{ yaoi } • Loud & Clear (end)

ตอนที่ 16 : 16

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 48,053
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5,168 ครั้ง
    8 ก.พ. 62

















16


รู้สึกเหมือนกัน

ก็รับผิดชอบไปพร้อมๆ กันนะ

 


Yammy: @.ff @Mutt

Yammy: พวกมึงเห็นกล่องดินสอกูป่ะ

Yammy: เนี่ยกูหาทั่วห้อง รื้อกระเป๋าแล้วก็ยังไม่เจอเลยว่ะ

Yammy: ดินสอกดที่ทำให้กูผ่านทุกวิชาอยู่ในนั้นด้วยอ่ะ พรุ่งนี้ถ้ากูไม่ได้เอามันเข้าห้องสอบกูต้องแย่แน่ๆ T_T

Mutt: ที่กูไม่มี หาดูดีๆ

Yammy: ดีสุดๆ แล้ว

Yammy: นี่กูเครียดหากล่องดินสอจนลืมเครียดเรื่องสอบแล้วเนี่ย

Yammy: ไอ้เหี้ยนี่ก็หาย @.ff กูว่าอยู่กับมันแน่ๆ เลยอ่ะ กูชอบยัดขยะใส่กระเป๋ามันบ่อยๆ

.ff: ไม่รู้ว่ะ

Yammy: แงะ ค้นกระเป๋าให้กูยังงงง

.ff: กระเป๋าไม่ได้อยู่กับตัวอ่ะดิ

Yammy: โหยยยย แล้วกระเป๋ามึงอยู่ไหน หาให้กูหน่อยขอร้องล่ะ

.ff: กระเป๋าอยู่บนรถคราม ._.

.ff: ครามมาส่ง ถือของเยอะมาก เลยลืมหิ้วกระเป๋ามาด้วย

.ff: แล้วซื้ออะไรมาให้เยอะแยะก็ไม่รู้ บอกว่าไม่ต้องๆ ก็ยังจะซื้ออ่ะ

Yammy: นี่ไม่ใช่เวลาที่มึงจะมาอวดผัวตัวเองค่ะฟองฟาง

Mutt: 55555

.ff: เกินไปว่ะแยม แฟนยังเรียกไม่ได้เลยเถอะ

Mutt: น่าสงสาร

Yammy: สงสารกูก่อน! ไอ้ฟอง กลับไปเอากระเป๋าตัวเองมาเดี๋ยวนี้เลย กูต้องการกล่องดินสอคืน

.ff: ดึกแล้วนะแยม จะให้กูไปกดกริ่งบ้านครามตอนสองทุ่มเพื่อเอากล่องดินสอกล่องเดียวเนี่ยเหรอ

Yammy: เพื่อกระเป๋ามึงด้วย ใจคอจะทิ้งกระเป๋าไว้กับมันทั้งๆ ที่พรุ่งนี้มึงก็มีสอบหรือไง

.ff: ขอถามก่อนแล้วกันว่าสะดวกมั้ย

.ff: ถ้าครามไม่สะดวกทำไงอ่ะ

Yammy: ก็ไปหาถึงบ้านเลยไง

Yammy: เร็วๆ เหอะไอ้ฟอง ถ้าเป็นมึงครามมันสะดวกอยู่แล้วแหละ

Yammy: แต่กูจะร้องไห้แล้วเนี่ย

 

ฟองฟางนั่งจ้องหน้าจอโทรศัพท์ กำลังคิดอยู่ว่าจะเอายังไงกับกระเป๋าของตัวเองที่ลืมไว้บนรถครามสมุทรดี จริงๆ เขาไม่เดือดร้อนกับการลืมของไว้กับอีกคนเท่าไหร่ เพราะเดี๋ยวยังไงพรุ่งนี้ก็เจอกันแล้ว...ถึงจะเป็นช่วงเย็นก็เถอะ


