ใต้ร่มใบภักดิ์

ตอนที่ 14 : แกลลอนที่ 6 (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 146
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    8 ธ.ค. 59

ดวงตาเต้นระยับของจิรเมธแสดงความสะใจอย่างเปี่ยมล้น ก่อนที่เขาจะก้าวพรวดออกจากที่ซ่อน ตรงขึ้นบันไดไปปรากฏกายต่อหน้าคนทุกคนที่นั่งร่วมกลุ่มอยู่บนเรือนชาน แล้วทันทีที่สาวแสบซ่าตาคมเผอิญได้หันมาสบตากับเขาเป็นคนแรก ดวงตาดำคลับก็เบิกออกกว้างขึ้นอย่างตะลึงงัน

นายหน้าขาว!!!”

เสียงหวีดร้องของลัลนาเรียกสายตาทุกคู่ให้หันไปมองผู้มาเยือนคนใหม่โดยอัตโนมัติ

ตาจิม!? ใบหน้าคมที่ร่วงโรยไปตามวัยซีดเผือดลงทันที แกมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?

ผมก็แอบตามคุณพ่อมาน่ะสิครับ จิรเมธเหยียดยิ้มยิงฟันขาวเป็นปกติ ก่อนที่รอยยิ้มกว้างของเขาจะหุบฉับลงทันควัน เมื่อเบือนหน้าจากผู้เป็นพ่อมาสบเข้ากับดวงตาคมโต นี่ถ้าผมไม่ได้ทราบความจริงเข้าก่อนละก็ ป่านนี้ผมคงต้องนอนเอามือกายหน้าผากไปอีกนานเลยละมั้งครับ แล้วจิรเมธก็หันกลับมาเปรยกับบิดาด้วยรอยยิ้มหวานดุจเดิม

แต่สำหรับคนมองที่เลี้ยงดูเขามากับมือ มีหรือจะดูไม่ออกว่ามันเป็นเพียงภาพมายาที่เด็กชายตัวแสบแสนดื้อรั้นอย่างร้ายกาจสร้างขึ้นก่อนที่เขาจะอาละวาด ไม่ว่าเวลาจะผ่านพ้นไปนานนับกี่สิบปี รอยยิ้มเจ้าปัญหานี้ก็ไม่เคยแปรเปลี่ยนไปตามร่างกายที่เติบใหญ่ของเจ้าตัวเลยสักนิด ยามเมื่อจิรเมธเกิดไม่ถูกอกถูกใจอะไรขึ้นมา ดังนั้นคนเป็นพ่ออย่างเขานี่แหละที่ต้องรีบหาทางยับยั้งเร่งทำความเข้าใจกับบุตรชายเป็นการด่วน เพื่อไม่ให้เกิดคดีก๊อดซิลลาถล่มหมู่บ้านเขากะหมอกขึ้นซะก่อน

จิม... แกกำลังเข้าใจผิดอยู่นะ ฟังพ่ออธิบายก่อน

เข้าใจผิด... เรื่องไหนเหรอครับ? จิรเมธเลิกคิ้วถาม เอ๋!... สงสัยจะเป็นเรื่องที่คุณพ่อเอาเงินมาโปรยทานให้คนพวกนี้ หรือจะเป็นเรื่องที่คุณพ่อโกหกผมว่าเป็นหนี้กันล่ะครับ?

พ่อไม่ได้โกหก เงินจำนวนนั้นพ่อตั้งใจจะโอนมาเพื่อใช้หนี้จริงๆ เชื่อพ่อสิ

คุณพ่อครับ จนถึงขั้นนี้แล้ว คุณพ่อยังคิดจะหลอกผมอีกเหรอครับ? คนเป็นลูกย้อนถามกลับด้วยความเหนื่อยหน่าย เหมือนไม่อยากจะทนยืนฟังคำแก้ตัวอะไรของท่านอีก

พ่อไม่เคยหลอกแกเลยสักครั้งนะ บิดากล่าวย้ำอย่างหนักแน่น เพียรชี้แจงเหตุผลให้ลูกชายรับรู้ด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน ตาจิม... พ่อของลูกน่ะเป็นหนี้แผ่นดิน ทั้งอาศัยใบบุญได้เกิด เติบโต และเป็นที่ทำมาหากินอยู่ทุกวันนี้ แล้วแกจะไม่ให้พ่อทดแทนบุญคุณของท่านเลยเชียวหรือ?

