[Fic​ Anime]​บุคลิกที่สองของตัวละครหลัก

ตอนที่ 5 : โลกพิเศษ​(SP)​#เรื่องสั้นวันลอยกระทง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 270
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 39 ครั้ง
    30 ต.ค. 63

"ว้ากกกกก​ เข็มทิ่มนิ้ว!!"เสียงโหยหวนของเซนอิทซึที่ยกนิ้วขึ้นมาเปล่าพร้อมน้ำตาเล็ดที่หางตา

'เซนอิทซึ! ผมบอกแล้วไงว่าจับแบบนั้นจะโดนทิ่มน่ะ!'​เสียงไทโยวเอ่ยดุเบาๆอย่าวไม่ยีระ​ ตอนนี้เขาสอนเซนอิทซึทำกระทงอยู่ครับ​ ใช่ครับทุกคนอ่านไม่ผิดหรอกครับ​ สอน-ทำ-กระ-ทง​ โตจนหมาเลียตูดไม่ถึงยังทำกระทงไม่เป็นเลยครับ​

"ไทโยวววว​ รูปร่างมันแปลกๆอะ!"

'่นายพับผิดด้านเซนอิทซึ!!'

"ไทโยววว"
.
.
.
"ไทโยว.. "
.
.
"ไทโยวมัน.."
.
"ไท-"

'โว้ยยยย​ ก็บอกว่าทำอย่างงี้​ แล้วก็อย่างงี้​ แล้วนายหยิบโมจิมาจิ่มเข็มทำมะเขืออะไร! เดี๋ยว​ๆ! นายเอาตะเกียบมาปักแทนธูปไม่ได้นะเฮ้ย! แล้วนั้น....."เสียงของไทโยวที่เตือนทุกครั้งที่เซนอิทซึทำผิดหรือหยิบอะไรแปลกๆออกมาจนเขาได้แต่ตบหน้าผากดังป๊าบอย่างเหนื่อยใจ

"ขอโต๊ดดดด"พร้อมเสียงแบล็คกราวด์​อันโหยหวนของเซนอิทซึที่กล่าวเป็นระยะๆ

--19.45--

"แถวนี้ดีมะ​ ไทโยวคิดว่ายังไงบ้าง?"เซนอิทซึว่าพลางชะโงกหน้าลงไปดูเงาน้ำในแม่น้ำ

'อืม~ระวังลื่นละ​ ไม่ช่วย'เขาเอ่ยอย่างไม่สนใจพลางจัดธูปกับดอกไม้ในกระทงตัวเองเล่น

"ว่าแต่.. พึ่งรู้ว่าไทโยวแยกออกมาจากร่างผมได้ด้วยน--เหวออ"พูดไม่ทันขาดคำ​ เซนอิทซึที่ใกล้แม่น้ำเกินไปก็เกิดลื่นตลิงเกือบตกแต่ทว่ามือหนาก็ความหมับเข้าให้ที่คอเสื้อพลางออกแรงยกเซนอิทซึตัวลอยกลับมายืนที่เดิมอย่างรวดเร็ว

"ไม่-ช่วย"เอ่ยย้ำพลางยิ้มเจ้าเล่ห์​ ไม่ทันตั้งตัว​ ไทโยวพลันยกผ่าเท้าขึ้นถืบหลังเซนอิทซึตกแม่น้ำทันที

"อัก-- แค่กๆ​ ไทโยว! ทำกัน​ได้!!"มีการลุกขึ้นมามองตาเขียวปัด​ ฝัางไทโยวก็เสตาไปทางอื่นผิวปากอย่างไม่รู้ไม่ชี้
.
.
.
แต๊ก!.

เสียงไม้ขีดไปที่เสียดสีกับกล่องพลันปรากฎ​ไฟสีส้มขึ้น​ เขาโยนกล่องไม้ขีดไฟส่งต่อให้เซนอิทซึรางบอกกรายๆกว่าให้จุดเอง​ เมื่อเขาจุดไปกับธูปเทียนบนกระทงของตนเสร็จก็หันหน้ามาพบกับเซนอิทซึที่จุดท่าไหนไม่รู้ไฟลุกที่กระทงแทนธูปซะยังงั้น
.
.
.
มือขาวลูบหัวตำแหน่งที่โนป้อยๆก่อนจะพนมมืออธิฐานและย่อตัวลงปล่อยกระทงสีดำ(?)​ขี้เถ้าลงแม่น้ำ​ ก่อนจะหันมายิ้มตาหยีพลางเอ่ยว่า

"อธิฐานอะไรหรอ?"เขาจ้องใบหน้าเย็นชาของอีกฝ่ายที่ไม่เปลี่ยนสีหน้าแต่เขารู้สึกเหมือนโดนด่าทางอ้อมว่าเสือกยังไงไม่รู้

'ไม่บอก.. แล้วนายละ'​เขาเอ่ยก่อนจะหันไปจ้องมองนัยน์ตา​สีอำพันเช่นเดียวก็ตน

"ไม่บอกเหมือนกัน"ว่าพลางยิ้มเจ้าเล่ห์​ ใครจะบอกกันละ.. เขาขอแค่.. '(ได้อยู่ด้วยกันนานๆเท่านั้นเอง​ เพราะคำว่าตลอดไป.. ก็ใช่ว่าจะจริงเสมอไป)'

-จบ- อิอิ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 39 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

21 ความคิดเห็น