ก็เพราะมีกระเป๋าเป้หลายใบ และใบที่ลืมไว้บนรถของครามสมุทรไม่ได้มีเอกสารสำคัญสำหรับใช้อ่านเพื่อสอบ ฟองฟางเลยไม่ค่อยกระตือรือร้นที่จะทวงคืน เขาคิดว่าฝากไว้บนรถปอร์เช่เบาะนุ่มๆ ไว้วันหนึ่งก็ได้ นี่ถ้าแยมไม่คะยั้นคะยอให้หากล่องดินสอ ฟองฟางคงไม่ทักไปกวนเวลาอ่านหนังสือสอบของครามสมุทรแน่ๆ

 

.ff: อยู่มั้ยครับคุณครามสมุทร

.ff: เราลืมกระเป๋าไว้ในรถครามอ่ะ สะดวกมาเจอกันหน่อยมั้ย คนละครึ่งทางก็ได้

.ff: ในนั้นมันน่าจะมีกล่องดินสอของแยม มีดินสอกดที่เป็นเหมือนไม้กายสิทธิ์เอาไว้เขียนข้อสอบด้วยอ่ะ

.ff: ยังไงบอกด้วยนะคราม

 

ก็รู้อยู่แล้วว่าเวลานี้ครามสมุทรน่าจะปิดอินเตอร์เน็ตแล้วอ่านหนังสือสอบอยู่เหมือนกัน แต่ลองทักไปก่อนคงไม่เสียหายอะไร ฟองฟางวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะก้มหน้าอ่านหนังสือต่อ สัญญากับตัวเองว่าจะไม่ตอบแชตใครอีกถ้าไม่สำคัญจริงๆ อือ...ยกเว้นครามสมุทรไว้ด้วยอีกคน เพราะต้องไปเอากระเป๋ามาค้นดูกล่องดินสอให้แยมน่ะนะ

 

Yammy: กูไม่มีสมาธิจะอ่านหนังสือ

Yammy: ได้เรื่องยังวะฟอง

Mutt: ซื้อใหม่ง่ายกว่ามั้ยวะแยม มึงกวนคนอื่นไปทั่วแล้วเนี่ย

Yammy: ถ้าหมดหนทางแล้วจริงๆ ก็ต้องซื้ออ่ะ จริงๆ กูใช้แท่งอื่นก็ได้ แต่กูชินมือแท่งนั้นมากๆ ใช้มาตั้งสิบปี

Mutt: เออ งั้นซื้อใหม่

Yammy: ครามมันตอบอะไรมึงยังอ่ะฟอง T_T

.ff: ยังเลย เงียบมาก ครามน่าจะอ่านหนังสือ

Yammy: ฮุก เสียใจ

Mutt: ซื้อใหม่

Yammy: เลือกไม่ถูก

Yammy: กูอยู่ห้างแถวโรงเรียนเก่าเราอ่ะ มาช่วยกูเลือกหน่อยดิ

Yammy: แงะ เงียบกันเลยนะไอ้สัด

Mutt: กูติวให้กิ๊กอยู่

Yammy: มึงมันเพื่อนไม่จริง

.ff: สรุปไม่รอครามแล้วใช่มั้ย

Yammy: ไม่รอแล้ว เดี๋ยวไอ้มัทด่ากูอีก

.ff: เออ งั้นเดี๋ยวไปช่วยเลือกดินสอ จะได้กลับบ้านไปสักที

Yammy: แง กูรักมึงงงง มึงมันเพื่อนแท้ ไม่เหมือนไอ้มัทเลยมันเหี้ย

Mutt: สัด

.ff: เดี๋ยวเจอกันนน

 

ปิดหนังสือที่เปิดค้างไว้ตั้งนานแต่อ่านไปได้ไม่กี่บรรทัด ลุกขึ้นหยิบเสื้อคลุมตัวใหญ่ที่แขวนไว้ใกล้ๆ มาสวมพร้อมกับการออกไปห้างในช่วงสองทุ่มแบบไม่ต้องคิดอะไรมาก ฟองฟางอยากหาเรื่องทำอะไรสักอย่างที่ไม่ต้องจ้องหนังสือนานๆ อยู่แล้ว ความจริงจะไม่อ่านเลยแหละ...แต่เพราะความรู้สึกผิดกับตัวเองเลยต้องจำใจนั่งทำเป็นจริงจังกับการสอบไปเรื่อยๆ


