{ yaoi } • Loud & Clear (end)

ตอนที่ 13 : 13

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 58,551
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6,654 ครั้ง
    26 ม.ค. 62








13


อารมณ์ที่อ่อนไหว

จะทำให้เรารู้ใจกันมากกว่าเดิมหรือเปล่า


 

มึงเห็นคนขาวๆ ที่นั่งอยู่ตรงนั้นป่ะ แม่งโคตรน่ารัก


กูไปสืบมาละ ชื่อฟองฟางเรียนวิทยาศาสตร์สาขาคณิต จบจากโรงเรียนมองแฟรงค์ นานาชาติที่ดังๆ ของกรุงเทพฯ เลยอ่ะ พวกมึงมาจากใต้รู้จักกันมั้ย


ก็โรงเรียนในเครือเดียวกับที่พวกกูจบมานี่หว่า


มึงมองแบบนี้คือชอบใช่มั้ยไอ้ช็อป เดี๋ยวกูไปบอกพวกพี่ให้ขอเบอร์


ไม่ต้องไอ้ปาล์ม กูขอเองได้ มึงอ่ะนั่งเฉยๆ ไปเหอะ จะสมาธิสั้นอะไรขนาดนั้นวะปาล์มคือเพื่อนที่เพิ่งรู้จักกัน สนิทกับช็อปมากกว่าเพราะว่าพูดมากเหมือนกัน แต่ตอนนี้ปาล์มซิ่วไปเรียนที่อื่นแล้ว


จะให้กูนิ่งๆ แบบไอ้ครามเลยมั้ยล่ะ


เออไอ้นี่ สัดคราม กูเห็นนะว่ามึงจ้องฟองฟางอยู่ อย่าบอกนะว่ามึงก็สนใจเขาเหมือนกันอ่ะ...โอ้โห กูกราบล่ะ อย่าไปโปรยเสน่ห์ คนนี้กูอยากได้


แค่มองเฉยๆ


มึงโกหก


ใช่ เขาโกหก


มองตามึงก็รู้แล้ว แต่บอกเลยนะ คงต้องแข่งกันแล้วว่ะ


ถ้าแข่งกูว่าไอ้ครามชนะชัวร์


เหี้ยปาล์ม ให้กำลังใจกูหน่อย


โกหกทุกคน โกหกตัวเองมาตลอดว่าไม่ได้รู้สึกอะไรกับใครอีกคนที่แจกยิ้มให้คนอื่นไปทั่ว ใครรู้ก็คงตลก...เขาโกหกเพื่อหลีกทางให้เพื่อนสนิทสมหวังกับคนคนนั้น...คนที่ชื่อว่าฟองฟาง


หกเดือนที่แล้วครามสมุทรปล่อยให้ตัวเองจมอยู่กับความหงุดหงิดใจที่สร้างขึ้นมาเอง เขายอมรับกับตัวเองไม่ได้ว่าชอบฟองฟาง ชอบมาก...ไม่ได้เล่นๆ เหมือนกับที่ช็อปทำ ปากบอกว่าจะจีบ แต่ตัวเองก็เที่ยวเตร่ หิ้วผู้หญิงมานอนที่คอนโด หยอกฟองฟางไปวันๆ จนเขาชักรำคาญ


แต่เพื่อนก็คือเพื่อน ช็อปคือเพื่อนรัก คือเพื่อนคนเดียวที่เข้าใจเขามากที่สุด นับตั้งแต่วันปฐมนิเทศที่ช็อปเอ่ยปากไม่ให้เขายุ่ง เขาก็ไม่ยุ่ง แต่สายตาของฟองฟางที่เอาแต่มองมาที่เขา...มันทำให้ครามสมุทรใช้ชีวิตในทุกๆ วันลำบากมากขึ้นกว่าเดิม


แววตาที่ใครๆ ดูก็รู้ว่าชอบครามสมุทรมากแค่ไหน ชอบแต่ไม่บอก แอบมอง แอบรู้สึกคนเดียวไปอย่างนั้น


แล้วสุดท้ายช็อปก็เปิดทางให้ครามสมุทรเต็มที่ เพราะรายนั้นรู้ดีว่าไม่ใช่แค่ฟองฟางที่มีความรู้สึกดีๆ ให้กัน


ครามสมุทรไม่ต่างจากฟองฟาง อาจจะรู้สึกมากกว่าอีกคนด้วยซ้ำ


อื้อ...”


