{ yaoi } • ทำแบบนี้ขาดอากาศหายใจพอดี (end)

ตอนที่ 9 : 09

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 86,358
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6,687 ครั้ง
    15 ธ.ค. 61











09


แค่ท้องฟ้าครึ้มใจก็เผลอไปนึกถึงคุณ

สำคัญขนาดไหนคิดดูแล้วกัน

: )

 



ไม่เอาแล้วนะคุณ ผมอาย


[เราไม่เชื่อไม่ใช่เหรอ ให้เพื่อนพี่บอกอีกรอบก็ได้]


ผมเชื่อๆ ฮื่อ ไม่เอาแล้วคุณ


เสียงอู้อี้ดังขึ้นเมื่อหน้าหวานๆ ซุกอยู่บนหมอน เอ็นดูสั่นศีรษะรัวตอนที่ทรงโปรดทำท่าจะแพลนกล้องให้พี่พีช เพื่อนของเขาที่เป็นเจ้าของผับ


ไม่มีอะไรหรอก แค่เอ็นดูถามด้วยความสงสัยว่าไม่ได้ไปเที่ยวกลางคืนแล้วเหรอ เพื่อนถึงต้องมาหาถึงห้อง ทรงโปรดก็หาว่าเอ็นดูยังคาใจเรื่องผู้หญิงคนอื่นซะงั้น


คุณชายเขาเลยแสดงให้เห็นถึงความบริสุทธิ์ใจอีกครั้งด้วยการลากพี่พีชมาตอบคำถาม


คุณอย่าทำแบบนี้สิครับ


เสียงหัวเราะทุ้มนุ่มทำเอาเอ็นดูแทบอยากจะเงยหน้ามองค้อนเขาเดี๋ยวนั้น แต่ก็กลัวว่าพี่พีชจะยังอยู่ในกล้องคอยมองเอ็นดูอยู่เหมือนกันเลยสู้เอาหน้ามุดหมอนไปเลยดีกว่า


[เอ็นดู ไอ้พีชมันไปแล้ว]


กลับไปแล้วเหรอครับ


[ยังไม่กลับ ไปเข้าห้องน้ำเฉยๆ]


เอ็นดูอยากกดตัดสายหลายครั้งแล้ว เพราะพี่พีชชอบแซวอะไรที่ทำให้ม้วนตลอด จริงๆ พี่เขาแซวทรงโปรดนั่นแหละ แต่ทำไมคนเขินต้องเป็นเอ็นดูด้วยก็ไม่รู้


ส่วนคนที่ถูกแซวก็ดูท่าจะชอบใจ ถึงได้ยกยิ้มมุมปากส่งสายตาเจ้าเล่ห์ผ่านกล้องแบบนั้น


หนึ่งสัปดาห์แล้วที่เอ็นดูไม่ได้เจอเขา ทรงโปรดติดงาน ส่วนเอ็นดูก็เรื่อยๆ เหมือนทุกวัน ทรงโปรดมักจะวิดีโอคอลล์มาหาเอ็นดูบ่อยๆ ตอนแรกคุณชายเขาเล่นวิดีโอคอลล์มาสามเวลา เช้า กลางวัน เย็น จนเอ็นดูแทบไม่มีสมาธิทำอะไรเลยสักอย่าง เลยบอกให้เขาเพลาๆ ลงบ้าง คุยกันตอนเย็นหรือตอนที่ทรงโปรดว่างก็พอ


อีกฝ่ายทำท่าจะไม่ยอม เอาแต่บอกว่าคิดถึง ไม่ได้เจอหน้าก็ขอมองผ่านโทรศัพท์แทน เอ็นดูเกือบใจอ่อนแล้วด้วยซ้ำ ไม่ได้เลย...ถ้าให้เอาแต่จ้องหน้ากันผ่านโทรศัพท์ถี่ขนาดนี้ งานการไม่เสร็จกันพอดี


แต่สุดท้ายทรงโปรดก็ยอมนะ


เอ็นดูถอนหายใจเบาๆ ใช้ดวงตาเรียวรีที่ทรงโปรดชอบบอกว่าสวย น่ามอง จ้องคนโตกว่าที่ยังอยู่ในเชิ้ตขาว ทรงโปรดเพิ่งถึงเพนต์เฮ้าส์ใกล้บริษัทของเขาเมื่อสิบห้านาทีนี้เอง และสาเหตุที่ทำให้เขาต้องแพลนกล้องไปที่พี่พีช ก็เพราะเอ็นดูดันหลุดปากเรื่องผับนั่นแหละ


เพิ่งรู้เหมือนกันว่าหลังจากคืนวันเกิดของพี่พีชทรงโปรดก็ไม่เที่ยวกลางคืนอีกเลย ด้วยความที่คิดถึงเพื่อนมาก เจ้าของผับเลยหอบแอลกอฮอล์มานั่งดื่มที่เพนต์เฮ้าส์ของทรงโปรดแทน เรียกได้ว่าแทบจะเนรมิตเพนต์เฮ้าส์ให้เป็นผับไปแล้วด้วยซ้ำ


ถึงไม่อยากให้เขาดื่มมาก แต่ก็ห้ามอะไรไม่ได้หรอก


หม่อมราชวงศ์ทรงโปรดไม่ได้เป็นอะไรกับเอ็นดูเลยนี่นา


มากสุดก็แค่ว่าที่คู่หมั้น


และอีกอย่าง ถ้าเกิดหลุดปากห้ามไป...เดี๋ยวเขาก็รู้หมดว่าเอ็นดูกำลังคิดอะไรกับเขาอยู่


[คืนนี้มันจะนอนที่นี่]


เรียกเพื่อนดีๆ หน่อยสิครับ


เอ็นดูหัวเราะเพราะทรงโปรดขมวดคิ้ว นิ้วเรียวของทรงโปรดกำลังปลดกระดุมสามเม็ดบนออก และพอแผงอกขาวแกร่งน่าซบของเขาเผยให้เห็นแบบหมิ่นเหม่ เอ็นดูก็หลบสายตาทันที


เขาทำแบบนี้ประจำ ทุกครั้งที่คุยกันไม่เคยมีครั้งไหนเลยที่ทรงโปรดจะไม่ทำให้เอ็นดูหน้าร้อนผ่าว


คุณน่าจะไปอาบน้ำได้แล้วนะครับ


[...]


