สุดปลายเสน่หา

ตอนที่ 7 : ตอนสี่: ทะเบียนสมรส 1/2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2700
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    24 ก.พ. 60

4. ทะเบียนสมรส 1/2





เมษาพามีนามาส่งที่คฤหาสน์ของกฤษฌาตั้งแต่เช้าตรู่ เพราะเขาต้องรีบบึ่งรถไปทำงานต่อ เมื่อเห็นร่างของลูกค้าหนุ่มปรากฏกายต่อหน้า เมษาจึงรีบฝากฝังน้องสาวของตนไว้ทันที

ผมไปก่อนนะครับคุณกิง ฝากดูแลน้องผมด้วย แกอาจจะดื้อไปหน่อย แต่ไม่ได้เป็นเด็กเลวอะไร ยังไงก็เมตตาแกด้วยนะครับ

ในขณะที่ผู้เป็นพี่ชายกำลังหยอดคำหวาน คนเป็นน้องกลับแบะปากด้วยความหมั่นไส้

พี่อาไร้ จับน้องส่งให้เสือดุหน้าโหดแบบนี้ได้ลงคอ

ได้ครับ ผมจะดูแลให้เป็นอย่างดีทีเดียว กฤษฌากล่าวเน้น พลางนึกถึงสิ่งที่ต้องสั่งสอนแม่เด็กแสบก่อนเป็นอันดับแรก

ไม่ต้องห่วงครับคุณเมษ ผมจะทั้งอบรมบ่มนิสัยและสอนสั่งน้องสาวของคุณให้เป็นผู้เป็นคนสักที

ส่วนเรื่องงานแต่ง ผมจะดำเนินการให้หลังจากที่แม่ผมกลับมาแล้วนะครับ กฤษฌาส่งยิ้มเพียงบางๆ

ได้ครับ ระหว่างนี้ผมจะยังไม่บอกเรื่องนี้กับพ่อแม่ทางฝ่ายผม รอให้คุณทำเรื่องสู่ขอยัยมายด์มาก่อน แล้วค่อยเรียนให้พวกท่านทราบทีหลังจะดีกว่า

ตกลงครับ ว่าที่น้องเขยรุ่นใหญ่พยักหน้ารับ

ยังไงเมษาก็เชื่อว่าตนดูคนไม่ผิด กฤษฌาสามารถเป็นเพื่อน เป็นพี่ เป็นสามีที่ดีของน้องสาวเขาได้ ในเมื่อยัยตัวแสบนี่อยากเล่นพิเรนทร์ไม่นึกถึงความเสื่อมเสียของตัวเองดีนัก โดนเข้าซะบ้างจะได้หลาบจำ เลิกทำตัวแก่นแก้วก๋ากั่นเสียที และเมื่อถึงตอนนั้นเขาจะรีบกราบขอบพระคุณชายหนุ่มอย่างงามเลยทีเดียวที่สามารถปราบพยศแม่ตัวยุ่งได้

สายแล้ว ผมขอตัวไปทำงานก่อนดีกว่าครับ เดี๋ยวจะออกแบบแปลนบ้านให้คุณกิงไม่เสร็จ

หนุ่มรุ่นน้องเลือกที่จะเอ่ยลาด้วยการกล่าวย้ำถึงความสำคัญของตัวเองให้อีกฝ่ายได้ตระหนัก เพื่อที่กฤษฌาจะได้ไม่กล้าทำอะไรน้องสาวเขารุนแรงนัก

หลังจากที่สารถีของมีนากลับไปแล้ว ว่าที่สามีของหญิงสาวจึงได้ออกคำสั่งกับอีกฝ่ายในบัดดล

ไปรอที่รถ เดี๋ยวฉันจะพาเธอไปจดทะเบียน

รถคันไหนล่ะ บ้านคุณมีตั้งหลายคัน ฉันจะไปรู้ไหม? มีนาตอบยียวนอย่างไม่เกรงกลัว เมื่อเธอมองไปยังโรงรถที่เขาชี้ แล้วพบว่ามันใหญ่โตมโหฬารรองรับรถยนต์คันหรูไว้ได้ไม่ต่ำกว่าห้าคัน

อย่ามากวนประสาทฉันนะ ถ้าเธอไม่รู้ก็ตอบมาดีๆ แล้วก็ยืนรออยู่ตรงนี้แหละ เดี๋ยวฉันมา สายตาคมกริบที่เริ่มจะขุ่นเขียวจ้องมองเจ้าหล่อนเขม็ง ก่อนจะหมุนตัวเดินกลับเข้าไปในบ้าน

