สื่อรักยัยนักพยากรณ์

ตอนที่ 6 : 4 - 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 74
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    17 ต.ค. 60




#พักเที่ยง

 

            พวกภูกับเดี่ยวลงมากินอาอาหารกลางวันสักพัก ระหว่างรออาร์ตไปซื้อน้ำหวาน ก็เหลือบไปเห็นเพื่อนสาวคนสนิทสองคนของปิงเข้าพอดี

 

น้องชมพู่ !! น้องนุช!!” เดี่ยวทักทายขึ้นก่อน เขาจำสองสาวได้แม่นยำพอๆกับปิงเพราะเป็นคนทำหน้าที่เช็คชื่อกิจกรรมให้พวกเธอ

 

อ้าว พี่เดี่ยวพี่ภูหวัดดีค่ะ!! สองสาวยิ้มแย้มโบกมือทักทาย แล้วก็เดินเข้ามาหาพวกพี่ๆที่โต๊ะ

 

จร้า แล้วนี่มากันสองคน? เพื่อนสาวพวกเธอไปไหน?”

เดี่ยวแอบมองภู รายนั้นวางช้อนกินข้าวเหมือนอิ่มทิพย์ ตอนได้ยินเขาถามถึงน้องมัน

 

สงสัยกระเทยจะคิดผิดไปที่ว่าภูจะชอบสวยๆหัวดีๆ ที่แท้แล้วภูภูก็แอบหวั่นไหวกับสาวน้อยแบบปิงนี่เอง!!

 

คิดอะไรอยู่ ?!!” ภูมองหน้าเพื่อนสนิทแล้วก็หันไปมองรุ่นน้องอีกสองคนที่ปรับสีหน้ากันแทบไม่ทัน เพราะแอบมองท่าทีเขาอยู่เหมือนกัน

 

ปล่าวววววว!!” เดี่ยวส่ายหน้า แต่เสียงสูงมากกก...

 

อ้าว น้องปิงล่ะครับ?? อาร์ตที่มาพร้อมแก้วน้ำหวานเต็มไม้เต็มมือสองข้าง ส่งยิ้มทักทายรุ่นน้อง เขาเห็นสองคนนี้กับปิงเมื่อตอนเข้าแถว คงจะเป็นเพื่อนสนิทกันแน่ๆ

 

ปิงอยู่ห้องพยาบาลค่ะ

 

ว๊ายยย ชะนีวิ่งสู้ฟัด!!!!!  เดี่ยวอุทาน มือวางทับอกอย่างใจคอไม่ดี

 

ชะนีอะไรนะ?!!”  อาร์ตมองหน้าเพื่อนพูดบ้าอะไรของมันเนี่ยกระเทย!!!

 

ก็กูตกใจนี่หว่า!!”

 

กูอายมากเนี่ย ทีหลังจะตกใจก็ให้สัญญาณกูนิดหนึ่ง!!” อาร์ตถอยห่างออกมาจากเดี่ยวมานั่งข้างไอ้ภูแทน แต่เดี่ยวหาได้สนใจมันมั้ย เพราะคนมันไม่สำคัญไง!!!

 

ไอ้คุณภู!!”

อือ คนถูกเรียกยกแก้วน้ำหวานที่อาร์ตพึ่งยกมาเสิร์ฟขึ้นมาดื่ม

 

น้องปิงอยู่ห้องพยาบาลได้ยินแล้วนิ หยุดกินก่อน!!”  เดี่ยวแย่งแก้วน้ำในมือภูมาถือไว้เอง

 

อือ ภูออกไปทางรำคาญมากกว่าจะสนใจไปกับเพื่อนและรุ่นน้อง

 

จะมาอืออะไรแฟนไม่สบาย ไปเยี่ยมแฟนสิย่ะ!!!”

