นางสาวพราวเสน่ห์

ตอนที่ 7 : บทสอง : นางฟ้ากับโจรห้าร้อย 2/3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 147
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    18 พ.ค. 62

บทสอง : นางฟ้ากับโจรห้าร้อย 2/3




          “กรี๊ดดด! หยุดพูดเดี๋ยวนี้นะ นายจอดรถไม่ดีเองต่างหาก เล่นจอดขวางที่ขวางทางแบบนี้ ฉันก็ต้องเดินสะดุดบ้างเป็นธรรมดาสิ”

          ข้ออ้างไม่เข้าท่าของผู้ร้ายช่างแถไปเรื่อย ทำให้ชิชย์ถึงกับอึ้ง ยืนตาค้าง

          “นี่คุณครับ รถนะ ไม่ใช่มดตะนอย จะได้บอกว่ามองไม่เห็นกันง่ายๆ คันก็ออกใหญ่ คุณปลูกถั่วไว้ที่ตาหรือยังไง ถึงได้เดินสะดุดมันเข้าน่ะ”

          “อ๊ายยย! นี่นายด่าฉันอีกแล้วนะ!

          “เปล๊า! ผมก็แค่อยากรู้ว่าคุณตาถั่วรึเปล่าเท่านั้นล่ะ”

          “ตาฉันน่ะปกติ แต่นายนั่นละที่ปากเสีย! รถนายเก่าจนจะพังแหล่มิพังแหล่อยู่แล้ว วิ่งไหวรึเปล่าก็ไม่รู้ จะโวยวายไปทำไม ทีฉันยังไม่บ่นเสียดายรองเท้าเลย คู่นี้ฉันเพิ่งถอยมาใหม่แท้ๆ ราคาตั้งสองสามแสน ไม่รู้เป็นรอยบ้างไหม”

     ไอ้ท่าทางลอยหน้า จีบปากจีบคอพูด ชิชย์ก็ว่ามันน่าหมั่นไส้มากโขอยู่แล้วนะ แต่การที่หล่อนยกปลายเท้าขึ้นมาเพื่อ เช็คดูร่องรอยความเสียหายนี่น่ะสิ เล่นเอาคนรักมอเตอร์ไซค์ยิ่งชีพอย่างเขาถึงกับฉุนกึกทันที

          นี่หล่อนเล่นเอาเจ้าเหยี่ยวสุดคลาสสิคของเขาไปเทียบกับร้องเท้างั้นเหรอ!

          ของไร้สาระพรรค์นั้น มันเทียบกับลูกรักของเขาได้ซะที่ไหน ทั้งที่หล่อนไม่รู้ประวัติความเป็นมาและความสามารถของมันเลยสักนิด แล้วหล่อนมาดูถูกมันได้ไง เขาทนไม่ได้ และไม่คิดจะทนด้วย ชิชย์จึงพูดโพล่งออกมาว่า

          น้อยๆ หน่อยเถอะคุณ ถึงเจ้าเหยี่ยวลูกรักผมมันจะเก่า แต่มันก็เก๋าไม่เป็นสองรองใคร เผลอๆ ราคาอาจจะแพงพอๆ กับไอ้รถเต่าตาหวานของคุณด้วยซ้ำ ห้ามมาดูถูกมันเด็ดขาด!

          “นายอย่าพูดให้ขำดีกว่า” เซเลบสาวมองเจ้าสองล้อที่เขาพูดโอ่ด้วยหางตา เมื่ออีกฝ่ายกล้ายกมันขึ้นมาเทียบกับรถโฟล์กสวาเกน รุ่นบีเทิลของเธอ

          มอเตอร์ไซค์บุโรทั่งพรรค์นี้น่ะเหรอ...ราคาหลายล้าน?

          จ้างให้...เธอก็ไม่เชื่อ!!