เจ้าค่ะ มีนาขานรับเสียงยานไล่หลังคนตัวสูง พร้อมทั้งถอนสายบัวจงใจล้อเลียนอีกฝ่าย

หลังจากปล่อยให้อนาคต ภรรยา ยืนรออยู่ที่ด้านนอกเพียงครู่ กฤษฌาก็เดินกลับมาด้วยเสื้อผ้าชุดใหม่ที่แลดูดีเป็นทางการเสียจนคนปอนๆ อย่างมีนาเริ่มไม่อยากเดินด้วย เมื่อเทียบอาภรณ์ที่เธอสวมใส่อยู่กับของเขา กฤษฌาอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีครีมกับสูทสีดำ เพิ่มความเริ่ดหรูด้วยรองเท้าหนังหัวตัดมันเงาแวววาวกับทรงผมที่จัดแต่งทรงด้วยเจลอย่างดี เทียบไม่ได้กับเธอที่สวมใส่เครื่องแต่งกายราคาถูก เสื้อยืดคอปก กับกางเกงยีนส์เข้ารูปหนึ่งตัว

เอาสัมภาระของเธอมานี่ เขาเอื้อมมือไปแย่งกระเป๋าเสื้อผ้าที่หล่อนถือติดตัวมาด้วย แล้วจึงตะโกนเรียกสาวใช้ที่กำลังทำความสะอาดบ้านอยู่ด้านล่างให้เข้ามารับสัมภาระ

สุดใจ มาเอากระเป๋าคุณผู้หญิงขึ้นไปไว้ห้องฉันที แล้วก็จัดเข้าตู้ให้เรียบร้อยด้วย

คุณผู้หญิงเหรอคะ? สาวใช้ทำหน้างงๆ กับสรรพนามที่นายหนุ่มเอ่ยเรียก ก็ในเมื่อร้อยวันพันปีหล่อนไม่เคยเห็นคุณกิงพาสาวไหนเข้าบ้านเลยสักครั้ง นอกจากทำงานไปวันๆ

ใช่! คุณผู้หญิง ไปได้แล้ว กฤษฌาออกคำสั่งไล่สาวใช้ ด้วยนึกรำคาญในความสอดรู้

ท่าทางอย่างนั้นยิ่งนำมาซึ่งความไม่ชอบใจในตัวชายหนุ่มให้บังเกิดแก่มีนาเพิ่มมากขึ้น ริมฝีปากบางเหยียดออกเป็นเส้นตรง ดวงตากลมมีแววดูแคลนอีกฝ่ายอย่างเห็นได้ชัด จนว่าที่ สามีฃักจะหน้าบึ้ง รู้สึกไม่ชอบใจแม่เด็กแก่แดดคนนี้เสียจริงๆ

อย่ามามองฉันด้วยสายตาแบบนี้นะ ร่างสูงกล่าวเสียงต่ำ พร้อมทั้งออกแรงดึงแขนบางๆ ให้เดินตามเขาไปยังพาหนะที่จอดอยู่

แต่ เด็กแก่แดด ที่ว่ามีหรือจะยอม ผู้ใหญ่หน้าโหด ดังนั้น ศึกย่อยๆ จึงได้เริ่มขึ้น

ปล่อยฉันนะ ไอ้คุณพี่สามีจอมโหด มีนาขืนตัวไว้ พยายามสะบัดแขนให้หลุดจากพันธนาการโดยไม่ประมาณตนเลยสักนิดว่าสาวตัวเล็กอย่างเธอมีหรือจะสู้หนุ่มสูงใหญ่เช่นเขาได้

กฤษฌาจับแม่ตัวดีอุ้มขึ้นพาดไหล่โดยไม่พูดพร่ำทำเพลง พร้อมทั้งตีก้นของคนอวดดีเต็มแรง

โอ๊ย!” เด็กสาวร้องอย่างเจ็บปวด ก่อนจะบริภาษคนประทุษร้ายออกมายาวเหยียด จนเขาฟังแทบไม่ทันไอ้คนบ้า ไอ้คนหน้าดุ ไอ้เสือยิ้มยาก ไอ้ผู้ใหญ่ชอบรังแกเด็ก ปล่อยฉันนะ

ตุ๊บ! ” กฤษฌาปล่อยหญิงสาวทันทีตามความประสงค์ของเจ้าหล่อน

แต่! เขาเลือกที่จะโยนร่างเล็กเข้าไปในรถฝั่งคนขับโดยไม่มีความอ่อนโยนเลยสักนิด จนศีรษะของมีนา โขกเข้ากับริมขอบบนของประตูรถ หล่อนจึงหวีดร้องด้วยความเจ็บปวด

