อ้อมกอดแห่งธารา

ตอนที่ 7 : ตอนที่ 5. สารพันกลั่นแกล้ง 1/2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 499
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    4 ม.ค. 60

5. สารพันกลั่นแกล้ง 1/2


ย่ำสนธยาวันรุ่งขึ้น ธารน้ำมาทำงานให้คุณชายแห่งบ้านสัจจะอมรกุลตามสัญญา เมื่อสองขาก้าวเท้าเข้าไปภายในงานปาร์ตี้สุดหรูหรา เธอก็พบบรรดาคนรวยตัวจริงเสียงจริงสวมใส่เสื้อผ้าแบรนด์ดังมาประชันโฉมกันสุดเดช ไหนจะเครื่องเพชรที่ประดับประดาส่องแสงวูบวาบจนแทบจะทำให้คนมองตาบอดนั่นอีกล่ะ คนจนๆ ที่ไม่เข้าพวกกับกับคนอื่นๆ ในงานอย่างเธอเลยร้องบอกตัวเองในใจว่า

ต่อให้ตายแล้วเกิดใหม่อีกสิบชาติ เธอก็คงไม่มีปัญญาหาซื้อชุดสวยๆ แบบนี้แน่

สาวใช้คนใหม่เดินสำรวจไปรอบๆ งาน ซึ่งถูกเนรมิตไว้ตรงสวนหย่อมขนาดใหญ่ทางด้านขวาของคฤหาสน์ มีต้นไม้สูงและพุ่มไม้นานาพันธุ์ตกแต่งงามตาอยู่รายล้อมรอบบริเวณให้ความร่มรื่นแก่แขกเหรื่อบรรดาศักดิ์ที่แวะเวียนมาสังสรรค์ในค่ำคืนนี้

ถัดสวนงามเข้าไปอีกหน่อยเป็นสระน้ำกว้างขวางตั้งตระหง่านหลบสายตาผู้คนจากภายนอก เพราะเจ้าของต้องการความเป็นส่วนตัว ตรงจุดนี้เองที่ธารน้ำเห็นเหล่าชายหญิงทั้งหลายยืนสนทนาเรียงรายกระจายกันอยู่เต็มพื้นที่ไปหมด จากการใช้สายตาคำนวณดูคร่าวๆ เห็นจะมีราวสักยี่สิบสามสิบคนได้กระมัง

มาแล้วเหรอแม่ยาจก

ในระหว่างที่ธารน้ำมองดูอะไรเพลินๆ อยู่นั้น เสียงเรียกกดหัวของคุณชายเจ้าปัญหาก็ดังขึ้น พอเธอหันไปมอง ก็เห็นเขายืนจ้องเธออยู่ไม่ไกล

ค่ะ หญิงสาวตอบกลับเสียงเรียบ คุณจะให้ฉันทำอะไรบ้างคะ?

เจ้านายคนใหม่ยืนวนแก้วไวน์ในมือไปมาอย่างสบายอุรา ก่อนจะเหยียดปากยิ้มยียวนบอกหล่อนว่า

ทุกอย่าง เขาสั่งเสียงเฉียบ เธอจะต้องจัดเตรียมและเก็บกวาดข้าวของทั้งหมด ตั้งแต่งานเริ่มจนจบ

คนขี้แกล้งจงใจยื่นหน้าเข้าไปใกล้หญิงสาว แล้วขยิบตาส่งให้เธออีกหนึ่งทีเป็นการยั่วเย้า ก่อนจะพูดติดตลก ส่งเสียงหัวเราะในลำคอว่า

ห้ามแอบหนีกลับบ้านไปซะก่อนละ

ท่าทีปั่นป่วนกวนประสาทราวกับเป็นการอุ่นเครื่องของเจ้าตัว ทำให้ธารน้ำแทบไม่กล้าคิดต่อเลยว่าเธอจะต้องโดนดีอะไรจากเขาอีกบ้าง?

และก่อนที่เธอจะทันได้คิดฟุ้งซ่านอะไรจนตัวเองหมดความกล้า เสียงแหลมปรี๊ดยังกับนกหวีดของกลุ่มสาวสวยสามสี่คนก็ดังขึ้นมาจากทางเบื้องหลังของเขาเสียก่อน

แอบดอดหนีพวกเรามายืนคุยกับใครหรือคะพระเพลิง?