ทว่าบุตรชายกลับแค่นเสียงถามแทนคำตอบ

เฮอะ! หนี้ของแผ่นดินเหรอครับ คุณพ่อคิดว่าพูดแบบนี้ แล้วผมจะเกิดซาบซึ้ง จนยอมจบเรื่องไปง่ายๆ เหรอครับ?

โอ๊ย! ทำไมแกถึงเป็นคนที่เข้าใจอะไรยากเย็นขนาดนี้นะ

เกริกเกียรติยกมือขึ้นกุมขมับในความดื้อแพ่งของบุตรชาย ก่อนที่เขาจะเริ่มต้นนับหนึ่งถึงสิบใหม่อีกครั้ง

จริงอยู่ที่พ่ออาจจะบอกความจริงกับแกไม่หมด เพราะพ่อไม่อยากให้แม่ของแกรู้เรื่อง แกเข้าใจไหม?

นั่นแหละครับที่เขาเรียกว่าการหลอกลวง คนเป็นลูกกล่าวตัดพ้อด้วยความน้อยใจ

ทำยังไงแกถึงจะยอมเชื่อพ่อฮึ? เกริกเกียรติบอกอย่างจนปัญญา

ถ้าคุณพ่อยอมกลับกรุงเทพฯ ไปสารภาพความผิดกับคุณแม่ละก็ ผมถึงจะยอมเชื่อ

ไม่ได้เด็ดขาด คนเป็นพ่อร้องค้านเสียงหลง

ถ้าเกิดเมียที่เคารพรักของเขารู้ความลับนี้ขึ้นมาละก็ มีหวังความฝันที่เขาและเพื่อนรักสู้อุตส่าห์ร่วมสร้างกันมาหลายปี คงต้องพังพินาศสันตะโรลงอย่างแน่นอน เกริเกียรติจึงต้องงัดลูกไม้ทั้งหมดที่มีขึ้นมาหว่านล้อมบุตรชายให้กลายมาเป็นพวกแทนเสียเลย

จิม ลูกลองมองไปรอบๆ ดูสิ แกเห็นไหมว่าชาวบ้านเขาอยู่กันอย่างอัตคัดขัดสนแค่ไหน? เขาเริ่มต้นกลยุทธ์ด้วยแผนเรียกคะแนนความสงสาร

จิรเมธมองตามไปยังบ้านเรือนผุพัง ผนังที่ผุกร่อน หรือจะเป็นหลังคาที่มีรอยปะแล้วปะอีก มันทำให้เขาอดเห็นจริงตามคำบอกของบิดาไม่ได้ ชายหนุ่มเลยได้แต่ยืนนิ่งอึ้ง พลางใช้ความคิดอย่างหนัก

คนที่เห็นดังนั้นเลยไม่รอช้า รีบใช้แผนพูดจาขยี้ใจคนฟังให้ยิ่งคล้อยตามต่อทันทีด้วยคำพูดที่สวยหรู

แกเห็นแล้วใช่ไหม เพราะแบบนี้ไง พ่อถึงต้องยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือชาวบ้านที่นี่ ให้เขาได้ทำโครงการน้ำมันไบโอดีเซลตามรอยพระราชดำริของในหลวงท่าน เพื่อจะได้เป็นประโยชน์ต่อสาธารณะชนในภายภาคหน้าต่อไป

แต่ถ้าคุณพ่อคอยช่วยพวกเขาอยู่อย่างนี้ สักวันมันคงไม่แคล้วต้องติดเป็นนิสัย แล้วคนที่นี่ก็จะไม่รู้จักยืนหยัดด้วยลำแข้งของตัวเอง แบบนี้มันจะไม่ยิ่งเป็นผลเสียมากกว่าเหรอครับ?

