มู่หลิงฮวา ยอดรักหมอหญิง

ตอนที่ 3 : ๒ พบเจอ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,268
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    25 พ.ค. 60

๒ พบเจอ

 

 

 


 

ตอนนี้จะใช้แทนบุคคลที่สามในการบรรยาย

 

 

     การเดินทางมีอุปสรรค์เล็กน้อยเพราะทหารให้การตรวจตราคนเข้าออกเมืองเข้มงวดขึ้นกว่าเดิมมากนักแต่ก็ผ่านมาได้อย่างราบรื่นดี ระหว่างการเดินทางจากแคว้นหยางไห่ถึงแคว้นเฉียนใช้เวลากว่า ๒ เดือนโดยผ่านป่าไผ่ครามที่กินอาณาบริเวณป่าไผ่กว่าภูเขา ๕ ลูก แต่ละลูกกั้นด้วยแม่น้ำหยางตงที่แบ่งเป็น ๕ สาย(เรียกว่าแม่น้ำหยางไห่สายที่ ๑ ๒ ๓ ๔ ๕ ตามลำดับ) มีสะพานไม้เป็นตัวเชื่อมไว้ข้ามเพื่อความสะดวกในการเดินทาง นั่นเป็นสัญญาณว่าระหว่างแคว้นหยางไห่กับแคว้นเฉียนมีความสัมพันธ์อันดีต่อกันอย่างแน่นแฟ้นยิ่ง

     ยามนี้ยามอู่(๑๑.๐๐-๑๒.๕๙)แล้วหลิงฮวาเลยบอกให้อาตงคนขับรถม้าแวะพักที่แม่น้ำหยางตงสายที่ ๒ ตรงสะพานที่กำลังข้ามไปเขาป่าไผ่ครามลูกที่ ๒ การเดินทางครั้งนี้ไวกว่าที่คาดการไว้มากนักนั่นเลยทำให้หลิงฮวาบอกให้พักม้าครึ่งชั่วยาม(๑ ชั่วโมง) ซือซือค่อนข้างชอบเป็นพิเศษเดินชมริมแม่น้ำอย่างเป็นสุขใบหน้าน่ารักแย้มยิ้มเป็นเครื่องยืนยันได้อย่างดี ส่วนหลิงฮวานั้นก็เดินหาสมุนไพรไปพลางแต่มิได้ไปไกลจากที่พักนักมีสมุนไพรระดับต่ำอยู่มากส่วนใหญ่จะเป็นหญ้าน้ำค้างที่เป็นส่วนผสมสำคัญของโอสถระพีกาลเป็นโอสถรักษาแผลระดับกลางที่ใช้สมานแผลได้ดีระดับนึงหลิงฮวาเลยเก็บมันเสียเพลิน

     เมื่อพักได้พอประมาณแล้วรถม้าก็เริ่มออกเดินทางอีกครั้งหลิงฮวานำสมุนไพรในย่ามออกมาใส่กล่องไม้เพื่อจัดเรียงใหม่มิให้มันอัดกันแน่นซือซือเองก็คอยไถ่ถามว่าสมุนไพรชนิดนั้นคืออันใดสรรพคุณคืออะไร หลิงฮวาก็ตอบนางไปจัดเรียงสมุนไพรไปตลอดช่วงการเดินทาง

     สุดท้ายก็มาถึงแคว้นเฉียงโดยใช้เวลาเดินทางแค่เดือนเศษๆเท่านั้นหลิงฮวามอบเงินอีกครึ่งหนึ่งให้อาตงจากนั้นก็คิดว่าจะเข้าพักโรงเตี๊ยมที่ในเมืองหลวงแคว้นเฉียนสัก ๒-๓ วันแล้วค่อยเดินทางไปป่าเหมันต์ทมิฬซึ่งการเดินทางต้องใช้ของที่ท่านลุงของนางเคยให้ไว้เพื่อความปลอดภัยในการเดินทาง

