อ้อมกอดแห่งธารา

ตอนที่ 35 : ตอนที่ 18. เมฆร้ายตั้งเค้า 3/3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 319
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    25 ธ.ค. 60

18. เมฆร้ายตั้งเค้า 3/3




ภายในห้องประธานบริษัทซิสเต็มซีคัมพานีอันเย็นฉ่ำ เลขาสาวหมาดๆ กำลังนั่งขยุกขยิกด้วยความอึดอัดท่ามกลางสายตาแหลมคมที่ทอดมองมาอย่างขบขัน แต่กลับแฝงไว้ด้วยความหมาย นี่ก็ผ่านมาสองชั่วโมงแล้ว ทว่าเธอยังไมได้หยิบจับชิ้นงานอันใดเลยสักอย่าง คอมพิวเตอร์ก็ไม่มี แฟ้มเอกสารอะไรเธอก็ไม่เห็น แม้แต่กระดาษสักแผ่นก็ยังมาไม่ถึงมือของเธอเลยด้วยซ้ำ

สุดท้าย...เมื่อรู้สึกรำคาญตัวเองที่ออกอาการประหม่าอยู่ตลอดเวลา และยิ่งไม่ชอบที่เขาเอาแต่จับจ้องมองเธออยู่ได้ ธารน้ำจึงเอ่ยปากถาม

ไหนคุณบอกว่าจ้างให้ฉันมาทำงานไงล่ะคะ... แล้วทำไมไม่เห็นมีงานเลยสักอย่าง?

คนถูกถามที่นั่งอมยิ้มอยู่หลังคอมพิวเตอร์ตัวใหญ่ ซึ่งไม่ได้เป็นอุปสรรคต่อการมองใบหน้าหวานๆ เลยแม้แต่น้อย เขี่ยปากกาในมือเล่น พร้อมกับบอกเลขาสาวอย่างหน้าตาเฉยว่า

เธอก็ทำอยู่แล้วนี่

ตลกจังเลยนะคะ คุณก็เห็นอยู่ว่าฉันนั่งว่างๆ จนตะคริวจะกินไปทั้งตัวอยู่แล้วเธอเหน็บกลับ

ก็งานของเธอมันไม่จำเป็นต้องใช้อะไรมากนี่นา แค่มีโต๊ะกับเก้าอี้ก็เหลือเฟือแล้ว

งานอะไรกันคะ มันช่างสบายเหลือเกิน แค่มีโต๊ะเปล่าๆ ก็ทำได้?

ถ้าอยากรู้ ก็เข้ามาใกล้ๆ สิ เดี๋ยวจะบอกให้ฟัง คนพูดฉีกยิ้มกว้าง พลางกระดิกนิ้วเรียกหล่อน

คนมองถึงกับเสียวสันหลังวาบ นึกหวาดระแวงคนเจ้าเล่ห์เป็นที่สุด จึงรีบส่ายหัวปฏิเสธอย่างรู้ทัน

ไม่อยากรู้ก็ช่าง แต่ห้ามมากวนใจฉันอีกนะ เพราะฉันจะทำงานต่อแล้วเขายักไหล่บอก

แหม...ช่างพูดจริงนะว่าจะทำงานต่อ ฉันเห็นคุณเอาแต่จ้องหน้าฉันจนมันจะผุอยู่แล้ว

ธารน้ำแอบค่อนขอดเขาในใจ พลางนั่งก้มหน้าวิจัยฝุ่นบนโต๊ะเงียบๆ ต่อไปตามเดิม เพื่อไม่ให้เกิดเสียงรบกวนสมาธิของเขา จวบจนเวลาผ่านไปจากนาทีเป็นหลายๆ นาที ก่อนจะล่วงเลยเข้าสู่ชั่วโมงแรก จนกระทั่งจะเข้าสู่ชั่วโมงที่สอง หญิงสาวจึงเริ่มนั่งสัปหงกด้วยความง่วงงุน  แทบจะฟุบหน้าหลับไปคาโต๊ะเสียให้ได้

