{ yaoi } • Loud & Clear (end)

ตอนที่ 12 : 12

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 55,282
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5,910 ครั้ง
    26 ม.ค. 62









12


อยู่ในสถานะอะไรก็ได้ ขอแค่ได้ดูแลใกล้ๆ ก็พอ

 


ฟองฟางพาหัวหนักๆ ของตัวเองออกจากห้องเรียน เดินเอื่อยๆ ไปตามทางเชื่อมที่จะไปยังโรงยิมซึ่งเป็นสถานที่จัดการแข่งขันบาสเก็ตบอลของสี่คณะในวันนี้ ฟองฟางรู้สึกว่าช่วงเช้าน่าจะเป็นการแข่งของคณะนิเทศศาสตร์กับคณะวิศวกรรมศาสตร์ ส่วนช่วงบ่ายนี่เขามั่นใจมากๆ เพราะเป็นการแข่งขันของคณะบริหารกับวิทยาศาสตร์


แล้วก็เป็นช่วงบ่ายที่ฟองฟางต้องไปให้กำลังใจเพื่อนๆ...ให้กำลังใจใครคนนั้นที่ส่งข้อความมาบอกตั้งแต่เช้าว่าอย่าลืมไปเชียร์


ถึงจะปวดหัวจากวิชาแคลคูลัสมากแค่ไหนแต่ฟองฟางก็ยิ้มออกเพราะครามสมุทร แต่มันเป็นยิ้มไม่ค่อยกว้างและไม่สดใสเท่าไหร่เพราะฟองฟางรู้สึกเหมือนกับว่าตัวเองจะไม่สบายจริงๆ


ทำไมทำหน้าอย่างนั้นวะ มึงยังเครียดเรื่องแคลคูลัสอยู่เหรอ...กูบอกแล้วไงว่าเดี๋ยวเสาร์นี้ติวให้


น่าจะใช่ ร้อนๆ หนาวๆ ด้วย


อากาศเปลี่ยนก็งี้ เมื่อเช้าฝนตกหนักฉิบหาย แต่วันนี้แดดโคตรร้อนเชียร์บาสวันนี้มัทก็ไปด้วย ส่วนแยมหนีไปกินปิ้งย่างที่ห้างกับเตเต้เพราะรายนั้นไม่ชอบกีฬามาแต่ไหนแต่ไรแล้ว


ก็นั่นแหละ ตอนนี้ฟองฟางเดินเอื่อยๆ อยู่ข้างมัท อยากเร่งตัวเองให้เดินไวกว่านี้แต่ร่างกายไม่ให้ความร่วมมือ ฟองฟางปวดหัวตุบๆ ไปหมดแล้ว คิดว่าหลังจากที่ครามสมุทรแข่งบาสเสร็จคงต้องรีบกลับบ้านไปกินยาแล้วนอนพักผ่อน


ไม่ไหวก็กลับบ้านมั้ยวะ ฝืนไปนั่งตากแอร์ในโรงยิมเดี๋ยวอาการมึงก็แย่


ไม่เอา อยากดูเพื่อนแข่งบาส


อยากดูเพื่อนหรืออยากดูไอ้ครามกันแน่มึงน่ะ


ครามก็เพื่อนมั้ยล่ะ


อ้าวเหรอ กูนึกว่าพวกมึงเป็นแฟนกันแล้วซะอีก


ตลกเหมือนแยมอีกแล้วนะมึง ถ้าเป็นแฟนก็ต้องบอกให้รู้มั้ย เพื่อนทั้งคนนะเนี่ย


เผื่อพวกมึงไม่อยากให้ใครรู้ไง แบบว่ากุ๊กกิ๊กกันสองคนมันจั๊กจี้ใจดีไรงี้”


ไปเหอะ เดี๋ยวไม่มีที่นั่ง


บอกตัวมึงเถอะฟอง เดินช้าขนาดนี้เมื่อไหร่จะถึง


ก็อย่าชวนคุยดิ ไม่มีสมาธิเดินแล้วเนี่ย


ยู่ปากเพราะไม่อยากเถียงกับมัทแล้ว พอรู้สึกป่วยก็เป็นแบบนี้ทุกที ฟองฟางอยากนั่งหรือนอนเฉยๆ ไม่อยากคุยกับใคร แต่อยากงอแงกับใครสักคน ซึ่งมัทนั่นแหละที่เจอฟองฟางในโหมดนี้บ่อยที่สุด


พากันเดินไปเรื่อยๆ จนขึ้นบันไดโรงยิม ฟองฟางเคลื่อนไหวช้าจริงๆ จนมัทที่เดินนำไปสองก้าวต้องหมุนตัวกลับมาคว้าคอคนที่ทำหน้ายุ่ง


