{ yaoi } • ทำแบบนี้ขาดอากาศหายใจพอดี (end)

ตอนที่ 13 : 13

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 73,126
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6,488 ครั้ง
    20 ก.ย. 61






13


โลกนี้ไม่ต้องมีพระอาทิตย์ก็ได้นะ

เพราะแค่มีคุณโลกทั้งใบก็สดใสแล้ว


 

หัวข้อ: รอยคิสมาร์กจะหายภายในกี่วัน (18+)

พอดีพรุ่งนี้จะต้องไปทำงานนอกสถานที่ค่ะ แต่เมื่อคืนแฟนดันทำรอยไว้ที่คออ่า T^T

อยากรู้ว่ารอยมันจะหายภายในกี่วันเหรอคะ แล้วๆๆ มีวิธีอะไรที่จะลบรอยได้มั้ยคะ

ปล. ตอนนี้รอยชัดมาก (รูปอยู่ด้านล่างนะคะT^T)


~ความคิดเห็นที่1

คอนซีลเลอร์ก็ปกปิดได้นะคะ แต่ต้องเลือกสีที่เข้ากับสีผิว ไม่งั้นคอลอยแน่


~ความคิดเห็นที่2

อุ๊ปปปส์!


~ความคิดเห็นที่3

เอาเหรียญขูดครับ


~ความคิดเห็นที่4

จริงๆ เอาว่านหางจระเข้ทาก็ได้นะ แล้วเอาผ้าเช็ดออก แต่มันจะหายช้า ตามคห.บนก็ได้นะ ไม่เคยลองแต่เห็นเพื่อนทำ ออกนิดเดียวเองอ่ะค่ะ ._.

 


ขมวดคิ้วหน้ายุ่ง แล้วสุดท้ายก็ถอนหายใจออกมาแรงๆ



เอ็นดูเลิกเสิร์ชหาวิธีลบรอยจูบในอินเตอร์เน็ต เปลี่ยนมานั่งนวดขมับตัวเองแทน เขาชะเง้อคอมองรอยจ้ำแดงๆ ที่อยู่บนคอ มองรอยผ่านกระจกหน้าจอโทรศัพท์แล้วก็ต้องถอนหายใจออกมาอีกครั้ง


ความจริงมันควรจะหายได้แล้ว แต่คุณชายทรงโปรดดันมาเติมรอยให้ชัดเจนมากขึ้นไปอีก


เอ็นดูนอนซมกับรสรักร้อนฉ่าที่เขามอบให้เมื่อสามวันก่อน นอนเมื่อยตัวอยู่หนึ่งวันเต็มๆ ปวดจนไม่อยากขยับไปไหนและสุดท้ายก็ต้องขาดเรียน


แต่ก็มีคุณชายเขาคอยดูแลตลอด


และตอนนี้คนที่เป็นสาเหตุของรอยจูบนี้ก็นั่งทำหน้าระรื่นชื่นใจอยู่ข้างๆ เอ็นดูนี่แหละ


ดูสิ ยังกล้ามายิ้มกริ่มใส่อีก


ไม่รู้ว่าคุณชายทรงโปรดไปเอาเรี่ยวแรงมาจากไหน คืนนั้น...คนตัวสูงพักยกบนโซฟาได้แค่สิบนาที ก็อุ้มร่างของเอ็นดูไปล้างตัวในห้องน้ำ อือ นั่นแหละ คุณชายทรงโปรดไม่ปล่อยให้เอ็นดูอาบน้ำดีๆ หรอก


แทนที่จะจบแค่นั้น แต่ไม่ หม่อมราชวงศ์ทรงโปรดต่อที่แพนทรี่ โต๊ะกินข้าว กลับมาที่เตียงนอน...แล้วจบที่พรมปูพื้นผืนสีน้ำตาล


“อาหารไม่อร่อยเหรอ”


อ้อ ลืมบอก เช้าวันนี้หม่อมราชวงศ์ทรงโปรดเข้าครัวทำอาหารเองด้วย


“อร่อยครับ”


“ดูทำหน้า...” คนสูงกว่าเอียงหน้าหรี่ตามอง


เอ็นดูเลยเงยมองคนตัวสูงที่นั่งอยู่ข้างๆ บ้าง ทรงโปรดพาดแขนโอบไหล่แคบ ระยะใกล้ชิดกันขนาดนี้สาบานสิว่าคุณชายทรงโปรดมองไม่เห็น...ว่าเอ็นดูกำลังเสิร์ชหาอะไรในโทรศัพท์ทั้งๆ ที่เขาก็ชะโงกหน้ามอง


“ผมบอกคุณแล้วใช่มั้ยครับ”


“อือ...” เขาครางรับ “บอกว่าอะไร?”


