[SF/OS] This Is My Story #SFKHiMiiz {EXO x EXO}

ตอนที่ 4 : Story : 4 | Recording [Kush x Zion.T]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    1 มิ.ย. 60





Recording 



 OS 



 Kush x Zion.T







 

“ยังไม่กลับอีกเหรอ”

“ฉันเพิ่งนึกเมโลดีเจ๋งๆได้”

“.......”

“อยากจะทำให้มันเสร็จตอนนี้เลย”

“.......”

“ถ้าเก็บเอาไว้ทำพรุ่งนี้ฉันลืมแน่ๆ” ไซอ้อนยังไม่ละสายตาจากจอคอมพิวเตอร์ เขาตั้งใจทำมันออกมาให้ดี

“ให้ฉันอยู่เป็นเพื่อนไหม” คุชเสนอตัว แต่ยังไม่ทันได้คำตอบเขาก็ทิ้งตัวลงบนโซฟาหนังสีแดงไปแล้ว

“ไม่เป็นไร นายกลับไปเถอะ” ถึงแม้ว่าเขาจะอายุน้อยกว่าคุช แต่มันก็แค่ไม่กี่ปี และทั้งคู่ก็สะดวกใจที่ใช้คำไม่เป็นทางการกัน

“ขยันแบบนี้กะจะให้ฉันตกงานเลยใช่ไหม หืม” ไซอ้อนไม่รู้ว่าคุชลุกขึ้นมาจากโซฟาตอนไหน แต่เสียงที่พูดมันอยู่ข้างๆหูเขานี่เอง

“ใครจะกล้าไล่คุชขาโหดแห่งวายจีกัน”

“พีดีคู่ขาของคุชไง”

 

คู่ขาเหรอ ??

 

จะเรียกอย่างนั้นก็ได้ล่ะมั้ง

 

ไม่ว่าเพลงไหนที่คุชกับไซอ้อนทีทำร่วมกัน มันมักจะได้รับความนิยมและติดชาร์ตไปเกือบซะทุกเพลง

“กลับไปได้แล้วไป”

“รอฟังเพลงของนายเนี่ย” ไซอ้อนทีมักจะมีไอเดียเจ๋งๆที่คุชคิดไม่ถึงเสมอ และคุชก็ชอบมันมาก ทั้งไอเดีย และเจ้าของไปเดีย

“พรุ่งนี้แล้วกัน จะกลับแล้ว”

“อ้าว เสร็จแล้วเหรอ”

“อื้ม พรุ่งนี้ค่อยเก็บรายละเอียดทีหลัง” ไซอ้อนทีทยอยปิดโปรแกรมต่างๆในแม็คที่เปิดค้างไว้

“จะกลับแล้วจริงๆอ่ะเหรอ”

“อื้ม ลืมให้อาหารมานู”  ไซอ้อนลุกขึ้นและจัดการเก็บสัมภาระของตัวเองที่วางอยู่บนโซฟาสีแดงด้านหลัง

“อย่าเพิ่งกลับดิ” ไม่วายคุชยังตามไป

“........”

“คิมแฮซอล” ไม่บ่อยนักที่คุชจะเรียกชื่อจริงของเขา

“มีอะไร”

“ขอหอมแก้มทีนึง” คุชไม่เคยอ้อมค้อม เมื่อเขาอยากได้ เขาก็บอกออกไปตรงๆ

“ไม่ให้”

“แค่ทีเดียวเองน่า” คุชดึงไซอ้อนเข้าไปใกล้ก่อนจะสูดดมควาหอมจากแก้มตอบของพีดีคู่ขาไปหนึ่งที

“พอใจยัง”

“.....”

“ถ้าพอแล้วก็ปล่อย”

“นายก็น่าจะรู้ดีนี่นา ว่าฉันเป็นคนยังไง” คุชเป็นคนตรงๆ อยากได้อะไรก็ต้องได้

“ก็เพราะรู้ไง ถึงให้ปล่อย”

“อยากดูรอยสักที่เอวนาย” มันเป็นรอยสักชื่อเพลงที่เขากับไซอ้อนทำด้วยกัน

“ไม่ให้ดู”

“ขอดูหน่อย”

“เคยเห็นแล้วจะดูทำไมอีก” ไซอ้อนทีเป็นคนระวังในการใช้ชีวิต แม้กระทั่งรอยสัก ไม่มีใครเคยได้เห็นมัน เว้นเสียแต่พีดีคู่ขาเขานั่นแหละ รอยสักนั้นอยู่ที่เอว และจะเห็นได้ก็ต่อเมื่อ...มีเซ็กส์กัน

 

 

Rrrrrrr

 

 

“เมียโทรฯตามแล้วน่ะ”  อยู่ๆเสียงแจ้งเตือนโทรศัพท์ของคุชก็ดังแทรกบทสนทนาขึ้นมา เป็นครั้งแรกที่ไซอ้อนทีนึกขอบคุณแฟนสาวของคุช ถึงแม้ว่าปกติจะไม่ค่อยชอบหน้าสักเท่าไร

“อยากให้รับสายไหม”

“แล้วแต่นายสิ” ไซอ้อนทีลุกออกจากตักคุช ก่อนจะหิ้วกุชชีหนังสีดำสนิทเดินตรงไปที่ประตู

“ทำไมเย็นชากับฉันจัง”

“ก็ปกติ” มีใครเคยเห็นไซอ้อนทียิ้มบ่อยๆด้วยเหรอ

“จะกลับแล้วเหรอ วันนี้ขอนอนด้วยดิ” จู่ๆเสียงโทรศัพท์ของคุชก็เงียบไปหลังจากที่มันแผดเสียงได้ไม่นาน

“จะเอาให้ได้เลยใช่ไหม” ไซอ้อนหันกลับมามองพีดีที่กำลังนั่งอยู่บนโซฟาตัวเดิม รายนั้นส่งยิ้มจนเห็นฟันขาวพร้อมกับพยักหน้ารับ แน่นอนล่ะ คืนนี้เขาต้อง เอา คิมแฮซอลให้ได้

“ขับรถให้ด้วย”

“ครับผม”





END



งุ้ยยยยยย เพิ่งดู smtm5 จบ (ล้าหลังไปปีนึง 5555)

คือตอนแรกตามซัมเกรย์ไปค่ะ ชอบซัมเกรย์ พอดูไปเรื่อยๆ

เอ๊อะ !!! คุช ไซอ้อนที มีความเรียล

เลยแต่งแม่งเลย 555555




 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น