{ yaoi } • ทำแบบนี้ขาดอากาศหายใจพอดี (end)

ตอนที่ 10 : 10

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 81,798
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7,409 ครั้ง
    6 ก.ย. 61











10


อบอุ่นกว่าเตาผิงในฤดูหนาว

นุ่มนิ่มกว่าวิปครีมที่เคยกิน

 


ถ้ากลับไม่ไหวก็นอนที่นี่แหละครับ


เขาหลับตาตอนที่หลังมือนุ่มทาบบนหน้าผาก


เราก็อยู่กับพี่ด้วยสิ


อย่าดีกว่าครับ ผมเกรงใจคุณแม่คุณนะ


เกรงใจทำไม คุณแม่ไม่ว่าอะไรหรอก


คุณนี่ดื้อจริงๆ เลย


น้อยกว่าเราเยอะ


แบบนี้แสดงว่าหายปวดหัวแล้วใช่มั้ยครับ


ทรงโปรดส่ายหน้าเบาๆ ขมวดคิ้วก่อนขยับตัวซุกใบหน้าเข้ากับมือนุ่มที่วางอยู่บนหมอน อยู่ดีๆ เขาก็ปวดหัวตุบๆ ร้อนๆ หนาวๆ เหมือนไม่สบายเลยได้ขึ้นมานอนอยู่บนห้องของตัวเองที่ไม่ได้ใช้มาเป็นปีๆ


ฝนตกอยู่ จะกลับยังไง


เดี๋ยวเรียกแท็กซี่มารับก็ได้ครับ


ไม่ต้องเลย ถ้าอยากกลับเดี๋ยวไปส่งคนป่วยมองน้องที่ถอนหายใจเบาๆ แล้วเขาก็ต้องคลี่ยิ้มเมื่อคนผิวขาวยอมแพ้


เอ็นดูพยักหน้าเชิงบอกว่ายอมอยู่ต่อที่นี่กับทรงโปรดก็ได้


มีใครเคยบอกมั้ยครับว่าคุณตื๊อเก่ง


ยังไม่มีนะ


งั้นรู้ไว้เลยนะครับ คุณตื๊อเก่งมาก


ปกติเขาไม่เคยวอแวใครแบบนี้ เพราะทั้งชีวิตของทรงโปรดไม่เคยเกิดอาการหลงรักใครมากขนาดนี้มาก่อน


คนป่วยที่ไม่ยอมหลับตานอนพักขยับตัวเข้าใกล้คนผิวขาว...ไม่รู้เป็นเพราะอะไร พอได้อยู่ใกล้ๆ น้องอาการปวดหัวตุบมันก็ดีขึ้น ความนุ่มนิ่มของเอ็นดูคงเป็นยารักษาอาการป่วยให้ทรงโปรดได้


คราวนี้เขาเลยยกหัวหนักอึ้งขึ้นไปซบลงบนตักนุ่มของน้อง เอ็นดูร้องตกใจ ทำท่าจะผลักเขาออกแต่ก็ต้องยอมนั่งนิ่งๆ เมื่อทรงโปรดส่งเสียงร้องโอยออกมาเบาๆ


ทำไมไม่นอนบนหมอนล่ะครับ


หมอนมันแข็ง


ตักผมแข็งกว่าหมอนอีกนะ


ตักเรานุ่มจะตาย


คุณนี่...”


ถึงเจ้าของตักจะจิ๊ปากทำหน้ามู่ทู่ แต่ก็ปล่อยให้คนตื๊อเก่งอย่างทรงโปรดยืมตักแทนหมอนอยู่ดี


ถ้าสบายใจแล้วก็ควรนอนได้แล้วนะครับ


อยากมองหน้าเราก่อน


มองหน้าผมแล้วจะหายป่วยเหรอคุ


ก็อยากมอง


อือ เชื่อเขาเลย


แต่ก็นั่นแหละ ถึงจะป่วยแต่การนอนหลับในช่วงเวลาที่ฟ้ายังสว่างแบบนี้ไม่ใช่นิสัยของหม่อมราชวงศ์ทรงโปรดเลยสักนิด เขาเลยนอนลืมตาจ้องโครงหน้าคนน่ารักท่ามกลางเสียงของสายฝน มือหนาข้างที่ไม่ได้จับมือน้องเอาไว้คลำหาโทรศัพท์ของตัวเอง ว่าจะหยิบมาดูสักหน่อยว่าตอนนี้กี่โมงแล้ว...แต่ก็หาไม่เจอ


หาอะไรเหรอครับ


โทรศัพท์


เอ็นดูเอี้ยวตัว ชะโงกหน้าหาโทรศัพท์เครื่องสีดำของเขาที่ไม่เห็นแม้แต่วี่แววว่าวางอยู่แถวนี้ ทรงโปรดขมวดคิ้วเล็กน้อย หลับตาก่อนพยายามนึกว่ามันอยู่ตรงไหน