แล้วก็ทำเป็นแกล้งลืม


“พรุ่งนี้ผมต้องไปงานเลี้ยงกับคุณแม่ไงครับ”


“อือ”


“แล้วคุณมาทำแบบนี้ได้ยังไง” นิ้วชี้ลำคอขาวที่มีรอยช้ำตัดสีผิวขาวๆ


เอ็นดูไม่รู้ว่าคนปกติชอบทำรอยบนตัวตรงจุดไหนบ้าง แต่หม่อมราชวงศ์ทรงโปรดไม่ทำแค่ที่คอ เขากลับเพิ่มรอยที่สันกรามด้านขวา ใต้คาง และจุดใกล้ๆ ติ่งหู แถมยังมีอีกสาม-สี่รอยที่เห็นชัดตรงลำคอจนเอ็นดูไม่รู้แล้วว่าจะหาวิธีอะไรมาปกปิดได้


โทษทรงโปรดคนเดียวไม่ถูกหรอก


เพราะเอ็นดูเต็มใจให้ทำรอยไว้เอง


รอยพวกนี้มันกระทบกันชีวิตประจำวันของเอ็นดูพอสมควร เพราะอย่างวันนี้ที่ไปเรียน เอ็นดูก็ถูกมองด้วยสายตาแปลกๆ ถูกมองจนทนไม่ไหวเลยต้องกลั้นใจหยิบผ้าพันคอที่เตรียมไว้ขึ้นมาพันรอบลำคอ


แล้ววันพรุ่งนี้เอ็นดูต้องไปงานเลี้ยงกับคุณแม่ ถึงจะแต่งตัวเรียบร้อย ใส่สูทผูกเนกไท แต่เชื่อเถอะ...ยังไงก็เห็นรอยจูบอยู่ดี


“ไม่เห็นเป็นไรเลย ใครๆ เขาก็รู้ทั้งนั้นว่าเราจะหมั้นกับพี่เดือนหน้า”


“หมั้นแล้วเกี่ยวอะไรกับรอยครับ”


คุณชายตัวสูงหัวเราะจนไหล่สั่น


“พรุ่งนี้คนต้องมองเยอะแน่ๆ เลย”


“ไม่ต้องไปไง”


“ครับ?”


“บอกคุณแม่ดีๆ ว่าเราไปไม่ได้ ท่านไม่บังคับหรอก”


“คุณพูดง่าย”


“คุยให้มั้ยล่ะ”


“คุยกับคุณแม่ยังไงก็ได้ครับ แต่กับคุณหญิงป้า...”


“อือ นั่นแหละ เดี๋ยวคุยให้”


ทรงโปรดไหวไหล่ ทุกอย่างที่เขาพูดออกง่ายดูง่ายดายไปหมด แต่เอาเถอะ...เอ็นดูก็ไม่อยากไปงานเลี้ยงทั้งที่ตัวเองยังไม่พร้อมแบบอยู่แล้ว เลยพยักหน้ายอมให้ทรงโปรดจัดการเรื่องงานของเย็นพรุ่งนี้แทน


“แต่ที่หลังอย่าทำแบบนี้อีกนะครับ”


“อย่าทำอะไร” คนตัวสูงเอียงหน้าถาม เลิกคิ้วเหมือนไม่รู้ว่าตัวเองทำอะไรไว้บ้าง เอ็นดูเลยชี้นิ้วไปที่รอยอีกครั้ง หน้ามุ่ยเปล่งเสียงอ้อมแอ้มบอกเขา


“ห้ามทำรอยที่คออีกนะครับ”


“อือ...” หม่อมราชวงศ์ทรงโปรดจ้องเอ็นดูด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ เป็นสายตาที่เอ็นดูเกลียดที่สุดเลย


เกลียดแต่ก็...รู้สึกดีที่ถูกมองแบบนี้


“นี่คุณ ไม่ต้องมาทำหน้าแบบนี้เลย ห้ามก็คือห้ามนะครับ”


“ได้ เดี๋ยวไปทำที่อื่นแทน”


!!!