จะสี่ทุ่มแล้วนะคุณ


[ขอนั่งพักก่อน]


เอ็นดูบอกให้เขาไปอาบน้ำตั้งแต่เริ่มคุยกัน และทรงโปรดก็พูดแบบนี้ทุกครั้งเลย...จะทำยังไงได้ในเมื่อเขายืนยันว่าจะนั่งพักก่อน


คนผิวขาวก้มหน้าเล็กน้อยมองสายสิญจน์ผูกข้อมือที่ยังไม่ได้แกะออก ตามความเชื่อของบ้านเอ็นดู ถ้าเป็นการผูกข้อไม้ข้อมือแบบนี้จะไม่สามารถถอดออกเองได้ ต้องให้คู่ที่อีกฝ่ายที่ผูกข้อไม้ข้อมือด้วยกันมาถอดสายสิญจน์ออกให้เท่านั้น


คนที่จะสามารถถอดสายสิญจน์ให้เอ็นดูได้ก็คือทรงโปรด


แต่อีกฝ่ายไม่รู้ว่าบ้านของเอ็นดูมีความเชื่ออะไรบ้าง ไม่รู้เหมือนกันนะว่าเขาจะตัดสายสิญจน์ออกไปเองหรือยัง


[ทำอะไรอยู่]


เสียงทุ้มดังขึ้น เอ็นดูก็เงยหน้ามอง


กำลังจะนอนครับ


[ทำไมวันนี้นอนเร็ว]


ก็ปกตินะครับ วันนี้อากาศดีด้วย


ความจริงอากาศก็ดีน่านอนแทบทุกวันนั่นแหละ แต่เห็นว่าวันนี้เพื่อนของทรงโปรดมาหาเลยไม่อยากจะรบกวนเวลาส่วนนั้นของเขาเท่าไหร่ ถึงแม้ว่าวันนี้จะเป็นวันศุกร์ วันที่เอ็นดูสามารถนอนดึกและตื่นสายได้ในวันพรุ่งนี้ก็ตาม


[วันนี้ไม่ยุ่งใช่มั้ย]


ไม่ยุ่งนะครับ ไม่มีอะไรเลย


[ไปหาได้หรือเปล่า]


“...”


คนผิวขาวเม้มปาก ยังไม่ได้ตอบเขาเดี๋ยวนั้นแต่กำลังคิดอยู่ว่า...เขาจะมาหาทำไม


[คิดถึง]


“...”


[ไม่ได้เจอกันตั้งอาทิตย์หนึ่ง ไม่มีแรงทำงานเลย]


แล้วพี่พีชล่ะครับ


[เรื่องของมัน]


คุณจะไล่เพื่อนกลับ แล้วมาหาผมเหรอ...นิสัยไม่ดีเลย


[ไม่ได้จะไล่ ก็ให้มันนอนอยู่ที่นี่ เดี๋ยวไอ้ภพก็มาอยู่เป็นเพื่อน]


นัดปาร์ตี้กันขนาดนั้นแล้วยังจะอุตส่าห์หนีเพื่อนมาหาคนอื่น ดูเขาเถอะ


[ได้มั้ย]


“...”


[คิดถึงไม่ไหวแล้ว]


ขนาดนั้นเลยเหรอคุณเอ็นดูหลุดขำ อาการของคนโตกว่าตอนนี้ดูงอแงเอาเรื่องเลย ทรงโปรดไม่ได้เบะปาก ทำจมูกย่น หรือทำอะไรเหมือนที่เอ็นดูเคยงอแงใส่เขาหรอก แต่เขาเลิกคิ้ว นัยน์ตาคมหม่นหน่อยๆ นี่ก็คืองอแงของทรงโปรดแล้ว


[มากกว่านั้นอีก]


คุณนี่ เว่อร์ตลอด


[ไม่คิดถึงกันบ้างเหรอ]


คำถามที่เขาถามออกมาส่งผลให้เอ็นดูร้อนผ่าวไปทั้งตัว หัวใจที่เต้นปกติอยู่ดีๆ ก็เต้นแรงอีกครั้งเพราะความรู้สึกมันประท้วงขึ้นมา


ประท้วงให้เจ้าตัวยอมรับสักทีว่าที่กระวนกระวายเพราะไม่ได้เจอหน้าเขาแบบนี้


มันคือความรู้สึกที่เรียกว่าอะไร


อยากมาก็มาสิครับ


หม่อมราชวงศ์ทรงโปรดระบายยิ้มกว้าง เขาหันไปคว้ากุยแจรถกับกระเป๋าสตางค์สีดำไว้ในมือ ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงก่อนจะหันมาพูดกับกล้อง


[อยากกินอะไรหรือเปล่า เดี๋ยวแวะซื้อเข้าไป]


ไม่เป็นไรครับ


แค่เขามา


นี่คุณ


แค่ได้เจอหน้า


ขับรถดีๆ ไม่ต้องรีบนะครับ


แค่นี้...ก็ไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว :- )




*****



 

[ไอ้หม่อมชั่ว มีเมียแล้วทิ้งเพื่อน]


[กูอุตส่าห์วนรถหาซื้อถังแตกของโปรดของมึงนะเนี่ยไอ้คุณชาย]


[บังอาจมากที่หนีกูไป กูกำลังอาบน้ำอยู่นะมึงงง]


หม่อมราชวงศ์ทรงโปรดกดปิดแอพพลิเคชั่นไลน์หลังจากที่ได้ยินเสียงโหยหวนของเพื่อนสองคนที่ส่ง Voice message มาให้


เพื่อนหรือเมียวะ งอแงกันฉิบหาย


ขนาดว่าที่เมีย...เอ้ย! ว่าที่คู่หมั้นยังไม่งอแงเท่าไอ้เพื่อนสองคนนี้เลย


นิ้วโป้งกดล็อกโทรศัพท์ก่อนวางไว้บนโต๊ะข้างหัวเตียง วางคู่โทรศัพท์ราคาแพงรุ่นเดียวกับเจ้าของห้อง ตอนนี้เจ้าคนน่ารักกำลังอาบน้ำ ส่วนเขาก็นอนแกว่งเท้าสบายใจ ยึดห้องของเอ็นดูไว้นี่แหละ


