อ้อมกอดแห่งธารา

ตอนที่ 4 : ตอนที่ 3. หัวขโมย!? 2/2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,021
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    19 ธ.ค. 59

3. หัวขโมย!? 2/2




ขณะที่น้องสาวกำลังทำหน้าที่ของตนเป็นอย่างดี คนเป็นพี่อย่างธารน้ำก็กำลังทำงานหนักหาเงินส่งเสียเลี้ยงดูน้องสาวด้วยความรักไม่ต่างกัน มือบางยกขึ้นปาดเหงื่อบริเวณริมขมับและหน้าผากกว้างของตนด้วยความอ่อนล้า หลังจากทำความสะอาดเรือนหลังเล็กริมน้ำเสร็จสิ้นทั่วทุกซอกทุกมุมตามที่ได้ตกลงกับท่านนายพลแห่งบ้านสัจจะอมรกุลเอาไว้ เธอก็ทยอยเก็บอุปกรณ์ทำความสะอาดลงกระป๋อง ซึ่งสาวใช้ใจดีจัดหามาให้จนครบ จากนั้นจึงเดินลงมาโดยไม่ลืมที่จะปิดบานประตูให้เรียบร้อยด้วย

ทำความสะอาดเสร็จแล้วเหรอจ๊ะน้ำ? แป้งร่ำที่กำลังตัดกล้วยอยู่ในสวนหย่อมข้างๆ เรือนตะโกนถาม

ค่ะ หญิงสาวส่งยิ้มรับบางๆ พลางชำเลืองมองไปยังกองผลไม้ที่อยู่ในตระกล้าสานใบใหญ่อย่างสงสัย

ที่นี่มีงานเลี้ยงเหรอคะ น้ำเห็นพี่แป้งตัดกล้วยไว้ซะเยอะเชียว

เฮ้อถ้าเอาไปเลี้ยงคนอย่างที่น้ำว่ามาก็ดีน่ะสิ พี่จะไม่รู้สึกเสียดายเท่านี้เลย สีหน้าเอือมระอาของคนพูด ทำเอาคิ้วเรียวสวยยิ่งขมวดมุ่นอย่างไม่เข้าใจ

ถ้าอย่างนั้นพี่แป้งตัดกล้วยไปทำอะไรตั้งเยอะตั้งแยะขนาดนี้เหรอคะ?

ตัดไปทิ้ง!” สาวใช้พูดอย่างหงุดหงิด นี่ละน้าคนรวย ให้พี่ตัดเอากล้วยไปขายหวีละร้อย

หา!... หวีละร้อย!!!”

ใช่... หวีละร้อย ห้ามต่อ ห้ามลด แล้วใครมันจะไปซื้อ แป้งรำบ่นด้วยความอิดหนาระอาใจ พอไม่มีใครซื้อหนักๆ เข้า คุณหญิงท่านก็เลยพานด่าพวกชาวบ้านหาว่าโง่ แล้วก็ประชดด้วยการให้พี่เก็บกล้วยนี่ไปทิ้งเสียให้หมด... เฮ้อ... ไม่รู้จักเห็นใจคนจนซะบ้าง

แป้งร่ำบ่นพึมพำถึงนิสัยช่างตระหนี่เกินจำเป็นของเจ้านาย แต่กลับทำตัวราวคนสุรุ่ยสุร่ายไม่รู้จักค่าของวัตถุทั้งหลาย เสมือนหนึ่งว่าหากต้องเอาของของตนไปให้ใครทำประโยชน์ฟรีๆ สู้เอามันทิ้งไปเสียดีกว่า เข้าตำราว่าอุจาระยังมิให้สุนัขทานเลย

ถ้าคุณหญิงเกิดมาเป็นน้องเป็นนุ่งพี่นะ พี่จะจับฟาดก้นเสียให้เข็ดเลย โทษฐานที่ไม่เห็นค่าของกิน

ในขณะที่ใครอีกหลายคนต้องอดมื้อกินมื้อใช่ไหมคะพี่แป้ง?