“บนตัวเรามีพื้นที่ให้ฝากรอยอีกเยอะ”


“คุณ!


เอ็นดูร้องเสียงหลงเมื่อถูกร่างสูงขึ้นคร่อม และสุดท้ายก็พ่ายแพ้ตอนที่จมูกโด่งฝังลงบนแก้มกลม


เอ็นดูเบื่อเขาที่สุดเลย


เบื่อที่ชอบมาทำให้รู้สึกตัวร้อนหน้าแดง เขินตัวม้วน


เบื่อที่ควบคุมความรู้สึกของตัวเองไม่ได้สักครั้งที่อยู่ใกล้เขา


เบื่อที่เผลอไผลไปกับจูบหวานฉ่ำของหม่อมราชวงศ์ทรงโปรด เบื่อ...แต่ก็โหยหาแต่อ้อมกอดของเขาเพียงคนเดียว ดูย้อนแย้งดี แต่...อือ เอ็นดูเป็นแบบนั้นแหละ



*****



 

[แล้วนี่คุณได้กินข้าวหรือยังครับ]


“ทำธุระก่อน เดี๋ยวแวะกินใกล้ๆ คอนโด”


[คุณ มันไม่ได้สำคัญขนาดนั้นนะครับ กินข้าวก่อนแล้วค่อยไปหาคุณแม่ก็ได้]


“พี่มาถึงแล้ว ถึงเวลานัดพอดีด้วย”


[ทำไมไม่บอกก่อนล่ะครับ ผมนึกว่าคุณจะโทรไปคุยซะอีก]


ทรงโปรดอมยิ้มให้กับเสียงงุ้งงิ้งของน้องที่ดังผ่านโทรศัพท์ เขากำลังนึกภาพตามเสียง ป่านนี้เอ็นดูคงจะทำหน้ามุ่ยปากยู่อยู่แน่ๆ


ก็เขาเล่นบุกมาถึงโรงแรมที่คุณแม่ของน้องพักอยู่นี่น่ะสิ


“แค่นี้ก่อนนะเอ็นดู คุณแม่เรามาแล้ว”


[อ่า โอเครับ]


ทรงโปรดไม่ได้กดตัดสายแต่เขาเก็บโทรศัพท์ใส่ไว้ในกระเป๋ากางเกงในตอนที่ร่างเพรียวสง่างามเดินตรงมาทางเขา ทรงโปรดยกมือไหว้อดีตนางงามที่ฉีกยิ้มมาแต่ไกล


ดอกไม้ช่อใหญ่ที่ทรงโปรดตั้งใจเลือกถูกยื่นให้คุณแม่ของน้อง มันเป็นกุหลาบขาวที่ทรงโปรดขับรถวนหาแทบทั่วทั้งกรุงเทพฯ เพื่อเอามาเยี่ยมผู้ใหญ่ ใช่ มันคือดอกกุหลาบที่อดีตนางงามอย่างคุณแอ้ นภัสรา วงศ์ประดิษฐ์ เคยให้นิยามไว้บนเวทีการประกวด Miss Universe ที่อเมริกาเมื่อหลายสิบปีก่อน


คุณแม่น้องเอ็นดูยิ้มกว้าง ดวงตาคู่สวยมองกุหลาบขาวในมือหม่อมราชวงศ์ทรงโปรดก่อนยื่นมือออกไปรับ


“ขอบใจจ้ะชายโปรด เวลาเห็นดอกกุหลาบแม่นึกถึงตอนที่ยืนอยู่บนเวทีตลอดเลย”


อดีตนางงามจูบดอกกุหลาบเบาๆ “แต่มันก็ย้ำให้รู้ว่าแม่แก่แล้ว”


“ไม่เลยครับ คุณแม่ยังดูสวยอยู่ตลอดเวลา”


“ปากหวานจริงนะชายโปรด...ว่าแต่มาหาแม่ถึงโรงแรมมีเรื่องอะไรหรือเปล่าคะ”


