อ้อมกอดแห่งธารา

ตอนที่ 8 : ตอนที่ 5. สารพันกลั่นแกล้ง 2/2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 461
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    9 ม.ค. 60

                                               5. สารพันกลั่นแกล้ง 2/2

                    


มานี่เลยไอ้ตัวดี เตชิตปล่อยมือคนเจ้าปัญหา หลังจากเขาดึงดันเอาตัวอีกฝ่ายออกมาพ้นระยะอันตรายแล้ว

แกลากฉันมาที่นี่ทำไม? พระเพลิงถามเสียงขุ่น

ขืนฉันไม่รีบลากแกออกมาละก็ แกคงได้อาละวาดบ้านแตกตรงนั้นน่ะสิ เตชิตย้อนกลับอย่างรู้ทัน

ก็ใครดันใช้ให้แกพูดจาเข้าข้างแม่นั่นล่ะ พระเพลิงบอกด้วยท่าทีกะบึงกระบอน

แต่ฉันเห็นว่าเธอเป็นเด็กดีจริงๆ นี่นา เตชิตกล่าวตามที่ใจคิด ผิดกับแกลิบลับเชียวล่ะ

คนพูดลอบถอนหายใจ เตรียมตัวตั้งรับเพลิงพายุลูกใหญ่ที่กำลังจะพัดกระหน่ำถาโถมใส่เขาด้วยความขัดเคือง

พูดแบบนี้แกอยากมีเรื่องกับฉันใช่ไหม? แล้วก็จริงดังว่า เพราะคนเจ้าอารมณ์แสดงความเกรี้ยวกราดเอาแต่ใจขึ้นมาทันตา เขาทนไม่ได้ที่เพื่อนสนิทจะไปถือหางข้างศัตรูต่อหน้าต่อตาตนเช่นนี้

โอ๊ย! ฉันไม่อยากมีเรื่องกับแกนักหรอก บอกตรงๆ นะว่าขี้เกียจปวดหัว เตชิตประชดกลับ แล้วจึงเอื้อมมือไปตบบ่าเจ้าตัวเป็นการเอาใจ เพื่อให้คนขี้โมโหลดความเดือดดาลลง ยังไงฉันก็ไม่เห็นใครดีไปกว่าแกหรอกน่า

เฮอะ! แล้วแกมาพูดชมแม่นั่นต่อหน้าฉันทำไมล่ะ? แม้จะยังฉุนเฉียว แต่คนฟังก็พอจะอารมณ์ดีขึ้นมาบ้าง

ฉันไม่ได้ชมใคร เพียงแต่ฉันคิดว่าเธอไม่ได้ดูเลวร้ายอย่างที่แกกล่าวหาซะหน่อยเตชิตแก้ความเข้าใจใหม่

นั่นแหละที่แกกำลังเข้าข้างหล่อน!” คนขี้อิจฉาโพล่งขึ้นอย่างหัวเสียอีกครั้ง

เฮ้ย! ไอ้นี่... ใจเย็นๆ แล้วฟังเรื่องที่ฉันกำลังจะพูดก่อนสิ คราวนี้เตชิตเอ็ดเจ้าตัวเสียงเข้ม พร้อมกับลงน้ำหนักมือบนหัวไหล่ของเขาให้แรงขึ้นกว่าเดิม รู้สึกเข่นเคี้ยวไอ้เด็กพูดยากพูดเย็นอย่างนายพระเพลิงคนนี้เสียจริงๆ

ว่ามาเร็วๆ พระเพลิงบอกเสียงห้วนโดยไม่ถือสา เพราะเวลาเขาสองคนหยอกกันก็มักจะลงไม้ลงมือแรงๆ อย่างนี้ตามประสาเพื่อนผู้ชายอยู่เป็นประจำ

ฉันไม่ได้เข้าข้างใครทั้งนั้น เพียงแต่พูดไปตามเนื้อผ้า เขาพยายามโน้มน้าวเพื่อให้เพื่อนเห็นความเป็นจริงโดยปราศจากอคติ