ชาริศา... สาวสวยรวยเสน่ห์หรือแม่เชอรี่ของใครๆ เดินปราดเข้ามาควงแขนพ่อหนุ่มนักเรียนนอกอย่างถือสิทธิ์ เพราะต้องการจะประกาศตัวให้หญิงสาวรายใหม่ที่กำลังเรียกร้องความสนใจจากชายที่เธอหมายปองอยู่ได้พึงสังวรไว้ว่า

เขาเป็นของฉัน! หล่อนห้ามแตะ!! ไม่อย่างนั้นมีตบ!!!

ดูเอาเองสิ พระเพลิงบอกเสียงห้วน พลางแกะมือที่เกาะติดหนึบหนับราวกับเป็นปลาหมึกออกด้วยความรำคาญ

นี่แหละตัวเอกในงานคืนนี้ของฉัน แววตาเย้ยหยันจับจ้องไปที่เหยื่ออันโอชะพราวระยับ

แม้นว่าสาวเสน่ห์แรง แถมพ่วงท้ายมาด้วยนามสกุลดังจะมีท่าทีไม่พอใจ แต่หล่อนก็ไม่กล้าออกฤทธิ์กับพ่อคนแปรปรวนสักเท่าไร ด้วยเกรงว่าหากพระเพลิงเกิดของขึ้นมาจริงๆ ละก็ ตัวเธออาจจะพบจุดจบกับการโดนเขาอาละวาดพังราบเป็นหน้ากองเสียเอง ฉะนั้นตัวช่วยที่จะทำให้หล่อนระบายอารมณ์ได้อย่างหนำใจ จึงหนีไม่พ้นสาวสุดเฉิ่มที่ยืนขวางหูขวางตาเธออยู่นี่แหละ

ต๊าย!  อย่าบอกนะคะว่าแม่นี่คือสัตว์เลี้ยงตัวใหม่ที่คุณตั้งใจจะเอามาอวดพวกเรา

ดวงตาคมคู่เฉี่ยวที่ได้รับการตกแต่งมาเป็นอย่างดีเหยียดมองนางบ้านนอกตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า ทำเอาคนถูกดูหมิ่นเกิดอาการคอแข็งขึ้นมาทันควัน

คงไม่มีคนบ้าที่ไหนหรอกจะชอบให้ใครมาพูดจาว่าร้าย แถมยังดูถูกเหยียดหยามตนเช่นนี้ ธารน้ำจึงเอ่ยสวนกลับโดยไม่ต้องคิดเช่นกัน

สวัสดีค่ะ ดิฉันชื่อธารน้ำ เป็นคนเหมือนกับคุณ เพราะฉะนั้นโปรดพูดจาให้เกียรติกันด้วยนะคะ ถึงแม้จะรู้สึกโกรธเคือง แต่ธารน้ำก็ยังคงวางสีหน้าเรียบเฉย

ตายแล้ว! พระเพลิงขา ดูเหมือนว่าเหยื่อของคุณจะยังไม่รู้ตัวสินะ ถึงได้กล้าปากดีขนาดนี้ เป็นชาริศาคนเดิมที่เอ่ยวาจากระทบกระเทียบแม่คนโง่เง่าผ่านทางบุตรชายเจ้าของบ้าน

ดิฉันขอตัวไปทำงานก่อนนะคะ คนคร้านจะต่อปากด้วยแสร้งทำเป็นหูทวนลม แล้วหันมาใส่ใจกับงานตรงหน้าแทนเสียดีกว่า เธอจะได้พาตัวเองออกไปให้พ้นจากวงจรอันน่าเบื่อหน่ายของเหล่าไฮโซไร้แก่นสารพวกนี้ซะที

ใครเขารั้งขาเธอเอาไว้ล่ะ?พระเพลิงย้อนถาม ทำเอาคนฟังรู้สึกขัดหู แทบอยากจะวิ่งเข้าไปกระโดดอัดหน้าพ่อคนรูปหล่อในความช่างยียวนกวนประสาทได้ชนะเลิศสักฉาดสองฉาด