คนที่มีอคติยังคงตั้งแง่อยู่ท่าเดียว แถมยังจงใจปรายตามองไปยังบุคคลทั้งสามที่เขาเอ่ยถึงเสียอีก โดยเฉพาะแม่สาวตาคมที่ยืนเม้มปากแน่นสนิท ราวกับพยายามจะหักห้ามใจอย่างยิ่งยวดมิให้กระโดดเข้ามากัดหูของเขา จิรเมธที่เป็นฝ่ายได้ทีเลยยิ่งพูดจายั่วประสาทหล่อนเข้าไปอีกว่า

อีกอย่างผมไม่เห็นความจำเป็นว่าคุณพ่อจะต้องมาทำเรื่องไร้สาระแบบนี้เลยนี่ครับ ในเมื่อปีๆ หนึ่งครอบครัวของเราก็เสียภาษีมาให้คนพวกนี้ไม่รู้ตั้งกี่แสน กี่ล้านบาทแล้ว

คนในหมู่บ้านเขากะหมอก เขาไม่ได้งอมืองอเท้าอย่างที่แกดูถูกหรอกนะ แล้วไอ้เงินที่แกพยายามจะยัดเยียดให้เป็นบุญคุณกับพวกเขาน่ะ มันคือหน้าที่ของพลเมืองดีอย่างเรา แต่สิ่งที่พ่อกำลังทำอยู่ มันคือหน้าที่ของราษฎร ซึ่งคอยทดแทนพระคุณของในหลวงท่านต่างหากล่ะ เกริกเกียรติเอ็ดบุตรชายเสียงเข้ม

ก็เหมือนกันนั่นแหละครับ ผมไม่เห็นว่ามันจะต่างกันตรงไหน คนพูดไหวไหล่อย่างไม่ใส่ใจ

เจ้าบ้านที่ทนฟังอยู่นานอดรู้สึกขัดจิตขัดใจไอ้พวกเด็กไทยหัวใจฝรั่งไม่ไหว ธมจึงพูดโพล่งทะลุกลางปล้องขึ้นมาว่า

จริงๆ ข้าก็ไม่ได้อยากยุ่งเรื่องของเอ็งหรอกนะไอ้เกริก แต่ลูกเอ็งนี่มันปากสุดจะทนจริงๆ ว่ะ

แล้วสิ่งที่เกริกเกียรติคิดไว้ก็กำลังจะกลายเป็นจริง จิรเมธเอาแต่พูดพ่นพิษไม่ยอมหยุด จนเกิดไประคายหูเพื่อนรักเข้า มีหรือผู้ใหญ่บ้านคนกล้าที่ไม่เคยไว้หน้าใครทั้งนั้นจะยอมงอมืองอเท้า ปล่อยให้เด็กเมื่อวานซืนมานั่งถอนหงอกตนอยู่ได้

แกใจเย็นๆ ก่อนนะ เดี๋ยวฉันจัดการเอง คนเป็นเพื่อนรีบทำหน้าที่ห้ามทัพ เพราะรู้ซึ้งไปถึงหัวอกว่าคนรักศักดิ์ศรีเยี่ยงธมคงไม่ยอมแน่ ถ้าถูกผู้ใดกล้ามาหยามเกียรติกันถึงถิ่นเช่นนี้

ไม่จำเป็นหรอกครับคุณพ่อ เพราะผมเองก็ไม่อยากจะเสียเวลาพูดพล่ามให้มากความเหมือนกัน

ทว่าแทนที่คนถูกเตือนจะรู้สำนึก เขากลับเชิดหน้าขึ้นอย่างถือดี เกริกเกียรติเลยหันขวับมาดุลูกชายเสียงเขียว

แกน่ะหุบปากไปเลย

ก็ได้ครับ เขาบอกอย่างไม่ยี่หระ พลางเอ่ยต่อรอง แต่ผมขอถามอะไรคุณพ่อแค่คำถามเดียวนะครับ

แกจะถามอะไรฉัน?

ผมอยากรู้ว่า...ตกลงพวกเราไม่ได้เป็นหนี้ใครใช่ไหมครับ? จิรเมธเอ่ยถามชัดถ้อยชัดคำ พลางหันไปประสานสายตากับสาวสวยคมขำ ชนิดที่เรียกว่าไม่มีใครยอมเป็นฝ่ายหลบให้

สำหรับลัลนา นอกจากเธอจะเกิดอาการเหม็นหน้าไอ้หนุ่มเมืองกรุงคนนี้เต็มแก่แล้ว หญิงสาวยังเกลียดนิสัยเห็นแก่ตัวอย่างร้ายกาจของเขามากกว่าอีกด้วย แต่การที่เธอไม่ตอบโต้อะไรออกไป เป็นเพราะยังเกรงใจผู้มีพระคุณของหมู่บ้านอย่างเกริกเกียรติอยู่มาก เธอถึงต้องยอมสงบปากสงบคำมาจนถึงตอนนี้

ก็ใช่คนเป็นพ่อมองรอยยิ้มกระหยิ่มใจที่แฝงความนัยบางอย่างด้วยความรู้สึกหวาดหวั่น ก่อนจะแอบกลืนน้ำลายเหนียวๆ ลงคออย่างยากเย็น

ถ้าอย่างนั้นก็แปลว่านอกจากผมจะไม่ใช่ลูกหนี้แล้ว ผมยังเป็นเจ้าหนี้ด้วยใช่ไหมครับ?

