ใต้ร่มใบภักดิ์

ตอนที่ 35 : แกลลอนที่ 17 (50%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 102
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    25 พ.ค. 60



ใบหน้างามคมขำงอง้ำหงุดหงิดเข้าขั้นเต็มพิกัด ส่วนหนึ่งเป็นเพราะรำคาญคนพูดมากที่พร่ำตื้อให้เธอยอมรับในข้อกล่าวหาของเขา แต่เหตุผลใหญ่ๆ อันสำคัญนั้นเกิดมาจากความรู้สึกแท้จริงที่เริ่มจะก่อตัวขึ้นอย่างช้าๆ อยู่ภายในใจของเธอต่างหาก ไม่อย่างนั้นเธอคงจะไม่รู้สึกอ่อนไหวไปกับคำว่า รัก ที่อีกฝ่ายจงใจเอ่ยเน้นย้ำเช่นนี้หรอก

และมันก็เป็นสิ่งที่เธอไม่อยากจะยอมรับนัก!

ไม่ใช่!” ลัลนายังคงปฏิเสธหัวใจเสียงแข็ง แถมยังเอาสีข้างเข้าถู ฉันไม่ได้หึงบ้าบออะไรทั้งนั้นแหละ แต่ที่ฉันโกรธเพราะนายกำลังจะชักศึกเข้าหมู่บ้านของฉัน และก็โกรธมากๆ ด้วย

ลมหายใจสะท้อนเข้าออกอย่างรุนแรง จนหญิงสาวหอบตัวโยนด้วยความเหน็ดเหนื่อย...

เหนื่อย... ที่ต้องพยายามอธิบายเพื่อกู้หน้าตัวเอง

ล้า... เพราะยิ่งพูด ความรู้สึกก็ยิ่งเด่นชัดมากขึ้นทุกๆ ถ้อยคำที่กล่าวออกไป

แน่ใจนะหนูนาว่าเธอไม่ได้คิดอะไรกับฉัน?

สีหน้านิ่งสงบและน้ำเสียงราบเรียบที่เอ่ยถาม ทำเอาลัลนารู้สึกใจหายวาบไปเหมือนกัน

ไม่ แต่สาวปากแข็งก็ยังส่ายศีรษะแรงๆ คล้ายกับจะย้ำเตือนตัวเองเสียมากกว่าว่า

อย่าได้เผลอไผล ปล่อยความรู้สึกไปเชียว

ขณะที่ปากน้อยๆ ก็ทำหน้าที่พร่ำบอกถึงข้ออ้าง เพื่อใช้ปกปิดความลับในหัวใจต่อไป

นายก็รู้ว่าฉันไม่ชอบแม่นั่น ฉันไม่อยากให้ชาวบ้านไปสุงสิงกับคนชั่วๆ พวกนั้น แล้วนายยัง...

เธอโกหก!” จู่ๆ คนฟังก็กล่าวทะลุขึ้นกลางปล้อง เพราะสุดจะทนกับคนช่างแถไปเรื่อย

ฉันไม่ได้โกหก!” อีกฝ่ายยังเพียรดึงดันปากแข็งยืนกรานเป็นกระต่ายขาเดียว

แล้วถ้าฉันพิสูจน์ได้ล่ะ เธอจะยอมรับไหม? แววตาแกร่งกล้าแวววาวขึ้นอย่างท้าทาย

นายจะพิสูจน์อะไร? ลัลนาเอ่ยถามด้วยความหวาดหวั่น

เดี๋ยวก็รู้!” จิรเมธกล่าวเสียงเย็น ก้าวขาเข้าไปใกล้สาวใต้กระชั้นขึ้น เธอจึงต้องถอยหลังหนีตามสัญชาติญาณ  ทว่าอะไรๆ ครานี้กลับไม่ง่ายนัก เมื่อคนรู้ทันรีบเอื้อมมือไปรั้งต้นแขนเล็กของเธอเอาไว้ ก่อนจะรั้งตัวเธอให้แนบชิดติดกายเขาอย่างรวดเร็ว

ฉันยังโสด... ไม่ได้มีแฟนอย่างที่เธอคิดนะ

น้ำเสียงเว้าวอนกับดวงตาหวานฉ่ำที่คนเจ้าเล่ห์พร่ำบอกแด่เธอ ทำเอาหัวใจของหญิงสาวเต้นดังโครมคราม แทบจะทะลุออกมานอกอก

มะ...มา... มาบอกฉันทำไม?