ธารน้ำ... มานี่สิ มาเอางานของเธอ เสียงพระเพลิงเอ่ยดังขึ้น

หญิงสาวเลยรีบลุกพรวด เดินตรงเข้าไปหาเจ้านายหนุ่มทันที

อ้อมมายืนใกล้ๆ ฉันสิ เขาควักมือเรียก เมื่อเห็นหล่อนหยุดยืนตรงหน้า มีโต๊ะทำงานตัวใหญ่เกะกะขวางทางอยู่

ธารน้ำทำตามอย่างว่าง่าย แม้จะรู้สึกเอะใจ แต่ก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เธอก้าวเข้ามาหยุดอยู่ข้างๆ เขา

ก้มหน้าลงมาหน่อยสิ เธอกำลังยืนค้ำหัวเจ้านายตัวเองอยู่นะ เขาเอ่ยสั่งเสียงเข้ม

 เรื่องมากจริง...เธอแอบส่งค้อนให้เขา ก่อนจะจำใจย่อกายลงมา จนใบหน้ายื่นเข้าไปใกล้ชายหนุ่ม

อุ๊ย!” แล้วธารน้ำก็ต้องสะดุ้งสุดตัว เมื่อริมปากหยักประทับจุมพิตเบาๆ ลงบนกลีบปากอวบอิ่มของเธออย่างรวดเร็ว เธอรีบเบี่ยงกายออกห่าง พลางดันมือไปที่อกกว้าง แต่คนเจ้าเล่ห์ก็ช่างรู้ทัน จึงตวัดวงแขนโอบรอบเอวบาง ก่อนจะรั้งให้นั่งลงบนตัก แล้วประสานมือเอาไว้เป็นด่านกักกันร่างบางไม่ให้ดิ้นหนีไปทางไหน

ปล่อยนะ!” ธารน้ำแหวใส่ในความเอาแต่ใจของอีกฝ่าย ไม่สนแล้วว่าเขาจะเป็นเจ้านายหรือไม่

ตื่นรึยัง? อีกฝ่ายกลับฉีกยิ้มกรุ้มกริ่ม ขณะถาม

หญิงสาวอ้าปากค้าง เมื่อเข้าใจความหมายของการกระทำนั้น...

เขาจูบปลุกเธอเนี่ยนะ!

นี่มันไม่ใช่นิทานเรื่องเจ้าหญิงนิทราเสียหน่อย คนอะไรหน้าไม่อาย ชอบทำเรื่องบัดสีตอนกลางวันแสกๆ แบบนี้ หน้าเกลียดที่สุด

ดวงตาคมโตจ้องมองคนตรงหน้าอย่างขุ่นจัด ส่วนคนต้นเรื่องน่ะเหรอ ไม่มีท่าทีสะทกสะท้านเลยสักนิด ซ้ำยังจะเปล่งเสียงหัวเราะออกมาอย่างพออกพอใจเสียอีกต่างหาก

ตลกมากไหมคะ? ธารน้ำร้องถามเขาอย่างเอาเรื่อง

พระเพลิงไม่ตอบ แต่กลับเปลี่ยนเรื่องพูดไปเสียเฉยๆ

ตอนนี้รู้รึยังว่าตัวเองมีหน้าที่อะไร? เสียงเขาทอดอ่อนอย่างแว่วหวาน

จะหน้าที่อะไรฉันก็ไม่สนทั้งนั้น ฉันรู้แต่ว่าคุณจะต้องเอามือออกจากตัวฉันเดี๋ยวนี้ หญิงสาวพยายามแกะท่อนแขนที่รัดเอวเธอแน่นราวกับปลอกเหล็ก ทั้งบิดกายซ้ายขวาและดิ้นขลุกขลักอยู่บนตักกว้าง เพื่อหวังให้ตัวเองหลุดรอดออกจากพันธนาการของอีกฝ่ายโดยเร็ว

ได้ยังไงล่ะ นี่มันก็เป็นหนึ่งในหน้าที่ของเธอนะ เจ้าตัวลอยหน้าพูด

หมายความว่าไงคะ? 

ก็หมายความว่าฉันจ้างเธอมาเพื่อให้เป็นกำลังใจ คอยอยู่ข้างๆ ฉันแค่นั้นแหละ พระเพลิงกระซิบบอกข้างหู ทีนี้เข้าใจรึยัง?

