{ yaoi } • ทำแบบนี้ขาดอากาศหายใจพอดี (end)

ตอนที่ 8 : 08

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 85,860
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7,623 ครั้ง
    1 ก.ย. 61













08


ไม่มีใครที่ทำให้รู้สึกสับสนเท่าคุณ

 


เสียงล้อรถบดเม็ดหินขึ้นพร้อมเสียงฟ้าร้อง หม่อมราชวงศ์ทรงโปรดเงยหน้ามองท้องฟ้าที่เปลี่ยนจากสีฟ้าสว่างเป็นสีเทา เขาดับเครื่องยนต์ของเบนซ์สีดำหลังจากที่จอดเรียบร้อยแล้ว มือหนาปลดกระดุมสูทออกก่อนโยนมันไว้ที่เบาะข้างๆ ก่อนที่จะก้าวลงจากรถคันหรูของตัวเองที่จอดคู่กับ Lexus สีขาวของคนที่เขาคิดถึง


ร่างสูงสง่าสาวเท้าเหยียบหินกรวด หม่อมราชวงศ์ทรงโปรดไร้ที่ติทุกสัดส่วน เครื่องหน้าหล่อเหลาหนึ่งเดียวของเขาสะดุดตาใครหลายคนให้มาหมายปองอยากเป็นเจ้าของหัวใจ


แต่ทรงโปรดแปลกใจจริงๆ ในเมื่อเขาเพอร์เฟ็กต์ขนาดนี้ ทำไมเอ็นดูถึงยังมีท่าทีเฉยชาใส่แทบทุกครั้ง


รวมทั้งตอนนี้ด้วย


คนตัวสูงสบตากับคนเด็กกว่าที่เหลือบมองทรงโปรดแค่แวบเดียว ก่อนจะหันไปคุยกับเด็กคนหนึ่งในบ้านเด็กกำพร้าแห่งนี้ มือขาวๆ ของน้องลูบผมเด็กที่ร้องไห้สะอื้นงอแง คนผิวขาวย่อตัวนั่งยองเพื่อให้เหลือส่วนสูงเทียบเท่ากับเด็กคนนั้น ท่าทางของเอ็นดูอ่อนโยนกว่าทุกครั้งที่เขาเห็น


น่ารัก น่าเอ็นดูอีกแล้ว


ทรงโปรดได้ยินไม่ค่อยชัดเท่าไหร่ว่าเอ็นดูกำลังพูดอะไรกับเด็กน้อยที่กำลังงอแงอยู่ แต่เด็กคนนั้นพยักหน้ารัวก่อนจะหันหน้ามาทางเขาแล้วยกสองมือที่ถือถุงขนมขึ้นไหว้ ก่อนเดินหนีเข้าไปนั่งในหอประชุมที่มีพี่รหัสของเอ็นดูกำลังอ่านนิทานให้เด็กๆ คนอื่นฟังอยู่


ทำเด็กร้องไห้เหรอ


มาถึงก็หาเรื่องกันเลยเหรอครับ


เจ้าคนน่ารักทำหน้าหงิกตั้งแต่เด็กคนนั้นเดินกลับไป ทำให้ทรงโปรดเกิดความสงสัยขึ้นมาทันทีว่าถ้าอยากได้ความอ่อนโยนจากน้องบ้างต้องร้องไห้งอแงแบบเด็กคนนั้นหรือเปล่า


แต่ก็โตเกินจะร้องไห้แล้วเปล่าวะ เดี๋ยวหาว่าปัญญาอ่อนพอดี


คิดถึง หายไปไหนมา โทรไปก็ไม่รับสาย ไม่ตอบไลน์ ไม่อะไรเลย


ทรงโปรดรัวจนคนฟังกะพริบตาปริบ เขาก้มหน้าเล็กน้อยเพื่อมองสีหน้าของคนตรงหน้า น้องยังหน้ามุ่ยอยู่เลย ไม่รู้ไปโดนใครทำอะไรให้ไม่ถูกใจเข้าหรือเปล่า