ความหวั่นไหวที่เธอคิดว่าซ่อนเร้นเอาไว้มิดชิดดีแล้ว แสดงตัวออกมาอย่างเด่นชัด จนเรียกรอยยิ้มพึงใจจากอีกฝ่ายได้

ก็เธอทำหน้าว่าอยากรู้ ฉันก็เลยบอก คนช่างยั่วกล่าวเย้า

ใคร! ไม่มี้ ฉันไม่ได้อยากรู้เรื่องของนายสักหน่อย เสียงแหลมปรี๊ดร้องถามอย่างผิดสังเกตสุดๆ ใบหน้าที่แดงซ่านอยู่ก่อนแล้วยิ่งลุกลามไปถึงใบหูและลำคอ โดยที่เธอเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันเป็นเช่นนั้นเพราะแดดหรือดีใจที่รู้ว่าเขายังโสดกันแน่

ปากแข็ง ถ้าไม่อยากรู้ แล้วเธอยิ้มทำไมล่ะ? จิรเมธพูดกลั้วหัวเราะ ยังรู้สึกสนุกกับการหยอกล้อเธออยู่ รู้ไว้ด้วยว่า... ตอนนี้หน้าเธอมันแดงแปร๊ดเลยล่ะ คงจะเขินฉันสิท่า?

หลงตัวเอง! ฉันร้อนแดดต่างหาก ลัลนากล่าวถูๆ ไถๆ ไปเรื่อย แม้ไม่ต้องส่องกระจก เธอก็รู้อยู่เต็มอกว่าหน้าเธอคงจะแดงเถือกไปถึงไหนต่อไหนแล้ว เพราะไอร้อนผะผ่าวที่เธอสัมผัสได้นั้นคือหลักฐานชิ้นเอกที่ช่วยยืนยันความประหม่าของเธอได้เป็นอย่างดี

ถ้าอย่างนั้นก็รีบไปขึ้นรถเถอะ เดี๋ยวจะพานเป็นลมแดดไปซะก่อน

ใบหน้าคมเข้มยิ่งขรึมขึ้นอีกด้วยความเป็นห่วง พร้อมทั้งจับจูงมือเธอให้เดินตามเขากลับไปที่รถแวนคันใหญ่แต่คนดื้อแพ่งก็ยังขืนตัวไม่ยอมง่ายๆ ฉะนั้นความอดทนที่มีเมื่อรวมเข้ากับความห่วงใยที่เกิดด้วยแล้ว ทำให้ชายหนุ่มตัดสินใจรวบช้อนร่างบางขึ้นพาดบ่าทันที

เฮ้ย! จะทำอะไรน่ะคนทะลึ่ง คนเสียท่าตะโกนถามเสียงหลง เมื่อเท้าของเธอลอยหวือขึ้นเหนือพื้นดินอย่างรวดเร็ว หน้าท้องแบนราบกระทบกับไหล่หนา

ทว่าอีกฝ่ายก็ยังคงอุ้มเธอเดินดุ่มๆ ไปที่รถโดยไม่สนใจ

และแล้วความดันทุรังที่มีอยู่ในกระแสเลือดก็ผลักดันให้สาวทโมนไม่ยอมแพ้ ลัลนาจึงเงื้อกำปั้นระดมทุบลงไปบนแผ่นหลังกว้าง แถมปลายเท้าก็ยังกระทุ้งเข้าที่ท้องน้อยของเจ้าตัวเป็นทัพเสริม คนเจ็บเลยชักจะเริ่มโมโหขึ้นมาตงิดๆ

