[Fic Resident Evil] I GOT YOU (Carlos x Jill)

ตอนที่ 40 : บทที่ 7 ปะทะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    21 ต.ค. 63

 

บทที่ 7 ปะทะ

 

ศูนย์วิจัยร้างบนเกาะฮิจูจู

กว่าคาร์ลอสจะมาถึงนี่ได้ก็ใช้เวลาเกือบชั่วโมง เพราะต้องมาในเส้นทางที่ปลอดผู้คน คอยหลบสายตาของชาวบ้านส่วนใหญ่ที่ไม่เป็นมิตรและอาจมีชาวบ้านที่เป็นพวกของอัมเบรลล่าไปรายงานความเคลื่อนไหวของเขาได้

ศูนย์วิจัยของเออร์วินตั้งอยู่แถบนอกเมือง มันถูกล้อมไปด้วยรั้วเหล็กแบบง่ายๆ ที่ดูไม่มีความปลอดภัยและแข็งแรงเท่าไหร่ รอบข้างเต็มไปด้วยต้นไม้สูงใหญ่ เถาวัลย์เริ่มเลื้อยเกาะตามขอบหน้าต่างอาคารหนึ่งเดียวที่ตั้งอยู่ตรงกลาง มันเป็นอาคารขนาดเล็กซึ่งมีอยู่สองชั้น ประตูบานคู่แบบผลักแทบจะปิดกันไม่สนิท คาร์ลอสลองผลักเปิดออกเบา ๆ พบว่ามันไม่ได้ล็อก ทุกอย่างเงียบงันจนน่ากลัวว่านี่จะเป็นศูนย์วิจัยร้าง

กลิ่นชื้นอับจากในอาคารบอกให้รู้ว่านี่อาจเป็นตึกร้างที่ไม่มีใครใช้งานมานานแล้ว แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่ได้ลดความระวังของตัวเองลงเลย สายตายังคอยกวาดมองทั่วทุกมุมอย่างระวังภัย พร้อมกับฝีเท้าที่ก้าวผ่านเคาน์เตอร์ฝุ่นจับในโถงอย่างเงียบเชียบ ค่อยๆ สำรวจตามห้องแต่ละห้อง

ทุกห้องในชั้นล่างไม่มีวี่แว่วคนอยู่เลย คาร์ลอสจึงต้องเดินไปสำรวจชั้นบนต่อ พลางคิดในใจว่าการมาครั้งนี้อาจศูนย์เปล่า...

ทันใดนั้นเองเขาก็ได้ยินเสียงอะไรบางอย่างดังขึ้นจากห้องหนึ่งที่อยู่ใกล้บันได จึงรีบเดินขึ้นไปยังห้องนั้นโดยเร็ว แผ่นหลังกว้างเข้าชิดกำแพงเพื่อรอฟังเสียงความเคลื่อนไหวอีกครั้ง เมื่อมั่นใจว่าเสียงเงียบลงแล้วจึงผลักประตูเปิดออกเต็มแรงพร้อมกับปลายกระบอกปืนที่เล็งไปยังด้านใน

“อย่าขยับ!” คาร์ลอสตะโกนเตือนคนที่อยู่ด้านใน เป็นผู้ชายในเสื้อกาวน์สีขาว ชายคนนั้นมองมาทางเขาอย่างตกใจ มือที่กำลังเปิดลิ้นชักใต้โต๊ะชะงักกลางคัน

“นายคือเออร์วินสินะ?”

“ว้าว มีคนตามฉันเจอด้วย” คำพูดที่ดูไม่เกรงกลัว ทว่าวิธีการยืนที่ขยับไม่มาไม่อยู่นิ่งเป็นการแสดงออกทางภาษากายที่บอกให้รู้ว่ากำลังประหม่าขั้นสุด

“นายเป็นคนสร้างไวรัสอุโรโบรอสสินะ?”

“ไม่ปฏิเสธ” เออร์วินส่ายหน้าไปมา ทว่ามือก็ค่อย ๆ ขยับเข้าหาบางสิ่งในลิ้นชัก คาร์ลอสกระชับกระบอกปืนแน่น กล่าวเตือน

“อย่าแม้แต่จะคิด”

“ก็ได้...” เออร์วินหดมือกลับช้า ๆ “แต่จะบอกอะไรให้ สิ่งที่นายทำอยู่ตอนนี้มันเปล่าประโยชน์น่า”

“นายสร้างมันขึ้นมาทำไม ใครอยู่เบื้องหลัง?”