โอ๊ยยย!“ หญิงสาวยกมือขึ้นคลำหัวปรอยๆ บริเวณที่กระแทกกับของแข็ง รู้สึกปวดหนึบไปหมด

แต่คนมองกลับไม่สนใจ ซ้ำยังดันร่างคนเจ็บให้เขยิบเข้าไปนั่งอีกฟาก ก่อนจะพาร่างสูงใหญ่ของตนเข้ามานั่งแทนที่ แล้วรีบสตาร์ทรถกระชากเครื่องยนต์ขับออกไปจากคฤหาสน์หลังงามด้วยความรวดเร็ว

ไอ้โรคจิต!” มีนายังไม่วายก่นด่าคนขับด้วยความขัดเคือง

เงียบปากไปเลยไอ้เด็กดื้อ!” ดวงตาวาวโรจน์บ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่าคนพูดอยู่ในระดับอารมณ์ร้อนระอุเพียงใด ถึงอย่างนั้นก็ยังไม่ทำให้สาวแก่นซ่าหวาดกลัวได้เลยสักนิด

 ไม่เงียบ จะทำไม ไอ้ผู้ใหญ่บ้า

สิ้นเสียงหวานรถคันดังกล่าวจึงหักเลี้ยวเข้าข้างทางหยุดลงอย่างกะทันหัน จนสาวน้อยที่ไม่ทันได้ระวังตัว หัวทิ่มไปด้านหน้ากระแทกเข้ากับบาร์หน้ารถอีกครั้ง แต่คราวนี้มีนาไม่ยอมเจ็บตัวฟรีๆ แน่ สาวแก่นแก้วจึงชิงลงมือแก้ลำพ่อจอมโหดด้วยการแสร้งทำทีเป็นเสียการทรงตัว ก่อนจะเบี่ยงกายหันไปทางเขา แล้วยกขาขึ้นยันยอดอกของอีกฝ่ายเสียเต็มรัก

อุ้ย! ขอโทษค่ะ ไม่ได้ตั้งใจ คนพูดยิ้มยั่วอย่างสะใจในผลงานของตน

มีนา กฤษฌาคำรามลั่น พลางก้มมองรอยรองเท้าที่เปรอะเปื้อนอยู่บนเสื้อเชิ้ตสีครีมตัวโปรดอย่างโกรธจัด ตัวสั่น เส้นเลือดปูนโปนปรากฏอยู่บนใบหน้าถมึงทึง ก่อนจะจับข้อเท้าที่ยังฝากรอยรักให้พ้นไปจากอกกว้าง แล้วออกแรงกระชากเรียวขางามให้คนตัวเล็กขยับกายเข้าหาตนตามแรงดึงรั้ง

โอ๊ยเจ็บ หญิงสาวเอ่ยปากบ่น ก่อนจะสำนึกได้ว่าตนกำลังอยู่ในวงแขนของอริ เมื่อมือที่กอบกุมข้อเท้าของเธอไว้เปลี่ยนมาเป็นโอบเอวคอดกิ่ว พร้อมทั้งโน้มตัวเข้าหาร่างบาง

บัดนี้ร่างสองร่างแนบสนิทชิดใกล้ กายหนาแกร่งของกฤษฌาเกยอยู่บนร่างเล็กลีบแบน เป็นเหตุให้ผิวกายของคนทั้งสองบดเบียดจนรู้สึกได้ถึงความอ่อนนุ่มของเนื้อสาวและความสากระคายของผิวบุรุษ ใบหน้าของทั้งสองห่างกันเพียงคืบจนรับรู้ถึงลมหายใจของกันและกัน ทำให้ความเคลิบเคลิ้มเข้ามามีอิทธิพลต่อหัวใจผู้ชายเจ้าระเบียบ เมื่อเขาเกิดนึกเอ็นดูดวงตากลมโตสดใสดั่งจักษุของกวางน้อยที่เบิกกว้างขึ้นอย่างตระหนกตกตะลึง แก้มเนียนใสเปล่งปลั่งไปด้วยสีชมพูระเรื่อ กลิ่นกายสาวแรกแย้มหอมฟุ้ง กระจายอยู่โดยรอบปลายจมูกงุ้ม

มีนาหลับตาปี๋ ไม่สามารถขยับเขยื้อนกายได้ เมื่อถูกจองจำไว้ด้วยร่างกายหนาแน่น เธอพยายามยกมือดันอกกว้าง เมื่อใบหน้าคมกำลังจะฉกแนบลงบนริมฝีปากสีกุหลาบด้วยความหลงใหลจนลืมเลือนข้อเท็จจริงสำคัญบางประการไปว่า คนที่กำลังอยู่ใต้ร่างเขาในตอนนี้เคยเป็นเมียน้องมาก่อน!