ธารน้ำกล่าวต่อด้วยรอยยิ้มขื่น อดรู้สึกน้อยใจในโชคชะตาของตนไม่ได้ เมื่อสิ่งที่สาวใช้ประจำคฤหาสน์เอ่ยมาทุกคำนั้น มันช่างกระทบจิตใจคนฟังอย่างเธอเหลือเกิน

ทุกคำพูดล้วนแล้วแต่สะท้อนให้เห็นถึงความอับจนข้นแค้นที่เธอกำลังประสบอยู่เป็นอย่างดี เพราะครอบครัวของเธอเองก็เป็นหนึ่งในบรรดาคนจน ต้องทนปากกัดตีนถีบ ทำมาหาเลี้ยงชีพไปวันๆ จากรายได้อันน้อยนิด

ใช่! นั่นแหละคือคุณหญิงจอมงก แม้แต่อึก็ยังไม่เหลือไว้ให้ใครกิน แป้งร่ำแอบตั้งฉายาให้เจ้าของบ้านด้วยความสะใจ

ธารน้ำได้แต่ยิ้มรับในความช่างเปรียบเปรยของลูกจ้างสาวที่กล้าพูดอย่างไม่เกรงกลัว คงเพราะรู้อยู่แล้วว่าคุณหญิงรุ่งฤดีไม่มีวันเดินเยื้องย่างเข้ามาเหยียบเรือนไม้เก่าๆ พรรค์นี้ให้เสียเกียรติเป็นแน่ ฉะนั้นหากเธอปริปากขออะไรบางอย่างแก่แม่บ้านสาวเพื่อผลประโยชน์ของครอบครัวแล้ว มันก็คงจะไม่เป็นไรกระมัง

พี่แป้งคะ น้ำขอกล้วยพวกนี้จะได้ไหม?ธารน้ำกลั้นใจเอ่ยปากขอในสิ่งที่ไม่เคยทำมาก่อน หลังจากมองตามกองกล้วยหลายหวีด้วยความเสียดายมานาน

เอาสิ คนฟังตอบอย่างยินดี แถมยังรีบคะยั้นคะยอยกให้เสียด้วยซ้ำ เอาไปให้หมดเลยนะจ๊ะ ทิ้งไว้ก็เสียของ

จริงเหรอคะ? เด็กสาวถามย้ำด้วยความดีใจ คิดว่าแป้งร่ำจะไม่กล้ายกให้ เพราะเกรงที่จะขัดคำสั่งของคุณหญิงเสียอีก

จริงสิจ๊ะ แต่เดินเลียบริมคลองกลับไปหน่อยก็แล้วกัน อย่าผ่านไปทางหน้าบ้านเลย ประเดี๋ยวคุณหญิงท่านเห็นแล้วจะเป็นเรื่องเอาแป้งร่ำกล่าวแนะ พลางชี้มือชี้ไม้ไปตรงทางเดินหลังบ้านที่ทอดยาวไปตามลำคลองเล็กๆ ซึ่งเป็นเส้นทางที่สามารถตัดผ่านไปยังด้านหลังบ้านเช่าของเด็กสาวได้

ขอบคุณพี่แป้งมากนะคะ ธารน้ำรีบกระพุ่มมือไหว้สาวใช้จนหน้าบาน

โอ๊ย... เรื่องแค่นี้เอง ไม่เป็นไรหรอกจ้า แป้งร่ำโบกมือห้าม ดีเสียอีกที่น้ำเอาไปใช้ประโยชน์ พี่จะได้ไม่ต้องมานั่งเสียดายของอยู่เป็นวันๆ

ค่ะคนฟังขานรับด้วยความตื้นตันในน้ำใจของอีกฝ่าย

งั้นน้ำรอพี่อยู่ตรงนี้แป๊บนะ เดี๋ยวพี่จะวิ่งไปเอาถุงในครัวมาใส่ให้ แป้งร่ำหยุดคำพูดของตนไว้เพียงนิด แล้วจึงสอดส่ายสายตาชำเลืองมองไปรอบๆ คล้ายกับจะกริ่งเกรงอาญาจากคนเป็นนายเสียเหลือเกิน หากว่าท่านเจ้าบ้านผู้สูงศักดิ์จะบังเอิญผ่านมาได้ยินประโยคถัดไปที่เธอแอบประชดประชันหล่อนเข้า