เฮอะ! ผ้าบ้านแกมันคงจะราคาถูกมากล่ะสิท่า ถึงได้เห็นแม่นั่นดีเด่ซะเหลือเกิน คนฟังเอ่ยประชดด้วยความหมั่นไส้ที่อีกฝ่ายเอาแต่ชมเชยแม่ยาจกสาวไม่ขาดปาก

ถูกไม่ถูก ฉันไม่รู้ รู้แต่ว่าใครบางคนแถวนี้ต้องรีบแจ้นไปลากฉันถึงที่บ้านให้มาดูหน้าเธอก็แล้วกัน เตชิตกล่าวยอกย้อนถึงเหตุผลที่ทำให้เขามาอยู่ในงานปาร์ตี้อันไร้สาระในครั้งนี้ ทั้งที่เขาปฏิเสธมาโดยตลอด

แกพูดยังกับว่าฉันสนใจแม่คนจนนั่น? พระเพลิงมองเพื่อนหนุ่มตาเขียว รู้สึกขัดหูในคำพูดบ้าบอคอแตกของอีกฝ่ายขึ้นมาตงิดๆ

คนอย่างเขานี่น่ะเหรอจะชายตาแลยายขอทาน...

ไม่มีทาง!!!

ก็หรือไม่จริงล่ะ? เตชิตเอ่ยแย้ง

ไม่จริง! และก็จะไม่มีวันเป็นไปได้ด้วย!” คนถูกกล่าวหาปฏิเสธเสียงแข็ง รอให้ฉันออกลูกเป็นลิงก่อนแล้วกัน บางทีฉันอาจจะนึกอยากเล่นกับแม่นั่นขึ้นมาบ้างก็ได้

พระเพลิงหัวเราะอย่างถูกอกถูกใจในความช่างเปรียบเปรยของตน แล้วชี้แจงแถลงไขให้เพื่อนหนุ่มเข้าใจถึงเล่ห์กลของเขา

ที่ฉันลากแกมาวันนี้ ก็เพราะอยากให้ร่วมวงสนุกกันเท่านั้นรอยยิ้มของซาตานปรากฏขึ้นทันควัน

ไอ้ความสนุกที่ว่า... คงหนีไม่พ้นการหาเรื่องกลั่นแกล้งหล่อนล่ะสิท่า

เตชิตคิด แล้วรีบบอกปัดความหวังดีที่เคลือบแฝงเล่ห์ร้ายของเจ้าตัว

อย่าดีกว่า ฉันไม่ชอบเรื่องพวกนี้ แกก็รู้

เอาเถอะ ถ้าแกไม่เห็นด้วยก็ตามใจ พระเพลิงยักไหล่โดยไม่ยี่หระ แต่แกห้ามพูดเหมาว่าฉันสนใจแม่นั่นอีก เพราะฉันจะทำให้แกเห็นว่าฉันรังเกียจหล่อนมากแค่ไหน?

ดวงตาแห่งเปลวเพลิงลุกโชนไปด้วยไฟแห่งความเกลียดชัง กระทั่งคนมองยังอดรู้สึกหวาดหวั่นแทนหญิงสาวที่ถูกหมายหัวไม่ได้

แกจะทำอะไร? เตชิตจึงร้องถามด้วยความสงสัยระคนห่วงใย

เดี๋ยวแกก็รู้ คนเจ้าคิดเจ้าแค้นกล่าวอุบไต๋ ก่อนจะกระตุกยิ้มขึ้นเหนือมุมปากอย่างอารมณ์ดี

ในค่ำคืนนี้แหละ... เขาจะจัดการสั่งสอนแม่คนอวดดีให้เข็ดขยาดหลาบจำไปถึงกะโหลกเลยทีเดียวว่า

อย่าได้บังอาจมาต่อกรกับคนอย่างเขาอีก!!!