 

แฟนอะไร?” ภูเอียงคอโคตรกวนเบื้องล่าง

แต่แม่งแบบ…!!!  ทุกคนพร้อมใจคิดกับสิ่งที่เห็นเขาเป็นอยู่ตอนนี้  คือภูหล่อมากไง มันเลยดูดี แบบเขาดูออกไปทางแบดๆหน่อย  ยิ่งทำหน้าทำตาเหมือนไม่พอใจเข้าอีก!!

เดี่ยวนี่เอามือปิดปากแล้ว มันจะกรี๊ดเพื่อนมันไง ลุ๊คแบบจะหล่อเลว เลิศเลยอ่ะ ขนาดกระเทยยังใจสั่นรุนแรงขนาดนี้ ชะนีจะไปเหลืออะไรค่ะ!!! สาวๆแถวนั้นแบบเป็นลมล้มฟับไปแล้วมั้ง ใจไม่แข็งพอ มองภูนานๆไม่ได้นะ คนอะไรหล่อไม่น่าให้อภัยเลยจริงๆ!!!

 

แฟน-เมิง-ไม่สบาย!!” เดี่ยวเน้นทุกคำ พยายามตีหน้าขรึมเข้าใส่ ต่างจากใจของมันที่ร่ำร้อง ภูภูหล่อที่สุดเลยค่ะ!!’

 

ไอ้อาร์ตพามันไปหน่อย!!” ว่าแล้วไอ้เพื่อนตัวดีอีกคนก็แทบจะอุ้มเขาให้ไปกับมัน

เออๆกุไปแล้ว ทำอะไรหัดอายเด็กมันบ้างสิ!!” ภูดึงมือไอ้อาร์ตที่ตะปบไหล่เาไว้สองข้างออก

เล่นอะไรเป็นเด็กพวกเมิงนิ!!” ไอ้เดี่ยวว่าเป็นหนักไอ้อาร์ตนิก็บ้าตามไปอีกคนเอากับพวกมันสิครับ

 

ภูแวะร้านค้าโรงเรียนเพราะมันอยู่ใกล้ๆกับห้องพยาบาลนั้นแหล่ะ

ซื้ออะไรครับเมิง?” อาร์ตทีทำหน้าที่คอยตามเขานิก็แม่งทำงานดีไปไหน ขนาดเปิดตู้แช่เครื่องดื่มมันยังมาคอยยืนคุม

 

ภูมองของในตะกร้าอาร์ตนมกับขนมขบเคี้ยวหลายชิ้นนอนกองอยู่ในนั้นเหมือนมันจะกินข้าวไม่อิ่มแล้วหาของว่างมาประทังชีวิตมันอย่างงั้น

 

แล้วเมิงไปเยี่ยมน้องปิงซื้ออะไรไปฝากเขาวะ?”

 

ทีละคำถามมั้ย? แล้วนิกูต้องทำด้วยเหรอวะ!!?”

 

เอ้า ไอ้นี้แฟนเมิงทั้งคนนะ!!”

 

พูดตอนไหนคับว่าแฟนกูน่ะ!!!!”

 

อาร์ตเดินไปหยิบกล่องน้ำส้มร้อยเปอรเซ็นให้ภู คิดว่าคนป่วยเหมาะกับน้ำส้มนี่แหล่ะ!!

เมิงนิจะจีบสาวยังต้องให้กุสอนอีก!!”

 

ไม่ได้จีบใคร!!!”

 

สาวๆแถวนั้นมองรุ่นพี่สองคนกันใหญ่อยากกรี๊ดก็อยากกรี๊ด ติดที่หน้าภูคือติดป้ายเบอร์ใหญ่มากว่าอารมณ์ไม่ดี สาวๆเลยทำได้แค่แอบมองและแอบฟังพวกเขาคุยกันในร้าน

 

เอาไปฝากน้องปิงของเมิงซะ!!”

 

ไอ้…..

 น้องปิงของกูหรอ?? ต้องบอกเมิงกี่รอบถึงจะเข้าใจภาษาคนห๊ะ กูกับน้องไม่ได้คบกัน ข่าวลือบ้าๆพวกนั้นก็พวกเมิงไม่ใช่หรอขยันสร้างให้กูตลอด!!!!!