ใช่ คืนนี้เขาจะนอนค้างที่นี่ อาจจะรวมไปถึงคืนพรุ่งนี้ด้วย


ทรงโปรดใช้แขนรองคอตัวเองแทนหมอน รอยยิ้มผุดขึ้นบนใบหน้าเมื่อหวนคิดถึงเรื่องราวก่อนหน้านั้น เรื่องที่เขาบอกกับเจ้าห้องห้องนี้ว่าคืนนี้จะขอเป็นแขกมาพักด้วย พอนึกถึงใบหน้ามู่ทู่กับเสียงนุ่มนิ่มน่ารัก หม่อมราชวงศ์ทรงโปรดก็ชักอยากให้เอ็นดูอาบเสร็จเร็วๆ แล้วมานอนด้วยกันตรงนี้สักที


ตอนนี้เที่ยงคืนเศษแล้ว ไอ้พวกเพื่อนๆ เขาก็ยึดพื้นที่ในเพนต์เฮ้าส์ไปเรียบร้อยแล้วล่ะ ยิ่งดึกฝนยิ่งตกหนัก จะโทรไปไล่ให้พวกนั้นกลับบ้านกลับช่องก็ไม่ใช่เรื่อง ดีซะอีก มีคนเฝ้าห้องให้


ทรงโปรดคว้ารีโมทโทรทัศน์ขึ้นมากดเปิดหน้าจอ ตอนแรกเขากะว่าจะกดเปลี่ยนช่องแต่พอเห็นว่ามันเป็นช่องที่กำลังฉายภาพยนตร์อยู่เลยวางรีโมทลง เป็นภาพยนตร์ดังที่เขาชอบและตั้งใจว่าจะไปดูภาคนี้ตั้งแต่เมื่อปีที่แล้ว แต่ก็ไม่ได้ไปดูเพราะติดงาน ติดภารกิจอะไรหลายอย่างจนลืมมาถึงวันนี้


แต่ภาพยนตร์ที่ชอบนักหนาก็ไม่สามารถดึงดูดความสนใจของทรงโปรดเท่าเจ้าของร่างขาวนวลเอิบอิ่มที่ค่อยๆ แง้มประตูแล้วแทรกตัวเองเข้ามาในห้องนอนนี้หรอก


 ทรงโปรดสงสัยมาตลอดเลยว่าเอ็นดูมีพลังพิเศษอะไรหรือเปล่า ถึงได้ทำให้ภาพรอบตัวเขามันเบลอไปหมด น้องทำให้เขาต้องโฟกัสสายตาไปแค่ที่น้องคนเดียว เพราะดวงตา จมูก ริมฝีปาก ลำคอ ทุกๆ อย่างที่เป็นเอ็นดูนั้นชัดเจนมากที่สุด


ยังไม่นอนอีกเหรอครับ


เสียงของน้องก็ชัดมากกว่าเสียงตัวละครในทีวีที่กำลังคุยกันอยู่ด้วย


รอเราไง


รอผมทำไม...” คนผิวขาวยู่ปาก ผมคุณยังไม่แห้งนี่นา ทำไมไม่เป่าก่อนละครับ


คนที่มุ่ยหน้าบอกเขาผมเผ้ายังไม่แห้งดีเหมือนกัน ทรงโปรดก้มหน้าก่อนสะบัดผมเบาๆ ก่อนจะได้ยินเสียงร้องของน้องดังขึ้นเมื่อหยดน้ำมันกระจายไปทั่ว


คุณ ที่นอนเปียกหมดแล้วมั้งครับ ลุกขึ้นมาเป่าผมก่อนเลย


พี่ไม่ชอบใช้ไดร์เป่าผม


“...”


มันร้อน


ปรับให้เป็นลมเย็นได้ครับ


พี่ไม่ชอบเสียงมัน ดังเกิน


เฮ้อ


เช็ดให้หน่อยได้มั้ย


ทรงโปรดชี้นิ้วไปบนผ้าขนหูที่น้องกำลังถือเช็ดเส้นผมนุ่มของตัวเอง...เขาอยากใช้ผ้าผืนนั้นร่วมกับน้อง


ผมให้ผ้าขนหนูไปต่างหากแล้วนี่คุณ


หายไปไหนแล้วก็ไม่รู้


“...”


น่าจะลืมอยู่ข้างนอก


เดี๋ยวออกไปหยิบให้ใหม่นะครับ


พอเห็นว่าเจ้าของห้องกำลังจะหมุนตัวเดินออกไปข้างนอก ทรงโปรดก็รีบดีดตัวขึ้นแล้วลงจากเตียงก้าวเข้าประชิดตัวน้องไว้ทันที มือหนาเอื้อมจับไหล่กลมไว้หลวมๆ ออกแรงดึงนิดเดียวน้องก็เข้ามาอยู่ในห้องพร้อมกับประตูที่ถูกปิดโดยเขา


เช็ดให้หน่อย


ทำไมงอแงแบบนี้ครับ


ไม่ได้งอแง นี่อ้อนอยู่


แบบนี้เรียกงอแงครับ


ทรงโปรดเลิกคิ้วเมื่อคนเด็กกว่าเอาแต่มองเลยหน้าเขาขึ้นไป ก่อนที่มือเล็กๆ ขาวๆ ของน้องจะขึ้นหยิบสักอย่างบนหัวของเขา แต่เพราะความสูงที่ห่างกันหลายเซ็นต์ทำให้น้องต้องเขย่งปลายเท้าขึ้น ส่วนคนที่สูงกว่าน่ะไม่ให้ความร่วมมือหรอก เขาแกล้งเอ็นดูด้วยการยืนตัวตรงอยู่อย่างนั้นจนเสียงนิ่มๆ ดังขึ้น


ก้มลงหน่อยได้มั้ยครับ อะไรติดผมคุณก็ไม่รู้


น้องมองค้อนตอนที่บอกให้เขาก้ม แต่ทรงโปรดกลับใช้มือหนาทั้งสองข้างวางทาบไว้กับเอวบางของน้องแทน หม่อมราชวงศ์ทรงโปรดคลี่ยิ้มดึงร่างคนน่ารักให้แนบชิดกับตัวของเขา


คุณ!”


ตัวน้องนุ่มมาก


อย่าซนได้มั้ยครับจากที่ยกมือขึ้นจะหยิบอะไรสักอย่างบนผมของเขาก็เปลี่ยนเป็นวางไว้บนไหล่กว้างแทน


มีอะไรติดบนผมพี่เหรอ


ไม่รู้ครับ คุณเล่นกอดแบบนี้จะไปเห็นได้ยังไง...”