 

เสียงอึกทึกครึกโครมยิ่งดังสนั่นมากขึ้นเรื่อยๆ ในยามราตรีกาล ความมืดมิดปกคลุมไปทั่วทุกแห่ง หน้าต่างห้องนอนบานใหญ่ถูกแง้มออกโดยฝีมือผู้เป็นเจ้าของ พร้อมกับร่องรอยแห่งความตึงเครียดที่บ่งชัดบนใบหน้าของนายพลพงษ์เทพ เมื่อเขาเพ่งพิศมองภาพวัยรุ่นชายหญิงทั้งหลายที่ร่วมปาร์ตี้กันอยู่เบื้องล่างด้วยความมัวเมา แถมยังมีหนุ่มสาวบางคู่กำลังกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันอย่างนัวเนีย

บ้างก็แอบพิงหลบทอดกายลงนอนกอดก่ายกันหลังพุ่มไม้อย่างไม่อายผีสาง ส่วนบางคู่ที่กล้าหาญชาญชัยยิ่งกว่านั้นก็ยืนแลกลิ้นกันอย่างเมามันพันตูโดยไม่แคร์สายตาใครต่อใครทั้งสิ้น ขณะที่คนอีกกลุ่มหนึ่งเอาแต่ดื่มเหล้าเมาหัวราน้ำ  เต้นแร้งเต้นกา และส่งเสียงหวีดร้องไปมากันอย่างสนุกสนาน ราวกับเป็นพวกเปรตขอส่วนบุญก็ไม่ปาน

ดูขนาดเจ้าลูกชายตัวดีของเขาสิ! 

ถ้าสายตาตนนั้นยังไม่ฝ้าฟางตามวัยไปมากนักละก็ นายพลพงษ์เทพอยากให้สิ่งที่ตัวเองเห็นอยู่ตอนนี้เป็นเพียงแค่ภาพลวงตาเสียเหลือเกิน เมื่อคนเป็นพ่อเช่นเขาต้องทนดูพฤติกรรมอันเหลวแหลกของคนเป็นลูกอยู่อย่างไม่เว้นวัน บุตรชายเพียงคนเดียวเอาแต่กระดกของมึนเมาเข้าปาก ในขณะที่มีนารีกำลังนั่งจงใจบดเบียดเค้าเคลียร่างกายอยู่ใกล้ๆ ไม่ห่างสองสามคน มองแล้วนึกอยากจะประสาทเสียหลายรอบ

ดวงตาอ่อนแสงเบือนต้องหนีอย่างไม่อยากมอง จนเหลือบไปเห็นมุมสงบมุมหนึ่งที่อยู่ไกลออกไปหน่อย ผู้คนไม่พลุกพล่าน แล้วพลันให้นึกชื่นชมเป็นนักหนา เห็นจะมีแต่เพียงเตชิตคนเดียวเท่านั้นกระมัง ที่ยังคงวางตัวนิ่งเฉยได้อย่างเหมาะสม ไม่ยอมเข้าร่วมวงไพบูลย์กับก๊วนเหลือขอของบุตรชาย

นายพลพงษ์เทพเหลียวมองภาพเบื้องหน้าที่ทัศนาในตอนแรกอีกหนด้วยความอนาถใจ ตัวเขาเองไม่อาจคาดเดาได้เลยว่า เมื่อไหร่พระเพลิงจะสำนึกตนและหันกลับมาดำเนินชีวิตให้เป็นผู้เป็นคนอย่างคนอื่นๆ เขาบ้าง ไม่ใช่มัวแต่ลอยชาย สร้างความทุกข์ใจให้คนเป็นพ่ออย่างเขาไปวันๆ แบบนี้

ยิ่งคิดก็ยิ่งทดท้อจนสุดจะทานทนกับภาพขัดหูขัดตา ชายชราจึงเอื้อมมือไปงับหน้าต่างบานนั้นลงเสีย เพื่อปิดกั้นเสียงเอะอะมะเทิ่งที่น่ารำคาญทั้งหลายไม่ให้ไหลเข้าสู่ห้องนิทราของเขา ก่อนจะปิดผ้าม่านสำทับอีกชั้นหนึ่ง พร้อมกับความคิดบางสิ่งที่อุบัติขึ้น

เขาคงต้องทำอะไรสักอย่างกับเจ้าเด็กมีปัญหานี่เสียแล้ว!