     หลิงฮวากับซือซือเข้าพักโรงเตี๊ยมหมื่นลี้ที่เป็นโรงเตี๊ยมระดับกลางดูแล้วน่าจะไม่แพงมากผู้คนหลั่งไหลกันเข้าออกโรงเตี้ยมเป็นว่าเล่น เมื่อหลิงฮวากับซือซือเดินเข้าไปด้านในเหล่าผู้คนที่กำลังคุยกันอยู่ต่างพร้อมใจกันเงียบกริบนั่นทำให้หลิงฮวาประหม่าไม่น้อยแต่ก็รีบปรับสีหน้าให้ยิ้มน้อยๆเหมือนเดิมอย่างรวดเร็วเพราะเมื่อเทียบยามอยู่ในวังหลังการที่โดนผู้คนจับจ้องราวกับจับผิดแบบนั้นมันอึดอัดมากกว่าตอนนี้ซึ่งถือว่าเป็นเรื่องเล็กน้อยนัก

“เอ่อ คุณหนูท่านต้องการรับอาหารหรือที่พักขอรับ”เสี่ยวเอ๋อร์ที่เงียบไปนานก็เดินมาหาหลิงฮวากับซือซืออย่างรู้หน้าที่

ข้าต้องการที่พัก 1 ห้องและอาหารสำหรับ 2 วันเสียงหวานใสราวกระดิ่งของหลิงฮวาทำให้ผู้คนที่เงียบอยู่คล้ายหัวใจจะหยุดเต้นเสียให้ได้ ทุกคนต่างคิดตรงกันว่านอกจากนางจะใบหน้านางจะงามปานล่มแคว้นแล้วยังเสียงไพเราะอีกด้วย เหล่าคุณชายที่มานั่งคุยกับสหายต่างต้องใจนางนัก อ่า..ในแคว้นเฉียนนี้จะมีผู้ใดงามกว่านางนั้นหามีไม่ ส่วนคนที่อยู่ด้านหลังก็หาได้หน้าตาธรรมดาไม่กลับดูน่ารักน่าเอ็นดูทำให้ผู้คนต่างมองแล้วรู้สึกเพลินนัก

เชิญนั่งขอรับๆ คุณหนูจะรับอาหารอันใดเชิญสั่งข้าน้อยได้เลยขอรับเสี่ยวเอ้อร์ที่ตะลึงมองซือซือและหลิงฮวาอยู่นานก็รีบเชื้อเชิญทั้งสองเข้ามานั่งโต๊ะที่ว่างแล้วรีบนำเมนูให้พวกนางดูอย่างกระตือรือร้น

พี่หลิงฮวาอยากทานอันใดเจ้าคะซือซือถามหลิงฮวาพลางมองเมนูไปด้วย

ขอไก่อบสมุนไพรกับผัดผักและข้าวสองถ้วยแล้วกันหลิงฮวาสั่งโดยมิมองเมนูใบหน้างามแย้มยิ้มบางอยู่ตลอดเวลาทำให้หลายคนตาพร่าเพราะนางช่างเหมือนราวเทพเซียนที่งดงามแและเพรียบพร้อมถึงจะหน้าเข้าหาแต่ก็มิอาจเอื้อมมาข้างกาย

เครื่องดื่มขอชาที่ดีที่สุดของร้านนะซือซือสมทบ เสี่ยวเอ้อร์เมื่อรับรายการที่สั่งเสร็จก็รีบเดินไปหลังร้านสั่งพ่อครัวให้ทำไวที่สุดทันที

ซือซือ ทานเสร็จแล้วเราไปเดินตลาดกันนะพี่ยังมีของที่ยังขาดอีกหลายอย่างหลิงฮวากล่าวกับซือซือพลางคิดถึงสิ่งของจำเป็นที่ยังขาดในกระท่อมหลังนั้นไม่ว่าจะเป็นเครื่องห่มที่หลับที่นอนต้องซื้อไปเปลี่ยนใหม่เสื้อผ้าเองก็ต้องซื้อเพิ่มหรืออาจจะซื้อผ้าไปตัดเย็บเองเมื่อยามว่างจากปรุงโอสถ ส่วนอาหารนางกะจะซื้อเป็นเมล็ดผักไปปลูกเพราะยังมีพื้นที่ปลูกเหลืออีกเล็กน้อยที่ยังว่างมิได้ปลูกสมุนไพรอันใด และของใช้อื่นๆอีกเล็กน้อย