แต่อย่างว่า...ธอเป็นเพียงแค่ลูกจ้างของเขาเท่านั้น ไหนเลยจะกล้ามีปากมีเสียงกับคนเป็นนายได้ล่ะ สิ่งเดียวที่ธารน้ำต้องกระทำคือคอยเพียรระงับจิตระงับใจ ไม่ถือโทษโกรธเคืองคนอวดดีและบรรดาแขกเหรื่อไร้สมองของเขาที่กำลังแข่งกันเชิดหน้าใส่เธออยู่ขณะนี้ เจ้าตัวจึงเดินจากไปปฏิบัติหน้าที่ของตนอย่างสงบนิ่งในท้ายที่สุด

บัดนี้ร่างบางนั้นห่างหายจากเขาไปไกลพอสมควรแล้ว แต่ดวงตาเจ้าเล่ห์ยังคงจับจ้องตามหล่อนไปด้วยแววตาหมายหมาด หนำซ้ำยังบังเกิดความตื่นเต้นเหมือนเมื่อครั้งในวัยเยาว์ ยามที่บิดาซื้อของเล่นชิ้นใหม่มาประเคนให้เขาทำลายทิ้งกับมือไม่มีผิด!!!

 

ภายหลังแยกตัวออกมาจากกลุ่มของคุณชายพระเพลิงเริงโลกันตร์แล้ว  ธารน้ำก็ตรงมาห้องครัวเป็นอันดับแรก เธอคิดว่าการหาอะไรประเคนใส่ปากท่านผู้ดีทั้งหลายก่อน คงเป็นเรื่องสมควรมากที่สุด เผื่อว่าพวกเขาจะได้ไม่มีเวลามาคอยวุ่นวายหาเรื่องต่อว่าต่อขานหรือค่อนแคะเธอได้อีก

สองมือที่เฝ้าเพียรหาเลี้ยงชีพตัวเองมาตั้งแต่เล็กจนโตลงมือจัดเตรียมอาหารและของขบเคี้ยวต่างๆ ออกไปเสิร์ฟผู้ร่วมงานเป็นระยะ ก่อนจะกลับมาจัดหาเครื่องดื่มไว้รองรับพวกเขาต่ออีกครา

แม้หญิงสาวจะทำงานได้คล่องแคล่วว่องไวสักปานใด แต่แรงกายที่มีเพียงลำพังแค่คนเดียว เพราะเจ้าภาพสั่งห้ามไม่ให้แป้งร่ำยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือเธออย่างเด็ดขาด ก็ทำให้ไม่สามารถหยิบจับอะไรได้รวดเร็วทันใจบรรดาลูกคุณหนูไฮโซทั้งหลายอยู่ดี

ทำอะไรอยู่ยะ? เสียงแหลมๆ ไม่สบอารมณ์ของสาวสวยคนเดิมตะคอกถามขึ้น ก่อนที่ตัวหล่อนจะทันปรากฏกายต่อหน้าธารน้ำเสียอีก มัวแต่ชักช้ายืดยาดอยู่ได้ ไวน์ข้างนอกหมดแล้ว ยกไปเติมเข้าสิอีขี้คอก!”

สาวร่างระหงในชุดราตรีสายเดี่ยวสีดำเลื่อมระยับก้าวเข้ามายืนเท้าสะเอวอยู่ต่อหน้าเธอ แต่ธารน้ำก็ไม่สนใจในกริยาต่ำทรามนั้น ไม่แม้จะเหลือบแลแม่ตัวประหลาดให้เสียเวลาซะด้วยซ้ำ

แกปัญญาอ่อนรึไง แค่เรื่องเล็กๆ น้อยๆ ทำไมต้องให้ฉันเข้ามาตามถึงในครัวด้วย รู้ไหมว่าในนี้มันทั้งร้อนทั้งเหม็นขนาดไหน ฉันไม่ใช่ขี้ข้าแบบแกนะยะ จะได้มาทนยืนอยู่ในที่คับแคบนานๆ แบบนี้เป็นชั่วโมงๆ กลีบปากสีแดงสดยังคงพ่นคำหยาบคายต่อไปอย่างไม่ยั้ง

ถ้าทนไม่ได้ คุณก็ไปยืนรอข้างนอกสิคะ ธารน้ำย้อนกลับนิ่งๆ เพราะเหลือจะทนกับแม่สาวเปี่ยมจริต

แม่ผู้ดีตีนแดงเลยยิ่งโมโหโกรธาเป็นเท่าทวีคูณ จนต้องส่งเสียงกรีดร้องออกมาอย่างฮึดฮัดขัดใจ

อ๊ายยย อีไพร่ แกกล้าย้อนฉันเหรอ? ชาริศาชี้หน้าด่าอีกฝ่ายอย่างลืมตัว คอยดูนะ ฉันจะฟ้องพระเพลิงให้เล่นงานแกหนักๆ เลย

เชิญค่ะ ธารน้ำตอบรับอย่างขอไปที ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ดิฉันจะได้ทำงานต่อซะที

กรี๊ดดด อีนี่ แกกล้ากวนประสาทฉันเหรอ?