กฤษฌาคงได้ลิ้มชิมรสหวานจากเรียวบางอวบอิ่มคู่นั้น หากไม่มีเสียงรบกวนในขณะที่เขากำลังเคลื่อนริมฝีปากเกือบทาบทับประกบติดลงมา

ปี๊นนนนนนน เสียงแตรรถจากทางเบื้อง ทำให้คนทั้งสองผละออกจากกัน

เฮ้ย! จอดรถอยู่ทำไมวะ ซอยยิ่งแคบๆ อยู่ด้วย ตามมาด้วยเสียงตะโกนด่าทอ

กฤษฌาเหลือบมองดูคนข้างกายเพียงแวบเดียว ก่อนจะขยับกายนั่งตามปกติและรีบเคลื่อนรถจากไป

ตลอดการเดินทางหลังจากนั้นกลับเงียบสงัด ไร้เสียงถกเถียงโต้ตอบอันใดจากทั้งสองฝ่าย เพราะคนทั้งคู่ต่างก็ตกอยู่ในห้วงคำนึงของตนเกี่ยวกับเหตุการณ์เมื่อครู่ ทำเอาหัวใจของสองหนุ่มสาวสะท้านไหวล่องลอยไปตามแรงปรารถนาอันเร้นลึกซุกซ่อนอยู่ภายใต้จิตใจ

เห้ย! เมื่อกี้อดีตเมียน้องนะ แกไม่รู้สึกทุเรศตัวเองบ้างเหรอวะ นายกิง

กฤษฌาคิดอยู่กับตัวเองคนเดียว แล้วพลันรู้สึกตกใจเมื่อคำตอบนั้นคือ ไม่

ในขณะที่นางสาวแก่นแก้วกลับรู้สึกหวั่นไหวอย่างที่ไม่เคยเป็นกับใครมาก่อน พลางนึกเลยเถิดต่อไปถึงสิ่งที่อาจะเกิดขึ้นกับตน หากไม่มีเสียงใดขัดจังหวะ

อ๊ายยย! เราคิดบ้าอะไรอยู่เนี่ย

มีนาเริ่มรู้สึกอดสูที่แอบคิดอะไรสัปดนกับคนข้างกาย ผิวหน้าที่ยังแดงไม่หายจึงร้อนซู่ยิ่งกว่าเดิมจนผู้เป็นเจ้าของรู้สึกถึงความซาบซ่านบนสองแก้มนวล

ในขณะที่หญิงสาวกำลังรู้สึกกระดากอายอยู่นั้น รถเก๋งคันงามก็หยุดลง ณ ที่ว่าการอำเภอ โดยที่สาวเจ้ายังคงไม่รู้สึกตัว คนที่กำลังอยู่ในความคิดจึงเอ่ยทำลายมโนจิตเคลิ้มฝันของเธอให้ยุติลงเสีย

ลงไปได้แล้ว อย่ามัวแต่นั่งพิรี้พิไรอยู่ จากนั้นร่างสูงจึงลงจากรถ ยืดตัวเต็มความสูงกว่า 180 เซนติเมตร

รู้แล้วน่า ว่าทีเมียสะบัดเสียงตอบกลับ ใช้เวลาเพียงสองสามวินาทีตบหน้าตัวเองเบาๆ เพื่อกลบเกลื่อนร่องรอยบนใบหน้าที่อาจทำให้อีกฝ่ายล่วงรู้ถึงอาการเผลอใจของตน

เมื่อมีนาก้าวออกมายืนเคียงข้างเขาเป็นทีเรียบร้อยแล้ว กฤษฌาจึงได้กอบกุมมือนุ่มนิ่มไว้ แล้วดึงรั้งให้คนตัวเล็กเดินตามเขาเข้าไปประกอบกิจในสถานที่ราชการแห่งนี้ตามที่ได้ตั้งใจไว้

เอ๊ะ! ปล่อยนะ จะมาจับมือฉันไว้ทำไม ฉันเดินเองได้ ไม่ได้ง่อยเปลี้ยเสียขาสักหน่อย มีนาขืนตัวไว้เพียงเล็กน้อย ไม่ได้จริงจังมากมายนัก