ฟองฟางตะโกนบอกแม่ที่นั่งอยู่ในห้องนั่งเล่นว่าจะออกไปห้างแป๊บหนึ่ง แน่นอนว่าเขาโดนแม่ดุตามหลังเพราะดึกแล้วยังจะออกไปเที่ยวข้างนอกอีก แต่คนโดนดุสนใจที่ไหน ฟองฟางรีบวิ่งออกจากบ้านทันทีก่อนที่จะโดนแม่ใช้ซื้อของหลังจากที่ท่านบ่นเสร็จ


บ้านกับห้างไม่ไกลกันเท่าไหร่ ฟองฟางเดินมาจนถึงหน้าปากซอยก็โบกมือเรียกพี่วินมอเตอร์ไซค์ที่ยังนั่งแกร่วอยู่ตรงท่ารถให้ไปส่งปลายทาง เขาใช้เวลาเดินทางแค่สิบนาทีเท่านั้นก็ถึงห้างที่นัดกับแยมไว้


ฟองฟางสาวเท้าเดินขึ้นบันไดเลื่อนขึ้นไปยังชั้นสาม เดินตรงไปเรื่อยๆ อย่างชำนาญทางเพราะมาห้างนี้บ่อย คนตัวเล็กฉีกยิ้มเมื่อมาถึงร้านหนังสือตรงโซนเครื่องเขียนแล้วเจอกับแยมที่ยืนเกาหัวแกร็กๆ อยู่คนเดียว


เลือกให้กูหน่อย


แค่นี้เลือกเองก็ได้มั้ยแยม


ดินสอแท่งนั้นมึงซื้อให้กูจำได้มั้ย ถ้าซื้ออีกกูก็จะให้มึงเลือกนี่แหละ ศักดิ์สิทธิ์ดี


เว่อร์เก่ง


เลือกไปๆ เดี๋ยวกูไปดูสมุดตรงนู้นแป๊บ


เพื่อความสบายใจของเพื่อนฟองฟางทำให้ได้ทั้งนั้นแหละ แค่มาเลือกดินสอให้แยมก็ไม่ได้หนักหนาอะไรเลย แต่ถ้าเป็นมัทนะ รายนั้นไม่มีวันตามใจแยมแบบนี้แน่ๆ


คนตัวขาวหลับตาอยู่หน้าโซนเครื่องเขียนที่มีแต่ดินสอกดวางเรียงหลายยี่ห้อเต็มไปหมด ฟองฟางใช้มือสุ่มหยิบดินสอขึ้นมาแท่งหนึ่งเพราะเลือกเองไม่ถูกเหมือนกัน แต่จังหวะที่ปลายนิ้วสัมผัสลงบนแท่งเย็นๆ ของดินสอกด หลังมือของเขาก็ถูกจับด้วยมือของใครบางคนเช่นกัน


ขอโทษครับ อ้าว...ฟองฟาง?”


คนที่จับมือฟองฟางตอนที่เลือกดินสอกดเมื่อกี้ทักขึ้น ฟองฟางหน้าเหวอเพราะตกใจที่ผู้ชายตัวสูงข้างๆ รู้จักชื่อเขา คนตัวเล็กเงยหน้ามอง ขมวดคิ้วงุนงงให้กับผู้ชายคนนั้นที่อยู่ในชุดนักศึกษา...หัวเข็มขัดเป็นสถาบันเดียวกัน


รู้จักเราด้วยเหรอชี้นิ้วเข้าหาตัวเอง


รู้ดิ ก็...”