ครามสมุทรสงสัยมาเสมอว่าจะมีใครสักคนบนโลกที่นอนหลับได้น่าเอ็นดูเหมือนฟองฟางอีกมั้ย...เขาคิดในหัวตอนที่เสียงเล็กๆ ดังขึ้นเบาๆ พร้อมกับร่างของคนตัวขาวที่ขยับตัวอยู่บนเตียง


ฟองฟางหลับไปได้ชั่วโมงเศษๆ หลังจากที่กินยาเข้าไป เขามองคนที่นอนคดคู้เหมือนเด็ก ยิ่งบนหน้าผากมีแผ่นปิดลดไข้แปะอยู่ด้วยยิ่งเหมือนเด็กเข้าไปกันใหญ่


คนสูงกว่าลูบผมฟองฟางเบาๆ ยิ้มให้กับคนป่วยที่ดูแลเขาทั้งๆ ที่ตัวเองแทบจะเดินไม่ไหว

 

ช็อปเปอร์: ได้ยินเสียงท่อน้องปอร์เช่มึงป่ะ

ช็อปเปอร์: กูพาส่งหน้าบ้านละ ลงมาให้เพื่อนๆ เห็นหน้าหน่อย

 

ครามสมุทรส่ายหน้าเบาๆ หลังจากที่เห็นข้อความเพิ่มขึ้นในแอพแชต เขาไม่ได้เปิดแจ้งเตือนเหมือนเดิม แต่เผอิญว่าโทรศัพท์ค้างหน้าแชตไว้ของช็อปพอดี เลยเห็นว่าอีกฝ่ายส่งข้อความอะไรมาบ้าง


คนตัวสูงลุกจากเตียงแล้วเดินไปแง้มม่านสีเทาดูตรงลานจอดรถหน้าบ้าน เห็นปอร์เช่คันเดิมจอดอยู่ ช็อปคงขับมาให้ แต่พวกฮอนด้ากับเบนซ์สองคันที่จอดอยู่...ไม่ใช่ของเขา


น้องครามคะ เพื่อนๆ มาเยี่ยมค่ะ ซื้อของมาฝากเต็มเลย


ครับพี่สา


เสียงจากอินเตอร์คอมดังขึ้นและนั่นก็ทำให้ครามสมุทรเอื้อมมือกดอินเตอร์คอมตอบกลับ เขากำลังจะเดินไปเปิดประตูเพื่อออกจากห้องนอนแล้วด้วยซ้ำ แต่ต้องชะงักแล้วหมุนตัวกลับมาที่เตียง กลับมาดูว่าผ้าห่มอยู่บนตัวของฟองฟางมิดชิดดีมั้ย เอามือวัดอุณหภูมิไอเย็นที่ออกจากเครื่องปรับอากาศว่ามันเย็นเกินไปหรือเปล่า


แม้กระทั่ง...เดินไปหยิบถุงเท้าแล้วสวมให้คนป่วยเพราะกลัวว่าตอนที่ฟองฟางนอนดิ้นผ้าห่มจะไม่คลุมเท้า


ทำไปเพราะเป็นห่วง


ทำไปเพราะไม่อยากให้ป่วยอีก


ทำไปเพราะฟองฟางเปราะบาง แตกหักง่าย เขาเลยทะนุถนอมเหมือนเป็นฟองเล็กๆ ที่เกาะอยู่บนเกลียวคลื่นในมหาสมุทรสีคราม แล้วจมอยู่ในอ้อมกอดของมหาสมุทรตอนที่ถูกคลื่นซัด


ทำไปเพราะฟองฟางคนเดียว




*****



 