ตะกร้าพวกนี้เป็นของคุณหญิงท่าน พี่เลยให้ไปด้วยไม่ได้ เดี๋ยวท่านจะใช้เป็นข้ออ้างมาหักเงินเดือนพี่อีก โทษฐานที่ทำข้าวของในบ้านท่านหาย

ทั้งคนพูดและคนฟังพากันส่งเสียงหัวเราะงอหงายออกมาดังๆ อย่างถูกอกถูกใจ เมื่อพอจะนึกท่าทางอันเบิกบานของคุณหญิงรุ่งฤดีออก ยามที่สามารถตอดเล็ดตอดน้อยเก็บเงินของตัวซึ่งต้องเสียไปให้คนอื่นไว้ได้แม้เพียงน้อยนิดก็ตามที จากนั้นสาวใช้ก็เดินไปเอาบรรจุภัณฑ์มาให้ตามที่กล่าว

ในระหว่างนั่งรอแป้งร่ำ หญิงสาวก็หันมาหยิบจับเครือกล้วยหวีใหญ่ที่แตกดอกออกหวีให้ผลผลิตสมบูรณ์ไร้รอยฟกช้ำด้วยความเบิกบานใจ พลางคิดไปอย่างลิงโลดว่า

ว้าว! ถ้าได้กล้วยเครือนี้ไปให้แม่ทำขนมขายพรุ่งนี้ละก็ คงจะประหยัดเงินไปได้เยอะเชียว

วิญญาณของลูกแม่ค้าพายเรือหาบเร่ขายขนมอยู่ตามริมคลอง ทำให้ธารน้ำอดปลาบปลื้มไม่ได้ เพราะเธอสามารถช่วยเหลือมารดาเก็บออมเงินตราให้แก่ครอบครัว แม้จะเป็นเพียงแค่เงินห้าบาทสิบบาทก็ยังดี และเพราะเหตุนี้... สาวแกร่งจึงมัวแต่นั่งพินิจพิจารณาวัตถุดิบตรงหน้าจนลืมใส่ใจสิ่งรอบตัวไปเสียสนิท

กระทั่ง... ปีศาจร้ายภายใต้รูปลักษณ์งามสง่ากำลังเยื้องย่างฝีเท้าอันเบากริบเข้ามาโดยไม่ให้เหยื่อของเขาทันรู้สึกตัว ปลายเท้าหยุดอยู่จวนเจียนจะประชิดติดตัวเธอ หญิงสาวที่กำลังก้มๆ เงยๆ ลำเลียงสิ่งของออกจากตะกร้าจึงค่อยๆ แหงนหน้าขึ้นสบตากับผู้มาเยือนด้วยความแปลกใจ

คุณพระเพลิง!” เสียงที่เปล่งครางออกมาเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก

อ้อ รู้จักชื่อฉันด้วยเหรอ? ซาตานร้ายเลิกคิ้วถามแม่หัวขโมยสาวที่ริอ่านมาเหยียบจมูกบ้านนายทหารใหญ่ด้วยการแอบเข้ามาตัดกล้วยเป็นกองพะเรอเกวียนอยู่ตรงหน้าเขา แล้วจึงยกมือกอดอก วางมาดถมึงทึง

ธารน้ำพยักหน้ารับช้าๆ พลางลอบกลืนน้ำลายลงคอดังเฮือก สมองน้อยๆ ก็เพียรรีบหาคำอธิบายให้อีกฝ่ายรับรู้อย่างเร่งด่วนในเรื่องที่เสี่ยงต่อการเข้าใจผิดได้ง่ายเช่นนี้...

เพราะชั่วแวบเดียวที่สบตากัน เธอสาบานได้ว่าทันเห็นแววตาจับผิดผู้ร้ายจากเขาอย่างถนัดถนี่ แล้วคำพูดที่เอ่ยเป็นนัยๆ ถัดมา ก็ทำให้เธอเชื่อมั่นว่าลางสังหรณ์อันแม่นย่ำที่กำลังร้องเตือนอยู่ในใจคงยังไม่พลาด

