อ้อมกอดแห่งธารา

ตอนที่ 9 : ตอนที่ 6. จัดหนัก 1/2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 495
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    17 ม.ค. 60

  6. จัดหนัก 1/2




ธารน้ำใช้ความคิดอย่างหนักถึงเหตุการณ์ร้ายแรงที่เพิ่งเกิดขึ้นหมาดๆ ตามลำพังว่า...

เธอควรจะทนคนร้ายกาจแบบนี้อยู่อีกหรือไม่? 

ในเมื่อเขากลั่นแกล้งเธอหนักหนาสาหัสถึงขนาดนี้ และเจ้าตัวก็คงจะไม่ยอมรามือง่ายๆ เป็นแน่  หากเธอยังยืนยันที่จะมุ่งมั่นทำงานนี้ต่อไปจนปาร์ตี้จบ

แต่ถ้าเธอไม่อดทนอดกลั้นจนถึงตอนนั้นล่ะ... ชีวิตของแป้งร่ำจะเป็นอย่างไร?

ถ้าคุณชายจอมหาเรื่องเกิดเอาจริงขึ้นมา นำเรื่องที่สาวใช้ยกกล้วยให้เธอไปบอกกล่าวกับคุณหญิงรุ่งฤดี เมื่อนั้น... หน้าที่การงานของแป้งร่ำคงอับปางลง เพราะตัวเธอเป็นสาเหตุอย่างแน่แท้โดยไม่ต้องสงสัย

ธารน้ำเฝ้าคิดกลับไปกลับมาอยู่หลายตลบ แล้วก็ได้แต่นั่งถอดถอนใจด้วยความกลัดกลุ้มกับข้อสรุปที่ว่า เธอไม่สามารถละทิ้งความรับผิดชอบของตน ซึ่งมีอนาคตของแป้งร่ำอยู่ในกำมือได้  เพราะเธอรู้ซึ้งถึงหัวอกเป็นอย่างดีกับความทุกข์ยากหลังจากนี้ที่สาวใช้ใจบุญจะต้องผจญจนเลือดตาแทบกระเด็น หากต้องถูกไล่ออกจากงานจริง

ขณะที่ธารน้ำกำลังคิดหนักเกี่ยวกับเรื่องของพระเพลิงอยู่นั้น เพื่อนหนุ่มของเขาก็รีบวิ่งกระหืดกระหอบกลับมา พร้อมด้วยผ้าขนหนูและเสื้อผ้าในมือ

นี่ครับ เตชิตยื่นห่อผ้าให้อีกฝ่ายอย่างเป็นห่วง คุณรีบไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเถอะ

ขอบคุณค่ะ สาวน้อยแย้มยิ้มเพียงนิด ก่อนจะรับเสื้อผ้าจากเขามาถือไว้

ไม่เป็นไรครับ เจ้าตัวยิ้มกลับ พอเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จแล้ว คุณกลับบ้านไปเถอะครับ อย่าทนอยู่ให้ใครโขกสับอีกเลย

ขอบคุณนะคะ แต่ฉันคงทำแบบนั้นไม่ได้หรอก เพราะฉันยังมีภาระต้องรับผิดชอบต่ออีกหนึ่งชีวิตค่ะ ธารน้ำกล่าวปฏิเสธชายหนุ่มด้วยรอยยิ้มขื่นๆ เธอตัดสินใจแล้วว่าจะไม่ยอมให้ใครต้องมาพลอยเดือดร้อนกับเรื่องของเธออีก ดังนั้นเธอจะกัดฟันทนต่อ หากว่าเรื่องที่อีกฝ่ายกระทำจะไม่เหลือบ่ากว่าแรงเกินเธอจะรับไหวไปมากกว่านี้

ใครเหรอครับ? คนฟังถามกลับด้วยความสงสัย แล้วทำไมคุณจะต้องทำถึงขนาดนั้นด้วยล่ะ?

