[Rewrite] ]ทะลุมิติทั้งทีขอเป็นพระเอกไม่ได้หรือไง #ป๋อจ้าน

ตอนที่ 1 : เธอไม่ได้โกหก เธอแค่ไม่บอก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,731
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 265 ครั้ง
    31 มี.ค. 63

 

 

1



 

เธอไม่ได้โกหก เธอแค่ไม่บอก





 

((มึงโอเคป่าววะ))

 

((ใจเย็นนะเว้ย อย่าเพิ่งคิดสั้น))

 

((อนาคตมึงยังอีกไกล))



 

“เป็นข่าวที่ช็อควงการอีกข่าวนึงเลยทีเดียวนะคะ หลังจากพระเอกวิคโจออกมาประกาศหมั้นสายฟ้าแลบกับ เร่อปา นางเอกสาวสวยหน้าอินเตอร์”

 

((มึงเป็นอะไรไหม ตอบกูหน่อยดิ))

 

“โดยฝ่ายชายนะคะ ให้สัมภาษณ์ว่า คบหาดูใจกันมา ได้หกเดือนกว่า ๆ แล้ว ที่ตัดสินใจหมั้นเร็วขนาดนี้ก็เพราะว่า อยากจะให้ฝ่ายหญิงได้มั่นใจค่ะว่า ตัวเขานั้นมั่นคงกับเธอจริงๆ”

 

((โอเคหรือเปล่า ให้กูไปหาไหม))

 

“น่าอิจฉาคุณเร่อปาจริงๆนะคะ ได้เจอผู้ชายที่รักจริงหวังแต่งแบบนี้ ก็ขอให้ทั้งคู่รักกันนาน ๆ”

 

((มึงดูข่าวอยู่ใช่ไหม เซียวจ้าน))

 

ชายหนุ่มเหลือบมองแจ้งเตือนบนหน้าจอ เขาไม่มีกะจิตกะใจจะเปิดอ่านมัน เพียงแค่เห็นว่าชื่อคนส่งเป็นใครน้ำตาใสก็ยิ่งเอ่อล้นรอบดวงตา ภาพหญิงสาวหน้าหวานคนนั้นในจอทีวีกำลังยิ้มร่ากับแฟนหนุ่มของเธออย่างมีความสุข ภาพนั้นค่อย ๆ พร่าเลือนลงไปทุกขณะเพราะน้ำตาที่ล้นทะลักจนเขากลั้นมันเอาไว้ไม่อยู่ เปลือกตาบางปิดลงอย่างเชื่องช้าแล้วปล่อยให้ความรู้สึกถาถมเข้ามา

 

ขอให้ชีวิตคู่มีความสุขมาก ๆ นะ

 

เร่อปา




...............................



 

ก๊อกๆ

 

เสียงเคาะประตูดังหลายครั้งติดต่อกัน เดาว่าคนข้างนอกคงร้อนใจน่าดู แต่เซียวจ้านไร้เรี่ยวแรงที่จะลุกขึ้นไปเปิดเต็มที ร้องห่มร้องไห้มาสามวันติด ข้าวก็ยังไม่ได้ตกถึงท้องเลยสักเม็ด มีน้ำเปล่าเพียงน้อยนิดเท่านั้นที่ร่างกายได้ดื่มทดแทนน้ำตาที่เสียไป

 

“เปิดประตูให้ฉันหน่อยสิเซียวจ้าน !!!” เมื่อได้ยินว่าคนที่อยู่หลังประตูนั้นเป็นใคร เซียวจ้านจึงพาร่างอันไร้เรี่ยวแรงไปเปิดประตู

 