ไม่เข้าใจคะ ธารน้ำกระแทกเสียงตอบเขา หน้าตาบูดบึ้งไม่พอใจเป็นอย่างมาก

หญิงสาวหันหลังกลับมาตั้งใจจะต่อว่าเจ้าตัว แต่พอสบเข้ากับแววตาหวานซึ้งที่ทอดมองมาอยู่ก่อนแล้วอย่างอบอุ่น หัวจิตหัวใจของเธอก็พลันอ่อนยวบยาบลงกะทันหัน ธารน้ำต้องยิ่งเพียรพยายามปั้นหน้าตัวเองให้ดูบึ้งตึงเข้าไว้ จนเกือบจะกลายเป็นคนหน้ายักษ์อยู่รอมร่อ

พระเพลิงที่เห็นดังนั้นเลยอดหัวร่องอหายไม่ได้ ก่อนจะเอ่ยกระเซ้าหล่อนว่า 

ทำหน้าโหดชะมัด น่ากลัวจังเลย

ถ้ากลัวก็ปล่อยซะทีสิคะ ธารน้ำบอกเสียงแผ่ว รีบก้มหน้างุด เพราะสัมผัสอบอุ่นจากสองแขนกำยำและดวงหน้าคมที่คลอเคลียอยู่ใกล้ๆ มันพานทำให้หัวใจของเธอเต้นแรง เลือดก็สูบฉีดไปเลี้ยงที่ใบหน้าเกินพอดี จนรู้สึกร้อนผ่าวไปหมด

ไม่ปล่อย เดี๋ยวเธอไปแอบนั่งหลับอีก

จะไม่หลับได้ยังไงละ ก็คุณเล่นให้ฉันนั่งอยู่เฉยๆ ไม่ให้ทำอะไรเลยสักอย่างนี่นา คนเคยทำแต่งานเอ่ยย้อน

เถียงเก่งดีนักนะ เดี๋ยวก็จูบปิดปากซะเลยนี่ พระเพลิงขู่เสียงเข้ม เล่นเอาธารน้ำหุบปากลงฉับทันที

พระเพลิงกอดเกยหล่อนอยู่อย่างนั้นอีกสักพัก กระทั่งเมื่อรู้สึกชื่นใจเหมือนเขาได้ชาร์ตแบตจนเต็มเปี่ยมแล้วนั่นแหละ สองแขนแกร่งจึงยอมคลายออกจากร่างบางอย่างอ้อยอิ่ง อย่างน้อยเขาก็ยังนึกให้เกียรติกับสถานที่ทำงาน จึงไม่อยากจะทำตามอำเภอใจจนเลยเถิดถึงขั้นประเจิดประเจ้อ อีกทั้งตัวเขาเองก็จะได้มีสมาธิรีบทำงานให้เสร็จโดยเร็วไว

พอได้รับอิสรภาพ ธารน้ำก็รีบกระเด้งตัวลุกขึ้น แล้วถอยกรูไปยืนตั้งหลักอยู่อีกฟากห่างจากเขาเป็นวา  เสียงหัวเราะห้าวทุ้มจึงอดไมได้ต้องหลุดขำออกมาอีกระลอก เพราะเกิดชอบอกชอบใจท่าทางตื่นๆ ของอีกฝ่าย

ถ้าง่วงก็ไปชงกาแฟมากินซะ จะได้ตาสว่าง เขาบอกด้วยแววตาเป็นประกายวิบวับ ก่อนจะร้องสั่งต่อ เมื่อเห็นหล่อนกำลังตะลีตะลานจะวิ่งออกไปนอกห้อง อ๋อ...เผื่อฉันแก้วหนึ่งนะ

เลขาสาวพยักหน้าหงึกหงัก แล้วจึงรีบลนลานออกจากห้องไปทำหน้าที่ตามที่เขาบอกแทบไม่ทัน

ไม่ช้ากาแฟกลิ่นหอมกรุ่นก็ถูกยกมาวางเสิร์ฟตรงหน้าเจ้านายหนุ่ม ก่อนที่เธอจะพาตัวเองและแก้วที่ใส่ของร้อนในมืออีกใบเดินกลับไปนั่งที่โต๊ะประจำตำแหน่งตามเดิม ขณะที่จิบกาแฟ สายตาก็คอยมองสำรวจรอบๆ ห้องไปเรื่อยเปื่อย กระทั่งมาหยุดอยู่ที่ใบหน้าเคร่งขรึม ซึ่งกำลังสาละวนอยู่กับหน้าจอคอมพิวเตอร์