“เรื่องน้องครับ” ทรงโปรดผายมือให้คุณแม่ของน้องนั่งลงบนโซฟา “พรุ่งนี้เอ็นดูไม่สะดวกไปงานเลี้ยงครับคุณแม่”


“ทำไมล่ะจ๊ะ เอ็นดูมีปัญหาอะไรหรือเปล่า”


ตั้งแต่มาถึงกรุงเทพฯ คุณนภัสราก็ยังไม่ได้ไปหาลูกชายสุดที่รักเพราะมัวแต่ยุ่งเรื่องที่พักและต้องคอยดูแลคุณหญิงลักขณาที่อยากจะซื้อชุดราตรีใหม่ทั้งๆ ที่ชุดเดิมสั่งตัดเสร็จแล้ว เลยต้องเหนื่อยไปเดินห้างเป็นเพื่อนพี่สาวของสามี แถมยังไม่ได้อะไรติดมือกลับมาเพราะหม่อมราชวงศ์ลักขณาเกิดเปลี่ยนใจอยากใส่ชุดเดิม


“น้องไม่สะดวกครับคุณแม่”


“อืม...ไม่พร้อมยังเอ่ย ไม่สบายหรือว่า...”


“น้องไม่สะดวกออกงานเพราะร่างกายไม่พร้อมครับ” ทรงโปรดสบตาเรียวสวยของอดีตนางงามที่นั่งทำหน้าลุ้นว่าเขาจะพูดอะไรออกมา


เธอถอนหายใจก่อนยกมือขึ้นตบบ่าหม่อมราชวงศ์ทรงโปรด ชายหนุ่มคลี่ยิ้มเมื่อคุณแม่ของน้องส่งสายตาเหมือนคนรู้กัน


“มีอะไรพูดกับแม่ตรงๆ ได้เลยจ้ะชายโปรด”


“ผมกับน้องเล่นกันแรงไปหน่อยครับ”


“...”


“เอ็นดูกลัวว่าถ้าไปงานเลี้ยงทั้งๆ ที่ตัวยังมีรอย...กลัวจะถูกคนอื่นมองไม่ดีครับ”


คุณชายทรงโปรดสังเกตอาการของผู้หญิงตรงหน้า คุณแม่ของน้องนั่งนิ่งแถมแก้มสองข้างยังขึ้นสีแดงอีกต่างหาก ท่านเม้มปากสีแดงสดเล็กน้อย กระแอมไอก่อนยกมือพัดลมใส่หน้าเบาๆ


“โอเคจ้ะ แม่เข้าใจวัยรุ่น”


“ขอบคุณครับ” หม่อมราชวงศ์ทรงโปรดยกมือไหว้


“ไม่ไปงานเลี้ยงก็ไม่เป็นไรจ๊ะ...ไว้เดี๋ยวแม่จะโทรคุยกับน้องอีกที”


“ผมต้องบอกคุณหญิงป้าด้วยมั้ยครับ”


“ไม่เป็นไรๆ เดี๋ยวแม่จัดการให้เอง ดีแล้วที่ชายโปรดมาบอกตรงๆ...แม่จะได้เบาใจ ตอนแรกก็นึกว่าเอ็นดูไม่สบายแล้วงอแงไม่ยอมไปหาหมอซะอีก” อดีตนางงามกลั้นยิ้มเขิน เธอตีความคำว่าเล่นของทรงโปรดออก


เช่นเดียวกับทรงโปรดที่นั่งคลี่ยิ้มก่อนเหลือบมองกระเป๋ากางเกงที่สั่นรัวเพราะโทรศัพท์ เขาเลยล้วงมือหยิบมันออกมาดูแบบผ่านๆ แล้วก็ต้องระบายยิ้มกว้างเมื่อเห็นว่าต้นเหตุที่ทำให้โทรศัพท์สั่นก็คือลูกชายของคุณนภัสรานี่เอง


N-Doo: คุณ เป็นยังไงบ้างครับ

N-Doo: ตอนนี้ฝนตกหนักนะครับ เมื่อกี้ผมออกมาดูหน้าคอนโด เหมือนน้ำจะท่วมด้วย

N-Doo: ถ้าเกิดว่าที่โรงแรมน้ำท่วมเหมือนกัน คุณให้ผมไปรับได้นะครับ

 