“อยากรู้ก็จ่ายมา” เรื่องความลับของนายทุน... เออร์วินไม่คิดจะบอกคนอื่นง่าย ๆ อยู่แล้ว ถึงแม้ว่าจะตกใจลนลานมากแค่ไหน

“นายสร้างไวรัสนี้ขึ้นมาได้ ก็ต้องทำวัคซีนได้” เขาไม่คิดจะต่อความยาวเรื่องนายทุนพวกมันอีกแล้ว เพราะยังไงก็รู้อยู่ว่าเป็นอัมเบรลล่า ตอนนี้พุ่งเปาไปเรื่องวัคซีนแทนอาจจะมีประโยชน์กว่า

“ทำไมฉันต้องทำวัคซีนด้วย ยังไงคนทั้งแอฟริกาก็ต้องติดเชื้อกันหมดอยู่ดี”

“ถ้าไม่ทำฉันก็แค่เอากระสุนยัดใส่หัวนาย” คาร์ลอสขู่พร้อมกับก้าวมาหาเออร์วินปลายกระบอกปืนที่เล็งศีรษะมันค่อย ๆ ขยับเข้าไปใกล้เรื่อย ๆ

“นายไม่ทำอย่างนั้นหรอก ถึงฉันตาย เวสเกอร์ก็ปล่อยไวรัสนี่อยู่ดี” ชื่อหนึ่งในประโยคนั้นทำคาร์ลอสแปลกใจอย่างมาก... เขาพูดถึงเวสเกอร์? เวสเกอร์ที่ตกหน้าผาไปพร้อมกับจิลน่ะเหรอ?

“เวสเกอร์? นายหมายถึง...”

เพล้ง!!

เสียงกระจกหน้าต่างแตกดังขึ้นพร้อมกับคนในชุดคลุมที่กระโดดตามเข้ามาในห้อง จุดที่มันกระโดดเข้ามาอยู่ระหว่างเออร์วินกับคาร์ลอส นั่นทำให้มันได้จังหวะเตะปืนในมือคาร์ลอสร่วงลงพื้นไปอย่างรวดเร็ว แต่เขาตั้งสติได้แล้วพุ่งเข้าไปใช้กำปั้นหมายจะชกลำตัว ทว่าอีกฝ่ายเร็วกว่ายกมือขึ้นตั้งรับทัน คาร์ลอสจึงใช้มืออีกข้างเงื้อมหมัดเข้าชกหน้าที่อยู่ใต้หน้ากาก และอีกครั้งที่มันตั้งรับได้ มันยกขาขึ้นเตะกลางลำตัวคาร์ลอส แรงของคนในชุดคลุมไม่ได้ทำให้คาร์ลอสเจ็บจุกเท่าที่คิด ดูเหมือนมันจะแค่ไวกว่า ทว่าพละกำลังไม่ได้เหนือกว่า

คาร์ลอสจับขาที่มันยกขึ้นเตะเขาไว้ได้ก่อนจะดึงขึ้น ส่งผลให้อีกฝ่ายล้มลงไปนอนกองกับพื้น และกว่าเขาจะรู้สึกตัว เออร์วินก็วิ่งหายไปจากห้องตั้งแต่เมื่อไหร่แล้วก็ไม่รู้

ในวินาทีนั้นเขาตัดสินใจหยิบปืนที่ตกอยู่ขึ้นมาหมายจะขู่เอาข้อมูลจากคนในชุดคลุมนั่นแทน ทว่ามันลุกขึ้นมาได้ไวพอกันเตะข้อมือเขาจนปืนกระเด็นลอยไปไกลกว่าเดิม ชายหนุ่มใช้มืออีกข้างวาดกำปั้นเสยขึ้นหมายจะชกเข้าเต็มคางของมัน ทว่ามันถอยหลังหลบได้ทันเฉียดฉิว สิ่งที่คาร์ลอสชกออกไปจึงกลายเป็นหน้ากากพลาสติกแทน

ทันทีที่หน้ากากของคนในชุดคลุมกระเด็นหลุดออกไป เขาก็พบกับสิ่งที่ทำให้ตัวเองต้องตกตะลึงคล้ายจะหยุดหายใจ

ก็ตรงหน้าเขาคือจิลที่ตกหน้าผาจากเขาไปเมื่อหนึ่งปีก่อน!