     พราวรัศมีไม่เห็นว่ามันจะดูดีมีราคาตรงไหน ก็แค่รูปร่างแปลกตาไปจากมอเตอร์ไซค์ธรรมดานิดหน่อย ด้านหน้ามีไฟกลมๆ อันใหญ่ติดอยู่ระหว่างแฮนด์บังคับทั้งสอง ตัวเครื่องและท่อไอเสียเชื่อมต่อกันออกมาด้านข้าง ขนาดของล้อนั้นใหญ่เทอะทะ เวลาขับคงจะบังคับยากพอๆ กับการขี่มอเตอร์ไซค์วิบาก หรือไม่อาจจะยากกว่าเสียด้วยซ้ำ แถมเบาะที่นั่งก็เป็นหนังสีดำค่อนข้างซีด ดูแล้วคงแข็งแสนแข็ง จนพราวรัศมีอดสงสัยไม่ได้ว่าก้นของหมอนี่ไม่ด้านบ้างหรือไง

          สรุปแล้ว...ไม่ว่าจะดูส่วนไหน กลับหัวมองยังไง ไอ้ แมงกะไซค์คันที่เธอกำลังเพ่งพิศอยู่นี่ ก็เหมือนกับเศษเหล็กเก่าๆ มากกว่า มันไม่น่าพิสมัย และยิ่งไม่ควรเอาออกไปขับอวดผู้คนบนท้องถนนเลยสักนิด แล้วเจ้าตัวยังจะกล้าพูดอีกหรือว่าเจ้าเศษเหล็กคันนี้ราคาแพงหูฉี่!

          เอ๊ะ! หรือว่าหมอนี่จะเป็นพวกกรรโชกทรัพย์?

          พราวรัศมีเบิกตากว้างกับข้อสันนิษฐานที่ตัวเองเพิ่งนึกได้หมาดๆ ก่อนจะรีบตวัดสายตาสำรวจตรวจตราผู้ชายตรงหน้าอย่างละเอียดยิบ นอกจากใบหน้าเขาจะมีหนวดเคราขึ้นเป็นไรเขียวครึ้มแล้ว ผมเผ้าถูกจัดเสยไปด้านหลังทั้งหมด อวดศีรษะสั้นเกรียนด้านข้างที่ไถผมออกทั้งสองด้าน ราวกับเป็นนักเลงหัวไม้ แค่นี้ก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้พราวรัศมีไม่ไว้ใจ

          แต่ทำไม...เธอถึงรู้สึกว่ายังมีบางสิ่งค้านอยู่ในใจนิดๆ

หญิงสาวกวาดสายตาเพ่งพินิจโครงหน้าโดยรวมของเจ้าตัวอีกครั้ง เสร็จแล้วก็นึกโมโหตัวเองที่ต้องยอมรับอย่างเลี่ยงไม่ได้ว่า ยามมองใบหน้าคมสันในระยะใกล้ๆ แบบนี้ อีกฝ่ายจัดว่าเป็นผู้ชายหน้าตา               ดี...