“ถ้าอย่างนั้นผมขอตัวกลับก่อนนะครับ”


“เชิญจ้ะๆ ขับรถดีๆ นะชายโปรด”


“ขอบคุณครับคุณแม่” ทรงโปรดยกมือไหว้คุณนภัสราอีกครั้งก่อนเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋ากางเกงเหมือนเดิม


“ฝากเอ็นดูด้วยนะชายโปรด แม่มีลูกชายคนเดียว”


“ครับคุณแม่ ผมจะดูแลน้องอย่างดีเลยครับ”


เรื่องดูแลเอ็นดูเนี่ย ไว้ใจเขาได้เลย

 

“คุณแม่แค่โทรมาถามครับว่าโอเคดีหรือเปล่า...นี่คุณไปคุยกับคุณแม่ว่ายังไงเหรอครับ”


[คุยแบบที่ผู้ใหญ่คุยกัน]


เอ็นดูทำยู่ปากใส่คนที่นอนยิ้มให้ผ่านหน้าจอโทรศัพท์ หม่อมราชวงศ์ทรงโปรดเพิ่งเคลียร์งานเสร็จเลยมานั่งๆ นอนๆ อยู่บนเตียง ตอนแรกก็โทรคุยกันดีๆ อยู่หรอก แต่รายนั้นงอแงอยากเห็นหน้าเอ็นดู เขาเลยต้องยอมเปิดกล้องทั้งที่ยังแปรงฟันไม่เสร็จเลยด้วยซ้ำ


เอ็นดูเดินออกจากห้องน้ำหลังจากที่จัดการเรื่องสุขภาพปากของตัวเองเสร็จแล้ว มือนุ่มขยับผ้าขนหนูผืนขาวที่วางอยู่บนศีรษะเบาๆ ซับเอาน้ำออกจากเส้นผมสีน้ำตาล


[อย่าทำหน้างอสิ]


“ดูคุณตอบสิครับ”


ทรงโปรดหัวเราะกลั้ว...ไม่รู้ว่าเป็นโรคจิตหรือไงถึงได้ชอบแกล้งเอ็นดู


[บอกคุณแม่เราไปว่าพี่เล่นกับเราแรงไปหน่อย]


“เล่นอะไรครับ”


“เล่นจ้ำจี้”


“นี่คุณอย่าพูดเล่นนะครับ” ขมวดคิ้วแน่นเมื่อทรงโปรดหลับตาแถมมุมปากยังยกยิ้มกรุ่มกริ่ม


[ไม่ได้พูดเล่น]


ยืนอมลมจนแก้มป่อง เอ็นดูอยากจะตัดสายทิ้งแล้ววิ่งไปร้องไห้ใส่หมอนตอนนี้เลยจริงๆ หน้าตาของทรงโปรดบ่งบอกว่าเขาไม่ได้พูดเล่นเลยสักนิด


คนผิวขาวเลยรีบวิ่งเข้าห้องแล้วล้มตัวลงบนเตียง เอ็นดูก้มหน้าซุกหมอนใบใหญ่  ร้องฮือออกมาเมื่อได้ยินเสียงหัวเราะของคนในสาย


ตั้งแต่คุยกันมา...หม่อมราชวงศ์ทรงโปรดไม่เคยโกหกเอ็นดูเลยสักครั้ง เขาขี้แกล้ง เจ้าเล่ห์ก็จริง แต่ทรงโปรดไม่เคยหลอกหรือยกเรื่องไม่จริงอะไรมาคุยกัน ใช่ เอ็นดูเชื่อเลยแหละว่าสิ่งที่เขาพูดเมื่อกี้คือความจริง


ในขณะที่เอ็นดูแทบดึงหูฟังออกเพราะไม่อยากได้ยินเสียงของเขาแล้ว คุณชายทรงโปรดกลับหัวเราะชอบใจที่เห็นคนผิวขาวดีดดิ้นตีขาอยู่บนที่นอน


อยากจะบ้าตายเพราะเขาแล้วเนี่ย : (


[คืนนี้จะนอนหลับมั้ยเรา]


