{ yaoi } • Loud & Clear (end)

ตอนที่ 10 : 10

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 65,316
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6,622 ครั้ง
    17 ม.ค. 62








10


ไม่มีอะไรสำคัญเท่าการกระทำและความรู้สึกของพวกเรา

ไม่มีอะไรชัดเจนกว่านี้อีกแล้ว

 


ฟองฟางกับแยมแบกมัทที่เมาไม่รู้เรื่องเข้ารีสอร์ตที่เป็นที่พักตลอดสามวันสองคืน มัทดื่มไม่เก่งหรอก...แต่พอได้อยู่กับเพื่อนๆ สนุกสนานเฮฮาด้วยกัน อารมณ์พาไปจะจัดหนักจัดเต็มเหมือนดื่มเก่ง


ความจริงมัทเมาตั้งแต่นั่งสปีดโบ๊ทมาที่เกาะครามสมุทรแล้ว แต่นั่นเมาเรือไง...พอหายดีก็ไปซัดแอลกอฮอล์ต่อ ตอนนี้มัทเลยหงายเงิบ เรี่ยวแรงจะเดินยังไม่มี ต้องเดือดร้อนเพื่อนอย่างเขากับแยมแบกกลับที่พัก


ตัวหนักฉิบหายยังอยากจะเมาให้กูแบกอีก


จับคนเมานอนลงบนเตียงได้แล้วก็ยืนหอบพร้อมกัน ฟองฟางหัวเราะตอนที่แยมคว้ากระเป๋าเครื่องสำอางขึ้นมา หยิบลิปสติกสีแดงสดของตัวเองมาเขียนบนหน้าหล่อๆ ของไอ้เพื่อนคนนี้ วาดเป็นรูปหนวดแมวที่ขัดกับลุคเท่ๆ คูล แล้วถ่ายรูปเก็บไว้ล้อตอนมัทตื่น


ส่งให้เมียมันดูดีมั้ยวะ


ส่งไปก็ได้ จะได้บอกกิ๊กด้วยว่ามัทเมาแล้ว


แยมกับกิ๊กสนิทกัน จริงๆ พวกเขาสี่คนสนิทกันหมดนั่นแหละ เพราะเรียนมาด้วยกันตั้งหลายปี เป็นกรุ๊ปเดียวกันที่โคตรจะรู้ใจกันมากๆ ทุกวันนี้ฟองฟางยังเสียดายอยู่เลยที่กิ๊กไม่ได้มาเรียนที่มหาลัยเดียวกัน เพราะอีกคนสอบติดมหาวิทยาลัยรัฐชื่อดังที่ทางบ้านเลือกไว้ให้ กิ๊กเลยต้องเรียนที่นั่นตามความต้องการของครอบครัว


เอ้อ แล้วรูปนี้ส่งให้ไอ้กิ๊กมันดูด้วยดีมั้ยวะแยมยืนเท้าเอวยิ้มกริ่ม เหลือบตามองฟองฟางที่พยักหน้าหงึกๆ เพราะคิดว่าเป็นรูปหลุดๆ ของมัทที่แยมถ่ายเก็บไว้


แต่ทว่าเมื่อแยมยื่นโทรศัพท์ให้ดูรูปภาพบนหน้าจอฟองฟางกลับชะงัก คนตัวขาวเม้มปากเบาๆ กะพริบตาปริบมองแยมที่เชิดหน้าแบบคนเหนือกว่า


ไง มีอะไรจะพูดกับกูหน่อยมั้ยฟอง


ฟองฟางส่ายหน้า...ไม่รู้จะพูดอะไรเพราะไม่รู้เหมือนว่าครามสมุทรจูบเขาทำไม อือ ใช่ สิ่งที่เห็นบนหน้าจอไอโฟนของแยมคือรูปถ่ายจากด้านหลังตอนที่พวกเขา...จูบกัน จะปฏิเสธว่าคนคนนั้นไม่ใช่ตัวเองก็ไม่ได้ เพราะว่าภาพที่ถ่ายออกมามันชัดเจนมากๆ ว่าเป็นเขากับครามสมุทร


งั้นกูถามหน่อย ใครเริ่มก่อน


ครามดิ กูไม่กล้าทำแบบนั้นหรอก


แต่มึงเคยทำแล้วไง


ก็ตอนนั้นเมา


เออ กูถึงได้ถาม นึกว่ามึงไปจูบมันอีกแล้ว


“...”