ก็รับสายแล้วนี่ครับ ไลน์ก็ตอบแล้วด้วย


หมายถึงเมื่อคืน กับเมื่อเช้าก่อนที่เราจะตอบแชต


คนตัวขาวเงยหน้ามองคนสูงกว่าเล็กน้อยก่อนจะขมวดคิ้ว ทรงโปรดมั่นใจ และสิ่งที่เขามั่นใจต้องไม่ผิดแน่ๆ...เหมือนน้องกำลังมีคำถาม กำลังงอนเขาอยู่


ผมนอนอยู่ครับ อยากพักผ่อนเลยไม่สนใจโทรศัพท์


พยักหน้าตามน้ำคนขี้งอนสักหน่อย ทำให้น้องรู้ว่าเขาเหมือนจะเชื่อในสิ่งที่น้องพูดให้ฟัง ทั้งที่ความจริงทรงโปรดไม่ได้เชื่อเลยแม้แต่นิดเดียว


ตอนพูดไม่สบตา แถมมือที่กุมประสานกันไว้ยังบีบแน่นอีกต่างหาก


เก็บอาการไม่ค่อยอยู่เลยสักครั้ง เขารู้ทันทุกที


นึกยังไงถึงมาทำบุญที่นี่


น้องดูอึดอัดเขาเลยเปลี่ยนเรื่องให้คนตรงหน้าผ่อนคลาย อย่างน้อยก็รู้แล้วแหละว่าเอ็นดูกำลังงอนอะไรเขาอยู่สักอย่าง


มาทุกเดือนอยู่แล้วครับ


รู้จักที่นี่ได้ยังไง


ผมสนิทกับพี่ปันครับ แม่พี่ปันมาที่นี่บ่อย พี่ปันเลยชวนมาทำบุญด้วยกันตั้งแต่ปีหนึ่ง


ดูผิวเผินไอ้เด็กที่เมาแอ๋วันนั้นไม่น่าจะใช่สายนักบุญเท่าไหร่ น่าจะเป็นพวกหนักเข้าผับเน้นแอลกอฮอล์มากกว่า


ดูคนที่ภายนอกไม่ได้จริงๆ


เด็กที่นี่น่าสงสารครับ ผมอยากมาบ่อยๆ ให้พวกเขารู้สึกว่ายังมีคนที่รักเขาอยู่


น่ารัก


ครับ?”


น่ารักไม่พอยังใจดีอีกด้วย


ปกติถ้าโดนเขาต้อนแบบนี้เอ็นดูคงต้องหน้าแดงหรือจมูกแดงไปแล้ว แต่ไม่ น้องแค่ใช้นิ้วชี้ถูปลายจมูกโด่งเบาๆ เงยหน้ามองเขาด้วยสีหน้านิ่งเฉย


งอนอะไรมาวะเนี่ย


คุณมาเพื่อพูดแค่นี้ใช่มั้ยแล้วคนที่เงยหน้ามองเขาด้วยสีหน้านิ่งเมื่อกี้ก็เปลี่ยนเป็นสีหน้าง้ำงอนิดหน่อย ผมจะได้เลิกสนใจคุณแล้วเข้าไปหาเด็กๆ


เดี๋ยวสิทรงโปรดคว้ามือนุ่มๆ ของน้องมากุมเอาไว้ อย่าใจดีแค่กับเด็ก ใจดีกับคนที่กำลังจีบตัวเองด้วย


คุณมีคนใจดีด้วยเยอะแล้วไม่ใช่เหรอครับ


เสียงพึมพำกลับจมูกฟึดฟัดทำให้คิ้วของทรงโปรดเลิกขึ้น อยากจะเค้นถามตรงนี้ว่างอนอะไร เขาทำผิดอะไรหรือเปล่าแต่ร่างสูงก็ยังอดทนใจเย็น


เอ็นดูมีจุดอ่อนอยู่หลายอย่าง


อย่างแรกที่เขาจับจุดอ่อนนั้นได้ก็คือ น้องโกหกไม่เก่งเลยสักนิด


ตะล่อมถามไปเรื่อยๆ เดี๋ยวก็ได้คำตอบที่คาใจแล้ว


ไม่มีใครใจดีกับพี่เลย เข้าใจผิดแล้ว


งั้นคุณก็คงชอบใจดีกับคนอื่น


ชอบจริงๆ เลย ปากจิ้มลิ้มที่ยื่นๆ ยู่ๆ เวลาพูดอะไรออกมาพร้อมกับอารมณ์ไม่พอใจของน้องเนี่ย โคตรจะน่ารัก