ไอ้ฟอง เลือกเสร็จยังวะ กูจะไปจ่ายตังแล้วเนี่ย


ผู้ชายคนนั้นชะงักแล้วหันไปมองตามเสียงเรียกของแยมที่ดังมาจากด้านหลัง ฟองฟางหันกลับไปมองดินสอกดอีกครั้ง คราวนี้สุ่มหยิบแบบลืมตามองมาแท่งหนึ่งก่อนจะยื่นให้เพื่อนสนิทที่เดินดุ่มๆ ยืนกดดันอยู่ข้างหลัง


นึกว่ามึงกลับไปแล้วซะอีกไอ้บูม แล้วนี่ยังไงวะ มึงสองคนรู้จักกันเหรอแยมมองหน้าเขากับผู้ชายตัวสูงสลับกันไปมา


แยมนี่ก็โคตรสนิทกับใครไปทั่วเลยจริงๆ ทั้งมหาวิทยาลัยไม่มีใครที่แยมไม่รู้จักเลยมั้งเนี่ย


ทำหน้างง นี่เพื่อนแฟนกูชื่อบูม เรียนอยู่นิเทศอ่ะ...ส่วนนี่ฟองฟางเพื่อนกูเอง


เรารู้จักฟองฟางอยู่แล้วยิ้มบางๆ ให้ฟองฟางที่ยังทำเหวอไม่หาย เคยเจอตอนประกวดดาวเดือน แต่ไม่โอกาสเข้าไปทัก


อ๋อ...”


แยมกับฟองฟางร้องอ๋อพร้อมๆ กัน เขาไม่ค่อยรู้จักใครเท่าไหร่หรอก จำหน้าคนไม่ค่อยจะได้ด้วยถ้าเกิดว่าไม่เคยคุยกัน ก็อย่างว่าแหละ ในสมองของฟองฟางมีพื้นที่เล็กนิดเดียว แล้วในนั้นก็มีแต่ใบหน้าของครามสมุทรอยู่เต็มไปหมดเลยไม่รับใครเข้ามาอีกแล้ว


นี่มาซื้อดินสอกดกันเหรอ


เออกูซื้อ มึงอ่ะ


เหมือนกัน วันนี้มันหายเลยมาซื้อใหม่ ต้องใช้สอบมะรืนนี้อ่ะ


ฟองฟางยืนมองคนตัวสูงเพลินๆ บูมก็น่ารักดี ดูตี๋อินเตอร์สเปกสาวหลายๆ คน ตัวสูงไล่เลี่ยกับครามสมุทร แถมยังชอบทำผมยุ่งๆ เหมือนกันทั้งๆ ที่จะเซ็ตให้ดูก็ได้


ชั้นหนึ่งมีร้านเบเกอรี่เปิดใหม่...ฟองฟางสนใจไปนั่งกินเป็นเพื่อนเรามั้ยหนุ่มตี๋อินเตอร์เกาท้ายทอยเบาๆ เหมือนกำลังเขินที่ต้องมาพูดอะไรแบบนี้ต่อหน้าคนอื่น


มือไม้ของบูมอยู่ไม่สุข เกาท้ายทอยเสร็จก็มาเกาจมูกต่อ ดูเลิ่กลั่กแต่ดูน่ารักไปอีกแบบ


แหม่ะ ชวนแต่ไอ้ฟองแต่ไม่ชวนกูได้ไงวะ


แยมเคยไปกินแล้วนี่


เอ้า เผื่อกูอยากกินอีกไม่ได้ไง?”


พอถูกถามไปแบบนั้นบูมถึงกับทำหน้าไม่ถูก ได้แต่ยิ้มแหยเหมือนถูกจับได้ว่าจุดประสงค์ของการชวนฟองฟางไปนั่งกินขนมด้วยกันคืออะไร


ไงอ่ะมึง จะไปกินกับมันมั้ย


ฟองฟางอมยิ้มพร้อมกับส่ายหน้าเบาๆ ถ้าอยู่คนเดียวฟองฟางคงทำอะไรไม่ถูก ก็ดันโดนจู่โจมจากคนที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อนแบบนี้น่ะนะ


งั้นมึงนกแล้วไอ้บูม


บูมพยักหน้าสบายๆ แล้วคลี่ยิ้มกว้าง...ไม่ทำตัวประหม่าเคอะเขินเหมือนเมื่อกี้


งั้นพวกกูไปจ่ายเงินก่อนนะ ไว้เจอกันเว้ย


อื้อ กลับบ้านดีๆ นะแยมบูมส่งยิ้มให้แยมแล้วเหลือบมองเขาที่ยืนอยู่ใกล้ๆ เรามีไลน์ฟองฟาง...คืนนี้ขอทักไปได้มั้ย


