ใต้ร่มใบภักดิ์

ตอนที่ 55 : แกลลอนที่ 26 (70%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 74
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    6 พ.ย. 60














ฮัดชิ้ว! ฮะ... ฮัดชิ้ว!” จิรเมธส่งเสียงจามฟุตฟิตอยู่หลายทีโดยไม่ทราบสาเหตุ ขณะกำลังไขกุญแจเข้ามาดูภายในตัวอาคารของตึกแถวที่เขาได้รับมาจากเลขาสาวของบิดา พร้อมกับเอกสารสำคัญที่แสดงความเป็นเจ้าของสิทธิ์ในที่ผืนนี้

เป็นอะไร... แพ้ฝุ่นเหรอ? ลัลนาที่เดินตามหลังเข้ามา เอ่ยถามด้วยความห่วงใย

อืม...คงงั้น เขายกมือขยี้ปลายจมูกโด่งไปมา ส่วนนิ้วอีกข้างก็ปราดคราบฝุ่นที่เกาะอยู่บนผนังให้สาวใต้ดู ก็ที่นี่ฝุ่นเยอะจะตาย ดูสิ สงสัยคนอยู่เก่าคงจะไม่ได้ทำความสะอาดเลยละมั้ง

เจ้าตัวไม่ได้นึกเฉลียวใจเลยสักนิดว่า บางทีนั่นอาจจะเป็นลางบอกเหตุ!

เหตุร้าย! ซึ่งกำลังจะคืบคลานมาสู่ตัวเขายังกับพายุทอร์นาโด

นั่นสิ ท่าทางเราคงจะต้องทำความสะอาด แล้วก็ทาสีใหม่ทั้งข้างนอกข้างในเลยนะเนี่ย ลัลนาเดินดูไปรอบๆ บริเวณชั้นล่าง

ฉันก็ว่างั้น จิรเมธพยักหน้าเห็นด้วย พลางเดินตามสาวร่างบางไปติดๆ

เมื่อสำรวจชั้นล่างจนเป็นที่พอใจแล้ว สองหนุ่มสาวจึงขึ้นบันไดไปดูสองชั้นข้างบนต่อ ทั้งชั้นสองและชั้นสามนั้นเป็นพิ้นโล่งๆ โปร่งๆ ที่ไม่มีการสร้างห้องกั้นเอาไว้แต่อย่างใด

ฉันว่าข้างบนเราเอาไว้เป็นที่เก็บสต๊อกสินค้าดีไหม? นักพัฒนาหนุ่มหันมาถามความเห็นสาวคู่ใจ

อืม...ก็ดีนะ ลัลนาพยักหน้า ก่อนจะถามความคิดเรื่องการจัดร้านจากเขาบ้าง แล้วนายว่าเราควรจะตกแต่งร้านสีอะไรดีล่ะ?

สีส้มดีไหม เด่นดี แล้วก็ดูหมองยากด้วย

ลัลนาใช้ความคิดอยู่เพียงครู่ ก่อนจะตอบตกลง

เอาสิ

จากนั้นสาวใต้ก็เดินนำอีกฝ่ายลงมายังชั้นล่างเหมือนเดิม พลางบอกเล่าร้านในฝันของเธอให้ชายหนุ่มฟังด้วยรอยยิ้มเบิกบานใจ

ฉันว่าถ้าเราตกแต่งร้านด้วยวัสดุธรรมชาติอย่างพวกกะลามะพร้าว โต๊ะไม้ หรือชั้นไม้ที่เราทำเอง ทาสีเองละก็ มันคงจะดูน่ารักดีเนอะ...นายว่าไหม?

งั้นก็ทำเลยสิ คนฟังยิ้มบางๆ ไม่อยากขัดคนพูดด้วยเรื่องไร้สาระ กลัวจะทำให้ภาพตรึงตราแสนประทับใจตรงหน้าพลันลบเลือนไป ว่าแต่เราจะไปซื้อวัสดุพวกนั้นได้ที่ไหนบ้าง?

เรื่องนั้นไม่ต้องห่วง เดี๋ยวฉันจัดการเอง

เธอจะทำเองเลยเหรอ? เขาร้องถามอย่างตกใจ เพราะเป็นห่วงกลัวหล่อนจะเหนื่อยจนเกินเหตุ

ใครจะเก่งเป็นซุปเปอร์แมนขนาดนั้นล่ะ? เธอเอ่ยกวนๆ ตามนิสัย ฉันจะให้ชาวบ้านในเขากะหมอกนั่นละมาช่วยทำคนละไม้ละมือ นายจะได้ไม่ต้องเปลืองสตางค์ไปจ้างช่างมาไง