กูว่าเซ้นส์กูไม่ผิด


“...”


ไอ้ครามชอบมึงชัวร์


“...”


ฟองฟางครุ่นคิดอยู่กับประโยคที่แยมพูดออกมาว่ามีส่วนเป็นไปได้มากน้อยแค่ไหน


ครามสมุทรที่ไม่เคยเผยความรู้สึกอะไรสักอย่างให้ใครรับรู้จะเป็นแบบที่แยมพูดจริงๆ หรือเปล่า...หรือแค่รู้สึกไปเองคนเดียว


แต่บอกตามตรงว่าสัมผัสแผ่วเบาตรงริมฝีปากมันสลักลึกเข้าไปในใจของฟองฟางแล้ว ถึงจะเบาบางเหมือนกระดาษในตอนที่สัมผัส แต่มัน...ก็ชัดเจนมากๆ สำหรับเขาอยู่ดี


ฮื่อ คงเป็นแบบนั้นแหละ


เอ้า มึงจะไม่ปฏิเสธหน่อยเหรอวะ


ปฏิเสธทำไม กูก็...รู้สึกเหมือนว่าครามจะชอบ มั้งนะ


งั้นคืนนี้คงต้องฉลองเปล่าวะ เพื่อนกูจะสมหวังแล้วอะไรแบบนี้


เว่อร์แล้วแยม กลับไปอาบน้ำนอนได้แล้ว


โอเคๆ กูกลับไปอาบน้ำแป๊บ แต่มึงอย่าเพิ่งล็อกประตูนะ เดี๋ยวกูหอบไวน์กับขนมในงานมาฉลองกับมึงสองคนเอง


พูดเองเออเองแล้วตบบ่าเพื่อนแรงๆ พร้อมกับยีผมเหมือนอย่างที่เคยทำ แยมชอบเล่นกับฟองฟางแบบนี้เสมอ รายนั้นบอกว่าผมของเขามันนุ่มมือดีเลยชอบยีให้ฟูอยู่บ่อยๆ


ฟองฟางหยิบผ้าขนหนูที่ใช้อาบน้ำพาดบ่า ตากลมๆ เหม่อมองออกไปนอกหน้าต่างตรงม่านที่แง้มไว้...ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ชอบแอลกอฮอล์เท่าไหร่ แต่ถ้ามันทำให้ความว้าวุ่นฟุ้งซ่านมันหลุดออกไปจากหัวก็คงต้องยอมดื่ม


แล้วคืนนี้มีแค่เขากับแยม...ถ้าฟองฟางเมาก็คงไม่ก่อเรื่องให้ใครลำบากใจเหมือนครั้งก่อนหรอกมั้ง




*****



 

ครามสมุทรนั่งชันเข่าอยู่บนเสื่อผืนเดิมแม้ว่าฟองฟางจะกลับเข้าที่พักไปนานแล้วก็ตาม เขาแหงนหน้ามองท้องฟ้าสีดำ มองดาวดวงเล็กๆ บนนั้นแล้วเปลี่ยนมามองทะเลสีเดียวกับท้องฟ้าที่โอบล้อมเกาะครามสมุทรไว้


ในมือของเขายังถือตุ๊กตาตัวเดิมที่ได้รับเป็นของขวัญวันเกิดจากใครคนนั้น เป็นแค่ตุ๊กตาตัวเล็กๆ แต่ครามสมุทรกลับถือติดมือไม่ยอมปล่อยราวกับเป็นของสำคัญที่สุด


ก็สำคัญที่สุดจริงๆ นั่นแหละ


ปาร์ตี้จบลงแล้ว เพื่อนๆ แยกย้ายกลับที่พักกันหมด เหลือแค่ครามสมุทรที่ยังคิดอยู่ว่าจะกลับเลยดีมั้ย แต่พอหันหน้ากลับไปมองรีสอร์ตหลังที่ฟองฟางใช้เป็นที่พักแล้วเห็นว่าไฟในนั้นยังเปิดสว่างอยู่ ครามสมุทรเลยตัดสินใจที่จะอยู่ตรงนี้ไปอีกสักพัก


คราม จะกลับไปนอนที่บ้านกับแม่หรือนอนที่นี่ดีจ๊ะ


คุณพ่อกับคุณแม่ที่เดินกินลมชมวิวอยู่ใกล้ๆ กันเดินเข้าถาม ครามสมุทรลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เหลือบมองไปที่รีสอร์ตหลังเดิม...ความจริงเขาต้องกลับบ้าน เพราะเสื้อผ้าอยู่ที่นั่นหมด แต่ว่า...


