เจ้าสาวจำนน

ตอนที่ 9 : บทสาม : (คน) ปากว่าตาขยิบ 3/2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 334
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    18 มิ.ย. 62









บทสาม : (คน) ปากว่าตาขยิบ 3/2


                  “ลองทำแบบนั้นดูสิ ฉันเอาเธอตายแน่!

                    หญิงสาวแกล้งพูดประชดเพื่อทำให้เขา เจ็บใจ แต่กลับกลายเป็นว่าผลของมันทำให้เธอต้อง เจ็บตัว ซ้ำร้ายยังต้องต่อสู้กับความวาบหวามหวั่นไหวในหัวใจตัวเองอย่างหนัก เพราะอาชวินไม่เพียงแสดงความโกรธเกรี้ยวคุกคามเธอ แต่เขายังบดเบียดแผงอกกว้างเสียดสีกับทรวงอกอวบอิ่มของเธออย่างจาบจ้วงหยาบคายอีกด้วย

                    ต่อให้มีสองมือคอยกั้นกางยันอกเขาเอาไว้ ก็ดูเหมือนจะช่วยไม่ได้เลยสำหรับผู้ชายรูปร่างสูงใหญ่ล่ำสัน แรงของเธอก็เปรียบเหมือนแรงมด มีพลังเพียงน้อยนิด ไม่สามารถต้านทานพละกำลังราวกับอาชาไนยของเขาได้ สารลีจึงจำต้องปล่อยให้เขาล่วงเกินเธออย่างย่ามใจ

                    “ปล่อย!” หญิงสาวขู่เสียงเขียว

                    “ฉันจะไม่ยอมให้เธอเอาความรักของคุณแม่ฉันมาเป็นเครื่องต่อรองในเกมนี้เด็ดขาด!

                    “ฉันไม่มีวันเนรคุณท่านแบบนั้น”

                    “ฉันไม่เชื่อ! ต่อให้เธออมพระมาพูด ฉันก็ไม่เชื่อ”

                    หญิงสาวแสนเหนื่อยใจ ทดท้อจนแทบร้องไห้

                    เมื่อไรหนอ...

                    เมื่อไรที่เขาจะยอมฟังสิ่งที่เธอพูดบ้าง เมื่อไรที่เสียงของเธอจะเล็ดลอดทะลุเข้าไปในกำแพงหัวใจของเขาเสียที

                    จะมีไหม...

                    วันที่เขาจะมองเธอโดยปราศจาก อคติในใจ

                    สราลีตอบตัวเองอย่างขื่นขมว่า...

                    คงไม่มีวันนั้น!

                    ไม่มีวันที่คนดื้อด้าน ใจมืดบอดสนิทเช่นเขาจะมองเธอในแง่ดีได้ สู้ให้เขาเอาปืนมายิงหัวตัวเองทิ้งยังง่ายเสียกว่าจะยอมเชื่อเธอ

                    หญิงสาวคิดอย่างปวดร้าว...

                    ความเจ็บปวดผลักดันให้สราลีแสดงออกตรงข้ามกับความรู้สึก เธอเม้มปากแน่นจนเป็นเส้นตรง ไม่ปริปากพูดอะไรสักคำ เอาแต่ดิ้นรนขัดขืนเพื่อให้ได้รับอิสระจากอีกฝ่ายเพียงอย่างเดียว

                    “ปล่อยฉัน!

                    “ไม่!

                    “คุณจะเอายังไง” เธอแหวใส่เขาเสียงสั่น น้ำตาเริ่มคลอเบ้า

                    “เธอจะต้องอยู่ใกล้ฉันตลอดเวลา” อาชวินสั่งเสียงเฉียบ

                    “เพื่ออะไรคะ”

                    สราลีร้องถามด้วยความคับข้องใจ ไม่เข้าใจผู้ชายอารมณ์แปรปรวนตรงหน้าจริงๆ

                    เขาเกลียดเธอ!

                    แล้วจะให้เธออยู่ใกล้ๆ ตัวเขาทำไม?

                    “ฉันจะไม่ยอมให้คนขี้โกงอย่างเธอเล็ดลอดสายตาเด็ดขาด”

                    “คุณกลัวว่าฉันจะแอบไปประจบขอสมบัติคุณท่านลับหลังยังงั้นหรือคะ” เธอถามเสียงขื่น

                    แม้ชายหนุ่มจะสัมผัสได้บางๆ ถึงความเสียใจของคนพูด แต่เขาก็แกล้งทำเป็นเมินเฉย ยังคงเชื่อมั่นในความคิดของตัวเองเป็นหลัก จึงกล่าวเชือดเฉือนหล่อนต่อไปว่า

                    “งานถนัดของพวกคนจนอย่างเธอไม่ใช่เหรอ”

                    ทั้งที่เธอพยายามทำตัวให้เข้มแข็ง และคอยเตือนตัวเองว่าอย่าไปสนใจคำพูดเหยียดหยามของเขาให้ตัวเองเจ็บแล้วแท้ๆ แต่มันก็อดรู้สึกไม่ได้อยู่ดี ในหัวใจเจ็บแปลบราวกับมีเข็มเล็กๆ ทิ่มแทงนับครั้งไม่ถ้วน

                    และเธอต้องบรรเทาความเจ็บด้วยการตอบโต้เขากลับไปเสียบ้าง!