ทรงโปรดหัวเราะ ค่อยๆ ออกแรงดันให้น้องก้าวเท้าถอยหลัง น้องทำท่าจะเซล้มแต่โชคดีที่ยังมีแขนแกร่งโอบหลังไว้อยู่ตลอด ทรงโปรดก้าวขาไปข้างหน้าขณะที่เอ็นดูถอยหลัง จนกระทั่งเรียวขาของคนผิวขาวสัมผัสกับขอบเตียงร่างสูงถึงได้หยุดเคลื่อนไหว


นั่งลงครับกระซิบบอกเบาๆ ให้อีกคนเต็มใจทำตาม


เอ็นดูเม้มปากก่อนย่อตัวนั่งบนเตียง มือขาวยังเกาะไหล่กว้างแน่นไม่ยอมปล่อย จังหวะที่น้องค่อยๆ นั่งลง ทรงโปรดเองก็ย่อตัวตามน้องเหมือนกัน...เขารัดน้องไว้ในอ้อมกอดไม่ยอมปล่อย สัมผัสความนุ่มนิ่ม อบอุ่นจากตัวของเอ็นดู


ขึ้นมานั่งข้างบนสิคุณ ลงไปนั่งบนพื้นทำไมครับ


ตอนที่สะโพกกลมสัมผัสลงบนเตียงเป็นเวลาเดียวกับที่เข่าของทรงโปรดสัมผัสลงบนพื้นของห้องนอนห้องนี้


เขาคุกเข่าอยู่ตรงหน้าของเอ็นดู


แม้ว่าน้องจะนั่งอยู่บนเตียงซึ่งสูงกว่า และเขาก็ลดระดับความสูงของตัวเองให้แล้ว แต่ทรงโปรดก็ยังสูงกว่าเอ็นดูนิดหน่อยอยู่ดี


ดูให้หน่อย อะไรติดผมอยู่


ทรงโปรดโน้มตัวกอดคนผิวขาวไว้แน่นก่อนทาบใบหน้าเข้ากับอกข้างซ้ายของน้อง เอ็นดูชะงัก กัดริมปากอวบเบาๆ กลั้นลมหายใจทันทีเมื่อใบหูของคนที่กำลังคุกเข่าแนบเพื่อฟังเสียงหัวใจเต้น


หายใจสิครับ


เขารู้ว่าน้องเกร็ง


กลั้นไว้แบบนั้นเดี๋ยวหายใจไม่ออกพอดี


มือหนาลูบแผ่นหลังบอบบางของน้องเบาๆ พยายามให้น้องผ่อนคลายมากที่สุดแต่ดูเหมือนว่าคนที่นั่งอยู่บนเตียงจะไม่รับรู้ ไม่ได้ยินเสียงของเขาไปแล้ว


หม่อมราชวงศ์ทรงโปรดหัวเราะในลำคอ เงยหน้ามองคนผิวขาวที่ไม่ตอบรับอะไรสักอย่าง พอเห็นใบหน้าหวานที่แสดงอาการเลิ่กลั่กก็อดไม่ได้ที่จะใช้มือบีบจมูกโด่งรั้นนั่นเบาๆ


สรุปมีอะไรติดผมพี่มั้ย


คุณ


ครับ


อย่าทำแบบนี้อีกนะ


“...”


ผมเหมือนจะ หายใจไม่ออกเลย


ก็อยากจะบอกเหมือนกัน


ถ้าเอ็นดูยังขยันทำตัวแบบนี้บ่อยๆ สักวันทรงโปรดคงสำลักความน่ารักของน้อง


คงได้ขาดอากาศขาดใจเพราะน้องแน่ๆ




*****



 

ริมหน้าต่างของห้องที่ตั้งอยู่บนชั้นห้าสิบสองของคอนโดไม่มีนกมาเกาะแล้วส่งเสียงร้องจิ๊บๆ เหมือนที่วังวงศ์ประดิษฐ์ ไม่มีภูเขาสวยๆ หรือหมอกในยามเช้าให้เอ็นดูไปยืนมองพร้อมกับจิบชาอุ่นๆ ด้วยเหมือนกัน


แต่มีแผ่นหลังกว้างของหม่อมราชวงศ์ทรงโปรดที่กำลังยืนอยู่ตรงระเบียง ในมือหนาถือโทรศัพท์กำลังวิดีโอคอลล์กับหลานชายวัยสามขวบของตัวเองอยู่


แค่เห็นเสี้ยวหน้าก็รับรู้ได้ว่าทรงโปรดยิ้มแย้มให้กับเด็กน้อยน่ารักในกล้อง เสียงเล็กๆ ร้องเรียก คุณอาโปรดทำเอาเอ็นดูเองก็หลุดยิ้มไปด้วย แต่เสียงที่ทำให้เอ็นดูรู้สึกอุ่นวาบไปทั้งหัวใจ คือเสียงทุ้มของคนตัวสูงที่คุยกับหลานชายอยู่


น้องเล็กครับ ฝนเพิ่งหยุดตกออกไปวิ่งที่สนามหญ้าไม่ได้นะครับ


เอ็นดูเดาว่าทรงโปรดคงกำลังปรามเจ้าหลานชายที่อยากออกไปวิ่งเล่นบนสนามหญ้าตามประสาเด็ก แล้วรอยยิ้มก็ปรากฏบนมุมปากของเอ็นดูทันทีเมื่อแผ่นหลังของเขาทำให้นึกถึงเรื่องเมื่อคืน


อย่าคิดว่าจะมีอะไรเกินเลย แม้กระทั่งจูบเล็กๆ น้อยๆ ทรงโปรดก็ไม่ได้ทำเลยสักนิด


แค่กอดกันเท่านั้น


แต่เป็นกอดที่กล่อมให้เอ็นดูหลับฝันดีจนวันนี้ตื่นสายไปเลย


ยิ้มอะไรทรงโปรดที่เดินล้วงกระเป๋ากางเกงเข้ามาในห้องยกยิ้ม เอ็นดูเผลอสะดุ้งโหยงตอนที่เสียงทุ้มดังขึ้น


กำลังใจลอยอยู่แท้ๆ เลย


เปล่านี่ครับ


อ้อมแอ้มตอบเขาไปพร้อมกับก้มหน้าซ่อนรอยยิ้ม เอ็นดูมองโทรศัพท์ในมือของตัวเอง เช้านี้ยังไม่มีอาหารรองท้องเลยสักอย่าง พอเห็นว่าตอนนี้เป็นเวลาเก้าโมงครึ่งเอ็นดูก็ได้แต่ลูบท้องตัวเองเบาๆ