เชี่ย ตัวมึงร้อนมากเลยฟองแขนที่สัมผัสกับคออีกคนรับรู้ได้ถึงไอร้อนผ่าว มัทจับแก้มจับหน้าผากของฟองฟางสำรวจอาการคนป่วย มึงกลับบ้านมั้ยฟอง เดี๋ยวกูไปส่ง


ไม่เอา เข้าไปนั่งในนั้นเดี๋ยวก็หาย


ตัวมึงร้อนขนาดนี้ยังจะดื้อ


กูไม่อยากเดินไปไหนแล้วมัทบอกแบบนั้นแล้วก้มหน้าก้มตาทำท่าเหมือนคนจะร้องไห้จนมัทต้องโอบคนตัวเล็กกว่าเข้ามากอดโอ๋เหมือนเด็กน้อย


มัทโยกตัวฟองฟางเบาๆ ในขณะที่ไหล่ซ้ายก็ร้อนผ่าวเพราะหน้าผากของเพื่อนคนนี้แนบอยู่ ลูบผมนุ่มๆ ที่ไม่รู้เหมือนกันว่าฟองฟางดูแลยังไงถึงได้นุ่มขนาดนี้ นุ่มกว่าผมแยมด้วยมั้ง


แล้วมึงจะเดินเข้าไปในโรงยิมไหวใช่มั้ย


ฮื่อ


ครางตอบเบาๆ ยืนหน้ามุ่ยอยู่ในกอดของมัทจนกระทั่งคนสูงกว่าผละออกแล้วจับมือขาวๆ ที่ร้อนระอุมากุมเอาไว้ มัทพาคนที่หน้าโคตรจะงอแงเดินเข้าไปในโรงยิม ชะเง้อคอหาที่นั่งว่างๆ บนอัฒจันทร์ก่อนจะเดินลัดเลาะขึ้นไปบนที่นั่ง


คนเยอะพอสมควรเลย ฟองฟางที่ไม่ค่อยจะมีเรี่ยวแรงต้องจับมือจับแขนมัทไว้แน่นเพราะช่องระหว่างทางเดินกับที่นั่งมันเล็กมาก ถ้าก้าวพลาดอาจจะกลิ้งตกไปทับคนที่นั่งชั้นล่างๆ ได้


พอถึงที่นั่งคนตัวขาวก็หายใจยาวหนึ่งครั้ง ฟองฟางหย่อนสะโพกลงบนเก้าอี้ ปล่อยมือมัทออกแล้วนั่งกอดตัวเองที่จู่ๆ ก็สั่นไปทั้งร่างกาย


มึงหนาวเหรอฟอง


อือ จู่ๆ มันก็หนาวอ่ะ


ถึงโรงยิมจะติดแอร์ก็จริง แต่พอคนจำนวนเยอะๆ มาอยู่รวมกันแอร์มันก็ไม่ได้เย็นอะไรมาก มัทที่ใส่เสื้อแจ็คเก็ตยีน Evisu ต้องถอดออกและเอาไปคลุมไหล่ของคนที่นั่งตัวสั่นอยู่ข้างๆ เขาดึงไหล่ฟองฟางมาโอบเอาไว้


เหมือนจะไม่สบายเลยว่ะ


ไม่เหมือน แต่มึงไม่สบายเลยต่างหาก


ไม่อยากเรียนแคลแล้วอ่ะ


ทำไงได้ มึงมาเรียนสาขานี้เอง


ซิ่วดีมั้ยดีมั้ยมัท


ถามจริง


ไม่รู้สิ ถ้ากูไม่ไหวก็ต้องซิ่ว


ลองดูก่อน เดี๋ยวกูช่วยติว


มึงติวให้กูมาตั้งแต่เริ่มเรียนแคลครั้งแรกแล้วนะ ไม่เห็นว่ากูจะฉลาดขึ้นเลย


แต่มึงสอบคณิตได้ท็อปตลอด แคลคูลัสที่ว่ายากมึงก็สอบแข่งจนคว้าเหรียญทองตัวแทนระดับจังหวัดมาได้อ่ะ มึงลืมไปแล้วเหรอวะ


ก็อันนั้นมันง่ายกว่านี้อ่ะมัทขมวดคิ้วยุ่งๆ ทำหน้าเหมือนคนจะร้องไห้จริงๆ อีกครั้ง แต่คราวนี้ฟองฟางน้ำตาคลอเบ้าเลยเพราะปวดหัวมากจริงๆ แล้วยังต้องมานั่งเถียงเรื่องคณิตที่แสนจะปวดหัวกับมัทอีกด้วย


จนกระทั่งทั่วทั้งโรงยิมมีเสียงปรบมือดังขึ้นพร้อมกับเสียงกรี๊ดกระหึ่ม ฟองฟางละสายตาจากมัทแล้วมองไปยังสนามที่มีนักกีฬากำลังวิ่งออกมายืนเรียงแถวหน้ากระดาน