แล้วไอ้พวกเพื่อนก็มาให้บ้านรกเล่นๆ


ครามสมุทรมองพวกนั้นที่นั่งอยู่ในห้องนั่งเล่น เปิดเบียร์ที่แช่อยู่ในตู้เย็นกับที่ซื้อมากรอกใส่ปาก ฟ้ายังไม่มืดแต่พวกมันก็อยากเมากันแล้ว


ทีมเราชนะเว้ย ฝีมือล้วนๆใบหม่อนพูดพร้อมกับกดรีโมททีวีไปด้วย


ไอ้เหี้ยโอที่ทำมึงแขนหักรอสอบสวน พี่เอกไปคุยกับโค้ชฝั่งมันอยู่ส่วนนี่ก็โตมร ตัวเต็งในทีมอีกคน


อือ


ครามสมุทรใช้สายตานิ่งๆ มองเพื่อนที่นอนกลิ้งบนพื้นพรมบ้าง บนโซฟาบ้าง พวกนี้ไม่ได้ตั้งใจมาเยี่ยมหรอก แค่อยากใช้สถานที่ในบ้านเพื่อฉลองมากกว่าถึงได้ตุนเหล้าหนักขนาดนี้


แขนมึงเป็นไงบ้างวะ งี้ต้องใส่เผือกกี่เดือน


เดือนเดียว ไม่ได้รุนแรงตอบช็อปไปตามที่หมอบอก โชคดีอย่างหนึ่งที่ไม่ต้องผ่าตัดอะไรให้วุ่นวาย แต่แขนข้างซ้ายคงใช้งานหนักๆ ไม่ได้ไปอีกสักพักจนกว่าจะหายดี


เล่นมันเลยมั้ยไอ้โอคณะบริหารอ่ะ กูเหม็นมันตั้งแต่ตอนปฐมนิเทศละใบหม่อนใจร้อนที่สุดในกลุ่ม แต่ถูกพี่เอกที่เป็นโค้ชให้กับทีมจับละลายพฤติกรรมจนตอนนี้มันใจเย็นกว่าเดิม แต่ก็นั่นแหละ ตอนที่เขาโดนหมัดซัดหน้าใบหม่อนก็เกือบจะพุ่งมาเอาคืนแทนเขา


ครามสมุทรส่ายหน้าช้าๆ ถ้าโค้ชจัดการแล้วก็ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของโค้ชไป เขาพอจะเดาได้ว่าอีกฝ่ายคงถูกแบนจากการแข่งบาส แค่เดาไม่ได้ว่ากี่เดือน...ทุกอย่างขึ้นอยู่กับผู้ใหญ่ทั้งหมดนั่นแหละ


นั่งแดกเบียร์ได้แล้วครับไอ้เจ้าของบ้าน พรุ่งนี้วันหยุดกูจะเมาคาบ้านมึงนี่แหละช็อปกวักมือเรียกครามสมุทรที่ยืนพิงกรอบประตูเท่ๆ ถึงจะใส่เฝือกแต่ก็ไม่ทำให้ความหล่อออร่าลดน้อยลง


กระเป๋าใครอ่ะ...ภคภัทร สุวรรณภรณ์ นี่ใครวะโตมรเปิดกระเป๋าเป้ออกแล้วหยิบสมุดที่มีชื่อเขียนแสดงความเป็นเจ้าของไว้


อย่ายุ่ง ของฟอง


ฟองฟางที่ไปจูบมึงวันนั้นอ่ะนะ


อือพยักหน้าเบาๆ แล้วคว้ากระเป๋าเป้ออกจากมือซนๆ ของโตมรมาถือไว้เอง


แน่นอนว่าพอเขาบอกแบบนั้นเสียงแซวของเพื่อนๆ ก็ดังขึ้น พวกมันยิ้มกรุ้มกริ่มแล้วพยักหน้าให้กัน ครามสมุทรเลยใช้ตาคมมองนิ่งๆ ให้พวกนั้นเลิกเสียงดังได้แล้ว