หลานงอแงอยากเจอหน้า


จู่ๆ เสียงทุ้มก็ดังขึ้นอีกครั้ง ดึงความสนใจให้เอ็นดูเงยหน้ามองคนตัวสูงที่ยืนอยู่


พี่ต้องกลับบ้านก่อน


เอ็นดูผงกศีรษะเล็กน้อย จู่ๆ หัวคิ้วของตัวเองก็ขมวดเป็นปม พอได้ยินว่าเขาจะต้องกลับแล้ว เอ็นดูก็รู้สึกเสียดายขึ้นมาทันทีเลย


หม่อมราชวงศ์ทรงโปรดน่าจะอยู่กินข้าวเช้าด้วยกันก่อน


แต่เสียดาย...ในตู้เย็นไม่มีของสดสำหรับทำอาหารอะไรได้เลย


ทำไมทำหน้าหงอยขนาดนั้น ไม่อยากให้ไปเหรอ


ผมทำหน้าแบบนั้นเหรอครับ


คนถูกทักว่าหน้าหงอยรีบหาพื้นที่ที่สะท้อนเงามองตัวเองได้ทันที อยู่ใกล้สุดๆ ตอนนี้ก็เป็นโทรศัพท์แล้วล่ะ เอ็นดูยกมันขึ้นมาส่อง แต่พอได้ยินเสียงหัวเราะของทรงโปรดก็ทำเอาแทบลดโทรศัพท์ลงไม่ทัน


โดนแกล้งอีกแล้ว


นี่คุณ


ร้อนตัวนะเรา


กลับบ้านคุณไปเลย ไม่ต้องมายิ้มแบบนี้ด้วย


เกลียดจริงรอยยิ้มมุมปากที่ยกขึ้นหน่อยๆ แบบนี้ ทรงโปรดควรจะรู้ตัวสักทีว่าการที่เขายิ้มแบบนั้นบ่อยๆ มันทำให้คนมองเผลอยิ้มตาม


แต่จะยิ้มให้เขาเห็นไม่ได้ คนผิวขาวเลยก้มหน้าซ่อนยิ้มเขินไว้


อยากไปเที่ยวบ้านพี่มั้ย


อยากครับ เอ้ย! คือ...” คนหลุดปากเลิ่กลั่ก เลิกตากว้างทำท่าทางลุกลี้ลุกลน คุณอ่ะ


อะไรอีก พี่ทำไมทรงโปรดเลิกคิ้ว พูดไปหัวเราะไป


เอ็นดูนี่น่าเอ็นดูจริงๆ


ไม่มีอะไรครับ คุณกลับไปเถอะ


เมื่อกี้ใครบอกว่าอยากไปเที่ยวบ้านพี่


“...”


จู่ๆ ก็มาไล่กันเฉย


โอเค ผมอยากไปเที่ยวบ้านคุณเองแหละครับ...พอใจหรือยัง


ก็ยอมแพ้แล้ว จะทำปากแข็งบอกว่าไม่อยากไปคงไม่ได้


แต่...วันนี้วันหยุด ผมกลัวว่าจะไปรบกวนเวลาส่วนตัวของคุณ


ไม่รบกวน


“...”


พี่ยกเวลาส่วนตัวให้เราหมดแล้ว


 


เช้านี้เอ็นดูฝากท้องไว้กับครัวของวังภัสร์ฤทัย


แม้จะมาถึงในช่วงสายแล้ว แต่ที่นี่ก็มีอาหารรับรองแขกอยู่เสมอ แตกต่างจากบ้านของเอ็นดูเอง คุณป้าลักขณาเคร่งในเรื่องการกินมาก ต้องเป๊ะตรงเวลาและพร้อมหน้า ถ้าเกิดไม่ทันมื้อเช้าก็ต้องรออีกทีมื้อเที่ยงไปเลย


ทรงโปรดพาเอ็นดูเดินสำรวจรอบๆ บ้านหลังจากที่ทานมื้อเช้าเสร็จ ที่นี่ร่มรื่นแม้อยู่ใจกลางกรุงเทพฯ วังสไตล์อิตาเลี่ยนตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา


จุดที่เอ็นดูยืนอยู่ตรงนี้คือสวนหย่อมที่มองเห็นแม่น้ำเจ้าพระยาชัดที่สุด เสียงเรือ เสียงคลื่น ทำให้รอยยิ้มผุดบนใบหน้าหวานๆ ของเอ็นดู


ทำไมคุณถึงไม่อยู่ที่นี่ล่ะครับ


น้องกอดอกพลางเงยหน้าถาม กะพริบตาปริบตอนที่มือหนายกแก้วไวน์ขึ้นจิบเบาๆ


ฟ้ายังไม่มืดแต่ทรงโปรดก็หาเวลาดื่มไวน์ซะแล้ว


บริษัทกับบ้านไกลกัน พี่เลยซื้อห้องอยู่ใกล้ๆ กับที่ทำงาน ไปกลับสะดวกกว่า


อ่า...น่าเสียดายนะครับ ที่นี่สวยมากๆ เลย


วังของเราก็สวย เรายังหนีมาอยู่กรุงเทพฯ เลย


ผมต้องเรียนนี่คุณ


เสียดายที่มหาลัยเราอยู่ไกลกับห้องพี่


“...”


ไม่งั้นจะชวนมาอยู่ด้วยกันสักหน่อย


พูดอย่างกับผมจะยอมไปอยู่ด้วยง่ายๆ


แล้วยอมมั้ย


ตลกแล้วคุณ


แล้วก็ต้องมองค้อนอีกครั้งเมื่อคนตัวสูงหัวเราะชอบใจ เอ็นดูไม่มั่นใจเท่าไหร่ว่าทรงโปรดเมาแล้วหรือเปล่า เขาเพิ่งจิบไวน์หมดไปสองแก้ว แล้วแก้วนี้ก็เป็นแก้วที่สาม


แต่คนคอแข็งอย่างหม่อมราชวงศ์ทรงโปรดคงไม่เมาไวน์แค่สามแก้วง่ายๆ หรอกมั้ง


น่าจะเป็นเสียงรถของพี่คุณ


เจ้าของวังภัสร์ฤทัยเปล่งเสียงทุ้มนุ่มออกมา เอ็นดูเอี้ยวหลังมองตามแค่ครู่เดียวก็หันกลับมามองเสี้ยวหน้าของทรงโปรดต่อ


