MB Foreveryoung - MB Foreveryoung นิยาย MB Foreveryoung : Dek-D.com - Writer

    MB Foreveryoung

    โดย lpfv

    ผู้เข้าชมรวม

    320

    ผู้เข้าชมเดือนนี้

    1

    ผู้เข้าชมรวม


    320

    ความคิดเห็น


    4

    คนติดตาม


    0
    เรื่องสั้น
    อัปเดตล่าสุด :  24 เม.ย. 58 / 21:29 น.


    ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

     

     

     

    :).head1 { background: url(http://image.dek-d.com/27/0111/7806/115296070) !important; border:1px solid none !important; } .head1 h1 { color:#ffffff !important; font-family: Tahoma ; border-bottom:1px dashed #ffffff !important} .head2 font { color:#ffffff !important; font-size:12px; } .head2 table,.head2,.head2 td { background:#f2c2ac !important; } .tableblack { border-bottom:4px solid #ffffff !important; color:#ffffff; font-size:12px; font-weight:400; } h2 { color: #f2c2ac !important ;} span.desc_head {font-weight: bold;} span.small_title { color:#ffffff !important;} Shalunla
    ตั้งค่าการอ่าน

    ค่าเริ่มต้น

    • เลื่อนอัตโนมัติ

      MB Foreveryoung

      “ตื่นได้แล้วๆๆ” เสียงนาฬิกาปลุกที่เป็นภาษาไทยของแบมแบมดังลั่นห้องแต่ยูคยอมกำลังอาบน้ำอยู่ ส่วนเจ้าตัวก็ไม่ตื่นขึ้นมาสักที...

      ปึก..

      จากนั้นไม่นานก็มีมือฮยองคนนึงมาปิดเสียงอันน่ารำคาญนั่น

      แบมแบมไม่ได้สนใจเท่าไหร่(ขอแค่ให้เสียงนั่นหายไปก็พอ)จึงนอนต่อ

      จี้ๆๆๆ

      “โอ้ย ฮ่าๆๆๆหยุดได้แล้วๆๆ ฮยอง! ผมตื่นแล้วคร้าบบ”

      “มาร์คฮยอง! มาทำไรในห้องผมครับ?”เมื่อคนตัวเล็กเห็นหน้าคนผมแดงก็ถึงกับตาสว่างเลยทีเดียว

      “เอ้า ทำไมตื่นง่ายจัง ปกติเวลาคนอื่นปลุกก็เห็นแต่ยื้อจะนอน” ร่างสูงถามกลับอย่างสงสัย

      “อ้อ พอดีผมจะตื่นอยู่แล้วครับ” พูดจบ ยูคยอมก็เดินออกมาจากห้องน้ำพอดีร่างเล็กจึงรีบวิ่งสวนเข้าไปทำทีว่าจะไปอาบน้ำแต่ที่กท้ก็แอบฟังเสียงใครบางคนที่อยู่ข้างนอกอยู่หลังประตู

      “อืม งั้น ฮยองไปอาบน้ำก่อนนะ” เสียงใหญ่ๆของมาร์คถูกส่งไปให้ยูคยอมแล้วทิ้งไว้แต่ความเงียบสงัด

      กึก..

      พออีกคนที่กำลังลุ้นขาสั่นอยู่ในห้องน้ำ ได้ยินเสียงประตูปิดก็รีบออกมาเพื่อจะเอาผ้าเช็ดตัวและเสื้อกล้ามเข้าไปข้างใน

      “ฮยองเค้า..ไปแล้วเหรอ?” แบมแบมถามด้วยความสงสัย

      “อยู่นี่ต่างหากเล่า ฮ่าๆๆ” ความจริงร่างเล็กรู้สึกได้ถึงพลังงานบางอย่างจากด้านหลังตั้งแต่ตอนออกจากห้องน้ำแต่ก็ไม่ได้ติดใจอะไร คิดว่าเป็นยูคยอมด้วยซ้ำ พอรู้ตัวอีกทีก็เข้าไปอยู่ในอ้อมกอดอันแสนอบอุ่นของพี่มาร์คซะแล้ว..

      การกระทำที่พี่มาร์คมอบให้แบมแบมเมื่อสักครู่ที่เรียกว่า กอด มันทำให้ใบหน้าของคนตัวเล็กขึ้นสีอย่างห้ามไม่อยู่

      “ทำไมหน้าแดงอ่ะ”

      “...”

      “ไม่สบายหรือเปล่า?

      “...” อีกคนได้แต่เมินหน้าหนีเพราะที่จริงไม่อยากให้พวกฮยองแซวตัวเองไปมากกว่านี้

      ใช่แล้วครับ.. ทุกคนในวงต่างก็รู้ว่าแบมแบมกับมาร์คชอบกัน ยกเว้นเจ้าตัวสองคนนั่นแหละ ที่ไม่ว่าจะพูดยังไงก็ทั้งสองฝ่ายก็ไม่มีใครเชื่อว่าอีกคนชอบตัวเอง..

      “เขินพี่เหรอ? เสียงใหญ่ถามกลับเมื่อเห็นร่างเล็กเงียบไป

      ตอนนี้...ผมก็พอรู้แล้วแหละครับ..ว่าแบมแบมคิดยังไง แต่ก็นะ..ขอแกล้งไม่รู้อีกซักนิด^^

      “มะ..ไม่ใช่อย่างนั้นนะครับ”

      ฟอด..