ธารน้ำอดนึกสงสัยขึ้นมาอีกคราวไมได้ว่า ผู้บริหารหนุ่มคนนี้คือพระเพลิง สัจจะอมรกุล ที่คอยชอบหาเรื่องแกล้งเธออยู่ตลอดเวลาจริงหรือ... สีหน้าขึงขังและท่าทางเอาจริงเอาจังในมาดของนักธุรกิจผู้เก่งกาจ มันทำให้แทบไม่เหลือเค้าของผู้ชายจอมป่วนดังที่เธอเคยเห็นเลยแม้แต่น้อย

เรื่องนี้มันเกินความคาดหมายของเธอจริงๆ

“ไม่น่าเชื่อจริงๆ” เธอเผลอพึมพำออกมาเบาๆ

แต่ดูเหมือนว่ามันก็ยังดังเกินไปสำหรับคนหูไวอยู่ดี พระเพลิงจึงเงยหน้าขึ้นจากกองเอกสาร ดวงตาคมเหล่มองมาทางหล่อน ก่อนจะเอ่ยถาม

“มีอะไรไม่น่าเชื่อ?

คนนินทาถึงกับสะดุ้งโหยง  รีบอึกอักตอบกลับว่า 

ปะ...เปล่า...ค่ะ

มีอะไรสงสัยก็พูดมาเถอะ ฉันยินดีตอบเธอทุกอย่าง ทั้งเรื่องงาน เรื่องส่วนตัว หรือว่า...เรื่องของหัวใจ

ท้ายเสียงเขามองเธออย่างกรุ้มกริ่ม ทำให้ธารน้ำต้องรีบหลบตาเป็นพัลวัน ก่อนจะตัดสินใจถามออกไปตรงๆ

คือ...ฉันสงสัยว่าคุณเอาเวลาที่ไหนมาดูแลงานในบริษัท เพราะเท่าที่รู้จักกันมา ฉันเห็นแต่...เออ...คุณเอาแต่อยู่ที่บ้านหรือไม่ก็ออกไปปาร์ตี้กับเพื่อนๆ เท่านั้น ประโยคหลังเธอพูดเสียงเบาหวิว

“ก็เอาเวลาที่เธอบอกว่าฉันไปปาร์ตี้กับเพื่อนๆ นั่นละมาทำงาน” เขาตอบเสียงเรียบ ก่อนจะขยายความเพิ่ม เมื่อเห็นเจ้าหล่อนมีสีหน้างงเต้ก จะบอกให้นะว่าฉันแทบไม่เคยไปปาร์ตี้กับเพื่อนเลยสักครั้ง

“งั้นก็หมายความว่า...คุณเอาเวลาช่วงนั้นมาทำงานเหรอคะ?

ใช่

แล้วทำไมคุณจะต้องทำอะไรให้มันยุ่งยากแบบนี้ด้วยล่ะคะ? ธารน้ำนิ่วหน้าอย่างไม่เข้าใจ

“ช่างซักซะจริง” เขาบ่น แต่ก็ยอมตอบโดยดี “ก็เพราะฉันไม่ต้องการให้พ่อรู้เรื่องนี้น่ะสิ”

ดวงตากลมเบิกกว้าง เธอเพิ่งจะได้รับรู้ความจริงจากปากของคนเจ้าคิดเจ้าแค้นก็วันนี้แหละ...