ก็ดี งั้นเธอคงจะรู้ชะตากรรมตัวเองแล้วใช่ไหม? พระเพลิงเอ่ยถามหล่อนเสียงเยียบเย็น

คือฉัน... ธารน้ำพยายามจะสรรหาคำพูดมาสาธยายในสิ่งที่เธอคิดว่าเจ้าตัวคงกำลังเข้าใจผิด แต่จนแล้วจนรอดเธอกลับนึกถึงสิ่งใดไม่ออกเลย เมื่ออยู่ต่อหน้าดวงตาคมกริบที่พร้อมจะเชือดเฉือนตนได้ทุกเวลาเยี่ยงนี้

ไม่ต้องมาแก้ตัว เพราะเธอจะได้พูดมันในเร็วๆ นี้แน่ คนพูดยักไหล่อย่างยียวน แต่... ในคุกนะ!”

พระเพลิงจงใจยื่นหน้าเข้ามาใกล้ดวงหน้างามด้วยความรวดเร็ว

เร็ว! เสียจนคนไม่ทันตั้งตัวสัมผัสได้ถึงกลิ่นน้ำหอมติดกายของชายหนุ่มเจ้าสำอาง

ธารน้ำเลยยืนตัวแข็งทื่อด้วยความประหม่า พลางหลับตาปี๋ ไม่กล้าขยับเขยื้อนหนีไปไหน เพราะเกรงว่ายิ่งจงใจหลีกห่าง คนเกเรที่แป้งร่ำเคยเล่าอดีตและวีรกรรมของเขาให้เธอฟังจะยิ่งเคลื่อนกายเข้ามาสัมผัสแนบติดชิดใกล้มากกว่าที่เป็นอยู่ด้วยความอยากเอาชนะ

แต่ธารน้ำคิดผิด เพราะนอกจากเขาจะไม่หยุดการเคลื่อนไหวตามเธอ เจ้าตัวยังถือเป็นการเปิดช่องให้ตนยิ่งหาทางรังแกหญิงสาวได้สบายอุรามากขึ้น  หลังจากที่เธอเป็นสาเหตุให้เขาต้องทนอับอายเพื่อนฝูงในวันก่อน

ฟู่ พระเพลิงเริ่มต้นแก้เผ็ดด้วยการเป่าลมหายใจร้อนๆ คลอเคลียอยู่บนผิวแก้มของเด็กสาว หมายจะปั่นหัวให้ธารน้ำรู้สึกหวาดกลัวเขาจับขั้วหัวใจ

ทว่านอกจากการกระทำนั้นจะส่งผลให้ธารน้ำรู้สึกหวาดหวั่นกริ่งเกรง มันยังเล่นเอาอีกฝ่ายถึงกับออกอาการสะดุ้งโหยง ทำหน้าเหยเก เหมือนคนหายใจไม่ทั่วท้องกับสัมผัสวาบหวามที่เขาหมายมั่นจะสั่งสอน คุณชายจอมร้ายกาจจึงยิ้มเยาะด้วยความสาแก่ใจ

หึ... นี่น่ะเหรอคนเก่งของท่านนายพลพงษ์เทพ!? ริมฝีปากหยักเหยียดออกอย่างดูแคลน

คุณจำฉันได้!? ธารน้ำลืมตาโพลงอย่างประหลาดใจอีกครั้ง ใครจะไปคาดคิดล่ะว่าไฮโซหนุ่มนามสกุลดังที่มองไม่เห็นหัวคนเช่นเขาจะจดจำสามัญชนคนธรรมดาอย่างเธอได้ ก็ในวันนั้นเจ้าตัวแทบจะไม่เคยชายตาแลเธอเสียด้วยซ้ำ

แต่หากจะคิดให้ดี ถ้าเขาจำเธอไม่ได้สิแปลก...

ก็ท่านนายพลเล่นใช้เธอเป็นเหยื่อฉีกหน้าเขาเสียขนาดนั้น เป็นใครก็คงต้องจดจำใบหน้านี้ไว้อย่างนึกเขม่นเป็นธรรมดา ไม่ต้องสงสัยในข้อสันนิษฐานของเธอเลยว่าถูกหรือไม่ แค่ฟังจากประโยคห้วนๆ ที่เขาเอ่ยถัดไป เธอก็รู้แล้วว่าเจ้าตัวพานขุ่นเคืองเธอกับเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนั้นมากมายแค่ไหน

