[Fic Resident Evil] I GOT YOU (Carlos x Jill)

ตอนที่ 37 : บทที่ 4 พลาด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    15 ต.ค. 63

 

บทที่ 4 พลาด

 

สภาพภายในห้องตอนนี้เละเทะและวุ่นวายสุด ๆ นิโคไลน์พยายามจะแอบหนีออกไปเงียบ ๆ แบบที่เคยทำมาตลอด ทว่าคาร์ลอสไม่ปล่อยให้เป็นแบบนั้น เขากระโดดเข้าไปแลกหมัดกับนิโคไลน์เหมือนตอนอยู่บนดาดฟ้าโรงพยาบาล หมัดจากคาร์ลอสเสยเข้าใต้คางนิโคไลน์จนฝ่ายนั้นซวนเซ ทำปืนในมือร่วงลงไปอยู่บนพื้น คาร์ลอสเตะปืนกระเด็นออกไปอีกทางก่อนจะพุ่งเข้าเตะกลางท้องมันอีกครั้ง คราวนี้นิโคไลน์ล้มลงไปทับร่างศพที่นอนตายก่อนหน้านี้ ดูท่าว่ามันเพิ่งจะเห็นศพนั้นเพราะใบหน้าฉายแววตกใจสุดขีด

คริสรับมือกับเวสเกอร์ที่มีพลังเหนือมนุษย์ เวสเกอร์นอกจากจะวิ่งหลบกระสุนของคริสแล้วยังพุ่งเข้าต่อสู้ระยะประชิด มันยกมือข้างหนึ่งขึ้นหมายจะชกคริสทว่าคริสตั้งรับได้ทัน มันจึงใช้มืออีกข้างยกขึ้น และคริสก็รับได้ทันอีก คริสพยายามจะสวนกลับบ้านแต่ก็ไม่ทันความเร็วของมันอยู่ดี สองคนสู้กันอีนุงตุงนัง

ส่วนจิลเผชิญหน้ากับอาวุธชีวภาพที่สูงราวสามเมตร เป็นสัตว์ยืนสองขา มีกรงเล็บยาว ดวงตาแดงก่ำ มันหอบหายใจแรง ๆ คล้ายสัตว์กระหายเลือด โดยไม่ต้องคิดเยอะ เธอหยิบระเบิดมือขึ้นโยนไปหามัน โดนเข้าไปเต็ม ๆ เลือดสีแดงเข้มไหลออกมาจากแผลเหวอะกลางหน้าอก เสียงกรีดร้องของอาวุธชีวภาพดังลั่นไปทั่วบริเวณ ก่อนจะคลั่งกระโดดไปมาทำลายข้าวของ ทำคนที่กำลังสู้อยู่กับคู่ต่อสู้ของตัวเองต้องก้มหัวหลบกันเป็นพัลวัน เสียจังหวะการต่อสู้

อาวุธชีวภาพตัวนั้นกระโดดไปยังอีกมุมหนึ่งของห้องที่มีนิโคไลน์ล้มอยู่ นิโคไลน์ถอยร่นจนหลังติดกำแพง มือก็ล้วงเข้าไปหยิบปืนอีกกระบอกใต้เสื้อคลุม ทว่าไม่ทันที่จะได้ยกขึ้นมา สองกรงเล็บของอาวุธชีวภาพก็ตะปบเข้ากลางใบหน้า เสียงร้องโหยหวนของนิโคไลน์ดังขึ้นพร้อมกับรอยแผลเหวอะที่ค่อยๆ ใหญ่ขึ้น หยดเลือดสาดกระเซ็นไปทั่วกำแพงจนสิ้นสุดเสียงร้องโหยหวนน่าสยดสยอง

คาร์ลอสไม่มีเวลามาตกใจกับภาพตรงหน้านั่นจึงโยนระเบิดแฟลชเข้าใส่ แสงสว่างวาบขึ้นแสบตาจนสัตว์ประหลาดอยู่ในอาการมึนงงชั่วขณะ จิลยิงปืนพกในมือใส่มันจนหมดแม๊กพร้อมกับคาร์ลอสที่โยนระเบิดมืออีกลูกใส่ตามก่อนจะกระโดดหลบลูกหลงข้างตู้หนังสือได้ทัน

