{ yaoi } • ทำแบบนี้ขาดอากาศหายใจพอดี (end)

ตอนที่ 15 : 15

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 73,218
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5,533 ครั้ง
    28 ก.ย. 61









15


พอได้นึกถึงความสวยงาม

ในหัวก็มีแต่ใบหน้าของคุณ


 


ตอนนี้งานเดินไปเกือบหกสิบเปอร์เซ็นต์แล้วครับคุณชาย ผมคิดว่ายังไงก็สามารถเปิดตัวรีสอร์ตทันปลายปีหน้าแน่นอนครับ


ฝนตกพรำๆ ในช่วงเย็นของเชียงรายกับพื้นดินเฉอะแฉะทำให้เอ็นดูต้องยืนถูปลายรองเท้ากับขอบปูนซีเมนต์เพื่อให้ก้อนดินก้อนหินที่ติดพื้นรองเท้าหลุดออก


ถึงจะจดจ่อกับการขูดดินออกจากรองเท้าแต่หูก็ยังฟังเสียงสนทนาของผู้ชายสองคนที่คุยกับเรื่องความคืบหน้าของงาน


เดินไปตรงเต็นท์คนงานมั้ยครับคุณเอ็นดู ตรงนั้นมีก๊อกน้ำ ล้างรองเท้าได้นะครับ


เอ็นดูเงยหน้าส่งยิ้มให้พี่บอลซึ่งเป็นคนของหม่อมราชวงศ์ทรงโปรดที่ถูกส่งให้มาดูแลรีสอร์ตที่เชียงราย คนผิวขาวเลิกขูดดินออกจากรองเท้า ยิ้มแหยให้ทรงโปรดที่ยืนกางร่มให้อยู่ข้างๆ


เดินได้หรือเปล่าถามด้วยความเป็นห่วงเพราะน้องไม่ทันระวัง เพิ่งเดินเหยียบโคลนเกือบลื่นเมื่อกี้นี้เอง


เอ็นดูคิดว่าเดินตามรอยเท้าพี่บอลกับทรงโปรดแล้วจะปลอดภัยนี่นา ที่ไหนได้ล่ะ ได้โคลนติดรองเท้าเยอะกว่าคนตัวสูงทั้งสองคนอีก


คนผิวขาวผงกศีรษะเบาๆ ก่อนที่หม่อมราชวงศ์ทรงโปรดจะจับหมับเข้าที่ต้นแขน มือซ้ายของคนสูงกว่าถือร่ม มือขวาก็คอยเป็นหลักประคองไม่ให้เอ็นดูลื่นล้ม


เดินลำบากนิดหนึ่งนะครับ พอดีตรงนี้รอทำถนนตอนที่สร้างตัวรีสอร์ตเสร็จแล้วพี่บอลอธิบายตอนที่ทรงโปรดก้าวเท้านำเอ็นดูไปหนึ่งก้าว พี่บอลชี้นิ้วไปทางข้างหน้าที่เป็นบ้านของคนงานก่อสร้าง


ก๊อกน้ำอยู่ข้างหน้าครับคุณชาย


คุณ...ผมเดินเองได้ครับกระซิบบอกคนตัวสูง


อย่าดิ้น เดี๋ยวก็ลื่นอีกเขาก็กระซิบกลับ


จากที่จับต้นแขนเอ็นดูอยู่ดีๆ ตอนนี้ก็เปลี่ยนไปโอบไหล่แล้วรั้งให้อยู่ในอ้อมกอดไปซะแล้ว


เอ็นดูไม่กล้ามองหน้าพี่บอลเลย เพราะเมื่อกี้เห็นว่าพี่เขากลั้นยิ้มด้วย แถมยังเปิดทางให้ทรงโปรดกอดเอ็นดูได้ง่ายขึ้นด้วยการขอร่มไปถือเองอีกต่างหาก ตอนนี้เลยกลายเป็นว่าเอ็นดูตกอยู่ในอ้อมกอดของหม่อมราชวงศ์ทรงโปรดเต็มๆ


เอ็นดูเลยได้แต่จำใจให้เขากอดแล้วพาเดินไปที่ก๊อกน้ำ แต่เพราะทางตรงนี้มันลื่นมากๆ เอ็นดูเลยวางเเขนไว้กับเอวของคนตัวสูง ใช่ หม่อมราชวงศ์ทรงโปรดยกยิ้มพอใจกับท่อนแขนเล็กๆ ที่คล้องเอวเขา คนตัวสูงก้มหน้าลง กระซิบเสียงทุ้มนุ่มใกล้ใบหูของคนผิวขาว


กอดแน่นกว่าที่พี่กอดอีก


เอ็นดูเงยหน้ามองค้อน เกลียดรอยยิ้มมุมปากแสนเจ้าเล่ห์ของคุณชายทรงโปรดจริงๆ นะ ไม่รู้ว่ามีใครเคยบอกหรือเปล่าว่ามันเป็นยิ้มที่เหมือนจะชวนหาเรื่องทุกครั้งที่มองเลย


หาเรื่องชวนให้ยิ้ม ชวนให้ใจสั่นจนต้องก้มหน้าซ่อนแก้มแดงๆ


หิวหรือยังล่ะเรา


นิดหน่อยครับ


เดี๋ยวกลับไปหาอะไรกินที่โรงแรมเลยแล้วกัน


ชะลอเท้าตอนที่เดินมาถึงก๊อกน้ำ เอ็นดูมองซ้ายมองขวา บริเวณเชิงเขาตรงนี้เป็นเต็นท์คนงานก่อสร้างกับบ้านชั่วคราวของผู้รับเหมา สร้างใกล้ๆ กับพื้นที่ของรีสอร์ต จมูกโด่งสวยฟุดฟิดสูดกลิ่นอาหารหอมๆ ที่คนงานก่อสร้างทำเพื่อเป็นมื้อเย็นของวันนี้...เอ็นดูหิวข้าวขึ้นมาทันทีเลย


