นางสาวพราวเสน่ห์

ตอนที่ 33 : บทแปด: ฟ้าฝนเป็นใจ 8/2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 99
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    24 มิ.ย. 62


บทแปด: ฟ้าฝนเป็นใจ 8/2





                       

                    ยิ่งคิดหัวใจก็ยิ่งวาบหวิว สั่นไหว จนพานอยากจะหลับตาปี๋ พราวรัศมีเลยเตรียมตั้งท่าจะแหวใส่เขา เพื่อกลบเกลื่อนอาการตื่นเต้นเกินระงับ เพราะระยะความใกล้ชิดที่มากเกินเหตุ แต่จู่ๆ วงแขนแข็งแรงคู่นั้นก็ตวัดขึ้นยันกระจกด้านหลังของเธอเอาไว้ คล้ายกับว่าเธอได้ตกอยู่ในอ้อมกอดของเขาไปโดยปริยาย ใบหน้าคมเข้มโน้มลงมา ตาสบตา ลมหายใจต่อลมหายใจ ไม่ว่าเธอจะผินหน้าหนีไปทางไหน ก็เป็นต้องเห็นส่วนใดส่วนหนึ่งของร่างกายเขาลอยเด่นกระแทกตาอยู่ดี อย่างกับว่าหมอนี่รู้ความคิดเธอแล้วเจตนาจะแกล้งกันกระนั้น แค่ยืนใกล้กัน ใจเธอยังเต้นโครมครามถึงเพียงนี้ แล้วนี่ยิ่งให้สบตาด้วย อกเธอไม่ระเบิดตายไปต่อหน้าต่อตาเขาเลยหรือ??

                ปากอิ่มๆ ของคนที่ชักไม่มั่นใจตัวเองจึงรีบร้องบอกคนต้นเหตุด้วยสุ้มเสียงที่ค่อนข้างสั่นนิดๆ ว่า

                “มันใกล้เกินไปแล้วนะ”

                “ก็ฝนมันสาดเข้ามานี่ครับ หรือว่าคุณอยากเปียกล่ะ?”

              พราวรัศมีมองสายฝนที่ตกกระหน่ำลงมายิ่งกว่าเดิม แล้วก็ได้แต่นิ่วหน้าคิดด้วยความหงุดหงิดว่า ทำไมฝนฟ้าจะต้องตกลงมาตอนนี้ด้วยนะ ไม่รู้รึไงว่ามันทำให้เธอกำลังลำบากทั้งกายทั้งใจ ไหนจะต้องถูกละอองฝนสาดซัดใส่อย่างไม่ยั้ง ลมก็กรรโชกแรงจนน่ากลัว ฟ้าร้องฟ้าแลบดังครืนๆ จนแอบสะดุ้งโหยงตามเกือบทุกครั้ง

              แต่อะไรก็ไม่ร้ายกาจเท่ากับ...นายชิชย์ดันกระเถิบเข้ามาใกล้เธออยู่ได้!

              ใจคอหมอนี่กะจะสิงเธอเลยรึไง!

          ร่างบางกับกายหนาแทบจะแนบชิดเป็นเนื้อเดียว ถ้าไม่มีกระเป๋าเป้กั้นกลางระหว่างกันไว้ก่อน ใช่! โชคดีที่เขาเลื่อนมันมาอยู่ข้างหน้า ไม่อย่างนั้นเธอคงจะยิ่งใจหายใจคว่ำ รู้สึกหวาดหวั่นมากกว่าที่เป็นอยู่ ถ้าหากว่าเนื้อตัวของเขาเกิดมาสัมผัสสัดส่วนของเธอเข้า

             อ๊ายยยยย! เธอไม่เอาด้วยหรอกนะ...แผงอกผู้ชายน่ะ!!

           หญิงสาวส่ายหัวดิกกับมโนภาพที่บังเกิดขึ้นในสมอง รีบถอยร่นจนตัวแทบจะกลืนหายเข้าไปในกระจกตู้โทรศัพท์ เมื่อเจ้าของร่างสูงใหญ่เขยิบเข้ามาใกล้อีกจนห่างกันไม่ถึงคืบ สองมือบางยกขึ้นยันอกกว้างเอาไว้เพื่อไม่ให้แนบชิดกันไปมากกว่านี้

            “นี่ตกลงว่านายเป็นโรคพิษสุนัขบ้ารึไง ถึงได้กลัวน้ำมากซะจนเบียดฉันติดตู้แบบนี้!