คือคุณพระเพลิงเข้าใจผิดคิดว่า พี่แป้งกับฉันรวมหัวกันขโมยกล้วยในสวนหลังบ้านน่ะค่ะ เธอเลยยื่นข้อเสนอให้ฉันมาทำงานที่นี่คืนนี้เป็นการชดใช้ เพื่อแลกกับการที่เธอจะไม่ไปบอกคุณหญิง ธารน้ำเล่าเรื่องราวให้ชายหนุ่มเข้าใจ ก่อนจะเอ่ยถามถึงเรื่องที่อีกฝ่ายนั้นก็รู้ดีอยู่แก่ใจว่า

คุณคงรู้ใช่ไหมคะว่าอะไรจะเกิดขึ้นกับพี่แป้งบ้าง ถ้าฉันกล้าขัดคำสั่งเขา

ไอ้เวรเอ๊ย! เล่นอย่างนี้เลยเหรอวะ เตชิตสบถออกมาอย่างเป็นเดือดเป็นแค้นแทนหญิงสาว เมื่อทราบสาเหตุที่ทำให้เธอต้องจำทน พลางกรอกตาไปมาด้วยความเอือมระอา ไอ้ตัวแสบ อย่างเหลืออด

นี่ถ้าไอ้เจ้าเด็กโข่งมันเป็นลูกศิษย์ลูกหาของเขาละก็ พ่อจะจับฟาดก้นเสียให้เข็ด!!!

คุณอย่าไปฟังที่มันขู่เลยครับ เดี๋ยวผมจะพูดกับพระเพลิงเอง รับรองว่ามันไม่กล้าหือกับผมหรอก เขาตัดสินใจเอ่ยปากช่วยเหลือหญิงสาวผู้น่าสงสารทันที

อย่าลำบากเลยค่ะ ฉันคิดว่าตัวเองยังรับมือไหวอยู่ ธารน้ำร้องบอกอย่างเกรงใจ

คนดีๆ อย่างคุณจัดการไอ้จอมเกเรคนนี้ไม่ไหวหรอกครับ เชื่อผมเถอะ เตชิตรีบโบกมือห้าม

แต่ฉันคิดว่าฉันทนได้จริงๆ ค่ะ หญิงสาวยังคงยืนกราน เพราะไม่อยากเห็นชายหนุ่มต้องมานั่งปวดหัวกับเรื่องไม่เป็นเรื่อง โดยเฉพาะเรื่องความร้ายกาจของคุณชายพระเพลิง สัจจะอมรกุล

แต่ถ้าเกิดฉันทนไม่ไหวขึ้นมาจริงๆ ละก็ ฉันจะรีบเผ่นกลับทันทีเลยค่ะ ถึงตอนนั้นคุณช่วยรับหน้าเขาไว้แทนฉันดีกว่านะคะ ธารน้ำพยายามกล่าวติดตลกให้อีกฝ่ายสบายใจ

ทว่าสีหน้าคนของฟังกลับไม่มีแววรื่นเริงตามคนพูดเลยแม้แต่น้อย

ผมแล้วแต่คุณครับ เตชิตจำต้องยินยอมตามใจเจ้าหล่อนอย่างช่วยไม่ได้ ในใจก็คิดเป็นกังวลว่า

ผมถือว่าผมได้เตือนคุณแล้ว

 

ธารน้ำเข้าไปผลัดผ้าชุดใหม่ในห้องน้ำของบ่าวไพร่ เธอใช้ผ้าขนหนูเช็ดผมยาวสลวยจนถึงแผ่นหลังแค่พอหมาดๆ ก่อนจะจัดการรวบมวยมันไว้ตามเดิม แล้วจึงรีบกลับออกมาทำงานของตัวต่ออีกครั้งอย่างรวดเร็ว

ระหว่างทางที่กำลังเดินกลับ แป้งร่ำก็รีบวิ่งเข้ามาดักหน้าไว้พร้อมทั้งถามไถ่ด้วยความห่วงใย เธอเองก็บอกให้แป้งร่ำเบาใจว่าเธอยังสบายดี ตกน้ำแค่นี้ยังไหว แล้วรีบบอกให้แป้งร่ำเข้านอน เพื่อจะได้ตื่นขึ้นมาทำงานในตอนเช้าวันถัดไป

พอเคลียร์กับแป้งร่ำจนเข้าใจ หญิงสาวก็เดินกลับไปยกผลหมากรากไม้และของขบเคี้ยวอีกหลายชนิดออกไปตระเวนเสิร์ฟแขกเหรื่อ พร้อมทั้งหยิบเก็บจานเปล่าบางส่วนกลับเข้าไปล้างในครัวอย่างขมีขมัน

ทว่า... ในขณะที่เธอเดินผ่านเจ้าภาพหนุ่มรูปหล่อนั้น เสียงทรงอำนาจก็เอ่ยขานเรียกเธอไว้อย่างไม่พอใจ

แม่ยาจก!”