มึงงงงง น้องครามสมุทรโคตรหล่ออ่ะ สูงมากกก ผัวมากกก

กูโคตรชอบหน้ายุ่งๆ ของน้องเขาเลยว่ะ มันเกรี้ยวกราดอ่ะ กูอยากโดนน้องเขาตบ อยากโดนเขาทำร้ายร่างกายจังเลย ฮือ

ถ้าน้องครามสมุทรได้ยินคงร้องไห้อ่ะ มีรุ่นพี่ในคณะแบบพวกมึงน่ากลัวจริงๆ


ฟองฟางอมยิ้มเมื่อได้ยินเสียงคุยกันของรุ่นพี่ที่นั่งอยู่ข้างหลังดังขึ้น ก็นั่นแหละ ครามสมุทรหล่อมากจริงๆ หน้านิ่งๆ ดูเย็นชายืนเอามือไขว้หลังในชุดนักกีฬาบาสสีส้มสลับกับสีดำ บางครั้งก็เอาดุ้นแก้ม บางครั้งก็ขมวดคิ้วหน่อยๆ


อีเหี้ยๆ น้องครามสมุทรของพี่มองมาตรงนี้

น้องมองกูค่ะ โบกมือแป๊บ...น้องครามมม พี่ปุ๊กอยู่นี้น้า ตั้งใจเล่นนะครับคนดีของพี่

มโนเก่งจังอ่ะมึง น้องเขามองกู


ครามสมุทรกำลังมองใครอยู่เขาไม่รู้ แต่ถึงอย่างนั้นฟองฟางก็ยังจะยิ้มให้กับคนที่อยู่ในสนาม คนตัวเล็กชูสองนิ้วส่งให้ครามสมุทรและตามด้วยเสียงกรีดร้องของรุ่นพี่ผู้หญิงที่นั่งอยู่ข้างหลัง


ใช่ ครามสมุทรชูสองนิ้วกลับมาให้ แต่ว่า...


น้องครามสมุทรทำนิ้วกระต่ายให้กู กรี๊ดดด


ทำให้ฟองฟางหรือเปล่าก็ไม่รู้


น้องมันจะทำให้มึงทำไมวะ กูละขำฉิบหาย หลงตัวเองกันดีจริง


อือ ทำให้ใครก็ช่างเหอะ แค่ได้ส่งกำลังใจให้ครามสมุทรก็พอแล้ว


คู่แข่งมึงเยอะน่าดูมัทก้มมากระซิบเบาๆ เพราะรายนั้นเองก็ได้ยินเหมือนกันที่พวกรุ่นพี่สาวๆ ด้านบนกำลังชื่นชมครามสมุทรอยู่


ก็ครามสมุทรหล่อขนาดนั้น เก่งขนาดนั้น


อ่อ แต่ลืมไปว่ะ ดูยังไงมึงก็ชนะขาด


ชนะขาดอะไร


กูไม่เคยเห็นคนอื่นได้นั่งปอร์เช่ไอ้ครามสักคน นอกจากไอ้ช็อปที่โคตรสนิท


ก็เพื่อน


ดูตาก็รู้แล้ว มันคิดกับมึงแค่เพื่อนที่ไหน


“...”


กูรู้อยู่แล้วว่ามึงชอบมันมากๆ แต่ตัวไอ้ครามเองอ่ะ แม่งเปลี่ยนไปเยอะเลย เห็นไอ้แยมบอกว่าเปลี่ยนไปตั้งที่มึงไปจูบ...”


เงียบเลยมึง ตั้งใจดูเพื่อนแข่งได้แล้ว


ฟองฟางยกมือกุมขมับเพราะเมื่อกี้ดันทำเสียงแข็งใส่มัทจนไอ้อาการปวดหัวมันกลับมาตุบๆ หนักๆ อีกครั้ง โชคดีนะที่มัทยอมเงียบไปง่ายๆ โดยที่ไม่ต้องพูดซ้ำสอง แต่เงียบแล้วนั่งหัวเราะคนเดียวจนไหล่สั่นนี่น่ะสิ โคตรจะน่าหมั่นไส้เลย


ไม่นานกรรมการก็เป่านกหวีดเริ่มต้นการแข่งขัน ฟองฟางนั่งหัวหนักๆ มองครามสมุทรในสนามที่วิ่งเดาะบาสแล้วชู้ตลงห่วงจากระยะไกลจนเรียกเสียงกรี๊ดจากคนทั้งสนามได้ แล้วคนเก่งของทีมก็ทำแต้มให้ทีมอยู่หลายครั้ง