ไฮโซสาวเดินปราดเข้าหาร่างบางด้วยความรวดเร็ว พร้อมกับเงื้อฝ่ามือฟาดลงบนใบหน้านวลเต็มแรง เหมือนยามที่เจ้าตัวชอบกระทำต่อสาวใช้ในบ้านเวลาหงุดหงิดหัวเสีย ทำให้คนไม่ทันระวังตัวเพราะมัวแต่หยิบจับนู่นนี่อยู่ตลอดเวลาหลีกหนีความเจ็บปวดไม่พ้น

เพี้ยะ! เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่น เพราะยามโกรธนั้น ชาริศาเองก็โมโหร้ายใช่ย่อย

ดวงหน้างามสะบัดหันไปตามแรงกระทบ ริ้วรอยแดงปื้นทั้งห้านิ้วปรากฏขึ้นบนซีกแก้มของธารน้ำอย่างเด่นชัด ทำไมคนเป็นผู้รากมากดีจึงมีวิธีแก้ปัญหาอย่างป่าเถื่อนแบบนี้

ยังไม่ทันที่ธารน้ำจะเอ่ยปากถามไถ่หรือไขข้อข้องใจอันใด คุณหนูขาวีนก็เตรียมเงื้อมือประทุษร้ายเธออีกครั้งอย่างลำพอง เพราะดูเหมือนว่าคนทำจะยังไม่สะใจในสิ่งที่กำนัลแด่นังคนปากกล้าที่หล่อนนึกหมั่นไส้ตั้งแต่แรกเห็น

และก่อนที่ฝ่ามือเรียวจะตบกระทบลงบนผิวเนื้อของธารน้ำอีกครั้ง...

ทันใดนั้น! มือหนาแกร่งของใครบางคนก็พุ่งตรงเข้าจับข้อมือเล็กเอาไว้อย่างแน่นหนา

ทำอะไรกันครับ? คิ้วดกดำขมวดมุ่นด้วยความสงสัย

เอ่อ... แหม คุณเตชิตนี่เอง ชาริศาเอ่ยทักทายชายหนุ่มหน้าเจื่อน พอดีเชอรี่กำลังช่วยเอาเศษผงออกจากผมให้แม่ครัวน่ะค่ะ

ใบหน้าเกรี้ยวกราดเมื่อครู่รีบแปรเปลี่ยนเป็นแย้มยิ้มฉันท์มิตรกับธารน้ำทันที

จริงเหรอครับ? เตชิตหรี่ตาถาม แล้วทำไมถึงมีรอยนิ้วอยู่บนหน้าเธอล่ะครับ?

ชายหนุ่มชี้มือไปยังหลักฐานที่บ่งบอกถึงความร้ายกาจของคนทำอยู่ทนโท่ ให้เจ้าตัวได้ทัศนาชัดๆ

ต๊าย!!! ไหนกันคะ? สาวสังคมแสร้งตีสองหน้า ไม่ยอมจำนน ก่อนจะรีบหาทางชิ่งหนีความผิดตน ไม่เอาแล้ว เชอรี่ไม่อยู่ให้คุณอำเล่นดีกว่าค่ะ เดี๋ยวพระเพลิงจะคอยนาน” 

ชาริศาค่อยๆ ออกแรงบิดข้อแขนให้หลุดออกจากอุ้งมือหนาของชายหนุ่มอย่างนุ่มนวล พลางหันไปหัวเราะต่อกระซิกกับเตชิตราวกับเป็นคนรู้จักมักคุ้นกันมานานนม ทั้งที่เธอเพิ่งได้รับการแนะนำให้รู้จักกับเขาในงานนี้เป็นครั้งแรก