แต่พี่หลิงฮวาควรจะพักเสียหน่อยนะเจ้าคะเดินทางไกลติดต่อกันเช่นนี้ซือซือกลัวท่านจะล้มป่วยเอาได้ซือซือมองหลิงฮวาด้วยสายตาเป็นห่วงเป็นใยอดีตนายสาวของตนที่ตอนนี้เปลี่ยนสถานะเป็นพี่สาวไปเสียแล้ว

เอาไว้ซื้อของเสร็จแล้วค่อยพักนะซือซือพี่กลัวลืมน่ะ นะๆ น้าาหลิงฮวางัดวิธีที่ซือซือไม่สามารถขัดนางได้ออกมาทำให้ซือซือน้อยจำต้องพยักหน้ายอมอย่างช่วยไม่ได้

งั้นก็รีบทานเถิดเจ้าค่ะจะได้รีบซื้อของแล้วมาพักผ่อนซือซือกล่าวเมื่อเสี่ยวเอ้อร์นำอาหารที่สั่งมาวางพอดี

     ทั้งสองทานอาหารไปคุยกันไปช่างเป็นภาพที่ทำให้เหล่าบุรุษที่มองอยู่สุขใจยิ่งนักหนึ่งสตรีใบหน้าน่ารักน่าเอ็นดูกับอีกหนึ่งสตรีที่มีใบหน้าโดดเด่นงดงามหน้ามองเป็นภาพที่หาชมได้ยากยิ่ง

     เมื่อทั้งสองทานอาหารเสร็จก็ออกจากโรงเตี๊ยมไปเดินตลาดโดยร้านแรกที่หลิงฮวาเลือกแวะชมคือร้านขายผ้าที่เป็นร้านที่ใหญ่ที่สุดในตลาดแห่งนี้ หลิงฮวาเลือกผ้าเนื้อดีและหนามาทำเป็นผ้าห่มไว้ใช้สำหรับหน้าหนาว แล้วเลือกผ้าสีอ่อนเนื้อดีอีกหลายผืนไว้ใช้สำหรับปูที่นอน ทำผ้าม่าน ผ้าปูโต๊ะ และสำหรับตัดเสื้อผ้าโดยเลือกทั้งหนาและบางจำนวนหลายพับและให้เถ้าแก่นำของที่ซื้อไปส่งที่โรงเตี๊ยมหมื่นลี้ทั้งหมดรวมเป็นเงิน ๒๐๐ ตำลึงทอง ตอนนี้นางเหลือตั๋วเงินเพียง ๒๐๐๐ กว่าตำลึงทองเท่านั้น หลิงฮวาชวนซือซือเลือกซื้อเมล็ดพันธุ์ผักและข้าวสารหลายกระสอบที่เหมาะสำหรับ ๓ เดือน เพราะถ้ามากกว่านั้นนางกลัวพาหนะของท่านลุงจะแบกไม่ไหว แล้วอีกอย่างหลิงฮวาคิดว่าถึงอย่างไรก็ต้องเข้าเมืองมาขายโอสถทุกเดือนอยู่แล้วเลยมิต้องซื้อตุนของมากมาย

     กว่าจะซื้อของเสร็จทั้งคู่ก็เหนื่อยหอบเมื่ออาบน้ำทานอาหารเสร็จทั้งคู่จึงแทบสลบลงทันทีหลิงฮวาไม่ลืมที่จะจุดกำยานศิลาหินเป็นกำยานผสมพิษที่ทำให้ผู้ที่สูดดมแข็งเป็นหิน ๖ ชั่วยามเพื่อกันคนเข้ามาลอบทำร้ายหรือปล้นชิงพวกนาง และให้ซือซือทานยาต้านพิษซึ่งเป็นตัวยาที่นางคิดค้นเองโดยใช้สมุนไพรต้านพิษกว่า ๑๐๐ ชนิดผสมกับเลือดของนางอีกเล็กน้อยก็จะได้ยาต้านพิษระดับสูงความบริสุทธ์ ๑๐ ส่วน ที่หาได้ยากและแพงพอๆกับซื้อจวนหลังใหญ่สักหลังได้