ร่างนั้นถอยหลังกระโดดออกไปทางหน้าต่างอย่างรวดเร็วเมื่อถูกเปิดเผยบหน้า ทว่าคาร์ลอสยังยืนนิ่งอยู่ที่เดิมกับความรู้สึกสับสนที่ประเดประดังเข้ามาในใจ

ใบหน้านั่น.. เป็นใบหน้าของจิลไม่ผิดแน่ ทว่าเธอเหมือนเป็นอีกคนที่ไม่เคยรู้จักเขามาก่อน เธอดูเย็นชา นิ่ง ไร้ความรู้สึก ผมยาวสีบลอนด์ที่จิลไม่มีทางทำมัดรวบเป็นทรงหางม้าง่าย ๆ ดูคล่องแคล่ว มันเป็นใครกันแน่ ทำไมถึงได้หน้าเหมือนจิล หรือมีเหตุผลอะไรกันที่พวกมันต้องเอาใบหน้าของจิลมาทำอาวุธชีวภาพ...?

ไม่สิ พอมาคิดดูแล้ว ทั้งส่วนสูง รูปร่าง ก็เหมือนจิลอย่างกับถอดแบบกันมา นั่นไม่ใช่อาวุธชีวภาพที่เวสเกอร์สร้างขึ้น คาร์ลอสมั่นใจว่านั่นคือจิลไม่ผิดแน่ เพราะมันไม่มีเหตุผลอะไรเลยที่จะต้องเอาหน้าของจิล แม้กระทั่งรูปร่างมาทำอะไรแบบนี้ นอกเสียจากว่านั่นคือจิลจริงๆ

หรือนี่คือเหตุผลที่เขาหาร่างของจิลที่ก้นเหวไม่เจอ รวมถึงเวสเกอร์ด้วย

ทั้งสองคนยังมีชีวิตอยู่!

เมื่อตั้งสติได้แล้ว จึงรีบวิ่งไปยังหน้าต่างที่จิลหนีออกไป ทว่ากลับไร้วี่แววของจิลและเออร์วิน

บ้าเอ๊ย! ช้าเกินไป

สองมือของเขากำแน่นเข้าหากัน ภายในใจก็รู้สึกร้อนรุ่มไปหมด เขาจะต้องรู้ให้ได้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ทำไมจิลถึงจำเขาไม่ได้ และทำไมจิลถึงไปอยู่กับอัมเบรลล่า!

คาร์ลอสกลับมายังห้องวิจัยเออร์วินอีกครั้ง... สายตาเขากวาดไปทั่วบริเวณ มองหาข้อมูล เอกสาร หรืออะไรบางอย่างที่บอกได้ว่าเออร์วินที่แผนจะทำอะไรหรือไปที่ไหนต่อ

โต๊ะวิจัยที่เออร์วินยืนอยู่ก่อนหน้านี้มีกองเอกสารหลายอย่างวางทับกัน สายตาเขาไล่อ่านข้อความอย่างรวดเร็ว เปิดหน้ากระดาษไปมาจนรู้สึกคล้ายจะตาลาย ทว่าหัวใจที่เต้นระรัวเป็นตัวกระตุ้นให้เขาต้องรีบหาคำตอบให้เร็วที่สุด

คำตอบอยู่ที่กระดาษแผ่นสุดท้าย ปากกาสีแดงวงกลมชื่อเกาะแห่งหนึ่งไว้

คาร์ลอสกำเอกสารนั้นแน่นจนมันยับไปหมด รีบเดินไปหยิบปืนที่ตกอยู่มาถือไว้ในมือแล้วออกจากศูนย์วิจัยนี่ให้เร็วที่สุดเพื่อตามหาความจริง

 

 

 

 

 

 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

43 ความคิดเห็น