เฮ้ย มีไลน์เราได้ไง


พี่ซองให้...ได้คอนแทคไว้ตั้งนานแล้ว แต่ยังไม่กล้าแอดไป


อ่า


ขออนุญาตแอดไลน์นะ...เดี๋ยวคืนนี้ทักไปแล้วกัน กลับบ้านดีๆ ครับฟองฟางพูดจบก็ขยิบตาให้


ยืนงงมองแผ่นหลังของคนตัวสูงที่เดินตรงไปยังเคาน์เตอร์ ฟองฟางยังมึนอยู่เลยว่าเมื่อกี้มันเกิดอะไรขึ้น คนตัวเล็กสะบัดหัวเบาๆ พลางหัวเราะให้กับความเด๋อด๋าของตัวเอง...เขาคงอ่านหนังสือมากเกินไปสมองเลยประมวลผลอะไรไม่ทันสักอย่าง


ฮอตจริงนะมึงน่ะ ดีนะที่กูกันไว้ให้ เห็นตี๋ๆ ดูขี้อายอย่างนั้นมึงรู้มั้ยมันโคตรจะเจ้าชู้


จะไปรู้ได้ไง ก็เพิ่งเจอกันมั้ย


มึงรู้มั้ยว่ามันจะจีบมึง


ก็พอดูออก


กูล่ะเบื่อมาก คนฮอตอย่างมึงเนี่ย


ฮอตบ้าอะไรล่ะแยม ตั้งแต่เรียนมาก็เพิ่งมีหลงเข้ามาจีบ คนแรกเลยมั้ง


ไม่ๆ คนที่สอง


คนที่สองได้ไง


คนแรกก็ไอ้ครามไง


“...”


อ่า...กูฟ้องครามดีมั้ยวะว่ามีคนมาจีบมึง


ตลกแล้ว...ไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย


โห รู้ตัวมั้ยว่าน้ำเสียงมึงโคตรจะตัดพ้อ


เขากับแยมชะลอเท้าตอนที่เดินมาถึงหน้าเคาน์เตอร์พร้อมกัน ระหว่างกำลังรอให้พนักงานคิดเงินฟองฟางก็ส่ายหน้าไม่ยอมรับในสิ่งที่แยมพูด...เขาไม่ได้ตัดพ้อ ที่พูดไปก็พูดความจริงทั้งนั้น เขากับครามสมุทรไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย


เป็นแค่เพื่อน...ไม่เห็นต้องฟ้องเลยว่ามีคนอื่นเข้ามาจีบมาสนใจในตัวเขา


จริงมั้ย i_i




*****




 

ครามสมุทรเหยียดแขนขึ้นเหนือศีรษะบิดตัวซ้ายขวาไล่ความขบเมื่อยจากการนั่งอ่านหนังสือติดกันหลายชั่วโมง ความจริงแล้วเขาไม่ต้องนั่งอ่านหนังสือเป็นบ้าเป็นหลังแบบนี้ก็ได้ แต่ครามสมุทรแค่หาเรื่องละความสนใจจากโทรศัพท์เท่านั้นเอง


กลัวว่าถ้าตัวเองจับโทรศัพท์แล้วจะเอาแต่คุยกับฟองฟางจนอีกคนไม่มีเวลาอ่านหนังสือสอบ


ครามสมุทรกลัวว่าจะเป็นต้นเหตุทำให้ฟองฟางไม่ได้พักผ่อน


เขาต้องอดทน ห้ามใจ ทั้งที่ตัวเขาเอง...ทรมานแทบตาย


ครืด ครืด


ครามสมุทรปิดหนังสือลงพร้อมๆ กับโทรศัพท์ของเขาที่สั่นครืดติดต่อกัน โทรศัพท์มันวางอยู่ใกล้ๆ มือครามสมุทรนั่นแหละ แต่เขาปิดอินเตอร์เน็ตไว้ รอเปิดอีกทีตอนที่เขาบอกกับฟองฟางว่าจะอ่านหนังสือเสร็จเมื่อไหร่