ร่างที่เหวอะหวะของอาวุธชีวภาพตัวนั้นล้มลง เมื่อหันกลับไปทางคริสเธอก็เห็นปลายคมมีดสะท้อนแสบวาบในมือคริสจ่อลงที่คอของเวสเกอร์โดยที่เวสเกอร์จับแขนทั้งสองข้างของคริสไว้เพื่อต้านทานไว้อยู่ ทั้งคู่ยื้อยุดกันไปมาสุดท้ายเวสเกอร์ก็ผลักคริสกระเด็นออกไปได้

ตอนนี้สามต่อหนึ่ง ปกติฝ่ายจิลจะต้องได้เปรียบ ทว่าการต่อสู้กับคนที่มีพลังเหนือมนุษย์อย่างเวสเกอร์ในตอนนี้ เธอไม่มั่นใจเลย

จิลเปลี่ยนแม็กกระสุนแล้วยิงไล่เวสเกอร์ที่วิ่งหลบพ้นทุกนัด จะทำอย่างไรเธอก็ยิงไม่โดนมันเลย พอ ๆ กับคาร์ลอสที่ยิงดักทางจากอีกด้านแล้วเวสเกอร์ก็ยังหลบได้ทัน

แค่ชั่วพริบตาที่เวสเกอร์วิ่งหลบกระสุนได้อีกครั้ง จิลรู้สึกได้ถึงแรงบีบรัดที่คอแน่นเสียจนหายใจไม่ออก ปลายเท้าของเธอลอยขึ้นจากพื้น ปืนในมือก็ร่วงลง เธอพยายามดิ้นและใช้สองมือดึงแขนเวสเกอร์ที่บีบรัดคอตัวเองออกไปทว่าไม่เป็นผล

จังหวะนั้นคาร์ลอสพุ่งเข้ามาใช้ลำตัวกระแทกเวสเกอร์ให้กระเด็นออกไป จิลเป็นอิสระร่วงลงนั่งกับพื้น ไอหนัก ๆ ดึงสติที่เกือบดับของตัวเองกลับคืนมา เห็นเวสเกอร์รับทุกการโจมตีของคาร์ลอสได้หมด คริสพุ่งเข้ามากะจะโจมตีจากด้านหลังเวสเกอร์โดยไม่ให้มันรู้ตัว ทว่าราวกับมีตาหลัง เวสเกอร์เตะคาร์ลอสกระเด็นไถลไปกับพื้นได้ก่อนจะหันไปต่อยคริสกระเด็นออกไปไม่ต่างกัน จนร่างของคริสชนกับหน้าต่างกระจกบานใหญ่อย่างแรง

สองเท้าหนัก ๆ ของเวสเกอร์ก้าวไปหาคริสที่พยายามยันตัวลุกขึ้นจากพื้น มันเงื้อมือขึ้นกำหมัดแน่น จิลเห็นแล้วว่าพลังของมันน่ากลัวแค่ไหน วินาทีนั้นเองที่เธอตัดสินใจพุ่งเข้าหาเวสเกอร์สองมือผลักมันออกไปเต็มแรงหมายจะให้มันกระเด็นตกจากหน้าต่าง

เพล้ง!!

สิ่งที่ไม่คาดคิดคือเวสเกอร์คว้าตัวเธอไว้ได้ทัน ทำให้ทั้งคู่ตกลงไปจากหน้าต่างด้วยกัน!

“จิล!!!” คาร์ลอสวิ่งพรวดไปทางหน้าต่างที่กระจกแตกกระจาย มือของเขายื่นออกไปคว้าได้เพียงอากาศเท่านั้น มองลงไปเขาเห็นเพียงหุบเหวลึกสุดสายตา หมอกหนาขึ้นแผ่กระจาย ในตอนนั้นเองที่ความว่างเปล่าอันน่ากลัวเข้าปกคลุมจนรู้สึกเย็นยะเยือกไปทั้งหัวใจ

ความเงียบงันที่น่ากลัวส่งผลให้หัวใจของเขาเบาโหวง

 

 

 

 

 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

43 ความคิดเห็น