คนจิบไวน์อยู่หน้าแดงจมูกแดงหมดแล้ว


ไปสวัสดีพี่คุณได้มั้ยครับ


อืม เดี๋ยวพาไป


เขาจิบไวน์ลงคออีกครั้งก่อนวางแก้วไว้บนโต๊ะ ร่างสูงลุกขึ้นพร้อมกับเอ็นดู ในช่วงที่เรียวขาขาวใต้กางเกงสีดำกำลังก้าวไปข้างหน้า ทรงโปรดก็ชะงักเอ็นดูไว้ด้วยการจับมือของน้องมาประสานเข้ากับนิ้วแกร่ง


ต้องจับมือด้วยเหรอครับ


กลัวหาย


ผมก็อยู่ตรงนี้ จะหายไปไหนได้ล่ะครับ


ตัวไม่หาย แต่กลัวใจเราหายไปอยู่กับคนอื่น


คนฟังเงยหน้ามองคนสูงกว่าพลางเอียงคอพร้อมกับทำหน้าไม่เข้าใจ แต่ก็ต้องหัวเราะออกมาเบาๆ เมื่อนึกขึ้นได้ว่าทรงโปรดคงจะเมาแล้วถึงได้พูดอะไรแบบนี้ออกมา


ที่นี่มีคนอื่นด้วยเหรอครับ


“...”


คนในครอบครัวครัวคุณทั้งนั้นเลยนะ


ถ้าไม่ใช่พี่ คนอื่นก็คือคนอื่น


“...”


พี่คุณก็คือคนอื่น


อาการที่ทรงโปรดกำลังเป็นอยู่ตอนนี้


เรียกว่าหึง


เอ็นดูคลี่ยิ้ม ทรงโปรดในโหมดแบบนี้น่ากลัวอยู่เหมือนกัน หน้าของเขาไม่ยิ้มแย้ม แถมยังจ้องเอ็นดูตาเขม็งอีกต่างหาก


หึงแม้กระทั่งพี่ชายตัวเองก็ได้เหรอ


แค่ไปสวัสดีเองครับ


ไม่รู้จะพูดยังไงให้เขาเลิกทำหน้าดุ พอสิ้นเสียงนั้นทรงโปรดก็สาวเท้าพาเอ็นดูไปหน้าบ้าน ตลอดทางน้องไม่ได้มองอย่างอื่นเลยนอกจากก้มมองมือข้างหนึ่งของตัวเองที่ถูกเขากุมไว้ แล้วก็ต้องคลี่ยิ้มออกมาอีกครั้งเมื่อเห็นว่ามือของทรงโปรดมีขนาดใหญ่กว่ามือของตัวเองเยอะเลย


สวัสดีครับพี่คุณ


อ้าว สวัสดีโปรด นั่น...น้องเอ็นดูใช่มั้ยครับ


เอ็นดูเงยหน้าทันทีที่เสียงสองเสียงดังขึ้น กำลังจะฉีกยิ้มและเตรียมยกมือไหว้หม่อมราชวงศ์ทรงคุณแต่กลับชะงักค้างเมื่อดวงตาเรียวรีเห็นผู้ชายตัวสูงอีกคนที่กำลังก้าวลงจากแลมโบกินี่สีดำคันหรู


ภูผาพึมพำเบาๆ แต่ร่างสูงข้างกายหันมองขวับ ทรงโปรดเลิกคิ้วมองสลับระหว่างภูผากับเอ็นดู


รู้จักกันมาก่อนเหรอวะ


เอ็นดูนี่เองภูผาทัก


สวัสดีครับพี่คุณคนผิวขาวยิ้มให้ภูผาก่อนหันมายกมือไหว้ทรงคุณทั้งๆ ที่มืออีกข้างของตัวเองยังถูกกุมไว้


ภูผารู้จักกับน้องเอ็นดูมาก่อนเหรอรับไหว้เสร็จสรรพหม่อมราชวงศ์ทรงคุณก็ฉีกยิ้มถามภูผาที่มีศักดิ์เป็นน้องชายของสามีหม่อมราชวงศ์รฐา


ภูผาดุนลิ้นข้างแก้ม ใช้สายตาเจ้าเล่ห์เจ้าชู้มองมาที่กระต่ายน้อยของทรงโปรด เอ็นดูเม้มปากก่อนเงยหน้ามองทรงโปรดที่ออกแรงบีบมือเขาแน่นกว่าเดิม


รู้จักครับพี่คุณ


“...”


ไม่ได้เจอกันนาน น่ารักขึ้นเยอะเลยนะเอ็นดู


ไม่รู้จะตอบอะไร และไม่คิดจะตอบอะไรภูผาด้วย เพราะตอนนี้มือหนาของทรงโปรดที่กุมมือเอ็นดูไว้ร้อนและชื้นเหงื่อ เขาไม่ได้หันหน้ามองเอ็นดูเพราะเอาแต่จ้องภูผาอยู่


คุณครับ...” ใช้ปลายนิ้วแตะลงบนแขนแกร่ง ทรงโปรดเลยยอมละตาคมจากภูผา แล้วหันมามองคนตัวเล็กที่ยืนอยู่ข้างๆ แทน


หน้าคุณแดงหมดแล้ว


อือ สงสัยตรงนี้ร้อน


“...”


ไปหาที่เย็นๆ นั่งคุยกันดีกว่าทรงโปรดถอนหายใจก่อนหันไปมองพี่ชายของเขา ขอตัวครับพี่คุณ


ทันทีที่ลาหม่อมราชวงศ์ทรงคุณ ท่อนแขนแกร่งก็ยกขึ้นโอบไหล่ของคนผิวขาวทันที ทรงโปรดพาเอ็นดูเดินผ่านหน้าหม่อมราชวงศ์ภูผาโดยที่พวกเขาทั้งสองยังไม่มีคำทักทายอะไรต่อกันเลยสักประโยค


ก่อนที่กลิ่นชื้นแฉะจากพื้นหญ้าจะเปลี่ยนเป็นกลิ่นหอมของเครื่องปรับอากาศ แม้ว่าจะมีสาวใช้ยืนอยู่แถวนั้นแต่ทรงโปรดก็ไม่ยอมปล่อยเอ็นดูให้ออกจากอ้อมกอดสักที ซ้ำยังกอดแน่นกว่าเดิมจนน้องหลบสายตาของสาวใช้แทบไม่ทัน