เมื่ออีกฝ่ายไม่ตอบ แต่ยังคงเดินจูงมือเธอตรงเข้าไปในสำนักงาน เธอจึงได้แต่ปล่อยเลยตามเลย เพราะคงไม่สนุกแน่ ถ้าต้องมาทะเลาะกับสามีในอนาคตกลางที่สาธารณะแบบนี้

เมื่อเดินมาได้สักพัก กฤษฌาก็มาหยุดยืนอยู่ที่หน้าห้องหนึ่งพร้อมทั้งเคาะประตูเพียงเบาๆ ก่อนจะเปิดมันเข้าไปด้านในโดยไม่รอเสียงตอบ มีนาจึงมองชายหนุ่มด้วยสายตาประณาม พร้อมทั้งคิดค่อนแคะเขาในใจ

คนอะไร ไม่มีมารยาท อยู่ดีๆ ก็เดินพรวดพราดเข้าไป ไม่รอให้เจ้าของห้องเขาอนุญาตก่อนเลยนะ

สวัสดีครับคุณมงคล ชายหนุ่มกระพุ่มมือไหว้พร้อมกับรอยยิ้มบางๆ แก่เจ้าหน้าที่ที่นั่งอยู่ภายในห้องนี้ราวกับรู้จักมักคุ้นกันมาก่อน เป็นเหตุให้สาวน้อยรีบยกมือขึ้นประนมแนบอกทำความเคารพบุคคลนั้นไปด้วย

อ้าว...มาแล้วเหรอครับ เชิญนั่งเลยครับคุณกิง มงคลผายมือเชื้อเชิญให้แขกผู้มีเกรียติของเขานั่งลงตรงเก้าอี้ฝากตรงข้าม

คุณคนนี้หรือครับว่าที่ภรรยาคุณกิง น่ารัก สดใสดีจริงๆ เลยนะครับ

มีนาลอบสังเกตสังกาเอาเองว่าชายวัยกลางคนดูจะกล่าวกับชายหนุ่มอย่างพินอบพิเทาไม่เบา หญิงสาวจึงคาดเดาไปตามที่ตนรู้สึกว่ากฤษฌาอาจจะเคยมีบุญคุณกับคนผู้นี้

ครั้นเมื่อกฤษฌาและมีนานั่งลงเรียบร้อยแล้ว นายอำเภอจึงรีบหยิบเอกสารให้ทั้งสองอย่างรวดเร็ว

นี่ครับใบทะเบียนสมรส ผมเตรียมไว้ให้พวกคุณตั้งแต่เมื่อเช้าแล้ว

มงคลยิ้มกริ่ม พิศมองอีกหนึ่งคู่รักที่กำลังตกลงปลงใจจะใช้ชีวิตร่วมกันอย่างมีความสุข โดยมิรู้เลยว่าการจดทะเบียนสมรสกันในครั้งนี้หาได้เกิดจากความเต็มใจของทั้งสองฝ่ายไม่

กฤษฌารีบเซ็นชื่อและนามสกุลของตนลงบนกระดาษแผ่นนั้นทันที ไม่ได้กวาดตามองหรืออ่านรายละเอียดก่อนเสียด้วยซ้ำ เขาทำราวกับทะเบียนใบนี้ไม่มีความหมายอันใดทั้งสิ้นสำหรับเขา เพราะชายหนุ่มตั้งใจไว้แล้วว่าที่เขายอมแต่งงานกับแม่สาวกร้านโลกผู้นี้ก็เพียงเพื่อต้องการควบคุมความประพฤติของเจ้าหล่อนให้เป็นสาธุชนที่ดี แล้วหลังจากนั้นอีกหนึ่งปี ไม่ว่ายังไงเขาก็จะหย่ากับยัยเด็กบ้านี้ให้ได้

อ้าว...รีบๆ เซ็นเข้าสิ เสียเวลามาเยอะแล้ว ฉันต้องรีบไปทำงานต่อนะรู้ไหม กฤษฌาเอ่ยปากเร่ง เมื่อเห็นหล่อนทำท่าจดๆ จ้องๆ ไม่ยอมขยับปลายนิ้วลงชื่อในแผ่นกระดาษสักที

เดี๋ยวสิ จะรีบไปไหนเล่า หรือว่าอยากได้ฉันเป็นเมียจนตัวซีดตัวสั่นขนาดนั้นเลยเหรอคะ มีนากล่าวประชด