                    “คุณอาชวิน ฉันขอย้ำกับคุณอีกครั้งว่าถึงฉันจะไม่มีเงิน ไม่ได้ร่ำรวยล้นฟ้าอย่างพวกคุณ แต่ฉันก็มีศักดิ์ศรีเหมือนกัน!

                    “แล้วไหนล่ะ... ไอ้ศักดิ์ศรีที่เธอพยายามอวดอ้างน่ะ” อาชวินแกล้งมองหา “เฮอะ... อย่ามาพูดให้ขำดีกว่า ถ้าเธอมีมันอย่างที่ปากว่าจริงๆ ก็คงกัดฟันหาเงินเรียนเองมากกว่าจะแบมือขอเงินจากคุณแม่ฉันแล้วล่ะ”

                    สราลีกัดปากจนห้อเลือด จุกจนเจ็บไปหมด คำพูดของเขาไม่ต่างอะไรกับแส้ที่ฟาดฟันลงมาบนใจเธอให้เลือดไหลนองหยดแล้วหยดเล่า

                    “ฉันเองไมได้นิ่งนอนใจ ฉันพยายามหาเงินมาชดใช้คืนให้คุณท่าน แต่ท่านก็ไม่ยอมรับ...”

                    ชายหนุ่มฟังหล่อนสาธยายจนมากความแล้วได้แต่กระตุกยิ้ม ก่อนจะชิงพูดแทนเสียเองว่า

                    “เธอกำลังจะบอกว่าคุณแม่ฉันใจดีให้เงินเธอใช้ฟรีๆ จะคืนท่านก็ไม่ยอม แล้วจะให้เธอทำยังไง แบบนั้นใช่ไหม... ขอทีเถอะ เลิกใช้มุกตื้นๆ หลอกเด็กสักที คิดจริงๆ เหรอว่ามันจะใช้กับฉันได้ผล”

                    สราลีมองเขาลอยหน้าพูดเยาะเย้ยถากถางกันไม่หยุดหย่อนแล้วถึงกับฉุนขาด

                    “ฉันไมได้โกหกหลอกลวงอะไรคุณทั้งนั้น”

                    หญิงสาวแข็งขืนสะบัดตัวออกสุดแรงอย่างหมดความอดทน แทบจะหาอะไรเขวี้ยงใส่หัวผู้ชายที่กำลังยืนทำหน้าทำตาน่าหมั่นไส้ เผื่อเขาจะเคาะขี้เลื่อยออกจากสมองเสียบ้าง

                    อ้อ... แล้วถ้าเป็นไปได้ละก็ มันอาจจะลามลงมาช่วยทำให้เขาหยุดปากเสียซะด้วยเลย!

                    แต่ติดตรงที่เธอยังไม่ได้รับอิสระดังใจนี่สิ ครานี้เธอเลยยิ่งทิ้งตัวดิ้นรน แถมยังสลัดตัวเร่าๆ หวังจะให้ตัวเองหลุดพ้นจากการผูกมัดของอีกฝ่าย 


*************************************************************************


โอ๊ยยยยยย!

ทั้งลุ้นทั้งอึดอัด แอนด์ เขิลลล แทนหนูสาลี่เลยค่ะ

พี่วินเรานี่ก็ใช่ย่อย ปากว่าตาขยิบจริงๆ ด้วย

เดี๋ยวก็จับ เดี๋ยวก็กอด แล้วจะจูบ...ด้วยมั้ย

แอร๊ยย >///< อยากรู้ๆๆๆๆๆ

แต่ต้องตอนหน้านะคะ


อ่านแล้วชอบ อ่านแล้วสนุก กด fav. ติดตามไว้นะคะ จะได้อัปเดตก่อนใคร

ยิ่งถ้าถ้าช่วยกดแชร์ หรือ คอมเมนต์ให้ชมอีกหน่อย จะขอบคุณมากๆ ค่ะ


พบกับ เจ้าสาวจำนน ในรูปแบบอีบุ๊กได้แล้ววันนี้ที่เมพค่ะ

Now Reading...

เจ้าสาวจำนน

ณวภร

www.mebmarket.com

การแต่งงานที่เกิดจากคำว่า บุญคุณ ไม่ใช่ ความรัก จะทำให้เขาเหลียวมามองเธอสักครั้งได้ไหม... ในเมื่อสราลีแอบหลงรักว่าที่เจ้าบ่าวหมดใจ แต่มันเป็นเพียงแ...



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

6 ความคิดเห็น