อย่ามาทำเปลี่ยนเรื่อง... ยายหัวขโมย เรียวปากหนาเชิดขึ้นราวกับจะประกาศให้เจ้าหล่อนพึงสังวรว่า เขารู้เท่าทันในกลอุบายตื้นๆ แบบนี้ของพวกมิจฉาชีพมากนักต่อนักแล้ว

ฉันละอยากเห็นหน้าท่านนายพลของเธอจริงๆ ว่าจะเป็นยังไง ถ้าคนที่ตัวชื่นชมนักหนาแอบมาแทงข้างหลังกันแบบนี้ถ้อยคำเสียดสีมาพร้อมกับรอยแสยะยิ้มสะใจ

ทว่ามันแปลกนัก... เพราะในสายตาของคนมองเช่นเธอ กลับเห็นเบื้องลึกแห่งความเศร้าสร้อยฉายแววอยู่อย่างชัดเจนในดวงตาคู่นั้นยามที่เจ้าตัวเอ่ยถึงบุพการรีของเขา จนธารน้ำเองยังนึกเอะใจขึ้นมาตงิดๆ ว่า

แปลกคนจริงๆ เรียกพ่อตัวเองซะเต็มยศเชียว นี่โกรธเกลียดกันมากจนไม่อยากจะนับญาติเลยรึไง?

ถึงจะเกิดความข้องใจในตัวอีกฝ่ายเยี่ยงนั้น แต่สิ่งที่เธอทำได้ก็คือเลือกเก็บความสงสัยนั้นไว้ แล้วรีบวกกลับมาแก้ปัญหาเฉพาะหน้าของตนโดยเร็วที่สุดก่อน ตอนนี้ไม่ใช่เวลาจะมัวมานั่งสนใจเรื่องของใครได้ เพราะตัวเธอเองนี่แหละกำลังจะตายด้วยน้ำมือของพญามารเบื้องหน้าเสียแล้ว

ดิฉันไม่ใช่ขโมยนะคะหญิงสาวรวบรวบสติปฏิเสธข้อกล่าวหาที่ไม่เป็นธรรมนั้นเสียงแข็ง

ฉันก็ไม่เคยเห็นโจรหน้าไหนมันยอมรับความผิดของตัวเองสักที!”

เสียงห้วนกระด้างสวนกลับมาทันควัน ทำเอาคนฟังถึงกับสะอึกและหยุดชะงักถ้อยคำที่เตรียมจะพูดต่อทันที ผู้ร้ายที่เกิดจากความเข้าใจผิดจำต้องรีบหาทางเอาตัวรอดด้วยวิธีอื่น ในขณะที่สายตาก็เพียรสอดส่องมองหาตัวช่วยอย่างแป้งร่ำอยู่ไม่ขาด เผื่อว่ามันอาจจะทำให้เขายอมรับฟังเธอบ้าง

แต่ฉันไม่ได้จะขโมยมันจริงๆ นะคะ กล้วยพวกนี้พี่แป้งเป็นคนให้ฉันมา ไม่เชื่อคุณลองถามพี่แป้งดูก็ได้

อ๋อมีผู้สมรู้ร่วมคิดเป็นยายแป้งร่ำนี่เอง ถึงกล้าเข้ามาขโมยของถึงในบ้านฉันแบบนี้

ทั้งที่คิดว่าหากเธอหยิบยกเอาชื่อของแม่บ้านสาวขึ้นมากล่าวอ้างละก็ น่าจะทำให้ความเข้าใจผิดได้รับการชี้แจงแถลงไขแล้วแท้ๆ  แต่กลับผิดถนัด เพราะดูท่าแล้วพ่อคนเข้าใจยากคงคิดจะเอาเรื่องเธอให้ถึงที่สุด จึงไม่ยอมฟังความอันใดทั้งสิ้น เหมือนเจ้าตัวจงใจจะกลั่นแกล้งเธอเสียกระนั้นแหละ

ไม่ใช่แบบนั้นนะคะ ดิฉันกับพี่แป้งไม่ได้รวมหัวกันอย่างที่คุณคิดหรอกค่ะ ธารน้ำร้องบอกเสียงสั่น รู้สึกกลัดกลุ้มขึ้นอีกเป็นทบทวี

นี่เธอจะต้องทำอย่างไรให้คนหัวแข็งยอมเชื่อในสิ่งที่เธอพูด?