มิเช่นนั้นบุตรชายของเขาคงจะยิ่งหลงระเริงอยู่กับอบายมุขและสิ่งยั่วยุ จนกู่ไม่กลับเป็นแน่

 

ฝ่ายคนเป็นลูกที่ใช้ชีวิตด้วยความชะล่าใจและไม่ระแคะระคายถึงแผนการบางอย่างของบิดา ก็ยังคงทำตัวรื่นเริงอยู่กับภาพมายาอันมัวเมาอย่างสนุกสุดเหวี่ยง โดยเฉพาะเมื่อถึงเวลาเชือดหมูในอวยของตนแล้ว

พระเพลิงไม่รีรอที่จะฉีกยิ้มร่าเมื่อเห็นเหยื่อเดินทะเร่อทะร่าเข้ามาโดยไม่รู้อิโหน่อิเหน่ คนเจ้าคิดเจ้าแค้นยันกายลุกขึ้นจากที่นั่ง ตะโกนจิกเรียกสาวใช้หน้าใหม่

แม่ยาจก ชายหนุ่มกระดิกนิ้วเรียกหล่อนราวกับเห็นเป็นสัตว์เลี้ยง

เอาไวน์มาเทสตรงนี้หน่อยสิ

คนเป็นบ่าวจึงจำต้องยินยอมเดินไปตามคำบัญชาอย่างหลีกเลี่ยงมิได้ ธารน้ำรินของเหลวที่กำลังถืออยู่เทใส่แก้วไวน์ที่อีกฝ่ายยื่นออกมาจนเต็ม

พรึบ!!! น้ำสีแดงขุ่นถูกสาดกระจายใส่ดวงหน้าและเสื้อยืดสีขาวของหญิงสาวจนเต็มไปหมด

คนจนมันโง่อะไรอย่างนี้ เรียวปากหยักเอ่ยเหยียดหยันอย่างร้ายกาจ ขณะธารน้ำได้แต่ยกมือที่สั่นเทาลูบหน้า

ฉันบอกว่าขอเทสไวน์ แล้วเธอสะเออะเทมาซะเต็มแก้วทำไม? พระเพลิงตวาดก้อง จงใจประจานให้บรรดาไฮโซข้างกายได้ล่วงรู้ว่า หญิงสาวที่ยืนอยู่ต่อหน้าเขานั้นแสนจะยากจนข้นแค้นปานใด ขนาดศัพท์พื้นฐานของการชิมไวน์ เจ้าหล่อนก็ยังไม่รู้เรื่องเลยสักนิด

เทสไวน์นะ เขาให้เทแค่ก้นแก้วเอาไว้ชิม... รู้ไหม? พระเพลิงถือโอกาสสอนสั่ง

ฉันขอโทษค่ะ ธารน้ำพยายามกัดฟันทน เพราะทำใจเอาไว้แล้วตั้งแต่ยอมตกปากรับคำคนใจดำว่า เธอจะต้องเจอะเจอกับเรื่องร้ายแรงอะไรบ้างในงานนี้

เหม็นสาบขี้ข้าจริงๆ อยู่แต่ในครัวซะจนตัวเหม็น ขนาดสาดไวน์ดับกลิ่นคาวแล้วยังเอาไม่อยู่เลย

แต่ดูเหมือนคนเจ้าคิดเจ้าแค้นจะยังไม่ค่อยพอใจ เขาเลยยิ่งกล่าววาจาเสียดสีเด็กสาวไม่หยุดยั้ง พลางทำจมูกฟุตฟิตบ่งบอกว่ากำลังรู้สึกเหม็นเน่าเต็มทน ทำให้บรรดาสมัครพรรคพวกที่เหลือพากันตลกขบขัน และส่งเสียงโห่ร้องธารน้ำเสียยกใหญ่