เจ้าตัวคงไม่รู้เลยว่าท่าทางของตัวเองตอนนี้ ยิ่งกว่าเด็กที่กำลังร้องไห้งอแงซะอีก


“ใจดีกับเราคนเดียว”


“ไม่จริง เมื่อคืนคุณยังใจดีกับผู้หญิง--เอ้ย ไม่ๆ” คนผิวขาวรีบยกมือข้างหนึ่งปิดปาก เบิกตากว้างก่อนส่ายหน้ารัวไปมาก่อนจะก้มหน้างุด พอหลุดปากพูดออกมาก็ทำท่าจะหมุนตัวเดินหนี แต่คนที่กุมมือไว้กระชับมือไว้แน่นเลยไม่สามารถหนีไปไหนได้


ทรงโปรดก้มหน้ามองคนตัวเล็กที่ตอนนี้หน้าแดงหูแดง เมื่อกี้น้องพูดถึงผู้หญิง และยังพูดถึงเมื่อคืนอีกด้วย คนตัวโตร้องอ้อในใจทันที เมื่อคืนเขาไปงานวันเกิดของพีชที่ผับ และเขาก็เห็นว่าพี่รหัสของเอ็นดูเองก็ไปร่วมงานนี้ด้วยเหมือนกัน


แต่ประเด็นสำคัญมันอยู่ไม่ได้อยู่ที่ว่าเขาเจอใครหรอก เจ้าคนน่ารักขี้งอนนี่มากกว่าที่ทำท่าเหมือนคนหลุดปากพ่นความในใจคำโตออกมา


“เอ็นดู เงยหน้ามองพี่หน่อย”


ถ้าไม่ได้เข้าใจอะไรผิดไปเอง หม่อมราชวงศ์ทรงโปรดพอจะรู้สาเหตุที่น้องบึ้งตึงใส่ ไม่ยอมรับสายเขาตั้งแต่เมื่อคืนแล้วล่ะ


“ผมจะเข้าไปเล่นกับเด็กๆ ต่อแล้วครับ”


“คุยกันก่อน”


“ไม่มีอะไรจะคุยครับ”


“แต่พี่มี”


“ผมไม่มี”


“ปันบอกเหรอว่าพี่ใจดีกับผู้หญิงคนอื่น”


“พี่ปันไม่ได้บอกครับ เขาแค่บังเอิญเห็นคุณอยู่ในผับกับผู้หญิงคนอื่น”


ยิ้มออกเลยว่ะ


คราวนี้เอ็นดูเลิ่กลั่กกว่าเดิม หันซ้ายหันขวาหลังจากพูดจบ ทรงโปรดเดาว่าน้องคงหลุดปากระบายสิ่งที่อยู่ในใจออกมาก่อนจะรู้ตัวว่าตัวเองไม่ควรพูดถึงได้ลนลานแบบนี้


ร่างสูงผงกศีรษะเข้าใจฟีลของคนขี้หึง จะมีอาการหงุดหงิด งุ่นง่าน รำคาญ ไม่อยากรับสายคนที่เป็นต้นเหตุทำให้หึง...น้องคงวุ่นวายใจน่าดู


ดีใจนะเนี่ยที่โดนหึงแบบนี้


“แล้วพี่ปันของเราได้บอกหรือเปล่าว่าพี่ทำอะไรกับผู้หญิงคนนั้นต่อ” พอเห็นน้องวุ่นวายเขาก็ยิ่งแกล้ง


“...พี่ปันบอกแค่ว่า คุณคุยกับผู้หญิงคนนั้น”


คนผิวขาวหลุดปากบอกสาเหตุของอาการทั้งหมดพึมพำเสียงเบา ตอนนี้เอ็นดูยอมเขาแล้ว ในเมื่อหลุดพูดทุกอย่างออกมาหมดขนาดนี้คงปั้นหน้าตึงบอกคนตัวสูงต่อไปว่าไม่ได้เป็นอะไรเขาคงไม่เชื่อ


“แล้วคุณได้ทำอะไรกับผู้หญิงคนนั้นต่อหรือเปล่าล่ะครับ”