ทำกันมากี่ครั้งแล้วล่ะฮึ?ดูเหมือนว่านอกจากพระเพลิงจะปิดประตูไม่ยอมรับฟังเสียงอ้อนวอนของหญิงสาวแล้ว หนำซ้ำเขายังตะคอกถามกลับ ต้องการจะเอาเรื่อง ยัดเยียดความผิดนี้ให้แก่เธอเสียอีกด้วย

โธ่! ทำไมคุณถึงได้เป็นคนพูดยากพูดเย็นนักนะ ฉันบอกแล้วไงว่าไม่ใช่ขโมย ทำไมคุณถึงไม่ฟังที่ฉันพูดบ้าง ธารน้ำกล่าวอย่างอ่อนใจ รู้สึกปวดขมับขึ้นมาเสียดื้อๆ

แต่แรงแห่งเพลิงโทสะที่พร้อมจะทำลายล้างคนขว้างหูขวางตาเขาเช่นเธอ มีหรือจะถูกปัดเป่าให้ดวงตาคมกล้ารู้และเข้าใจในเรื่องจริงที่เธอกล่าวออกไปได้ เพราะสิ่งเดียวที่คนเอาแต่ใจสนคือคอยเฝ้าแต่จะหาหนทางกลั่นแกล้งแม่ก้อนกรวดริมทางผู้นี้ให้ได้รับความอดสูเหมือนที่เขาเคยสัมผัสเพียงอย่างเดียว

ดังนั้นในครั้งนี้จึงเป็นโอกาสอันดีที่เขาจะพิสูจน์ให้คนเป็นพ่อเห็นว่า สิ่งที่ท่านเคยสบประมาทตนเอาไว้มันผิดมหันต์ เพราะคนที่บิดากล่าวยกย่องชมเชยนั้น อันที่จริงก็ไม่ได้มีอะไรวิเศษวิโสเหนือไปกว่าเขาเลยแม้แต่น้อย... ในเมื่อหล่อนมันก็เป็นเพียงแค่พวกมิจฉาชีพกระจอกๆ เท่านั้น!

พระเพลิงจึงไม่รีรอรีบแผดเผาคนที่เขานึกชังน้ำหน้าตั้งแต่แรกเห็นให้มอดไหม้ ราวกับตกอยู่ในขุมนรกโลกันตร์ โดยมีตัวเขาเองนี่แหละเป็นผู้ผลักไสหล่อนให้พานพบกับความเลวร้ายด้วยสองมือตน

อย่ามาทำเป็นออดอ้อนเรียกร้องความเห็นใจไปหน่อยเลย ซาตานร้ายตะคอกใส่ธารน้ำเสียงดัง พร้อมกับสาวเท้าตรงปรี่เข้ามากระชากท่อนแขนของเธอเอาไว้ให้มั่น ยอมไปโรงพักกับฉันซะดีๆ

คนถูกหาความถึงกับตัวชาวาบไปทั่วทั้งร่าง โรงพักเชียวหรือ!

แม้กระแสเสียงแห่งความชิงชังจะทำให้เธอกริ่งเกรงปานใด แต่มันยังเทียบไม่ได้กับความหวาดกลัวสุดขั้วหัวใจเมื่อเธอได้รับรู้ผ่านทางสายตาอาฆาตเย็นเยียบดุจอสรพิษที่จ้องมองมาราวกับเตรียมจะฉกอยู่ทุกเวลา พร้อมจะพ่นพิษร้ายอันรุนแรงตรงเข้าเล่นงานเธออย่างทรมาทรกรรมโดยไม่มีการลังเล

ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะคุณพระเพลิง ฉันไม่ไปไหนกับคุณทั้งนั้น ฉันไม่ได้ทำอะไรผิด คุณจะมาตัดสินคนชุ่ยๆ แบบนี้ได้ยังไงกันคะ ธารน้ำร้องบอกอย่างสุดทน สองมือพยายามออกแรงดิ้นรนเต็มกำลัง

