เจ้าสาวจำนน

ตอนที่ 14 : บทห้า : กลับคำ 5/1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 399
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    24 มิ.ย. 62









บทห้า : กลับคำ 5/1


                  

                    สราลีเกลียด คำขู่ ของจอมเผด็จการแบบเขาชะมัด

                    มันทั้งสั้น ทั้งห้วน ไม่ให้เวลาเธอคิดหรือเตรียมตัวเตรียมใจเลยสักนิด...

                    พูดจบอาชวินก็ย่างสามขุมเข้าหาเธอทันที แม้ไม่มีสีหน้าเกรี้ยวกราดหรือแววตาดุดันให้เห็น แต่รังสีอำมหิตที่แผ่ขยายออกมาจากตัวเขาช่างน่าสะพรึงยิ่งกว่า เมื่อรวมกับท่าทางคุกคามเอาจริง ยิ่งทำให้เธออกสั่นขวัญผวาจนเผลอรีบตอบกลับไปว่า

                    “ตกลงค่ะ!!

                    และตอนนี้เธอก็มานั่งเสียใจ นึกอยากตบปากตัวเองนักที่พูดอะไรออกไปโดยไม่คิด เพราะหลังจากนั้นเธอก็ถูกคนเจ้ากี้เจ้าการลากเข้าไปลองชุดร้านนั้นร้านนี้ภายในห้างสรรพสินค้าชื่อดังย่านใจกลางเมือง ก่อนจะไปแต่งหน้าทำผมต่อจนเวียนหัวไปหมด เพื่อพาเธอมารับประทานอาหารญี่ปุ่นมื้อค่ำกับคุณหญิงอมราที่โรงแรมระดับห้าดาว

                    หญิงสาวต่อว่าตัวเองขณะนั่งตัวลีบอยู่ในห้องส่วนตัวระดับวี. ไอ. พี. แทบจะมุดหน้าเข้าใต้โต๊ะดำดินหนีไปเสียให้รู้แล้วรู้รอด ด้วยไม่อาจสบดวงตาคมที่เหมือนจะมองทะลุไปทุกสิ่ง หยั่งรู้เข้าไปถึงก้นบึ้งความคิดของเธอได้

                    “รู้จักพี่เขาบ้างรึยัง”

                    คุณหญิงอมราเอ่ยถามเธออย่างปรานี

                    “ค่ะ” สราลีตอบสั้นๆ พึงสงวนท่าทีไม่ให้เป็นที่สงสัย

                    “น้องเป็นยังไง”

                    หญิงสาวโล่งอก เมื่อท่านหันไปถามบุตรชายบ้าง

                    “ก็ดีครับ”

                    “ชอบไหม”

                    “ไม่รู้สิครับ”

                    “ทำไมไม่รู้”

                    “ยังไม่ค่อยได้คุยกันครับ”

                    “แล้วทำไมถึงไม่คุย” คุณหญิงผู้เป็นแม่นิ่วหน้าอย่างขัดใจ

                    คนเป็นลูกหาได้สะทกสะท้าน เพียงปรายตามองว่าที่เจ้าสาวอย่างมีจุดมุ่งหมาย เขารอให้มารดาถามแบบนี้อยู่แล้ว

                    “เรื่องนี้คงต้องถามคนในปกครองของคุณแม่แล้วล่ะครับ”

                    คุณหญิงอมรายิ่งขมวดคิ้วหนัก ก่อนจะหันไปถามเด็กสาวที่เอาแต่นั่งนิ่งเงียบเป็นผู้ฟังตลอดการสนทนา

                    “ทำไมไม่คุยกับพี่เขาล่ะลูก”

                    “เอ่อ...”

                    คนถูกถามรู้สึกอึดอัด ไม่รู้จะตอบกลับไปเช่นไร ขณะที่คนฟังยิงคำถามต่อเพราะอดรนทนไม่ไหว

                    “พี่เขาทำอะไรไม่ถูกใจหนูหรือเปล่า”

                    สราลีรีบส่ายหน้า

                    “หรือว่าหนูรังเกียจพี่เขา”

                    “เปล่าค่ะเปล่า หนูเองต่างหากที่ไม่คู่ควรกับลูกชายของคุณท่าน” สราลีละล่ำละลักตอบ

                    “ทำไมถึงดูถูกตัวเองแบบนั้น...”