นอนที่นี่ครับ


งั้นเข้าไปอาบน้ำนอนได้แล้วลูก นั่งตากลมตรงนี้เดี๋ยวไม่สบาย คุณพ่อยกมือลูบผมลูกชาย ท่านมองคนตรงหน้าอย่างภูมิใจ เพราะลูกชายคนนี้สูงขึ้นและดูโตขึ้นกว่าเดิมมาก


ครับพ่อ ผมไปก่อนนะครับ เดินทางกลับบ้านปลอดภัยนะครับ


ครามสมุทรยกมือไหว้ลาคุณพ่อกับคุณแม่ ส่งท่านทั้งสองขึ้นเรือตรงท่าเรือของเกาะ ทุกย่างก้าวคุณพ่อจับมือคุณแม่ไว้ตลอด หันไปยิ้มให้กัน และเดินข้างกันอย่างมีความสุข


กระทั่งสปีดโบ๊ทที่พวกท่านโดยสารกลายเป็นจุดเล็กๆ ในสายตาและหายไปจากเกาะแห่งนี้ ครามสมุทรถึงได้หมุนตัวแล้วค่อยๆ ย่ำเท้าบนพื้นทรายเดินไปยังรีสอร์ตหลังนั้น หลังที่มีฟองฟาง


ทุกย่างก้าวเขาครุ่นคิดเสมอว่าเมื่อถึงหน้าประตูแล้วจะทำยังไงต่อ เคาะประตูก่อนหรือเปิดเข้าไปเลย แล้วตอนนี้ฟองฟางกำลังอยู่กับใคร กำลังทำอะไรอยู่


จนในที่สุดครามสมุทรก็หยุดอยู่ตรงหน้าประตูรีสอร์ตหลังนั้นจริงๆ


อ้าวคราม ยังไม่นอนอีกเหรอ


แยมเท้าเอวยืนมองครามสมุทร เดาะลิ้นรอคำตอบจากอีกฝ่ายที่ทำท่าจะบิดลูกบิดเปิดประตู แยมเห็นความประหม่าที่แผ่ออกจากสายตาของคนตัวสูง เธอรู้ทันทีเลยว่าครามสมุทรอยากจะทำอะไร


เปิดประตูให้หน่อยสิ


อือ


ขอบใจจ้า แทรกตัวเข้าไปในรีสอร์ตที่เปิดแอร์เย็นฉ่ำ แยมวางถุงพลาสติกที่ใส่ขวดไวน์กับถุงน้ำแข็งพร้อมขนมลงบนโต๊ะก่อนหันมากวักมือเรียกลูกชายเจ้าของรีสอร์ตที่ยืนอยู่ข้างนอก เข้ามาก่อนดิคราม ยืนข้างนอกยุงกัดนะเว้ย


นอนนี่เหรอ


เปล่าๆ กู เอ้ย เรานอนอีกหลัง...ไม่ว่าอะไรใช่ป่ะ


ก็เปิดห้องไปแล้วนี่


แหะๆ ก็คุณแม่บอกให้กู...เรา! บอกให้เราไปนอนนู่นอ่ะ


พูดแบบที่ถนัดก็ได้


เออๆ ถ้ารับไม่ได้ก็ทนฟังเอาแล้วกันนะ


ครามสมุทรกวาดสายตามองรอบห้องแล้วไปสะดุดบนเตียงนอนที่มีร่างของมัทนอนอยู่ รายนั้นคงจะนอนดิ้นมากผ้าห่มกับหมอนหนุนหัวถึงได้กองอยู่บนพื้น


ครามสมุทรขยับตัวนั่งลงบนโซฟาที่อยู่อีกมุมของห้อง เขาได้ยินเสียงน้ำจากฝักบัวไหลกระทบพื้นห้องน้ำเลยเดาว่าฟองฟางคงกำลังอาบน้ำอยู่ และก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ เพราะไม่กี่นาทีต่อมาประตูห้องน้ำถูกเลื่อนออกพร้อมกับร่างขาวๆ ของใครคนนั้นกำลังก้าวเดินออกมา