จนบัดป่านนี้แล้ว เขายังเอาแต่ผูกใจเจ็บเรื่องที่ผู้เป็นพ่อละเลยความรักความเอาใจใส่อีกหรือ ถึงได้คอยสร้างเรื่องแกล้งทำตัวสำมะเลเทเมา เที่ยวสรวลเสเฮฮาปาร์ตี้ไม่เว้นวัน เพียงเพราะต้องการจะแก้เผ็ดท่าน กระทั่งพลอยทำให้คนรอบข้างต้องปวดหัววุ่นวายไปด้วยถึงขนาดนี้

คนอะไร...เจ้าความคิดดีนัก เธอละอยากจะมอบโล่มอบถ้วยให้ซะจริงๆ เชียว

จากที่เคยนึกเห็นใจ มาตอนนี้เธอเลยกลอกตาด้วยความระอาคนเกเรขึ้นมาแทน 

และดูเหมือนพระเพลิงเองก็จะอ่านความคิดของเธอผ่านทางสีหน้าออก เขาจึงรีบพูดแก้ตัวเป็นการใหญ่

“อะไร มองฉันแบบนั้นทำไม ฉันไม่ได้ทำผิดสักหน่อย และก็ไม่ได้เจ้าคิดเจ้าแค้นอย่างที่เธอกำลังเข้าใจด้วย แบบนี้เขาเรียกว่าหนามยอกต้องเอาหนามบ่งต่างหากละ

เอาเข้าไป...คิดได้ยังไงนะพ่อคุณ?

ยิ่งฟังคนพูดเอาสีข้าเข้าถูกแบบไม่กลัวเจ็บ ธารน้ำก็นึกอยากจะยกขาขึ้นมาก่ายหน้าผากตัวเองเสียจริง แต่กระนั้นเธอก็จำใจต้องพูดเตือนสติเขาไว้สักหน่อย เพื่อประโยชน์และความสุขของตัวเขาเองนั่นละ

ฉันรู้นะคะว่าคุณอาจจะยังเจ็บปวดกับเรื่องในอดีตอยู่ แต่ถ้าหากคุณรู้จักยอมปล่อยวางและให้อภัยคนอื่นบ้าง ฉันคิดว่าคุณน่าจะได้พบกับความสุขที่แท้จริงมากกว่านี้นะคะ

ไม่จำเป็น เพราะตอนนี้ฉันก็มีความสุขดีอยู่แล้วพระเพลิงบอกปัดทันควัน

แน่ใจเหรอคะ? เธอย้อนถาม ลองคิดดูให้ดีๆ นะคะว่าความสุขที่คุณพูดถึงน่ะ มันเป็นแค่ความสะใจหรือความสุขใจกันแน่

พระเพลิงเงียบ ไม่ตอบ ในใจพลางนึกทบทวนตามคำพูดของอีกฝ่าย

แล้วคำตอบที่ได้ ก็ทำให้เขาไม่อยากจะยอมรับ จนต้องรีบเปลี่ยนเรื่องพูดไปเสียดื้อๆ

ช่างฉันเถอะน่า

ธารน้ำเลยเลือกที่จะไม่พูดอะไรอีกดีกว่า เพราะถึงยังไงเขาก็ไม่ยอมรับฟังความจริงอยู่ดี

บรรยากาศภายในห้องจึงชักจะอึมครึมชวนให้รู้สึกอึดอัด จนที่สุดพระเพลิงจำต้องยอมงอนง้อหญิงสาวเสียงอ่อนลงเสียเอง

“ใกล้จะเที่ยงแล้ว เธอนั่งรอฉันอีกแป๊บหนึ่งนะ เดี๋ยวพอเสร็จงาน ฉันจะพาไปกินก๋วยเตี๋ยวหมูตุ๋นอร่อยๆ เจ้าประจำกัน... ตกลงนะ”

รอยยิ้มอ่อนหวานอย่างเว้าวอนถูกคลี่ขึ้นเต็มใบหน้าหล่อเหลา ชวนให้คนมองนึกโกรธเจ้าตัวไม่ลงจริงๆ ธารน้ำเลยได้แต่พยักหน้าหงึกหงักด้วยความใจอ่อนอีกครั้ง

“ค่ะ” 

 


โปรดติดตามตอนต่อไป...

 




บทจะอ้อนสาว คุณชายก็น่ารักมุ้งมิ้งเหมือนกันเนอะ

ว่ามั้ยคะสาวๆ?