ใช่! หล่อนจะต้องได้รับความอัปยศอดสูอย่างสาสม เหมือนเมื่อครั้งที่เขาเคยพานพบนั่นแหละดี

หยุดเถอะพระเพลิง เล่นแค่พอหอมปากหอมคอเท่านี้ก็แล้วกันเตชิตเกิดสงสารหญิงสาวขึ้นมาจับใจ จึงอดตักเตือนเพื่อนหนุ่มไม่ได้

แทนที่คนถูกปรามจะฟังเสียง ไฟริษยาในกายหนุ่มกลับยิ่งยั่วยุให้คนเอาแต่ใจกระทำการหยาบคายต่อเหยื่อสาวหนักข้อขึ้น สองมือแข็งแรงจึงไม่รอช้า เอื้อมไปผลักร่างบางจนหงายหลังลงไปก่อนที่เตชิตจะทันเดินเข้ามาถึงตัวหล่อน

ตูมมมมม! น้ำในสระสาดกระเซ็นกระจายเป็นวงกว้างทันทีที่ร่างของธารน้ำตกกระทบกับผิวน้ำ

นายพระเพลิง!” คนร้องห้ามอุทานอย่างตกใจในความเกเรของจอมวายร้าย เมื่อเขาเห็นหญิงสาวดำดิ่งลงไปกลางสระต่อหน้าต่อตา คนอารีเลยยิ่งรู้สึกเวทนาในเคราะห์กรรมของเจ้าหล่อนที่ต้องมาโคจรเกี่ยวพันกับนายพระเพลิงเริงโลกันตร์เช่นนี้

ผิดกับคนใจจืดใจดำอย่างลิบลับ นอกจากพระเพลิงจะเอาแต่ลอยหน้าลอยตาด้วยความสะใจแล้ว เขากลับยิ่งหัวเราะเยาะซ้ำเติมคนโชคร้ายด้วยน้ำเสียงที่เริงร่าอีกต่างหาก

ล้างคราบเหงื่อไคลให้สะอาดซะก่อนละ แล้วค่อยตะเกียกตะกายขึ้นมารับใช้พวกฉันต่อ เจ้านายหนุ่มยิ้มหยัน เมื่อเห็นคนใช้สาวดีดตัวขึ้นมาจากสระจนหัวนั้นโผล่พ้นขอบน้ำ ก่อนที่เขาจะหันไปชักชวนเพื่อนฝูงให้ไปสนุกสนานกันต่อตรงสนามหญ้า

ไปเพื่อนๆ เราไปปาร์ตี้กันต่อตรงด้านโน้นดีกว่า เดี๋ยวพวกคนจนมันก็กระเสือกกระสนขึ้นมาเองแหละ

เมื่อพระเพลิงและสมัครพรรคพวกเดินจากไปแล้ว เตชิตจึงปรี่เข้ามานั่งยองๆ ที่ขอบสระ พลางยื่นมือออกไปหวังจะช่วยเหลือคนตกน้ำ

รีบขึ้นมาเถอะครับ ตกดึกน้ำยิ่งเย็น เดี๋ยวคุณจะเป็นหวัดเอา เตชิตร้องบอกอย่างห่วงใย นึกโมโหเจ้าเด็กมีปัญหาที่ชอบสร้างความเดือดร้อนแก่คนอื่นเขาไปทั่วซะจริงๆ

สาวน้อยตกน้ำที่มีสภาพไม่ต่างไปจากลูกสุนัขจึงรีบว่ายเข้าหาฝั่ง ก่อนจะเอื้อมมือไปคว้าฝ่ามือหนาของอีกฝ่ายเอาไว้ พร้อมทั้งปีนป่ายขอบสระขึ้นมานั่งอย่างหมดแรง  ทำเอาคนมองอดนึกสงสารคนรับเคราะห์ไม่ได้