คนถามไม่ได้เงยหน้ามอง แต่ก้มหน้ายู่ปาก มือข้างที่ไม่ได้ถูกทรงโปรดกุมก็ยกขึ้นเกาปลายจมูกเบาๆ


แต่ก้มหน้าได้ไม่นานก็ต้องเงยขึ้นเมื่อถูกมือหนาเชยคาง ตาคมมองกลีบปากจิ้มลิ้มที่เม้มแน่น เขาชอบอาการที่แสดงออกถึงความประหม่าของน้อง


ชอบดวงตาเรียวรีกับนัยน์ตาที่วาวฉ่ำประกายระยิบระยับเหมือนได้มองดาวตอนกลางคืน ชอบจมูกโด่งสวยที่มักจะฟึดฟัดเวลาถูกเขาแกล้ง ชอบปากกับแก้มกลมๆ ของน้อง หอมหวาน มีรสชาติ อยากสัมผัสอยากลิ้มลองทุกครั้ง


ชอบน้องจริงๆ ว่ะ


พอตาคมสบกับตาวาววับของคนเด็กกว่า ทรงโปรดเลยค่อยๆ ขยับปากบอกในสิ่งที่เอ็นดูกำลังคาใจ


“ไม่ได้ทำอะไรเลย ผู้หญิงคนนั้นแค่มาถามว่าทำไมข้อมือถึงมีสายสิญจน์...” ปกติทรงโปรดไม่ชอบใส่เครื่องประดับอะไรนอกจากนาฬิกาเพื่อดูเวลา เขาไม่ชอบให้มีอะไรบางอย่างมารุงรังที่ข้อมือ


แต่พอเป็นสายสิญจน์ที่ผูกไว้เพื่อจองตัว เป็นสายสิญจน์ที่เอ็นดูเองก็ถูกผูกเหมือนกัน เขาเลยเต็มใจผูก


“เลยบอกไปว่าผูกข้อมือ...เตรียมหมั้นกับแฟน”


แปะ


“ขี้ตู่อีกแล้ว” คนผิวขาวตีแขนแกร่งของคนโตกว่า ส่งสายตามองค้อนทรงโปรดที่เอาแต่โมเมคนเดียว


“ไม่ได้ขี้ตู่ ก็เป็นแฟนกันแล้วไม่ใช่เหรอ”


“ผมยังไม่ได้เป็นอะไรกับคุณนะครับ”


“เป็นแล้ว”


“ตอนไหนครับ”


“ตั้งแต่ตอนที่เราหึงพี่”


“...”


“หึงพี่วันไหนก็เป็นแฟนวันนั้นแหละ”


“คุณนี่...”


หม่อมราชวงศ์ทรงโปรดหัวเราะออกมาด้วยความเอ็นดู แก้มกลมๆ นิ่มๆ นี่แดงปลั่ง จากที่หน้างอตอนแรกก็เปลี่ยนเป็นกลั้นยิ้มเขิน


“เชื่อที่พี่พูดหรือเปล่า”


“...”


“คราวหลังถ้าสงสัยอะไร โกรธอะไรก็บอกกันหน่อย อย่าหายไปแบบนี้อีก”


“ผมไม่ได้โกรธคุณนะครับ”


“ไม่โกรธแต่หึง”


“แล้วแต่คุณเลยก็แล้วกัน”


หันหน้าหนีให้หลุดจากมือหนาที่จับคางมนอยู่ ทรงโปรดยอมปล่อยคนผิวขาวให้เป็นอิสระเพราะตอนนี้เด็กๆ บางส่วนกำลังมองมาที่พวกเขาถึงแม้จะว่ามีต้นไม้สูงบังอยู่ก็ตาม แต่ก็มีช่องว่างที่สายตาอื่นสามารถมองลอดออกมาได้


“คุณเอาแต่เข้าผับ เปลี่ยนมาเข้าวัดทำบุญบ้างนะครับ”


น้ำเสียงนิ่มนุ่มกับสายตาที่ยังค้อนเขาอยู่ทำเอาหม่อมราชวงศ์ทรงโปรดหัวเราะในลำคอจนไหล่สั่น คนโตกว่าเอื้อมมือขยี้ผมนุ่มเบาๆ ก่อนผละออกเมื่อได้ยินเสียงคนกำลังเดินมาตรงนี้