แต่หลังจากนี้สิ...ดราม่าจะถาโถม โหมกระหน่ำ ซ้ำเติมพี่เขาสุดๆๆๆ

งานนี้พระเพลิงจะกลับไปเป็นไอ้เด็กนรกอีกรึเปล่า 

อยากรู้ต้องติดตามกันต่อไป (แต่...ในฉบับอีบุ๊คนะคะ)

สุดท้ายนี้ขอขอบคุณนักอ่านที่น่ารักทุกคนนะคะ 

ขอบคุณที่ติดตามกันมาตั้งแต่ต้นจนถึงตอนนี้ ขอบคุณคำติชมและคอมเมนต์ที่ให้กำลังใจกันตลอด (ชมจันท์ซึ้งมั่กมาก)

หวังว่าทุกคนคงจะได้รับความสนุกและความสุขกับนิยายของชมกลับไปน้า

แล้วเจอกันใหม่เรื่องหน้าค่า ^_<



แจ้งข่าวค่า

ไรเตอร์ได้ลงนิยายเรื่องอ้อมกอดแห่งธารามาจนถึง 80% แล้วค่า

ตามที่เคยบอกไว้ตั้งแต่ต้นเนอะ ขออนุญาตตัดตอนไว้ที่บท 18 นะคะ

ส่วนตอนที่เหลืออีก 7 ตอน คือ

ตอนที่ 19 โดนไล่!

ตอนที่ 20 ความสั่นคลอนของใจ

ตอนที่ 21 คนต้นเหตุของความหวั่นไหว

ตอนที่ 22 ปัญหาคืออะไร

ตอนที่ 23 ความจริงกระจ่าง

ตอนที่ 24 เปลวไฟในสายธษร

และตอนสุดท้าย กับบทส่งท้าย

ขออนุญาตให้ตามต่อในรูปแบบของอีบุ๊คนะคะ


สุดท้ายนี้ชมจันท์ขอขอบคุณนักอ่านทุกท่านที่อยู่เป็นเพื่อนกันมาจนจบ

ไรฯซึ้งมากๆๆๆเลยค่ะ ขอให้รักกันน้อยๆ แต่รักกันนานๆๆๆๆๆแบบนี้ต่อไปนะคะ

ระหว่างนี้หากใครยังไม่รู้จะอ่านนิยายเรื่องไหนต่อไป

แวะไปอ่าน เมื่อรักสลักใจ ที่ชมจันท์กำลังเขียนอยู่ก็ได้ค่ะ

โทนเรื่องใกล้เคียงกับเรื่องนี้ แถมความแซ่บและสนุกไม่เเพ้กันนะเออ

แล้วพบกันใหม่เรื่องต่อไปค่า




ใครสนใจหรือยังอ่านไม่จุใจ สามารถโหลดได้ที่ร้านอีบุ๊คชั้นนำนะคะ

รีบไปโหลดเก็บไว้ตามลิงก์นี้เลยค่า

ช่วงนี้มีโปรดีๆ ราคาถูกๆ อีกแล้ว

อย่าพลาดน้าาา!





อ้อมกอดแห่งธารา
ชมจันท์
www.mebmarket.com
พระเพลิง สัจจะอมรกุล มนุษย์ขวางโลก เจ้าของฉายา ‘พระเพลิงเริงโลกันตร์’ บุตรชายเพียงคนเดียวของนายพลใหญ่ ชิงชังทุกอย่างที่บิดานั้นเห็นชอบหากท่านหันซ้าย เขาจะหันขวา หากท่านบอกว่าดี เขาจะกลับให้เป็นเลวยิ่งโดยเฉพาะเมื่อท่านชื่นชม ธารน้ำ แม่ยาจกสาวที่ไม่มีสิ่งใดเทียบเคียงเขาได้เลยสักนิดแล้วมีหรือที่คนอย่างนายพระเพลิงจะไม่ตามพร่าผลาญจองล้างหล่อนให้สาแก่ใจทว่าเจ้าตัวกลับไม่เคยสำเหนียกเลยว่า...มวลธาราอันน้อยนิดที่สามารถยืดหยัดอดทนได้ทุกสภาวะเช่นหล่อนจะเป็นคนที่ช่วยโอบอุ้มหัวใจที่บอบช้ำของเขาเอาไว้ด้วยความชุ่มฉ่ำ เย็นสบายทำให้เพลิงพายุลูกใหญ่กลายเป็นแค่ดวงไฟที่แสนอบอุ่นตลอดกาล...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

19 ความคิดเห็น