          พราวรัศมีร้องท้วงด้วยหัวใจที่เต้นระทึก ความใกล้ชิดและลมหายใจอุ่นๆ ของผู้ชายคนนี้กำลังมีผลต่อความรู้สึกของเธออย่างไม่น่าเชื่อ

           เป็นเพราะอะไร...

           เพราะร่างกายบึกบึนที่น่าซุกไซ้ควานหาความอบอุ่นอย่างนั้นเหรอ?

            หรือเพราะมัดกล้ามบนท่อนแขนที่น่าจะปกป้องคุ้มครองเธอได้??

          พราวรัศมีไม่เข้าใจและไม่อยากเข้าใจด้วย คนระดับเธอเนี่ยนะที่จะหลงผิดเห็นนายชิชย์เป็นผู้ชายดูดีแสนเท่ไปได้ หญิงสาวว่ามันเป็นเรื่องพิลึกพิลั่นมากที่สุดเท่าที่เธอเคยคิดมาเลยเชียวละ แต่ครั้นพอเงยหน้ามองสบกับผู้เป็นเจ้าของดวงตาสีน้ำตาลเข้ม เห็นแววไหวระริกในดวงตาคู่คม หัวใจเธอก็ดันกระตุกขึ้นมาอีกระลอก จึงแก้เก้อด้วยมุกเดิมๆ

               “เขยิบออกไปหน่อยไม่ได้รึไง...มันอึดอัด”

               “ผมก็ไม่ได้เอาแขนไปรัดเอวคุณไว้ซะหน่อย คุณก็หายใจของคุณไปสิ” ชิชย์บอกอย่างรำคาญ                     ทั้งที่เขาอุตส่าห์ยืนเฉยๆ ทำเป็นหูทวนลมแล้วแท้ๆ แต่หญิงสาวยังตามหาเรื่องไม่เลิกรา

               “ยี้!...ฉันไม่ให้นายทำอย่างนั้นกับฉันหรอก ฝันไปเถอะ!

               “ผมก็ไม่กล้าทำหรอกครับ กลัวคุณกรี๊ดใส่แก้วหูผมแตก!

               คนที่ถูกตอกหน้าถลึงตามองเขา แก้ลำคืนด้วยการดิ้นขลุกขลักให้หลุดพ้นจากบ่วงพันธนาการที่ชวนให้วาบหวามนี้ คนที่แอบหงุดหงิดเป็นทุนเดิมอยู่แล้วเลยยิ่งหัวเสีย ชิชย์จึงสั่งเจ้าหล่อนเสียงเข้ม

               “เอ้า...ยืนนิ่งๆ สิคุณ ที่ก็มีอยู่แค่นี้ จะดิ้นทำไม?”

          “ก็ฉันหายใจไม่ออกนี่นา” ไฮโซสาวแหวกลับพร้อมพร่ำบ่น “เป็นเพราะนายลากฉันขึ้นมอเตอร์ไซค์มาด้วยแท้ๆ ฉันเลยต้องมาติดแหง็กยืนตัวเปียกอยู่แบบนี้ เพราะฉะนั้นนายต้องรับผิดชอบสิ”

          “ขอโทษเถอะครับคุณผู้หญิง เรื่องฟ้าเรื่องฝนนี่มันเอาแน่เอานอนได้ซะที่ไหนกัน แถมผมก็ไม่ใช่พนักงานของกรมอุตุฯ เสียด้วยสิ จะรู้ได้ยังไงว่าวันนี้ฟ้าจะโปร่งหรือฝนจะตก เท่าที่ผมสามารถขี่มอเตอร์ไซค์ฝ่าดงรถติดมาตั้งไกลจนเกือบจะถึงคอนโดคุณได้นี่ก็นับว่าเป็นบุญแล้ว ขืนมารถคุณสิ ป่านนี้จะพ้นสี่แยกอโศกรึยังก็ไม่รู้”

               คนที่เถียงไม่ออกเม้มปากแน่น ได้แต่ทำท่าฮึดฮัด พ่นลมหายใจแรงๆ จงใจแสดงออกให้เขารับรู้ว่าไม่พอใจ แต่ชิชย์ก็ไม่พูดอะไร เพราะขี้เกียจต่อความยาวสาวความยืดกับเจ้าหล่อนให้ยิ่งปวดหัววุ่นวาย เขาเลยเลือกที่จะยืนหลบฝนเงียบๆ ต่อไป จนกระทั่งหล่อนเปลี่ยนอิริยาบถ มือบางที่ยกขึ้นดันหน้าอกของเขาเอาไว้ค่อยๆ เลื่อนลงมาถูต้นแขนของตนด้วยความหนาวเหน็บ เพราะหยาดฝนที่สาดกระเซ็นลอดผ่านใต้แขนเขาไปยังตัวหล่อน ชิชย์จึงเขยิบกายไปอีกด้าน เอาตัวบังฝนให้หญิงสาวจนมิด