แล้วฟองอยู่ไหนวะ มึงไปเอากระเป๋าเขามาได้ไงใบหม่อนถามด้วยใบหน้ายิ้มๆ


ไม่สบาย นอนอยู่บนห้อง


ห้องมึงอ่ะนะ


อือ


เชี่ย...คบกันแล้วเหรอวะ


งี้สาวๆ อกหักแย่ๆ


น้องสาวกูด้วยที่อกหัก


ครามสมุทรเดินหนีพวกนั้นออกมาเพราะเบื่อที่จะอยู่คุยด้วย พอก้าวเท้าพ้นห้องนั่งเล่น พ้นสายตาของเพื่อนๆ มุมปากของเขาก็ยกยิ้มทันที


ไม่ใช่ครั้งแรกที่มีคนถามว่าเขากับฟองฟางคบกันหรือเปล่า แต่เป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้


ทุกๆ ครั้งที่มีคนถามแบบนั้นเขามักจะไม่ตอบ ปล่อยให้คิดกันไปเอง ปล่อยให้เข้าใจผิดกันไปเองว่าครามสมุทรกับฟองฟางกำลังคบกันอยู่


และเขาก็โคตรจะยินดีให้เข้าใจกันแบบนั้น

เข้าใจกันไปว่าเขากับฟองฟางคบกัน...ก็ดีแล้ว




*****



 

จะไม่หายไข้ก็เพราะอากาศที่แปรปรวนนี่แหละ เดี๋ยวฝนตก เดี๋ยวแดดออก เดี๋ยวครึ้ม เดี๋ยวร้อน ฟองฟางแทบปรับตัวไม่ทัน


และตอนนี้ฝนก็ตกอยู่


คนตัวขาวนั่งตาปรืออยู่บนเตียงนุ่มๆ ในเช้าวันใหม่ โชคดีที่เป็นวันหยุดเพราะมันทำให้เขาไม่ต้องกังวลว่าจะขาดเรียนหรือเปล่า


ฟองฟางได้นอนเต็มอิ่มเพราะฤทธิ์ยา หลับตั้งแต่บ่ายของเมื่อวานจนเช้าของวันนี้ หลับยาวชนิดที่ครามสมุทรกลัวว่าเขาจะเป็นอะไรไป เลยต้องช่วยกันปลุกกับพี่สาสองคน


แล้วก็ตื่นมานั่งจุมปุ๊กอยู่ตรงนี้ มองอาหารเช้ากับยาเม็ดที่วางอยู่ตรงหน้า


กิน


ยังไม่หิวเลย


กิน


ยังไม่แปรงฟันเลยนะ


กิน


ดื้อกับครามได้ที่ไหน...


ฟองฟางเหลือบมองคนที่โคตรจะดุในเวลานี้ คนตัวสูงยืนเอามือล้วงกระเป๋าด้วยมือขวา ส่วนตาคมๆ นั่นก็มองฟองฟางสลับกับโจ๊กหมู


กินแล้วไปอาบน้ำ เดี๋ยวไปส่งที่บ้าน


เฮ้ย ไม่เป็นไรๆ ครามขับรถไม่ได้หรอกแขนเจ็บอยู่ เดี๋ยวเรากลับเอง


ขับมือขวาข้างเดียวได้


ต้องจับพวงมาลัยสองข้างสิ


ปกติก็จับข้างเดียว


ฟองฟางเม้มปากเบาๆ


ไม่เป็นไรจริงๆ คราม


ป่วยอยู่จะกลับเองได้ยังไง


เหมือนว่าจะหายแล้วนะ


“...”


“...”


ชะงักไปเพราะจู่ๆ คนที่ยืนอยู่ปลายเตียงก็ขยับมายืนข้างๆ แล้วแนบหลังมือไว้บนหน้าผากของฟองฟางที่เพิ่งจะดึงแผ่นเจลลดไข้ออก ครามสมุทรหลับตาลงช้าๆ เหมือนกำลังวัดอุณหภูมิให้ และมันก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ


ยังไม่หาย


ทำไงดี


“...”


