนีไปไกลๆ เพราะเมื่อกี้ช็อปหันมามองแล้วยิ้มกริ่มกับแยมสองคน


เพื่อนเห็นหมดแล้ว


แต่ฟองฟางทำอะไรไม่ได้เลย ไม่กล้ายกหัวออกจากไหล่ของครามสมุทรเพราะกลัวว่าจะเสียดายที่ไม่ได้ซบไหล่กว้างๆ อีก


นอนได้แล้วเสียงทุ้มกระซิบเบาๆ ให้ได้ยินกันแค่สองคน และนั่นก็เป็นเหมือนคำสั่งที่ฟองฟางต้องทำตามเดี๋ยวนั้น


ถึงแล้วปลุกด้วยนะ


ฟองฟางหลับตาลงช้าๆ


อือ


เราหลับลึก ครามต้องเรียกหลายๆ ครั้ง


หลับตาทั้งๆ ที่ยังอมยิ้ม ยังพูดกับครามสมุทรอยู่อย่างนั้น


รู้อยู่แล้ว


คราม


ครับ


ขอบคุณนะ


“...”


“...”


อือ นอนเถอะ


นอนแล้วแหละ...

จะนอนหลับฝันดีเลยด้วย

: )




*****



 

ฟองฟางหรี่ตาเพราะแสงจากพระอาทิตย์แยงตาจนสู้ไม่ไหว คนที่ตัวขาวอยู่แล้วพอโดนแดดจัดๆ ยิ่งดูขาวจัดจนแสบตา วันนี้ฟองฟางใส่แค่เสื้อยืดพอดีตัวแค่ตัวเดียว ไม่ได้ใส่เสื้อคลุมปกปิดเนื้อแขนขาวๆ เลยทำให้คนมองอย่างแยมต้องหยีตา


มึงจะขาวบาดตาอะไรขนาดนี้วะแยมบอกคนที่อึนๆ มึนๆ เพราะเพิ่งตื่นนอนแล้วต้องรีบลงจากรถ เข้าไปในร่มเร็วๆ มึง ผิวกูจะไหม้หมดแล้วเนี่ย


เพราะรถตู้ไม่ได้จอดหน้าบ้านตรงที่แดดส่องไม่ถึงเพราะมีรถเบนซ์หรูอีกคันจอดอยู่ ฟองฟางกับเพื่อนๆ เลยต้องเดินบนถนนเส้นเล็กๆ ภายในรั้วบ้านเพื่อไปยังที่ร่มที่อยู่ข้างหน้า ตามจริงเดินไม่กี่ก้าวก็ถึงแล้ว แต่ฟองฟางทั้งร้อนทั้งอยู่ในอาการสะลึมสะลือเลยไม่มีกะจิตกะใจจะเคลื่อนตัวไปไหนด้วยความเร็วได้


ร้อนจ้าร้อน


เอาเสื้อไปคลุมไปมัทถอดเสื้อคลุมของตัวเองโยนให้แยมเพราะรายนั้นกลัวแดดมากจริงๆ โดนนิดโดนบ่อยก็บ่นไม่จบไม่สิ้น


ฟองฟาง มัท แยม และครามสมุทรรีบเดินเข้าที่ร่มตรงหน้าบ้าน ไม่สิ เรียกว่าบ้านไม่ได้เพราะนี่มันใหญ่กว่าบ้านตั้งเยอะ ควรจะเรียกว่าคฤหาสน์มากกว่า


เข้าบ้านก่อน


ครามสมุทรเดินไปเปิดประตูไม้ของบ้านบานสีขาว พยักหน้าเรียกให้ทุกคนที่ยืนรอตรงรถเบนซ์เดินเข้าไปในบ้านพร้อมกัน แน่นอนว่าช็อปต้องเดินนำเพราะคนอื่นๆ เพิ่งเคยมาที่นี่ไม่กล้าที่จะขยับตัวไปไหน พอช็อปเดินเข้าสู่ตัวบ้าน เตเต้ก็เดินตามไปติดๆ พร้อมพวกเขา


อย่างสวยเลยว่ะเตเต้พึมพำกับช็อป


อ้าว มาถึงกันแล้วเหรอคะ สวัสดีค่ะน้องคราม สวัสดีค่ะเพื่อนๆ น้องคราม


ห้าคนที่ยืนอยู่ในบ้านรีบยกมือไหว้พี่ผู้หญิงที่ใส่ชุดกระโปรงสีขาวผูกผ้ากันเปื้อนสีน้ำเงินที่ดูแล้วเหมือนชุดของสาวใช้แบบในละครหลังข่าว


