หัวใจข้างใบชา

ตอนที่ 7 : บทที่ 3 ซวยซ้ำซวยซ้อน 3/2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 347
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    29 ก.ย. 62

 

sds



บทที่ 3 ซวยซ้ำซวยซ้อน 3/2


เธอตั้งใจจะพักให้หายเมื่อยพร้อมกับละเลียดชมบรรยากาศของทิวเขาให้สบายใจต่ออีกสักหน่อย ที่ไหนได้...ดันมีคนมาจับจองพื้นที่ก่อนหน้าเธอเสียนี่!

ใบชารู้สึกหงุดหงิดขึ้นมานิดๆ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร?

แต่ทำไม... ยิ่งเดินเข้าไปใกล้มากขึ้นเท่าไร เธอก็ยิ่งรู้สึกคุ้นตากับบุคลิกและท่าทางของคนที่นั่งก้มหน้ามากขึ้นเท่านั้น เหมือนเขากำลังอ่านเอกสารสำคัญอะไรบางอย่างอยู่ในมือ ดูเคร่งเครียดและจริงจัง จนคิ้วเข้มๆ นั้นมุ่นเข้าหากันราวกับผูกโบว์

เหมือนกับ...เคยเห็นภาพแบบนี้มาก่อน

เมื่อเร็วๆ นี้แหละ!

แต่ว่าที่ไหน...เธอก็จำไม่ได้

เธอเคยเจอผู้ชายคนนี้เมื่อไรน้า?

ใบชานิ่วหน้า พยายามนึก รู้สึกคุ้นๆ เหมือนติดอยู่ที่ปลายสมอง แต่นึกเท่าไรก็นึกไม่ออก ประจวบเหมาะกับที่เจ้าตัวเงยหน้าขึ้นจากปึกเอกสาร หันสบตากับเธอที่ยืนอยู่นอกศาลาพอดี

วินาทีนั้น... เหมือนโลกหยุดหมุนไปชั่วขณะ ทุกสิ่งรอบกายชะงักงันค้างไว้อย่างนั้น แม้แต่ลมหายใจของเธอก็ยังขาดห้วง

เมื่อต่างฝ่ายต่างก็มองสบตากันนิ่งนาน...

จนเมื่อเธอกระพริบตานั่นแหละ ต่างคนก็อุทานออกมาด้วยความตกใจพร้อมๆ กัน

“คุณ!”

“คุณ!”

“มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง? !” สองเสียงประสานแย่งกันพูด ก่อนที่เธอจะเป็นฝ่ายเงียบ เขาจึงชิงพูดต่อว่า

“ผมต่างหากที่ต้องเป็นคนถามว่าคุณเข้ามาอยู่ในไร่ของผมได้ยังไง?”

หญิงสาวตาโตยิ่งกว่าไข่ห่าน ตกใจยิ่งกว่าเห็นผีก็คราวนี้เอง

“คุณเป็นเจ้าของที่นี่เหรอ?”

“ใช่!”

เสียงห้าวทุ้มตอกย้ำให้เธอรู้ตัวว่าไม่ได้ฝันไป ใบหน้าหวานเจื่อนลง เมื่อความซวยกำลังจะมาเยือนเธอชนิดหายใจรดต้นคอแล้ว

“คุณตามมาหาเรื่องผมถึงที่นี่เลยเหรอ”

ใบชาหน้าตึงขึ้นทันที

“สำคัญตัวผิด!”

“ถ้าไม่ใช่ แล้วคุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง”

“คุณรู้จักความบังเอิญไหม”

“จากกรุงเทพฯ ถึงเชียงรายเนี่ยนะ?” เขาเลิกคิ้วถาม บ่งบอกว่าไม่เชื่อเลยสักนิด

“ถ้าไม่บังเอิญก็ความซวยนั่นแหละ ซวยล้วนๆ”

เธอบ่นอุบอิบ แต่พ่อคนหูผีก็ยังได้ยิน

“ผมต่างหากที่ซวย อุตส่าห์ขึ้นมาอยู่บนเขาบนดอยแล้วแท้ๆ คุณก็ยังจะตามมาเจอจนได้”

“ยี้! พูดเหมือนกับว่าฉันอยากเจอคุณนักนี่”

เธอกลอกตาใส่พ่อคนหลงตัวเอง อีกฝ่ายยักไหล่ ย้อนถาม

“ก็หรือไม่จริง”

“ไม่จริงน่ะสิ ไม่จริงๆ ๆ”

“ข้ออ้างมากกว่า”

“ข้ออ้างบ้าบออะไรล่ะ คุณนั่นแหละที่ชอบจับผิดฉัน”

ปั้นเมฆหรี่ตามองแม่สาวปากกล้า ก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก้าวออกจากศาลามาหยุดยืนตรงหน้าคู่กรณีเอ็ดหล่อนเสียงเข้ม

“เถียงคำไม่ตกฟาก”

เจ้าหล่อนไม่สำนึก แถมยังเชิดหน้าท้าทายเขากลับ

“คุณก็หลงตัวเองจนน่าหมั่นไส้!”

ผู้เจ้าของไร่หนุ่มยกมือขึ้นกอดอกแสดงบารมีเสียหน่อย ให้หล่อนพึงรู้ตัวเสียบ้างว่ากำลังยืนอยู่ในที่ของใคร

“รู้ตัวไหมว่า...คุณอยู่ในถิ่นของใคร”

หญิงสาวหน้าซีดลงทันตา แต่ก็ยังทำอวดเก่ง

“คุณจะจับฉันโยนออกไปจากไร่นี้รึไง”

“ถึงผมจะไม่ได้ทำแบบนั้นที่กรุงเทพฯ ก็จริง แต่ถ้าที่นี่ก็ไม่แน่”

“ป่าเถื่อน!”