ธารน้ำหันขวับมาตามสรรพนามเรียกกดหัวของเขา เพียรเริ่มต้นนับหนึ่งถึงล้านต่อในใจ เมื่อสายตาเธอเหลือบไปปะทะกับพ่อจอมหาเรื่องอันดับหนึ่งอย่างพระเพลิงเข้า วินาทีนั้นหญิงสาวก็พึงระลึกได้ทันทีว่าเธอจะต้องเจอเรื่องปวดหัวระลอกใหม่อีกแล้ว

มีอะไรคะ? สาวใช้ถามเสียงเรียบ

มีสิ ไม่มีจะเรียกเธอหาพระแสงอะไรล่ะ? เขากล่าวยอกย้อน

ท่าทีกวนประสาทอันเหลือร้าย ทำให้คนฟังต้องพยายามข่มจิตข่มใจหนักขึ้นอีกหลายเท่า

ทนไว้ธารน้ำ เพื่อพี่แป้ง!

ใครบอกให้เธอเปลี่ยนชุด? ดวงหน้าคมเข้มจ้องเขม็งเอาเรื่อง กลับไปใส่เสื้อตัวเดิมเดี๋ยวนี้ มันจะได้คอยตอกย้ำให้เธอจำใส่กะโหลกหนาๆ เอาไว้ว่า อย่าทำอะไรเซ่อซ่าให้ฉันขัดลูกตาอีก

รอยยิ้มหยิ่งเหยียดแสนยโสโอหังของคนเอาแต่ใจ มันยังไม่ร้ายกาจเท่ากับน้ำคำอันไร้ความคิดที่เขาพ่นออกมาจากกลีบปากหยักน่ารังเกียจ ชวนให้เธออยากจะร้องกรี๊ดดังๆ จนโลกแตกเสียจริง

นี่เขาโง่ บ้า หรือมัวแต่ตั้งหน้าจะกลั่นแกล้งเธอเพียงอย่างเดียวกันแน่...

จึงออกคำสั่งงี่เง่าโดยไม่ดูตาม้าตาเรือเลยสักนิดว่า ไอ้ชุดที่เขาบอกมานั้นเธอไม่สามารถใส่มันได้แล้ว นับตั้งแต่วินาทีที่เขาผลักเธอตกลงไปในสระน้ำนั่นแหละ

คุณพระเพลิงคะ อันนี้ฉันคงทำตามที่คุณบอกไม่ได้ ขอโทษด้วยนะคะเธอกดเสียงบอกอย่างเหลือทน

ทำไม? น้ำเสียงเกรี้ยวกราดตวาดก้องโดยไม่แคร์ใครหลายหน้าทั้งสิ้น เมื่อเขาถูกสาวใช้ขัดใจ

สายตาทุกคู่จึงรีบหันมาจับจ้องมองเหยื่อสาวดวงตาเป็นประกายขึ้นทันที ราวกับกำลังรอดูละครตลกฉากใหญ่ที่มีธารน้ำเป็นตัวเอกอย่างใจจดใจจ่อเสียกระนั้น

ตาบ้า! นายจะให้ฉันหน้าด้านใส่เสื้อเปียกๆ มายืนโทงๆ เหมือนชีเปลือยได้ยังไงกันล่ะ?

ธารน้ำนึกบริภาษเจ้าตัวอย่างโมโห แต่สิ่งที่เธอเลือกปฏิบัติคือการวางตัวนิ่งเฉย ไม่ยอมตอบคำถามอันใดทั้งนั้น เป็นเหตุให้คนมุทะลุอารมณ์ร้อนยิ่งออกอาการหัวฟัดหัวเหวี่ยงเข้าไปกันใหญ่

ฉันถามว่าทำไม!? หูแตกหรือไง!!? ทำไมถึงไม่ตอบ!!!?

เสียงตะคอกถามกลับคราวนี้จึงแผดลั่นดุจดั่งเสียงฟ้าฝ่า จนผู้คนในงานต่างก็สะดุ้งโหยงไปตามๆ กัน มือหนาเอื้อมกระชากท่อนแขนเรียวยาวให้เข้ามาใกล้ๆ หล่อนจะได้เห็นถึงความเดือดดาลในแววตาวาวโรจน์ของเขาชัดๆ และจะได้พึงสังวรเอาไว้ให้จงหนักว่า