แม่กับพ่ออยู่ไหนครับพี่จ๋าเจ้าของบ้านที่พาเพื่อนมาเยือนถิ่นถามหาคุณแม่กับคุณพ่อก่อนเลย


คุณผู้ชายไปดูสถานที่จัดปาร์ตี้ที่เกาะคืนนี้ค่ะ ส่วนคุณผู้หญิงเตรียมกับข้าวอยู่ในครัวค่ะ ชิมแล้วชิมอีกกลัวรสชาติไม่ถูกปากเพื่อนน้องคราม


พี่จ๋าพูดไปยิ้มไป เพราะคุณผู้หญิงของบ้านตื่นเต้นตั้งแต่รู้ว่าลูกชายคนเดียวของตระกูลจะพาเพื่อนจากกรุงเทพฯ มาด้วย ถึงขั้นให้สาวใช้ในบ้านช่วยคิดเมนู งานนี้คุณแม่ของครามสมุทรเลยลงมือทำอาหารต้อนรับเอง โดยมีป้าแม่บ้านคนเก่าแก่อีกคนคอยช่วยอยู่ตลอด


เดี๋ยวพี่จ๋าไปเรียนคุณผู้หญิงให้นะคะว่าน้องครามกับเพื่อนๆ มาถึงแล้วพี่จ๋าหมุนตัวเดินกลับเข้าไปตรงปีกขวาของบ้าน


ไปได้แล้วไล่หลังพี่จ๋าเสียงของครามสมุทรก็ดังขึ้น คนตัวสูงเดินนำทุกคนไปก่อน ส่วนช็อปก็คว้าคอมัทให้เดินตามไปติดๆ


ฟองฟางสาวเท้าเอื่อยๆ ระหว่างทางเดินก็แอบสำรวจคฤหาสน์หลังใหญ่หลังนี้ไปด้วย สวยและใหญ่จนอธิบายไม่ถูก เหมือนบ้านที่เห็นในละครแต่สวยงามและใหม่กว่านั้นหลายเท่า


เครื่องปรับอากาศเย็นๆ ทำให้ฟองฟางรู้สึกดีกว่าตอนอยู่กลางแจ้ง เขาหย่อนสะโพกนั่งบนโซฟาที่ดูหรูหราราคาแพงอย่างระมัดระวัง


 บ้านครามอยู่ไกลจากทะเลเหรอ นี่ยังไม่เห็นทะเลไม่เห็นเกาะครามสมุทรอะไรเลยอ่ะ


เกาะไอ้ครามต้องนั่งเรือไป ถามกูก็ได้กูไปบ่อยช็อปที่ยืนพิงสะโพกตรงโซฟาหันมาตอบแทนครามสมุทร


เดี๋ยวคืนนี้ก็เห็นครามสมุทรตอบสั้นๆ และนั่นทำให้แยมตาโต


โห นี่อย่าบอกนะว่าจัดปาร์ตี้วันเกิดครามที่เกาะนั้นอ่ะ


เออดิ ทุกปีก็จัดที่นั่น นอนที่รีสอร์ตบนเกาะเลยด้วย หรูและบรรยากาศดีสุดๆ กูคอนเฟิร์มจ้า


ช็อป มึงให้กูคุยกับครามบ้างได้มั้ย


ปล่อยให้สองคนนั้นเถียงกันต่อไป ส่วนฟองฟางก็ขยับหนีพวกนั้นย้ายมานั่งตรงโซฟาตัวเดี่ยวที่ยังไม่มีใครจับจอง หามุมเงียบๆ เล่นโทรศัพท์ เปิดดูนั่นนี่ไปเรื่อยตามประสาคนไม่มีอะไรทำ


แต่ก็นั่นแหละ ฟองฟางยังไม่ทันได้เข้าแอพอะไรสักอย่างหน้าจอไอโฟนก็เด้งแจ้งเตือนข้อความจากใครอีกคนที่อยู่ในห้องนี้เหมือนกัน


ฟองฟางเหลือบตามองคนคนนั้นที่ส่งขอความมาให้ หลุดยิ้มบางๆ เมื่อเห็นว่าครามสมุทรกำลังก้มหน้าก้มโทรศัพท์ยิกๆ