จะไหวเร้อ? จิรเมธร้องถามอย่างไม่ค่อยเชื่อ

โอ๊ย! สบายมาก จะบอกให้นะว่างานหนักแค่ไหนพวกเราก็ไม่หวั่นหรอก เพราะทุกคนในเขากะหมอกน่ะสามัคคีสู้ตายกันอยู่แล้วลัลนาชูสองนิ้ว ยิ้มร่า เพื่อเป็นการยืนยันถึงความตั้งใจจริงของพวกเธอ ขณะที่ปากก็เอ่ยเร่งเร้าชายหนุ่ม ฉันว่าเรารีบไปซื้อของมาทำเลยดีกว่านะ ฉันชักจะตื่นเต้น อยากให้ร้านตัวเองเสร็จไวๆ ซะแล้วสิ

สาวใจร้อนลากคนตัวสูงให้เดินตามไปอย่างรวดเร็ว เพราะปรารถนาจะเห็นในสิ่งที่เธอรอคอยมานาน...

ร้านเขากะหมอก

ร้านที่เปี่ยมไปด้วยอุดมการณ์อันแรงกล้าของชาวบ้านที่ร่วมกันฟันฝ่า และคนข้างกายที่ช่วยพัฒนาสานฝันของพวกเธอให้เป็นจริง

ร้านที่เจริญรอยตามแนวทางของพ่อหลวง... ซึ่งทรงรักใคร่ห่วงใยปวงประชาทุกหมู่เหล่า

ร้านที่เธอนั้น... จะทำหน้าที่เผยแพร่พระปรีชาชาญและพระอัจฉริยภาพของพระองค ให้เป็นที่ประจักษ์แก่สายตาชาวโลก!

 

หลังจากซื้อสิ่งของประดับประดาและสั่งจองไม้ขนาดต่างๆ สำหรับตกแต่งร้านเรียบร้อยแล้ว จิรเมธและลัลนาก็กลับมายังหมู่บ้านในช่วงบ่ายคล้อย เพื่อจะนำแผนงานที่คิดร่วมกันมาปรึกษาผู้ใหญ่ จะได้เกณฑ์ชาวบ้านมาร่วมแรงร่วมใจแบ่งหน้าที่กันทำอย่างถูกต้องเหมาะสม

ทันทีที่ลงจากรถ ลัลนาก็วิ่งปรูดขึ้นเรือนปั๊บ พลางตรงเข้ามาสวมกอดมารดาที่นั่งอยู่นอกชาน

แม่จ๋า

ท่าทางแจ่มใสของบุตรสาว ทำให้มาลินีอดนึกฉงนใจขึ้นมาไม่ได้ว่า

เอ๋... วันนี้มีอะไรดีน้า ลูกสาวแม่ถึงดีอกดีใจเหมือนกับได้ทองอย่างนั้นแหละ

ทั้งที่เมื่อสองสามวันก่อน เจ้าตัวยังทำหน้าบึ้งบอกบุญไม่รับ แถมยังนั่งแอบถอนหายใจทุกๆ สิบวินาทีอยู่เลยแท้ๆ ทำให้นางนึกเป็นห่วงเสียตั้งนานสองนาน แต่ไฉนวันนี้บุตรสาวถึงได้ออกอาการสดชื่นเช่นนี้หนอ...

แล้วพอมาลินีเห็นหน้าหนุ่มกรุงที่เดินตามหลังลัลนาขึ้นมาเท่านั้นแหละ นางก็เข้าใจเหตุผลอย่างแจ่มแจ้ง

อ๋อ... เพราะพ่อหนุ่มมาหาเหมือนเดิมแล้วนั่นเอง ลูกสาวแม่ก็เลยอารมณ์ดี

สวัสดีครับคุณน้า คนหนุ่มเดินเข้ามาประนมมือไหว้ผู้สูงวัยกว่าอย่างอ่อนน้อม

สวัสดีจ้าพ่อหนุ่ม ผู้เป็นเจ้าของเรือนผละออกจากบุตรสาวมารับไหว้แขกหนุ่ม หายไปเสียนาน จนน้าแอบนึกว่าพ่อหนุ่มจะลืมคนที่นี่ไปแล้วซะอีกนะจ๊ะ

น้ำเสียงกระเซ้าที่เอ่ยออกมา ยังไม่เท่ากับรอยยิ้มในแววตาคนพูดที่มองมายังบุตรสาวสลับกับชายหนุ่ม คล้ายกับจะล้อเลียนอยู่ในที ทำเอาลัลนาต้องรีบหลบตามารดาเป็นพัลวัน ส่วนจิรเมธเองก็รีบหาข้ออ้างแก่ตัวเป็นด่วนว่า

เอ่อ... คือ... พอดีผมติดธุระอยู่กรุงเทพน่ะครับ ก็เลยปลีกตัวลงมาไม่ได้

ว่าแต่แม่จ๋า... พ่อจ๋ากลับมารึยังจ๊ะ? คนเป็นลูกก็รีบช่วยชายหนุ่มเอ่ยเปลี่ยนเรื่องไปเสีย

กลับมาแล้วจ้ะ มาลินียกมือขึ้นลูบหัวลูกสาวอย่างเอ็นดู ก่อนจะเอ่ยปากถามกลับบ้าง เมื่อเห็นท่าทางทั้งคู่จะมีธุระบางอย่างกับผู้เป็นสามี มีอะไรกันรึเปล่าจ๊ะลูก?