หลักฐานมันทนโท่คาตาขนาดนี้ ยังจะกล้าปากแข็งพูดว่าไม่ได้ทำอีกเหรอ หน้าด้าน!” เจ้าตัวกระหน่ำวาจาสาดเสียเทเสียโต้กลับตามความเกรี้ยวกราด แถมยังใช้กำลังฉุดคร่าหญิงสาวให้เดินถูลู่ถูกังติดมือเขามาอย่างไม่ไยดี

แล้วมีหรือที่สาวบอบบางอย่างธารน้ำจะมีพลังอำนาจสามารถทัดทานชายฉกรรจ์เช่นเขาได้ ร่างผอมบางจึงเสียหลักเซถลาไปตามแรงกระชากเอา... กระชากเอา... ของคนเจ้าอารมณ์

ลองไปนอนในคุกดูสักที เธอจะได้อยู่ฟรีกินฟรี ไม่ต้องเที่ยวขโมยของชาวบ้านเขาแบบนี้อีกไง

ในสายตาของคนมอง เจ้าตัวกระตุกยิ้มสมใจได้น่าตบเป็นยิ่งนัก

แต่ฉันไม่ได้ทำ! คุณกำลังกล่าวหาฉันนะ ธารน้ำเถียงกลับด้วยความโมโหอย่างเหลืออดขึ้นมาบ้าง

ทำไม่ทำเดี๋ยวก็รู้ แววตาดุจพญามัจจุราชจ้องมองเธอด้วยรังสีแห่งความชั่วร้าย ก่อนจะคลี่รอยยิ้มยียวนกวนประสาทมอบให้แก่หญิงสาว แล้วค่อยทิ้งท้าย ถ้าให้ตำรวจเขาตรวจสอบดูละก็นะ

คุณพระเพลิง!” ธารน้ำต้องร้องครางเรียกขานชายหนุ่มด้วยความตระหนกตกใจอีกคำรบ บางอย่างที่เต้นไหวระริกภายในดวงตาดุดันคู่สวยนั้นบ่งฟ้องว่า เจ้าตัวกำลังชอบอกชอบใจเป็นหนักหนา และมันก็ทำให้หญิงสาวแทบไม่อยากจะคิดเลยว่า...

หรือที่เขาทำมาทั้งหมดนี้ ก็เพื่อจะ กลั่นแกล้ง คนอย่างเธอ

ผู้หญิงที่บังเอิญถูกท่านนายพลหยิบยกเป็นเครื่องมือหักหน้าเขาเมื่อวันก่อนเพียงเท่านั้น!!!

เข้าไปอยู่ในนั้นแล้วก็อย่าลืมขอบคุณฉันด้วยละ ที่ช่วยหาบ้านใหม่ให้เธอซะอย่างดิบดี ฮะฮ่าๆ

พระเพลิงระเบิดเสียงหัวเราะดังลั่น คล้ายกับกำลังเจอเรื่องตลกขบขันเสียเต็มประดา เป็นเหตุให้คนมองรู้สึกชิงชังในความหล่อเหลาที่พระเจ้าเสกสรรกำนัลแด่คนตรงหน้า แล้วพลางนึกอย่างเสียดายยิ่งว่า

คนอะไร หน้าตาก็ดี แต่ทำไมนิสัยถึงได้เลวร้ายขนาดนี้นะ

ในช่วงที่ธารน้ำกำลังทดท้อหมดสิ้นหนทางต่อกรกับชายผู้แสนร้ายกาจ ทันใดนั้นพยานปากเอกที่เธอหวังพึ่งก็เดินกลับมาอีกครั้งพร้อมกับความแปลกใจ เมื่อเห็นลูกชายคนโปรดของท่านนายพลยืนจับมือถือแขนฉุดกระชากร่างของธารน้ำอยู่

เกิดอะไรขึ้นคะคุณพระเพลิง? แป้งร่ำวิ่งหน้าตื่นเข้าไปหาคนทั้งคู่ พร้อมด้วยถุงหูหิ้วที่หอบมาหลายใบ

ใบหน้าคมเข้มที่แฝงแววโหดร้ายตวัดมองมาทางต้นเสียง แล้วความเหี้ยมเกรียมก็ถูกกดลึกเป็นรอยยิ้มหยัน เมื่อเขานึกถึงความสนุกสนานเรื่องใหม่ขึ้นมาได้อีกคราว