          ไม่สิ...ต้องเรียกว่าคมเข้ม

          อืม...เธอให้เข้าขั้น หล่อก็ได้

          ถึงอีกฝ่ายจะหน้ารกเพราะหนวดเครา แต่ยังคงความหล่อเหลาเอาไว้ไม่น้อย ทั้งดวงตาคมลึก จมูกโด่งเป็นสัน ปากหนา แต่ได้รูป เฉกเช่นคนที่ชอบพูดจาโผงผาง ไม่เกรงใจใคร แนวกรามเขาดูเด่นชัด ให้ความรู้สึกแข็งแกร่งสมชาย ยิ่งผิวของเขาเป็นสีแทนอย่างคนกรำแดดด้วยแล้ว พราวรัศมียิ่งเชื่อว่าคงเป็นที่ถูกอกถูกใจบรรดาผู้หญิงที่ชื่นชอบหนุ่มสุดเท่ แต่งตัวเซอร์นิดๆ เข้าไปอีก พวกหล่อนคงจะหลงใหลได้ปลื้มในรูปร่างสูงใหญ่ หุ่นกำยำล่ำสัน มีมัดกล้ามซ่อนอยู่ภายใต้เสื้อยืดคอย้วยสีขาว ทับด้วยสูทผ้าฝ้ายสีเข้ม ดูดี มีราคาอีกชั้น ต่างกับกางเกงยีนส์สีซีด ขาดวิ่นในบางส่วน ชวนให้ขัดใจ ทว่าช่างเข้ากับร้องเท้าผ้าใบแสนเก่าที่พราวรัศมีดูไม่ออกเลยว่า ก่อนมันจะมีสภาพขะมุกขะมอมแบบนี้ มันเคยเป็นสีอะไร แต่อย่างไรซะ...แม่ผู้หญิงที่กรี๊ดกร๊าดหนุ่มแบบนี้ คงไม่สนหรอกว่ามันจะมีสีขาวหรือเขียวมาก่อน พวกหล่อนรับได้

               เพียงแต่ไม่ใช่สำหรับเธอ!

          พราวรัศมีชอบผู้ชายหล่อแบบสะอาดสะอ้านมากกว่า ประเภทพวกที่ซักกางเกงยีนส์ปีละหน บอกตรงๆ เธอทนไม่ได้!!

     แค่เรื่องแต่งตัว เขายังเหมือนคนกระเป๋าแห้ง มีเสื้อสูทตัวนอกเท่านั้นละที่ดูดีหน่อย นอกนั้นมอซอเหมือนกันหมด แล้วนับประสาอะไรจะไปซื้อมอเตอร์ไซค์ราคาเป็นล้าน!?

          “สามพันห้า”

          “อะไร...สามพันห้า?” ชิชย์ถามอย่างงงๆ เมื่อจู่ๆ หญิงสาวก็พูดอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย

          “มอเตอร์ไซค์นาย” บุ้ยใบ้ไปทางคำตอบ “ซื้อมามือสองใช่ไหม?”

          คนฟังถึงบางอ้อ ควันออกหู โกรธจนไม่รู้ว่าจะจัดการกับหล่อนอย่างไรดี


*********************************************************************

พี่ชิชย์ขอฟ้องหน่อยว่า...เกิดมาเพิ่งเจอคนน่าหมั่นไส้ก็คราวนี้

แถมไม่ใช่หมั่นไส้ธรรมดา แต่หมั่นๆๆๆๆถึงขั้นสุด

งานนี้หนุ่มเซอร์ของเราจะแก้เกมกลับยังไง

จะทำเอาคุณหนูตู้เพชรร้องกรี๊ดๆๆๆๆ กระทืบเท้าเร่าๆ ได้รึเปล่า

ไม่อยากให้พลาดตอนหน้าค่ะ


อ่านแล้วชอบ อ่านแล้วสนุก กด fav. ติดตามไว้นะคะ จะได้อัปเดตก่อนใคร

ยิ่งถ้าถ้าช่วยกดแชร์ หรือ คอมเมนต์ให้ชมอีกหน่อย จะขอบคุณมากๆ ค่ะ

พบกับ นางสาวพราวเสน่ห์ ในรูปแบบอีบุ๊กได้แล้วที่เมพ

จัดโปรโมชั่นลดแรง 199 บาทจาก 370 บาท

อาทิตย์เดียวเท่านั้น ห้ามพลาดนะคะ!!!!!

ชมจันท์
ชีวิตของนางสาวพราวเสน่ห์ เซเลบแถวหน้าอย่าง พราวรัศมี ต้องด่างพร้อย เพราะ เชนทร์...เจ้าของรอยยิ้มละลายใจ ที่ชิ่งหนีเธอไปเพียงแค่เดตแรก สร้างความอับอา...





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

3 ความคิดเห็น