ลืมเอาไว้ข้างล่างหรือเปล่าครับ


น่าจะใช่


ขยับหน่อยคุณ เดี๋ยวผมลงไปหยิบให้


ไม่ต้องหรอก โทรบอกให้ใครสักคนที่อยู่ข้างล่างเอาขึ้นมาให้ก็ได้


ไม่เอาครับ ไม่ต้องใช้คนอื่นเลยน้องก้มหน้าบอกเขาด้วยน้ำเสียงนุ่มน่าฟังแล้วตบฝ่ามือลงบนหมอน


ขยับไปนอนที่อื่นไม่ได้แล้ว


เมื่อกี้ยังขยับมานอนบนตักผมได้เลยนี่ครับ


เลิกแกล้งแล้วก็ได้


ทรงโปรดยอมขยับหัวไปนอนบนหมอนแทนตักของเอ็นดูแล้วอมยิ้มออกมาเมื่อเห็นว่าคนที่ให้ยืมตักเมื่อกี้ใช้กำปั้นทุบบนขาของตัวเองซะแล้ว


เมื่อยเหรอ


ครับ ตัวคุณไม่ใช่เบาๆ สักหน่อย


คงเหมาะกับการให้พี่นอนทับมากกว่า


คุณ! พูดดีๆ หน่อยสิครับ


แล้วแขนแกร่งของทรงโปรดก็ถูกตี


นู่น คนที่ตีเขากระโดดลงจากเตียงวิ่งออกจากห้องพร้อมกับแก้มแดงๆ ไปนู่นแล้ว ทรงโปรดหลุดขำให้กับอาการเขินที่โคตรน่ารักของน้อง ความจริงแล้วเขาไม่ได้ตั้งใจพูดให้เป็นความหมายในแง่ติดเรทเลยสักนิด แต่คนฟังนี่สิ คิดไปถึงไหนแล้วก็ไม่รู้


แต่บอกตามตรง


โคตรชอบเลย


แก้มกลมฟูๆ ของน้องที่แดงปลั่งเวลาเขินเนี่ย




*****



 

เอ็นดูอยากแวะเข้าครัวก่อน อยากเปิดตู้เย็นหาน้ำแข็งมาถูแก้มร้อนๆ ของตัวเอง


มือขาวตบลงบนแก้มเบาๆ พยายามสั่งให้ตัวเองหยุดยิ้ม แต่สาบานได้ ทำยังไงก็ไม่ยอมหุบยิ้มสักที


โทษหม่อมราชวงศ์ทรงโปรดคนเจ้าเล่ห์ที่พูดอะไรออกมาแต่ละคำก็ทำให้คนฟังคิดลึกทุกประโยค โชคดีที่เอ็นดูพาแก้มร้อนๆ กับรอยยิ้มกว้างของตัวเองหนีเขาออกมาได้ทัน ไม่อย่างนั้นเอ็นดูคงกลั้นยิ้มไว้ไม่อยู่แล้วหลุดยิ้มต่อหน้าเขาแน่ๆ


ทรงโปรดร้ายกาจอะไรขนาดนี้


เอ็นดูยืนสงบสติอยู่พักหนึ่งหลังจากที่ก้าวลงบันไดมาแล้ว มือขาวยกขึ้นลูบอกเบาๆ หายใจเข้าออกลึกๆ พยายามไม่เก็บเอาใบหน้า น้ำเสียงคำพูดและรอยยิ้มของเขามาจำใส่ใจ


ฮือ แต่ไม่ไหวเลย


สุดท้ายเขาก็ยังวนเวียนอยู่ในความคิดตลอด


ยกมือพัดหน้าแล้วค่อยๆ สาวเท้าเดินตรงไปยังห้องนั่งเล่นที่คาดว่าทรงโปรดน่าจะลืมโทรศัพท์ไว้ แต่พอถึงหน้าห้องกลับต้องชะงักเมื่อภาพเหตุการณ์ที่เพิ่งผ่านมาถาโถมให้ความร้อนเห่อไปทั่วทั้งใบหน้า


ยังสงสัยตัวเองอยู่เลยว่ากล้าจูบเขาก่อนได้ยังไง


ไม่เอาแล้ว ไม่คิดแล้ว


เอ็นดูกลั้นใจแล้วแกล้งทำเป็นลืมๆ ไป มือขาวเลื่อนประตูห้องนั่งเล่นให้เปิดออกก่อนแทรกตัวเข้าไปในนั้น ทุกพื้นที่ในวังภัสร์ฤทัยมีแต่ความทรงจำที่ทำให้เอ็นดูแก้มดูแก้มแดงทั้งนั้นเลย