อ้อ... พอดีเลย มีผู้สมรู้ร่วมคิดมาด้วยแบบนี้ จะได้จัดการไปพร้อมๆ กันซะทีเดียว

คำกล่าวหาแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย ส่งผลให้คนที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวอย่างแป้งร่ำถึงกับออกอาการงงงัน

ผู้สมรู้ร่วมคิด? ใครเหรอคะ? แล้วนี่มันเกิดเรื่องอะไรกันขึ้นคะ? สาวใช้ยิงคำถามมาเป็นชุด แต่ก็ได้รับคำตอบเป็นเพียงรอยยิ้มเดียดฉันท์ ผู้เสียหายรายแรกจึงชิงพูดเสียเองว่า

พี่แป้งช่วยน้ำด้วย คุณพระเพลิงเธอหาว่าน้ำจะขโมยกล้วยพวกนี้!”

หา!!!” ข้อข้องใจได้รับการชี้แจงไปพร้อมๆ กับม่านตาของคนฟังที่เบิกว้างขึ้นอย่างหนักใจกับปัญหาใหญ่หลวง เมื่อคนที่เด็กสาวดันไปมีข้อพิพาทด้วยคือบุคคลอันตรายอันดับหนึ่งที่ไม่น่าแวะเวียนเข้าไปยุ่งเกี่ยวด้วยเลยแม้แต่น้อย เพราะเจ้าตัวเป็นคนที่ใครๆ ต่างก็พากันส่ายหน้าหนี...

คุณชายพระเพลิงเริงโลกันตร์!

จอมวางมาด เกกมะเหรกเกเรอันดับหนึ่งของบ้านสัจจะอมรกุล!!

คนที่เลือกวิธีการชนะแบบกวาดล้างทุกอย่างโดยไม่เลือกหน้า!!!

 

โปรดติดตามตอนต่อไป...

 



ช่วงนี้ใกล้ปีใหม่แล้ว ไรเตอร์เลยอยากมอบของขวัญให้นักอ่านทุกท่าน

สำหรับคอนิยายลดราคาแรงๆ 30-50% เลยค่า 22-27 นี้ 5 วันเท่านั้น

ถือเป็นนาทีทองสำหรับคนที่อยากหานิยายสนุกราคาเบาๆ มาอ่านค่า 

ปีหน้าฟ้าใหม่...ราคานี้คงหายากแล้ว 

เพราะปีนี้ไรเตอร์ลดแลกแจกแถมมาทั้งปีเลย

ใครสนใจหรือยังอ่านไม่จุใจ สามารถโหลดได้ที่ร้านอีบุ๊คชั้นนำ 

หรือตามลิงก์นี้ไปเลยค่า



อ้อมกอดแห่งธารา
ชมจันท์
www.mebmarket.com
พระเพลิง สัจจะอมรกุล มนุษย์ขวางโลก เจ้าของฉายา ‘พระเพลิงเริงโลกันตร์’ บุตรชายเพียงคนเดียวของนายพลใหญ่ ชิงชังทุกอย่างที่บิดานั้นเห็นชอบหากท่านหันซ้าย เขาจะหันขวา หากท่านบอกว่าดี เขาจะกลับให้เป็นเลวยิ่งโดยเฉพาะเมื่อท่านชื่นชม ธารน้ำ แม่ยาจกสาวที่ไม่มีสิ่งใดเทียบเคียงเขาได้เลยสักนิดแล้วมีหรือที่คนอย่างนายพระเพลิงจะไม่ตามพร่าผลาญจองล้างหล่อนให้สาแก่ใจทว่าเจ้าตัวกลับไม่เคยสำเหนียกเลยว่า...มวลธาราอันน้อยนิดที่สามารถยืดหยัดอดทนได้ทุกสภาวะเช่นหล่อนจะเป็นคนที่ช่วยโอบอุ้มหัวใจที่บอบช้ำของเขาเอาไว้ด้วยความชุ่มฉ่ำ เย็นสบายทำให้เพลิงพายุลูกใหญ่กลายเป็นแค่ดวงไฟที่แสนอบอุ่นตลอดกาล...







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

19 ความคิดเห็น