ว่าไง


[มึงยังมีชีวิตอีกเหรอวะ]



เพิ่งอ่านหนังสือสอบเสร็จ


[โห่ กูนี่ยังไม่ได้อ่านสักตัว]


เสียงของช็อปดังผ่านโทรศัพท์พร้อมกับเสียงดนตรีที่แทรกเข้ามา ครามสมุทรขมวดคิ้วเล็กน้อยไม่ต้องถามก็รู้ว่าเพื่อนสนิทของเขาอยู่ที่ไหน กำลังทำอะไรอยู่


[มาแดกเหล้ากันมั้ย คลายเครียดก่อนสอบหน่อยเว้ย]


เห็นมึงคลายเครียดแทบทุกวัน


[ก็กูเครียดแทบทุกวันเลยนี่หว่า]


ไม่ไป


[กูรู้คำตอบอยู่แล้วแหละ แต่ไม่เป็นไรเว้ย เดี๋ยวกูส่งแชตไปชวนฟองฟางก็ได้]


ชื่อของใครคนหนึ่งที่หลุดออกจากปากช็อปทำเอาครามสมุทรขมวดคิ้วแน่นกว่าเดิม เขาไม่เคยห้ามถ้าหากว่าช็อปจะไปเมาที่ไหนเพราะนั่นมันตัวของช็อปเอง ห้ามไปเดี๋ยวก็หาว่าเขาบ่นเหมือนเป็นพ่อมันอีก แต่คราวนี้คงไม่ได้


ไม่ต้องยุ่งกับฟอง มึงก็กลับบ้านไปนอนด้วย


[อะไรวะ ไม่ได้เป็นอะไรกับฟองสักหน่อย มีสิทธิ์ไรมาห้าม]


“...”


[เนี่ย ไอ้บูมนิเทศก็มานั่งแดกอยู่ด้วย มันบอกว่ามันชอบฟอง กูเลยจะเป็นพ่อสื่อให้]


บูม?”


[เออ จำชื่อมันไว้เลย คนนี้แม่งก็ดูดี เหมาะกับฟองฉิบหาย 55555]


กูก็ชอบฟอง ไม่เห็นมึงจะช่วย


[โอ๊ยยยย มึงมันขี้เก๊ก กูไม่ช่วยมึงหรอกไอ้ห่า ถ้าไม่มาก็แค่นี้นะ กูไป…]


ครามสมุทรไม่รอให้ช็อปพูดจบประโยคเขาก็ชิ่งตัดสายทิ้งก่อน ปลายนิ้วโป้งเรียวของเขารีบกดเปิดสัญญาณอินเตอร์เน็ต และยังไม่ทันทำอะไรต่อเสียงแจ้งเตือนข้อความเข้าจากฟองฟางก็ดังขึ้นติดกัน

 

.ff: อยู่มั้ยครับคุณครามสมุทร

.ff: เราลืมกระเป๋าไว้ในรถครามอ่ะ สะดวกมาเจอกันหน่อยมั้ย คนละครึ่งทางก็ได้

.ff: ในนั้นมันน่าจะมีกล่องดินสอของแยม มีดินสอกดที่เป็นเหมือนไม้กายสิทธิ์เอาไว้เขียนขอสอบด้วยอ่ะ

.ff: ยังไงบอกด้วยนะคราม

 

ครามสมุทรหลับตาลงช้าๆ ผ่อนลมหายใจออกเบาๆ...รู้แล้วว่าตัวพลาดที่ไม่ได้ตอบแชตฟองฟาง

 

Kram: ฟอง

.ff: อ่านหนังสือเสร็จแล้วเหรอคราม

Kram: เพิ่งเสร็จเมื่อกี้

Kram: ฟองฟาง

.ff: อื้อออ

.ff: เรียกแบบนี้เหมือนจะมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นเลยอ่ะ 55555

.ff: ใจไม่ดีเด้อ

Kram: กระเป๋าฟองอยู่ในรถ

.ff: ไม่เป็นไรๆ พรุ่งนี้เช้าค่อยไปเอาได้มั้ย สอบตึกเดียวกันนี่นา

Kram: อย่าเพิ่งนอน

.ff: ยังไม่นอนๆ กำลังจะตอบแชตช็อปเลย

Kram: ไม่ต้องคุยกับมัน

.ff: อ้าว 5555 ได้ไงอ่ะ

.ff: แง่ะ อ่านไม่ตอบด้วย

.ff: อะไรเนี่ยคุณครามสมุทร มาห้ามแบบนี้ชักโมโหแล้วนะ._.