 

Kram: ออกมาด้วยกันหน่อย

.ff: ทำไมเหรอ

Kram: มีเรื่องจะคุย

.ff: คุยตรงนี้ก็ได้นี่นา

Kram: อยากให้เพื่อนล้อก็ตามใจ

 

ขู่กันแบบนี้แล้วฟองฟางจะทำอะไรได้ล่ะ ขนาดตอนที่นอนซบไหล่ครามสมุทรบนรถฟองฟางยังถูกล้อด้วยสายตาเลย


ฟองฟางไม่ได้ตอบอะไรกลับไป แค่ยู่ปากช้อนตามองอีกคนที่เดินล้วงกระเป๋ากางเกงออกไปจากห้อง เขาเม้มปากแน่น...ในหัวกำลังคิดอยู่ว่าจะเดินตามครามสมุทรไปดีหรือไม่ไปดี


แต่ก็...


เดี๋ยวมานะ ไปเข้าห้องน้ำก่อนบอกแบบนั้นแล้วรีบลุกขึ้นวิ่งออกจากห้องนั่งเล่นตามเจ้าของบ้านไปติดๆ


ตามครามสมุทรไปก็ดีเหมือนกัน อยู่กับพวกนี้ฟองฟางกลัวว่าจะถูกล้อเรื่องบนรถจริงๆ นั่นแหละ




*****



 

00.00 am


เสียงร้องเพลงสุขสันต์วันเกิดให้เจ้าของวันเกิดบนเกาะครามสมุทรในตอนกลางคืนดังขึ้นก่อนจะจบลงพร้อมกับคำอวยพรจากคนรอบข้าง ครามสมุทรยกมือไหว้คุณพ่อกับคุณแม่ของตัวเอง และหันไปขอบคุณเพื่อนๆ ที่วันนี้มาร่วมงานวันเกิดด้วยกัน


และตอนที่ต้องเป่าเทียนบนเค้กก็ทำให้ฟองฟางรู้ว่าครามสมุทรไม่ค่อยชอบงานวันเกิดนั้นเป็นเรื่องจริง มันทำให้เขาดูเหมือนเด็กที่ยังไม่โตเสมอ เพราะต้องเป่าเทียนต่อหน้าพ่อกับแม่ทั้งๆ ที่บรรลุนิติภาวะแล้ว แต่ก็คงต้องจัดแบบนี้ไปทุกปีเพราะเขาต้องตามใจผู้ให้กำเนิดเสมอ


ดูครามเบื่อๆ นะ

มองออกขนาดนั้นเลย

เห็นหน้าก็รู้แล้ว

นิดหน่อย

เบื่ออะไร ได้กลับบ้านน่าจะดีใจนะ

ไม่อยากจัดงานวัดเกิด

ทำไมล่ะ

ก็โตแล้ว

‘...คนที่โตแล้วเขาก็จัดงานวันเกิดกันทั้งนั้นแหละหน่า


ได้เปิดใจคุยกันบางเรื่องตอนที่ครามสมุทรเรียกให้ตามออกไปเมื่อช่วงบ่าย...จริงๆ แล้วครามสมุทรไม่ได้มีเรื่องอะไรจะคุยกับฟองฟางเลย แค่พาไปนั่งตรงมุมนั่งเล่นเอาต์ดอร์ในสวน ชมนกชมไม้ สูดอากาศดีๆ ของต่างจังหวัด


และฟองฟางเองก็เป็นฝ่ายชวนคุยมากกว่าเพราะนั่งเงียบๆ กันแค่สองคนมันดูอึดอัดพิลึก แต่คุยได้ประมาณสองสามเรื่องคุณแม่ของครามสมุทรก็เดินออกมาหาลูกชายคนเดียวของบ้านพอดี...ตอนนั้นเองที่ฟองฟางได้เจอกับท่าน และพบว่าตัวจริงท่านสวยมาก


แต่ก็ยังไม่รู้เหมือนกันจริงๆ ว่าที่คุณแม่อยากเจอนี่เพราะอะไร...ตอนแรกที่ท่านเจอฟองฟางประโยคแรกที่หลุดออกจากปากก็คือ คนนี้นี่เอง...น่ารักจริงๆ ด้วยแค่นั้นเอง