รู้มั้ย...ทุกครั้งที่ครามสมุทรทำแต้มได้ เขาจะหันมามองฟองฟางตลอด


แม้จะมองจากระยะไกล แต่ฟองฟางก็เห็นสายตาคมๆ ขอคนนั้นชัดเจน


และนั่นก็ทำให้หัวใจของคนที่นั่งเปื่อยๆ ฟูฟ่องขึ้นมาทันที


ไม่ไหวก็พิงกูก่อน หรือจะกลับเลย


ไม่เอา ยังไม่จบเลย


เออๆ งั้นนอนมา


มัทเอื้อมมือดันศีรษะของฟองฟางให้เอนซบไหล่ซ้าย ส่วนฟองฟางเองก็ทำตามไม่อิดออดอะไร ดวงตาคู่สวยฉายรอยยิ้มในนั้นอีกครั้งเมื่อครามสมุทรต่อเกมจากเพื่อนจนสามารถชู้ตบาสลงได้อีกแต้ม แล้วก็เหมือนเดิม...ครามสมุทรมองมาที่ฟองฟาง


เขาส่งยิ้มให้คนในสนาม ครามสมุทรวิ่งเหยาะๆ แต่สายตาของอีกคนเอาแต่จ้องมองมาที่ฟองฟางจนระทั่งครามสมุทรเผลอวิ่งไปชนกับร่างของคนในทีมคณะบริหาร


ไอ้เหี้ยน้องครามโดนต่อย!”


จะซัดกันแล้วมึง


ฟองฟางที่ตกใจกับเหตุการณ์ตรงหน้ารีบลุกขึ้นยืนตามคนอื่นๆ  


ครามสมุทรแค่วิ่งไปชนไม่แรงจนเจ็บตัวสักหน่อย แต่คนที่ถูกชนคงโกรธเอามากๆ เลยซัดหน้าครามสมุทรด้วยหมัดหนักๆ ไปหนึ่งครั้ง ครามสมุทรเกือบเซล้มแต่ประคองตัวเองไว้ได้ ก่อนจะสวนหมัดกลับไปเต็มๆ ครามสมุทรทำท่าจะพุ่งเข้าชกอีกครั้ง โชคดีที่ช็อปกับคนในทีมมาห้ามไว้


ใจร้อนกันทำไมวะมัทพึมพำหลังจากที่เหตุการณ์ตรงหน้าจบลงโดยมีกรรมการเข้ามาเคลียร์และตักเตือนทั้งสองฝ่าย


ฟองฟางนั่งลงเหมือนเดิม เพ่งมองครามสมุทรที่ยืนเท้าเอวก้มหน้ามองพื้น คนตัวสูงยกมือขึ้นมาขยี้ผมตัวเองจนมันยุ่ง


น้องครามมองมาทางนี้จนใจกูสั่น

ก็มองกูเปล่าวะ

มึง เอาจริงๆ หรือแฟนน้องมันจะนั่งอยู่ในดงนี้วะ

ตลกละ กูรู้มาจากน้องช็อปว่าน้องครามยังไม่มีแฟน

หรือจะมองคนที่น้องมันชอบอยู่

คนคนนั้นก็คงเป็นกูแล้วล่ะ

สาธุ อย่าเพิ่งมีแฟนเลยนะลูกกก อยู่โสดๆ ให้พี่มโนว่าเป็นแฟนไปก่อนนะคะน้องคราม


เสียงรุ่นพี่ข้างบนไม่สามารถดึงความสนใจของฟองฟางได้เลย ตอนนี้เขาเป็นห่วงครามสมุทรมากๆ จนไม่อยากจะนั่งเชียร์แล้ว อยากพาครามสมุทรกลับบ้านไปเลยมากกว่า


ให้กูกอดมั้ย


ฮื่อ


มัทโอบไหล่ฟองฟางเบาๆ รั้งเพื่อนที่ผิวขาวจัดให้มาอยู่ในอ้อมกอด เขาตัวสั่นมาก สั่นเพราะพิษไข้ สั่นเพราะกังวลใจที่ครามสมุทรโดนต่อยแบบนั้น อาการปวดหัวมันทวีมากขึ้นกว่าเดิมจนฟองฟางอยากหลับตามากกว่าลืมตาแบบนี้


ไม่ไหวก็นอนเหอะว่ะ ถ้าครามรู้ว่ามึงฝืนมาที่นี่มันคงไม่ดีใจด้วยหรอก


อยากมา ไม่ได้ฝืน


แต่มึงไม่สบายไง มันด่ามึงแน่ๆ


ครามไม่เคยด่ากู


มันชนน้องครามล้ม!”