ก่อนออกไปสาวสังคมไม่ลืมที่จะคว้าขวดไวน์ติดมือ แล้วจึงรีบเดินหนีไปอย่างรวดเร็ว

เตชิตยืนส่ายหน้า มองตามร่างเพรียวลมราวกับหุ่นนางแบบอย่างเอือมระอาในพฤติกรรมแย่ๆ ของเจ้าหล่อนโดยมิได้กล่าวสิ่งใดออกมา จากนั้นจึงหันเหความสนใจมายังคนเจ็บอีกคราว

เป็นอะไรมากรึเปล่าครับ?เขาเอ่ยถามหญิงสาวด้วยความห่วงใย เพราะดูท่าพิษร้ายของรอยฝ่ามือที่ชาริศาฝากไว้ให้แก่เธอ มันจะรุนแรงใช่น้อย

ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณมากนะคะ เมื่อได้รับไมตรีจิตอันดีจากชายหนุ่มแปลกหน้า ธารน้ำจึงตอบกลับเขาด้วยรอยยิ้มจางๆ

ดวงหน้าหวานถูกเคลือบฉายไปด้วยรอยแย้มยิ้มสว่างสดใส ปะปนไปด้วยคราบเปรอะเปื้อนของเหงื่อไคล ทำให้เตชิตมองภาพนั้นด้วยความประทับใจ นึกอยากจะรู้นักว่าทั้งที่เธอเพิ่งจะถูกคุณหนูขาวีนเหยียบย่ำศักดิ์ศรีถึงเพียงนี้ แถมยังต้องทนลำบากตากตรำทำงานหนักในครัวตามลำพัง ขณะที่ชายอกสามศอกอย่างพวกเขากลับเอาแต่รื่นเริงบันเทิงใจอยู่ด้านนอก โดยไม่ใส่ใจในความเหน็ดเหนื่อยของผู้หญิงตัวเล็กๆ เลยสักนิดแท้ๆ

แล้วเหตุไฉน...ใบหน้าของเธอถึงได้ดูเปี่ยมสุขนักล่ะ!?

ยิ่งพินิจมองดูก็ยิ่งให้ความรู้สึกเอ็นดู เหมือนจะถูกชะตากับคนตรงหน้าโดยพลัน เพราะในบรรดาคนที่อยู่ในงานแห่งนี้มีแต่ลูกผู้รากมากดี เน้นแสงสีและเสียงต่างกับตัวเขานัก

ครั้นพอเจ้าของริมฝีปากหนากำลังจะเอื้อนเอ่ยทำความรู้จักกับแม่ครัว ก็กลับถูกสอดขึ้นด้วยน้ำเสียงห้าวทุ้มที่ออกจะติดแววแดกดันของพ่อหนุ่มจอมเกเร เจ้าของสมญานาม 'เด็กนรก' เข้าเสียก่อน

ฉันนึกว่าแกหายไปไหน ที่แท้ก็มายืนอยู่กับแม่ยาจกนี่เอง พระเพลิงเดินเอามือล้วงกระเป๋ากางเกงเข้ามา เลิกคิ้วถามอย่างกวนประสาท คุยอะไรกันอยู่ล่ะ ขอฉันร่วมวงด้วยคนได้ไหม? 

คุยเคยอะไรกัน เตชิตบอกปัดเพื่อนหนุ่ม ฉันก็เพิ่งจะเดินเข้ามานี่แหละ

แกอย่ามาอ้าง ฉันเดินหาแกอยู่ข้างนอกตั้งนาน ไม่เห็นเจอเลย? คนฟังเถียงกลับอย่างไม่ยอมแพ้

เออ... ฉันผิดเองที่เดินไม่ดี เตชิตเลยจำต้องยอมรับผิดให้สิ้นเรื่องสิ้นราว ก่อนจะเอ่ยถาม ว่าแต่แกมีธุระอะไรล่ะ?