แล้วไอ้หน้าบึ้งๆ ของเขาเนี่ย เอ็นดูขอซื้อได้มั้ย


ทำหน้าแบบนี้แล้วน่ากลัวบอกไม่ถูกเลย


ดื่มน้ำมั้ยครับ ตัวคุณร้อนไปหมดแล้ว


เอ็นดูเดาว่าเป็นเพราะทรงโปรดดื่มไวน์เข้าไป หน้าและมือของเขาเลยแดงก่ำ แถมตัวยังร้อนอีกด้วย


เดานะ ไม่รู้ว่าเกี่ยวกับไวน์หรือเปล่า


ตาเรียวรีสำรวจห้องที่ทรงโปรดพาเดินเข้ามา ลักษณะมันเป็นกระจกใสทั้งหมด ในนี้มีโซฟา ทีวี ดูแล้วเหมือนห้องนั่งเล่น


เจ้าของวังภัสร์ฤทัยเลื่อนประตูกระจกใสปิดหลังจากเปิดเครื่องปรับอากาศให้ทำงาน เปลี่ยนจากโอบไหล่คนตัวบางมาเป็นจับมือนุ่มนิ่มก่อนพาแขกคนสำคัญเดินไปนั่งบนโซฟาตัวยาว


เอ็นดูทำปากมุบมิบตอนที่เห็นทรงโปรดเอนหลังแล้วถอนหายใจยาวออกมา


ขนาดเปิดแอร์แต่เหงื่อยังออก ไม่รู้จะร้อนอะไรนักหนา


เพราะคนตัวสูงไม่ตอบว่าจะดื่มน้ำหรือเปล่า เขานิ่งและหอบหายใจเหมือนคนเหนื่อยเอ็นดูเลยไม่กล้าขยับตัวไปไหน ใช้ดวงตาพินิจอาการของคนตรงหน้าไปพลางๆ มือหนาที่กุมมือของเอ็นดูร้อนผ่าวจริงๆ


รู้จักกับภูผาเหรอ


ครับ?” ทรงโปรดพึมพำออกมาเอ็นดูเลยได้ยินไม่ค่อยชัดเท่าไหร่ ถามอีกทีได้มั้ยครับ


คราวนี้เอ็นดูยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆ คนตัวสูง


รู้จักกับภูผาเหรอ


อ่อ...” ลากเสียงยาว ก็...เคยสนิทกันครับ


สนิทขนาดไหน


ตาคมจ้องคนผิวขาว เอ็นดูคลี่ยิ้มก่อนวางมืออีกข้างไว้บนหลังมือหนาข้างที่กุมมือกันอยู่


สนิทพอสมควรครับ เคยคบกันตอนเรียนที่อังกฤษ


แฟนเก่าว่างั้น


“...ครับ


ทรงโปรดนิ่งกว่าเดิมตอนที่เอ็นดูบอกความสัมพันธ์ครั้งเก่าระหว่างเขากับหม่อมราชวงศ์ภูผา เครื่องหน้าหล่อเหลาของเขาแสดงอาการไม่พอใจชัดเจนจนเอ็นดูต้องลูบหลังมือหนาด้วยปลายนิ้วโป้งเบาๆ


หม่อมราชวงศ์ทรงโปรดเนี่ย ชอบคิดมากและขี้หึงเก่งที่หนึ่งเลย


พี่ไม่ชอบ


ไม่ชอบผมเหรอครับ


ไม่ชอบภูผา


อ่า


เราอย่าไปยุ่งกับมันได้มั้ย


เรียกเขาดีๆ สิคุณ


อือ อย่าไปยุ่งกับไอ้คุณชายภูผาได้มั้ย


เอ็นดูหัวเราะเบาๆ ก่อนจะเม้มปากแล้วผงกศีรษะ ผมไม่เคยยุ่งกับเขาอยู่แล้วครับ


กลัวมันจะมายุ่งกับเรา


คุณหึงเหรอครับ


ใช่ หึงมาก


คำตอบทำเอาเอ็นดูก้มหน้าซ่อนรอยยิ้ม ไม่ใช่แค่ส่งเสียงตอบ แต่ทรงโปรพยักหน้ายืนยันด้วย


ทำให้หายหึงหน่อยได้มั้ย


อะไรกันคุณ หึงเองก็ต้องหายเองได้สิครับ


เราเป็นต้นเหตุ


ผมอยู่เฉยๆ ตั้งแต่แรก


เราน่ารักเกินไป เห็นสายตาไอ้ภูผามั้ย ถ้ามันจับเรากินได้มันคง--”


เสียงทุ้มที่พ่นอารมณ์หึงออกมาเป็นคำพูดขาดหายไปทันทีเมื่อคนผิวขาวแนบริมฝีปากลงบนปากของคนตัวสูง เอ็นดูขยับตัวขึ้นคร่อมร่างทรงโปรดที่นั่งเอนกายอยู่บนโซฟา มือขาวที่ถูกกุมไว้ถูกปล่อยเป็นอิสระ น้องเลยใช้สองฝ่ามือนุ่มประคองโครงหน้าหล่อเหลาของทรงโปรดแทน


ทำให้ให้คนขี้หึงคลายความหึงลงไปหน่อย เอ็นดูไม่รู้วิธีนี้จะได้ผลมากน้อยแค่ไหน แต่การที่แขนแกร่งโอบเอวบางเอาไว้แล้วรัดแน่น...ทำให้เอ็นดูอยากผละกลีบปากตัวเองออกจริงๆ


เอ็นดูแค่ก้มหน้าแนบริมฝีปากไว้เฉยๆ ไม่ได้รุกล้ำหรือขยับบดเบียด แต่เหมือนแค่นี้จะไม่พอใจคนที่เอ็นดูนั่งทับอยู่สักเท่าไหร่ เพราะหลังจากนั้นไม่กี่วินาที ทรงโปรดก็เอียงหน้าปรับองศาให้ริมฝีปากของพวกเขาแนบแน่นกว่าเดิม