 

 

แถวห้องพยาบาลบรรยากาศเงียบเชียบจนน่าวังเวง

 

 

เข้าไปเลยเมิงกะดูต้นทางให้

 

ใครมาเดี๋ยวกูตะโกนบอกเอง!!”

 

อาร์ตทำเป็นเล่นเครื่องชั่งน้ำหนักที่หน้าห้อง เขาก้มๆเงยๆดูจริงจังกับการคำนวนค่าBMIที่ติดให้ดูคู่กับหน้าปัดบอกเลขน้ำหนักตัว

 

เมิงนิก็ขยันพดให้คนอื่นเข้าใจกูผิด!!”ภูบ่นลอยๆ แต่ให้เข้าหูเพื่อนมันหน่อยเถอะ เหลือเกินแล้ว

 

ก็กุหมั่นไส้เมิงไงไอ้ภู หล่อเกินหน้าเกินตากู มีแฟนไปซะเถอะเมิง!!จะได้เป็นคนช่วยดามใจสาวๆทั้งโรงเรียนไง ฮ่าฮ่า  อาร์ตพอใจเมื่อเห็นว่าภูเข้าไปในห้องพยาบาล

 

 

 

ในห้องโถงต้อนรับ มีพวกเก้าอี้ชุดกับโซฟาแล้วก็พวกตู้หนังสือสุขศึกษา  แต่ว่าภูไม่เห็นแม้แต่เงาของคนตัวเล็กเลย

 

ภูมองไปที่ห้องพักผู้ป่วยสองฝั่งมีฝั่งชายและหญิง เขาเดินเข้าไปฝั่งหญิงด้วยความลังเล เพราะไม่รู้มีใครบ้างอยู่ในห้องนั้น

 

ภาพที่เขาเห็นในห้องคือเตียงสีขาวสะอาดโล่งสามเตียง ในขณะที่เตียงที่สี่ไกลสุด มีเธอที่นอนอยู่บนนั้น

 

ภูค่อยๆเดินเข้าไปหา แล้วนั่งลงเตียงข้างๆ  ปิงยังคงหลับสนิทขนาดเสียงเตียงดังตอนที่เขานั่งลง ก็ยังไม่ทำให้เธอตื่นขึ้นมา

 

ชายหนุ่มวางกล่องน้ำส้มที่ติดมือมาด้วยใกล้มือคนป่วย บางทีถ้าเธอตื่นมาอาจจะเห็นมันง่ายหน่อย

 

เขานั่งมองคนตัวเล็กอยู่หลายนาที แล้วก็เดินไปหยิบผ้าห่มที่ชั้นมาห่มให้เธอ

นั่งมองปิงต่ออีกพักใหญ่ เขาก็ชักไม่แน่ใจว่าตัวเองเหมือนพวกโรคจิตมั้ย มานั่งมองเธออยู่แบบนี้ ถ้าเธอตื่นขึ้นมาคงตกใจ

 

แต่เขารู้สึกเป็นห่วงเธอมากกว่าไง ห้องพยาบาลมันดูไม่ค่อยปลอดภัย เพราะไม่มีใครมาเฝ้าดูแล คนเข้าออกก็ไม่กรอง แล้วถ้ามีพวกคิดไม่ดีเข้ามาตอนเธอไม่รู้สึกตัวจะทำยังไง!!!

 

ยิ่งเป็นปิงด้วยแล้ว ภูกลืนน้ำลายลงคอ ลูกกระเดือกที่เดี่ยวเคยบอกว่าเซ็กซี่ขยับขึ้นลง ตอนที่เขามองไปยังเธอ คือเขาชักไม่แน่ใจตัวเองแล้ว… ว่ากำลังคิดอะไร??? ทำไมยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกว่าน่ารักน่าเอ็นดูแบบนี้  นี่ถ้าเธอเรียนม.6 ตอนนั้นเธอก็คงเริ่มโตเต็มตัวแล้ว เขาคิดว่าคงมีคนมาจีบเธอเยอะแน่ๆ เพราะเธอน่าจะสวยขึ้นทุกปี ปิงมีเค้าโครงแบบนั้นอยู่จริงๆ แล้วเขาล่ะ? ตอนนั้นเขาคงจะไม่ได้อยู่ดูเธอแล้ว เพราะเขาคงเรียนต่อในมหาวิทยาลัยชั้นนำสักแห่งในประเทศ เขาคงไม่มีโอกาสได้เห็นปิงในตอนนั้นแล้ว