มีสิ ฉันตั้งใจว่าจะอวดตัวแม่คนดีศรีประเสริฐของพ่อให้แกดูเสียหน่อย พระเพลิงมักจะเรียกขานสรรพนามของบิดาเช่นนี้กับเพื่อนหนุ่ม แต่กับตัวท่านนายพลนั้นไม่เคยได้ยินคำๆ นี้ออกจากปากคนเป็นลูกเลยสักครั้ง

แต่คงไม่ต้องแล้วล่ะมั้ง ก็นายกำลังคุยกับหล่อนอยู่นี่นาเขาปรายตามองคนที่ตนเหน็บแนมเพียงนิด

ไหน? ใครล่ะ? รุ่นพี่หนุ่มเหลียวซ้ายแลขวามองหาคนที่อีกฝ่ายกล่าวมา แล้วสายตาของเขาก็หยุดลงตรงดวงหน้าละมุนที่ตนเพิ่งจะช่วยเหลือเธอไปหยกๆ เสียงร้องถามแห่งความประหลาดใจจึงดังขึ้น

อย่าบอกนะว่าแกหมายถึง... เตชิตพยักพเยิดไปยังหญิงสาวแทนคำถาม

เป็นไง เหมือนนางฟ้านางสวรรค์อย่างที่พ่อฉันยกย่องไหมล่ะ? รอยยิ้มปรามาสกระตุกขึ้นเป็นคำตอบ

เออ... เหมือน เพราะเห็นเพื่อนหนุ่มคอยจ้องแต่จะหาเรื่องเด็กสาวดีนัก เตชิตเลยรับสมอ้างด้วยความหมั่นไส้ ก่อนจะประชดเจ้าตัวกลับไปบ้าง ฉันว่าที่พ่อแกพูดมามันก็ถูกต้องทุกอย่างดีแล้วละ

ไอ้เต!!!” คนฟังคำรามลั่นอย่างกับเสียงของฟ้าผ่า ทำเอาทั้งเพื่อนหนุ่มและหญิงสาวถึงกับหน้าเสียไปตามๆ กัน ผิดกันแค่คนละประเด็น...

ธารน้ำกำลังนึกประหวั่นอสูรร้ายในกายของชายหนุ่ม

ส่วนเตชิตนั้นทราบดีว่า... เจ้าตัวกำลังโกรธเกรี้ยวและเตรียมจะแผลงฤทธิ์ใส่เขา

ดังนั้น...ก่อนที่พระเพลิงจะอาละวาดทำลายล้างข้าวของสิ่งใด คนเห็นท่าไม่ดีจึงรีบตรงปรี่เข้าล็อกแขนของเพื่อนหนุ่มเอาไว้ แล้วฉุดลากเจ้าตัวแสบให้ออกเดินตามกันไป ทิ้งให้สาวน้อยที่เป็นหัวข้อสนทนายืนมองพวกเขาด้วยหัวใจลุ้นระทึกแกมงงงัน


โปรดติดตามตอนต่อไป...

 



ใครที่หมั่นไส้คุณชายตัวร้ายจนอยากจะตบซ้ายตบขวา 

ห้ามพลาด! ตอนหน้าเด็ดขาดเลยนะคะ

เพราะหนูน้ำจะเอาคืนชนิดที่แสบไปถึงทรวงพระเอกเลยค่า

ใครสนใจหรือยังอ่านไม่จุใจ สามารถโหลดได้ที่ร้านอีบุ๊คชั้นนำ 

หรือตามลิงก์นี้ไปเลยค่า



อ้อมกอดแห่งธารา
ชมจันท์
www.mebmarket.com
พระเพลิง สัจจะอมรกุล มนุษย์ขวางโลก เจ้าของฉายา ‘พระเพลิงเริงโลกันตร์’ บุตรชายเพียงคนเดียวของนายพลใหญ่ ชิงชังทุกอย่างที่บิดานั้นเห็นชอบหากท่านหันซ้าย เขาจะหันขวา หากท่านบอกว่าดี เขาจะกลับให้เป็นเลวยิ่งโดยเฉพาะเมื่อท่านชื่นชม ธารน้ำ แม่ยาจกสาวที่ไม่มีสิ่งใดเทียบเคียงเขาได้เลยสักนิดแล้วมีหรือที่คนอย่างนายพระเพลิงจะไม่ตามพร่าผลาญจองล้างหล่อนให้สาแก่ใจทว่าเจ้าตัวกลับไม่เคยสำเหนียกเลยว่า...มวลธาราอันน้อยนิดที่สามารถยืดหยัดอดทนได้ทุกสภาวะเช่นหล่อนจะเป็นคนที่ช่วยโอบอุ้มหัวใจที่บอบช้ำของเขาเอาไว้ด้วยความชุ่มฉ่ำ เย็นสบายทำให้เพลิงพายุลูกใหญ่กลายเป็นแค่ดวงไฟที่แสนอบอุ่นตลอดกาล...

19 ความคิดเห็น