พวกเรามีเรื่องจะปรึกษาพ่อจ๋านิดหน่อยน่ะจ้ะ

เรื่องโครงการรึเปล่าลูก?

ใช่จ้ะแม่จ๋า ลัลนายิ้มรับ

งั้นเดี๋ยวรอคุยกันตอนกินข้าวดีไหม ตอนนี้พ่อเขาคงกำลังอาบน้ำอยู่น่ะลูก

ไม่ได้หรอกจ้ะแม่จ๋า เดี๋ยวจะช้าไป คนฟังกลับส่ายหัวอย่างใจร้อน เดี๋ยวพอหนูปรึกษากับพ่อจ๋าเสร็จ หนูจะต้องรีบไปประชุมแบ่งหน้าที่กับพวกชาวบ้านอีกน่ะจ้ะ

ก็ได้ งั้นเดี๋ยวแม่จะไปเรียกพ่อมาให้ก็แล้วกันนะลูก ในที่สุดมาลินีก็ต้องเป็นฝ่ายยอมตามใจบุตรสาว เมื่อเห็นท่าทางกระตือรือร้นของเจ้าตัวที่อยากจะทำทุกสิ่งเพื่อคนในหมู่บ้าน

ร่างผอมบางที่ยังคงความสวยแบบหญิงไทยเอาไว้อย่างเหนียวแน่น แม้นวัยจะล่วงเลยผ่านช่วงสาวสะพรั่งมานานแล้วก็ตามที ค่อยๆ ยันกายลุกขึ้นยืน แล้วก้าวเท้าเดินหายกลับเข้าไปในตัวบ้าน ทิ้งให้เด็กๆ สองหนุ่มสาวนั่งรอกันอยู่ตามลำพังที่ด้านนอก

  

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------


โถถถถถถถ

พ่อจิมของเพ่ ยังมัวแต่ยิ้มหวานจีบสาวอยู่

นี่คงยังไม่รู้ตัวว่าแม่ยักษ์ เอ๊ย! แม่ตัวจะรีบแจ้นมาดึงหูยานอยู่รอมร่อ

ใครอยากรู้ว่าตอนพี่จิมจอมทะเล้นหน้าซีดเป็นไก่ต้ม เป็นยังไง

ตอนหน้าห้ามพลาดเด็ดขาดค่าาาา



ใครอดใจรอไม่ไหว อยากรู้เรื่องก่อนใคร แวะไปโหลดได้ที่เมพและร้านอีบุ๊คชั้นนำทั่วประเทศค่า เค้ารับประกันความน่ารักนะจ๊ะ 



ใต้ร่มใบภักดิ์
ชมจันท์
www.mebmarket.com
“เย็นศิระเพราะพระบริบาล”ภายใต้ร่มเงาแห่งเศวตฉัตรของพ่อหลวงที่ได้อาศัยเติบใหญ่ทำให้ ผู้ใหญ่ธม แห่งบ้านเขากะหมอก ผลิตน้ำมันไบโอดีเซลตามกระแสพระราชดำริด้วยหวังให้เกิดประโยชน์แก่ชนชาวสยามในภายภาคหน้า ยามที่น้ำมันขาดแคลนโดยมีเพื่อนรักอย่าง เกริกเกียรติ ให้การสนับสนุนเงินทุนแต่แล้วเมื่อ จิรเมธ ลูกชายหัวแก้วหัวแหวน เกิดทราบเรื่องเข้าชายหนุ่มจึงประกาศตัวเป็นเจ้าหนี้รายใหญ่ของคนในหมู่บ้านทันทีแล้วมีหรือที่ผู้ใหญ่กล้าเช่นเขาจะยอมให้เด็กเมื่อวานซืนมาหยามศักดิ์ศรีเอาได้เขาจึงจัดการส่ง ลัลนา ลูกสาวจอมทโมนมาปราบเซียนหนุ่มธุรกิจเขี้ยวลากดินซะหน่อยดูเผินๆ เหมือนเป็นการก่อศึกรบ แต่ใครจะรู้ว่าแท้ที่จริงแล้ว…เขาต้องการจะก่อศึกรักแก่สองหนุ่มสาวเสียมากกว่า!

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2 ความคิดเห็น