เอ็นดู นั่งลง


คุณ! ไม่เอาครับ...ลุกขึ้นเลยนะ


ทรงโปรดที่ลงไปนั่งยองใกล้ๆ กับก๊อกน้ำพลางกระตุกมือขาวให้ลงมานั่งบนตักของเขา เอ็นดูส่ายหน้ารัว เป็นฝ่ายดึงคนโตกว่าให้ลุกขึ้นยืน แต่มีเหรอที่หม่อมราชวงศ์ทรงโปรดจะยอม เขาเองก็ส่ายหน้า แถมยังพเยิดหน้าไปทางพี่บอลที่ยืนกางร่มให้


นั่งเร็ว เดี๋ยวพี่บอลยืนรอจนเมื่อยนะ


คุณอ่ะ...”


เร็วๆ เอ็นดู จะได้รีบล้างรองเท้ารีบกลับโรงแรม


ไม่เอาครับ คุณลุกขึ้นมาเลย--เฮ้ย!”


สุดท้ายก็เป็นตัวเองที่ตัวปลิวนั่งจุมปุ๊กบนตักของหม่อมราชวงศ์ทรงโปรด คนตัวสูงเกือบเซล้มเพราะน้องดิ้นขัดขืน แต่เพราะว่าต้นขาแกร่งของทรงโปรดแข็งแรงพอที่จะประคองตัวเองไว้ได้ เอ็นดูกับเขาเลยไม่ล้มลงไปกองบนพื้น


อยู่นิ่งๆ


พอเลยคุณ ผมทำเองได้ครับ


เอ็นดูตีมือหนาเมื่อคนที่ให้ยืมตักนั่งเอื้อมมือทำท่าจะถอดรองเท้าให้ แต่สุดท้ายก็ถูกดุด้วยตาคม เอ็นดูเลยต้องนั่งทำหน้ามู่ทู่ ปล่อยให้คุณชายทรงโปรดถอดรองเท้าราคาแพงของตัวเองออกจากเท้า


คนผิวขาวนั่งมองหม่อมราชวงศ์ทรงโปรดที่จัดการขูดดินโคลนออกจากพื้นรองเท้าให้ทั้งสองข้าง มือหนาจับรองเท้ามาถูขณะที่เปิดให้น้ำไหลออกจากก๊อก คนสูงกว่าขยับหนีละอองน้ำที่กระเด็นโดนเอ็นดู แขนแกร่งของเขาโอบเอวน้องอยู่ด้วย แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ทำให้การทำความสะอาดพื้นรองเท้าเป็นอุปสรรคสำหรับทรงโปรดเลยสักนิด


ลำบากเกินไปมั้ยคุณ


เอ็นดูไม่ได้เบาเหมือนปุยนุ่นสักหน่อย หม่อมราชวงศ์ทรงโปรดยังให้เอ็นดูนั่งทับตักทั้งที่เขายังนั่งยองๆ อยู่


ไม่เห็นจะลำบากตรงไหน


แล้วเมื่อยมั้ยครับ ให้ผมลุกขึ้นดีกว่า


ยกเท้าขึ้นอีกหน่อย เดี๋ยวถุงเท้าจะเปื้อนโคลน


สนใจที่เอ็นดูพูดซะที่ไหน


ในเมื่อทรงโปรดเลือกที่จะเมิน เอ็นดูเลยแกล้งเขาด้วยการทิ้งน้ำหนักตัวลงบนตักไปเต็มๆ...คนตัวสูงเหลือบมองเจ้าเด็กน่ารักที่นั่งลอยหน้าลอยตา ทรงโปรดยกมุมปากก่อนยื่นหน้ากระซิบเบาๆ ให้ได้ยินกันแค่สองคน


เดี๋ยวคืนนี้เจอดี


ไม่เจอดีอะไรทั้งนั้นแหละครับ...เพราะนอนกันคนละห้อง


เอ็นดูกระซิบตอบเบาๆ แถมยังแกล้งเป่าลมใส่ใบหูของทรงโปรดอีกด้วย


คนขี้แกล้งเลยถูกมือหนาตีเข้าที่ต้นขา เอ็นดูจิ๊ปาก ทำหน้ามุ่ยก่อนก้มลงใส่รองเท้าข้างที่ล้างโคลนออกหมดแล้ว


ขอบคุณครับ


เปลี่ยนจากคำขอบคุณเป็นหอมแก้มดีกว่า


คุณนี่จริงๆ เลย


พอรองเท้าข้างที่สองล้างโคลนเสร็จเรียบร้อย เอ็นดูก็รีบหยิบมาสวมแล้วเด้งตัวลุกขึ้นยืนทันที คนผิวขาวฉีกยิ้ม โน้มตัวยื่นมือขวาส่งให้หม่อมราชวงศ์ทรงโปรดพยุงเพื่อลุกขึ้นยืนบ้าง


ถึงกับลุกไม่ขึ้นเลยเหรอคุณ


แค่นี้จิ๊บๆ


ทรงโปรดแข็งแรงจะตาย เอ็นดูนั่งทับไม่กี่นาที...ทำอะไรเขาไม่ได้หรอก


คุณชายกับคุณเอ็นดูรอตรงนี้นะครับ เดี๋ยวผมขับรถมารับ


หม่อมราชวงศ์ทรงโปรดพยักหน้ารับ เอื้อมมือจับด้ามร่มมาถือไว้เอง เอ็นดูพยายามยืนให้พ้นดินโคลนมากที่สุด