เอ็นดูเดินตรงไปหยิบโทรศัพท์เครื่องสีดำของทรงโปรดที่วางลืมไว้บนโซฟา แค่ถือเครื่องหน้าจอก็สว่างวาบ เลยทำให้รู้ว่ามีคนแชตหาทรงโปรดเยอะมาก แต่เอ็นดูแค่ไม่รู้ว่าข้อความที่ถูกส่งมานั้นคืออะไร แล้วก็ไม่ได้อยากรู้เรื่องส่วนตัวของเขาขนาดนั้นเลยกดล็อกโทรศัพท์ให้หน้าจอกลับไปเป็นสีดำเหมือนเดิม


สบายดีมั้ยเอ็นดู ไม่ได้เจอกันตั้งนาน คิดถึงกันบ้างหรือเปล่า


เจ้าของชื่อหันขวับเมื่อถูกสัมผัสที่ไหล่กลม เอ็นดูรีบปัดมือที่ถือวิสาสะแตะต้องกายของตัวเองออกทันทีเมื่อเห็นว่าคนคนนั้นคือใคร


ภู


นึกว่าจำเราไม่ได้ซะอีก


หม่อมราชวงศ์ภูผายืนล้วงกระเป๋ากางเกงเอียงหน้ามองคนที่ตัวสูงกว่า ส่งสายตาหวานเยิ้มหวังให้เอ็นดูเงยหน้าสบตากันบ้าง แต่เปล่าเลย เอ็นดูนิ่งมาก แถมยังหันหน้าหนีอีกต่างหาก


จำได้สิ ขอโทษนะที่ไม่ได้คุยอะไรด้วยเลย


ไม่เป็นไร...” ภูผาเม้มปากพลางเหลือบตามองข้อมือของคนผิวขาวที่มีสายสิญจน์ผูกอยู่ เพิ่งรู้ว่าเธอหมั้นแล้ว


อืม...” เอ็นดูลากเสียงยาว ก้มมองข้อมือของตัวเองที่ยังไม่ได้ถอดสายสิญจน์ออก


สงสัยวันนี้ต้องให้ทรงโปรดช่วยตัดออกสักหน่อยแล้ว


การมีสายสิญจน์ผูกติดตัวไม่ค่อยสะดวกต่อการใช้ชีวิตประจำวันเท่าไหร่ เอ็นดูคิดว่าสายสิญจน์ที่ผูกข้อมือของตัวเองอยู่มันค่อนข้างอมน้ำพอสมควรเลย แล้วเอ็นดูเองก็เป็นคนชอบล้างมือบ่อยๆ แน่นอนว่าแค่มันโดนน้ำนิดเดียวก็รู้สึกชื้นแฉะน่ารำคาญแล้ว


ไม่รู้ว่าทรงโปรดจะเป็นเหมือนกันหรือเปล่า


เดี๋ยวนะ คิดถึงเขาอีกแล้วเหรอเนี่ย


เธอยังโกรธเราอยู่เหรอเอ็นดู


ไม่ได้โกรธแล้วนะ


ไม่ได้รู้สึกอะไรแล้วด้วย


แต่เธอเย็นชาใส่เราหม่อมราชวงศ์ภูผาทำหน้าผิดหวังที่คนเคยสนิททำตัวห่างเหินกัน


เอ็นดูอยากบอกภูผามากๆ เลยนะว่าไม่เจอกันตั้งนานจะให้ทำตัวปกติเหมือนเมื่อก่อนได้ยังไง แต่ก็นั่นแหละ เอ็นดูไม่ใช่คนพูดมากเลยเงียบแล้วส่งยิ้มให้แทน


ช่างเหอะภูผาบอกปัดเพราะเห็นว่าเอ็นดูไม่หือไม่อืออะไรด้วยเลย ว่าแต่เราไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าพี่โปรดคบกับเธอ


“...”


พี่โปรดเจ้าชู้มากเลยนะ เที่ยวเก่งด้วย


“...”


เธอไม่ชอบคนเจ้าชู้ไม่ใช่เหรอ


เอ็นดูถอนหายใจเฮือก แสดงอารมณ์ไม่พอใจออกมาจนภูผายกยิ้ม


ภูผาชอบ...ชอบให้เอ็นดูหัวเสีย


ขอบคุณนะที่บอกว่าเขาเป็นคนยังไงเอ็นดูคลี่ยิ้ม ความจริงเรายังไม่รู้จักเขาดีเท่าไหร่


แสดงว่าที่เธอหมั้นเพราะคลุมถุงชนเหรอ...ว่าละ ที่บ้านเธอชอบบังคับ


เปล่า เราเต็มใจหมั้น


อ้าว อะไรของเธอภูผาขมวดคิ้วงุนงง


เอ็นดูทำหน้านิ่งก่อนก้มมองโทรศัพท์สีดำในมือที่สั่นครืดเพราะมีคนโทรเข้า แล้วก็ต้องขมวดคิ้วทันทีเมื่อเห็นว่าเบอร์ที่โทรเข้ามาเป็นเบอร์ของเอ็นดูเอง