“นอนไม่หลับเพราะคุณนั่นแหละ”


[ให้ไปกล่อมมั้ย]


อือ ดีจริงๆ


หม่อมราชวงศ์คนชอบฉวยโอกาสยิ้มกริ่มใส่กล้อง ไม่พอแค่นั้น...เขายังเลียริมฝีปากเหมือนเสือที่รอให้กระต่ายผงกศีรษะตกลง แต่ไม่ เอ็นดูไม่มีวันปล่อยให้เขามาทำอะไรแบบนั้นอีกแน่นอน


“คุณควรไปนอนได้แล้วนะครับ”


[ช่วยหน่อยสิ]


“ช่วยอะไรเหรอครับ”


เสียงทุ้มเปล่งออกมาเหมือนรำคาญอะไรบางอย่าง เอ็นดูเงยหน้ามองใบหน้าหล่อเหลาครบเครื่อง คนผิวขาวขมวดคิ้วเล็กน้อย ลืมเรื่องแสบๆ ที่คุณชายทรงโปรดทำไว้เมื่อกี้ไปเลย


[เดี๋ยวแคปให้ดู]


“ครับ”


ไม่ถึงหนึ่งนาทีก็มีข้อความของคุณชายทรงโปรดส่งเข้ามา เอ็นดูกดสลับโหมดให้ขึ้นหน้าแชต พลางไล่สายตาอ่านช้าๆ ก่อนจะกดเข้าไปยังโหมดวิดีโอคอลล์เหมือนเดิม


 

จอมภพPP: มีเมียแล้วลืมเพื่อนเหรอมึง @Prod

จอมภพPP: มาหาเพื่อนบ้างดิวะ @Prod

Peach: ไอ้หม่อม คืนนี้ที่ร้านคนไม่เยอะ

Peach: มานั่งคลายเครียดบ้างก็ได้

 


“เพื่อนคุณคงคิดถึงคุณมาก”


เอ็นดูคลี่ยิ้มพลางหัวเราะ...คนตัวสูงที่อยู่ในสาย ส่งหน้าแชตในไลน์กลุ่มที่มีแต่เพื่อนสนิทกำลังคุยกันเรื่องการหายตัวไปจากผับของหม่อมราชวงศ์คนนี้ตั้งแต่มีว่าที่คู่หมั้น เอ็นดูเห็นว่าก่อนหน้าแชตนั้นพี่จอมภพกับพี่พีช...กระหน่ำแชตรุมทรงโปรด ตามตัวให้เขาไปนั่งเล่นที่ผับ


“ทำไมคุณไม่ไปหาเพื่อนบ้างล่ะครับ”


จำได้ว่าล่าสุดพี่พีชก็เพิ่งมาหาทรงโปรดถึงเพนต์เฮ้าส์ แต่เจ้าของห้องกลับเอาแต่คุยกับเอ็นดู แถมยังหนีเพื่อนมาหาเขาถึงห้องอีกต่างหาก


ป่านนี้เพื่อนงอนแย่แล้วมั้ง


[ถ้าพี่ไปเราจะโอเคเหรอ]


“...”


[แค่คราวก่อนพี่ก็เข็ดแล้ว ไม่อยากโดนเรางอนใส่อีก]


งอนเพราะรู้ว่ามีผู้หญิงเข้าใกล้ต่างหาก


ไม่ได้งอนเพราะไปผับสักหน่อย


[นอนอยู่ในห้องคุยกับเราสบายกว่าไปนั่งหลังแข็งที่นั่นตั้งเยอะ]


“แต่เมื่อก่อนคุณก็ไปทุกวันไม่ใช่เหรอครับ”


[รู้ได้ไง]


“มีคนบอกมาครับ”


[ตอนนี้เลิกแล้ว มีเมียเป็นตัวเป็นตนแล้ว]


ตุบ


ไม่น่านอนหงายแล้วยกโทรศัพท์ขึ้นสูงๆ เลย เพราะตอนที่เสียงทุ้มนุ่มพ่นประโยคเมื่อกี้ออกมา เอ็นดูก็ถึงกับมือไม้อ่อนเผลอปล่อยโทรศัพท์หล่นโดนจมูกเต็มๆ