ไม่ได้กลัวดินนะ รองเท้าของเอ็นดูจะกลับไปเปื้อนดินอีกครั้งยังได้เลย แต่เอ็นดูกลัวว่าทรงโปรดจะจับเขานั่งลงบนตักแล้วถอดรองเท้าไปล้างโคลนออกให้อีกต่างหาก เจ้าตัวเลยพยายามเลี่ยงๆ โคลนเข้าไว้


คุณไม่อายพี่บอลเหรอครับ


อายอะไร


ก็...ที่คุณล้างรองเท้าให้ผม


น่าอายตรงไหน


คนเด็กกว่าช้อนตามองคนตัวสูง เอ็นดูเอียงหน้าเล็กน้อยก่อนขยับปากเปล่งเสียงนุ่มๆ


คุณเป็นถึงเจ้าของรีสอร์ต ต้องทำเก๊กๆ ขรึมๆ ต่อหน้าลูกน้องไม่ใช่เหรอครับ


แล้วยังไง...” ทรงโปรดหัวเราะเบาๆ


คุณมานั่งล้างรองเท้าให้ผม...ก็ไม่ขรึมกันพอดี


จบประโยคปลายจมูกโด่งของเอ็นดูก็ถูกข้อนิ้วแกร่งบีบเบาๆ น้องยู่ปากยืนกอดอกพลางหันหน้าหนีมือของคนตัวสูง แต่หนียังไงก็หนีไม่พ้น สุดท้ายจมูกของเอ็นดูก็ถูกบีบไว้แบบนั้น


เราอยู่ด้วยจะขรึมไปทำไม


คีพลุคเจ้าของรีสอร์ตไงคุณ


หม่อมราชวงศ์ทรงโปรดส่ายหน้า ยกยิ้มก่อนรั้งเอวคนตัวขาวเข้ามากอด มือหนายกขึ้นยีผมนุ่มเบาๆ คนตัวสูงอาศัยช่วงที่ตรงนี้ไม่มีใครก้มหน้าหอมหัวน้องฟอดใหญ่


คุณ...”


ว่าไงครับ


ขอบคุณนะครับ


ขอบคุณเรื่องอะไรทรงโปรดก้มหน้ามองคนน่ารัก กระตุกยิ้มเมื่อเห็นว่าเอ็นดูไม่ได้ก้มหน้างุดหนีสายตาของเขา


ขอบคุณทุกเรื่องเลยครับ


พี่ก็ขอบคุณเราเหมือนกัน


“...เรื่องอะไรเหรอครับ นี่ๆๆ ห้ามตอบเหมือนผมนะ


ขอบคุณที่รักพี่


ใครรักคุณครับ


เอ็นดูไง


มั่ว...”


เอ็นดูรักพี่โปรดไม่ใช่เหรอ


ม ไม่ใช่นะครับ


อ้าว...”


คุณมั่วเก่งตลอดเลย


เอ็นดูเลิ่กลั่กเหมือนคนถูกจับได้ โชคดีที่พี่บอลขับรถกระบะมารับถึงที่ซะก่อน เจ้าคนตัวขาวเลยพาแก้มกลมๆ ที่เปลี่ยนเป็นสีแดงวิ่งขึ้นรถไปนู่นแล้ว


อือ...ก็ถูกจับได้จริงๆ นั่นแหละ




*****



 

หม่อมราชวงศ์ทรงโปรดมองเอ็นดูที่นั่งตักอาหารมื้อเย็นเข้าปาก


เขาต้องขอบคุณอะไรดีที่ทำให้น้องเปลี่ยนใจยอมมาเชียงรายด้วยกัน


จริงๆ แล้วตอนนี้น้องอยู่ในช่วงเตรียมสอบไฟนอล คนเด็กกว่าตั้งใจจะเก็บตัวอ่านหนังสือแล้วอยู่แต่ในห้อง แต่ก็ถูกทรงโปรดรบเร้าจนได้มาอยู่ที่เชียงรายด้วยกัน


เขาอยากให้น้องพักสมองก่อนสอบ


พรุ่งนี้พี่จะออกไปคุยกับหัวหน้าที่รับเหมาก่อสร้าง เราจะไปด้วยมั้ย


ไปครับ


น้องพยักหน้าหงึกๆ ปากจิ้มลิ้มยังเคี้ยวอาหารจนแก้มป่อง


น่ารักจริงๆ เหมือนกระต่ายตอนกินแครอทเลย


กินข้าวสิคุณ มองอยู่ได้...”


อยากมองทรงโปรดหัวเราะ


เขาชอบเวลาที่เอ็นดูเบ้ปากใส่มันทำให้ดูรั้นๆ ดื้อๆ อยากลองดีกับเขายังไงก็ไม่รู้


ตาคมมองสร้อยข้อมือของน้อง เอ็นดูใส่มันไว้ตลอด และเหมือนว่าที่ส่งให้หม่อมราชวงศ์ทรงคุณซ่อมคราวนั้นสร้อยดูแข็งแรงดีไม่ขาดง่ายเหมือนเมื่อก่อน


ใช่ เพราะว่าตอนที่เขากับน้องจูบกัน...กอดกันแน่นๆ แขนกับมือของพวกเขาพันกันยุ่งไปหมด สร้อยข้อมือของเอ็นดูขูดผิวเนื้อของทรงโปรดจนเลือดซิบก็ยังไม่เห็นว่าสร้อยของน้องจะขาดเหมือนที่ผ่านๆ มาเลยสักครั้ง


ตอนไปดูที่ไซต์งานผมเห็นแบบรีสอร์ตตั้งอยู่ในออฟฟิศน่ะครับทรงโปรดจ้องคนเสียงนุ่ม แบบรีสอร์ตสวยดี...พี่บอลบอกว่าคุณเป็นคนนั่งทำเองเหรอครับ