ภูส่ายหน้าให้ตัวเองอีกครั้ง นี่เขากำลังคิดบ้าอะไรอยู่วะเนี่ย!!!!!!!!!

เขาจะเรียบจบแล้ว มีแฟนตอนนี้คงมีปัญหาเรื่องระยะทาง  เขาไม่อยากปล่อยแฟนไว้ทิ้งๆขว้างๆ  ถ้าเขาไปไกลจะอยู่ดูแลเธอได้ยังไง   เขาจึงไม่ควรมีแฟนตอนนี้ที่สุด!!!!!

 

พี่ภู....

 

ภูเลิกคิดเมื่อได้ยินเสียงละเมอหวานๆของคนตัวเล็ก

 

ครับ ฝันถึงพี่อีกแล้วเหรอ?”  เขาเอื้อมมือไปแตะหน้าผาก สงสัยว่าเธออาจจะเพ้อเพราะพิษไข้  หรือในฝันของเธอกำลังมีเขาอยู่ เหมือนที่เธอเคยบอกเขาว่าเธอชอบฝันถึงอนาคต และในอนาคตที่ว่าอาจจะมีเขาอยู่ด้วย!!

 

พี่ภู... ปิงขอโทษ...

 

ขอโทษอะไร?” ภูดึงมือคืนกลับมาแม้จะรู้สึกเสียดาย หน้าผากเธอไม่ได้ร้อนอย่างที่เขาคาดไว้ แต่เป็นตัวเขาที่รู้สึกร้อนแบบแปลกๆตอนที่สัมผัสตัวเธอ กลิ่นหอมจางๆก็เตะจมูกคนจมูกดีเข้าอีก กลิ่นนี้เขาเคยสูดดมมันตอนกอดเธอครั้งที่แล้ว  นี่เขา... ชักจะติดใจกลิ่นเธอด้วยใช่มั้ย?? ถึงขนาดอยากจะก้มลงไปดมจากเรือนผมดำขมับนั้นดูอีกสักครั้ง

 

ขอโทษนะคะ..  ปากสวยได้รูปยังคงพึมพำเบาๆกับตัวเองในห้วงนิทรา โดยที่ไม่รู้เลยว่าคนๆนั้นที่เธออยากจะเอ่ยคำขอโทษเหลือเกิน  เขาได้ยินมันแล้วทุกถ้อยคำ 

 

#ในความฝัน

พี่ภูไม่ยิ้มเลย  เพราะปิงใช่มั้ย? ปิงขอโทษนะคะ ที่สร้างแต่เรื่องวุ่นวายให้พวกพี่

ตอนที่เลิกแถวเมื่อเช้า ภูก็หน้าบึ้งมาก เมื่อก่อนเขาก็ขรึมแต่มันเหมือนเป็นบุคลิกเขาเองมากกว่า  แต่ที่เห็นอยู่ตอนนี้รู้เลยว่า เขาไม่พอใจเรื่องข่าวลือ เขาไม่มีความสุข  และเธอ เธอคือคนที่ทำให้พี่เขาเป็นแบบนี้

 


ไม่ให้อภัย!!!” 




.........................

100%

พี่ภูใจร้ายยยยยยยยย !!!



#ไรท์เข้าสู่โหมดหอยทากอีกครั้ง วาร์ปปปปปปป

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

4 ความคิดเห็น

  1. #3 PWF (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 17:10
    รอนะคะ มาต่อเร็วๆนะ
    #3
    0