ใครบอกว่าฉันอยากได้เธอเป็นเมีย กฤษฌาตีหน้าขรึม หันมาถามอย่างเอาเรื่อง

อ้าว...ก็ที่เร่งอยู่เนี่ย ถ้าไม่อยากได้ฉันเป็นเมีย แล้วเพราะอะไรล่ะ เด็กสาวลอยหน้าถาม แกล้งตีเนียน ชวนเขาหาเรื่องทะเลาะเพื่อประวิงเวลาออกไป แต่คนมาดโหดกลับรู้ทัน

ยัยเด็กบ้า! เลิกพูดจาเหลวไหล แล้วรีบเซ็นชื่อลงไปซะ อย่ามัวถ่วงเวลาฉันอยู่ กฤษฌาตวาดใส่หน้าว่าที่ภรรยาสาว ทำเอาสักขีพยานรักมองทั้งสองถกเถียงกันด้วยความงุนงง

นี่พวกคุณอยากแต่งงานกันจริงๆ หรือเปล่าครับ? คำถามนั้นทำให้คนสองขั้วรีบหันมาตอบโดยพร้อมเพรียงกันอย่างมิได้นัดหมาย

ใช่!

ถ้าอย่างนั้นคุณผู้หญิงก็ลงชื่อซะทีสิครับ คนกลางเริ่มปวดหัวกับคนทั้งสอง จึงได้กล่าวเร่งรัดให้สิ้นเรื่องจบราวไปเสีย

ด้วยเหตุนั้นมีนาจึงจำใจต้องจรดปากกาลงในใบทะเบียนสมรสอย่างเลี่ยงไม่ได้

เมื่อนายอำเภอหยิบใบสมรสกลับมาเซ็นเป็นพยานรับรู้แล้ว ก็นำกระดาษทั้งสองแผ่นใส่ซองยื่นให้กับฝ่ายชายและฝ่ายหญิงคนละชุด แล้วจึงอวยพรให้คู่สามีภรรยาใหม่พบแต่ความสุขในการครองเรือน

ยินดีด้วยนะครับ ผมขอให้คุณทั้งสองรักกันยั่งยืนนาน ถือไม้เท้ายอดทองกระบองยอดเพชรนะครับ

ขอบคุณครับ / ค่ะ คู่สมรสเอ่ยตามมารยาท ก่อนจะกล่าวลามงคล แล้วจึงเดินออกไปจากห้องทันทีที่เสร็จกิจ

กฤษฌาและมีนาเดินกลับมาถึงรถโดยไม่มีการสนทนา จวบจนทั้งสองก้าวขึ้นมานั่งบนรถเก๋งเป็นที่เรียบร้อยแล้ว กฤษฌาจึงได้เอ่ยถึงจุดประสงค์ของเขานับแต่นี้ เมื่อเห็นว่าพวกตนไม่ได้อยู่ในที่สาธารณะอีกต่อไป

จากนี้ไปฉันจะคอยจับตาดูความประพฤติของเธอไม่ให้ไปมั่วกับใครอีก เพราะถ้าหากเธอเกิดท้องขึ้นมา ฉันเกรงว่าลูกในท้องคงไม่ใช่หลานฉันแน่ๆ ก่อนจะส่งแววตาดูหมิ่นทอดมองไปยังหน้าท้องของหญิงสาว

 “ถ้าฉันมั่วแล้วคุณจะทำไม? มีนาเชิดหน้าท้าทาย ยั่วยุโทสะอีกฝ่ายเต็มกำลังให้เหมือนดังเช่นที่เธอโมโห

ฉันก็จะฟ้องหย่าและยกเลิกสัญญาของเราทั้งหมด แล้วจับนายกัณณ์แต่งงานน่ะสิ คนตาดุตอบเสียงเข้ม

คุณจะทำแบบนั้นไม่ได้นะ อย่างนี้มันขี้โกงกันนี่นา มีนาร้อนตัว เกรงว่าสิ่งที่ทำลงไปจะกลายเป็นเรื่องสูญเปล่า

ทำไมจะไม่ได้ ก็เราตกลงกันไว้แล้วว่าเธอจะพิสูจน์ตัวเองให้ฉันเห็น เพราะฉะนั้นถ้าเธอไปมั่ว ก็แปลว่าฉันเป็นฝ่ายถูก แล้วเธอก็เป็นฝ่ายผิด เขารื้อฟื้นความจำหล่อน

แล้วถ้าฉันไม่ได้มั่ว แล้วก็ไม่ท้องด้วยล่ะ คุณจะทำยังไง? อยู่ๆ มีนาก็ถามขึ้นอย่างใคร่รู้ เพราะเธอรู้ดีว่าตนไม่มีวันท้องแน่นอน!