“เห้ย !! เป็นคนหรือเป็นศพเนี่ย ตายหรือยัง” เชวียนลูเขย่าตัวเซียวจ้านเบา ๆ เธอแทบไม่เชื่อสายตาตัวเองเมื่อเห็นสภาพของนักแสดงที่อยู่ในความดูแลซูบลงไปมากขนาดนี้ เธอรู้เรื่องราวทั้งหมดเป็นอย่างดี แต่ทว่าตัวเธอก็ทำอะไรไม่ได้มากนัก นอกจากคอยมาดูแลและแคนเซิลงานให้ ขืนไปออกรายการสภาพนี้แย่แน่ ๆ

“ไม่ตายก็ใกล้ตายแล้วพี่” เซียวจ้านว่าก่อนจะพาตัวเองไปที่โซฟาแล้วล้มตัวลงอย่างอ่อนแรง

“ดีนะ ช่วงนี้ไม่มีงาน แล้วงานใหม่ ๆ ตอนนี้ฉันก็ปฏิเสธไปหมดแล้ว บอกไปว่านายป่วย”

“อื้มม ขอบคุณครับ”

“คืนนี้อยู่คนเดียวได้หรือเปล่า” เขวียนลูถามขึ้นขณะที่กำลังเก็บกินข้าตู้เย็นเพราะเป็นห่วงว่า เซียวจ้านจะไม่ได้กินอะไรก็เลยซื้อมาติดตู้เย็นเอาไว้ อย่างน้อย ๆ ถ้าหิวขึ้นก็เอาไปเวฟได้โดยไม่ต้องทำเอง

“เดี๋ยวจ้านจิ่นมานอนเป็นเพื่อน” หลังจากถูกหักอกมาได้สามวัน จ้านจิ่นกับเชวียนลูก็พลัดกันมานอนเป็นเพื่อนเซียวจ้านอยู่ตลอด

“ก็ดีแล้ว คืนนี้ฉันมีธุระ” เชวียนลูส่งยิ้มให้ เธอเอ็นดูเซียวจ้านเหมือนน้องชายแท้ ๆ คนหนึ่ง เห็นอกหักแบบนี้ก็เป็นห่วงเหมือนกัน กลัวว่าจะทรุดจนล้มป่วยไป

“ขอบคุณนะครับ ขอเวลาหน่อยนะ”

 

“ผมจะกลับไปเป็นเซียวจ้านคนเดิมให้เร็วที่สุดเลย”

 

ก่อนหน้านี้สามวันเซียวจ้านได้รับข้อความจากแฟนสาวถึงเรื่องการยุติความสัมพันธ์เธอยกเหตุผลต่าง ๆ นา ๆ มาหว่านล้อมจนเซียวจ้านยอมและไม่ตื้อเธออีก แต่หลังจากนั้นมาแค่สามวัน สามวันเท่านั้น !! ข่าวหมั้นของเธอกับใครอีกคนก็ออกสู่สายตาคนทั้งประเทศ เธอให้สัมภาษณ์ว่าคบกับแฟนหนุ่มคนนั้นมาสิบเดือนแล้ว เท่ากับว่าเรื่องราวสิบเดือนของเซียวจ้านและเธอเป็นเรื่องโกหกอย่างนั้นหรือ คนคนนึงจะรักใครได้ครั้งละสองคนเลยเหรอ??




 

คำตอบมันชัดเจนอยู่แล้วว่าเธอ คบซ้อน !!!





 

คืนนี้จ้านจิ่นอาสาจะมานอนกับเซียวจ้าน เขารู้ดีว่าช่วงเวลาแบบนี้มันอยากเสมอที่ผ่านมันไปได้ อย่างน้อย ๆ การมาอยู่ใกล้ ๆ คอยกวน คอยดูแบบนี้ก็ยังดีกว่าปล่อยให้อยู่คนเดียวเป็นไหน ๆ

 

“มึง...ไปไหว้พระกันไหม” จ้านจิ้นพูดขึ้นในขณะที่สายตายังคงจับจ้องอยู่ที่หน้าจอโทรศัพท์

“ไหว้พระอะไรวะ มึงนับถือพระเจ้าไม่ใช่เหรอ” เท่าที่จำได้จ้านจิ่นนับถือพระเจ้าไม่ใช่หรือยังไง หรือว่าเซียวจ้านเสียใจจนเบลอไปหมดแล้ว