ทรงโปรดขมวดคิ้วพลางคลายออกแล้วผงกศีรษะเบาๆ ก่อนจะได้เข้าไปสำรวจงานเขาแวะออฟฟิศที่พี่บอลประจำอยู่เพื่อเซ็นเอกสาร เดาว่าเอ็นดูคงเห็นแบบจำลองรีสอร์ตที่ตั้งอยู่กลางออฟฟิศแล้ว...แต่ไม่รู้ว่าเอ็นดูแอบไปคุยกับพี่บอลตอนไหน


ถึงพี่บอลจะมีลูกมีเมียแล้ว แต่คุณชายทรงโปรดก็ไม่อยากให้เอ็นดูคุยกับใครทั้งนั้น


หึงได้มั้ยวะแบบนี้


 ใช่ พี่ทำเอง


แต่เพราะวันนี้น้องน่ารักมาก และเขาชวนน้องมาที่นี่เอง...ฉะนั้นหม่อมราชวงศ์ทรงโปรดเลยพักเรื่องหึงหวงไว้ก่อน


คุณสอนผมทำบ้างได้มั้ย...ผมอยากทำโมเดลบ้านเป็นบ้าง


ทำไมจู่ๆ ถึงอยากทำ


ก็...ผมอยากทำเอาไว้ดูเล่น เวลาไปเดินงานแฟร์แล้วเจอโมเดลบ้านก็ชอบคิดตามตลอดเลยครับ ว่าถ้าวันหนึ่งได้สร้างโมเดลตามแบบในฝันได้ก็คงดี


หม่อมราชวงศ์พยักหน้าเบาๆ


คนอย่างหม่อมหลวงจิรามีวังที่ใหญ่กว่าวังภัสร์ฤทัยตั้งหลายเท่า แถมยังตั้งอยู่ในพื้นที่ที่สงบโอบล้อมไปด้วยธรรมชาติ ไม่น่าเชื่อว่าเอ็นดูจะมีแบบบ้านในฝันที่นอกเหนือจากวังวงศ์ประดิษฐ์ ซึ่งนั่นก็เป็นบ้านในฝันของใครหลายๆ คนอยู่แล้ว


วังวงศ์ประดิษฐ์ยังไม่ใช่บ้านในฝันเหรอ


เอ็นดูชะงักเมื่อเสียงทุ้มกับคำถามของหม่อมราชวงศ์ทรงโปรดดังขึ้น น้องคลี่ยิ้มพลางส่ายหน้า แน่นอนว่าการที่อีกฝ่ายส่ายหน้าทำให้ทรงโปรดเลิกคิ้วสงสัย


ที่นั่นใหญ่ไปครับ


แล้วเราอยากได้บ้านแบบไหน


บ้านเดี่ยวสองชั้นทั่วไปครับ


ทรงโปรดระบายยิ้มเมื่อนึกขนาดบ้านในฝันตามเอ็นดู คนผิวขาวเองก็ยิ้มออกมาก่อนก้มหน้าตักอาหารในจานเข้าปาก


เดี๋ยวกินข้าวเสร็จแล้วผมจะเปิดรูปในอินเตอร์เน็ตให้ดูนะครับ


ได้ แต่ว่าอุปกรณ์ทำโมเดลบ้านอยู่ที่กรุงเทพฯ นะ


อ่า...ที่วังเหรอครับ


เปล่า


“...”


ที่ห้องพี่


จะชวนผมไปห้องคุณหรือไงครับมุมปากของเอ็นดูยกยิ้ม เดี๋ยวนี้เก่งขึ้นเยอะ น้องรู้ทันเขาหลายอย่างแล้ว


ถ้าชวนแล้วเราจะไปหรือเปล่า


คุณชายวางช้อนลงบนจาน ก่อนประสานมือหนาสองข้างไว้ด้วยกันแล้วใช้เป็นที่พักคางของเขา ส่งรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ให้กับคนผิวขาวที่นั่งอยู่ตรงข้าม พอเอ็นดูช้อนตามองน้องก็เขินจนต้องกลั้นยิ้มก้มหน้าซ่อนแก้มสีชมพู


เขาไม่ได้รอเอาคำตอบจากน้องหรอก รายนั้นคงเขินจนพูดไม่ออก แต่จู่ๆ เสียงนุ่มนิ่มที่หม่อมราชวงศ์มักจะตั้งใจฟังทุกครั้งที่ได้ยินก็ดังขึ้น


ไปครับ


ทรงโปรดหัวเราะในลำคอ เขานึกว่าน้องคงตอบว่าไม่ หรือทำเป็นเฉไฉไม่ได้ยินสิ่งที่เขาพูดเมื่อกี้นี้ซะอีก


ไปเพื่อเรียนทำโมเดลบ้านนะครับ ทำไมต้องยิ้มแบบนั้นด้วย


พี่ยิ้มแบบไหน?”


ส่องกระจกเอาสิคุณ


หม่อมราชวงศ์ก็ทำตามที่ว่าที่คู่หมั้นบอก เพราะในห้องอาหารของโรงแรมมีกระจกใสอยู่ พอแสงไฟจากเพดานกระทบโดนมันก็เกิดเป็นเงาสะท้อนเลยพอเป็นกระจกเงาให้คนตัวสูงส่องดูใบหน้าหล่อเหลาของตัวเองได้


พอทรงโปรดเห็นรอยยิ้มของตัวเอง เขาก็ถามเอ็นดูอีกครั้ง


ยิ้มหล่อ?”