ถ้ายังไม่เลิกบ้าละก็ ฉันจะจับเธอเหวี่ยงลงพื้นให้คอหักไปเลย... เอาไหม?เขาขู่เสียงเข้ม

อันที่จริงจิรเมธก็แกล้งพูดไปอย่างนั้นเอง เพราะคิดว่ายายตัวแสบคงไม่ยอมเชื่อฟังเขาง่ายๆ อยู่แล้ว จวบจนเขาไม่ได้ยินเสียงเอะอะโวยวายหรือความเคลื่อนไหวอันใดบนบ่าของตนนั่นแหละ เจ้าตัวจึงพอจะสัมผัสถึงมุมอ่อนแอบอบบางเหมือนกับหญิงสาวทั่วไปของเจ้าหล่อนได้บ้าง

เมื่อสองเท้าเดินกลับมาถึงตัวรถ จิรเมธก็จัดการเปิดประตูฝั่งคนนั่ง บรรจงวางร่างบางลงบนเบาะอย่างนุ่มนวล เสร็จแล้วแทนที่เขาจะกลับไปประจำยังฝั่งพวงมาลัยตามที่ตั้งใจไว้ในคราแรก คนตัวสูงก็เกิดเปลี่ยนใจขึ้นมากะทันหัน

ใบหน้าขาว แนวคางบึกบึนและเรียวปากหยักเชิดหยุดนิ่ง มีเพียงแววตาสีน้ำตาลอ่อนคู่ซึ้งเท่านั้นที่เต้นไหวระริกอยู่ตลอดเวลาขณะจับจ้องมองเธอไม่วางตา ส่งผลให้ลัลนาที่กำลังตกที่นั่งลำบากอยู่ภายในรถคับแคบไม่สามารถขยับกายหลีกหนีผู้ชายตรงหน้าได้ เธอจึงต้องจำใจประสานสายตากับคนมากเสน่ห์อย่างช่วยไม่ได้

จะมองไปถึงไหน? เธอพยายามจะทำเสียงเขียวเอ็ดเขาหรือจะบังคับไม่ให้สุ้มเสียงสั่นระริก เพื่อฟ้องอาการของเฟธอกันแน่ ลัลนาก็ยังไม่อาจมั่นใจนัก เพราะเสียงที่ถามออกไปทั้งเบาหวิวและสั่นเครือราวกับคนไม่มีแรง

จะมองจนกว่าคนปากแข็งจะยอมรับว่ามีใจให้ฉัน คนฟังกล่าวเสียงละมุน

เหลวไหล รีบๆ ขับรถกลับหมู่บ้านได้แล้ว ฉันจะไปทำงานต่อซะที  แม้จะเพียรทำตาขวางใส่พ่อคนกะล่อน แต่มือไม้ของเธอนี่สิกลับเกะกะ จนไม่รู้จะเอาไปวางไว้ตรงไหนดี

แน่ละว่า... อาการประหม่าขัดเขินของเจ้าหล่อนนั้นไม่สามารถรอดพ้นคนสายตาดีได้หรอก จิรเมธจึงอดยิ้มกริ่มไมได้

เธอแอบดีใจอยู่ใช่ไหมล่ะ ที่รู้ว่าฉันไม่มีแฟน?

เอ๊ะ! นี่คำพูดของเธอมันไม่ได้ซึมเข้าหูพ่อเจ้าประคุณไปบ้างรึไง?

เขาถึงรังแต่จะคอยสอดรู้สอดเห็น แถมยังพยายามจะแง้มเรื่องหัวใจของเธออยู่ได้ สาวตาคมจึงเขวี้ยงค้อนวงโตให้เจ้าตัว

ฉันจะดีใจไปทำไม ในเมื่อคนแบบนายมันเชื่อถือไม่ได้ ไม่มีแฟนงั้นเหรอ... จ้างให้ก็ไม่เชื่อหรอกย่ะ

ฮะๆๆ ฉันเพิ่งรู้นะว่าเวลาเธอยิ่งงอนก็ยิ่งน่ารักชะมัดเสียงหัวเราะห้าวทุ้มดังขึ้นด้วยความชอบใจ

อ๊ายยย ตาบ้า! จะยั่วฉันไปถึงไหนเนี่ย?