“ขอโทษที่รบกวนนะคะ น้องเอ็นดูหิวหรือยังคะ พอดีพี่กับคุณภาเพิ่งทำมื้อเที่ยงเมื่อกี้นี้เองค่ะ”


เสียงพี่กาญเจ้าหน้าที่ของบ้านรับเลี้ยงเด็กกำพร้าดังขึ้น เธอพยายามเหยียบก้อนกรวดให้เบาที่สุดเพราะเห็นว่าเอ็นดูกำลังคุยกับแขกอยู่


“ไม่เป็นไรครับพี่กาญ วันนี้คุณป้าเข้าครัวด้วยเหรอครับ” ทรงโปรดมองเจ้าคนน่ารักที่แย้มยิ้มให้คนอื่น


รอยยิ้มสวยๆ เนี่ย สงวนไว้ให้เขาคนเดียวก็ไม่ได้


“คุณภาบอกว่าคันไม้คันมือน่ะค่ะ ก็เลยขอเข้าครัวเอง” คุณภาคือแม่ของปัน คนที่พาเอ็นดูมาหาเด็กๆ ที่นี่ “อ้าว...คุณชายโปรดใช่มั้ยคะ”


ถึงจะหันหลังให้แต่เธอก็จำทรงโปรดได้เป็นอย่างดี คนถูกทักหันหน้าพร้อมส่งรอยยิ้ม ทรงโปรดยกมือสวัสดีคนอายุมากกว่าพร้อมกับส่งยิ้มให้


“สวัสดีครับพี่กาญ”


พอเห็นเขายิ้มทักทายกันเหมือนคนรู้จักเอ็นดูก็เลิกคิ้วสงสัยทันที ยืนมองทรงโปรดกับพี่กาญที่คุยกันว่าไม่ได้เจอกันนาน นู่นนี่นั่นเยอะแยะจนเอ็นดูจับใจความไม่ได้


“น้องเอ็นดูคะ นี่คุณชายทรงโปรด เป็นคนที่บริจาคเงินช่วยเหลือบำรุงตึกนอนและสร้างโรงเรียนให้เด็กที่นี่ค่ะ...แต่เอ เมื่อกี้เห็นยืนคุยกัน น่าจะรู้จักกันอยู่แล้วใช่มั้ยคะ”


ทรงโปรดมองคนที่ทำหน้าเหมือนไม่เชื่อว่าเขาเป็นคนบริจาคเงินช่วยเหลือบ้านกำพร้าที่นี่ น้องยกมือขึ้นเกาหัวเบาๆ เหลือบตามองเขาเล็กน้อยก่อนจะหันไปยิ้มแหยให้พี่กาญ แล้วน้องก็ต้องชะงักเมื่อเสียงทุ้มของคนตัวสูงเปล่งประโยคหนึ่งออกมา


ประโยคที่ทำให้เอ็นดูหน้าแดงก่ำ เขินอายจนอยากแทรกแผ่นดินหนีไปเลย


“ว่าที่คู่หมั้นผมเองครับพี่กาญ”


“จริงเหรอคะ”


“นี่คุณ”


คนพูดลอยหน้าลอยตา ยกยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์จนเอ็นดูไม่อยากมอง ดูท่าทรงโปรดจะมีความสุขมากๆ กับการประกาศให้ใครต่อใครรู้ว่าพวกเขากำลังหมั้นหมายกันเร็วๆ นี้


“พี่ขอแสดงความยินดีด้วยนะคะ น้องเอ็นดูกับคุณชายโปรดเหมาะสมกันจริงๆ เลยค่ะ”


เอ็นดูได้แต่ยิ้มเจื่อน ส่วนทรงโปรดน่ะคลี่ยิ้มกว้างชอบใจไปแล้ว


ก็ปล่อยให้เขาชอบใจต่อไปเถอะ เอ็นดูห้ามไม่ให้เขายิ้มไม่ได้อยู่แล้ว


และอีกอย่าง


สิ่งที่เขาพูด...ก็เป็นความจริงทั้งนั้น




***** 




หม่อมราชวงศ์ทรงโปรดละมือจากงานในบริษัทมาช่วยงานบุญคุณภา ปัน และเอ็นดู ที่บ้านเลี้ยงเด็กกำพร้า หลังจากที่อาหารมื้อเที่ยงสิ้นสุดลง เด็กที่คุ้นเคยกับทรงโปรดก็แทบกรูเข้ามาหา ตะโกนเรียกชื่อ พี่โปรดๆ โบกมือหยอยๆ แย่งกันร้องให้พี่โปรด (ของเด็กๆ) มาเล่นด้วยกัน