เปล่าครับ


ถ้าไม่ใช่แล้วพี่ยิ้มแบบไหน


ยิ้มแบบคนเจ้าชู้


แล้วคนที่บอกว่าเขายิ้มเจ้าชู้ก็คลายยิ้มกว้างเมื่อแก้มกลมๆ ถูกมือหนาบีบ...หม่อมราชวงศ์ทรงโปรดมือหนักจะตาย ใครจะพูดว่าเขาแตะๆ จับๆ นิดเดียวก็เหมือนคนออกแรงบีบให้แหลกคามือแล้ว แต่นั่นกับคนอื่นไง ถ้าเป็นเอ็นดูเขาต้องจับแบบทะนุถนอมเต็มที่


ถนอมแล้วนะ แต่พอปล่อยมือออก แก้มน้องนี่แดงเป็นรอยบีบเลย


เจ็บมั้ยคนตัวสูงเปลี่ยนจากบีบแก้มเป็นใช้นิ้วโป้งแกร่งเกลี่ยตามรอยแดงเบาๆ


ไม่ครับ...” น้องยิ้มตาหยี ส่ายหน้าไปมาแล้วสุดท้ายก็แนบแก้มลงบนฝ่ามือหนาของหม่อมราชวงศ์ทรงโปรด


โคตรจะขี้อ้อน


อือ แบบนี้ไงถึงห้ามใจไม่ค่อยได้...เผลอทำให้น้องมีรอยบนตัวทุกที


แต่คนที่กำลังแนบแก้มบนฝ่ามือหนาอยู่ต้องชะงักเมื่อเสียงริงโทนจากโทรศัพท์ของทรงโปรดดังขึ้น ปากจิ้มลิ้มมุบมิบเล็กน้อยก่อนที่เอ็นดูจะยกแก้มของตัวเองออกจากมือหนาแล้วก้มหน้างุดจัดการกับอาหารที่ตัวเองยังกินไม่เสร็จอีกครั้ง


ส่วนหม่อมราชวงศ์ทรงโปรดน่ะเหรอ เขาก่นด่าคนที่โทรเข้ามาไปหลายคำ กระทั้งเหลือบตามองชื่อของคนที่โทรเข้ามาก็ต้องส่ายหน้าแล้วผ่อนลมหายใจออกมายาวๆ คนตัวสูงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดรับสาย


ถึงแม้ว่าโทรศัพท์จะแนบใบหูเขาแล้ว แต่เชื่อเถอะ ตาคมของคุณชายทรงโปรดละออกจากใบหน้าน่ารักของเอ็นดูไม่ได้เลย


ครับพี่บอล


[ตอนนี้คุณชายพักผ่อนอยู่ใช่มั้ยครับ]


ครับ ผมกำลังกินข้าวอยู่


[ผมขอโทษด้วยนะครับที่ต้องรบกวนเวลาส่วนตัวของคุณชาย แต่ตอนนี้ที่ไซต์งานเกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ]


เสียงพี่บอลหอบหายใจทำให้ทรงโปรดขมวดคิ้ว


มีอะไรครับพี่บอล


และน้ำเสียงทุ้มที่ไม่ได้นุ่มนวลก็ทำให้เอ็นดูเงยหน้าขึ้นมอง


[คนงานก่อสร้างจุดไฟเผาหนังสือพิมพ์ในที่พักครับ แล้วในบ้านก็มียางรถยนต์ด้วย ตอนนี้ไฟลุกถึงตัวรีสอร์ตใกล้ๆ กับที่พักคนงาน เสียหายไปหนึ่งหลังแล้วครับคุณชาย]


แล้วตอนนี้เป็นยังไงบ้างเขาขมวดคิ้ว หม่อมราชวงศ์ทรงโปรดขบกราม


[ยังดับไฟไม่ได้เลยครับคุณชาย ผมให้คนโทรเรียกรถดับเพลิงมาแล้ว แต่บ้านคนงานมียางรถยนต์เยอะมากไฟเลยรุก ตอนนี้กำลังช่วยเอาน้ำมาดับไฟอยู่ครับ]


เกิดอะไรขึ้นเหรอครับเอ็นดูวางช้อนลงบนจาน น้องเงยหน้ามองหม่อมราชวงศ์ทรงโปรดที่ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง


[คนงานที่จุดไฟน่าจะเมายาครับคุณชาย ตอนนี้ผมยังหาตัวมันไม่เจอเลย]


ไม่มีใครเป็นอะไรใช่มั้ยครับ


[ตอนนี้ทุกคนปลอดภัยครับ]


ขอบคุณครับพี่บอล ผมจะไปที่รีสอร์ตเดี๋ยวนี้ครับ


หม่อมราชวงศ์ทรงโปรดกดวางสาย คนตัวสูงที่ขมวดคิ้วแน่นสบตากับคนผิวขาวที่ยืนทำหน้าเครียดไม่แพ้กัน เอ็นดูเลิกคิ้วเชิงถามว่าเกิดอะไรขึ้น ริมฝีปากอวบอิ่มสีชมพูขยับเล็กน้อยคล้ายจะพูดอะไรบางอย่างแต่สุดท้ายน้องก็เม้มปาก


ที่รีสอร์ตไฟไหม้ เดี๋ยวพี่ต้องไปหน้างาน เราอยู่โรงแรมคนเดียวได้ใช่มั้ย


ไฟไหม้เหรอครับ แล้ว...ตอนนี้ไฟดับหรือยังครับ


ยัง แต่พี่บอลเรียกรถดับเพลิงแล้ว


อ่อ...” ดวงตาเรียวรีของเอ็นดูหรี่ลง คนผิวขาวค่อยๆ สาวเท้าเดินมาหยุดอยู่หน้าหม่อมราชวงศ์ทรงโปรด ผมขอไปด้วยได้มั้ยครับ...เผื่อจะช่วยอะไรได้


อยู่โรงแรมดีกว่าเอ็นดู ที่นั่นมันอันตรายมือหนาวางลงบนศีรษะกลมพร้อมกับลูบผมสีน้ำตาลนุ่มเบาๆ


“...”