เชี่ยละ แขนหักเปล่าวะมึง ล้มแรงด้วยอ่ะ

ไล่มันออกไปเลยค่ะกรรมการ จงใจแกล้งน้องหนูชัดๆ


เสียงตะโกนกับเสียงโห่ฮือฮาดังขึ้นจนฟองฟางที่กำลังคุยกับมัทอยู่ต้องหันหน้ากลับไปมองในสนาม


ฟองฟางนั่งไม่ติดเก้าอี้อีกต่อไปแล้วเพราะภาพที่เห็นคือมีแต่คนเข้ามาล้อมครามสมุทรเอาไว้ ส่วนคนเจ็บก็นอนกุมแขนซ้ายนิ่งๆ ปล่อยให้พยาบาลข้างสนามตรวจดู จนกระทั่งครามสมุทรถูกย้ายตัวขึ้นเปลแล้วพี่บุรุษพยาบาลก็ช่วยหามร่างสูงออกจากโรงยิม


มัท กูไปก่อนนะ


มึงจะไปไหนฟอง


ไปกับคราม ตอนนี้ครามไม่มีใครเลย ช็อปก็ยังแข่งอยู่คงไปด้วยไม่ได้...กูไปหาครามก่อนนะ


มัทตะโกนเรียกตามหลังแต่ฟองฟางไม่สนใจแล้ว คนตัวเล็กรีบพาขาสั่นๆ วิ่งจากอัฒจันทร์ไปรออยู่ตรงประตูทางออก พอดีกับตอนนั้นที่บุรุษพยาบาลข้างสนามแบกเปลมาตรงนี้พอดี


คราม เจ็บมากมั้ยกึ่งเดินกึ่งวิ่งตามกันไปและถามคนที่นอนขมวดคิ้วอยู่บนเปล


ตาคมๆ เป็นประกายที่กระทบกับหลอดไฟของโรงยิมจ้องมองฟองฟาง อีกฝ่ายไม่ตอบอะไรแต่พยักหน้าให้รู้ว่าเจ็บ


เขาเป็นอะไรมากมั้ยครับ


แขนหักค่ะ


ฟองฟางทำหน้าเหมือนคนจะร้องไห้ตอนที่พี่พยาบาลบอกอาการของครามสมุทร คนฟังตกใจมาก แต่คนเจ็บนี่นิ่งเหมือนไม่เจ็บไม่ปวดอะไรเลย


พี่ครับ ผมขอไปด้วยนะครับ


น้องเป็นอะไรกับคนเจ็บคะ


“...เป็นเพื่อนครับ


บอกแบบนั้นแล้วเม้มปากแน่น คำตอบที่ตอบพี่พยาบาลไปเหมือนย้ำสถานะ ย้ำจิตใต้สำนึกของฟองฟางให้รู้ว่าเขากับครามสมุทรเป็นอะไรกัน...


ให้รู้ว่าในบางครั้งที่เขาคิดไกลแค่ไหนสุดท้ายก็เป็นได้แค่เพื่อน


คนตัวขาวที่ยืนกุมมือแน่นกะพริบตามองร่างของครามสมุทรถูกหามขึ้นรถแอมบูแลนซ์ ตอนนี้จะสถานะอะไรก็ช่างเถอะ ฟองฟางปล่อยให้ครามสมุทรไปโรงพยาบาลคนเดียวไม่ได้ ปล่อยให้เขาอยู่คนเดียวไม่ได้จริงๆ


เป็นห่วงจะแย่อยู่แล้ว ถ้าไม่ได้ไปด้วยฟองฟางคงร้องไห้แน่ๆ


“งั้นน้องรีบขึ้นรถเลย คนเจ็บจะได้รีบไปโรงพยาบาล


ขอบคุณครับพี่


ฟองฟางรีบก้าวขึ้นรถไปนั่งบนเบาะตัวยาว ตากลมมองร่างสูงที่นอนหายใจเข้าออกสม่ำเสมอ ครามสมุทรดูไม่วิตกกังวลเท่ากับฟองฟางเลยสักนิด กลับกัน เขานิ่งมากๆ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น


ฝั่งนั้นเล่นแรงจัง


“...”


เราใจหายหมดเลยตอนที่ครามล้ม


รถแอมบูแลนซ์เคลื่อนออกจากรั้วมหาวิทยาลัยแล้ว คนขาวจัดนั่งเก้ๆ กังๆ อยู่ในนี้ มือเล็กยุกยิกอยู่บนตักอยากจะจับมือของครามสมุทรเพื่อให้กำลังใจแต่ก็กลัวว่าอีกคนจะเจ็บ


และครามสมุทรเองก็จะเห็นท่าทางประหม่าของฟองฟางอยู่แล้ว คนตัวสูงเอื้อมมือข้างขวามากุมมือนุ่มๆ ที่วางอยู่บนตัก บีบเบาๆ ให้ฟองฟางโล่งใจขึ้นหน่อย นัยน์ตาที่แข็งกร้าวและเย็นชาของครามสมุทรเปลี่ยนเป็นอ่อนโยนตอนที่จ้องใบหน้าที่ใครๆ ก็บอกว่าจิ้มลิ้มน่ารัก


ขอบคุณที่มา


ไม่เป็นไร เราเต็มใจจริงๆ


เป็นห่วงเหรอ


เป็นห่วงสิ ใจหายวูบเลยรู้มั้ย


อือ


อืออะไร


ไม่เป็นไรแล้วมือของครามสมุทรบีบๆ คลายๆ แล้วสุดท้ายอีกฝ่ายก็สอดนิ้วมาประสานมือของฟองฟางไว้อย่างนั้น


ครามสมุทรทำให้ฟองฟางหนีไปไหนไม่ได้จริงๆ


เจ็บหนักขนาดนี้บอกว่าไม่เป็นอะไรได้ยังไง


ไม่รู้


ทำให้ฟองฟางเลิกชอบไม่ได้ด้วย


“...”