      “นี่แน่!! พอร่างสูงเห็นว่าอีกคนกำลังเขินจึงแกล้งขโมยหอมแก้มไปอย่างดื้อๆ

      “อุ้ย! พี่มาร์ค! ทำอะไรเนี่ย!

      “เอ้า! ยังไม่รู้อีกเหรอ ให้ทำอีกรอบมั้ย? คนตัวสูงพูดอย่างมีเลศนัยก่อนจะทำท่าเหมือนจะหอมอีกที

      “พอแล้วๆพี่มาร์ค แล้วยูคล่ะ.. ยูคๆๆ” พอเห็นว่าตัวเองกำลังเสียเปรียบ มีหรือแบมแบมคนนี้จะยอมใครง่ายๆ แม้จะเป็นคนที่ตัวเองแอบชอบก็ตามที ><

      “เห้ย โทษทีว่ะ เมื่อกี้ไปเตรียมอาหารให้พวกฮย...อง...”

      มักเน่วงก็อ้ำอึ้งอยู่สักพัก .. ก็เพราะท่าของทั้งสองตอนนั้นมันเหมือนคู่รักแกล้งกันซะไม่มี..

      “ขอโทษที่ขัดจังหวะครับ ตามสบายเลยครับพี่มาร์ค..” นั่นคือประโยคสุดท้ายที่แบมแบมได้ยินจากเพื่อนร่วมวงที่สนิทที่สุดก่อนประตูจะถูกปิดลงอีกครั้ง..

      “เห้ย เดี๋ยวสิยูคๆๆๆ ยู๊คคค” เสียงแบมแบมดังลั่นห้องแต่ยูคยอมก็ไม่มีท่าทีที่จะเข้ามาช่วยเพราะเขาอยากให้เพื่อนสนิทได้ใกล้ชิดกับคนที่แอบชอบบ้าง

      “นี่ หยุดโวยวายได้แล้ว!”เสียงมาร์คเริ่มเข้าโหมดเข้ม..

      “นายน่ะ แอบชอบฉันมาตั้งแต่เป็นเด็กเทรนเลยใช่มั้ย?

      “...”

      “ฉันรู้นะ...รู้มาตลอด..”

      พี่ใหญ่ปล่อยให้ห้องเงียบไปซักพัก  จนกระทั่ง..

      “แต่พี่แสดงมันออกมาไม่ได้”

      “พะ..มาร์ค..”

      “ยิ่งตอนนี้ เป็นไอดอลแล้ว จะทำอะไรก็ต้องระวัง ก็เลยแสดงออกมาไม่ได้.. เฮ้อ..ความรักทำไมมันเรื่องเยอะจังวะ แบมแบม..แบมแบมอย่าโกรธพี่นะ..”

      ความรู้สึกของคนในอ้อมกอดตอนนี้มันล้นปรี่มาก..ที่ได้รู้ว่าคนที่แอบชอบมาตั้งนานก้มีใจให้เหมือนกัน แบมแบมจึงหันหลังกลับแล้วกระชับอ้อมกอดมากขึ้น

      ทุกการกระทำของแบมแบมมันทำให้พี่มาร์คใจแทบละลายเหมือนกัน..

      มันทั้ง..น่ารัก...ดูดี...มีสเน่ห์ที่สุดเลยยย

      “แบมแบมไม่โกรธหรอกครับ”^^

      “ความจริง..”

      “หืม?

      “ความจริง แบมก็ชอบพี่มาร์คนะครับ ชอบมาตั้งแต่เทรน.. พี่เดาใจผมออกหมดทุกอย่างเลย”

      ร่างเล็กได้แต่ก้มหน้าพูดด้วยความเขินอาย มาร์คจึงค่อยๆจับคางเล็กๆนั้นขึ้นมาสบตา แล้วพูดว่า..

      “มาร์คชอบแบม แบมก็ชอบมาร์ค..งั้น..เรามาเป็นแฟนกันนะ”

      “แล้ว..สายตาคนอื่น..”

      “พี่ไม่แคร์แล้ว”

      คำพูดของอีกคนทำเอาแบมแบมค้างไปพักนึง..ก่อนจะตอบว่า..

      “ได้ครับ”

      “วู๊ววว เลิกปากแข็งกันซะที” เมมเบอร์อีก5คนที่แอบอยู่หลังประตูก็ได้ผละออกมาพร้อมกับความดีใจ

      “เห้ย หวานโคตรอ่ะ ทีหลังสอนกูจีบบ้างดิ” ชายหวังผู้เป็นความฮาของวงก็แซวเพื่อนสนิทพร้อมกับทำตาล้อเลียน

      “โห อย่างมึงง่ะไม่ต้องสอนก็เก่งกว่ากูแล้วป่ะครับ ไอ้คุณหวังงง” มาร์คตอบกลับอย่างกวนๆ แล้วจึงไปกินข้าวเย็นกัน


      Happy Ending^^

       

       

       

      ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ ดูทั้งหมด

      loading
      กำลังโหลด...

      ความคิดเห็น

      ×