ไม่น่าเชื่อว่าทรงโปรดจะรักเด็ก และไม่น่าเชื่อว่าเด็กๆ จะรักทรงโปรดขนาดนี้


เอ็นดูใช้นิ้วชี้เลื่อนภาพบนหน้าจอไอโฟน มันเป็นรูปเมื่อหลายปีก่อนตอนที่ทรงโปรดเข้ามาดูการก่อสร้างบำรุงตึกนอนของเด็กๆ ที่นั่น เขารู้เกี่ยวกับเรื่องอสังหาริมทรัพย์ แน่นอนว่าผู้ชายคนนี้ต้องรู้จักผู้รับเหมาก่อสร้างฝีมือดีๆ ใช่ ทรงโปรดให้ผู้รับเหมาก่อสร้างมารีโนเวทสถานที่รับเลี้ยงเด็กกำพร้าใหม่ทั้งหมด แถมยังมาคุมงานด้วยตัวเองจนมันสำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยดี


ที่เอ็นดูรู้เพราะพี่ปันบอก แล้วก็ดูเหมือนว่าพี่ปันจะไปถามพี่กาญมาอีกทีด้วย


“อิ่มแล้วเหรอ”


คนที่กำลังไถโทรศัพท์อยู่สะดุ้งเล็กน้อย เอ็นดูกำลังเพลินกับการดูรูปเมื่อหลายปีก่อนของคนตรงหน้า มือขาวรีบกดล็อกโทรศัพท์ให้หน้าจอเปลี่ยนเป็นสีดำ กำมันไว้ในมือแน่นแล้วทำเป็นก้มหน้าก้มตาตักน้ำซุปเข้าปาก


เหลือบมองคนตัวโตถึงได้เห็นว่าเขากำลังเลิกคิ้วและใช้ตาคมจ้องมองเอ็นดูอยู่ คนผิวขาวชะงักเล็กน้อย ค่อยๆ ปล่อยช้อนวางลงในถ้วยน้ำซุป


มองแบบนี้ใครจะไปกินลง


“มีอะไรหรือเปล่าคุณ”


เอาแต่จ้องหน้าอยู่ได้


“เราดูอะไรอยู่”


เอ็นดูยกมือขึ้นเกาลำคอขาวเบาๆ ส่ายหน้าแล้วพึมพำตอบ “ดูแชตพี่ปันอยู่ครับ”


“อ่อ อือ”


จู่ๆ ก็ทำขรึมใส่ เอ็นดูตามอารมณ์คนตรงหน้าไม่ทันจริงๆ


ตอนนี้พวกเขาอยู่ที่ห้างในกรุงเทพฯ หลังจากเยี่ยมน้องๆ ที่บ้านเด็กกำพร้าเสร็จ ทรงโปรดก็คะยั้นคะยอให้ไปที่ห้างด้วยกัน แล้วเอ็นดูจะทำอะไรได้...ขนาดขับรถมาคนละคันแท้ๆ ทรงโปรดยังตื๊อให้เขานั่งรถเบนซ์กลับแทน ส่วน Lexus ของตัวเองพี่ปันก็อาสาขับกลับให้


“เป็นอะไรครับ อาหารไม่อร่อยเหรอ”


เพราะใส่ใจเลยถาม เห็นทรงโปรดทำหน้านิ่งตั้งแต่ตอนที่เอ็นดูหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นแล้ว


จากตอนแรกที่หัวใจรู้สึกวูบดิ่งเพราะพี่ปันบอกว่าเห็นทรงโปรดอยู่กับคนอื่นก็กลับมาพองโตอีกครั้งตอนที่เขาอธิบายทุกอย่างให้เอ็นดูฟัง


บอกตามตรงแค่เห็นหน้าหล่อเหลาของเขามือไม้ก็สั่น แข้งขาอ่อนแรง แถมใจยังอ่อนยวบอีกต่างหาก ยิ่งพอเปิดใจฟังเขา ฟังเสียงทุ้มนุ่มของทรงโปรดเอ็นดูยิ่งอาการหนักเข้าไปกันใหญ่


ไม่รู้ว่าแบบนี้เรียกว่าแพ้หมดใจหรือเปล่า


แต่เอ็นดูดีใจจริงๆ ที่เขามาหา ดีใจที่เขาเล่าทุกอย่างแบบไม่ปิดบังอะไร


“เห็นเราเอาแต่สนใจโทรศัพท์”


“...”