แค่ฟองเป็นห่วงก็เหมือนจะหายแล้ว


แถมตอนนี้ครามสมุทรยังทำให้ความรู้สึกของฟองฟางเปลี่ยน


เปลี่ยนจากชอบเป็นรัก

รักเขามากจริงๆ...




*****



 

ตาคมมองฟองฟางที่ก้มหน้าก้มตาควักเงินจากกระเป๋าจ่ายค่าแท็กซี่แทนเขาตอนที่รถจอดอยู่หน้าบ้าน ความจริงมันต้องเป็นหน้าที่ครามสมุทร แต่เพราะไม่มีอะไรติดตัวกลับบ้านนอกจากถุงยา เสื้อผ้า และแขนข้างซ้ายที่ใส่เฝือก เขาเลยต้องรบกวนให้ฟองฟางเป็นฝ่ายออกเงินไปก่อน


ข้าวของส่วนตัวอยู่ที่โรงยิม อีกสักพักช็อปจะเอามาคืนให้พร้อมกับปอร์เช่ของเขา


ประตูบ้านถูกเปิดอัตโนมัติเพราะรีโมท แม้จะจ่ายเงินเสร็จแล้วแต่ขอนั่งรออยู่ในรถเพราะฝนตกลงมาหนักมาก พี่แท็กซี่ก็ใจดีให้รอในนี้จนกว่าพี่สาจะหยิบร่มออกมาให้


พี่สามาแล้ว


อือ


ครามสมุทรเหลือบตามองฟองฟางที่นั่งห่อไหล่กอดตัวเองอยู่ในแจ็คเก็ตยีนส์ พลางมองมือเล็กๆ ที่เขาสัมผัสบนรถแอมบูแลนซ์ ทั้งร้อนและสั่นเหมือนคนไม่สบาย


ฟอง


เดี๋ยวครามไปกับพี่สานะ ส่วนเราจะกางร่มอีกคัน...”


กางร่มให้หน่อย


เขาพูดขึ้นก่อนที่ฟองฟางจะพูดจบประโยค ครามสมุทรเหลือบมองคนตัวเล็กที่นั่งข้างๆ กำลังเม้มปากอย่างประหม่า


อื้อ เดี๋ยวเราถือร่มให้ฟองฟางเปิดประตูรถแล้วรีบไปอยู่ใต้ร่มกับพี่สา


ครามสมุทรมองคนผิวขาวจัดกำลังกางร่มอย่างทะมัดทะแมง มองมือกับจมูกแดงๆ ที่ขึ้นสีชัดเจนไม่วางตา


เขารู้ว่าฟองฟางไม่สบายตอนที่จับมือกันนั่นแหละ สีหน้าที่เปลี่ยนไปของฟองฟาง รอยยิ้มที่ยิ้มไม่เต็มที่ แววตาที่เหนื่อยล้าของฟองฟางคือคำตอบ


ค่อยๆ ลงนะ


เขาก้าวเท้าลงจากรถด้วยอาการและสีหน้าที่ปกติถึงจะรู้สึกปวดแขนข้างซ้ายอยู่บ้างก็ตาม


ครามสมุทรอยู่ในร่มคันเดียวกันกับฟองฟาง เดินเข้าบ้านไปพร้อมๆ กัน และในระยะที่ใกล้ นอกจากไอเย็นๆ ของละอองฝน ครามสมุทรยังสัมผัสได้ถึงไอร้อนจากตัวของฟองฟางอีกด้วย


ครามมียาต้องกินเลยใช่มั้ย เราขอดูอีกทีได้หรือเปล่า


พอเดินเข้ามาในบ้านคนที่คอยกางร่มให้ก็ถามขึ้น ฟองฟางก้มหน้ามองถุงยาของครามสมุทร กัดปากรอให้เขายื่นถุงยาดูแต่ก็ต้องช้อนตามองเมื่อครามสมุทรส่ายหน้า


ฟองต่างหากที่ต้องกินยา


เรา?”


ไม่สบายใช่มั้ย


“...”