พี่กลัวว่าเราจะเป็นอะไรไป พี่เป็นห่วงเรา


ผมก็เป็นห่วงคุณเหมือนกันครับ


“...”


“...เป็นห่วงรีสอร์ต แล้วก็คนอื่นๆ ด้วย


มุมปากของคุณชายทรงโปรดยกยิ้มทันที เพราะเป็นครั้งแรกในช่วงเวลาที่มีปัญหาแล้วเขาไม่รู้สึกว่าต้องเผชิญกับปัญหานั้นเพียงลำพัง ทรงโปรดรับรู้ได้ถึงความวุ่นวานใจและเครียดไม่แพ้กันผ่านปลายนิ้วมือเรียวของเอ็นดูที่แตะอยู่บนท่อนแขนแกร่ง


ให้ผมช่วยเหลือคุณบ้างนะครับ


ขอบคุณเอ็นดูจริงๆ


ขอบคุณที่ในเวลาแบบนี้น้องยังไม่ทิ้งกัน


ขอบคุณที่ทำให้รู้ว่าหัวใจของเขาที่ฝากไว้กับเอ็นดู


เขาฝากไว้ถูกคนแล้ว




***** 




คุณบอลเข้าไปในบ้านหลังนั้นยังไม่ออกมาเลยค่ะคุณชาย


พี่บอลเข้าไปทำอะไรครับ


เข้าไปยกแจกันดอกไม้ที่แพงๆ ออกน่ะค่ะ เห็นคุณบอลเคยเล่าให้ฟังว่าคุณชายไปประมูลมาแพง เลยไม่อยากให้มันไหม้ไปกับไฟค่ะคุณชาย


หม่อมราชวงศ์ทรงโปรดอยากทึ้งหัวตัวเอง ตอนนี้เขาไม่ได้สนใจแจกันโบราณที่ไปประมูลมาหลักล้านเลยสักนิด แต่ที่เขาเป็นห่วงมากที่สุดก็คือชีวิตของทุกคน


พอมาถึงไซต์งาน คนแรกที่เขาถามถึงก็คือพี่บอล แต่เลขาฯ ของพี่บอลกลับบอกว่าอีกฝ่ายวิ่งเข้าไปในบ้านหลังที่ถูกไฟไหม้เพื่อเอาของราคาแพงของเขาออกมา ในรีสอร์ตนี้มีบ้านห้าหลังที่สร้างเสร็จและเอาเฟอร์นิเจอร์เข้าไปวางเรียบร้อยแล้ว หนึ่งในนั้นโดนไฟไหม้เพราะตั้งอยู่ใกล้กับบ้านพักคนงานมากที่สุด


รถดับเพลิงยังไม่มาอีกเหรอครับพี่เปิ้ลหันไปถามเลขาฯ ของพี่บอลที่ยืนทำหน้าว้าวุ่น


อีกสิบนาทีจะถึงค่ะคุณชาย


ไม่ทัน...”


ไฟลุกโชนแรงกว่าเดิม ทั้งยังไม่มีวี่แววของพี่บอลเลยสักนิด หม่อมราชวงศ์ทรงโปรดมองซ้าย-ขวา พอเห็นถังน้ำสีดำที่บรรจุน้ำอยู่ก็รีบยกขึ้นมาราดจนเปียกไปทั้งตัว


คุณทำอะไรครับ เอาน้ำมาราดตัวทำไม


คนผิวขาวที่ยืนอยู่ข้างๆ หันมาถามหน้าเครียด เหมือนว่าหม่อมราชวงศ์ทรงโปรดกำลังจะตัดสินใจทำอะไรบางอย่างที่เอ็นดูคาดไม่ถึง


คนตัวสูงจับไหล่แคบของเอ็นดู หม่อมราชวงศ์ทรงโปรดบีบไหล่กลมเบาๆ พลางใช้ตาคมที่แสดงถึงความอ่อนโยนจับจ้องใบหน้าหวานฉ่ำ


รอพี่อยู่ตรงนี้ เข้าใจมั้ยครับ


คุณจะไปไหนเอ็นดูขมวดคิ้วแน่น ยกมือขึ้นจับท่อนแขนแกร่งของทรงโปรดไว้ คุณจะเข้าไปข้างในเหรอครับ


หม่อมราชวงศ์ทรงโปรดพยักหน้า แต่ฉับพลันเอ็นดูกลับสั่นศีรษะรัว


มันอันตราย ผมไม่ให้คุณเข้าไปนะครับ


รอพี่อยู่ตรงนี้ พี่จะรีบออกมา


คุณ!”


หม่อมราชวงศ์ทรงโปรดจูบหน้าผากว่าที่คู่หมั้น เอ็นดูไม่ทันได้พูดอะไรเขาก็ถือถังน้ำที่บรรจุน้ำจนเต็ม สาวเท้าวิ่งเข้าไปในบ้านหลังที่ปกคลุมไปด้วยเพลิงไฟ


เอ็นดูอ้าปากค้าง แทบล้มลงกองบนพื้นเดี๋ยวนั้นเลย...