.ff: ตอบหน่อยได้มั้ยอ่ะว่าทำไม

.ff: (ส่งสติ๊กเกอร์หมีร้องไห้)

 

ครามสมุทรรู้ตัวอีกทีก็ตอนที่เขาคว้ากุญแจรถปอร์เช่ไว้ในมือและก้าวขาฉับๆ ลงบันไดมาที่ชั้นล่าง พาใบหน้ายุ่งๆ ของตัวเองเดินผ่านห้องนั่งเล่นที่มีเสียงทีวีเปิดไว้จนกระทั่งได้ยินเสียงเรียกของพี่สาที่นั่งดูทีวีอยู่ในห้องนั้นพร้อมกับร่างของพี่สาที่รีบวิ่งออกจากนั่งเล่นแล้วยืนหอบใกล้ๆ เขา


ฝนตกอยู่นะคะน้องคราม พี่ดูข่าวเห็นบอกว่าจะตกแรงช่วงสามสี่ทุ่มด้วย


ครับพี่สา ฝากบ้านด้วยนะครับ


คืนนี้น้องครามจะไม่กลับเหรอคะ


คิดว่าคงไม่ครับ


คนตัวสูงยิ้มบางๆ ให้พี่สาแล้วก้าวเท้ายาวๆ ตรงไปที่โรงจอดรถ ครามสมุทรได้ยินเสียงแจ้งเตือนข้อความเป็นระยะ ไม่ต้องก้มมองก็รู้ว่าเป็นของใคร ก่อนที่เสียงแจ้งเตือนนั้นจะเงียบลงก็เป็นช่วงที่ครามสมุทรเข้าไปนั่งประจำตำแหน่งคนขับในรถปอร์เช่พอดี

 

Kram: เดี๋ยวไปตอบ

.ff: หืมมมม เดี๋ยวไปตอบคืออะไร

.ff: จะมาหาที่บ้านอ่อ

Kram: ครับ

.ff: เฮ้ย

Kram: อย่าเพิ่งนอน รอก่อน

.ff: ดากหด้ดด !!

.ff: ฝนตกอยู่นะจะมาทำไมเนี่ย i_i

.ff: ฮึ่ยยย อ่านไม่ตอบอีกแล้ว

.ff: แงะ

.ff: ฮืออออ

.ff: ก็ได้ ยอมแล้ว

.ff: เปิดไฟหน้าบ้านรอแล้วเนี่ย

.ff: ขับรถดีๆ ด้วยนะคุณครามสมุทร

 

ครามสมุทรอมยิ้มให้กับข้อความที่อีกฝ่ายรัวส่งมาแบบนั้น ถ้าเป็นคนอื่นเขาคงรำคาญและไล่ปิดแจ้งเตือนแชตไปตั้งแต่ครั้งแรก แต่กับฟองฟาง ครามสมุทรยกเว้นเป็นกรณีพิเศษ


สำหรับคนคนนี้ ต่อให้ส่งมาทั้งคืนจนเขาไม่ได้หลับไม่ได้นอนยังได้เลย

 











#ฟองฟางครามสมุทร






ก็จะทำให้ลุ้นกันประมาณนี้
อดทนกับครามหน่อยนะคะ 5555 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5.168K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,227 ความคิดเห็น