ลัลนาออกอาการฮึดอัดขัดใจในท่าทางกวนประสาทของพ่อตัวดี จนแทบจะตีอกชกลม แต่นั่นยังไม่เด็ดเท่ากับคำพูดต่อมาของเขาว่า

ฉันเคยมีแฟนจริงๆ ตอนที่อยู่เมืองนอก

นั่นสิ โลกนี้ไม่มีทางเหลือคนโสด ฐานะดีอย่างนายไว้แน่

ทั้งที่ในใจกำลังค่อนแคะเขา แต่ดวงตาคมกลับหลุบต่ำลง ดวงหน้าหวานก็พลอยหม่นหมองไปทันตา

คนที่เห็นดังนั้นจึงรีบบอกกับตัวเองว่า ให้เลิกแกล้งเจ้าหล่อนเป็นการด่วน เพราะเขาทนเห็นหน้าหวานๆ เกิดอาการหดหู่ไม่ไหวแล้ว

หนูนา เสียงเรียกนั้นไม่ได้ทอดอ่อนโยน ทว่าฟังแล้วกลับให้ความรู้สึกอบอุ่นยิ่งนัก เธอจะเชื่อรึเปล่าถ้าฉันบอกว่า... ตอนนี้ฉันเป็นอิสระ ไม่มีข้อผูกมัดใดๆ กับใครทั้งสิ้น พอฉันกลับเมืองไทยปุ๊บ แฟนฝรั่ง เกาหลี ญี่ปุ่น เขาก็พากันทิ้งฉันไปหมดแล้ว

คนว่าแสร้งทำหน้าละห้อยให้ดูน่าสงสาร แต่ผลที่ได้รับจากคนฟังกลับเป็นสองมือน้อยๆ ที่ผลักอกเขาด้วยความหมั่นไส้

ฉันไม่เชื่อ! เลิกพูด แล้วก็ขับรถกลับบ้านเสียที ฉันไม่อยากฟัง

เฮ้อ... พอพูดเรื่องจริงเธอก็ไม่เชื่อ มันน่าน้อยใจจริงๆ เล้ย จิรเมธรำพันออกมาลอยๆ

ก็เรื่องที่นายพูดมันน่าเชื่อที่ไหนล่ะ ลัลนาสวนกลับทันควัน หัวใจก็พลันปวดหนึบๆ อย่างไรชอบกล เชอะ! ใครกันแน่ที่เป็นฝ่ายทิ้งเขาก่อน ที่สำคัญถึงนายจะเลิกกับสาวๆ ที่โน่นแล้วก็ตาม แต่พอกลับมาเมืองไทย นายก็คงไม่แคล้วคั่วสาวใหม่อีกอยู่ดี เหมือนอย่างยายชะนีหลงฝูงเมื่อกี้นี้ไงละ

จิรเมธยืนฟังถ้อยคำถากถางของหล่อนทุกคำด้วยสีหน้าที่เปี่ยมไปด้วยความผิดหวัง... เจ็บปวด...

นี่หล่อนไม่เคยเห็นเขาเป็นคนดีในสายตาเลยใช่ไหม...

เขาไม่ใช่ผู้ชายมักมากที่ชอบล้อเล่นกับความรักหรือความรู้สึกของคน อย่างที่เธอกำลังเข้าใจนะ!

