นางสาวพราวเสน่ห์

ตอนที่ 23 : บทหก : ศึกพรีเซนต์ (งาน) 6/1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 132
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    8 มิ.ย. 62


บทหก : ศึกพรีเซนต์ (งาน) 6/1





                       

                              ภาพวาดเล่าเรื่องราวของภาพยนตร์โฆษณาบนกระดานสตอรีบอร์ด ไม่ได้เรียกความสนใจจากหญิงสาวที่กำลังนั่งเท้าคางอยู่เลยสักนิด เจ้าหล่อนเอาแต่ทำมือหยุกหยิก ขีดๆ เขียนๆ ข้อความบางอย่างลงบนที่ว่างหัวกระดาษ ซึ่งเด็กฝึกงานปากเสียเมื่อครู่ นำมาแจกจ่ายให้แก่ผู้เข้าร่วมประชุมคนละปึก เช่นเดียวกับหูที่ฟังการนำเสนองานจากคนที่ยืนอยู่หัวโต๊ะแบบผ่านเลย...

                              พราวรัศมีแน่ใจ...สุดท้ายความคิดของหมอนี่คงไม่ได้ดีเด่ไปกว่าคนก่อนๆ สักเท่าไร!

                              ถ้าพนักงานในวี ธิงค์ ถามว่า...ทำไม??

                           เธอคงตอบได้อย่างไม่อายปาก...เพราะภาพในสตอรีบอร์ดดูแวบเดียวก็รู้แล้วน่ะสิว่า เนื้อหาหลักๆ ยังคงเหมือนเดิม เปลี่ยนไปแค่ข้อความจากภาษาอังกฤษเป็นภาษาไทย เพื่อให้คนอ่านเข้าใจง่ายขึ้น แถมแค่เพิ่มลูกเล่นนิดๆ หน่อยๆ เข้าไปให้ดูเหมือนว่า ปรับเปลี่ยน และ แก้ไข ตามที่เธอต้องการเรียบร้อยแล้ว

                         “เรด แอปเปิล แคมเปญ เป็นอัญมณีที่ เพชรพราว ทุ่มทุนทำเพื่อเอาใจสาวๆ โดยเฉพาะ คิดคอนเซปต์ขึ้นจากผู้หญิงดีๆ ที่ไม่เคยได้รับความสนใจจากผู้ชาย เพราะพวกเขาคิดว่าเธอจีบยาก และบางคนก็ไม่อยากลำบาก...”

                         ท้ายประโยค คนกล่าวหันไปมองน้องชาย เหมือนจะค่อนว่าเจ้าตัวนั้นเป็นประเภทพวกหลัง สร้างความพึงพอใจเล็กๆ ให้ฉายชัดอยู่ในแววตาของพราวรัศมี จากที่เคยปิดโสตประสาท ไม่อยากฟัง หญิงสาวเลยลองเงี่ยหู เริ่มสดับสิ่งที่อีกฝ่ายกำลังจะกล่าวต่อไป

                    “เพราะฉะนั้น เพชรพราว จึงขออาสาเป็นตัวช่วยที่จะทำให้ความสวยของผู้หญิงเปล่งประกาย เพื่อให้บรรดาหนุ่มๆ มีความพยายามวิ่งเข้าหาผู้หญิงเก่ง จีบยาก อย่างพวกเธอมากขึ้น ด้วยการออกแบบเครื่องประดับแหวนและสร้อยเพชรแฟนซีหลายขนาด ตัวสร้อยและจี้รูปแอปเปิลทำจากทองคำขาวบริสุทธิ์ ล้อมกรอบด้วยเพชรเม็ดกลางที่เจียระไนเป็นรูปหัวใจ ซึ่งมีทั้งราคาย่อมเยาและสูงลิ่ว ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับขนาดของเพชรว่ามีน้ำหนักกี่กะรัต ขายคู่กับแหวนที่ประดับเพชรเม็ดใหญ่อยู่ตรงกลางเรือน เจียระไนเป็นรูปหัวใจเช่นเดียวกัน โดยตัวฐานประดับทำเป็นก้านและใบไม้ให้เหมือนผลแอปเปิล เข้าชุดกับสร้อยคอ และน้ำหอมกลิ่นผลไม้ เพื่อเพิ่มกลิ่นกายหอมละมุน กระตุ้นให้ผู้ชายทุกคนรู้สึกอยากเข้าใกล้ มองเห็นผู้หญิงที่สวมใส่อัญมณีชุดนี้ดูสวย มีเสน่ห์ น่าค้นหา จนต้องรีบเข้ามาทำความรู้จักกับพวกเธอให้มากขึ้น”