และจากที่ขมวดคิ้วอยู่ก็เปลี่ยนเป็นคลี่ยิ้มพร้อมกับหัวเราะเบาๆ


สาเหตุก็เพราะเบอร์ของเอ็นดูที่หม่อมราชวงศ์ทรงโปรดเมมชื่อเอาไว้ว่า


กระต่ายที่น่า เอ็นดู


ไม่ใช่แค่นั้นหรอกที่ทรงโปรดทำ แต่เขาใช้รูปภาพกระต่ายขนฟูฟ่องขึ้นโชว์เวลามีสายเรียกเข้าหรือโทรออกด้วย


ไปก่อนนะภู ไว้ค่อยคุยกันใหม่บอกลาคนที่ทำหน้ายุ่งก่อนจะเดินออกไป แต่ภูผายังอุตส่าห์ตะโกนตามหลังมาอีก


ที่บอกเพราะเป็นห่วง พี่โปรดเจ้าชู้มาก เรากลัวว่าเธอจะต้องเสียเวลากับคนแบบนั้น


เอ็นดูชะงัก หมุนตัวกลับไปมองหน้าคนที่อุตส่าห์มอบความเป็นห่วงมาให้


เราไม่ชอบคนเจ้าชู้แต่ก็ใช่ว่าเราจะไม่ชอบเขา


“...”


ขอบคุณที่เป็นห่วง แต่เราคิดว่าเราสามารถคุยเรื่องนี้กับเขาได้


“...”


โดยไม่ต้องมีคนอื่นเข้ามาเกี่ยว




*****



 

สรุปแล้ววันทั้งวันนี้เอ็นดูก็ใช้ชีวิตอยู่ในวังภัสร์ฤทัย อยู่เป็นพยาบาลดูแลไข้หม่อมราชวงศ์ทรงโปรดที่บ่นว่าปวดหัวแต่ไม่ยอมไปหาหมอ ที่สำคัญ ไม่ยอมให้พี่เขยตัวเองที่เป็นหมอมาตรวจอาการด้วย


คนตัวสูงบอกกับเอ็นดูว่าเขายังไหวอยู่ แต่ไหวแบบไหนไม่รู้นะ ลุกก็โอย นั่งก็โอย ทรงโปรดเรียกให้เอ็นดูช่วยประคองทุกทีเลย


อือ ก็นี่แหละคนขี้อ้อน


จนกระทั่งตอนนี้ถึงเวลามื้อค่ำ ทุกคนพร้อมหน้าพร้อมตากันมาก ตอนแรกทรงโปรดทำท่าจะไม่ลงมาร่วมโต๊ะเพราะให้เหตุผลว่าตัวเองยังป่วยอยู่ (ปากบอกป่วย แต่ลุกขึ้นมากดโทรศัพท์เล่น)


เอ็นดูไม่อยากจะบังคับเขาและไม่อยากเสียมารยาทหากไม่ลงไปร่วมโต๊ะ เลยคิดว่าจะปล่อยให้ทรงโปรดอยู่คนเดียวในห้อง ส่วนตัวเองก็จะลงไปทานมื้อค่ำ แต่เชื่อมั้ย แค่เอ็นดูขยับตัวลงจากเตียง ทรงโปรดก็ดีดตัวลงตามแล้วกลายเป็นคนป่วยนั่นแหละที่เกินกุมมือเขาลงมายันห้องอาหาร


แบบนี้เขาเรียกว่าป่วยไม่จริงนี่นา


หลังจากที่เอ็นดูยกมือสวัสดีผู้ใหญ่ทุกคน มื้อค่ำก็เริ่มขึ้น...เป็นครั้งแรกที่เอ็นดูได้มีโอกาสเจอเหล่าพี่ๆ ของทรงโปรดครบทุกคน หม่อมราชวงศ์รฐา กับหม่อมราชวงศ์ทรงคุณ เอ็นดูเคยเจอมาแล้ว มีแต่หม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงนี่แหละ ที่เอ็นดูเพิ่งเคยเจอเป็นครั้งแรก


จะพูดยังไงดี...พี่น้องบ้านนี้หล่อสวยดูดีกันทุกคนเลย


แต่ว่ามื้อค่ำวันนี้เป็นมื้อค่ำที่ค่อนข้างอึดอัดพอสมควรเพราะคำว่าพร้อมหน้าพร้อมตานี่แหละ