วันนี้นัดติวแคลคูลัสกับมัทด้วยอ่ะ ถ้าไม่ติววันนี้คงสอบไม่ได้


บุ้ยปากพึมพำออกไปพร้อมกับหยิบช้อนมาคนโจ๊กวนไปมาอยู่อย่างนั้น ถึงแม้ว่าแคลคูลัสจะยากไปหน่อยแต่ฟองฟางก็ไม่ลดละความตั้งใจ เขานัดให้มัทมาติวที่บ้าน และอีกไม่นานอีกฝ่ายก็คงจะถึง


ติวกี่โมง


เก้าโมงเป๊ะ นี่คงใกล้ถึงบ้านเราแล้วมั้ง


โทรไปยกเลิก


ห๊ะ


เดี๋ยวติวให้เอง


ไม่พูดเฉยๆ แต่ยัดโทรศัพท์ของตัวเองใส่มือฟองฟางอีกด้วย คนตัวเล็กนั่งยิ้มแหยกำไอโฟนของครามสมุทรแน่น นึกในใจคนเดียวว่านี่มันเกิดอะไรขึ้น ทำไมจู่ๆ ก็ทำเหมือนหึงกันขึ้นมาซะอย่างนั้น


โทรสิครามสมุทรนั่งลงบนที่นอน คนสูงกว่าเลิกคิ้วมองฟองฟางด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง


เดี๋ยวเราเอาเครื่องเราโทร


ไม่ต้อง เครื่องนี้มีเบอร์มัทเหมือนกัน


ก็ได้


เอาจริงๆ ก็ไม่อยากจะคิดไปเองหรอกว่าครามสมุทรกำลังหึงอยู่ แต่สีหน้า แววตา น้ำเสียงที่อีกคนเปล่งออกมาทำให้ฟองฟางอดคิดไม่ได้จริงๆ


ถ้าหึงก็ดีเลย ดีมากๆ ด้วย


แต่หึงฟองฟางกับเพื่อนเนี่ยสิ...ถ้ามัทรู้คงขำแย่


“090909”


“...”


รหัสปลดล็อกไอโฟน


คนฟังชะงักเล็กน้อยก่อนพยักหน้าและกัดริมฝีปากเบาๆ ความรู้สึกแปลกใจล้นอยู่ในอก...แปลกใจที่ครามสมุทรใช้รหัสเดียวกับที่ฟองฟางใช้อยู่


090909


09 แรกคือวันเกิดของฟองฟาง

09 ถัดมาคือเดือนเกิดของฟองฟางเอง

09 สุดท้ายคือวันเกิดของครามสมุทร


ใช่ ตอนแรกเขาไม่ได้ใช้รหัสนี้ แต่พอรู้ว่าครามสมุทรเกิดวันไหนฟองฟางก็เปลี่ยนรหัสโทรศัพท์ของตัวเองทันที แต่สาบานได้เลย...ฟองฟางไม่รู้แน่ๆ ว่าครามสมุทรใช้รหัสนี้ด้วยเหมือนกัน


มันคือความบังเอิญที่โคตรจะทำให้ฟองฟางเกือบกลั้นยิ้มไว้ไม่ได้


เจ้าของไอโฟนลุกขึ้นจากที่นอนก่อนเดินไปนั่งลงบนโซฟาที่อยู่ตรงปลายเตียง ครามสมุทรทำเป็นไม่สนใจเขาด้วยการเปิดทีวีดูการ์ตูน ปล่อยให้ฟองฟางมองไหล่กว้างๆ อยู่อย่างนั้น


ฟองฟางก้มหน้าหารายชื่อของมัทที่เจ้าของเครื่องเมมไว้ แล้วไม่นานก็เจอเพราะครามสมุทรเมมชื่อของมัทไว้ตรงตัว


[ฮัลโหล]


มัท กูเอง


[กูไหน...เบอร์ครามสมุทรนี่หว่า เออๆ ว่าไงคราม]


จำเสียงกูไม่ได้เหรอมัท


[...]