 คุณแม่ชวนฟองฟางคุยอยู่พักหนึ่ง ส่วนใหญ่ก็ถามเรื่องของครามสมุทร แต่มันเป็นเรื่องส่วนตัวทั้งนั้น...ฟองฟางเองไม่ได้สนิทอะไรกับอีกคนมากมายเลยได้แต่ยิ้มแหยเพราะตอบคำถามท่านไม่ได้ สุดท้ายก็จบบทสนทนาเมื่อคุณแม่เรียกให้เข้าไปนั่งกินอาหารด้วยกัน


ฟองฟางนั่งรับลมทะเลที่ปะทะใบหน้าอยู่คนเดียว เขาเดินเลี่ยงออกจากงานวันเกิดหลังจากที่เป่าเค้กเสร็จเพราะไม่ค่อยชอบปาร์ตี้เท่าไหร่ เอาจริงๆ ในนั้นมีแต่คนที่สนิทกับครามสมุทรทั้งนั้น มัท แยมและเตเต้ที่เพิ่งรู้จักกับครามสมุทรยังสนิทกันมากกว่าที่ฟองฟางสนิทกับครามสมุทรเลย


เกาะครามสมุทรสวยมากจริงๆ ถ้าเป็นตอนกลางวันคงได้เห็นน้ำทะเลสีฟ้าใส ฟองฟางเคยมาเที่ยวที่นี่กับครอบครัว ตอนนั้นที่มาเที่ยว...ยังไม่รู้จักครามสมุทรเลย


ยังไม่ได้ตกหลุมรักครามสมุทรขนาดนี้


พอได้มาอีกที...ก็มาพร้อมกับความรู้สึกที่เปลี่ยนไปจากเดิม


เบื่อเหรอ


สะดุ้งเบาๆ แล้วเงยหน้ามองเจ้าของเสียงทุ้มที่เดินเข้ามาใกล้ ฟองฟางส่ายหน้าให้คนคนนั้น ก่อนขยับตัวไปทางซ้ายเพื่อแบ่งพื้นที่บนเสื่อให้อีกคนนั่งด้วยกัน


ครามล่ะ ไม่อยู่ดื่มกับเพื่อนๆ เหรอหันกลับไปมองจุดที่มีปาร์ตี้แล้วก็ต้องหัวเราะออกมาเบาๆ


มีแยมกับช็อปที่ไหนต้องมีแอลกอฮอล์ที่นั่น ซึ่งงานนี้คุณแม่กับคุณพ่อของครามสมุทรก็จัดให้ชุดใหญ่เพราะฉลองที่ลูกชายคนเดียวอายุครบยี่สิบปีบริบูรณ์


เป็นเจ้าภาพมานั่งหลบอยู่ตรงนี้แขกจะคิดยังไงเนี่ย


เป็นแขกมานั่งอยู่ตรงนี้เจ้าภาพจะคิดยังไง


นู่น แขกมีตั้งเยอะมาสนใจอะไรแค่เรา


“...”


ครามสมุทรไม่ได้ตอบอะไร เขาแค่เอามือค้ำไปทางด้านหลังแล้วเอนตัวเล็กน้อย เหยียดขายาวๆ ไปข้างหน้า ทำเอาฟองฟางที่กำลังจะเปลี่ยนท่าเป็นเหยียดขาเหมือนกันแทบไม่กล้าชักขาออกมา เพราะรู้ว่าตัวเองน่ะขาสั้นกว่าอีกคนเยอะ เลยได้แต่นั่งขัดสมาธิจุมปุ๊กอย่างนั้นต่อไป


เราไม่ค่อยชอบเหล้าอ่ะ ไม่ได้คุณหนูนะ แต่ดื่มไม่เก่งจริงๆ


อือ


แล้วก็...กลัวว่าดื่มแล้วจะทำอะไรแปลกๆ ด้วย


เหมือนคืนนั้น


คืนไหน


คืนที่...”