พร้อมแบบที่ ภูผาก็ร่วมโต๊ะอยู่ด้วย


แถมยังนั่งตรงข้ามเอ็นดูอีกต่างหาก


คนผิวขาวไม่ใส่ใจถึงแม้จะถูกจ้องด้วยสายตาที่เหมือนจะกลั่นแกล้งกันอยู่ตลอด ภูผาเสียมารยาทโดยการใช้เท้าเขี่ยเข่าของเอ็นดูจนเขาเผลอก้มลงไปมองหลายครั้ง พอโดนแกล้งเข้าบ่อยๆ เอ็นดูก็พอที่จะมีสติ ทำเฉย ไม่ก้มลงไปมอง ไม่สนใจ


แต่คนที่สังเกตถึงความผิดปกติของเอ็นดูก็คือคุณว่าที่คู่หมั้นคนหล่อที่นั่งอยู่ข้างกันนี่แหละ เอ็นดูเห็นว่าเขาขมวดคิ้วตลอด และพักหลังเอ็นดูก็ไม่ได้ถูกเขี่ยเข่าอีกแล้ว พอก้มหน้ามองใต้โต๊ะถึงได้รู้ว่าทรงโปรดกำลังใช้เท้าของเขาเหยียบเท้าภูผาเอาไว้


ส่วนคนที่ถูกเหยียบน่ะหน้ามุ่ยเลย


เป็นอะไรชายภู อาหารไม่อร่อยหรือไง


หม่อมราชวงศ์ภูมินทร์พี่เขยของทรงโปรดซึ่งเป็นพี่ชายแท้ๆ ของภูผาขมวดคิ้วถามน้องชายตัวแสบที่นั่งกลั้นหายใจจนแก้มป่องหน้าแดง เอ็นดูมองสลับระหว่างทรงโปรดกับภูผามาได้สักพัก เลยเห็นว่าตอนนี้ภูผามองทรงโปรดแบบหวาดหวั่นจนเอ็นดูเกือบหลุดขำ


อร่อยครับพี่ภูมิ แต่ภูอิ่มแล้ว


ทานไปได้กี่คำเองคะน้องภู ข้าวในจานยังไม่พร่องเท่าไหร่เลย


ภูไม่ค่อยหิวครับพี่ฐา อยากกลับบ้านแล้ว


อยากกลับก็กลับไป นั่งทำหน้าหน่ายแบบนี้เสียมารยาท เดี๋ยวใครเห็นเข้าจะทานข้าวตามไม่ลง


โดนพี่ชายดุจนได้


ผมขอโทษพี่ๆ ทุกคนนะครับ ขอโทษคุณป้านัดด้วยนะครับ


ภูผายกมือไหว้ผู้ใหญ่ทุกคนร่วมทั้งทรงโปรด ก่อนจะชะงักเมื่อสบตากับเอ็นดู เขาลดระดับมือลงวางบนตัก แล้วผงกศีรษะให้เอ็นดูเชิงขอโทษ


เอ็นดูแอบแง้มผ้าคลุมโต๊ะเพื่อมองสถานการณ์ใต้โต๊ะอีกครั้ง ทรงโปรดปล่อยเท้าที่เหยียบเท้าของภูผาออกแล้ว ร่างสูงนั่งตักน้ำซุปเข้าปากหน้าระรื่นเลยทีเดียว


เขาน่ะร้ายนัก


หลังจากที่โต๊ะอาหารไร้เงาภูผา เอ็นดูก็ผ่อนคลายขึ้นเยอะ เพราะไม่มีสายตาแปลกๆ คอยกดดันให้ตักข้าวเข้าปากไม่ได้ ไม่มีใครแกล้งเขี่ยเข่าให้รู้สึกรำคาญ


ต้องขอบคุณทรงโปรดจริงๆ


ทว่าตอนที่กำลังเพลิดเพลินกับอาหารบนโต๊ะก็ต้องชะงักเมื่อกระดาษทิชชูสีขาวถูกแตะเบาๆ บนมุมปากที่กำลังมุบมิบ เอ็นดูถือช้อนค้างกลางอากาศแล้วก็ต้องรีบหดคอหนีเมื่อทรงโปรดทำท่าจะเช็ดปากให้อีกครั้ง


คุณ ผมเช็ดเองได้ครับ


กินไป เดี๋ยวเช็ดให้เอง


“...พอแล้วคุณ


รายนี้ก็ทำอะไรไม่สนใจคนอื่นจริงๆ ผู้ใหญ่นั่งอยู่เต็มโต๊ะยังกล้าทำแบบนี้อีก


ผมมาไม่ทันอาหารตาชุดใหญ่ตอนกลางวัน แต่ก็ยังทันของหวานตอนค่ำนะครับพี่คุณหม่อมราชวงศ์ทรงเพลิงกระแอมไอเบาๆ แล้วเปล่งเสียงทุ้มๆ ของเขาคุยกับหม่อมราชวงศ์ทรงคุณที่นั่งอยู่ข้างๆ