     ส่วนใหญ่ทางร้านขายโอสถจะมีความบริสุทธ์อย่างมากแค่ ๖ ส่วนเท่านั้น ถ้าจะหาความบริสุทธ์บริสุทธ์ขึ้นมาอีกหน่อยก็ที่พรรคเทพโอสถที่ผลิตได้ความบริสุทธ์ ๗ ส่วน ระดับโอสถยิ่งสูงความบริสุทธ์ยิ่งมากความต้องการยิ่งไม่ต้องกล่าวถึงเพราะจะหาผู้ที่ผลิตความบริสุทธ์ของตัวโอสถแค่สัก ๘ ส่วนก็แทบหามิเจอแล้วยกเว้นหมอเทวดามู่หยูวหลงเท่านั้น  และตัวโอสถจะแพงเป็นเท่าตัวเลยเชียว(เปรียบเช่น ยาสมานแผลระดับกลางความบริสุทธ์ ๖ ส่วน เมื่อเทียบกับยาสมานแผลระดับกลางความบริสุทธ์ ๗ ส่วน ความบริสุทธ์ ๗ ส่วนจะมีผลต่อตัวยาที่รักษาได้ดีกว่าเกือบเท่าตัวและแพงกว่าความบริสุทธ์ ๖ ส่วนนั่นเอง)

 

 

ช่วงนี้ให้นางเอกบรรยาย

 

ยามเหม่า (๐๕.๐๐-๐๖.๕๙)

พี่หลิงฮวาวันนี้ใยท่านตื่นเช้านักล่ะเจ้าคะซือซือที่งัวเงียตื่นเมื่อไม่เห็นข้าที่เตียงก็สอดส่องหาข้าท่าทางตลกพิลึก แต่เมื่อเห็นว่าข้านั่งอยู่ที่โต๊ะจิบชาอยู่เลยถอนหายใจโล่งอกทันที

“พี่นอนไม่ค่อยหลับน่ะ ซือซือวันนี้พี่จะพาเจ้าไปร้านของท่านเปาจูเหอที่เปิดกิจการขายสมุนไพรและโอสถอยู่เราจะนำโอสถไปขายกันที่ร้านนี้เพราะท่านลุงเองก็เคยเอาโอสถมาขายที่ร้านนี้เช่นกันเมื่อได้ยินเช่นนั้นซือซือก็รีบลุกล้างหน้าล้างตาแล้วเราก็ลงไปทานอาหารเช้าที่ด้านล่าง บรรยากาศยามเช้าครึกครื้นนักเห็นเสี่ยวเอ้อร์บอกว่าจะมีขบวนฮ้องเต้เฉียนเยี่ยหยู่เฟยเสด็จจะประพาษป่าเพื่อล่าสัตว์ประจำปีโดยมีเหล่าองค์ชายและขุนนางอีกหลายคนร่วมขบวนด้วย ข้านั่งทานอาหารเสร็จก็เดินไปร้านเปาหลงร้านขายสมุนไพรอันดับ ๑ ของแคว้นเฉียนทันที

“หลบหน่อยๆขบวนฮ่องเต้เฉียนเยี่ยหยู่เฟยเสด็จแล้ว”ทหารเริ่มกันผู้คนให้รวมกันที่ข้างทางทั้งสองด้านโดยเว้นตรงกลางเพื่อให้ขบวนเสด็จไปได้โดยไม่ติดขัดเหล่าประชาชนพ่อค้าแม่ค้าต่างก้มหมอบลงพื้นเพื่อแสดงความเคารพแก่ผู้ครองแคว้นที่ทรงธรรม ขบวนนำด้วยเหล่าทหารองค์รักษ์ต่อด้วยนางกำนัล และองค์รักษ์ประจำองค์ของฮ่องเต้ ต่อด้วยขบวนของเหล่าองค์ชายและขุนนาง ปิดท้ายด้วยขบวนทหารอีกรอบ ยิ่งใหญ่กว่าแคว้นหยางไห่เสียอีก..