คำพูดของเธอทุกคำ มันบ่งบอกว่าเธอตีค่าจิตใจของฉันต่ำเหลือเกินนะ

ลัลนาหันกลับมามองคนพูดด้วยความฉงนใจ เพราะรู้สึกได้ถึงน้ำเสียงที่เปลี่ยนไปของเขา แล้วเธอก็ได้เห็นดวงตาคมกล้าทอดมองมายังเธอราวกับจะตัดพ้อ หัวใจของหญิงสาวพลันอ่อนยวบลงทันทีอย่างรู้สึกผิด ก่อนที่คำพูดต่อมาของเขาจะทำหน้าที่คอยย้ำเตือนให้เธอยิ่งรู้สึกละอาย ที่มองเขาในแง่ร้ายเพียงด้านเดียว

รู้เอาไว้ด้วยนะว่าถ้าฉันมีแฟนจริงๆ อย่างที่เธอพยายามจะยัดเยียดให้ละก็ ป่านนี้ฉันเอาวันหยุดที่แสนมีค่าไปเที่ยวดูหนังฟังเพลงกับแฟนของฉันแล้ว ไม่มานั่งจมปลักอยู่กับการพัฒนาหมู่บ้านจนๆ ของเธอแบบนี้หรอก

พูดจบ จิรเมธก็เคลื่อนกายถอยห่างจากเธอ แล้วเดินอ้อมรถกลับไปนั่งประจำตำแหน่งของตน

เขารอว่าหล่อนจะพูดอะไรกับเขาบ้างไหม?

เงียบ...

ไม่มีสัญญาณตอบรับจากคนที่คุณอยากให้ง้อ!

 จิรเมธพ่นลมหายใจออกมาดังพรืด ก่อนจะกระชากรถพุ่งตรงกลับสู่หมู่บ้านเขากะหมอกต่อไป

 


---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

โอ๊ยยยยยยยยย

คนอะไรมั่นหน้าจนน่าหมั่นไส้ที่ซู้ดดดดดดดด

ใครเห็นด้วยกับไรเตอร์บ้าง ยกมือขึ้น!

อ้าวววว...ไหง๋ไม่มีเลย

แอบตกหลุมรักพ่อจิม เชิญยิ้มกันหมดแล้วล่ะสิเนี่ย

ตอนหน้าพี่เขาจะมาอ้อยสาวมุกไหนอีก ตามมาสิงหนูนากันนะคะ 555


ใครอดใจรอไม่ไหว อยากรู้เรื่องก่อนใคร แวะไปโหลดได้ที่เมพและร้านอีบุ๊คชั้นนำทั่วประเทศค่า เค้ารับประกันความน่ารักนะจ๊ะ 



ใต้ร่มใบภักดิ์
ชมจันท์
www.mebmarket.com
“เย็นศิระเพราะพระบริบาล”ภายใต้ร่มเงาแห่งเศวตฉัตรของพ่อหลวงที่ได้อาศัยเติบใหญ่ทำให้ ผู้ใหญ่ธม แห่งบ้านเขากะหมอก ผลิตน้ำมันไบโอดีเซลตามกระแสพระราชดำริด้วยหวังให้เกิดประโยชน์แก่ชนชาวสยามในภายภาคหน้า ยามที่น้ำมันขาดแคลนโดยมีเพื่อนรักอย่าง เกริกเกียรติ ให้การสนับสนุนเงินทุนแต่แล้วเมื่อ จิรเมธ ลูกชายหัวแก้วหัวแหวน เกิดทราบเรื่องเข้าชายหนุ่มจึงประกาศตัวเป็นเจ้าหนี้รายใหญ่ของคนในหมู่บ้านทันทีแล้วมีหรือที่ผู้ใหญ่กล้าเช่นเขาจะยอมให้เด็กเมื่อวานซืนมาหยามศักดิ์ศรีเอาได้เขาจึงจัดการส่ง ลัลนา ลูกสาวจอมทโมนมาปราบเซียนหนุ่มธุรกิจเขี้ยวลากดินซะหน่อยดูเผินๆ เหมือนเป็นการก่อศึกรบ แต่ใครจะรู้ว่าแท้ที่จริงแล้ว…เขาต้องการจะก่อศึกรักแก่สองหนุ่มสาวเสียมากกว่า!

2 ความคิดเห็น