หม่อมราชวงศ์ทรงโปรดย้ำนักย้ำหนาว่าให้เขารออยู่ในที่ที่ปลอดภัย แต่กลับเป็นเจ้าของร่างสูงเองที่เสี่ยงอันตรายเข้าไปแบบนั้น


ยืนกระวนกระวายใจไม่ถึงนาที เสียงไซเลนของรถดับเพลิงและรถตำรวจก็ร้องดังทั้งบริเวณพร้อมๆ กับร่างของพี่บอลที่หอบเอาแจกันออกมาจากบ้าน เอ็นดูเกือบจะเบาใจแล้วถ้าพี่บอลออกมาพร้อมกับ...คนที่เพิ่งหายเข้าไป


เจ้าหน้าที่ส่วนหนึ่งวิ่งเข้าไปพยุงพี่บอลที่ยิ้มเจื่อน เอ็นดูก้าวเท้าฉับๆ ตามไปติดๆ ตาเรียวรีสำรวจคนของทรงโปรดว่าบาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า แต่พี่บอลส่ายหน้าเหมือนรู้ว่าเอ็นดูกำลังตั้งคำถาม


ผมไม่เป็นอะไรครับคุณ--”


แล้วคุณชายโปรดล่ะครับ


คุณชาย? ทำไมครับ


เขาเข้าไปตามพี่บอลออกมา พี่บอลเห็นเขามั้ยครับ


คนตรงหน้าถูกหิ้วปีกส่ายหน้าพร้อมขมวดคิ้วแน่น นั่นยิ่งทำให้เอ็นดูอยากจะร้องไห้ออกมาเดี๋ยวนั้นเลย คนผิวขาวมองเข้าไปในบ้านก่อนจะหันไปมองรถดับเพลิงที่ต่อสายเตรียมดับไฟ เอ็นดูกำมือแน่น สูดลมหายใจเข้าเต็มปอดก่อนวิ่งฝ่าเพลิงเข้าไปในบ้านพร้อมกับเสียงร้องเรียกของคนที่ยืนอยู่ตรงนั้น


พอเข้ามาแล้วเอ็นดูก็ร้อนผ่าวไปทั้งตัว แสบผิวไปหมด เอ็นดูสำลักควันทั้งๆ ที่ยังเดินเข้ามาไม่ถึงไหน คนผิวขาวในเพลิงไหม้น้ำตาไหลอาบแก้ม ไม่รู้เลยว่าเป็นเพราะแสบตา หรือเพราะหาทรงโปรดไม่เจอ


คุณอยู่ไหน ได้ยินผมมั้ย โอ๊ย!


เอ็นดูล้มลงเมื่ออะไรบางอย่างหล่นทับหลัง มันหนัก และร้อน ร้อนจนแสบ อยากลุกขึ้นแต่ก็ลุกไม่ไหว เขานอนคว่ำอยู่บนพื้นกระเบื้องที่ร้อนพอกัน พยายามคลานหนีแต่ก็ต้องทรุดลงบนพื้นเหมือนเดิมเมื่อตัวเองเกิดสำลักควันไฟ


คุณ...อยู่ไหน


เอ็นดู! เอ็นดู!”


เจ้าของชื่อตาพร่ามัว เอ็นดูได้ยินแต่เสียงทุ้มแสนคุ้นเคยตะโกนออกมา แม้พยายามลืมตามองก็ลำบาก ตอนนี้เอ็นดูแสบตามากจริงๆ


เอ็นดู ลืมตามองพี่


กระทั้งอะไรบางอย่างที่ทับแผ่นหลังถูกยกออก เอ็นดูได้ยินเสียงแต่ทำตามที่ทรงโปรดบอกไม่ได้


คุณ...”


ทรงโปรดพยุงตัวน้องขึ้น สอดแขนแกร่งใต้ท้ายทอย น้ำในกระป๋องที่ถือเข้ามาด้วยถูกราดใส่ตัวของเอ็นดูจนเปียก มือหนาควักน้ำที่เหลือลูบหน้าลูบตาน้อง


อย่าหลับนะครับ เอ็นดู ได้ยินเสียงพี่มั้ย


ทรงโปรดเสียงสั่น เขารีบช้อนตัวน้องแนบอก คนตัวสูงหรี่ตาหลบควันไฟ เขามองหาประตูทางออก และเมื่อเจอแล้วทรงโปรดก็รีบสาวเท้าหลบหลีกไฟที่ลุกโชนออกไปทันที


เอ็นดู อย่าหลับ


พอพ้นเขตอันตราย ทรงโปรดทรุดนั่งบนหญ้า ในอ้อมแขนของเขามีคนผิวขาวที่นอนหมดสติอยู่ มือหนาตบแก้มนุ่มของเอ็นดูเบาๆ ปลุกให้น้องตื่น แต่ไม่ ตอนนี้เอ็นดูหลับลึกจนเขาปลุกไม่ได้


พาคนเจ็บขึ้นรถไปส่งโรงพยาบาลเร็ว


ทรงโปรดไม่รู้แล้วว่านั่นเป็นเสียงของใคร แต่เขาเห็นเตียงหามคนป่วยตรงมาทางนี้


เอ็นดู พี่อยู่นี่แล้วครับ


หม่อมราชวงศ์ทรงโปรดเขย่าตัวเอ็นดู แต่น้องหลับไม่ตอบสนองอะไรสักอย่าง


คนตัวสูงแนบหน้าลงบนหน้าผากของคนที่หมดสติ เขารู้สึกว่าขอบตาของตัวเองมันร้อนผ่าวและปวดหนึบ...และรู้ตัวอีกทีก็ตอนที่น้ำจากดวงตาไหลหยดลงบนแก้มกลมของน้อง


เอ็นดู ตื่นเถอะ พี่โปรดอยู่นี่แล้ว


ในชีวิตนี้หม่อมราชวงศ์ทรงโปรดไม่เคยเสียน้ำตาให้ใคร


เด็กดี...ลืมตามองพี่โปรดหน่อยสิครับ


แต่ตอนนี้...ทรงโปรดเสียน้ำตาให้กับเด็กที่นอนหน้าซีดตัวร้อนผ่าวในอ้อมกอด


น้ำตาของหม่อมราชวงศ์ทรงโปรด มีไว้ร้องไห้กับเรื่องของเอ็นดูเท่านั้น


คุณชาย อุ้มน้องขึ้นเตียงไปส่งโรงพยาบาลเร็วชาวบ้านสะกิดไหล่


ทรงโปรดพยักหน้า เขาค่อยๆ อุ้มน้องขึ้นไปนอนบนเตียงเล็กๆ สำหรับแบกคนป่วย รัดนิรภัยอย่างดีเพื่อไม่น้องกลิ้งตกลงมา มือหนาจับมือขาวไว้แน่น