“คนในนั้นคงสำคัญกว่าพี่”


เอ็นดูชะงักพลางกัดริมฝีปากเบาๆ ก้มหน้ามองถ้วยน้ำซุปเล็กน้อย จะบอกยังไงดี คนในโทรศัพท์ที่เอ็นดูเพิ่งละสายตาเมื่อกี้ก็คือทรงโปรด


มันหมายความว่า...ทรงโปรดสำคัญสำหรับเอ็นดูใช่มั้ย


“ทำไมคุณคิดมากจังครับ”


“อือ ก็เพิ่งมาคิดมากกับเรานี่แหละ”


“งั้นเลิกคิดไปเถอะครับ ปวดหัวเปล่าๆ”


“เรื่องใจร้ายใส่พี่เนี่ย ถนัดนัก”


เอ็นดูเอียงหน้าเล็กน้อย ขำให้กับอาการงอแงของทรงโปรด มือข้างที่กำโทรศัพท์อยู่ยกขึ้นมา เอ็นดูตั้งโทรศัพท์ให้เห็นช่วงใบหน้าเพื่อสแกนปลดล็อก ก่อนหน้าจอโทรศัพท์จะเด้งหน้าแอพพลิเคชั่นที่เปิดค้างไว้เมื่อกี้ขึ้นมาอีกครั้ง


และมันก็เด้งเป็นรูปถ่ายของทรงโปรด รูปเมื่อหลายปีก่อนที่พี่ปันส่งมา


รูปที่เอ็นดูนั่งมองแล้วยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่คนเดียวจนทรงโปรดคิดว่าเขากำลังคุยกับคนอื่น


“ผมไม่ได้ใจร้ายเลยนะครับ” น้องวางโทรศัพท์ไว้ตรงหน้าทรงโปรด ให้เขาดูว่าเมื่อกี้นี้เอ็นดูกำลังให้ความสำคัญกับรูปภาพของใครอยู่


คนผิวขาวกุมมือไว้บนตัก ก้มหน้าพลางเหลือบตามองคนตัวสูงที่กำลังก้มมองโทรศัพท์ของเอ็นดู น้องคลี่ยิ้มพร้อมกับทรงโปรดที่ยกยิ้มพอดี


“เลิกคิดมากได้แล้วใช่มั้ยครับ”


“เปลี่ยนเป็นหึงคนในรูปแทนได้มั้ย”


“จะหึงตัวเองได้ด้วยเหรอครับ”


“หึงหมด”


แปลกแล้ว...คนอะไรหึงตัวเองได้ด้วย


“แสดงว่าคนในรูปน่าสนใจถึงได้มอง”


“ครับ”


“...”


“ก็...น่าสนใจดี”


เอ็นดูหลบสายตาคมที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ที่เหมือนจะหลงอยู่ในวังวนรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของเขา อยากให้หม่อมราชวงศ์ทรงโปรดช่วยลดความน่ามองลงสักหน่อย อยากให้เขาน่าสนใจน้อยลงกว่านี้


อย่างน้อย หัวใจของเอ็นดูจะได้ไม่เต้นแรงจนเกินไป


อย่างน้อย จะได้มีแรงหายใจทัน


ไม่ใช่เหมือนกับขาดอากาศหายใจเพราะเขาแบบนี้








#ทำแบบนี้ขาดอากาศหายใจพอดี

 

 

 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7.623K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,948 ความคิดเห็น

  1. #6946 Mupilea (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 มกราคม 2564 / 14:05

    ฮะ เฮือกกก หายจัยมะอก

    #6,946
    0
  2. #6897 เรดดี้ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2563 / 11:54
    น้องแพ้พี่เค้าเต็มๆแล้ว ลูกล่อลูกชนเค้าเยอะไปหมด
    #6,897
    0
  3. #6863 FDB88 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2563 / 20:26