“บ้า กูไม่ได้หมายถึงพระพุทธรูปเว้ย”

“ถ้างั้นมึงจะไปไหว้พระอะไร”

“มึงไม่เคยได้ยินตำนานด้ายแดงวัดหลงซานเหรอวะ ” เซียวจ้านส่ายหน้า แค่ชื่อวัดก็ไม่ได้เคยได้ยินแล้ว ยิ่งตำนานด้ายแดงอะไรนี่ยิ่งไร้สาระเข้าไปใหญ่

“ไร้สาระ นี่ปีสองพันยี่สิบแล้วนะ ยังมีคนเชื่ออะไรแบบนั้นอยู่อีกเหรอวะ” เซียวจ้านไม่ได้ลบหลู่เขาแค่ไม่เชื่อว่าเรื่องแบบนี้มันจะมีจริงอยู่บนโลก ถ้าอธิษฐานแล้วได้มาจริง ๆ ป่านนี้คนทั้งโลกก็อ้อนวอนสิ่งศักดิ์สิทธิ์อย่างเดียวจนไม่ต้องทำอะไรกันแล้วแหละ

“ไปไหม กูกดจองตั๋วไปละ วันที่ 5 เดือนหน้า” จ้านจิ้นหันมายิ้มให้จนเห็นรอยบุ๋มข้างแก้มอย่างชัดเจน

“มึงกดจองตัวไปแล้วแต่ถามกูว่า ไปป่ะ คือกูไม่ไปได้เหรอ อีกหกวันก็วันที่ห้าแล้ว” อีกไม่กี่วันก็วันที่ออกเดินทางของจ้านจิ่นแล้ว นี่มันมัดมือชกกันชัด ๆ

“กูส่งลิงค์ไปให้ละ รีวิวเยอะจริง ขอแบบไหนได้แบบนั้นกลับมาเลยนะมึง”

“.....”

“เดี๋ยวกูโอนตังค่าตั๋วเครื่องบินก่อน”




 

“ไหว้พระขอพร เฒ่าจันทรา ที่วัดหลงชาน”



............................................




 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 265 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

175 ความคิดเห็น

  1. #139 nnic (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 มีนาคม 2563 / 00:57
    ประโยคที่ว่า
    " จองตั๋ววันที่8เดือนหน้า "
    แล้วเซี่ยวจ้านบอก
    'อีก4วันก็วันที่8' เราว่าคุณนักเขียนนับวันผิดรึป่าว...
    #139
    2
    • #139-1 POO-BOOzhan(จากตอนที่ 1)
      13 พฤษภาคม 2564 / 08:19
      วันที่5ค่ะไม่ใช่8 นักเขียนบอกว่าอีก6วัน แปลว่าวันนี้สิ้นเดือนแล้ง
      #139-1
    • #139-2 POO-BOOzhan(จากตอนที่ 1)
      13 พฤษภาคม 2564 / 08:19
      วันที่5ค่ะไม่ใช่8 นักเขียนบอกว่าอีก6วัน แปลว่าวันนี้สิ้นเดือนแล้ว
      #139-2
  2. #77 MTBB_puii (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2562 / 14:56

    ไปหาตาเฒ่าจันทราสินะ
    #77
    0
  3. #65 เด็กสาวผู้หวาดกลัว (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2562 / 23:13
    อยากไปๆๆ เอาหนูไปด้วย!!!
    #65
    0
  4. #54 normal curve (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2562 / 20:28
    ให้คุ้กกี้ทำนายกันนะเซี่ยวจ้าน
    #54
    0
  5. #33 paeng foon (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 23:08
    55555มันต้องได้สิคะ
    #33
    0
  6. #1 kbrrcngkeux (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2562 / 00:55

    ตตาเฒ่าจันทราสินะ

    #1
    0