หยุดๆๆๆ รู้แล้วว่าจะพูดอะไร


อือ


ถ้าสงสารกันก็อย่าคุยเรื่องนี้อีกเลยนะยกมือไหว้อีกคนเพราะอับอายจริงๆ นี่ขนาดครามสมุทรยังไม่ได้พูดถึงจริงๆ จังๆ ในหัวของเขาก็มีแต่ภาพที่ตัวเองปีนโต๊ะ คลานไปหาครามสมุทร แล้วก็... อือนั่นแหละ แค่นี้ก็จะร้องไห้แล้ว


นั่นเพื่อนครามใช่มั้ย เห็นดูสนิทกัน


รีบเปลี่ยนเรื่องแล้วบุ้ยปากไปตรงที่มีแสงสีเสียง ตรงนั้นมีคนรุ่นราวคราวเดียวกันอยู่ไม่ต่ำกว่าสิบคนที่หัวเราะเฮฮากินเหล้ากินเบียร์กันสนุกสนาน มีทั้งต่างชาติและไทยปนกัน จะบอกว่างานวันเกิดครามสมุทรที่จัดอยู่ตอนนี้ คุณพ่อของเจ้าตัวเคลียร์พื้นที่บนเกาะส่วนหนึ่งไว้ให้ลูกชายเพื่อฉลองโดยเฉพาะ


เพื่อนสมัยเรียนด้วยกัน


ครามมีเพื่อนเยอะน่าดู


ไม่ค่อยสนิทเท่าไหร่ แต่ก็คุยได้


แล้ว...เดินออกมานั่งตรงนี้คุณพ่อคุณแม่ไม่ว่าเหรอ


ก็เป็นแบบนี้ทุกปี


อ๋อ...”


ปีนี้ดีหน่อย


“...”


มีคนนั่งเป็นเพื่อน


ฟองฟางถึงกับต้องขมวดคิ้วแล้วหัวเราะเบาๆ ออกมา ความจริงเขาควรที่จะรับมือกับครามสมุทรให้ได้ทุกรูปแบบตั้งแต่ตอนที่ไปอาศัยบ้านอีกฝ่ายนอนแล้วจริงๆ


แต่ก็ไม่รู้สิ...บางทีครามสมุทรก็เงียบมากๆ แววตาที่ไม่แสดงความรู้สึกอะไรทำให้ฟองฟางไม่กล้าเข้าใกล้ แต่บางครั้งก็เหมือนกับว่าจะชอบให้ชวนคุย...ทั้งๆ ที่ครามสมุทรคุยไม่เก่ง


อ้อ ลืมไปเลยฟองฟางหันไปหยิบตุ๊กตาสุนัขสีน้ำตาลตัวเล็กๆ ขนาดไม่ใหญ่ที่เตรียมมาตั้งแต่กรุงเทพฯ ยื่นให้ครามสมุทร ปากจิ้มลิ้มเม้มแน่นรอให้อีกฝ่ายรับไป ฟองฟางถึงขั้นกลั้นหายใจเพราะเอาแต่ลุ้นว่าครามสมุทรจะชอบหรือเปล่า จะเต็มใจรับของขวัญเล็กๆ น้อยๆ ชิ้นนี้มั้ย


สุขสันต์วันเกิดนะคราม


ครามสมุทรมองตุ๊กตาสุนัขในมือของฟองฟางอยู่อย่างนั้น ไม่ยอมหยิบไปสักที


เราไม่รู้ว่าครามชอบอะไร เลยปรึกษากับแม่ว่าจะซื้ออะไรให้ครามดี แม่บอกว่าให้ซื้อสิ่งที่เราชอบหรือมองถูกใจ เลยหยิบน้องหมาตัวนี้มาได้


“...”


ถ้าไม่ชอบก็ไม่เป็นไร...เราเข้าใจ


เข้าใจว่าครามสมุทรคงไม่ชอบตุ๊กตาสุนัขที่ดูหน่อมแน้ม


เข้าใจว่าครามสมุทรคงไม่อยากได้ของขวัญจากฟองฟาง


เข้าใจว่า...ครามสมุทรคงมีของขวัญที่ดีกว่านี้แล้ว


รับตุ๊กตาตัวนี้ไว้...ก็คงไม่มีประโยชน์อะไร


ฟองฟางคลี่ยิ้ม ถึงจะเข้าใจแต่ก็ทำตัวร่าเริงเหมือนเดิมไม่ได้ ไม่มีใครสามารถซ่อนความผิดหวังไว้ได้หรอก เก่งแค่ไหนก็ต้องหลุดความรู้สึกออกมาอยู่ดี


