เจ้าสาวจำนน

ตอนที่ 7 : บทสอง : เด็กปั้น 2/3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 287
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    18 มิ.ย. 62









บทสอง : เด็กปั้น 2/3


                    “ฉันบอกแล้วไงคะว่าฉันพูดไม่ได้ คุณท่านมีบุญคุณกับฉันและครอบครัวท่วมหัว แล้วจะให้ฉันกล้าปฏิเสธท่านได้ยังไง”

                         “งั้นเราก็ต้องแต่งงานกัน” ชายหนุ่มยักไหล่ พูดเหมือนเป็นเรื่องง่าย ผิดจากดวงตาคมกล้าวาววับ ซ้ำอ้อมแขนที่คลายออกหลวมๆ ก็กลับกระชับแนบแน่นดังเดิม ขณะกล่าวต่อไปว่า “แต่อย่าคิดว่าจะได้เป็นเมียฉันแบบสบายๆ”

                         “ฉันไม่ยอมเป็นผู้หญิงโชคร้ายคนนั้นแน่นอนค่ะ คุณเลิกห่วงได้เลย!

                         สราลีเชิดหน้า พลางยกสองมือที่อาศัยช่วงทีเผลอขยับได้บ้างดันแผงอกเขาเอาไว้ ไม่ให้สัมผัสทรวงอกหยุ่นนุ่มของเธอ

                         “ถ้าไม่พูด เธอจะได้เป็น...โดยตั้งใจ!

                         ไม่พูดเปล่า อาชวินยังออกแรงกอดรัดเนื้อตัวหล่อนให้แนบชิดติดตัวเขายิ่งขึ้นกว่าเดิม แม้แต่ส่วนที่หล่อนพยายามปกป้องให้อยู่ห่างจากเขาก็ตาม ราวกับแรงมดที่หล่อนใช้ขัดขืนเขาไร้ผลอย่างสิ้นเชิง ซ้ำยังจงใจยื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆ จนลมหายใจรินรดใบหน้าละมุน ประสานสายตากับหญิงสาวอย่างท้าทาย ก่อนจะเอ่ยคุกคามเสียงเย็นว่า

                         “ต่อให้เธอมีคุณแม่ฉันหนุนหลัง ก็อย่าหวังว่าฉันจะกลัว ฉันจะทำให้เธอรู้ซึ้งไปถึงกระดูกดำเลยว่า ไอ้ตกนรกทั้งเป็นน่ะ มันเป็นยังไง”

                         สราลีโกรธจนเลือดขึ้นหน้า จ้องตาเขากลับอย่างไม่หวาดหวั่น พลางเอ่ยถามด้วยความคับข้องใจ

                         “ฉันไปทำอะไรให้คุณเจ็บช้ำน้ำใจตั้งแต่ชาติปางไหนคะ คุณถึงได้โกรธเกลียดฉันนัก”

                         อาชวินเหยียดปาก

                         “ฉันไม่ชอบการถูกท้าทาย...”

                         “ทั้งที่ตัวคุณเองเป็นคนเริ่มต้นหาเรื่องคนอื่นก่อนน่ะเหรอคะ”

                         “ใช่!

                         เขาบอกหน้าตาเฉย จะหาแววสลดสักนิดก็ยังไม่มี ขืนให้เธอใช้ชีวิตร่วมกับคนพรรค์นี้ มีหวังต้องกัดลิ้นตายวันละสามรอบแน่ๆ

                         “คุณนี่มันเอาแต่ใจ เห็นแก่ตัวอย่างร้ายกาจ แตกต่างจากคุณท่านลิบลับ” สราลีบริภาษเขาอย่างเหลืออด

                         “โทษทีนะที่ฉันไม่ใจดียอมให้เธอปอกลอกง่ายๆ”

                         เขาสวนกลับทันควัน บ่งชัดว่าไม่มีวันยอมลงให้เธอเด็ดขาด!

                         เพียงแค่พบกันครั้งแรก แม้จะในระยะเวลาช่วงสั้นๆ แต่สราลีก็ยิ่งมั่นใจว่าเธอไม่มีวันใช้ชีวิตร่วมกับคนที่มีทัศนคติในเชิงลบอย่างเขาได้อย่างแน่นอน หากอยู่ด้วยกัน... คงไม่แคล้วเข้าทำนองที่ว่า คู่กรรมมากกว่า คู่ครอง

                         “ดิฉันจะหย่าให้...”

                         “หือ...” ชายหนุ่มลากเสียง เลิกคิ้วถาม “จะมาไม้ไหน?”

                         สราลีถอนหายใจ

                         “ไม่มีไม้ไหนทั้งนั้นค่ะ ฉันขี้เกียจทะเลาะกับคุณมากพอๆ กับที่ไม่กล้าปฏิเสธคุณท่าน เพราะฉะนั้นทางออกที่ดีที่สุดก็คือ...”