ฟองฟางชะงักเล็กน้อย แก้มขาวๆ ขึ้นสีแดงปลั่ง ปากจิ้มลิ้มมุบมิบเหมือนกำลังจะพูดอะไรบางอย่างแต่ก็ไม่ ครามสมุทรสบตากับนัยน์ตาสวยๆ เพียงครู่เดียวเท่านั้นเขาก็สัมผัสได้ถึงความประหม่าของฟองฟาง


ยังไม่นอนเหรอครามเสียงนุ่มๆ เปล่งถาม ฟองฟางเลื่อนประตูห้องน้ำให้ปิดสนิท เดินเข้ามาหาแยมกำลังนั่งขัดสมาธิอยู่หน้าโต๊ะกระจกสีดำใกล้ๆ กับโซฟาที่ครามสมุทรนั่งอยู่ คนตัวขาวย่อตัวลงนั่งยองทำตัวเล็กๆ ลีบๆ อยู่ตรงหน้าเขา


อือ แยมชวนมาดื่ม


แยม ชวนครามมาทำไมอ่ะ รบกวนเวลาพักผ่อนเขามั้ย


กูเห็นมันด้อมๆ มองๆ หน้าบ้านมึงหรอกเลยชวนเข้ามา


ตลกแล้ว


กูพูดจริง


สองคนนั้นกระซิบกระซาบกันเบาๆ...คงคิดว่าเขาไม่ได้ยินล่ะมั้ง


ครามสมุทรไม่ได้แสดงท่าทีอะไรออกไป นั่งนิ่งๆ มองทีวีที่เปิดช่องภาพยนตร์ พอเห็นว่าแยมรินไวน์ใส่แก้วพร้อมกับเลื่อนมาตรงหน้าเขา ครามสมุทรหยิบมันขึ้นมาจิบเบาๆ


มึงไปนั่งตรงนู้นไป จะได้ดูทีวีด้วยแยมพเยิดหน้ามาตรงที่ว่างข้างๆ


ขยับโต๊ะออกไปหน่อยมั้ย จะได้นั่งพื้นเหมือนกันครามสมุทรที่นั่งบนโซฟาถามแล้วลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เหลือบมองฟองฟางกับแยมที่เงยหน้าขึ้นมา


เออ เอาดิ


แยมถอยไปเดี๋ยวกูยกโต๊ะเอง


แยมขยับถอยหลังปล่อยให้เป็นหน้าที่ของครามสมุทรกับฟองฟางที่ช่วยกันขยับโต๊ะให้ห่างจากโซฟา พอทุกอย่างเสร็จสิ้น ครามสมุทรก็นั่งลงบนพื้นเอนหลังพิงโซฟา ในขณะที่ฟองฟางยังยืนเงอะงะไม่รู้ว่าจะนั่งกับแยมหรือนั่งกับครามสมุทรดี


นั่งด้วยกันสิครามสมุทรขยับตัวให้มีพื้นที่พอสำหรับฟองฟาง


อือ แล้วจะไปไหนได้...ครามสมุทรเอ่ยปากบอกนาดนี้ฟองฟางเลยต้องหย่อนตัวนั่งลงข้างๆ คนตัวสูง


แล้วต่างคนก็ต่างเงียบ ครามสมุทรกระดกไวน์ลงคอรวดเดียวหมดแก้ว เขาไม่ได้อยากดื่ม แต่ไม่รู้ทำไมว่าเหมือนกัน....พอเห็นใบหน้าของฟองฟางมันก็อดไม่ได้


เหมือนดื่มเพื่อสงบสติตัวเอง ดื่มให้มึนเบลอๆ หลุดจากความเป็นตัวเองแม้ว่าครามสมุทรจะไม่ใช่คนคออ่อน ไวน์สิบกว่าขวดที่แยมหอบมาไม่มีผลอะไรกับเขาเลยสักนิด