ถ้าไม่อยากจะแหลกคามือของเขาละก็... อย่า! ยั่วให้เขามีน้ำโหไปมากกว่านี้

ทว่าคตินี้มันใช้ไม่ได้กับคนอย่างธารน้ำ เมื่อความอดทนอดกลั้นที่หมั่นสั่งสมเอาไว้ร่อยหรอไม่หลงเหลือ เธอจึงกล่าวย้อนศรพ่อคนบ้าอำนาจ ให้ความแหลมคมของวาจาเรียบเฉยพุ่งตรงปักอกของเจ้าตัวจนแทบสะอึกเสียบ้าง

คุณพระเพลิงคะ คุณควรจะหัดสงบจิตสงบใจลงบ้าง ก่อนที่คุณจะเสียสตินะคะ

ยายคนชั้นต่ำ! เธอกล้าดียังไงมาหาว่าฉันเป็นบ้าฮ้า!? พระเพลิงคำรามลั่น อุ้งมือมารก็ยิ่งบีบรัดลงแรงบนข้อแขนเล็กๆ อย่างหนักหน่วง

หนัก... เสียจนกระดูกกระเดี้ยวของธารน้ำแทบจะแหลกป่นปี้คามือของเขาเลยทีเดียว

ดี! ในเมื่อเธอกล้าขัดคำสั่งฉัน ถ้ายังงั้นสัญญาระหว่างเราก็ถือเป็นโมฆะ พรุ่งนี้เธอเตรียมหาที่ซุกหัวนอนใหม่ให้ยายแป้งร่ำได้เลย

พระเพลิงเหวี่ยงร่างบางออกไปให้พ้นตัวอย่างโกรธจัด จนหญิงสาวเสียหลักเซถลาเกือบจะล้มลงไปกองกับพื้น ก่อนจะสาวเท้าเดินจากไปอย่างไม่รั้งรอ ร้อนถึงคนมีชนักติดหลังต้องรีบยับยั้งเขาไว้เป็นการด่วน

เดี๋ยวค่ะคุณพระเพลิง ธารน้ำฉวยข้อมือใหญ่เอาไว้มั่น สัญญาของเราจะจบลงได้ยังไงกัน แบบนี้มันไม่ถูกต้องนะคะ

 “ทำไมจะไม่ถูก ในเมื่อเธอกล้าหือไม่ยอมทำตามที่ฉันบอก แล้วจะให้ฉันมัวแต่ยืนเซ่อยิ้มรับอยู่รึไง... เฮอะ!” คนถูกรั้งตัวหันมองหญิงสาวที่ทำให้เขาอารมณ์เสียได้ทุกครั้งด้วยดวงตาลุกโชน

ฉันยังไม่ได้บอกสักหน่อยว่าไม่ทำ คุณอย่าด่วนตัดสินเอาเองสิคะ สาวหัวไวรีบหาทางแก้ตัวอย่างเร่งด่วน เมื่อดูท่าว่าพระเพลิงลูกนี้เริ่มจะลุกไหม้เป็นไฟลามทุ่ง

ก็เมื่อกี้เธอไม่ยอมทำตามที่ฉันสั่ง แถมยังด่าว่าฉันเป็นบ้าอีก!” เขายังคงเอ่ยกระโชกอย่างมีอารมณ์

ฉันขอโทษค่ะ คุณให้โอกาสฉันอีกครั้งนะคะ ธารน้ำยอมทิ้งศักดิ์ศรีเป็นฝ่ายก้มหัวให้คนใจดำ เพราะตั้งใจไว้ว่ายังไงก็ต้องปกป้องแป้งร่ำ แล้วจะให้เธอทำครึ่งๆ กลางๆ ได้อย่างไร ในเมื่อทนมาได้ถึงขนาดนี้ อีกนิดเดียวเรื่องก็จบ จึงต้องทนกัดฟันกันต่อไป

ฮึฮึ... พระเพลิงจึงกระตุกยิ้มเย้ยหยันอย่างเป็นต่อ

โธ่เอ๊ย! นึกว่าจะแน่

ให้โอกาสเธองั้นเหรอ? เมื่อได้ที คนเจ้าคิดเจ้าแค้นเลยยิ่งยกตนข่มท่าน เพื่อมิให้เจ้าหล่อนคิดเหิมเกริม กล้ามีปากมีเสียงกับเขาอีก