ตัวร้อนอังมือบนหน้าผากที่ปรกด้วยเส้นผมสีน้ำตาลเข้ม วัดอุณหภูมิร่างกายของฟองฟางที่ร้อนผ่าวเอามากๆ


เราปวดหัวนิดหน่อย กินยาก็หาย


แล้วกินหรือยัง


ยังเลย


ทำไมไม่กิน


ยังไม่หิวนี่


พี่สาครับ ทำข้าวต้มให้คนป่วยด้วยนะครับ


คราม...” คนตัวเล็กหน้างอเพราะเขาเปล่งเสียงดังเข้าไปในครัวแล้วพี่สาขานรับเสียงดังฟังชัดกลับมา มือขาวๆ ปัดมือหนาที่อังอยู่บนหน้าผากไม่ปล่อย แต่ปัดเบาๆ เหมือนเด็กที่กำลังงอแงเท่านั้น


“คราวหน้าเป็นอะไรก็บอกกันหน่อย”


จับมือร้อนๆ ของคนป่วยแล้วพานั่งพักบนโซฟาสีครีม ตอนที่เขาอยู่ในห้องเอ็กซ์เรย์ฟองฟางวิ่งวุ่นทำเรื่องให้แทบทั่วทั้งโรงพยาบาลทั้งๆ ที่ตัวเองก็อาการไม่ค่อยจะดีเท่าไหร่ ออกมาอีกทีก็เจอกับคนตัวขาวที่กำลังนั่งกุมมือขมวดคิ้วอยู่หน้าห้อง


ครามสมุทรรู้ว่าฟองฟางเป็นห่วงเขามากแค่ไหน


“ขอนอนหน่อยได้มั้ย ตาจะปิดแล้ว” ฟองฟางยกมือขึ้นนวดขมับตัวเองเบาๆ


“อือ ค่อยๆ นอน”


ครามสมุทรถอดแจ็คเก็ตยีนส์ที่ฟองฟางใส่อยู่ออกด้วยมือข้างที่ไม่ใส่เฝือก ก่อนที่อีกคนจะทิ้งหลังพิงกับพนักพิง โน้มตัวมองคนที่หายใจเข้าออกเป็นจังหวะช้าๆ ครามสมุทรค้ำแขนข้างขวาไว้บนโซฟา


เขาไล่มองหน้าผาก ดวงตากลมๆ ที่สะท้อนกับแสงไฟแล้วเป็นประกายสวยงาม มองจมูกโด่งที่รับกับปลายจมูกเหมือนหยดน้ำ มองแก้มขาวๆ ที่ตอนนี้เปลี่ยนสีแดงก่ำ...และริมฝีปากจิ้มลิ้มสีแดงที่เม้มเล็กน้อยแล้วคลายออก


ครามสมุทรค่อยๆ โน้มใบหน้าลงจนกระทั่งปากของเขาแตะกับริมฝีปากร้อนผ่าว ทาบไว้อย่างนั้นแล้วทิ้งน้ำหนักลงอีกหน่อยให้คนที่กึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่ใต้ร่างรับความรู้สึกและสัมผัสจากเขาได้มากขึ้น แพขนตาแผงหนายาวสวยของฟองฟางคลอเคลียใต้ดวงตาครามสมุทร เขาค่อยๆ หลับตาลงเมื่อเห็นว่าฝ่ายหลับตาปี๋


เขาขยับริมฝีปากแผ่วเบา ครามสมุทรงับกลีบปากล่างของฟองฟางเบาๆ ก่อนจะปรือตามองเมื่อคนตัวเล็กที่สะดุ้งเฮือก ครามสมุทรเพิ่งรู้ว่าตัวเองความอดทนต่ำก็ตอนที่ปากของเขาสัมผัสกับปากของฟองฟางในคืนวันนั้นที่ร้านเหล้า


ยอมรับแบบหน้าด้านๆ เลยว่าเขาเก็บเอาใบหน้าของฟองฟางไปฝัน ไปจินตนาการต่างๆ นานา


จนกระทั่งเขาถอดจูบออกแล้วซบหน้าบนไหล่ข้างซ้ายของฟองฟาง ครามสมุทรยิ้มบางๆ ตอนที่ได้ยินเสียงดังเต้นตุบๆ ของชีพจรตรงซอกคอขาวๆ...


“จะ...จูบเราอีกแล้ว”


กับเสียงเล็กๆ หวานๆ ที่เขาชอบฟัง ที่อยากได้ยินทุกวัน


“ทำไมทำแบบ...”


“กับมัท...บอกได้มั้ยว่าเป็นอะไรกัน”


“มัท? ก็เพื่อนไง”


“เพื่อนแบบไหนถึงกอดกันซบกัน”


“ครามเห็นด้วยเหรอ”


“อือ ก็มองอยู่ตลอด”


“เพื่อนสนิทไง”


“แน่ใจว่าแค่เพื่อน”


“ถามแบบนี้เหมือนหึงเรา”


“อือ หึง”


“คราม...”


“อย่าไปซบใครอีก อย่าให้ใครมากอดด้วย”


“...”