ผิดกับคนที่นั่งข้างๆ ขนาดดื่มไวน์ผสมน้ำเปล่าหูกับแก้มยังแดงก่ำ


ชนแก้วหน่อยมึงงงง


เคร้ง


เสียงแก้วสามแก้วกระทบกันเบาๆ ครามสมุทรใช้ตาคมของเขาสำรวจคนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม ผ่านไปไม่กี่นาทีแยมก็หน้าแดงไปตามๆ กัน แต่เขารู้ว่าแยมคอแข็ง...รู้ด้วยว่าแยมดื่มแอลกอฮอล์ในปาร์ตี้มาแล้วหลายอึกแต่ก็ยังไม่เมาเหมือนมัทที่นอนกองอยู่บนเตียง


เนื่องในโอกาสอะไรครามสมุทรจับก้านแก้วแกว่งเบาๆ


เนื่องในโอกาสที่ไอ้ฟองมันกำลังจะสมหวัง คิคิแยมใช้นิ้วชี้ข้างที่ถือแก้วไวน์ชี้หน้าเขากับฟองฟางสลับกัน


พอเลยแยม...ครามอย่าไปถือสาแยมนะ น่าจะเมาแล้วอ่ะหันมาบอกกับเขาแล้วตีมือแยมเบาๆ ให้หุบนิ้วลง


มึงก็รู้ว่ากูไม่เมาง่ายๆ นะฟองงงง


คึกแบบนี้เมาก็คือมั้ย


ฟองฟางโดนเพื่อนแยกเขี้ยวใส่ชักมือกลับมาไว้บนตักแล้วนั่งจิบไวน์ผสมน้ำเปล่าไปพลางๆ ในขณะที่ครามสมุทรจ้องคนตัวขาวอยู่ แต่ฟองฟางกลับหลบสายตา


ทำเป็นหันหน้ามองนู่นมองนี่


ทำเป็นมองมัทที่นอนอยู่บนเตียง


ทำเป็นมองค้อนแยมที่นั่งยิ้มแล้วเอาแต่พูดอะไรเรื่อยเปื่อย


มันน่ามั้ยล่ะ...เมื่อก่อนแอบมองเขาแทบทุกเวลา ไกลแค่ไหนก็มอง ฝากเพื่อนมองยังมีเลย...แต่พอเขาอยู่ใกล้ๆ อยู่ห่างกับฟองฟางไม่กี่เซ็นต์กลับหนีหน้า ไม่หันมามองครามสมุทรเหมือนที่ผ่านมา


พวกเขานั่งไม่เงียบๆ อยู่อย่างนั้นไม่มีใครพูดอะไรยกเว้นแยมที่พูดมากตามประสาคนคุยเก่ง หัวเราะบ้างเวลาที่แยมเล่นมุกตลกๆ...เวลามันก็เดินไปเรื่อยๆ ไวน์หมดไปทีละขวดจนตอนนี้หลักฐานที่แสดงว่าพวกเขาดื่มกันเยอะแค่ไหนวางกองอยู่ข้างโต๊ะ


ครามสมุทรกระดกไวน์อึกสุดท้ายเข้าปากแล้วครางออกมาเบาๆ เหลือบมองคนข้างกายที่วันนี้ดื่มได้มากกว่าปกติ คงเป็นเพราะผสมน้ำเปล่าเยอะ ฟองฟางน่าจะดื่มไปสี่แก้ว


ไวน์หมดแล้วว่ะแยมเรอเบาๆ เดี๋ยวกูไปเอาไวน์มาเพิ่มก่อน มึงสองคนรอตรงนี้ห้ามไปไหน วันนี้ถ้ากูไม่เมาห้ามนอน!”


“...”


ฟองฟางเหมือนจะไม่ได้ยินในสิ่งที่แยมพูด ก็แหง...นั่งก้มหน้าคางชิดอก ตัวโอนเอนขนาดนั้นสติฟองฟางคงหลุดไปที่ไหนแล้วสักที่แล้ว


อาการเหมือนวันนั้น ใครพูดอะไรก็ไม่ได้ยิน ใครเรียกก็ไม่หัน เอาแต่ปีนโต๊ะตรงมาหาครามสมุทรอย่างเดียว


เดินดีๆ แยม ถ้าไม่ไหวก็กลับไปนอน


กูไหว! นี่ใคร นี่แยมคอเหล็ก รอกูแป๊บเลยไอ้คราม เดี๋ยวกูมา


ปึก!