มัท...”


[ฟองฟาง?]


อืออออ


[เฮ้ยๆ แล้วทำไมมึงใช้เบอร์ไอ้ครามโทรมาอ่ะ อย่าบอกนะว่ามึงไปเยี่ยมมัน วันนี้มึงนัดติวแคลกับกูนะเว้ย]


ยังไม่ได้กลับเลยต่างหากยกมือป้องปากแล้วกรอกเสียงเบาๆ ออกไปเพราะกลัวว่าครามสมุทรจะได้ยินน้ำเสียงเขินๆ ของตัวเอง


ฟองฟางแก้มแดงจัดเมื่อนึกถึงอ้อมกอดอุ่นๆ ของครามสมุทร ใช่ ครามสมุทรกอดเขาไว้ทั้งคืนเลย กอดทั้งๆ ที่มีผ้าห่มผืนหนาคลุมตัวฟองฟางอยู่แล้ว


แค่ป่วยไม่ได้หมดสติ ฟองฟางรู้สึกตัวตลอดทั้งคืนเพราะนอนไม่หลับ ที่เป็นแบบนั้นก็เพราะหัวใจที่มันเต้นโครมครามอยู่ตลอดจนแทบจะทะลุออกมาข้างนอกเพราะใครคนนั้น


[อะไรของมึงวะ อะไรคือยังไม่กลับ]


ฟอง คุยเสร็จแล้วชาร์จแบตให้ด้วย แล้วจู่ๆ เจ้าของโทรศัพท์ก็พูดแทรกขึ้นมา แน่นอนว่าปลายสายได้ยินชัดเจนทุกประโยค


[...]


...อื้อ เดี๋ยวชาร์จให้


[กูเข้าใจละ ไอ้ครามมันอ้อนให้มึงอยู่ต่อใช่มั้ย มันอ้อนให้มึงดูแลมันใช่ป่ะ]


ครามต่างหากที่ดูแล...” มีแต่เสียงแผ่วเบาที่เปล่งออกมา กับรอยยิ้มของฟองฟางที่ต้องกลั้นเอาไว้ตลอด เอ้อมัท จะโทรมาบอกว่าไม่ติวแล้วนะ ไม่ต้องมาบ้านกู ไปติวกับแยมกันสองคนนู่น


[อะไรของพวกมึงวะ แยมมันเทกูตั้งแต่เมื่อคืนละ มึงยังจะมาเทอีกคน อ้อๆ อยู่กับแฟนก็เป็นงี้ ได้ ได้เลยฟอง...เดี๋ยวกูไปเล่าให้แยมฟัง ให้มันมาล้อมึงจนเขินตายเลย]


พอเลยมึง แค่นี้นะ กูเกรงใจครามจะแย่แล้ว


[อ่ะจ้า มีความเกรงใจแฟน มึงนี่น้า...]


ฟองฟางไม่สนใจว่ามัทจะแซวอะไรต่อ เขารีบกดวางสายทันทีแล้วหันซ้ายหันขวาหาสายชาร์จของครามสมุทร พอเห็นว่ามันอยู่ตรงหัวเตียงก็รีบหยิบมาเสียบชาร์จโทรศัพท์ให้ทันที


แล้วก็นั่งหลังตรงมองคนตัวสูงที่หันหลังให้อยู่อย่างนั้น ชินแล้วมั้งกับการที่ต้องมองครามสมุทรจากทางด้านหลังตลอด พอเป็นแบบนี้แล้วก็ทำให้ฟองฟางรู้สึกเหมือนกับว่าได้ย้อนกลับไปในช่วงแรกๆ ที่เขาแอบมองคนสูงกว่า...มองจนไม่รู้ว่าในชีวิตนี้จะเลิกมองได้หรือเปล่า