ตอนกลางวันดุดัน แต่ตอนนี้หวานฉ่ำ แต่ก็ใช้ได้เหมือนกัน


เอ็นดูไม่รู้หรอกว่าทรงคุณกับทรงเพลิงคุยเรื่องอะไรกันอยู่ รู้แต่ว่ารอยยิ้มของพี่น้องบ้านนี้น่ะเหมือนกันสุดๆ


โดยเฉพาะตอนที่ยิ้มแบบ...เจ้าเล่ห์


พี่รฐาก็เอากับเขาด้วย เธอยกยิ้มมุมปาก หัวเราะคิกคักกับน้องชายทั้งสองคน ส่วนทรงโปรดน่ะเหรอ รายนั้นนั่งทำหน้าระรื่น ยัดคิ้วหรี่ตาให้พี่ๆ ของตัวเอง


จนสุดท้ายแล้วก็นั่งให้ทรงโปรดเอาแต่ใจตัวเองจนกระทั่งอิ่ม เขาคอยตักนู่นตักนี่ให้ตลอด เอ็นดูกินได้สักพักก็คอยเช็ดปากให้...ต่อหน้าผู้ใหญ่เลยนั่นแหละ


คนอย่างหม่อมราชวงศ์ทรงโปรดแคร์อะไรที่ไหน




***** 




มื้อค่ำของวันนี้สิ้นสุดแล้ว ฝนที่โปรยปรายทั้งวันก็เช่นกัน


พื้นที่หลังวังริมแม่น้ำเจ้าพระยาเป็นจุดพักผ่อนหลังจากที่เอ็นดูอิ่มแปล้


ที่นี่ยิ่งดึกยิ่งสวยเพราะไฟสีนวลประดับรอบวัง อีกทั้งเรือบนแม่น้ำยังประดับไฟสวยงามอีกต่างหาก ตรงข้ามวังจุดที่เอ็นดูยืนกอดอกมองอยู่นี้เป็นร้านอาหารชื่อดังที่คุณหญิงลักขณาชอบมาทานบ่อยๆ


เอ็นดูจำเรื่องราวสมัยที่ยังไม่ย้ายมากรุงเทพฯ ได้ดี ทุกครั้งที่มีงานสำคัญในกรุงเทพฯ คุณหญิงลักขณามักจะพาเอ็นดูมาด้วยบ่อยๆ และดินเนอร์สุดหรูกันที่ร้านอาหาร้านนั้น เอ็นดูจำได้ว่าทุกครั้งที่มาทานอาหาร มักจะต้องนั่งมองวังงามหลังนี้ตลอด


และคิดอยู่เสมอว่าถ้าหากได้เข้ามาเยี่ยมบ้างก็คงจะดีไม่น้อยเลย


คิดไม่ถึงจริงๆ ว่าตอนนี้จะได้มีโอกาสเข้ามาเยี่ยมวังที่ตัวเองแอบมองมาตั้งเด็กๆ


หนาวมั้ย


ไม่ครับ


ถึงจะบอกว่าไม่ แต่เสื้อกันหนาวตัวใหญ่ก็ถูกคลุมลงบนไหล่ของเอ็นดูซะแล้ว


คนที่เพิ่งเดินมาตรงหลังวังยกยิ้มมุมปาก ปลายนิ้วชี้แตะแก้มขาวเพื่อวัดอุณหภูมิของคนที่เฝ้าไข้มาทั้งวันว่ายังปกติดีหรือว่าคิดไข้เขาไปแล้ว


ใส่ไว้ จะได้ไม่หนาว


ขอบคุณนะครับ


ทรงโปรดระบายยิ้มให้คนผิวขาว เอ็นดูมองมือหนาที่ถือกรรไกรเอาไว้ แล้วก็ต้องคลี่ยิ้มออกมาเมื่อทรงโปรดจับแขนนิ่มข้างที่มีสายสิญจน์ผูกอยู่ขึ้นมาอย่างทะนุถนอม


ความจริงยังไม่อยากถอด อยากใส่จนกว่าจะถึงวันหมั้นมากกว่า


สายสิญจน์เปื่อยพอดีนะครับ


เปื่อยก็เปื่อยสิ


เอ็นดูยิ้มให้กับท่าทางของทรงโปรด


คำพูดดูเอาแต่ใจ แต่ใบหน้านี่นิ่งเรียบเชียว ถ้าไม่ติดว่ามีรอยยิ้มประดับที่มุมปาก เอ็นดูคงคิดว่าเขากำลังโกรธที่ถูกขอร้องให้ช่วยตัดสายสิญจน์