                    คุณหญิงอมรากุมมือของเด็กสาวที่นั่งอย่างเจียมเนื้อเจียมตัวด้วยความรักใคร่เอ็นดู ยิ้มอ่อนๆ ก่อนจะกล่าวชม

                    “หนูเป็นเด็กขยัน ตั้งใจใฝ่รู้ ถึงจะยากจน แต่ก็ดิ้นรนขวนขวายหางานหาเงินส่งเสียตัวเองจนจบ ที่สำคัญหนูเป็นผู้ใหญ่เกินตัว เป็นหัวหน้าครอบครัวที่ดี มีความคิดและความรับผิดชอบมากกว่าใครบางคนทื่อยู่แถวๆ นี้เสียอีก”

                    พูดพร้อมปรายตามอง ใครบางคนที่นั่งทำเป็นทองไม่รู้ร้อนอยู่ข้างๆ ด้วยความหมั่นไส้

                    “แต่หนูเป็นแค่คนธรรมดา ครอบครัวก็ไม่ได้มีฐานะหรือมีเกียรติอะไรเลย...”

                    “หนูไม่เคยต่ำต้อยสำหรับป้า” คุณหญิงอมราพูดแทรก รู้ดีว่าเด็กสาวคิดจะสื่อความในอะไรออกมา “สิ่งที่สำคัญกว่าก็คือการที่หนูเป็นคนดี มันมีค่ายิ่งกว่าสายเลือดหรือชาติตระกูลที่เกิดมาเป็นไหนๆ”

                    สราลีก้มหน้าอย่างละอาย

                    “แต่หนูคงเป็นภรรยาที่ดีของคุณอาชวินไม่ได้หรอกค่ะ หนูไม่สามารถเกื้อกูลสามีได้”

                    “ทำไมจะไม่ได้ ความดีของหนูนั่นละที่จะโอบอุ้มพี่เขาเอาไว้ไม่ให้หลงเดินทางผิด”

                    “คุณท่านตีค่าหนูมากเกินไปแล้วค่ะ”

                    “ป้าเชื่อว่าป้ามองคนไม่ผิด”

                    “แต่หนูไม่มั่นใจ หนูกลัวจะทำให้คุณท่านผิดหวัง”

                    สราลีพยายามบ่ายเบี่ยงอย่างละมุนละม่อมที่สุด แต่ก็ไม่วายถูกท่านชิงตัดบทเสียก่อน

                    “ไม่ว่าหนูจะพูดยังไง ป้ายังขอยืนยัน ป้าอยากได้หนูเป็นลูกสะใภ้”

                    สราลีอ้ำอึ้ง น้ำท่วมปาก ค่อยๆ เหลือบมองคนที่นั่งไขว่ห้าง หวังให้เขาพูดอะไรสักคำก็ยังดี แต่อาชวินก็เอาแต่นิ่งเฉย รอให้เธอเป็นฝ่ายปฏิเสธมารดาต่อหน้าเขา 


*************************************************************************

โอ๊ย งานนี้ลุ้นแทนหนูสาลี่จนหัวใจจะวายค่ะ

จะปฏิเสธผู้มีพระคุณยังไงล่ะเนี่ย แถมพ่อเสือก็นั่งเฝ้าอยู่ยังงั้น

ไรฯละปวดหัวแทนหนูสาลี่จริงๆ

งั้นขอไรฯไปพักก่อน แล้วตอนหน้ากลับมาลุ้นกันต่อนะคะ



อ่านแล้วชอบ อ่านแล้วสนุก กด fav. ติดตามไว้นะคะ จะได้อัปเดตก่อนใคร

ยิ่งถ้าถ้าช่วยกดแชร์ หรือ คอมเมนต์ให้ชมอีกหน่อย จะขอบคุณมากๆ ค่ะ


พบกับ เจ้าสาวจำนน ในรูปแบบอีบุ๊กได้แล้ววันนี้ที่เมพค่ะ

Now Reading...

เจ้าสาวจำนน

ณวภร

www.mebmarket.com

การแต่งงานที่เกิดจากคำว่า บุญคุณ ไม่ใช่ ความรัก จะทำให้เขาเหลียวมามองเธอสักครั้งได้ไหม... ในเมื่อสราลีแอบหลงรักว่าที่เจ้าบ่าวหมดใจ แต่มันเป็นเพียงแ...


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

6 ความคิดเห็น