“เข้าใจมั้ย”

 

 

 







 #ฟองฟางครามสมุทร





เพื่อนแบบไหนเขาหึงกัน เพื่อนแบบไหนเขาจูบกันคะครามสมุทร

งึ ><


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5.91K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,227 ความคิดเห็น

  1. #5226 Rose_GirL (@Rose_GirL) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2563 / 15:02

    แล้วฟองฟางกับครามสมุทรเป็นไรกันคะจูบกันได้อ่ะ

    #5,226
    0
  2. #5221 Shinamonzsan (@Shinamonzsan) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2563 / 21:29
    เพื่อนชุบแป้งทอด
    #5,221
    0
  3. #5175 soul_hyukjae (@soul_hyukjae) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2563 / 03:33
    ครามต้องชัดเจนแล้วนะ จะได้ไม่ต้องมาหึงอยู่คนเดียว
    #5,175
    0
  4. #5141 IiIingg (@IiIingg) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 07:20
    สู่ขิตในวันที่ดือ
    #5,141
    0
  5. #5119 6710 (@6710) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2563 / 18:02

    ขอย้ำอีกรอบว่าไม่ไหว
    #5,119
    0
  6. #5080 YanisaCH (@YanisaCH) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 เมษายน 2563 / 14:42
    ้เพื่อนหรอคะะะะ
    #5,080
    0
  7. #5028 Xakas (@nattarikaair9) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 23:00
    อยากมีแฟนชื่อครามสมุทร
    #5,028
    0
  8. #4988 cutieyou (@cutieyou) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 10:28
    เพื่อนแบบไหนเขาหึงกัน มันไม่มี๊!!! จีบก็บอกว่าจีบไปเลยน้องคราม
    #4,988
    0
  9. #4969 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 13:48

    หวงก็บอกเค้า แล้วก็รีบ ๆ ทำให้มีสถานะที่ชัดเจนสักทีจะได้หวงได้ไม่มีใครว่า

    #4,969
    0
  10. #4945 yuri_miko (@yuri_miko) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 18:21
    เข้าใจมั้ยยยย 555
    #4,945
    0
  11. #4944 yuri_miko (@yuri_miko) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 18:17
    แงงงงงงงงงง หึงจนเกิดเรื่องสินะ
    #4,944
    0
  12. #4924 rattanalak44 (@rattanalak44) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 19:39

    เจ็บตัวเพราะหึงสินะ ฟองต้องรับผิดชอบด้วย
    #4,924
    0
  13. #4903 FernNAlls (@fern_33642) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 21:26
    สู่ขิตค่ะ
    #4,903
    0
  14. #4886 UnlunLun (@UnlunLun) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 กันยายน 2562 / 11:29
    กรี๊ด อย่าให้ใครมากอด
    #4,886
    0
  15. #4880 aka-ae (@aka-ae) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 กันยายน 2562 / 21:22
    ครามไม่มีสมาธิเลยเจ็บตัว ใช่มะ
    #4,880
    0
  16. #4842 llllovellll (@llllovellll) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 15:29
    หึง สั้นๆคำเดียวไปเลยพ่อ ตายยย ครามสมุทรรร ไปจูบเค้าแล้วยังบอกหึงอีก ต้องเปลี่ยนสถานะแล้วปร๊ะะะะ
    #4,842
    0
  17. #4828 CallistoJpt (@CallistoJpt) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 22:44
    ครามสมุทรคนขึ้หึง ว่าแต่ว่าเพื่อนที่ไหนเค้าจูบเค้าหึงกันละคราม ไม่ใช่เพื่อนแล้วแบบนี้
    #4,828
    0
  18. #4789 Mrmixx (@porpak2) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2562 / 12:25
    น็อคเอ้าท์จ้าาาาา เขิน!!!!!!!!!
    #4,789
    0
  19. #4772 dbsgsjg7 (@md_dbsg_sj) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 22:43
    หวงเก่งจังคราม
    #4,772
    0
  20. #4744 pbcy' (@zensles) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2562 / 18:46
    พวกเธอมันเพื่อนไม่จริงงง กรี้ดดดดด!!
    #4,744
    0
  21. #4731 nounaaz (@nounaaz) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 02:17
    เป็นอะไรกันอ่ะ ถึงไปห้ามเค้า ขอเป็นเป็นฟงเป็นแฟนอะไรยังไม่พูดไม่ขอวักคำเลยนะ ไปห้ามเค้าได้ไง
    #4,731
    0
  22. #4718 teeranur (@teeranur) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2562 / 21:45
    พี่ครามมมมมมมมมมมมมมโฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮㅠㅡㅠ
    #4,718
    0
  23. #4707 Maylyunho (@Maylyunho) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2562 / 12:48
    พบคนขี้หึงหนึ่งอัตรา
    #4,707
    0
  24. #4705 JongjitSriyan (@JongjitSriyan) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2562 / 11:48
    พี่ครามมม อย่าหึงๆ น้องไม่ไหวไงเลยซบ
    #4,705
    0
  25. #4700 MManatsawan (@MManatsawan) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2562 / 08:04
    โอ้ย เขินอะ
    #4,700
    0