แล้วเอ็นดูก็ปล่อยให้เขาเป็นฝ่ายเดินเกมเมื่อปากของคนใต้ร่างขยับเบาๆ ทรงโปรดอ้ากลีบปากครองครองริมฝีปากเอิบอิ่มแล้วดูดจนเกิดเสียง น้องสะดุ้งตัวกระตุก มือนุ่มที่ประคองใบหน้าของทรงโปรดเลื่อนจับไหล่กว้างไว้แน่น สะโพกกลมที่บดเบียดตักแกร่งค่อยๆ ยกหนี พยายามจะดันตัวเองออกแต่ก็ถูกแขนแกร่งล็อกไว้กับตัวแน่น


จะหนีก็หนีไม่ได้ ทั้งที่เป็นคนเริ่มจูบเอง


แต่คงต้องรอให้ทรงโปรดเป็นฝ่ายสิ้นสุด


แล้วจะให้ทำยังไง นอกจาก...ตกอยู่ในอ้อมกอดและรับสัมผัสของคนขี้หึงต่อไปจนกว่าหม่อมราชวงศ์ทรงโปรดจะพอใจ

 



*****




Khun: โปรด

Khun: คุณแม่ให้คนทำความสะอาดห้องน้องทุกวันนะ

Khun: ย้ายไปสวีทกันบนห้องเราดีมั้ย

Khun: หรือว่าจงใจทำให้คนที่ไม่มีแฟนอย่างพี่ตาร้อน

Khun: 5555

Plerng: เกิดอะไรที่บ้านเหรอครับ

Khun: โปรดจูบคู่หมั้นอยู่ในห้องนั่งเล่น

Khun: ดูดดื่มกันน่าดูเลยเพลิง

Plerng: อ่า 55555

Plerng: อีกห้านาทีผมจะถึงบ้านครับพี่คุณ

Plerng: หวังว่าจะทันเห็นช็อตเด็ดนะ











#ทำแบบนี้ขาดอากาศหายใจพอดี








 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6.687K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,948 ความคิดเห็น

  1. #6947 Mupilea (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 มกราคม 2564 / 14:35

    กรี๊ดดดด พี่เพลิงมาเร็วค่ะ!

    #6,947
    0
  2. #6921 Oohmygodddd (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 กันยายน 2563 / 08:41
    กี้ดดดดดดดาดสวกสดสดอมกกกก
    #6,921
    0
  3. #6898 เรดดี้ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2563 / 13:11
    น้องเริ่มก่อนนะครั้งนี้ สุดจะเขิน เค้ามีใจให้กัน บางทีไม่มีอุปสรรคเราก็ปล่อยเวลาผ่านไปเปล่าๆ ไม่ยอมรับกันสักทีแบบนี้
    #6,898
    0
  4. #6892 iamday'seye (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2563 / 00:15
    ตายแล่ววๆๆๆ เขิงงงงง
    #6,892
    0
  5. #6864 FDB88 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2563 / 06:45

    ฮือออ พี่โปรดหึงน้องมากมั้ย น้องก็ยอมพี่โปรดหมดเลยนะ พี่โปรดไม่ต้องหึงน้องแล้ว เดี๋ยวน้องจะพรุนทั้งตัว

    #6,864
    0
  6. #6792 - cherish 。 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2563 / 16:44

    มีตอนไหนที่ทางเราไม่กรี๊ดบ้างนะ คำตอบคือ ไม่มี ! ไม่มีเลยเจ้าค่ะ อี๊ดดดดกก T vT แลงมากนะสองคนเน้ พี่โปรดก็ด้วย ไม่เกรงใจพี่คุณเลย /)—(\

    #6,792
    0
  7. #6775 pang_97s (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2563 / 19:40
    เขินไม่ไหวแล้ววววว กิ้สสสสสสส
    #6,775
    0
  8. #6757 MildYJ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2563 / 09:56
    กรี๊ดดดด ทำไมจะมากันครบบบเลย เขินแทนนน
    #6,757
    0
  9. #6736 IiIingg (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 09:09
    อ้ากกกกกทแทปทปทหมฟ
    #6,736
    0
  10. #6689 soul_hyukjae (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 23:42
    โอ้ยยยยย อิพี่ เบาหน่อยพ่อ

    ห้องนั่งเล่นนะนั่น
    #6,689
    0
  11. #6654 ananarnaaa (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 12:08
    แลงม๊ากกก555555
    #6,654
    0
  12. #6646 Real_qcy (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 18:29
    แม่จะตีหนูแล้วนะเอ็นดู
    #6,646
    0
  13. #6643 rnhaha (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 20:22
    พี๊!!!
    #6,643
    0
  14. #6634 YanisaCH (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 21:30
    อ่าว........
    #6,634
    0
  15. #6607 Thxxt (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 13:11
    คุณพรี่ นั่นห้องนั่งเล่นนะคะ 555555
    #6,607
    0
  16. #6590 tang_thai°°° (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 เมษายน 2563 / 10:46
    ห้องนั่งเล่นนะพี่โปรด ใจเย็นๆเด้อ
    #6,590
    0
  17. #6554 _jppm (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:11
    ว้อย 55555555555555555555555
    #6,554
    0
  18. #6527 ATENNILE (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2562 / 13:52
    5555พี่คุณไม่ต้เงไลน์ คุณโปรดเขาไม่ว่างอ่านหรอกค่ายุ่งอยู่
    #6,527
    0
  19. #6510 Spices_smile (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2562 / 20:34
    เเลงมากกกก
    #6,510
    0
  20. #6494 แพะบยอน❤ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2562 / 15:59
    หะ.. ห้องนั่งเล่น.... เอนดู๊ววววววรู้กกกกกกก
    #6,494
    0
  21. #6471 OumHathai (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2562 / 01:29
    งื้อออ พี่คุณถึงกับแจ้งเตือน 555
    #6,471
    0
  22. #6454 with.yooandyou (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 15:52

    แง้ ไม่คิดว่าน้องจะง้อด้วยวิธีนี้ๆๆๆๆๆ T____T หนูไปนั่งตักพี่เขาได้ไงล่ะลูกกกกกกกกกกก

    #6,454
    0
  23. #6407 SRmonster_18 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2562 / 10:19
    ฮือออออออออออ พวกเค้าจูบกันนนนนนน
    #6,407
    0
  24. #6404 goi_iog (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2562 / 15:14
    โอ้ย....ชอบคู่นี้ เราก็ขาดอากาศหายใจเหมือนกานนนน
    #6,404
    0
  25. #6377 Nuthathai Por (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 00:47

    ทำแบบนี้ก็เข้าทางพี่เค้าเลยอ่ะสิเอ็นดู

    #6,377
    0