                         พราวรัศมีแอบทึ่งอยู่ไม่น้อยที่อีกฝ่ายสามารถตีโจทย์ทางความคิดในใจเธอได้อย่างถูกต้อง แถมยังพูดในสิ่งที่เธอต้องการออกมาจนหมดเปลือก ดวงตากลมโตเบิกขึ้น กลั้นหายใจรอฟังด้วยความตื่นเต้น ไม่รู้ตัวเลยว่าคำพูดทุกคำของผู้ชายตรงหน้าสะกด แผน ที่เธอสรรหาเตรียมมาเล่นงานเขาจนอยู่หมัด

                    “จากจุดประสงค์ของการผลิตเครื่องประดับชุดนี้ ทำให้ผมนึกสโลแกนจากความคิดที่ว่า ความสวย ของผู้หญิงจะมีความหมายก็ต่อเมื่ออยู่ต่อหน้าผู้ชายที่เธอรักเท่านั้น ผมจึงให้คำนิยาม เรด แอปเปิลสั้นๆ ว่า เพชร...ที่ช่วยค้นเสน่ห์ในตัวคุณ”

                              กรี๊ดดด!!

                         หญิงสาวแทบจะกรีดร้องออกมา ลืมหมดแล้วว่าจะกลั่นแกล้งนายเชนทร์และลูกน้องหนุ่มอย่างไร เดิมทีเธอตั้งใจจะให้หมอนี่พูดเจื้อยแจ้วไปเรื่อยๆ ไม่หยุด ชนิดที่ว่าน้ำลายแห้งติดคอ ก่อนที่จะปฏิเสธในสองวินาทีสุดท้าย

                         ทว่า...ตอนนี้เธอคงทำไม่ได้!

                         พราวรัศมีได้แต่นั่งนิ่ง รอฟังการนำเสนองานครั้งนี้ด้วยความกระตือรือร้นผิดวิสัย

                    “แคมเปญนี้ ผมได้คิดซีรีย์โฆษณาออกมาสองตัว ตามกลุ่มตลาดที่เป็นเป้าหมายหลักของเพชรพราว ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นผู้หญิงวัยทำงาน อายุยี่สิบกว่าจนถึงเกือบสี่สิบ โสด อยากมีคนรัก และยังคงรักสวยรักงามอยู่เสมอ โดยเราสามารถเจาะจงระดับฐานกลุ่มลูกค้าให้เป็นที่แน่ชัดลงไปได้อีกด้วยราคา เพราะแหวนหรือสร้อยเพชรชิ้นหนึ่งนั้นมีราคาแตะหลักหมื่นขึ้นไป ดังนั้นกลุ่มลูกค้าที่จะซื้อผลิตภัณฑ์ชิ้นนี้ของเพชรพราวได้ ควรจะเป็นผู้หญิงที่มีการศึกษาเทียบเท่าหรือสูงกว่าระดับปริญญาตรีเท่านั้น พนักงานทั่วไปที่ยังคงมีรายได้น้อย อาชีพไม่มั่นคง อาจจะเก็บเงินซื้อลำบาก แต่ไม่ได้หมายความว่าพวกเขาไม่ใช่กลุ่มลูกค้า เพียงแต่อาจจะเป็นฐานรองลงมาในระดับสาม สี่ ยังไม่ใช่กลุ่มเป้าหมายหลัก และผู้หญิงที่มีปัจจัยการซื้อสูงแบบนี้ควรจะทำงานอยู่ในเขตเมืองมากที่สุด รองลงมา...นับจากระยะทางที่อยู่ห่างจากเขตเมืองออกไป ไม่น่าจะเกินเขตปริมณฑล เพราะผู้หญิงที่อาศัยอยู่ต่างจังหวัด คงไม่ซื้อเพชรใส่เดินอวดโจรในที่รกร้างและค่อนข้างเปลี่ยวแน่นอน”