เดี๋ยวผมจะไปขอผ้าเช็ดตัวกับเสื้อผ้าชุดใหม่มาให้คุณเปลี่ยนนะครับ พอเสร็จแล้วคุณก็รีบกลับบ้านไปเถอะ อย่าอยู่ให้นายพระเพลิงมันแกล้งเอาอีกเลย หมอนั่นมันโรคจิต คุณรับมือมันไม่ไหวหรอก เตชิตกล่าวเตือนด้วยความปรารถนาดี

อีกอย่างเขาจะบอกเธอได้อย่างไรล่ะว่า สภาพของเจ้าตัวตอนนี้มันไม่น่าดูเลยสักนิด แต่คงไม่ใช่สำหรับพวกผีไฮโซที่ชอบทำตัวไร้แก่นสารไปวันๆ อย่างก๊วนของเพื่อนหนุ่มเป็นแน่

เพราะเชื่อเถอะว่า... ถ้าเหล่าชายมักมากในราคะทั้งหลายได้เห็นรูปร่างอรชรอ่อนแอ่นสมสัดส่วน ซึ่งถูกซุกซ่อนอยู่ภายใต้เนื้อผ้าสีขาวบางเบาเปียกปอนเช่นนี้ละก็ มันคงตาโตจนแทบทะลัก แถมยังน้ำลายหก ต้องการกลืนกินหญิงสาวเข้าไปทั้งตัวอย่างแน่แท้

เฮ้อ! ไอ้พระเพลิง ไอ้ตัวหาเรื่อง ไอ้ตัวป่วนเอ้ย...

คิดแล้วก็กลุ้ม เตชิตเลยกนด่าคนต้นเหตุด้วยความหงุดหงิด ซ้ำยังนึกเจ็บใจตัวเองที่ไม่สมารถช่วยเหลือหรือห้ามปรามสิ่งใดได้เลย ในขณะที่สองขาก็วิ่งตรงไปยังเรือนของสาวใช้อย่างแป้งร่ำด้วยความรีบเร่ง


โปรดติดตามตอนต่อไป...

 



เป็นนางเอกชมจันท์ต้องน่าสงสารนิสนึงนะคะ

ตอนนี้ปล่อยให้คุณชายตัวร้ายได้ใจไปก่อน

บอกแล้วว่าเดี๋ยวตอนหนูน้ำเอาคืนมีเฮแน่!

แต่จะได้เฮตอนไหน...ตามต่อตอนหน้าค่าาาา

ใครสนใจหรือยังอ่านไม่จุใจ สามารถโหลดได้ที่ร้านอีบุ๊คชั้นนำ 

หรือตามลิงก์นี้ไปเลยค่า



อ้อมกอดแห่งธารา
ชมจันท์
www.mebmarket.com
พระเพลิง สัจจะอมรกุล มนุษย์ขวางโลก เจ้าของฉายา ‘พระเพลิงเริงโลกันตร์’ บุตรชายเพียงคนเดียวของนายพลใหญ่ ชิงชังทุกอย่างที่บิดานั้นเห็นชอบหากท่านหันซ้าย เขาจะหันขวา หากท่านบอกว่าดี เขาจะกลับให้เป็นเลวยิ่งโดยเฉพาะเมื่อท่านชื่นชม ธารน้ำ แม่ยาจกสาวที่ไม่มีสิ่งใดเทียบเคียงเขาได้เลยสักนิดแล้วมีหรือที่คนอย่างนายพระเพลิงจะไม่ตามพร่าผลาญจองล้างหล่อนให้สาแก่ใจทว่าเจ้าตัวกลับไม่เคยสำเหนียกเลยว่า...มวลธาราอันน้อยนิดที่สามารถยืดหยัดอดทนได้ทุกสภาวะเช่นหล่อนจะเป็นคนที่ช่วยโอบอุ้มหัวใจที่บอบช้ำของเขาเอาไว้ด้วยความชุ่มฉ่ำ เย็นสบายทำให้เพลิงพายุลูกใหญ่กลายเป็นแค่ดวงไฟที่แสนอบอุ่นตลอดกาล...

19 ความคิดเห็น