แล้วก็เหมือนว่าจะเลิกมองไม่ได้จริงๆ


แผ่นหลังของครามสมุทรดึงดูดฟองฟางมากๆ เลย


ครามชอบดูการ์ตูนเหรอ


เมื่อก่อนใช่ แต่เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยได้ดู


ได้คำตอบแล้วก็พยักหน้าหงึกๆ อย่างสนใจ ยิ้มแฉ่งเพราะคำตอบของอีกคน ไม่แปลกหรอกถ้าครามสมุทรจะชอบดูการ์ตูนเพราะตอนเด็กๆ เขาก็ชอบดูมากเหมือนกัน ที่ถามก็อยากรู้อะไรเกี่ยวกับครามสมุทรให้มากขึ้นเท่านั้นเอง


แต่แล้วคนที่กำลังนั่งยิ้มหวานทำตาเยิ้มอยู่บนเตียงก็ต้องหุบยิ้มทันทีเมื่อร่างสูงลุกขึ้นจากโซฟาแล้วเดินตรงมาทางเขา


ครามสมุทรชะลอเท้าและหยุดนิ่ง ยืนล้วงกระเป๋ากางเกงอยู่ข้างเตียง ตาคมๆ ของอีกฝ่ายมองมาที่โจ๊กหมู ฟองฟางลอบสังเกต...แอบเห็นด้วยนะว่าในแววตาอีกฝ่ายดูเหมือนจะผิดหวังหน่อยๆ ยังไงไม่รู้


กินหน่อย สองสามคำก็ได้


“...”


ถ้าคนทำรู้ว่าไม่กินเลย เดี๋ยวเขาเสียใจแย่


ก็นั่นแหละ เพราะแววตาที่มองมาเหมือนจะอ้อนวอนขอร้องกันแบบนั้นทำให้ฟองฟางต้องยอมตักโจ๊กหมูเข้าปากทั้งๆ ที่ไม่หิว แต่พอได้สัมผัสรสชาติของโจ๊กหมูเช้านี้ก็ต้องบอกเลยแหละว่าอร่อยมากๆ จนอยากกินอีกเยอะๆ


อร่อยนะคราม โห...มันแบบ ละมุนในปาก


ขอบคุณ


ขอบคุณทำไม เราต่างหากที่ต้องขอบคุณอ่ะ...”


โดนชมว่าทำอาหารอร่อยก็ต้องขอบคุณ


...ครามทำเองเหรอ


ครามสมุทรพยักหน้า


และนั่นก็ทำให้คนตัวเล็กที่ใบหน้าเปื้อนยิ้มอยู่แล้วคลี่ยิ้มกว้างกว่าเดิม ฟองฟางวางช้อนลงเบาๆ พลางแหงนหน้ามองคนตัวสูงที่ใบหน้าดูผ่อนคลายมากขึ้น


“...แบบนี้คนทำก็ไม่เสียใจแล้วใช่มั้ย


มองใบหน้าเพอร์เฟ็กต์ของครามสมุทร กับแววตาคมๆ คู่นั้น


อือ ใช่


มองคนที่มาทำให้รู้สึกปั่นป่วนทุกครั้ง


ฟอง


และ...


หือ


มองคนที่เป็นเจ้าของหัวใจของฟองฟาง


คนทำฝากบอก ว่าอยากทำกับข้าวให้กินทุกวัน


ฮื่อ คนที่ทำก็คือครามสมุทรมั้ยล่ะ

แล้วดูดิ...ครามทำให้หนีไม่ไปไหนไม่รอดจริงๆ

ใจเต้นจนเหนื่อยแล้ว รู้มั้ย ._.