                         ชิชย์ดึงภาพจากสตอรีบอร์ดแรกของเขาขึ้นจอมอนิเตอร์ ก่อนจะกล่าวต่อ

                    “จากฐานข้อมูลของกลุ่มลูกค้า ผมหาจุดเชื่อมที่เป็นความเหมือนของผู้หญิงทั้งหมดได้คือ ความฝัน พวกเธอปรารถนาที่จะได้พบเจอชายหนุ่มผู้เพียบพร้อม แสนดี และเป็นเจ้าชายเพียงคนเดียวของพวกเธอ ทำให้ผมคิดโฆษณาแบบ Dramatization นำเสนอเรื่องราวเป็นละคร ตอบโจทย์ความต้องการของผู้บริโภคให้มีความรู้สึกร่วม อินไปกับเนื้อหา นำไปสู่การจดจำแบรนด์ เพชรพราว หรือสินค้าใหม่ เรด แอปเปิล ได้ดีในท้ายที่สุด ตรงกับจุดประสงค์ใหญ่ในการทำโฆษณาชิ้นนี้ของฝ่ายการตลาดจากเพชรพราวที่ว่า เพื่อเรียกยอดขายและสร้างภาพลักษณ์ที่ดีให้แก่องค์กร”

                    ชายหนุ่มหยุดการพรีเซนต์ลง แล้วหันมองเซเลบสาวเจ้าปัญหา ดูสิว่าหล่อนจะตั้งหน้าตั้งตาหาเรื่องอะไรมาแย้งเขาบ้างไหม...

               แต่ปรากฏว่าไร้เสียงกระแหนะกระแหนผิดคาด แถมหล่อนยังสร้างความประหลาดใจให้เขาด้วยการออกปากเร่งอีกว่า

                    “หยุดทำไม พรีเซนต์ต่อไปสิ”

                    ชิชย์หรี่ตาสงสัยกับท่าทีที่เปลี่ยนไป ยายคุณหนูตู้เพชรไม่ยักจะฮึดฮัดเหมือนตอนแรก แถมคำพูดคำจาก็ฟังดูอ่อนลง ทำเหมือนกับว่าเจ้าหล่อนกำลังฟังเขาพูดเพลินๆ แล้วจู่ๆ เขาก็หยุดพูดกลางคัน สร้างความหงุดหงิดหัวเสียให้กับหล่อนกระนั้น ชิชย์จึงเอ่ยถาม

                     “คุณไม่มีอะไรติดใจสงสัยหรือจะค้านผมเหรอ?”

                อันที่จริง นอกจากจะไม่มีข้อติติงแล้ว พราวรัศมียังอยากจะพูดว่า ผ่าน!’ ตั้งแต่สโลแกน ความสวยของผู้หญิง จะมีความหมาย ก็ต่อเมื่อเธอได้ยืนอยู่ตรงหน้าชายผู้เป็นที่รักแล้วด้วยซ้ำ แต่ถ้าทำอย่างนั้น ก็เสียฟอร์มหมดน่ะสิ เธออุตส่าห์หาเรื่อง เอ๊ย! สร้างเงื่อนไขขึ้นมาตั้งเยอะแยะ หนำซ้ำยังขู่ทั้งลูกชายเจ้าของบริษัทและหมอนี่ไปอีกตั้งหลายยก ขืนเธอยอมเซย์เยส ไปง่ายๆ มีหวังคนพวกนี้ได้หัวเราะเยาะเธอปะไร ไม่ได้ๆๆ เธอต้องประวิงเวลารักษาหน้าเอาไว้ก่อน

                    “ฉันจะบอกนาย หลังจากที่พรีเซนต์เสร็จเท่านั้น”

                    “ผมกลัวแต่ว่าพอพูดจบ คุณจะไม่อยากค้านแล้วน่ะสิ”