  1. #5185 soul_hyukjae (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2563 / 00:14
    เหมือนมีคนน้อยใจหนึ่งอัตรา
    #5,185
    0
  2. #5145 IiIingg (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 08:07
    ต้องมีอะไรกระตุ้นใช่ไหมถึงตื่นตัว คบกันได้ล้าววว
    #5,145
    0
  3. #5116 Yinggi11 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2563 / 14:56
    ชักช้าอยู่ใย?
    #5,116
    0
  4. #5046 MTuan9397 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2563 / 16:58
    ก็คือถ้าไม่มีคนมาจีบฟองฟางก็จะอยู่กันไปแบบนี้หรอ โคตรเห็นแก่ตัว
    #5,046
    0
  5. #4973 Nuthathai Por (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 20:39
    ยังอีกยังไม่ขอคบอีก
    #4,973
    0
  6. #4951 yuri_miko (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 08:52
    จะขอคบแล้วใช่มั้ยๆๆๆๆๆ
    #4,951
    0
  7. #4908 FernNAlls (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 22:58
    กะคือไปดักปลาย่างไว้เลยกันแมวตัวอื่นมางาบไปว่างั้นเถอะ แหม่ สถานะก็ยังไม่แน่ชัดแต่ทำตัวเหมือนเป็นเจ้าข้าวเจ้าของเลยน้าพ่อคุณ
    #4,908
    0
  8. #4846 llllovellll (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 18:00
    คือถ้าไม่มีคนจะจีบน้องคุณครามสมุทรจะไม่คิดขอเป็นเลยหรอค้าา
    #4,846
    0
  9. #4833 CallistoJpt (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 08:47
    เอาแล้วคราม คราวนี้ช้าไม่ได้แล้วนะ
    #4,833
    0
  10. #4776 dbsgsjg7 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 23:37
    คาดว่าจบเรื่อง ก็ยังไม่ได้ขอเป็นแฟน5555
    #4,776
    0
  11. #4724 JongjitSriyan (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2562 / 08:20
    เนี่ย ความหวงเขาอ่ะ
    #4,724
    0
  12. #4711 Maylyunho (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2562 / 13:24
    รีบขอสักทีเถ๊อะ
    #4,711
    0
  13. #4662 Mat.ing (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2562 / 02:41
    พี่ครามนะพี่ครามมม
    #4,662
    0
  14. #4632 FangiiLy_GC (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2562 / 12:26
    เมื่อไหร่จะตกลงคบกันสักที
    #4,632
    0
  15. #4565 -xebyam (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2562 / 15:05
    ท่าทางจะเป็นแฟนกันทีเดียวตอนจบเรื่องเลย55555
    #4,565
    0
  16. #4519 Kanoknaphat Samorparp (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2562 / 16:36
    คุณครามชักช้า หมาจะคาบฟองฟางไปแล้วว!!!!!
    #4,519
    0
  17. #4427 Jezzy Jimmy (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 16:34
    โอ๊ยยย!!! รอคุณครามกันต่อไปค่ะ รอกันมาถึงตอนนี้แล้ว 555
    #4,427
    0
  18. #4332 pim pimmi (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 เมษายน 2562 / 11:15
    เมื่อไหร่~~~~
    #4,332
    0
  19. #4288 pam_due22 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 00:10
    ครามเอ๊ยยยยพูดสิพูดดดด
    #4,288
    0
  20. #4270 pcy921 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 10:37
    หวงเก่งแต่ไม่ขอเปนแฟนซักที
    #4,270
    0
  21. #4201 TifunNSlove (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 22:20
    จ้าคราม มีความขิงเมียนะเรา เอ้ย!แฟน555
    #4,201
    0
  22. #4169 Jibangrin (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 23:25
    ขอว้ายยยยๆๆ ได้ปะ55554 ครามมมขอคบซะทีเส้!
    #4,169
    0
  23. #4132 moooo_ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 01:47
    ไม่ได้เป็นอะไรกันแต่เป็นเพื่อนคนพิเศษใส่ใจอ่ะลูกรู้จักมั้ย;-;
    #4,132
    0
  24. #4046 dwyouveme (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:18

    โอ้โหหหหหห หอมความรักมากเลย
    #4,046
    0
  25. #4028 Babyfinn (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 02:25
    รอลุ้นว่าครามจะทำยังไงต่อ
    #4,028
    0