“หยาบคายด้วย” เขาต่อให้เสร็จสรรพ “คุณควรหัดสงบปากสงบคำเอาไว้บ้าง ถ้ายังอยากจะพักที่นี่ต่อไป”

หญิงสาวกัดปากด้วยความเจ็บใจที่ทำอะไรเขาไม่ได้

จะทุบ... เขาก็ตัวใหญ่กว่า

จะว่า.... เขาก็ไม่สำนึก

แต่เธอไม่ยอมแพ้หรอก เธอจะด่าๆ ๆ จนกว่าเขาจะรู้สึกผิดนั่นแหละ

“คุณนี่มิวิธีต้อนรับลูกค้าไม่เหมือนใครจริงๆ”

คนโดนแขวะยักไหล่ ราวกับไม่สะกิดผิวหน้าเขาเลยแม้แต่น้อย ซ้ำยังรับสมอ้างหน้าตาเฉย

“ครับ ยิ่งโดยเฉพาะกับลูกค้าที่พูดจาไม่น่ารักแบบคุณด้วยแล้ว ผมยิ่งมีวิธีการต้อนรับแบบ ‘พิเศษ’ ชนิดที่คุณคาดไม่ถึงเลยละ อยากลองดูสักครั้งไหม?”

ดวงตาคมกล้าที่ฉายชัดถึงแววคุกคาม ทำให้หญิงสาวรู้สึกว่าคงอันตรายน้อยกว่า ถ้าเธอจะก้าวออกมาตั้งหลักเสียหน่อย

คิดแล้ว...ก็รีบถอยกรูออกมายืนห่างจากเขาเป็นโยชน์ จนแน่ใจว่าอยู่ในระยะที่เงื้อมือของเขาเอื้อมไม่ถึงตัวเธอแล้ว ใบชาจึงเชิดหน้าประกาศลั่น

“พรุ่งนี้ฉันจะเช็คเอาต์ และจะไม่มีวันกลับมาเหยียบที่นี่อีกเด็ดขาด!”

แล้วหญิงสาวก็หมุนตัว วิ่งหนีเขาไปเร็วปร๋อเหมือนคราวที่แล้วไม่มีผิด

----------------------------------------------------------------------------------------------------------


ดีค่าสาวๆ

แหมมมมม การพบกันครั้งที่ 2 ยิ่งน่าประทับใจกว่า

ฉะ กันยับ!

สงสัยนางเอกเราจะลิมไปว่ายืนอย่ในไร่ของคู่กัด

แบบนี้คงได้แต่ภาวนาว่าจะถูกโยนออกนอกไร่รึเปล่า???

ว่าแต่...จะไปโยนไว้ที่ไหนดีน้าาา

ในหัวใจก็แล้วกัน ฮิ้ววววววว

แล้วพบกันใหม่ตอนหน้าค่ะ

สาวๆ อ่านแล้วฟิน อยากแล้วชอบ กด fav.ติดตามอัปเดตไว้นะคะ

แล้วอย่าลืมปาหัวใจ ใส่คอมเมนต์ให้ชมหน่อยน้า มาเมาท์มอยกันค่ะ

สามารถกดโหลด อ่านให้สนุกเพลิดเพลินกันได้แล้ววันนี้...


หัวใจข้างใบชาชมจันท์www.mebmarket.com“ผมไม่ขาย!” เพราะคำพูดชุ่ยๆ ของเจ้าของร้านหนุ่ม (หล่อ) ทำให้ความฝันที่จะมีร้านคาเฟ่เล็กๆ น่ารักของ ใบชา จบเห่! ทั้งที่เขาเป็นคนปักป้ายประกาศขายเองแท้ๆ เธอเลยต้องหน้าแหกและหอบเอาความผิดหวังมาทิ้งไว้ในไร่ชา จ.เชียงรายแต่ทำไม้...ทำไมยังต้องวนมาเจอเขาอีกจนได้ผู้ชายเฮงซวยคนนั้นตามมารังควาญกันไม่เลิกราหลังจากสาดน้ำลายใส่เขาไปหลายหยดเธอเลยได้รู้ว่าเขายังพ่วงตำแหน่งเจ้าของไร่ผืนงามที่ตัวเองยืนอยู่ด้วยอะไรมันจะซวยซ้ำซวยซ้อนแบบนี้...ใบชาเอ๊ย! ทำไงดีล่ะ คราวนี้เธอคงได้แต่ภาวนาว่า...ขออย่าให้เขาจับเธอ ‘โยน’ ออกไปจากไร่เล้ยยย...สาธุ!!! _____________________________________________________นวนิยายชุดนี้ ประกอบไปด้วย 2 เรื่องคือหัวใจข้างใบชา และธราคืนรักโดยแต่ละเรื่องจบบริบุรณืในตอน สามารถแยกอ่านได้ ไม่งงแน่นอนค่ะแต่ยิ่งอ่านครบชุด ยิ่งสนุก ฟิน และน่ารักมากกกกฝากติดตามผลงานทั้งสองเรื่องของ ชมจันท์ ด้วยนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

18 ความคิดเห็น

  1. #9 Jakkaran55 (@Jakkaran55) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 04:19
    ใบชาจะตามมาได่ไงไม่รู้จักกัน
    #9
    0
  2. #2 berrybobie (@bobie999) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 16:50
    ทะเลาะกันซะแล้ว
    #2
    0