แล้วคนเจ้าเล่ห์ก็ทำในสิ่งที่บุพการีนึกหวาดกลัว เมื่อเขาเพ่งมองบรรดา ลูกหนี้ ทุกคนอย่างมีความหมาย ทำเอาคนเป็นพ่อรู้สึกตกอกตกใจในคำพูดของบุตรชายจนพูดไม่ออก ได้แต่เพียงอุทานเสียงหลง

ตาจิม!”

แย่แล้ว... ลางร้ายที่เขากำลังหวาดวิตก มันจะต้องเกิดขึ้นแน่ๆ ก็ดูแววตาเต้นระยิบราวกับเจอของเล่นถูกใจของบุตรชายเขาสิ มันคือสัญญาณเตือนภัยดีๆ นี่เอง!

เวรแล้วไง! ไอ้ตัวสร้างเรื่องมันกำลังคิดจะป่วนอยู่ล่ะสิท่า... เฮ้อ

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

แหมมมมมมมมม พี่ท่านเล่นมาประกาศตัวซะขนาดนี้

จะโดนยำสหบาทาของชาวเขากะหมอกมั้ยละเนี่ย!

งานนี้หนูนาสาวแก่นของเราไม่ยอมตาจิมง่ายๆแน่

แบบนี้มันต้องเเก้ผ้า เอ๊ย! แก้เกมกลับ

ว่าแต่จะแก้ยังไง? อะไร?? 

รู้ใช่มั้ยคะ...มาตามต่อตอนหน้าค่า 555


 ส่วนใครอดใจรอไม่ไหว อยากรู้เรื่องก่อนใคร แวะไปโหลดได้ที่เมพและร้านอีบุ๊คชั้นนำทั่วประเทศค่า เค้ารับประกันความน่ารักนะจ๊ะ 

พิเศษสุดช่วงนี้หั่นราคาเกินครึ่ง เหลือแค่ 159 บาทเท่านั้น (จาก350 บาท) สนใจแวะพี่เมพได้เลยค่า ช้าหมด อดอ่านนะเออ


ใต้ร่มใบภักดิ์
ชมจันท์
www.mebmarket.com
“เย็นศิระเพราะพระบริบาล”ภายใต้ร่มเงาแห่งเศวตฉัตรของพ่อหลวงที่ได้อาศัยเติบใหญ่ทำให้ ผู้ใหญ่ธม แห่งบ้านเขากะหมอก ผลิตน้ำมันไบโอดีเซลตามกระแสพระราชดำริด้วยหวังให้เกิดประโยชน์แก่ชนชาวสยามในภายภาคหน้า ยามที่น้ำมันขาดแคลนโดยมีเพื่อนรักอย่าง เกริกเกียรติ ให้การสนับสนุนเงินทุนแต่แล้วเมื่อ จิรเมธ ลูกชายหัวแก้วหัวแหวน เกิดทราบเรื่องเข้าชายหนุ่มจึงประกาศตัวเป็นเจ้าหนี้รายใหญ่ของคนในหมู่บ้านทันทีแล้วมีหรือที่ผู้ใหญ่กล้าเช่นเขาจะยอมให้เด็กเมื่อวานซืนมาหยามศักดิ์ศรีเอาได้เขาจึงจัดการส่ง ลัลนา ลูกสาวจอมทโมนมาปราบเซียนหนุ่มธุรกิจเขี้ยวลากดินซะหน่อยดูเผินๆ เหมือนเป็นการก่อศึกรบ แต่ใครจะรู้ว่าแท้ที่จริงแล้ว…เขาต้องการจะก่อศึกรักแก่สองหนุ่มสาวเสียมากกว่า!


นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2 ความคิดเห็น