หลังจากนี้อีกหนึ่งปี ถ้าเธอไม่ท้อง เราก็หย่ากัน เธอจะได้มีโอกาสไปจับผู้ชายคนใหม่

เมื่อได้ฟังแผนการของเขาเต็มสองหู หญิงสาวจึงเพิ่งถึงบ้างอ๋อว่า...ที่แท้เจ้าตัวเตรียมการไว้แล้วล่วงหน้า อย่างนี้นี่เองเขาถึงได้ตัดสินใจแต่งงานกับเธอได้อย่างง่ายดายนัก

เขาคงจะคิดแผนกันท่าไม่ยอมให้เราเป็นสะใภ้ แล้วค่อยคิดหาทางหย่ากับเราทีหลัง โดยที่ตัวเขาเองไม่ต้องเสียอะไรเลย เพราะคำนำหน้าชื่อก็ไม่ต้องเปลี่ยน แถมนามสกุลก็ยังคงเดิม

ฉลาดนักนะ มีนากล่าวอย่างคับแค้นใจที่เป็นฝ่ายเสียรู้ เพราะในขณะที่เธอพยายามอย่างยิ่งที่จะช่วยเหลือเพื่อนหนุ่มให้รอดพ้นจากน้ำมือของเขา แต่กฤษฌากลับมาเหนือเมฆตลบหลังเธอด้วยความแนบเนียน

ขอบคุณที่ชมเขากระตุกยิ้มยียวน แล้วพลันก็นึกถึงบางอย่างขึ้นมาได้ จึงเอ่ยถามมีนา ฉันมีเรื่องอยากถามเธอสักหน่อย

อะไร? คนฟังถามกลับเสียงห้วน เพราะรู้สึกขุ่นเคืองอีกฝ่าย

เวลาเธอมีอะไรกับนายกัณณ์ พวกเธอเคยป้องกันบ้างรึเปล่า?

ที่เขาอยากรู้ เพราะจะได้คำนวณถึงเปอร์เซ็นต์ที่เด็กสาวอาจตั้งท้องได้ถูก แต่คำถามนั้นเสมือนกับฝ่ามือหนักๆ ที่ฟาดลงบนใบหน้าเรียวของสาวเวอร์จิ้นให้รู้สึกเจ็บร้อนจนอยากจะกรีดร้องออกมาดังๆ ให้สมกับความเดือดดาลที่โดนคนปากเสียกล่าวสบประมาทตราหน้าเธอเช่นนี้ ปากน้อยๆ จึงเอ่ยโต้กลับทันควัน

จะป้องกันทำไม ในเมื่อฉันมันร่าน สู้ปล่อยให้พลาด แล้วเก็บเด็กไว้จับผู้ชายไม่ดีกว่าเหรอ

คำพูดประชดประชันนั้นทำให้คนที่ไม่รู้ความจริงคิดเอาเองว่าหญิงสาวหมายความตามที่พูด จึงคิดประมาณการณ์ถึงผลที่ตามมาจากความสัมพันธ์ของแม่สาวก๋ากั่นกับน้องชายของเขาว่า...เจ้าหล่อนคงท้องแน่!

ก็ดี ตอบมาง่ายๆ ตามความจริงแบบนี้ฉันชอบ จะได้รู้ไว้ว่าต้องเตรียมซื้ออะไรไว้ให้หลานบ้าง

คำพูดเรียบๆ ทำเอาคนกล่าวแดกดันรู้สึกอับอายปนเปไปกับความโกรธเคือง แต่กลับทำอะไรคนพูดไม่ได้ ในเมื่อเธอนั่นแหละที่เป็นคนบอกกล่าวให้เขาเข้าใจผิด เมื่อจนแต้มไม่สามารถโต้เถียงคู่ปรับได้ คนหัวเสียจึงออกอาการกระแทกกระทั้น สะบัดทั้งตัว สะบัดทั้งหน้า หันออกไปมองด้านนอกรถแทน ในขณะที่อีกฝ่ายกำลังขับรถมุ่งตรงสู่คฤหาสน์หลังใหญ่ของเขา

 

เป็นมวยถูกคู่จริงๆ เนอะคู่นี้ 

ไรเตอร์อยากรู้แล้วสิว่าคนอ่านจะเชียร์ใคร ระหว่าง...