แล้วคนไม่เก่งอยากฟองฟาง คนที่แสดงความรู้สึกง่ายๆ แบบนี้ต้องทำยังไง


เขาตัดสินใจที่จะเก็บตุ๊กตาสุนัขไว้แล้วคิดว่าหลังจากนี้คงต้องเดินหนีไปไกลๆ ไปหาที่ร้องไห้สักทีเพราะตามันร้อนผ่าว อีกนิดน้ำตาก็คงไหลออกมา แต่จังหวะที่กำลังจะชักมือกลับ ตุ๊กตาสุนัขตัวสีน้ำตาลกลับถูกดึงไปไว้ในมือหนาของครามสมุทรอย่างรวดเร็ว


ฟองฟางช้อนตามองคนข้างๆ ด้วยสีหน้าและแววตาที่เต็มไปด้วยคำถาม เป็นเวลาเดียวกันกับครามสมุทรที่ยกยิ้มบางๆ มองตุ๊กตาตัวเล็กในมือ


ขอบคุณ


“...อื้อจู่ๆ น้ำตาก็ไหลออกมา ฟองฟางรีบยกมือปาดน้ำตาออกลวกๆ ตั้งใจมองคนตัวสูงที่ใช้อีกมือลูบหัวตุ๊กตาอยู่


มันน่ารักดี


“...ใช่ มันน่ารักจริงๆ


“...”


ถ้าเรารู้ว่าครามชอบอะไร...ปีหน้าจะซื้อให้ใหม่นะ


อือ ขอบคุณ


“...”


ครามสมุทรจูบหัวตุ๊กตาเบาๆ แล้วหันมามองคนตัวขาวที่นั่งเม้มปากอยู่ข้างๆ ฟองฟางไม่กล้าสบตาเพราะรู้ว่าตอนนี้ตาคงต้องแดงก่ำ


ไม่อยากให้เขาเห็นเราในสภาพนี้เลย มันอ่อนแอไปหมด


ค คราม...”


ร้องไห้ทำไม


ขยับปากถามเบาๆ พลางใช้นิ้วโป้งเช็ดน้ำตาออกจากแก้มขาวๆ ทั้งสองข้าง ฟองฟางชะงัก ทุกอย่างในร่างกายราวกับหยุดทำเมื่อถูกครามสมุทรสัมผัสอย่างแผ่วเบา


ทุกสิ่งที่เกี่ยวกับคนตรงหน้ามันทำให้หัวใจบีบรัดในหลายๆ ครั้ง


ชอบของที่ฟองให้อยู่แล้ว


ครามสมุทรก็เป็นแบบนี้


ปีหน้าซื้อให้อีกก็ได้


“...”


จะได้รู้ว่าฟองชอบอะไร


เป็นคนที่มาปั่นป่วนหัวใจทุกครั้ง


คิดว่าครามรู้อยู่แล้วว่าเราชอบอะไร


อือ


“...”


ชอบมากๆ เลยใช่มั้ย


“...” ค่อยๆ ผงกศีรษะตอบคำถามอีกคนอย่างประหม่า เพราะตอนนี้ใบหน้าของพวกเขาอยู่ใกล้กันมากจนสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ ของกันและกัน


ครามว่า...อื้อ        


ฟองฟางจะพูดอะไรสักอย่างแต่คำนั้นถูกกลืนลงคอเมื่อริมฝีปากอุ่นๆ ของครามสมุทรทาบทับลงมา เขาไม่ได้บดเบียดหรือแนบชิด แค่สัมผัสกันแผ่วเบาให้รับรู้ถึงความรู้สึกในตอนนี้


ความรู้สึกที่ฟองฟางก็ไม่รู้เหมือนกัน...ว่ามันหมายความว่ายังไง


ไม่กี่วินาทีครามสมุทรก็ค่อยๆ ผละออก มือหนาประคองกรอบหน้าฟองฟางเอาไว้ทั้งที่มือยังถือตุ๊กตาอยู่ด้วย คนตัวขาวมองนัยน์ตาสีเข้มเย็นชาคู่นั้น เป็นดวงตาที่เขาชอบมากที่สุด


ชอบแบบไม่เหตุผล แค่เกี่ยวกับครามสมุทร เป็นของครามสมุทรก็ชอบแล้ว


“ทำไมถึงทำแบบนี้ 


วันนั้นฟองทำแบบนี้ทำไม


“...เพราะเมา


แน่ใจ


เขาไม่แน่ใจ...