               ผลที่ต้องสาวเท้าดันหญิงสาวเข้าไปด้านใน ทำให้คนที่ยืนอยู่นิ่งๆ สงบปากสงบคำมานาน เริ่มออกอาการต่อต้านอีกรอบ

               “นายจะเบียดฉันไปถึงไหน นี่หลังฉันก็ติดข้างฝาแล้วนะ จะให้ฉันเข้าไปสิงอยู่ในกระจกเลยไหม”

               “ผมไม่ได้ทำเพราะนึกพิศวาสคุณหรอกน่า เลิกพูดมากซะที น่ารำคาญ”

               “เอ๊ะ! นายเป็นคนทำผิดแท้ๆ ยังมาว่าฉันอีก แบบนี้ไม่เป็นสุภาพ...”

               ชิชย์ขี้คร้านจะฟังหล่อนตั้งข้อหากล่าวว่าเขาไม่เป็นสุภาพบุรุษอย่างโน้น อย่างนี้ เลยรีบแทรกขึ้น

               “ฝนไม่สาดโดนคุณแล้วใช่ไหม?”

               ถ้อยคำสารพัดที่ตั้งใจจะสรรหามาบริภาษเขาจึงหยุดชะงักแค่ริมฝีปาก คิ้วเรียวบางขมวดมุ่นยามที่จ้องตาอีกฝ่าย

               เขากลัวเธอเปียกหรือ?

               ไม่น่าเชื่อ! เป็นไปไม่ได้! ผู้ชายปากร้ายอย่างหมอนี่เนี่ยนะ...จะทำเพื่อเธอ!?

               ไม่!!...ไม่ใช่!!...ไม่ใช่แน่นอน!!!

               ตึกตัก...ตึกตัก...ตึกตัก...

               พราวรัศมีเพียรส่ายหน้าดิก ขณะที่หัวใจเต้นระส่ำ ร้องดังแข่งกับเสียงแย้งในใจของตัวเองอยู่ตลอด

               ฟากคนมองกลับเข้าใจว่าหล่อนตอบคำถามของเขา จึงเอ่ยเสียงอ่อนอย่างโล่งใจ

               “ดีแล้ว คุณจะได้ไม่เป็นหวัด”

               เซเลบสาวหูผึ่ง ยืนนิ่งอึ้งอย่างตกตะลึง เรื่องที่เธอเดาเมื่อครู่เป็นความจริง!!

               นายชิชย์ถูกวิญญาณพระเอกเข้าสิงหรือเปล่า!!!? 


 

*********************************************************************


อร๊ายยย มีผู้ชายมาพูดแบบนี้ ชมก็ฟินสิคะ

อ้อๆๆ ไม่ใช่ พี่ชิชย์เขาพูดกับคุณหนูพราวนี่ต่างหาก

แหะๆๆ ชมลืมตัวไปนิด ก็เเหม...พี่เขาออกจะเท่แบบนี้ 

สาวๆ ล่ะคะอดใจไหวรึเปล่า?

ใครเขิน ชมให้เวลาไปพักก่อน แล้วเติมความหวานกันต่อตอนหน้าค่ะ


อ่านแล้วชอบ อ่านแล้วสนุก กด fav. ติดตามไว้นะคะ จะได้อัปเดตก่อนใคร

ยิ่งถ้าถ้าช่วยกดแชร์ หรือ คอมเมนต์ให้ชมอีกหน่อย จะขอบคุณมากๆ ค่ะ

พบกับ นางสาวพราวเสน่ห์ ในรูปแบบอีบุ๊กได้แล้วที่เมพ

ชมจันท์
ชีวิตของนางสาวพราวเสน่ห์ เซเลบแถวหน้าอย่าง พราวรัศมี ต้องด่างพร้อย เพราะ เชนทร์...เจ้าของรอยยิ้มละลายใจ ที่ชิ่งหนีเธอไปเพียงแค่เดตแรก สร้างความอับอา...



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

1 ความคิดเห็น