                    “เอาอะไรมามั่นอกมั่นใจขนาดนั้น!?” หญิงสาวแบะปากหมั่นไส้

                   ชิชย์ยักไหล่ด้วยท่าทางกวนๆ พลางกระตุกยิ้มตอบอย่างเป็นต่อ “ก็ถ้าคุณไม่ชอบ จะนั่งทำตาโต สนอกสนใจฟังแบบนี้เหรอ”

               คนถูกจี้จุดรีบปรับสีหน้าให้เป็นปกติ พร้อมขยับกายสองสามทีแก้เก้อ ก่อนจะส่งค้อนวงใหญ่ให้คนที่ชอบกวนเธอได้ กวนเธอดี ยิ่งตอนเขาปรายตาสบมา ทำหน้าไม่อยากใส่ใจ เหมือนเห็นเธอเป็นเพียงคนบ้าด้วยแล้ว พราวรัศมีแทบจะกระโดดควักลูกตาของหมอนี่มาบี้เล่นเลยเชียว!

               แต่เพราะมีมาดนางพญาและตำแหน่งเซเลบคนดังค้ำคออยู่ เธอเลยจำต้องอดทน พยายามบังคับร่างกายไม่ให้เผลอกระโจนเข้าฟ้อนเล็บใส่เขา แล้วฟังการพรีเซนต์ต่อไปด้วยท่าทีสงบนิ่งดังเดิม

                    “เอาละ...ในเมื่อคุณไม่แย้งก็ดี ผมจะได้ไม่เสียเวลาพรีเซนต์ต่อ”

               หน็อยยยย...ฟังที่หมอนี่พูดเข้าสิยะ ช่างยอกย้อน ประชดประชัน เสมือนตัวเองเป็นเจ้าของบริษัทแทนคุณชาติสุดที่รักของเธอ และมีสิทธิ์จะออกคำสั่งกับใครต่อใครในวี ธิงค์ ก็ได้ยังงั้นแหละ แม้แต่ลูกค้ากิตติมศักดิ์คนสำคัญของซีอีโอใหญ่ที่ทุกคนต้องให้ความเคารพยำเกรงแบบเธอ หมอนี่ยังไม่แคร์...

                    แต่เดียวเถอะ! เธอจะทำให้หมอนี่รู้ซึ้งไปถึงกระดูกดำเลยทีเดียว!

                    อย่าพลาดให้เธอไล่บี้ได้ก็แล้วกัน!!

                   พราวรัศมีเก็บความเจ็บใจไว้ทุกคำ เพื่อรอเวลาเอาคืน สองตาจ้องมองครีเอทิฟหนุ่มเริ่มต้นกล่าวต่ออย่างเขม็ง หวังจะหาทางจับผิดให้จงได้


*********************************************************************


แค่ชื่อตอนก็แล้วรู้ใช่มั้ยคะว่าศึกนี้จะดุเดือดขนาดไหน

ขึ้นชื่อว่าหนุ่มติสต์ กับสาววีน มาเจอกันทั้งที

มันจะธรรมดาได้ยังไง...

ศึกนี้จะเป็นยังไงต่อไป มาตามลุ้นกันต่อตอนหน้าค่ะ



อ่านแล้วชอบ อ่านแล้วสนุก กด fav. ติดตามไว้นะคะ จะได้อัปเดตก่อนใคร

ยิ่งถ้าถ้าช่วยกดแชร์ หรือ คอมเมนต์ให้ชมอีกหน่อย จะขอบคุณมากๆ ค่ะ

พบกับ นางสาวพราวเสน่ห์ ในรูปแบบอีบุ๊กได้แล้วที่เมพ

ชมจันท์
ชีวิตของนางสาวพราวเสน่ห์ เซเลบแถวหน้าอย่าง พราวรัศมี ต้องด่างพร้อย เพราะ เชนทร์...เจ้าของรอยยิ้มละลายใจ ที่ชิ่งหนีเธอไปเพียงแค่เดตแรก สร้างความอับอา...





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

3 ความคิดเห็น