    ข้าแอบเงยหน้ามองขบวนเสด็จด้วยความที่เป็นคนที่ความรู้สึกไวผู้หนึ่งเลยทำให้รับรู้ว่าเหมือนโดนมองอยู่

หื้ม จากขบวนเหล่าองค์ชายรึ

บุรุษชุดดำขริบทองนั่นช่างคุ้นหน้าข้านัก

แล้วเหตุใดถึงมองข้านิ่งราวกับรู้จักกันด้วยเล่า

อ่า...แววตานั้นช่างชวนให้ระลึกถึงนัก

..เหตุใดข้าถึงรู้สึกเช่นนี้กัน






................................................................................................

พอดีพิมพ์เสร็จไวเลยเอามาลงก่อนเจ้าค่ะ

บุรุษชุดดำผู้นั้นเป็นใครกันน้าาาา

อย่างรู้มีเฉลยตอนไหนสักตอน (หื้ม?)

ชอบก็กดซับตะไคร้ และเม้นต์ให้ด้วยนะเจ้าคะ

ขอบคุณที่ชอบนิยายเรื่องนี้นะเจ้าคะะะ

 


B
E
R
L
I
N
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

82 ความคิดเห็น

  1. #67 EveiI_retasia (@EveiI_retasia) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 22:18
    คำผิดเยอะอยู่นะคะ บรรยายได้โอเคค่ะ ขอบคุณค่ะ
    #67
    0
  2. #64 666 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2560 / 17:46
    ทำไมนางเอกถึงไม่ปิดบังใบหน้าหรือแปลงโฉมไม่กลัวว่าใครจะจำหน้าได้รึ ยิ่งตอนนี้ฮ่องเต้จะไปล่าสัตว์ก็ยิ่งต้องปิดบังตัวเองหรือแอบหลบไม่ให้คนในขบวนเห็นเพราะต้องมีคนเคยเห็นหน้าตัวเองบ้าง
    #64
    0
  3. #53 Looney00 (@Looney00) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 19:14
    มาบ่อยๆๆๆนะคะ
    #53
    0
  4. #48 Sarun Yok (@yokandmom) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2560 / 15:31
    รอตอนต่อปายยยยย
    #48
    0
  5. #47 Sarun Yok (@yokandmom) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2560 / 15:31
    ซับตะไคร์ไม่ได้ค่ะไรต์ ไม่ใช่ยูทูบ ถถถถถถ แต่เเอดเฟบฯไว้เเล้ว
    บุรุษชุดดำคือ...... องค์กรชุดดำที่โคนันตามล่าอยู่.......!!! คนละเรื่องกัน! //โดนไรต์ตบ
    เอาใหม่ๆ คือผู้ใหม่ใช่ไหม เชียร์ชายชุดดำค่ะ สมน้ำหน้าฮ่องเต้ไท่หยาง หึย!
    #47
    0
  6. #44 ต้อม (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 14:35
    รออ่านอยู่ค่ะไรท์ มาต่อไวไวนะค่ะ
    #44
    0
  7. วันที่ 26 พฤษภาคม 2560 / 07:16
    รอๆ. มาอัพต่อนะไรท์ ขอบคุณค่ะ
    #43
    0
  8. #42 Phasuk Nyffenegger (@bofano) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2560 / 01:59
    เดานะค่ะ น่าจะเป็นองค์ชาย 3 สนุกคร้าาาา รอต่อนะค่ะ!!!
    #42
    0
  9. #41 Kozys88 (@Kozys88) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2560 / 00:54
    สนุกค่ะ รอตอนต่อไปค่ะ
    #41
    0
  10. #40 Nao Ng Sverige (@NaoNgSverige) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2560 / 00:40
    เป็นใครน๊าา ลุ้นๆๆฟ
    #40
    0
  11. #39 Sukanya Paileeklee (@poonchanit) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 23:43
    สนุก ติดตาม
    #39
    0
  12. #36 วัวพันปี (@witch-singsong) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 22:07
    สนุกค่ะ
    #36
    0