ค่ะ คนฟังยินยอมเป็นฝ่ายผิด พลางเอ่ยปากอ้อนวอน ฉันผิดไปแล้ว ฉันขอโทษนะคะ

ใช่สิ! ในเมื่อเธอเกิดเป็นคนจนผู้ต่ำต้อย เกียรติยศและความภาคภูมิใจของเธอจึงไม่ใช่การมัวยึดติดอยู่กับความเย่อหยิ่งจองหอง ที่อาจมาพร้อมกับความเดือดเนื้อร้อนกายของผู้อื่นได้ แต่การทำตัวทำตนเป็นคนดี ไม่เบียดเบียนชีวิตและทรัพย์สินของผู้ใดต่างหากเล่า ถึงจะเรียกได้ว่ามีคุณค่าแห่งความเป็นคน

รู้ตัวว่าผิดก็ดีแล้ว เขาบอกอย่างเหนือกว่า ฉันจะให้โอกาสเธอครั้งสุดท้าย กลับไปเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดเดิมซะ แล้วรีบออกมารับใช้แขกเหรื่อของฉันต่อเร็วๆ

พูดจบ พระเพลิงก็สะบัดมือออกจากการเกาะกุมของอีกฝ่ายด้วยท่าทางรังเกียจเดียดฉันท์

ค่ะ... ค่ะ ธารน้ำรับคำด้วยความดีใจ

อย่างน้อยเธอก็ไม่ได้ทำความพยายามของตนทั้งหมดพัง แป้งร่ำจะยังคงอยู่รอดปลอดภัย เพราะพระเพลิงยังคงรักษาสัญญาที่ให้ไว้กับเธออยู่ ดังนั้นก่อนที่เขาจะเปลี่ยนใจ ธารน้ำจึงรีบกุลีกุจอไปตามคำบัญชาของเจ้าตัวทันที

ส่วนเจ้านายหนุ่มก็เดินกลับมาสมทบกับสมัครพรรคพวกตามเดิม

โห! เซ็งเลย เสียงบ่นซุบซิบของกองทัพไทยมุงเล็ดลอดดังออกมาด้วยความเสียดาย ที่ไม่ได้เห็นการลงโทษอันแสนหรรษาระหว่างชายหนุ่มอารมณ์ร้อนกับสาวใช้ผู้ต่ำต้อย แต่พ่อคนหูดีก็ไม่ใส่ใจอะไรมากมายนัก เพราะตอนนี้มีเพียงคนเดียวที่เขาเพ็งเล็งอยู่ นั่นก็คือเหยื่อสาวผู้เคราะห์ร้ายของตนเท่านั้น


โปรดติดตามตอนต่อไป...

 



ยังค่า...พ่อคุณยังไม่รู้เงาหัว

สาธุ! ขอให้โดนหนูน้ำจัดหนักให้สมชื่อตอนซะทีเหอะ 

หุหุ...

ใครสนใจหรือยังอ่านไม่จุใจ สามารถโหลดได้ที่ร้านอีบุ๊คชั้นนำ 

หรือตามลิงก์นี้ไปเลยค่า

ช่วงนี้ลดราคาฉลองวันเกิดคนเขียนอยู่น้า 

วันนี้วันสุดท้ายแล้วด้วย ช้าหมด อดได้ขอถูกนะเออ...



อ้อมกอดแห่งธารา
ชมจันท์
www.mebmarket.com
พระเพลิง สัจจะอมรกุล มนุษย์ขวางโลก เจ้าของฉายา ‘พระเพลิงเริงโลกันตร์’ บุตรชายเพียงคนเดียวของนายพลใหญ่ ชิงชังทุกอย่างที่บิดานั้นเห็นชอบหากท่านหันซ้าย เขาจะหันขวา หากท่านบอกว่าดี เขาจะกลับให้เป็นเลวยิ่งโดยเฉพาะเมื่อท่านชื่นชม ธารน้ำ แม่ยาจกสาวที่ไม่มีสิ่งใดเทียบเคียงเขาได้เลยสักนิดแล้วมีหรือที่คนอย่างนายพระเพลิงจะไม่ตามพร่าผลาญจองล้างหล่อนให้สาแก่ใจทว่าเจ้าตัวกลับไม่เคยสำเหนียกเลยว่า...มวลธาราอันน้อยนิดที่สามารถยืดหยัดอดทนได้ทุกสภาวะเช่นหล่อนจะเป็นคนที่ช่วยโอบอุ้มหัวใจที่บอบช้ำของเขาเอาไว้ด้วยความชุ่มฉ่ำ เย็นสบายทำให้เพลิงพายุลูกใหญ่กลายเป็นแค่ดวงไฟที่แสนอบอุ่นตลอดกาล...

19 ความคิดเห็น