หลังจากทานมื้อค่ำเสร็จ เอ็นดูก็กระซิบถามทรงโปรดเรื่องสร้อยข้อมือ ลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่าสร้อยของตัวเองส่งซ่อมอยู่


ทรงโปรดคุยกับทรงคุณเรื่องสร้อยและได้ความว่าสร้อยเสร็จแล้วเรียบร้อย อยู่บนห้องของทรงคุณเอง ตอนที่ทรงโปรดจะขึ้นไปเอาสร้อยให้เอ็นดู เขาก็ถือโอกาสพูดเรื่องสายสิญจน์ว่ามันสมควรที่จะถูกตัดออกได้แล้ว


เอ็นดูไม่ได้เล่าอย่างละเอียดว่าทำไมตัวเองถึงตัดสายสิญจน์ออกเองไม่ได้ แค่บอกว่าที่บ้านต้องให้อีกฝ่ายช่วยตัดเพราะเป็นความเชื่อ ทรงโปรดก็พยักหน้าตกลง


แล้วสายสิญจน์จะเอาไปไว้ที่ไหน หิ้งพระหรือเปล่าทรงโปรดถามหลังจากที่ค่อยๆ ตัดสายสิญจน์ออกจากข้อมือของเอ็นดูทีละเส้น เขาคอยระวังไม่ให้เหล็กของกรรไกรเฉียดผิวของเอ็นดู


ทิ้งได้เลยครับ


น่าเสียดาย


ก็แค่สายสิญจน์น่ะคุณ


แค่สายสิญจน์ที่ไหน นี่ของสำคัญที่ทำให้พี่ได้หมั้นกับเราเลยนะ


ยังไม่ได้หมั้นสักหน่อยนะครับ


ขี้ตู่อีกแล้ว...


ทรงโปรดหัวเราะในลำคอก่อนค่อยๆ ตัดสายสิญจน์เส้นสุดท้ายออก


ตอนแรกเขาทำท่าจะไม่โยนลงถังขยะ แต่พอเอ็นดูจับโยนเองเขาเลยทำตาม


สายสิญจน์ไม่ได้ปลุกเสกอะไร เป็นแคสายสิญจน์ที่ผู้ใหญ่ผูกจองตัว รับขวัญ เป็นสัญลักษณ์ว่าพวกเขาทำพิธีตามความเชื่อของผู้ใหญ่เพื่อความสบายใจเรียบร้อยแล้วเท่านั้น


ขอบคุณครับพึมพำบอก ก่อนที่ตัวเองจะเป็นฝ่ายตัดสายสิญจน์ออกจากข้อมือหนาบ้าง


เพราะมัวแต่ก้มหน้าเลยไม่ทันสังเกตว่าคนตัวสูงกำลังเอียงคอมองตัวเองด้วยสายตาที่แสดงถึงความเอ็นดูมากแค่ไหน จนกระทั่งทรงโปรดใช้ปลายนิ้วโป้งลูบแก้มกลมเบาๆ นั่นแหละ เอ็นดูถึงได้ชะงัก เหลือบตามองเขาก่อนกลับมาตั้งใจตัดสายสิญจน์ออกเหมือนเดิม


ใจอ่อนบ้างหรือยัง


อะไรครับ


อยู่ๆ ก็ถามไม่มีหัวเรื่อง


ใจเราน่ะ อ่อนให้พี่บ้างหรือยัง


“...” คนผิวขาวเม้มปาก ทำหูทวนลมก้มหน้ายุ่งกับสายสิญจน์


ว่าไง


นิ่งๆ ได้มั้ยครับ เดี๋ยวกรรไกรโดนแขน


ตอบมาก่อนสิ


ไม่ครับ


ปากแข็ง


“...”


แก้มแดงขนาดนี้ยังบอกว่าไม่


เอ็นดูวางกรรไกรลงบนโต๊ะหลังจากที่ตัดสายสิญจน์เส้นสุดท้ายเสร็จ หมุนตัวทำท่าจะเดินหนีคนตัวสูงที่ทำให้หน้าเริ่มเห่อร้อนอีกครั้งแต่ก็ถูกทรงโปรดรั้งไว้ด้วยมือหนาที่จับไหล่กลมทั้งสองข้าง


หน้าแดงก็ไม่ได้เหรอครับ


หน้าแดงต้องมีเหตุผล


“...”