ไม่ต้องพูดออกมาก็ได้ ตอบในใจก็พอ


...เพราะเราชอบคราม

ชอบมากๆ เลยรู้มั้ย











#ฟองฟางครามสมุทร
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7.093K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,227 ความคิดเห็น

  1. #5206 Pbivvp (@PeerayaButthong) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2563 / 20:00
    พ๊อ จัยเย็น!!! รีดหายจัยบ่ทัน
    #5,206
    0
  2. #5199 Mareemintty (@Mareemintty) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2563 / 09:37
    การเขียนให้อารมณ์เหมือนอ่านการ์ตูนตาหวานเลยค่ะ น่ารักดี ^^
    #5,199
    0
  3. #5184 pang_97s (@pang_97s) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2563 / 21:32

    หูยยยยยยยยยยยยยยยย
    #5,184
    0
  4. #5172 soul_hyukjae (@soul_hyukjae) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2563 / 22:01
    ค่อยๆไปกันเน๊อะ
    #5,172
    0
  5. #5137 IiIingg (@IiIingg) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2563 / 15:21
    ครามมมม จีบน้องก้อบอกไปว่าจีบบบบ
    #5,137
    0
  6. #5071 YanisaCH (@YanisaCH) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 10:20
    เขินนนนน
    #5,071
    0
  7. #5050 Mariko_k (@Mariko_k) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 มีนาคม 2563 / 00:20
    เขินมากกก
    #5,050
    0
  8. #5035 คุณยิปปี้ (@salabaonim) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 มกราคม 2563 / 13:10
    อ่านแล้วใจสั่น มือสั่น ลุ้นช่วยน้องงงงง
    #5,035
    0
  9. #5026 Xakas (@nattarikaair9) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 21:53
    ฮรือออ แม่คะ เขาจุ๊บกันค่ะแม่!!!!!
    #5,026
    0
  10. #5014 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2562 / 08:38
    ฝไีรไรไนๆนนๆาไาำน_นน_จ_จพรีกีีไ้ำีีำีี
    #5,014
    0
  11. #4985 cutieyou (@cutieyou) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2562 / 22:10
    จูบเลยนะนายคราม!! ใจมันได้จริงๆ ขยันทำให้เขินทุกตอน
    #4,985
    0
  12. #4966 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 10:50

    แสนดีเสียจริง ละมุนไปหมดเลยเนี่ย

    #4,966
    0
  13. #4941 yuri_miko (@yuri_miko) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 15:32
    เเงงงงงงงงงงงง ยัยตัวน้อย
    #4,941
    0
  14. #4922 rattanalak44 (@rattanalak44) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 16:02
    อ่านไปละลายไป ..เขิน5555
    #4,922
    0
  15. #4900 FernNAlls (@fern_33642) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 23:10
    จุ๊บเค้าแล้วรับผิดชอบเค้าด้วยล่ะตัวเทอ
    #4,900
    0
  16. #4877 aka-ae (@aka-ae) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 กันยายน 2562 / 21:08
    หูย จุ๊บริมทะเล
    #4,877
    0
  17. #4838 llllovellll (@llllovellll) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 15:01
    ไปจุ๊บน้องอีกนะครามมม ชอบฟองก็พูดออกไปเร็วววว
    #4,838
    0
  18. #4825 CallistoJpt (@CallistoJpt) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 18:56
    ครามบอกน้องไปตรงๆเลยค่ะ
    #4,825
    0
  19. #4807 priyatida_tt (@priyatida_tt) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 20:17

    ตายยยยไม่ไหวแล้ววววๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #4,807
    0
  20. #4786 Mrmixx (@porpak2) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2562 / 11:30
    จิกตีนนนนนกรั้สสสสสสส
    #4,786
    0
  21. #4769 dbsgsjg7 (@md_dbsg_sj) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 22:06
    เขินอะ ฮืออออออ
    #4,769
    0
  22. #4698 Maylyunho (@Maylyunho) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2562 / 07:09
    มาทำน้องหวั่นไหวยิ่งกว่าเดิม ใจบางงงง
    #4,698
    0
  23. #4691 MManatsawan (@MManatsawan) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2562 / 21:27
    กรี๊ดดดดดดดดดดดด
    #4,691
    0
  24. #4689 JongjitSriyan (@JongjitSriyan) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2562 / 20:51
    แบบบบ ฮืออออออ
    #4,689
    0
  25. #4683 neerrss (@neers) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2562 / 18:55
    น้องฟองน่ารัก แงงงง // แต่ครามเข้าเรียนช้าหรอ อยู่ปี1แต่อายุย่าง20แล้ว
    #4,683
    0