พูดจบก็เปิดประตูเดินออกไปพร้อมกับปิดประตูแรงจนเสียงดังลั่น ครามสมุทรส่ายหน้าช้าๆ...เขาคิดว่าแยมคงอยู่ในอาการเมาแล้วแหละ


พาไปนอนที่เตียงหน่อยได้มั้ยอ่า


เสียงของคนข้างๆ ดังขึ้นพร้อมกับใบหน้าแดงก่ำที่แหงนมองครามสมุทร ฟองฟางเมาแล้วเขารู้ดี ยิ่งเมายิ่งพูดไม่รู้เรื่องเขาก็รู้


นี่ครามเหรอเนี่ย...”


ครามสมุทรเลิกคิ้วเมื่อฝ่ามือร้อนๆ ทั้งสองข้างของฟองฟางประคองกรอบหน้าเขาไว้ คนที่ตัวเล็กกว่าตั้งเยอะขยับตัวนั่งคุกเข่าค่อยๆ เคลื่อนใบหน้าเข้าใกล้ครามสมุทร


วันนั้นขยุ้มคอเสื้อนิสิตจนยับยื่นหน้าเอาลมหายใจหอมๆ ปนกลิ่นแอลกอฮอล์ให้สูดดม คล้ายๆ กับวันนี้ ต่างกันตรงที่ไม่มีคอเสื้อให้ฟองฟางขยุ้ม


ฝันหรือเปล่า...ทำไมครามอยู่ตรงนี้อ่า


ไม่ได้ฝัน ฟองเมา


เหรอ


อือ


คล้องเอวบางๆ ด้วยแขนแกร่งเพราะกลัวว่าอีกฝ่ายจะเสียหลักล้มลง ฟองฟางตอนนี้อ่อนปวกเปียก ดูแตกหักง่ายยิ่งกว่าแก้วบางๆ ซะอีก


ถ้าเมาแล้วจะพูดอะไรก็ได้ใช่มั้ย


ได้ แต่นั่งดีๆ ก่อน


ฮื่อ


พูดไม่ฟังแถมยังลดมือที่ประคองกรอบหน้ามาวางไว้บนไหล่ของเขาแทน ไม่กี่นาทีต่อมาฟองฟางก็เลื่อนแขนโอบครามสมุทรไว้ โถมตัวเบียดอกแกร่งของเขา ซบแก้มกลมๆ บนไหล่ ขดตัวอยู่ในอ้อมกอดครามสมุทร


เขาไม่ผลักไส ไม่ไล่ให้อีกคนออกไปไกลๆ...เพราะทั้งหมดมันคือความต้องการ ครามสมุทรเต็มใจ


ครามสมุทรวางมือบนศีรษะเล็กๆ ลูบผมนุ่มเบาๆ ปลอบฟองฟางที่ตัวสั่นเพราะสะอื้น


คราม


ว่าไง


ฟองฟางเลิกเงยหน้ามองคนตัวสูง ขยับออกห่างเลิกน้อยเพื่อให้สบตากับเขาได้เต็มๆ ดวงตาสวยคู่นั้นแดงก่ำ ระเรื่อน้ำ


สวย...สะกดให้หลง...น่ามอง


โกรธเรามั้ย


โกรธเรื่องอะไร


โกรธเรามั้ย...”


เรื่องอะไรล่ะ


ครามสมุทร


ครับ


เขาใช้ปลายนิ้วเกลี่ยเส้นผมที่ปกหน้าผากออก ทัดผมที่คลอเคลียกรอบหน้าฟองฟางไว้หลังใบหู ใช้สายตามองโครงหน้าที่สมบูรณ์แบบของคนตัวเล็ก ใบหน้าที่ทำให้เขาต้องกระชับแขนคล้องเอวไว้แน่นกว่าเดิม


ครามสมุทรมองดวงตาหวานฉ่ำที่ใช้มองเขามาตั้งหลายเดือน มองแพขนตาหนางอนงามที่เมื่อสัมผัสแล้วนุ่มนวลเหมือนใบหน้าของอีกฝ่าย มองจมูกที่โด่งสวย มีความโค้งมนเป็นรูปลักษณ์ชัดเจน เลื่อนสายตามองริมฝีปากจิ้มลิ้มสีชมพูที่ตอนนี้แดงระเรื่อ มันเผยอเหมือนรอให้เขาครอบครองทุกครั้ง