เราน่ะปากแข็ง


...ไม่สักหน่อย


คนผิวขาวเงยหน้าเถียงทันควัน รีบยกมือแตะริมฝีปากเอิบอิ่มของตัวเองที่โดนกล่าวหา


แล้วก็ต้องก้มหน้างุดตามเดิมเมื่อทรงโปรดคลี่ยิ้มกว้าง


ยิ้มน่ามองแต่เอ็นดูไม่กล้ามอง


เพราะกลัวว่าใจจะสั่นมากไปกว่านี้


ไม่ต้องเถียง ปากเราแข็งจะตาย


ปากผมไม่ได้แข็งสักหน่อย…” ยืนยันด้วยการพึมพำเบาๆ ก่อนเอนตัวซบหน้าลงบนอกกว้างของคนตัวสูงเพื่อซ่อนแก้มแดงปลั่ง คุณก็เคยสัมผัสแล้วไม่ใช่เหรอครับ


ทุกครั้งที่เคยสัมผัสกัน ทรงโปรดก็แนบแน่นขนาดนั้น

...ทำไมถึงยังหาว่าน้องปากแข็งอยู่อีกก็ไม่รู้














#ทำแบบนี้ขาดอากาศหายใจพอดี 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7.409K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,948 ความคิดเห็น

  1. #6948 Mupilea (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 มกราคม 2564 / 15:18

    เอ็นดูววว เราอ่ะะะะ

    #6,948
    0
  2. #6938 favmme (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2563 / 20:12
    น้องงงงงงงงงงงงง กรี้ดดดดดดดดดด
    #6,938
    0
  3. #6930 Earn___ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2563 / 01:24
    แหนนนนนนนนนนนนน
    #6,930
    0
  4. #6925 짼🍑 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 กันยายน 2563 / 02:37
    วี้ดดดดดดดดดด
    #6,925
    0
  5. #6899 เรดดี้ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2563 / 15:28
    น้องเอ็นดู หนูแพ้เค้าหมดแล้ว 55555555555
    #6,899
    0
  6. #6865 FDB88 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2563 / 07:04

    ช็อตสุดท้ายตายเลยจ้าาา พี่โปรดก็พี่โปรดเหอะเจอนองเอ็นดูเข้าใจชิดซ้ายจ้า

    #6,865
    0
  7. #6835 mz24 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2563 / 17:46

    ตาย ฉันตาย ล้มตึงมันตรงนั้น
    #6,835
    0
  8. #6793 - cherish 。 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2563 / 22:24

    อี๊ดดดด เอาเลยลูกน้องเอ็นดู เราต้องสู้พี่เค้ากลับไปบ้าง อย่าเขินอยู่ฝ่ายเดียว !!!

    #6,793
    0
  9. #6776 pang_97s (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2563 / 20:46

    ยัยน้องงงงงงงงงงงงงงง
    #6,776
    0
  10. #6758 MildYJ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2563 / 10:16
    ทรงโปรดขาดอากาศหายใจไปแล้วจ้าาาาา
    #6,758
    0
  11. #6737 IiIingg (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 09:22
    น้องงงงงงงง
    #6,737
    0
  12. #6708 CBY-XO (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 01:20
    เอ็นดูกำลังจะด่าว่าภูผา เสื.....ใช่ไหมลูก55555555
    #6,708
    0
  13. #6702 be my hug (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 10:39
    ไม่ได้หายใจไม่ออกแล้วค่ะ แต่อาการหัวใจวายเลยค่ะตอนนี้
    #6,702
    0
  14. #6690 soul_hyukjae (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 00:58
    คนทางนี้จะขาดอากาศหายใจแน้ววววว
    #6,690
    0
  15. #6677 sudathip (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 14:30
    ไหวไหมใจฉัน ไหวไหม
    #6,677
    0
  16. #6655 ananarnaaa (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 12:18
    แงงงง น้องค้าบบบ คนทางนิเขินมากๆๆ
    #6,655
    0
  17. #6635 YanisaCH (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 21:40
    น๊องงงงงงงงงงงงงง
    #6,635
    0
  18. #6608 Thxxt (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 13:18
    เนร่ เนร่ เป็นไงล่ะ หึหึหึหึ
    #6,608
    0
  19. #6591 tang_thai°°° (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 เมษายน 2563 / 10:53
    น้อง แรงมากกกกกก
    #6,591
    0
  20. #6581 cy14b (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 เมษายน 2563 / 18:46
    โหน้องงงงงงงง
    #6,581
    0
  21. #6579 ap_cy (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 มีนาคม 2563 / 11:16
    น้องงงงงงงงง
    #6,579
    0
  22. #6555 _jppm (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:17
    คนผีทะเล! คนน่ารัก! ฮึ่ย
    #6,555
    0
  23. #6528 ATENNILE (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2562 / 14:01
    โถคนปากแข็งที่ไหนเขาจะจูบแกก่อน เจ้าเล่ห์ได้โล่ห์จริงๆอยากจะพิสูจน์ปากน้องอีกล่ะสิ
    #6,528
    0
  24. #6511 Spices_smile (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2562 / 21:01
    น้องมันร้ายยยย
    #6,511
    0
  25. #6495 แพะบยอน❤ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2562 / 16:18
    ตอนนี้แลงม้ากกกกกมแง้
    #6,495
    0