#ฟองฟางครามสมุทร







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6.654K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,227 ความคิดเห็น

  1. #5220 crazy-sj (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2563 / 14:54
    ครามสมุทรมีอีกมั๊ยยย ขอสักคนค่ะ
    #5,220
    0
  2. #5192 pang_97s (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2563 / 21:49
    โง้ยยย พ่อไมโครเวฟของน้อนนน
    #5,192
    0
  3. #5176 soul_hyukjae (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2563 / 03:43
    ครามคืออบอุ่นยิ่งกว่าไมโครเวฟไปอีก
    #5,176
    0
  4. #5142 IiIingg (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 07:34
    อมกๆๆๆๆ เขินโว้ยยย
    #5,142
    0
  5. #5117 @โouิโดsิ@ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2563 / 15:46

    ไม่ไหวแล้วค่ะแม่ มดกัดหนู
    #5,117
    0
  6. #5114 Yinggi11 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2563 / 14:29
    ร้ายกาจ~~~
    #5,114
    0
  7. #5102 Pangrumm01 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2563 / 23:03
    โอโห่วๆๆ!!!
    #5,102
    0
  8. #5082 Itsbambie (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 12:16
    เขินน้ำลายฟูมปากแน้วนะคะ🥺🥺
    #5,082
    0
  9. #5081 YanisaCH (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 เมษายน 2563 / 14:50
    โอ้ยยยยยไมโครเวฟฟ
    #5,081
    0
  10. #5058 momomay79 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 01:18
    เอาซี๊ส์พี่ครามมาช้าแต่ว่าแน่นอน
    #5,058
    0
  11. #5054 Yadapang (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 มีนาคม 2563 / 23:34
    เพิ่งเห็นว่าใช้รหัสปลดล็อกโทสับเหมือนเราเลยอ่ะ เลขเดียวกันเป้ะ
    #5,054
    0
  12. #5044 MTuan9397 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2563 / 16:27
    เมื่อไหร่จะเป็นแฟนกันซักที ลุ้นจนเหนื่อยแล้วววว
    #5,044
    0
  13. #5029 Xakas (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 23:16
    แงงงงง อยากเป็นฟองฟางงงง
    #5,029
    0
  14. #4996 MinnyMeen-lonely (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2562 / 08:15

    คือกูเขินแทนค่ะ กรี้ดดูดดด

    #4,996
    0
  15. #4989 cutieyou (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 10:34
    จีบแบบนี้คนอ่านหัวใจจะวายแล้วค่ะ รุนแรงมาก ฮือออ
    #4,989
    0
  16. #4970 Nuthathai Por (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 15:38

    พร้อมทานไหมฟอง

    #4,970
    0
  17. #4946 yuri_miko (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 18:38
    คบกันสักทีสิๆๆๆๆๆ
    #4,946
    0
  18. #4925 rattanalak44 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 21:03
    งื้อออออออออ
    #4,925
    0
  19. #4913 takuchi (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 กันยายน 2562 / 07:33
    กรี๊ดดดดดดดดด
    #4,913
    0
  20. #4904 FernNAlls (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 12:30
    เหม็นความรักมากค่ะช่วยด้วย
    #4,904
    0
  21. #4858 Choi_Jina_ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2562 / 19:53
    แลงมาก!!!!!
    ขอคบเลยสิ!!!!!
    #4,858
    0
  22. #4843 llllovellll (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 16:41
    ครามสมุทรน็อคเอาท์เลยแม่ ฮื่ออ จะทำให้คนอ่านกับน้องฟองใจเต้นแรงไปถึงไหน เขินเป็นบ้าไปเลย อยากมีครามสมุทรเป็นของตัวเอง อยากมีคนทำกับข้าวให้กินทุกวัน ไอบ้าเง้ยย เขินไปหมดเลยยย
    #4,843
    0
  23. #4829 CallistoJpt (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 22:58
    โอ๊ยยยยย ครามสมุทรละมุนเกินไปแล้ว รุนแรงต่อใจมากค่ะ >/////<
    #4,829
    0
  24. #4808 priyatida_tt (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 21:55

    ครามอ่อนโยนหน่อยได้มั้ยทนไม่ไหวแล้ววาดกยวบีพกสบถำชบทเกืสยุำนยบคถ
    #4,808
    0
  25. #4795 jubjangnaja (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2562 / 20:39
    มีตอนไหนที่อ่านแล้วชั้นไม่เขินบ้างมั้ยยยย ฟหกดเงสาาว
    #4,795
    0