ถ้าบอกจะโกรธมั้ย


ไม่รู้ ลองบอกมาก่อน


น้ำเสียงงอแงแบบนั้นเขาไม่รู้ว่าถ้าสร่างเมาแล้วฟองฟางจะจำได้บ้างมั้ยว่าคืนนี้ตัวเองทำอะไรลงไปบ้าง


เราชอบคราม


อือ


ชอบมากๆ เลยนะ


ครับ


แล้วก็เป็นครามสมุทรที่เป็นฝ่ายถูกจูบครั้งที่สอง ฟองฟางยื่นหน้าเข้ามาใกล้ ฝากสัมผัสเบาๆ บนริมฝีปากก่อนผละออกมาจ้องหน้าครามสมุทรเหมือนเดิม


แต่กลัวครามรังเกียจ


ไม่หรอก


จริงๆ นะ


จริงๆ


เราชอบครามมากๆ เลย


จุ๊บ จุ๊บ จุ๊บ


ทิ้งจูบสั้นๆ บนริมฝีปากหลายต่อหลายครั้ง ยืนยันผ่านการกระทำว่าฟองฟางชอบครามสมุทรมากจริงๆ และไม่กี่นาทีต่อมาฟองฟางก็ซบหน้าบนอกแกร่งของเขา นิ่งไปพร้อมกับลมหายใจที่เข้าออกสม่ำเสมอ


หลับแล้วตัวป่วน


ครามสมุทรค่อยๆ ช้อนตัวฟองฟางขึ้นช้าๆ ก่อนจะวางอีกคนลงบนโซฟาที่อยู่ใกล้ๆ จัดแจงกับเสื้อยืดอีกคนที่เลิกขึ้นจนเห็นหน้าท้องขาวๆ ปัดผมที่ปรกหน้าผากออกอย่างเบามือ ทะนุถนอมฟองฟางให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้


ครามสมุทรคุกเข่าตรงหน้าฟองฟางอยู่อย่างนั้น เขามองใบหน้าคนตัวขาวสลับริมฝีปากอวบๆ...จิตใต้สำนึกของครามสมุทรสั่งให้โน้มใบหน้าลงไปใกล้ๆ...ใกล้จนได้ครอบครองริมฝีปากแดงฉ่ำหวานอีกครั้ง


ครามสมุทรขยับกลีบปากบดคลึงริมฝีปากของฟองฟางเบาๆ อ้อยอิ่ง เนิบนาบมากที่สุด ละเลียดจูบจนคนที่นอนอยู่ร้องฮื่อเบาๆ ถึงได้ผละออก


เราชอบคราม


ชอบมากๆ เลยนะ


แต่กลัวครามรังเกียจ


จะรังเกียจได้ยังไง ในเมื่อ...เขาเองก็ชอบฟองฟางเหมือนกัน


ฝันดีครับจูบหน้าผากบอกฝันดีคนเมา ครามสมุทรรั้งฟองฟางเข้ามากอดไว้แน่น กระซิบความในใจแผ่วเบาให้อีกคนรับฟัง...ถึงฟองฟางจะไม่รับรู้ก็ไม่เป็นไร


ขอบคุณที่บอกอีกครั้ง


ขอบคุณที่บอกว่าชอบ

ขอบคุณที่ทำให้มั่นใจว่าในใจของฟองฟางจะมีแค่เขาที่วนเวียนอยู่ในนั้น

 

 

 

 

 

 

#ฟองฟางครามสมุทร




เดี๋ยวก็ถนอมเขา เดี๋ยวก็ฉวยโอกาสเขา
ครามสมุทรนี่เป็นคนยังไงกันแน่นะ~




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6.622K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,227 ความคิดเห็น

  1. #5190 pang_97s (@pang_97s) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2563 / 12:08
    เมาแล้วน่ารักอะ ชอบบ
    #5,190
    0
  2. #5173 soul_hyukjae (@soul_hyukjae) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2563 / 23:11
    เกียมก้านมะยมรอแน้ว
    #5,173
    0
  3. #5139 IiIingg (@IiIingg) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2563 / 21:54
    ยัยน้องงงง น่ารักๆๆๆ
    #5,139
    0
  4. #5072 YanisaCH (@YanisaCH) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 10:28
    ฮรุกกกกก
    #5,072
    0
  5. #5036 คุณยิปปี้ (@salabaonim) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 มกราคม 2563 / 13:22
    ตอนจุ้บจุ้บจุ้บ น่ารักมากกกก เขินไปอีกกกกกก
    #5,036
    0
  6. #5027 Xakas (@nattarikaair9) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 22:27
    #ครามสมุทรไม่ควรมีคนเดียวบนโลก
    #5,027
    0
  7. #5015 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2562 / 16:18
    เมาเเล้วค่ตน่ารัก
    #5,015
    0
  8. #4986 cutieyou (@cutieyou) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 10:08
    น้องน่ารักมากกกกก
    #4,986
    0
  9. #4967 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 11:10