ทรงโปรดไม่สนอะไรแล้ว ไม่สนว่ารีสอร์ตจะไหม้กี่หลัง เสียหายเท่าไหร่


เขาสนใจแต่เอ็นดูเท่านั้น


เอ็นดู...พี่โปรดรักเอ็นดูนะครับทรงโปรดสาวเท้าพลางก้มหน้าแนบริมฝีปากลงบนแก้มขาวขณะที่ชาวบ้านกำลังช่วยหามเอ็นดูขึ้นรถ


เขารักเอ็นดูมาก


รักมากจนคิดว่าชีวิตนี้ทรงโปรดคงขาดเอ็นดูไปไม่ได้







#ทำแบบนี้ขาดอากาศหายใจพอดี 

 

 

 

 

 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5.533K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,948 ความคิดเห็น

  1. #6907 เรดดี้ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2563 / 23:02
    เข้าใจความเป็นห่วง นาทีนั้นไม่ทันคิดอะไรหรอก ฮือ ขอให้น้องปลอดภัย
    #6,907
    0
  2. #6870 FDB88 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2563 / 13:19

    ลูกกก เข้าไปทำไมมม เป็นห่วงพี่เขามากแต่หนูต้องดูแลตัวเองด้วยนะลูก พี่โปรดอย่าร้องไห้พี่โปรดต้องอยู่กับน้อง พี่โปรดต้องเข้มแข็งนะน้องต้องไม่เป็นอะไร

    #6,870
    0
  3. #6855 View_Aranya (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2563 / 22:12
    ถ้าเปลี่ยนเรียน คุณ ผม เป็นหนูกับพี่โปรด จะดีกว่านี้อีกมากกกกก
    #6,855
    0
  4. #6798 - cherish 。 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2563 / 00:51

    เหมือนคุณไรท์รู้ ทางเราเคยบอกกรี๊ดมาทุกตอน มีตอนไหนไม่กรี๊ดมั้ย นี่งัย โดนเข้าไป เหมือนหมัดฮุกเข้าท้อง จุก ๆ น้ำตาร่วงไปเลย ตื่นเร็ว ๆ ลูกเอ็นดู พี่โปรดร้องไห้แล้ว พี่ก็ด๊วย T_____T

    #6,798
    0
  5. #6763 MildYJ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 10:02
    กอดๆคุณชาย น้องไม่เป็นอะไรแน่นอนน
    #6,763
    0
  6. #6743 IiIingg (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 15:26
    น้องอย่าเปนอะไรนะ;-;
    #6,743
    0
  7. #6723 18326 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2563 / 20:20
    ความรักทำให้คนขาดสติ
    #6,723
    0
  8. #6717 22223 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2563 / 10:32

    วิ่งเข้าไปทำไมอ่ะ ช่วยอะไรก็ไม่ได้แถมยังเป็นภาระเขาอีก เอ็นดูเอ้ย

    #6,717
    0
  9. #6680 taepeach (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 23:22
    ไม่มีสติ
    #6,680
    0
  10. #6658 ananarnaaa (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 15:16
    แงงงง น้องค้าบ
    #6,658
    0
  11. #6640 YanisaCH (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 23:53
    อย่าเป็นอะไรนะ!
    #6,640
    0
  12. #6596 tang_thai°°° (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 10:51
    นังคนงานคนนั้น
    #6,596
    0
  13. #6560 _jppm (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:16
    แง น้องงงง หายไวๆนะคะ
    #6,560
    0
  14. #6516 Spices_smile (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2562 / 09:47
    น้องต้องไม่เป็นไรครับ พี่โปรดใจเย็นๆๆ
    #6,516
    0
  15. #6461 with.yooandyou (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 23:25
    น้องเอ็นดูอย่าเป็นอะไรเลยน้า ;_;
    #6,461
    0
  16. #6384 Nuthathai Por (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 21:58

    อย่าเป็นอะไรนะครับคนดี

    #6,384
    0
  17. #6360 notejb (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2562 / 20:01
    ไม่นะ ไม่เอาแบบนี้ น้องตื่นมาเร็วลูก
    #6,360
    0
  18. #6339 yuri_miko (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 09:21
    แงงงงงงงง ยัยน้อง
    #6,339
    0
  19. #6316 Biekps99 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2562 / 15:24
    น้ำตาไหลแบบไม่รู้ตัวเลย
    #6,316
    0
  20. #6275 iam921 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 กันยายน 2562 / 15:01
    น้องอย่าเป็นอะไรไปนะ
    #6,275
    0
  21. #6240 rattanalak44 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 10:19
    น้องอย่าเป็นรัยนะ
    #6,240
    0
  22. #6215 CallistoJpt (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2562 / 20:06
    น้องเอ็นดู ฟื้นเร็วๆนะพี่โปรดใจจะขาดแล้ว
    #6,215
    0
  23. #6143 dbsgsjg7 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 00:01
    น้องงงงงงงงงงงงง เข้าไปทั้งๆที่ไม่ป้องกันตัวแบบนั้นได้ยังไงลูกก
    #6,143
    0
  24. #6136 JongjitSriyan (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 10:47
    ยัยเด็กดื้อ ห้ามเป็นอะไรนะ
    #6,136
    0
  25. #6095 khunsom08 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2562 / 21:13
    ฮือๆ สงสารน้อง
    #6,095
    0