    พอเคลียร์แล้วก็ดีแบบนี้แหละเนอะ น้องงอนไม่นานหรอก แล้วอะไรคือหึงตัวเองคะพี่ เกินไปมากเลยพี่โปรด

    #6,863
    0
  4. #6791 - cherish 。 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2563 / 14:54

    เบาได้เบาค่าพี่โปรด ทำแบบนี้เดี๋ยวน้องก็ขาดอากาศหายใจพอดี5555555 เอาจริงก็แอบอยากเห็นน้องเอ็นอ้อนตาพี่เค้าจริงจังเหมือนกันนะ อยากเห็นพี่โปรดล้มทั้งยืน555555 แต่ก็เข้าใจแหละน้องขี้เขิน ให้เวลาน้องนิดนึงค่ะพี่เพราะพี่น่ะแกล้งน้องไม่หยุดเลย !

    #6,791
    0
  5. #6756 MildYJ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2563 / 22:06
    อบอุ่นนน
    #6,756
    0
  6. #6735 IiIingg (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 21:29
    น่ารักอ่ะแงงงงงงง
    #6,735
    0
  7. #6688 soul_hyukjae (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 20:07
    น้องน่ารักมาก งอแงได้น่าเอ็นดูม้าดดด
    #6,688
    0
  8. #6652 ananarnaaa (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 10:19
    แงงงงง น่ารักมากๆๆๆ
    #6,652
    0
  9. #6633 YanisaCH (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 20:05
    เขิ้นนนนนนนนน
    #6,633
    0
  10. #6606 Thxxt (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 13:01
    น้องเอาเลย สู้พี่เค้าบ้างลูก 55555เอาให้คุณพี่เสียอาการไปเรยยย
    #6,606
    0
  11. #6589 tang_thai°°° (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 เมษายน 2563 / 10:00
    ฮืออออ ดดือมากกกหห
    #6,589
    0
  12. #6553 _jppm (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:06
    ขี้หึงทั้งคู่ 55555
    #6,553
    0
  13. #6526 ATENNILE (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2562 / 13:34
    จ้าลูกเราก็ขี้หึงนะจ๊ะ ใจน้อยด้วย 5555 พี่ก็ละมุนเหลือเกินนะคะอ่านไปเขินไป
    #6,526
    0
  14. #6508 Spices_smile (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2562 / 14:39
    น้องเอ่ยยนนนนนหนนกยไบไบกสกทสำยไ
    #6,508
    0
  15. #6453 with.yooandyou (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 12:23
    ยัยน้องน่ารักมากค่ะ ฮือ
    #6,453
    0
  16. #6432 sunmarine (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2562 / 20:57
    อ่อยมา อ่อยกลับไม่โกง เอ็นดูน่ารักมาก
    #6,432
    0
  17. #6376 Nuthathai Por (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2562 / 23:56

    หลงน้องขนาดนี้ไม่ต้องหมั้นแล้วแต่งเลยเถอะ

    #6,376
    0
  18. #6348 BananaLeaf9025 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 21:53
    ยัยน้องงงง น่ารักมากๆเลยลูกกกกก
    #6,348
    0
  19. #6333 yuri_miko (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 21:27
    แงงงงงงงงงงงง น่ารักมาก
    #6,333
    0
  20. #6309 Biekps99 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2562 / 00:12
    น่ารักจังเลย
    #6,309
    0
  21. #6289 Paradai​🌙 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 08:27
    น่ารักมากๆๆ
    #6,289
    0
  22. #6268 iam921 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 17:03
    อยากให้เข้าหอดันแล้วนะเนี่ย​ 5555
    #6,268
    0
  23. #6234 rattanalak44 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2562 / 17:06
    น่ารักอะไรเบอร์นี้
    #6,234
    0
  24. #6205 CallistoJpt (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 18:36
    งื้ออออออออ เอ็นดูน้องเอ็นดู น่ารักจังเลยลูก ว่าแต่คุณชายโปรดไหวไหมคะเจอคำตอบสุดท้ายของน้องเอ็นดูเข้าไป >/////<
    #6,205
    0
  25. #6195 12311232123312 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2562 / 15:16
    น่ารักกกกกกกกก
    #6,195
    0