    แยมตกทะเลไปยังลูก ปล่อยเพื่อนไว้กับเสือโดนเสียขย้ำแล้วเนี่ย

    #4,967
    0
  10. #4942 yuri_miko (@yuri_miko) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 16:57
    บอกกลับบ้างสิๆๆๆ
    #4,942
    0
  11. #4923 rattanalak44 (@rattanalak44) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 18:24
    เขินตัวจะแตก5555
    #4,923
    0
  12. #4901 FernNAlls (@fern_33642) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 23:22
    เหม็นความร๊ากกกก
    #4,901
    0
  13. #4885 UnlunLun (@UnlunLun) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 กันยายน 2562 / 10:05
    อ่อนโยนต่อใจ!!ฮื้อ
    #4,885
    0
  14. #4878 aka-ae (@aka-ae) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 กันยายน 2562 / 21:13
    แยมพลาดช็อตเด็ดเลย
    #4,878
    0
  15. #4857 Choi_Jina_ (@Choi_Jina_) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2562 / 19:34
    แยม ชั้นรู้เธอแอบดู เอามาแบ่งด้วย!!(?)
    #4,857
    0
  16. #4839 llllovellll (@llllovellll) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 15:11
    ตัวเร้กรุกแรงมาก แงง จุ๊บเค้าไปกี่ที ขอตีได้มั้ย ครามชอบฟองเหมือนกันก็รีบๆพูดออกไปเร้ววว
    #4,839
    0
  17. #4826 CallistoJpt (@CallistoJpt) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 22:03
    น้องฟองฟางรู้กกกกกก เมาอีกแล้วตื่นมาหนูจะจำได้อีดไหมว่าทำอะไรบ้าง ว่าแต่ครามความรู้สึกตรงกันบอกฟองให้รู้ทีนะ เราลุ้น ^^
    #4,826
    0
  18. #4787 Mrmixx (@porpak2) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2562 / 11:40
    รูดก้านมะยมแรร้วนะ!!!!!!!
    #4,787
    0
  19. #4770 dbsgsjg7 (@md_dbsg_sj) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 22:19
    เมาอีกแล้ว ยัยน้องฟองงงงง
    #4,770
    0
  20. #4742 pbcy' (@zensles) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2562 / 18:15
    ตายอย่างสงบศพสีชมปูวววว ฮืออออ
    #4,742
    0
  21. #4701 JongjitSriyan (@JongjitSriyan) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2562 / 09:38
    เยอะไปแล้วนะเราอ่ะ
    #4,701
    0
  22. #4699 Maylyunho (@Maylyunho) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2562 / 07:27
    ไรต์คะ เราไม่ทราบว่าไรต์สันทัดเรื่องแอลแค่ไหน แต่ไวน์นี่เค้าไม่กินผสมน้ำแน่ๆค่ะ แล้วก๋ไม่ได้กินกันทีเป็น สิบๆขวด อันนี้หมายถึงไวน์แดงไวน์ขาว ไม่ใช่ สปายอะไรงี้นะคะ อ่านแล้วมันแหม่งๆเลยติงมาด้วยเจตนาดีค่ะ แต่ว่าวันนี้จูบกันไปกี่รอบแล้วคะคุ้ณณณณ
    #4,699
    0
  23. #4692 MManatsawan (@MManatsawan) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2562 / 21:55
    โอ้ยยยใจ
    #4,692
    0
  24. #4655 Mat.ing (@formin-97) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2562 / 01:30
    เนี่ยย มันต้องให้แม่มาข๊อออออออ ฮืออ เขอนนนนนน
    #4,655
    0
  25. #4626 FangiiLy_GC (@fang070535) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 21:45
    แล้วเมื่อไหร่ครามสมุทรจะบอกความรู้สึกตัวเองกับฟองฟางอ่ะ
    #4,626
    0