พี่กิง กับ น้องมายด์ อิอิ ^^

ใครอดใจไม่ไหว อยากรู้เรื่องก่อน 

หรือใครอยากอ่านนิยายรักรสเเซ่บบบบ

แวะไปโหลดที่เมพ, นายอินทร์, ebooks และ hytexts เลยค่ะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

634 ความคิดเห็น

  1. #267 ♪UnSeEMe♪ (@ferinras) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2553 / 00:27
    ปากดีได้ใจอ่านางเอกเรา  ชอบๆ  กรี๊ดๆ
    #267
    0
  2. #50 Lucky Poppy / ชมจันท์ (@lucky-poppy) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 มกราคม 2553 / 17:46

    ถึงเพชรใสค่ะ
    ตอนต่อไปเรื่อยๆ...
    ก็จะมีแบบหวานโต้งๆ ค่ะ อิอิ
    รอติดตามนะคะ ^^



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 14 มกราคม 2553 / 13:59
    #50
    0
  3. #49 เพชรใส (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 มกราคม 2553 / 16:01
    แอบหวาน



    อิอิ
    #49
    0
  4. #48 Lucky Poppy / ชมจันท์ (@lucky-poppy) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 มกราคม 2553 / 15:33

    ถึงเพื่อนๆ ทุกคนค่ะ
    ขอเลื่อนการลงตอนต่อไปนิดนึงค่ะ
    พอดีว่าพี่สาวที่ช่วยตรวจงานรอบสอง
    เขาบ่นกับป๊อปปรี้มาว่า ทำไม่ทันจริงๆ อิอิ

    เลยขอเป็นอัพตอนต่อ เรื่องนี้
    ในวันศุกร์นะคะ

    ขอบคุณทุกๆ คนที่ให้การติดตามค่ะ

    #48
    0
  5. #47 Lucky Poppy / ชมจันท์ (@lucky-poppy) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 มกราคม 2553 / 13:32

    ขึ้นชื่อว่านิยายของป๊อปปรี้
    ก็ต้องมีแอบพลิกล้อคกันนิดนึงจ๊ะ
    แต่ไม่มาก อิอิ

    #47
    0
  6. #46 NT_loven\'mew (@mnlnmewmew) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 มกราคม 2553 / 12:00
    555+
    แรงได้อีกนะค่ะเนี่ย คู่พระนางคู่นี้

    อืม ชักอยากจะรู้เเล้วสิ ว่าพระเอกเราจะทำหน้ายังไง
    ถ้ารู้ว่านยางเอกไม่ได้มีอะไรกับน้องชายจริงๆ

    โหดๆอย่างนี้ ไม่โกรธบ้านแตกหรอกหรอ
    #46
    0
  7. #45 Lucky Poppy / ชมจันท์ (@lucky-poppy) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 มกราคม 2553 / 11:11

    ป๊อปปรี้หายดีแล้วค่ะพี่น้อย
    ขอบคุณที่เป็นห่วงนะคะ จุ๊บๆ (^.^)

    #45
    0
  8. #44 SN piercensean (@piercensean) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 มกราคม 2553 / 10:55
    nong poppy ja how do you feel ja? I hope you feel better today naja
    don't work to hard na nong ruk you need to take care yourself too
    Love
    #44
    0
  9. #43 Lucky Poppy / ชมจันท์ (@lucky-poppy) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 มกราคม 2553 / 10:35

    >////<
    เขินอ่ะ WongWang
    ชมเสียป๊อปปรี้ตัวลอยเลยค่ะ
    ขอบคุณนะคะ (^/I\^)

    #43
    0
  10. #42 wongwang (@wongwang) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 มกราคม 2553 / 05:47
    555 ตามมาอย่างรวดเร็ว แสบสันจริงๆเลย มีนา เบรกทีเดียว เท้าไปอยู่บนหน้าอกคุณกิงได้ไง


    ปล. นิยายสนุก คนแต่งก็น่ารัก ตอบทุกคอมเม้นท์เลย ...ยอ ย้อ ยอ อัพอีกเยอะๆๆ
    #42
    0
  11. #41 Lucky Poppy / ชมจันท์ (@lucky-poppy) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 มกราคม 2553 / 03:31

    ถึงพี่น้อย / ตูน / พี่หริ / คนชอบโม้ และเพชรใส ค่ะ
    ป๊อปปรี้เอาตอนต่อมาให้ได้อ่านกันแล้วนะคะ
    ขอให้มีความสุข อ่านแล้วแอบอมยิ้ม
    กับคู่พระเอกนางเอกเรื่องนี้นะคะ ^^

    #41
    0