                         “ยอมแต่ง แล้วค่อยหย่าให้ฉันทีหลัง” เขาชิงพูดดักคอ พร้อมเผยรอยยิ้มเยาะอย่างรู้ทัน “เธอนี่แผนสูงไม่ใช่เล่นเลยนะ แต่งแล้วหย่า ก็จะได้ทั้งสินสอดและสินสมรสจากฉัน”

                         ทั้งที่เธอพยายามแก้ปัญหา หาทางออกที่ดีที่สุดสำหรับทั้งสองฝ่ายแล้วแท้ๆ แต่นอกจากเขาจะไม่ช่วย ยังมองเธอในแง่ร้าย แถมยังแดกดันกันไม่เลิกรา จนสราลีชักจะหมดความอดทนกับมนุษย์เจ้าปัญหาแบบเขาแล้วจริงๆ

                         “ใจคอ...คุณจะมองฉันในแง่ดีบ้างไม่ได้เลยหรือไงคะ”

                         “กับคนขี้ประจบสอพลออย่างเธอ ฉันควรไว้ใจงั้นเหรอ”

                         “คุณพูดเหมือนดูถูกแม่ตัวเอง ถ้าฉันเป็นคนปลิ้นปล้อนหลอกลวงละก็ คุณท่านคงไม่มอบโอกาสให้ฉันหรอกค่ะ”

                         “แล้วหมดไปเท่าไหร่ล่ะ... กับไอ้ค่าเล่าเรียนที่เธอดูดไปจากคุณแม่ โดยที่คนเป็นลูกอย่างฉันไม่เคยรู้ระแคะระคายมาก่อนเลย”

                         “คุณท่านไม่ได้นับอนาคตของเด็กคนหนึ่งเป็นตัวเงินเหมือนอย่างที่คุณคิดหรอกค่ะ ท่านประเสริฐกว่านั้นมาก”

                         “แน่ล่ะสิ เพราะเงินที่เธอหลอกคุณแม่ฉันไปคงไม่ใช่น้อยๆ ถ้าตีเป็นเช็คก็คงหลายแสน เผลอๆ จะเป็นล้านด้วยซ้ำ ถ้ารวมกับที่เธอออดอ้อนขอนั่น ขอนี่ เข้าไปด้วย”

                         “ต่อให้เป็นหลักร้อยหรือหลักพัน ฉันก็สำนึกในบุญคุณของท่านค่ะ และฉันจะทำทุกอย่างเพื่อตอบแทนท่าน”

                         “ด้วยการเสนอตัวเป็นเมียฉันแบบไร้ยางอาย”

                         “คุณจะคิดกับฉันยังไงก็ตามใจค่ะ แต่ถ้ามันทำให้คุณท่านสบายใจ ฉันก็เต็มใจ ฉันจะทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุดเท่าที่ฉันจะทำได้ แล้วคุณก็ไม่ต้องห่วงนะคะ ในวันที่เราหย่ากัน ฉันจะเดินออกมาจากบ้านของคุณตัวเปล่าเหมือนวันที่ฉันเดินเข้าไป เพราะฉะนั้นคุณไม่ต้องกลัวว่าจะต้องเสียสมบัติพัสถานอะไรให้ฉันทั้งสิ้น ฉันไม่ต้องการเงินของคุณแม้แต่บาทเดียวค่ะ”

                         สราลีสบตาเขาอย่างแน่วแน่ พูดชัดทุกคำด้วยความซื่อสัตย์จริงใจ


*************************************************************************


ยกสองนี่...ไรฯขอยกนิ้วให้หนูสาลี่ค่ะ

สะบัดบ๊อบเก๋ๆ ใส่พระเอกปากร้ายซะบ้าง จะได้รู้สำนึก!

งานนี้พี่วินมีเงิบค่ะ แต่จะเเก้หน้ายังไง

จะน่าหมั่นไส้ขนาดไหน... ตามลุ้นต่อตอนหน้านะคะ


อ่านแล้วชอบ อ่านแล้วสนุก กด fav. ติดตามไว้นะคะ จะได้อัปเดตก่อนใคร

ยิ่งถ้าถ้าช่วยกดแชร์ หรือ คอมเมนต์ให้ชมอีกหน่อย จะขอบคุณมากๆ ค่ะ


พบกับ เจ้าสาวจำนน ในรูปแบบอีบุ๊กได้แล้ววันนี้ที่เมพค่ะ

Now Reading...

เจ้าสาวจำนน

ณวภร

www.mebmarket.com

การแต่งงานที่เกิดจากคำว่า บุญคุณ ไม่ใช่ ความรัก จะทำให้เขาเหลียวมามองเธอสักครั้งได้ไหม... ในเมื่อสราลีแอบหลงรักว่าที่เจ้าบ่าวหมดใจ แต่มันเป็นเพียงแ...



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

6 ความคิดเห็น