[เอ็นดู เขินเหรอ]


มือขาวหยิบโทรศัพท์ที่หล่นอยู่ข้างตัวขึ้นมา น้องยู่ปากทำหน้ามุ่ยใส่คนที่นึกจะพูดอะไรก็พูด แล้วแต่ละอย่างที่เขาพูดออกมาน่ะ มีแต่ทำให้หัวใจของเอ็นดูเต้นรัว


“เปล่าครับ...ผมง่วงแล้ว” เลยอ้อมแอ้มตอบ กลอกตาเลิ่กลั่กเพราะไม่กล้าสบกับตาคมของเขา “ถ้าคุณจะไปหาเพื่อนก็ไปเถอะครับ ผมไม่งอนหรอก”


บอกเอาไว้ให้ทรงโปรดรู้ว่าเอ็นดูไม่ใช่คนที่งอนพร่ำเพรื่อ


เอ็นดูไม่ได้อยากเป็นเจ้าของชีวิตของหม่อมราชวงศ์ทรงโปรดเลยสักนิด เอ็นดูให้อิสระทรงโปรดเต็มที่ เหมือนกับที่ทรงโปรดให้เอ็นดู


[อือ ไม่ไปหรอก]


“คลายเครียดบ้างก็ได้นะครับ ทำงานหนักมาทั้งวันแล้วนี่ครับ”


แถมยังอยู่ดูแลเอ็นดูในช่วงที่ไม่สบายตัวอีกต่างหาก


[คุยกับเรานี่แหละคลายเครียด]


“คุณคลายเครียดเพราะได้แกล้งผมต่างหาก”


[อยากให้พี่ไปเหรอ]


“...ก็ เพื่อนคุณคิดถึงนี่นา ไม่อยากให้คุณคิดว่าผมบังคับไม่ให้คุณไปนะครับ”


[เราไม่ได้บังคับ]


“...”


[ที่ไม่ไปเพราะกลัวเราไม่สบายใจจริงๆ]


“แสดงว่าคุณอยากไปใช่มั้ยครับ”


คุณชายทรงโปรดหัวเราะ


[เราไปกับพี่มั้ยล่ะ]


“จะให้ผมไปทำอะไรครับ ผมไม่ได้ดื่มสักหน่อย”


[พาเมียไปอวดเพื่อน]


ขอซื้อได้มั้ยคำนี้


“ล้อเล่นกับผมอีกแล้ว”


[พูดจริง]


“เฮ้อ”


[ไปมั้ย]


“คุณอยากไปก็ไปสิครับ ชวนผมไปด้วยหมดสนุกพอดี”


[เราไปด้วยน่าจะสนุกกว่า]


“...”


[พี่จะได้อุ่นใจด้วย]


คนตื๊อเก่งทำหน้าออดอ้อนตามสไตล์คนเจ้าชู้ที่ใช้สายตากับสีหน้าแบบนี้หลอกสาวขึ้นเตียง อ้อ อย่างหม่อมราชวงศ์ทรงโปรดทำสีหน้าแบบไหนสาวๆ ก็คงพร้อมพุ่งเข้าใส่อยู่แล้วแหละ


ดูเขาแพรวพราว เสน่ห์แรงขนาดนั้น


แต่เอาจริงๆ นะ พอคิดถึงเรื่องสาวๆ ทีไรหัวใจของเอ็นดูก็ระอุเป็นไฟทุกที


คนผิวขาวกัดริมฝีปากอวบอิ่มอีกครั้ง ดวงตาคู่สวยที่นัยน์ตาฉ่ำน้ำสบกับตาคมผ่านหน้าจอโทรศัพท์ เอ็นดูเห็นว่าทรงโปรดเลิกคิ้ว มุมปากยกยิ้มรอคำตอบของเอ็นดู


ไปก็ได้ครับ แต่คุณอย่าแต่งตัวหล่อมากนะ”


[ทำไม...หวงเหรอ]


“ครับ หวง”


[เปลี่ยนใจไม่ไปผับแล้วได้มั้ย ไปอยู่กับเราที่ห้องน่าจะมีเรื่องให้สนุกเยอะกว่าอีก]


เอ็นดูก้มหน้างุด ส่ายหน้าไม่รู้ไม่ชี้ ไม่รับผิดชอบคำพูดของตัวเองแล้ว


ก็เขาอยากดูดีมากเกินไปทำไมล่ะ









#ทำแบบนี้ขาดอากาศหายใจพอดี





 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6.488K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,948 ความคิดเห็น

  1. #6905 เรดดี้ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2563 / 16:43
    คุณชายโปรดจะหยุดหยอดเมื่อไหร่ มีคนให้หยอดเป็นตัวเป็นตนละแรงเลยนะ
    #6,905
    0
  2. #6868 FDB88 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2563 / 11:16

    เขินทั้งเรื่องเลยจ้า ตอนนี้มดก็กินน้ำตาลไม่ไหวแล้วมันล้นไปหมดเลย

    #6,868
    0
  3. #6796 - cherish 。 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2563 / 00:11

    เอาสิ รักกันให้พอ แล้วชั้นจะรอไปงานแต่ง /กอดอกมอง

    #6,796
    0
  4. #6761 MildYJ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2563 / 21:43
    น้องหวงเป็นนะคุณชายย
    #6,761
    0
  5. #6740 IiIingg (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 11:47
    แงงงน้องหวงงงง เขินนนนน
    #6,740
    0
  6. #6711 CBY-XO (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 12:21

    เบาๆลูก🤤🤤🤤🤤
    #6,711
    0
  7. #6693 soul_hyukjae (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 01:54
    เราชอบที่น้องเริ่มจะไม่ขี้เขินเท่าเมื่อก่อนแล้ว

    กล้าพูดมากขึ้น
    #6,693
    0
  8. #6638 YanisaCH (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 22:43
    เบาหน่อยพ่อออ
    #6,638
    0
  9. #6610 Thxxt (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 15:42

    เบาได้เบาจ้าาาา
    #6,610
    0
  10. #6594 tang_thai°°° (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 00:07
    น้องคือเป็นน่ารักแบบค่ตน่ารัด
    #6,594
    0
  11. #6558 _jppm (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:08
    ;-; ไม่อ่อนโยนเลยอ่า
    #6,558
    0
  12. #6514 Spices_smile (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2562 / 09:26
    เบาพ่อเบา
    #6,514
    0
  13. #6382 Nuthathai Por (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 15:51

    ไม่ค่อยจะหลงเมีย ติดเมียเลยนะคะชายโปรด

    #6,382
    0
  14. #6337 yuri_miko (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 08:49
    แงงงงงงงงงงงงงง น้องไม่ปากแข็งแล้ว 555
    #6,337
    0
  15. #6314 Biekps99 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2562 / 14:20
    น้ำตาลหมดโรงงานแล้ว
    #6,314
    0
  16. #6273 iam921 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 กันยายน 2562 / 14:35
    หวานกันจริงๆ
    #6,273
    0
  17. #6238 rattanalak44 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 00:16
    ความหวานนี่คืออะไร
    #6,238
    0
  18. #6213 CallistoJpt (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2562 / 16:03
    ชอบความหยอดใส่กันของคนทั้งคู่จัง เขิน~~
    #6,213
    0
  19. #6185 M4TH (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 09:00
    ร้ายทั้ง husband ทั้ง Wife เลยนะ สมกันจริงๆ5555555555555
    #6,185
    0
  20. #6134 JongjitSriyan (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 11:30
    เหมาะที่จะเป็นเมียพี่โปรดมากๆ
    #6,134
    0
  21. #6114 ม.มุก (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2562 / 12:51

    แกชั้นว่าเรื่องนี้น้องร้ายเงียบ นี่และเมียที่แท้ทรู

    #6,114
    0
  22. #6101 mamamoon4869 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2562 / 07:03
    น้องงงงงง นร้องว์ตัวเย้กๆ
    #6,101
    0
  23. #6093 khunsom08 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2562 / 20:08
    เขินอ่ะๆๆๆๆ
    #6,093
    0
  24. #6042 xxxlilly (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 02:22
    เอ้ออีเว้นท์อวดเมียก็มา55555
    #6,042
    0
  25. #6031 FangiiLy_GC (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2562 / 08:08
    จ้าาาาาาาา จ้าาาาาคุณชาย จ้าาาาาา
    #6,031
    0